BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN


Ter adoptie

               


          Mazzel                                Cuca               Puddy

Klik op de zwarte knop hieronder voor meer informatie 

U komt dan op de adoptieblog van de Ranjaclub

Esperanza en de Ranjaclub werken samen bij deze adopties  

BLOG

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs')

December 7 2016 Plaatsingen

De maand voor kerst komkommertijd qua plaatsingen? Meestal wel, maar soms….! Drie oudere, kansarmere dieren hebben een eigen warm mandje deze kerst.

 Ulises


Ulli (Ulises) ging eind november naar huis. Hij staat op 18 november uitgebreid op onze site. Een 9-jarig sprinkhaantje dat al 2 jaar in het asiel zat en niet is verwend door het leven. Bij te snel intuigen kromp hij soms ineen, als verwachtte hij slaag. Het is een mirakel dat Ulli nu in Hilversum woont op 5 minuten lopen van bos en hei bij mensen met een enorm rescuehart.

 Bowie


Op 30 november staat het verhaal van Bowie. Een veel te dik 8-jarig Nederlands pechvogeltje. Hij had zeker 4 adressen achter de rug en waarschijnlijk nog meer. Bowie is zielsgelukkig, als hij er maar bij mag zijn. En dat mag! Zondag waren we op huisbezoek in Gelderland, ook al op loopafstand van bos en hei. Ook Bowie gaat naar mensen die gaan voor rescuedieren. Hij wordt zeker niet meer verwaarloosd bij een dochter die bijna dierenartsassistente is en een moeder met trimsalon. En die salon is aan huis: Bowie mag er altijd bij zijn. Vrijdag wordt hij gehaald.

 Roxy


16 november schreven we: ‘Roxy is om van te houden’. Na 4 jaren op straat en 3 jaren in beroerde omstandigheden in Roemeense shelters kwam ze in september in opvang in Friesland. Er volgden reacties. Maar het opvanggezin durfde het niet aan. Enkel met veel geduld en liefde valt Roxy door de paniek en angst van de eerste fase na een verhuizing heen te helpen. Dan is er enkel de gedachte: waar is een kiertje waardoor ik kan vluchten. Ondertussen werd Roxy steeds blijer bij hen. En ze geniet van de grote tuin en heeft steun aan de andere twee honden. Maar ook de opvangbaasjes zelf werden steeds blijer met Roxy. Zo blij dat ze beseften: ‘We willen haar niet meer missen.’ Dit wordt de mooiste kerst voor Roxy ooit!

December 6 2016    De eerste patientjes in het Healthy Pet Center in oprichting!

Esperanza steunt dit prachtige project. Op 26 november schreven we een lang bericht op de site over deze nieuw op te richten kliniek waar de vele zwerfdieren van Nuca en van minvermogende dierenbezitters dezelfde behandelingen krijgen als goed betalende klanten. Na de ondertekening van het huurcontract wordt er elke dag gewerkt en zijn de muren in de woonkamer waar de operatiekamer, consultatiekamer en laboratorium komen, grotendeels klaar. Gipsplaten en isolatiemateriaal zijn geplaatst. En de nieuwe waterleidingen en elektriciteitskabels zijn aangelegd. Dus hopelijk in de loop van januari van start.


De consultancyroom met het in Roemenië wettelijk verplichte doorgeefluik/raampje naar het laboratorium, waardoor de instrumenten die steriel gemaakt zijn of steriel gemaakt moeten worden, doorgegeven moeten worden. Tja, ieder land zijn eigen regels.

De eerste twee patiënten zijn al in de kliniek opgenomen. Een ziek hondje en de kat Francis.


Francis was eerst naar een cabinet gebracht. Maar daar spraken ze over laten inslapen. Vervolgens rondgebeld over deze case en ook besproken met dr Muresan, verbonden aan de universiteit, maar ook betrokken bij de oprichting van de kliniek en straks een dag per week daar werkzaam. Conclusie: het is nu te vroeg om zo’n beslissing te nemen. Dus toen is de kat naar onze kliniek gebracht. Dr. Muresan heeft Francis daar gisteravond kat bekeken.  Conclusie: ze heeft zeker nog kansen om te overleven.

November 30 2016   Bowie is een Nederlands pechvogeltje.

    

Bowie is al 8 jaar en heeft al wat verhuizingen achter de rug. Helaas kan zijn huidige vrouwtje ook niet meer voor hem zorgen. Maureen liet haar hart spreken en haalde hem op. Samen zoeken we nu een echt blijvend thuis voor dit lieve dier. En niet alleen blijvend, maar ook een thuis dat hem kan bieden wat Bowie zo graag doet: wandelen. Onder meer door gebrek daaraan is Bowie nu echt te dik. Maar dat verandert bij de goede baasjes, want hij wil niks liever dan er op uit.

Op Facebook schreef Maureen, de opvangster van Bowie:

Meest vang ik buitenlandse hondjes op maar soms heeft ook een Nederlands hondje hulp nodig. Zoals mijn nieuwe opvanghondje Bowie. Die zoekt een huisje voor het leven waar hij gewoon een gezond dieet en beweging krijgt.
http://baasjegezocht.blogspot.nl/…/11/ter-adoptie-bowie.html, dat is de zwarte knop hieronder.

    

Zie de link (zwarte knop) hieronder.

November 26 2016  Het Healthy Pet center in Cluj nadert zijn start.

Een tijd geleden kondigden wij aan dat Esperanza substantieel zou bijdragen aan de stichting van een pet center in Cluj Napoca (Transsylvanië). Het toen beoogde pand viel af. Na een lange zoektocht is er nu een geschikt pand gehuurd. Het grote woonhuis wordt intern verbouwd, de Roemeense zigeunerkleuren worden geneutraliseerd en de timmerman is met regelwerk begonnen. De offertes liggen er en, belangrijk, de startinvestering is dus bijeengebracht.

  Het grote huis met ruime tuin

 De overloop boven, die kleuren kunnen echt niet.

Esperanza steunt juist dit pet center, omdat de oprichters actief zijn in de dierenwelzijnsorganisatie NUCA (werkzaam in de brede regio van Cluj-Napoca, NW-Roemenië). De behoefte aan deze kliniek is voortgekomen uit hun jarenlange ervaringen met het helpen van zwerfdieren en verdere activiteiten (educatie, preventie, verbetering van wet- en regelgeving etc.) om dierenleed te verminderen en het dierenwelzijn en de dierzorg in Roemenië te verbeteren. Esperanza schreef mee aan de sociale doelen van het Pet Center.

Het ondernemingsplan van de kliniek is in eerste instantie vanuit commerciële invalshoek beschreven om nu en in de toekomst voldoende inkomsten te genereren voor niet alleen de commerciële doelen, maar juist ook voor het achterliggende sociale doel: het werk van Nuca (e.a.) ondersteunen, armlastige dierenbezitters tegemoet komen.

Ook een doel is verbetering van de kwaliteit van de dierzorg, die in Roemenië vaak nog op een laag peil staat. Gebrek aan hygiëne leidt tot soms ernstige besmettelijke ziektes e.a. complicaties en ondeskundig uitgevoerde operaties leiden bv. tot onnodige amputaties. Een voorbeeld is Kenna, vorig jaar geadopteerd door mensen op een boerderij in Friesland. Kenna liep mank door een verkeerd geheelde botbreuk. Bij een operatie werd het bot opnieuw gebroken en kwam er een metalen pin in de poot. Gevolg: slecht helende breuk, ernstig beschadigde heup plus totaal verbrijzelde knie. Een andere dierenarts poogde nog, tevergeefs, de poot te redden. Na amputatie van de poot, heel hoog, overleed Kenna bijna aan de complicaties.

Een van de ondersteuners/oprichters van de kliniek is universitair docent en veterinair deskundige Cosmin Muresan. Hij raakte betrokken, omdat Nuca al jaren voor complexere zaken met de zwerfdieren naar de veterinaire faculteit van de universiteit in Cluj gaat. Hij gaat één dag per week in het Pet Center werken, een mooie kruisbestuiving voor de kwaliteitsverbetering.

