BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

U kunt ons steunen door te storten op Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar

Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                              52219410

RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                                      850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                                  6444172

Registration of European Trade Recognition, EG approval number:                  317612


ONS BLOG staat onder Ter Adoptie

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)

Ter Adoptie

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adoptie. Op de blog van de Ranjaclub staat uitgebreidere informatie met foto's en filmpjes

Momenteel ter adoptie: Abe, Pirate, Shelby, Gorriona en Nuca

   Abe mei 2016

   Nuca mei 2011

      

Pirate januari 2015

  

Shelby mei 2011                                                              Gorriona februari 2018

Abe komt uit een Pools shelter

Pirate, Shelby, Gorriona en Nuca komen uit refugio Sierra Nevada te Padul Granada Andalusie

Mei 16 2019 Al een tijdje op de plank

Zo boeiend, de ontwikkelingen van ieder dier. En zo een kwestie van tijd, geduld, open staan, je willen laten verrassen, en van investeren. Het resultaat hangt soms meer van jezelf af dan je denkt. En de ‘klik’ tevoren is betrekkelijk. Niet elk rescuedier is bij een kennismaking direct op zijn gemak. En er gaan zoveel ontwikkelingen komen. Daar speel je op in, je loopt samen de weg. En op die weg groeien velen fantastisch naar elkaar toe met uiteindelijk een diepe band. Heel fijn dat velen ons nog steeds berichten hoe het gaat. En ook heel leerzaam en verrassend soms.

‘Kati is zo lief. Wij hebben het er bijna wekelijks over hoe wij het getroffen hebben met haar en zijn jullie eeuwig dankbaar daarvoor.’ Prachtig! Maar opnieuw antwoorden wij: ja, de hond is geweldig, maar baasjes die onvoldoende investeren, wandelen/ spelen, niet genoeg feeling/begrip hebben, die krijgen niet zo’n fijne Kati als jullie te zien. Al 2 ½ jaar genieten Kati (onherleidbaar mixje van 2014) en vader, moeder, 2 kinderen van 12 en 14 van elkaar.

Hondenvangers pakten kleine Joris, geb. 2015, van straat en brachten hem naar het dodingsstation. Begrijpelijk dat hij gromde naar mannen en mensen die z.i. iets vreemds hadden. Joris woont v.a. febr. 2018 bij 2 bazinnetjes en de Spaanse Donnie in Amersfoort. Slimme, leergierige Joris laat zich niet op de kop zitten en is hartstikke gelukkig: heerlijke boswandelingen, dikke kameraadjes met Donnie en kampioen graven in verse molshopen.

Mama Piki lag in Roemenië langs de weg met 5 pups, waaronder Kiona. Ze ging naar Conny en haar familie in Deventer in aug. 2012. Ze wandelt en speelt vaak met grote vriend Lennox, Rodesian Ridgeback, in het bos bij Apeldoorn. Ze kreeg ook hondenzwemles en vond dat heel leuk. ‘Kiona is superlief en mooi en maakt ons vaak aan het lachen.’

Ivy