Behalve aan goede dierzorg ontbreekt het ook vaak aan vele reguliere voorzieningen voor dierenbezitters: bv. verblijfsmogelijkheid na een ingreep bij de dierenarts, pensionmogelijkheden, (gedrags)trainingen enz.enz. We hopen dat (zwerf)dieren en dierenbezitters in meerdere opzichten veel beter geholpen kunnen worden door naast het opzetten van een kwalitatief hoogwaardig veterinair medisch centrum vele (commerciële) voorzieningen onder één dak aan te bieden:

  • -Accomodatie voor hospitalisatie na een ingreep
  • -Pension, dagopvang, uitlaatservice
  • -Trimsalon
  • -Dierenwinkel inclusief veterinaire farmacie
  • -Trainingen en gedragsrehabilitatie

Op deze wijze hoopt de kliniek zowel financieel gezond te kunnen draaien als al haar sociale doelen m.b.t. het helpen van zwerfdieren, het steunen van armlastige dierenbezitters en het bevorderen van een kwalitatief betere dierzorg i.h.a. te kunnen realiseren.

   Hard aan de slag

Voorzitter Iuliana Zuber, haar partner, Monique Muis e.a. betrokkenen zijn hard bezig om het pand zover klaar te krijgen, dat zij in januari 2017 kunnen starten. De op straat gevonden honden die vaak ook medisch geholpen moeten worden, zitten nu deels in betaalde opvang. Eerst worden die honden in het eigen pand opgevangen. Dat scheelt een hoop geld.

Het regelwerk (zie foto) is bedoeld om de grote ruimtes te compartimenteren in o.a. een operatiekamer, consultatiekamer, een laboratorium en een ruimte voor het steriliseren van het instrumentarium. Naast Cosmin Muresan gaat Iohana Sonea als dierenarts aan de slag en Alina Banu (ook zeer actief voor NUCA) gaat zich met de PR bezighouden. Ook wordt druk overlegd met de accountant om de boekhouding te starten, de personeelszaken (w.o. de salarissen) te regelen enzovoorts.


Het eerste regelwerk is gereed

  1. Hieronder links naar voorgaande artikelen (in volgorde)
  2. over de kliniekplannen,
  3. over de vele soorten activiteiten van NUCA/Steun de zwerfhonden in Roemenie en
  4. over een sterilisatiemarathon,
  5. over één van de voorbeelden: adoptiehond Kenna, doe door dierenartsfouten een achterpoot moet missen
  6. over Cluj-Napoca in Transsylvanie



November 25 2016  De energieke 10-jarige Cuca straalt, als ze mag wandelen. Welk baasje heeft plek in huis en hart?

  

Vele Spanjaarden mishandelen dieren niet direct, maar verwaarlozen ze schromelijk. De hond hoort er bij, een soort sleur. Of is een hebbeding voor kinderen. Ze liggen soms als (te) jonge pups in glazen bakken in de supermarkt net als snoep. Maar vervolgens verantwoordelijkheid dragen ….. Vaak worden ze ’s morgens vroeg op straat gegooid en pas tegen de nacht gaat de deur (als het goed is) weer open. Of ze slijten 24 uur per etmaal op patio of balkon of in een schuur. Vachtverzorging, beweging etc., ho maar. Een oudere man bracht Cuca naar de refugio. Zijn kleinkinderen zouden haar pesten en aan haar vacht trekken en dan zou ze happen. Het moet voor Cuca heel pijnlijk geweest zijn als aan die verwaarloosde klitten werd getrokken. En de kinderen hoefden geen respect te leren, nee, het dier werd op 8-jarige leeftijd gedumpt. En grote kans dat er op enig moment weer een hond komt die ook weer …. enz.


De kennel in de refugio betekende veiligheid voor Cuca. Ze kwam er alleen uit, als ze iemand kende. Overigens is een vorm van wantrouwen in het begin ook typisch voor de Spaanse waterhond. Maar het is glashelder dat Cuca weinig zorg heeft gekend. In het asiel ging men ervan uit dat ze geen adoptiekansen had, want oud en soms narrig bij handling. Het doet altijd weer zeer dat de kansen voor jong, leuk, mooi etc. stukken groter zijn. Gezamenlijk besloten we om na de open dag-honden (die o.a. door kinderen geaaid moeten kunnen worden) een aantal kansarmere dieren te helpen waaronder Cuca dus.

  

Cuca zat al anderhalf jaar in het asiel. Ze was onder narcose kaal geschoren, maar inmiddels had ze weer een dikke vacht die nu helaas vol distels zat waar ze veel last van hebben in de uitloop van de refugio in Fuentevaqueros. Omdat het transport erg vertraagd was door de kapotte bus die vervangen moest worden, duurde de reis van donderdagmorgen tot zondagavond. Bij het noodzakelijke verschonen heeft Cuca gebeten. Later in Nederland bleek pas hoeveel last ze van die distels had. Eentje trok haar hele lip naar beneden. Aanraking was Cuca dus bang voor: dat betekent pijn, door kinderen die aan de klitten trokken en nu door gemene distels. Maureen’s dierenarts spoot haar plat en nu is ze opnieuw kaal, maar verlost van elke pijn en irritatie. En zie Cuca nu!!! In de opvang is ze sociaal met alle honden. Op een hondenspeelterrein in Assen was ze niet alleen direct goed met alle honden, maar liep ze ook open op mensen af voor een knuffel. Ze wandelt en rent als een jonge hond en geniet inmiddels van het leven.

Cuca voelt zich niet meer bedreigd. Laat je haar uit zich zelf komen, dan is ze enkel blij. Alleen bij te dicht op haar huid komen, komen angst en neiging tot van zich afbijten weer boven. Tja, wie dat niet snapt. Met geduld en wat creativiteit valt veel op te lossen. En Maureen is voor de zekerheid ook begonnen met het trainen om een muilkorfje om te doen voor trimster- en dierenartsbezoek. Bij begripvolle mensen die niks forceren en die natuurlijk wel veel wandelenergie hebben, zal Cuca bloeien.

 


November 19 2016  Vorkontrolle voor Pfötchenhilfe ohne Grenzen: Russische L(u)iz en het belang van samenwerking.

Elkaar helpen via je netwerk is ook in de dierenwereld waardevol. De Duitse organisatie Pfötchenhilfe ohne Grenzen, die vnl. Spaanse en Roemeense honden helpt, besloot op aandringen voorzichtig te starten met hulp aan een Russische organisatie, te beginnen met Liz, een relatief makkelijke hond. Verstandig, want een goed contact, vertrouwen en een goede, vlotte samenwerking moet je opbouwen: over en weer duidelijk maken hoe je werkt, wat je elkaar kunt bieden, waar je focus ligt etc. Pfötchenhilfe is een goed contact van de mensen in Duitsland die al jaren de Duitse adopties regelen van refugio Sierra Nevada en de Protectora bij Granada: de refugio’s die ook Esperanza helpt met adopties en projecten. Liz kwam in opvang bij een Duits gezin en al snel waren er geïnteresseerden, uit het verre Amsterdam! Maar de reactie klonk veelbelovend en ook bij de kennismaking met Liz bij het opvanggezin (ze reisden daarvoor naar Duitsland) was de indruk zo positief, dat men besloot om Nederlanders te zoeken voor ‘Vorkontrolle’ ofwel huisbezoek vooraf. Via onze gemeenschappelijke Duitse contacten kwam men dus bij Esperanza.


We hebben het met plezier gedaan, nadat we ons ervan vergewist hadden dat Pfötchenhilfe o. G. een zorgvuldige adoptieprocedure kent. Huisbezoek moet je in principe niet nalaten, maar is soms extra belangrijk. Het betrof hier de eerste hond van jonge mensen. Maar na een lang bezoek gingen we naar huis in de volle overtuiging dat Liz (die Luiz gaat heten, uitgesproken als het Franse Louis) een prachtig leven krijgt. Sandra (een Duitse) is van huis uit dierenliefhebster in hart en nieren en zou niks liever willen dan verschoppelingen opnemen. Voor Floris is de ervaring nieuw. Maar wat ze al bekeken hebben aan trainingsfilmpjes, waarover is gelezen en nagedacht, daar kun je een voorbeeld aan nemen. En het is verstandig in deze fase te beginnen met een niet al te complexe hond. Luiz is inmiddels opgehaald en gisteren heeft een nieuwe opvanger van Sierra Nevada, de kleine Federico, zijn plaats ingenomen.

Hieronder een klein stukje van de advertentie van Pfötchenhilfe ohne Grenzen.

Luiz - männlich - ca. 1,5 Jahre - kastriert - geimpft - gechipt
mittelgroß
RESERVIERT !
Von Liz haben wir folgende Info bekommen:
Lis ist ein Traumhund, super lieb, mag Kinder, verträglich mit Artgenossen , er ist absolut Familienhund .
Liz kommt am 28.10.2016 in die Pflegestelle und wartet dort auf den Besuch seiner Familie.

November 18 2016  Bericht van Maureen: Zwarte honden ook een kans, Ulises

  

Wat sneu als een minder mooi uitziend hondje met een rugzakje al 2 jaar in een Spaans asiel zit waar men er al van uit gaat dat hij toch wel nooit zal plaatsen en weinig moeite doet om een huisje te vinden. Op voorspraak van een buitenlandse vrijwilliger is dit lieve knuffeltje bij mij in opvang gekomen. Ulises zoekt baasjes die ongehaast met hem om kunnen gaan en van wandelen en knuffelen houden. Bij mij springt hij graag op schoot en kan dan helemaal in je weg kruipen en zo genieten van aandacht. Intuigen moet rustig gedaan want daarbij krimpt hij in elkaar als verwacht hij slaag. Ga je door de knieën en doe je het rustig dan is het ook goed en staat hij daarna te dansen om mee te mogen want wandelen vindt hij geweldig en hij loopt ook probleemloos een uur mee aan de lijn zonder moe te worden. Hij is 9 jaar (02-10-2007) maar bij dit soort kleinere honden (40cm) is dat niet oud maar middelbaar en hij zoekt juist sportievere baasjes die meer kunnen bieden dan een blokje om.

 

Mensen die hem benaderen vindt hij spannend en gaat hij uit de weg, maar als hij zelf mag komen dan is hij zeker met wat snoep zo vriendjes. Hij is op zich niet bang van mensen. Ook niet bang van verkeer. Maar wel een hondje die in sommige situaties eerst moet wennen. Geen hondje waar men direct een magische klik mee zal hebben. Ulli moet ergens stabiel wonen bij mensen die snappen dat dit gevoelige hondje niet zomaar zijn nieuwe leventje inglijdt maar moet wennen. Hij is sociaal met andere honden maar heeft er verder weinig mee.

  

Bemiddeling stichting Esperanza Hoop voor Honden. Adoptiebijdrage euro 275. Ulises is gechipt, geënt, ontwormd, gecastreerd en getest op Middellandse Zeeziektes.

    

Kunt u Ulises mogelijk een passend thuis bieden? Mail opvanghonden@live.nl met wat informatie over uw woon/gezin/wandelsituatie en hoe vaak en hoe lang Ulises bij u alleen zou moeten zijn. Graag ook vermelden hoe de tuin omheind is.
Zie ook http://baasjegezocht.blogspot.nl/

    


November 16 2016 Roxy is om van te houden: wie weet een thuis voor haar?

  

 ‘Roxy is extremely mild’, zegt Carmen, de vrouw die haar 7 jaar lang zo goed mogelijk verzorgde.

  

 ‘Roxy ontroert en is zeer bescheiden aanwezig’, zegt Lia, de vrouw die haar nu in Nederland opvangt.


 Roxy huilt bijna als Carmen haar weer achter moet laten in het shelter

Roxy, geboren 01 augustus 2009, is een Roemeense straathond. In maart 2012 zagen wij Roxy, haar vader, moeder, een zus van moeder in een grote roedel in een park in Boekarest.. Carmen Costea waarmee Esperanza samenwerkt had 25 straathonden onder haar hoede. Met de komst van de dodingswet namen hondenhaters het recht in eigen hand. Vreselijke taferelen. Carmen en andere dierenliefhebbers moesten ‘hun’ honden uit Boekarest zien te krijgen. Carmen bracht 6 honden naar shelter Fundulea, 30 km verderop. Ook daar waren we meermalen: 500 honden in barre omstandigheden, vechtend om eten, als er al wat eten was. Na een jaar of 2 vond Carmen een iets beter shelter bij Boekarest, maar ook daar was het leven hard. Roxy bleef achteruit gaan en als andere honden haar aanvielen, vocht ze niet terug. Carmen had geen rust meer en op 17 augustus van dit jaar nam ze haar in huis.

  

 Roxy met Codita bij Carmen thuis                                        Hier liggen Floricica en Pufy er ook bij

Carmen had al een kat en de 2 straathonden Onciu en Pufy in haar éénkamerflat. Roxy was na Floricica en Codita de 3e van de shelterhonden die ze in huis nam: een kat en 5 middelgrote honden in die ene ruimte. Maar Carmen verzorgt haar dieren super. Roxy bloeide op door die liefde en goede zorg. Wandelen vond ze fijn en ze had al zelfs al heerlijk los gespeeld buiten met Codita.

Toen boden Lia en haar man aan om Roxy op te vangen. Carmen was zielsgelukkig. Ze houdt van al haar dieren, maar Roxy is bijzonder. Ze raakt je door haar uitstraling, roept je beschermingsdrang op. Natuurlijk torst ze een rugzak mee. Vooral de 3 shelterjaren deden veel kwaad. Ze heeft plekjes op haar beschadigde snoetje.

Hieronder een filmpje van het wegtransport

Na aankomst in Nederland op 18 september had ze maar één gedachte: vluchten. Bepaalde angsten blijven waarschijnlijk, bv. voor donder en bliksem. In de shelters heeft ze naast nare bewakers en agressieve honden ook een paar keer extreme stormen met veel verwoesting meegemaakt. Maar ze heeft veel potentie behouden. In een rustige omgeving bloeit ze op na een gewenningsperiode. Drukke jonge kinderen en een zoete inval zijn minder geschikt, hoewel bezoek dat haar lekker met rust laat prima is. Opvangmoeder Lia is nu haar ziel en zaligheid. Het alleen zijn zal rustig moeten worden opgebouwd. Maar het gaat steeds beter. Ze geniet van wandelen, hoewel haar conditie nog matig is. Ze is zindelijk en matcht makkelijk met andere honden.

  

 Roxy bij Lia met Jan, Jip en opvanger Muis                        Roxy wil spelen met Jip

Rust, liefde en aandacht zijn de sleutels voor Roxy.


Maar zij kan zich gelukkig ook vermaken, ontspannen en genieten


November 12 2016  Muis was Mouse in Spanje en is nu Maus.

   

Vlak hieronder bij 01 november staat het verhaal van Beer en Muis die samen door de bergen zwierven. Beer werd dus al in augustus geadopteerd en Muis ging 23 oktober naar het schitterende Vogelenzang. Al snel hoorden we dat Muis al los langs het strand rende en dat het heel goed ging. Maar een foto die dat laat zien doet toch altijd weer wonderen. Gisteren kwamen  deze prachtige foto’s plus de mededeling dat het nog steeds heel goed gaat. Heerlijk om te zien hoe lekker ontspannen Muis zich voelt. Vanaf nu is het dus Maus. In Spanje noemden ze haar ook zo, alleen op zijn Engels gespeld: Mouse.

  

November 11 2016     Huisbezoek voor kleine Goldy en grote Guira op dinsdag 08 november

   

Goldy een klein schoothondje? Nou, dat dacht ze zelf niet!

  

Goldy haalt de 5 kg niet, dus paste ze in een cabinetasje. Op 11 september vloog ze met ons en 5 andere honden naar Nederland. Haar pupjes, waarmee ze gedumpt was, en pas de dag ervoor van gescheiden, leek ze totaal niet te missen. Goldy ging in opvang in Annen bij een ervaren hondenvrouw en haar man en 3 adoptiehondjes. Een groot succes. Niet alleen kwam ze volop aan haar trekken qua spelen, wandelen, knuffelen, maar ook qua verzorging. Ze had wat diarree in het begin en kennelhoest. De reis hakte er toch in bij dit kleintje. Dus pilletjes voor de darmen en voor de kennelhoest/keel een tuigje om, natte brokjes, tijmsiroop.  Maar toen kwam de super actieve Goldy tijdens het wandelen op 25 september tegen stroomdraad met een oogje: een waas erover en een verwijde, blauwe pupil, dus beschadigd hoornvlies. Net verlost van de andere medicatie moest er nu langdurig meermaals per dag gezalfd met antibiotica en Vitamine A. Gelukkig lijkt het praktisch genezen. En last had Goldy niet, hoor.


Ondertussen probeerden we het juiste thuis te vinden voor dit toch wat complexe typetje. Watervlug, zeer ondernemend, super actief, maar ook lief, aanhankelijk, graag op schoot. En: terriergedrag. Gek op de oppaskinderen en voor de grootste hond niet bang. Goldy heeft echt veel afleiding en beweging nodig. Nou, die krijgt ze. Wat schetst onze vreugde, toen we hoorden dat de ouders van haar opvangmoeder verliefd op haar waren geworden tijdens de vele bezoekjes over en weer? Mensen die altijd met vele dieren leefden en hun dierenliefde aan hun kinderen hebben overgedragen. Ze hebben nu een oude Boerenfox terrier, kippen, een geit en pony’s. Zeer actieve mensen die een groot deel van de dag buiten doorbrengen in hun grote tuin en weitjes met dieren en tuinieren en spelen met de honden. Goldy krijgt het geweldig. Nog 2 grote pluspunten: ze is hier al zo vaak geweest, dat de overgang klein zal zijn en ze zal nog heel geregeld met haar huidige hondenmaatjes wandelen. Annen en Zuidlaren liggen heerlijk dicht bij elkaar.

 

Guira ist ein echter Sonnenschein. Een topper.

’In de transportbench’ 


Zondagavond 16 oktober kwam Guira o.a. met Kati aan met het vertraagde transport. En ze ging ook samen met Kati in opvang bij Chantal in Lippenhuizen. Guira is groot: 63 cm schofthoogte. En ze was zo’n 36 kg. Daar moet echt wat van af. Aan haar flinke tepels is te zien dat ze pups had. Wanneer, hoe vaak? Allemaal onbekend. Guira zwierf op straat en bedelde bij een restaurant. Een werkneemster nam haar thuis op. Ze hebben nog gezocht naar pups, zonder resultaat. Guira zelf leek ook niet te zoeken. Deze zomer is ze naar de refugio Protectora gebracht. Waarschijnlijk is ze tussen de 3 en 4 jaar. Guira heeft een bijzonder uiterlijk. Een mooie tekening, tikje schuine ogen.

In de refugio

Zou er toch ietsje Berghond in zitten? Of wat Mastin? Guira heeft ook een bijzonder karakter: labradorkenmerken, tikje eigenwijs, komt in kennismaking dominant over met haar staart omhoog. Maar ze is zo gemoedelijk, heeft geen enkele behoefte om de baas te zijn. Ze heeft gewoon veel zelfvertrouwen.

   

Chantal noemt haar een super lieve dame met een groot hart voor allen mensen, groot en klein, en ook voor alle honden: de goedheid zelve. Haar conditie is in de opvangweken trouwens al met sprongen vooruit gegaan. Dus met de lijn komt het op termijn wel goed. Want Guira gaat naar mensen met net zo’n grote tuin: 3000 m2. Actieve mensen die veel buiten zijn en echte wandelaars. Ze hebben 30 jaar lang labradors gehad en kozen nu bewust voor een ietsje oudere hond. Guira zal zelden of nooit alleen zijn, mee gaan op vakantie. We denken dat dit een hele mooie match wordt. Guira moet je niet commanderen. Deze mensen met hun rustige uitstraling en geduldige benadering passen bij de altijd vriendelijke en gelijkmatige Guira.

Twee filmpjes:

Guira in het bos met Kati: wandelen bij Maureen en  Guira in de tuin bij Chantal

November 10 2016  Baasgerichte Kati is lief en nog eens lief, maar kan wel wat steun gebruiken.

   

Kati in de refugio

Kati van 2 à 2.5 jaar kwam midden oktober aan uit Zuid-Spanje, samen met Freddy van refugio Sierra Nevada en met Guira, Cuca, Ulises, net als Kati zelf van de Protectora. Deze reis langs extra veel stopplaatsen zou langer dan gebruikelijk duren. Tot overmaat van ramp ging de transportbus kapot in Frankrijk en dat duurde even, want ook een vervangende dierentransportbus moet aan vele eisen voldoen. Ze vertrokken donderdagmorgen, maar kwamen uiteindelijk zondagavond pas aan. Kati ging samen met Guira naar het gezin van Chantal in  Lippenhuizen in opvang. En bloeide op! Genoot van de grote hondenroedel en de kinderen van 1 en 6. Maar duidelijk was ook direct dat de gevoelige Kati voorzichtige kanten heeft en steun zoekt. Ze volgde Chantal overal. Voordeel is dat ze in het bos direct los kon.

    

En wat schetst onze verbazing? Soms zit een hond een half jaar in opvang, maar Kati was topscorer in reacties. Na een paar dagen stond de teller op 10. Handen vol werk dus, want plaatsen blijft een zeer verantwoordelijke zaak. De keus viel op een gezin in Grouw: vader, moeder, zoon 10 en dochter 12, een super dierenliefhebster die al veel langer zo graag een hond wilde. Maar nu was de hele familie er klaar voor. Ze hebben geen ervaring met eigen honden, maar hun betrokkenheid, hun wil om te lezen en te leren en Kati gelukkig te maken en aan haar trekken te laten komen, de rust en het geduld die ze uitstraalden, dat alles gaf ons het gevoel van een kwartje dat valt.

    

Zondag 30 oktober deden we huisbezoek en maandag is Kati gehaald. Eerst sliep vader bij haar in de kamer, maar inmiddels slaapt ze heerlijk op een kleedje op de bank in de kamer met een lampje aan, want ze is wat bang in het donker. Zoals vele adoptiehonden was ook Kati wat terughoudend naar mannen, maar inmiddels is ze ook bij vader op haar gemak. Hun reactie op Kati: zooooooooooo lief. Maar niet alleen knuffelen, ook spelen en rennen vindt ze heerlijk. En dat doet ze geregeld met dochter Berber. Ook in Grouw al weer los, want ze komt direct als ze geroepen wordt. Kati past bij hen!

November 8 2016 Freddy, daarvoor Rubio-Dennis-Guapo, van ongeveer 2 jaar met zijn blinde oogje.

   

Freddy in de refugio in Padul bij Granada.                   Eten uit de vangrail in de refugio.

Dit onvoorstelbaar vriendelijke dier, lijkend op een Golden Retriever mix, kwam in Oktober naar Nederland. Zijn jonge leven bracht hij door op straat in Andalusië in een dorp met veel buitenlanders. Dan heb je relatief geluk, want die bekommeren zich vaak om straathonden: voeren, af en toe vlooien- en tekenmiddel bv. Hij droeg dan ook vele namen, want de één noemde hem zus en de ander zo. Toen hij anderhalf was raakte hij zwaar gewond. Voor zijn genezing nam een Australische vrouw hem in huis. Toen ze een aantal maanden naar Australië ging, bracht ze hem naar refugio Sierra Nevada in Padul. Maureen en Esperanza besloten hem te helpen. Maar zijn oog dat al blind was baarde zorgen. En op filmpjes zag je hem bij spel soms fel uithalen. Dat kan een teken van last zijn. Na overleg is nog voor vertrek naar Nederland zijn oog verwijderd en ……….. er zat een kogel in!!! We zullen jullie de bloederige dierenartsfoto’s van het verwijderen van de kogel besparen.

  

Freddy bij zijn nieuwe baasjes in België in de tuin.             Freddy is zonder oog pijnvrij.

Maar nu is voor Freddy het geluk begonnen. Hij is al snel geadopteerd en woont in het mooie België bij een jong stel. Hij houdt zijn naam van de laatste maanden, want zeiden ze: ‘Hij heeft genoeg veranderingen en nare dingen meegemaakt.’ Het gaat hartstikke goed: met de poes, bij de dierenarts, in de auto en … hij zit al op de hondenschool, waar hij zo goed is dat hij volgens de trainer al binnenkort naar de volgende groep mag. Over veerkracht gesproken!

November 7 2016 Op bezoek bij Beer in Leeuwarden.

 Hieronder staat het verhaal van Muis en Beer. Gisteren waren we op bezoek bij Beer die over 9 dagen dus al weer 3 maanden bij zijn nieuwe baasjes Rigt en Jan in Leeuwarden woont. We hebben met eigen ogen gezien hoe hij geboft heeft. De grote hondenvriend voor wie een leven zonder hond incompleet is, dat is Rigt. Maar Jan is ook een hartstikke lieve baas die heel veel wandelt met Beer, want Rigt werkt nog. Maar als ze stopt over een maand of 11 , dan zal Beer wel heel blij zijn. Een hondenmens pur sang. Dit type grote honden wordt pas met een jaar of 3 volwassen, soms nog wel later. Ook Beer is nog een grote puber, zagen we. Maar Rigt heeft een schitterende aanpak van consequent bijsturen met zachte hand en niet luide, maar wel duidelijke stem. Precies wat dit type honden met een zelfstandig karakter nodig heeft: niet stoer en luid, maar subtiel en met respect.

   

Waar we ook erg van onder de indruk waren is het vertrouwen dat ze hem geeft. Op de Froskepolle, een flink groot natuurgebied op een eiland (via een bruggetje bereikbaar), dat op loopafstand van hun huis ligt, laat ze Beer los. Hij moest eerst weinig van water hebben, maar gaat inmiddels steeds dieper erin, ook omdat hij andere honden die hij leuk vindt dit ziet doen. Verder knalt hij dwars door de bosschages heen en duikt dan na een hele poos een ergens eind verder weer op. Op het filmpje is dat allemaal niet zo goed te zien, maar het is daar een paradijs voor zo’n dier. We hebben een uur gelopen en gingen toen weer naar Bolsward. Maar Rigt en Beer gingen terug voor nog minstens een uur, want Beer moet wel aan zijn trekken komen.

November 1 2016  It’s a long way: van de Alpujarras naar je definitieve home in Nederland. Muis en Beer nu beide geadopteerd!


Beer kwam al op 16 augustus thuis, maar nu heeft ook Muis de loterij gewonnen. Begin mei begon hun verhaal. Het stond uitvoerig op de site inclusief een 2 pagina groot artikel in de Leeuwarder Courant. Voorgeschiedenis: onbekend. Samen zwierven ze in de Alpujarras, kletsnat, broodmager. Twee Nederlanders op vakantie droogden hen, voedden hen en gaven onderdak en een naam: Beer en Muis. Google leidde naar Esperanza en via ons konden ze naar refugio Sierra Nevada in Padul, waar Anita Dufetel en haar team hen liefderijk opnamen totdat ze 15 juli naar Nederland vlogen. In opvang bij Lia en Ewout in Oosterbierum bij de Waddenzee bloeiden ze op. Door veel liefde, vachtverzorging, goede voeding konden ze aansterken en bijkomen van alle omzwervingen, heerlijk buiten liggen en rennen en spelen met de huishonden Jip en Jan: een prachtstart voor nieuwe baasjes die hun opvoeding verder kunnen voltooien.

  .

De eerste adoptiedag van Beer met de kleinzoon van zijn nieuwe 'adoptie-ouders'.

                                                                                                                      Beer bij het vakantiehuisje in Emst

Ze zijn nu misschien zo’n 2.5 jaar, deze mooie kanjers. Want dat zijn ze qua karakter en fysiek (Beer heeft een schofthoogte van 70 cm). Beiden hebben Mastin-invloeden. Dieren die sturing met zachte hand behoeven. Ze zij zelfstandig, iets eenkennigs lijkt het soms, zijn eerder bescheiden dan opdringerig, hoewel een knuffel op zijn tijd zeer welkom is. Graag hadden we ze samen geplaatst, maar durfden dat niet aan uit vrees geen adoptanten te vinden voor 2 zulke grote honden in het dichtbevolkte Nederland.

   

Beer ontmoet op de Froskepolle in Leeuwarden geregeld speelmaatjes        'Thuis in mijn mand.' Een droombeeld toch?

Beer trok tot onze verrassing veel meer de aandacht dan Muis. Terwijl wij Muis op een geheel andere wijze net zo’n schoonheid vinden. Beer bleef dichtbij in Leeuwarden, bij een echtpaar dat heel goed ziet hoe hij is en wat zijn behoeften zijn. Beer is gevoelig, zachtaardig, lief en gelijkmatig. Hij zou zelfs wat kunnen vereenzamen, was ons gevoel. Welnu, dat zal niet meer gebeuren. Hij startte prachtig in het vakantiehuisje in Emst, waar de familie 3 weken lang de hele dag de tijd voor hem had. Ze bieden hem precies de duidelijke en rustige aanpak waarbij hij gedijt. Het mooie terrein om het huisje was bv. niet 100 % goed omheind. Dus ging de eerste dag op elke plek waar hij wellicht door kon iemand staan die zacht, maar duidelijk NEE zei, als hij daar in de buurt kwam. De huisjeseigenaren hielpen ook mee. Zo wordt hem in alle rust met alle geduld van de wereld van alles bijgebracht: de gouden aanpak die bij hem past, die hem recht doet. En hij leert snel!

  

  Muis samen met Jip en Jan des huizes in hun paradijsje bij Lia en Ewout
                                                                                                      Muis kon soms lief moederen over Roxy die ook wordt opgevangen

Muis bleef achter zonder Beer. Lastig in het begin. Maar de onrust ging over en ze bloeide weer op. Muis is heel zelfstandig en speelt langer en uitbundiger dan Beer. Maar ook zij is lief en zacht en heeft dezelfde aanpak nodig: vertrouwen geven en bij correctie/aansturing nooit overkill in stem en gebaren. Ruim 2 maanden later, op 23 oktober, is nu ook Muis vertrokken, naar het schitterende Vogelenzang bij Heemstede/Haarlem op een landgoed van 6000 m2 dat onderdeel uitmaakt van een vele malen groter natuurgebied en maar een klein eindje rijden vanaf het strand. Onze mond viel open bij het huisbezoek: een huis midden in de natuur, en geen afgescheiden tuin, nee, het bos is de tuin. Een Walhalla voor Muis. En ze zijn hard op zoek naar een hondenvriend(in) voor Muis. Twee grote honden, daaraan is de familie verknocht. We hebben nog geen foto’s uit Vogelenzang, maar wel het bericht dat Muis het prima doet, goed slaapt en ook al een uur lang heerlijk los, als een dolle langs het strand heeft gerend.

   


Muis samen met Jip en Jan in de Waddenzee. Te mooi voor woorden.

Oktober 26 2016 Ups en downs: C’est la vie. Maar het loont de moeite. September- en oktoberontwikkelingen: deel 1.

Odin                                     


Odin, ook soms Ootje genoemd, is heel pittig, maar hij heeft een goede opvoedster.

Rakker


Rooie Rakker en rooie Tinus rooien het samen prima!


Speciaal voor de open dag met 2e kans hondjes kwamen Terry, Rakker (was Golfo), Lupita, Odin (was Olli) van de Spaanse refugio Protectora naar Nederland, maar ze werden onverwacht snel geadopteerd. Ook onverwacht: Terry en Lupita kwamen terug. Gelukkig vonden beiden rap een nieuw thuis. Terry ging van het bosrijke Friese Sint Nicolaasga naar Den Haag, dat gelukkig ook parken heeft. Maar Terry’s nieuwe baasjes hebben zelfs een grote volkstuin op het prachtige oude complex De Uithof waar ze grotendeels de zomer doorbrengen, en ook ’s winters overdag veel zijn. Het was van twee kanten liefde op het eerste gezicht.

Terry

  

Klein Terry heeft een hele gevoelige kant door zijn verleden. Maar zijn nieuwe baasjes beseffen dat heel goed en bieden hem alle veiligheid. Hier is Terry net bij hen thuis.


Lupita

Lupita kwam juist dichterbij, van Twente naar Lemmer, waar ze zich supersnel aanpast, waarschijnlijk omdat haar baasjes niks forceren en rust uitstralen. Het alleen zijn zou een groot punt zijn, maar ook met de opbouw daarvan is al een goed begin gemaakt.

  

Lupita wordt vertrouwd met de camper voor de Scandinavië-reis komende zomer. Iedereen is gek op haar. Ze is een echte dievegge wat eten betreft, maar kan al bijna een uurtje alleen zijn.


Over de Open dag berichten we hieronder ook al. Maar inmiddels hebben we leuke nieuwe berichten van de betreffende honden. Omdat we deze dag heel belangrijk vinden om het publiek bekend te maken met adoptie van thuisloze dieren i.p.v. kopen bij de fokker (in dit geval van buitenlandse honden) kwamen er dus na de adoptie van de eerste 4 hondjes 6 andere van de Protectora naar Nederland en werd. als 7e Roemeentje Bijou toegevoegd, want haar baasje kon door ziekte geen hond meer verzorgen. Ook deze 7 werden dus tevoren geadverteerd, maar nu konden ze nog niet geadopteerd worden. Belangstellenden wisten dat ze eerst naar de Open Dag gingen op zaterdag 01 oktober en dat we bij uitzondering de reacties per hond naast elkaar gingen leggen. Sommige mensen kwamen die dag dus voor het hondje waarvoor ze tevoren al ons vragenformulier invulden, anderen kwamen kijken zonder een hond te willen, weer anderen raakten tijdens de dag geïnteresseerd. Inmiddels zijn er 6 geadopteerd.

Mazzel/Roef


Als Oliver stond hij op de dodingslijst. Gered op het nippertje werd hij Mazzel en straks gaat hij Roef heten. Een prachtige naam voor een hondje dat hopelijk na 7 magere jaren minstens 7 goede jaren tegemoet gaat.

Mazzel gaat Roef heten en in Koudekerk aan de Rijn wonen bij de vrolijke Romy van 3 jaar en de 12-jarige Saartje die er 4 dagen in de week is. Hij is al 7 jaar en zacht gezegd niet verwend door het leven. Vlak voor zijn letterlijke deadline is hij door refugio Protectora uit een dodingsstation gehaald. Hij is zo vrolijk en fier en speels gebleven ondanks alles. Een lief heertje naar mens en dier. Was duidelijk nooit huishond. Hij begreep eerst niet dat hij bij Maureen naar binnen mocht. Opgetild worden en kammen is nog (te) spannend. Helaas is het ophalen door ziekte van Saartje nog even uitgesteld.

Goldy

  Goldy na aankomst bij Maureen

Goldy, nog niet geadopteerd, zou ruim 3 jaar zijn, maar we vermoeden veel jonger. Ze lag met pas geboren pups voor de poort van het asiel. Op zo’n kwetsbaar kleintje komen snel de verkeerde mensen af. Hoe klein ook, ze is assertief, zeer actief, snel als water en springt super hoog. Ze speelt voortdurend met de honden van het opvanggezin en wandelt makkelijk 2 à 3 uur per dag. Heel lief, maar ook duidelijk terrier- en jachtgedrag. We zoeken hele actieve baasjes met kennis van honden die duidelijk (bij)sturen, maar haar ook heerlijk knuffelen, want ondanks haar zelfverzekerde gedrag kan ze bij iets onbekends echt wegduiken.

Boemer

     

Boemer gaat elke dag mee naar het verpleegtehuis en is zo geliefd.

Paco, nu Boemer, zwierf op straat rond. Deze ruim 2-jarige Yorkshire Terrier met hangoren loopt over van pit en levenslust. Niet kapot te krijgen op de Open Dag, na 7 uren nog vrolijk rondkijkend op zoek naar actie. Het opvanggezin met honden, paarden, katten en kleinkinderen beviel hem reuze. Maar zo’n kleintje is ook kwetsbaar als bv. kleine kinderen met hem zouden rondzeulen. Welnu, Boemer’s bazin, hoewel iets ouder, is precies wat hij nodig heeft: lief en super actief. Ze lopen heel veel in en rond Elburg en vanaf dag 1 gaat stapt Boemer vrolijk naar binnen bij al haar vrijwilligersactiviteiten, waar iedereen hem al leuk vindt.

Koos

  Een relaxed hondje is Koos, ook hier op de open dag.

De eenjarige Coco, de Yorkshire Terrier met staande oortjes, is Koos geworden. Hij woont in een hele mooie bed & Breakfast aan de IJssel in Kampen, samen met zijn baasjes en hond Dale. Hij werd gedumpt, want hij was te duur en te bewerkelijk. Dagelijkse kost in Spanje, hoewel het op zich gunstig is dat ze de moeite namen hem in een refugio af te geven en niet zoals velen op straat schoppen. Hij was samen met Boemer in opvang, maar duidelijk rustiger. Inmiddels is Koos al vriendjes met Dale en heeft hij de baas al ingepakt.

Bikkel 

    

Nummertje 5 Barpi, 3 à 3.5 jaar, heette bij Maureen Dappertje vanwege alles wat hij doorstaan heeft. Hij zat dagenlang, of eigenlijk hing hij meer, aan een touw aan een boom. Uitgedroogd, apathisch, met volledig vervilte vacht. Na eten, drinken en een kappersbeurt kwam er een lief, wat schuchter mannetje tevoorschijn. Zijn nu nog wat dunne vacht zal over een jaar prachtig zijn. En ‘eind goed, al goed’ klopt in dit geval 1000%. In een heerlijke buurt in Deventer woont hij nu bij echte hondenbaasjes die alles voor hem over hebben. En dat schuchtere gaat al aardig over. Hij draagt nu de passende naam Bikkel, en een Bikkel, dat is ie ….

Tierri


Tierri wist hier nog niet dat hij de loterij ging winnen en bij zijn nieuwe baasje Harry op schoot zat

Dan iets bijzonders: nummertje 6, Tierri uit de Spaanse Protectora, en nummertje 7, ons van adoptie terug gekomen Roemeentje Bijou, zijn samen geadopteerd door zeer ervaren hondenliefhebbers uit Steenwijk. Ze hadden altijd grotere honden, waaronder herders. Op de Open Dag waren ze urenlang aanwezig met hun dochter, die dierenartsassistente is. Zij woont nu zelfstandig en nam haar beide honden mee. Ze lieten alles goed op zich werken, speelden en knuffelden met diverse honden en uiteindelijk werden het er 2. De super actieve Tierri was zo lief met het eenjarige dochtertje van het opvanggezin. En speelde zich een slag in de rondte met al hun andere honden. Dit prachtige hondje van zowat een jaar, is net als Mazzel/Roef op het nippertje uit het dodingsstation gehaald. Onbegrijpelijk dat vandaag de dag kopen en dumpen (en euthanaseren na 10 dagen) in Spanje nog steeds stukken wijdverbreider is dan adopteren.

Bijou

  

Duveltje Bijou heeft ook o zo haar veiligheid nodig. Heerlijk bij bazinnetje Jolanda.

Na wat gepuzzel werd besloten de waarschijnlijk ruim 5-jarige Bijou erbij te nemen: een kleintje, maar pas op, een autonoom typetje. En veerkrachtig tot en met. In Boekarest gedumpt met een enorm gezwel aan haar buik hangend. Ze herstelde heel snel van de operatie en kwam naar Nederland. Eerst in opvang in Dordrecht bij 2 lookalike-jes: de zwarte Roemeense Lily en de witte, Spaanse Albi: allebei ook via Esperanza geadopteerd. In Vlaardingen vond ze een lieve bazin, die helaas ziek werd en haar niet meer kon uitlaten. Bijou kwam dan ook vrij corpulent terug in Dordrecht. Maar wat zal dat er snel af zijn!

Filmpjes van Bijou en Tierri

We genieten van de heerlijke filmpjes die de familie uit Steenwijk ons stuurt. Als het van nature al niet goed gaat tussen Tierri en Bijou, dan zorgt deze familie daar wel voor. Ze corrigeren waar nodig en hebben het stel al aardig in de gewenste richting. Er wordt heerlijk gewandeld, ook vaak samen de 2 honden van hun dochter. Bijou leert spelen met de van levenslust overlopende Tierri, waarbij ze zich de kaas niet van het brood eten. En, altijd belangrijk bij dieren met zo’n rugzak: veiligheid en geborgenheid. Ook dat krijgen deze 2 volop. ’s Avonds heerlijk mee naar boven en niet bang hoeven zijn dat je opnieuw verlaten wordt.

Oktober 17 2016   Het gaat het met Nicu en Catina? Kijk maar!!!!

Eergisteren een heerlijk filmpje van Nicu die hond mag zijn bij zijn baasjes aan de rand van Amersfoort, vlakbij het bos waar hij zich elke dag kan uitleven. Nicu weet hopelijk niet meer dat hij de eerste maanden van zijn leven in het veld moest zien te overleven samen met zus Catina en dat ze daarna terecht kwamen in één van de slechte Roemeense shelters: geen hok, in sneeuw en blubber, vechten met de anderen om een kaal kipkarkas. Hadden alle zwervers dit geluk …..


En zus Catina? Het is niet te geloven, maar die trof ook de hoofdprijs in de loterij. In België heeft ze baasjes gevonden die weten hoe je het handvat bij een doodsbange hond moet vinden. Vandaag kwam deze prachtige foto binnen. Nou, die mag ook hond zijn. Soms rent ze ook rond in de moddersporen van de tractoren achter het huis en knalt dan in één keer de bank op. Haar bank! Roemenië? Bestaat dat? Waar ligt dat?


Oktober 14 2016   ‘I am worth a second chance’: terugblik Open Dag Dierenartsenpraktijk Glas, Diever met 7 Esperanzahonden.

  


Zoals vermeld in een eerder sitebericht deed Esperanza dit jaar hieraan mee. Naast lezingen, demonstraties etc. waren in totaal 12 buitenlandse adoptiehonden te bezoeken. Een prachtige, goed georganiseerde dag. Petje af voor deze praktijk. In de ontspannen sfeer en plezierig ingerichte hondentent voelden de honden zich op hun gemak. Knap, want ze hebben in hun leven al veel meegemaakt. 6 honden vlogen 11 september met ons mee vanaf Malaga: Goldy en Coco in een cabinetasje en de andere 4: Tierri, Paco, Oliver, Barpi in 2 grote vliegkennels. Nummer 7 was Roemeentje Bijou, helaas terug gekomen na 4 maanden adoptie i.v.m. ziekte. Verder waren er 5 pups van een andere organisatie.

  

Tierri met het dochtertje van zijn opvanggezin.              Tierri op schoot bij toekomstige baasjes.

De pups zaten in een apart deel plus Tierri (zijn energie paste daar beter bij). De rest zat in het andere deel samen met een oud, doof hondje van een medewerkster dat de hele dag heerlijk in een mandje lag te slapen. De bezoekers mochten bij de dieren, als ze dat leuk vonden. Een succes! Soms was het wat opletten met kinderen die te veel omhannesen met vooral kleinere honden, roepend: dìe is mooi, diè wil ik. Niet elke ouder buigt dat verstandig om. Maar dat hielden de vrijwilligsters goed in de gaten.

     

Bijou op schoot bij een vrijwilligster.                Bijou toffelt rond op de strobalen.

Op het eind van de lange dag waren veel honden erg moe, maar de krummels Bijou en Paco keken nog helder en fier om zich heen. Ook Mazzel was nog niet aan het eind van zijn latijn.

  

Paco bij aankomst in Smilde bij Maureen.             Coco bij aankomst in Smilde.

Het allermooiste: inmiddels zijn er 5 geadopteerd. Voor Mazzel loopt trouwens ook een hele leuke reactie. Alleen Goldy staat nog ter adoptie. Voor ons superdruk dus met vele mails, telefoongesprekken en tot slot de huisbezoeken: in Den Haag (dat was overigens Terry: geen open dag hond), Kampen (Coco, nu Koos), Deventer (Dappertje, nu Bikkel), Elburg (Paco, nu Boomer), Steenwijk (Tierri en Bijou). En morgen Koudekerk voor Mazzel. Gelukkig waren Limburg, Brabant, Zeeland er niet bij. En dat tegelijk met de Dierenbescherming-collecteweek, waarbij we dus zelf ook maximaal lopen. Moe, maar voldaan!

   

Dappertje op schoot bij zijn toekomstige baasje.   Goldy’s favoriete plekje bij haar opvanggezin.

Heel fijn was de positieve sfeer. De bezoekers waren erg geïnteresseerd en konden rustig en uitgebreid met de dieren kennis maken. Men was verrast dat het allemaal zorgvuldig en open ging. Dat de dieren alle entingen inclusief rabiës hebben, gesteriliseerd/gecastreerd zijn, chip en Europees paspoort hebben, medisch gecheckt en via bloedanalyse getest op een aantal ziekten. Plus natuurlijk een goede, eerlijke beschrijving van achtergrond (voor zover bekend) en gedrag/karakter. We hopen hiermee ook een bijdrage te hebben geleverd aan het beeld van adoptie van buitenlandse dieren.

    

De 7-jarige mazzel, nipt gered uit het dodingsstation liet het jongetje rustig begaan.

We hebben een half uurtje gewandeld met Dappertje en Mazzel.

‘ADOPTAR, NO COMPRAR’

Zo luidt de leus in Spanje: ‘adopteren, niet kopen’. Een thuis geven aan een verschoppeling i.p.v. kopen bij de fokker. We waren blij verrast, dat zoveel mensen hiervoor open stonden. Inmiddels hebben we van de adoptanten al leuke foto’s en berichten. Die komen binnenkort op de site.

Hier komen de 6 Spanjaardjes vandaan: de Protectora in Fuentevaqueros.

  

Oktober 10 2016 Collecteren voor de Dierenbescherming

Niet alleen in het buitenland is hulp nodig. Ook in Nederland zijn de nodige misstanden en is het toezicht van de Dierenbescherming onmisbaar. Daarom coördineren we in Bolsward de jaarlijkse collecte rond Dierendag en lopen zelf ook heel wat uurtjes langs de deuren. Elk jaar blijkt weer dat weinig mensen weten wat de DB allemaal doet en dat ook nog zonder rijkssubsidie.


De Dierenbescherming

  • onderhoudt asielen, die jaarlijks onderdak bieden aan tienduizenden dakloze dieren,
  • geeft directe hulp aan dieren, o.a. met behulp van de Dierenambulance
  • geeft voorlichting en educatie,
  • beïnvloedt via lobby (ook Europese) wet- en regelgeving op het gebied van dierenwelzijn o.a. inzake dierproeven en diervriendelijk (koop)gedrag.
  • inspecteert overal waar dieren worden gehouden naar Dierenwelzijn en neemt zonodig maatregelen
  • werkt effectief mee aan het zwerfkattenprobleem
  • werkt mee aan het project DUO

Dierenambulance

De dierenambulancemedewerkers zijn dag en nacht in touw. Ze verlenen eerste hulp aan zieke, gewonde en zwervende dieren, die worden opgevangen en vervoerd naar de dierenarts. Jaarlijks gaat het om duizenden dieren: honden en katten, maar ook kleine in het wild levende dieren. Is medische zorg niet nodig? Dan rijden ze naar een van de asielen in Nederland, waar de dieren worden opgevangen, totdat ze een nieuwe eigenaar voor ze hebben gevonden.


Landelijke Inspectiedienst

De districtsinspecteurs van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) en vrijwillige preventiemedewerkers gaan jaarlijks op duizenden meldingen af van verwaarlozing of mishandeling. Waar dat kan, vertellen ze baasjes hoe ze hun dier moeten verzorgen en huisvesten, om te voorkomen dat een dier uit huis gehaald moet worden. In het uiterste geval kan, in overleg met RVO.nl, worden besloten om een dier bij de eigenaar weg te halen.


Er worden vele pitbulls in beslag genomen

Zwerfkattenprobleem

Elk jaar worden er een heleboel katten gedumpt door mensen die er niet meer voor kunnen of willen zorgen. Een kat die wordt achtergelaten, zal verwilderen en zich aansluiten bij andere zwerfkatten. Zo ontstaan er populaties zwerfkatten, waarbinnen veelvuldig nestjes met katjes worden geboren. De Dierenbescherming zet zich in om dit zwerfkattenprobleem op diervriendelijke wijze beheersbaar te maken.


Project DUO

De Dierenbescherming werkt mee aan het project ‘DUO’ verwijst naar Dieren Utrecht en Ouderen, maar ook naar het onafscheidelijke duo dat eigenaar en huisdier samen kunnen vormen. Voor veel ouderen of chronisch zieken zijn huisdieren van groot belang voor hun kwaliteit van leven. Met het ouder worden nemen functiebeperkingen vaak toe en wordt tegelijkertijd in veel gevallen het sociale netwerk kleiner. Hierdoor kunnen eigenaren problemen ondervinden bij de verzorging van hun huisdier, terwijl dit dier voor hen juist zo belangrijk is. De vrijwilligers van DUO ondersteunen deze mensen bij de verzorging van hun huisdier. Zo kunnen mens en dier zolang mogelijk van elkaars gezelschap genieten, ook in een zorginstelling, wanneer die huisdierbezit toestaat.


De Dierenbescherming verwerft zijn inkomsten uit: collectes, giften, nalatenschappen, contributies, verkoop webshop, acties van derden, loterijen en incidentele overheidssubsidies. Er is dus geen sprake van structurele overheidssubsidies.

Oktober 6 2016  JUCUS KINDER: WIR FREUEN UNS AUF EINE BESSERE ZUKUNFT

Sterilisatiemarathon in Jucu, Transsylvanië, op 23, 24, 25 september.

Hoewel het even niet zo lijkt door de open dag op 1 oktober bij Dierenartsenpraktijk Glas in Diever waar 7 hondjes van Esperanza aanwezig waren (resultaat: 5! adopties en dus 5 huisbezoeken deze week) ijvert Esperanza niet in de eerste plaats voor adoptie, maar steunt zo veel mogelijk zaken die preventie en cultuurverandering beogen in Roemenië en Spanje zelf. Daarom helpen wij o.a. de Roemeense dierenwelzijnsorganisatie Nuca Animal Welfare, die ook wordt ondersteund door de Ned. St. Steun de Zwerfhonden in Roemenië en door Nuca Duitsland.


Al jaren organiseren ze 1 of 2 x per jaar een sterilisatiemarathon (gratis sterilisatie voor dieren met en zonder eigenaar), deze keer in de gemeente Jucu, 15 km buiten Cluj Napoca, in NW-Roemenië. Esperanza betaalde met liefde 20 castraties van de in totaal 240 gecastreerde honden en katten. Voor een beter leven voor dieren is veel nodig: dierwaardige asielen, educatie op scholen, beter overheidsbeleid, betere dierenartsen, maar misschien is de allerbelangrijkste pijler wel de bewustwording van de mensen. En de wijze waarop Nuca deze castratiecampagnes aanpakt is van onschatbare waarde daarvoor. Ze kiezen een gemeente en gaan naar scholen, burgemeester, flyeren/deuren langs om er zoveel mogelijk een gemeenschappelijk gebeuren van te maken en mensen te overtuigen van castratie en goede zorg. Dat is soms lastig: sterilisatie is onzin, zou gevaarlijk zijn, wordt de hond wel teruggebracht …..etc.

   

  

  

Het is zwaar en intensief: de voorbereiding van de gemeenschap, het inrichten van de locatie, het ophalen van de dieren (velen kunnen/willen dit niet zelf), microchipcontrole (nu verplicht in Roemenië) en registratie van alle dieren, hen klaarmaken voor de operatie, de operatie zelf, de nazorg, terugbrengen van de dieren.

Hieronder een filmpje van Alina Banu, bestuurslid van NUCA op de regionale tv van Cluj-Napoca

Maar wat een steun en samenwerking: veel donaties, 40 vrijwilligers van Nuca, de beroemde en bevlogen dierenarts Aurelian Stefan met het team van Romania Animal Rescue (die ook 100 castraties betaalden), dierenarts Adina Feher uit Cluj, Viervoeters/Four Paws en de burgemeester. Vooral de eerste dag is zwaar. 20 % van de honden werd gebracht. Dus een kleine 200 moest bij de eigenaar opgehaald worden of van de straat. De dieren worden natuurlijk tegelijkertijd verzorgd indien nodig en honden die een ketting direct om de hals hebben krijgen goede halsbanden.

Hieronder twee filmpjes van de beroemde dierenarts Aurelian Stefan van RAR (Romania Animal Rescue), die meewerkt met de campagne in Cluj-Napoca/Jucus

Er was deze keer duidelijk meer optimisme. Van Elfy Adloff van Nuca Deutschland is de uitspraak van hoop hierboven. Tijdens de marathon hebben een aantal kinderen spontaan geholpen om hun eigen ouders te overtuigen van het nut van castratie en ze vertelden waar nog meer honden te vinden waren, zodat de medewerkers ook die hondenbezitters konden bezoeken en proberen te overtuigen. Het bezoek op de school, waar aan de kinderen het nut van een chip en van castratie was uitgelegd, had dus echt effect. Ze hebben dan ook beloofd deze gemeente in toekomst opnieuw te helpen.

  

Wat ook verbetert: afname van het aantal dieren dat er zo slecht aan toe is, dat ze niet meer terug gaan, maar met een vrijwilliger mee naar huis om aan te sterken en (medische) zorg te krijgen. Dat waren er ‘slechts’ 3 deze keer. Dus, ook al duurt het generaties: DOORGAAN!!!

  

Hulp van alle kinderen

September 28 2016   Een bezige zomer en een mooi najaarsbegin: zaterdag 1 oktober Esperanzahonden op de Open Dag bij Dierenartsenpraktijk Glas in Diever.


We waren twee keer in Duitsland. O.a. 4 vliegkennels van refugio Sierra Nevada wegbrengen: eentje van Eski die in november met een Belgische mevrouw als vluchtbegeleidster meekwam naar Zaventem. Een 2e van Chico die 19 januari met een wegtransport naar Keulen kwam. Normaliter zitten ze in de vaste transportbusbenches. Maar Chico, door zijn 7-jarige asielleven erg huiverig voor aanraking, durfden we in Keulen niet over te hevelen. Dus zat hij in een losse vliegkennel die we zo in onze auto konden zetten om angst en paniek te voorkomen en, minstens zo erg, ten gevolge daarvan misschien een ontsnapping. Dan 2 knotsen van kennels waarin Beer en Muis gevlogen kwamen naar Schiphol in de nacht van 15-16 juli.

  

 Beer                                                                                        Muis

De boel stond knap in de weg in de garage. Daarom hebben we ze naar asiel Kronach in Duitsland gebracht. Zij zorgen voor opvang en adoptie van veel dieren van refugio Sierra Nevada. Die worden daar met een wegtansport gebracht. Op de terugweg kan dan het nodige mee naar Spanje. Wel een eind rijden. Maar we hebben de gelegenheid benut voor dierencontacten: o.a. Andrea Wolf die voor Sierra Nevada de beschrijvingen van de adoptiehonden doet.


Verder deden we aardig wat huisbezoeken, ook voor andere organisaties. Dat vraagt ook voorbereiding en verslaglegging en overleg. En tussendoor passeren de ‘diversen’: bv. een bezoek aan het Zwerfdierenfestival, het verzamelen van goederen, een prachtig bezoek van Catina en haar baasjes die een weekend in Friesland waren om de eerste adoptieverjaardag van Catina hier te vieren etc.etc.


De zeer intensieve Spanjereis staat al uitvoerig op de site. En drukte met sommige honden. Tja, levende wezens plooien zich niet altijd naar de agenda en het boekje. Drie dieren kwamen terug van adoptie tegen elke verwachting in. In het geval van Bijou helaas ernstige ziekte. Maar bij Lupita en Terry stonden we perplex. In het geval van Lupita vanwege de mensen en in het geval van Terry vanwege een zeer onverwacht  incident waardoor hij toch zekerheidshalve beter niet meer bij hele kleine kinderen kan. Lupita en Terry kwamen samen met Golfo > Rakker en Olli > Odin 28 augustus aan. Lupita vond supersnel weer een nieuw thuis, maar Terry zoekt nog. Een meer dan leuk hondje, maar heel energiek en een fel terrierkarakter: dus voldoende activiteit vereist en baasjes die lief, maar beslist sturen.


Terry

Verder staat de gang vol dozen met collectebussen. We coördineren weer de jaarlijkse collecte van de Dierenbescherming in Bolsward. Plus zelf 6 dagen lopen, omdat er nooit voldoende collectanten zijn. Eigenlijk te veel werk. Er zouden hier 3 coördinatoren moeten zijn. Maar ja, de tijd vliegt en voor je het weet is het jaar om en heb je onvoldoende actie hiertoe ondernomen.


Overigens lijkt het nog erger dan het is. Per abuis waren er 100 i.p.v. 30 bussen bezorgd.

Terry, Rakker, Lupita en Odin kwamen van de refugio in Fuentevaqueros bij Granada. Een voormalig dodingsstation. Ze waren bedoeld voor de open dag van dierenartsenpraktijk Glas in Diever, maar werden snel geadopteerd. Op de tergreis uit Spanje 11 september konden wij daarom 6 nieuwe bofkontjes meenemen in het vliegtuig: 2 vliegkennels, met elk 2 hondjes, in het ruim en allebei een cabinetasje met een hondje.


Het betreft Goldy, Dappertje DAP, Jerry, Coco, Mazzel, Paco.

In het kader van Dierendag openen vele dierenartspraktijken hun deuren. Maureen’s dierenarts heeft jaarlijks een mooi en breed programma met al jaren als klapstuk: 2e kans hondjes. Buitenlandse adoptiedieren die snakken naar een beter leven. Dit jaar zijn daar dus de 6 genoemde Spaanse Esperanzahondjes te zien plus de kleine Roemeense Bijou die van adoptie terug kwam i.v.m. ziekte.

Ze worden ook al geadverteerd, maar aan niemand niet toegezegd voor de open dag. Reacties vooraf worden naast die van bezoekers van de Open Dag gelegd.

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at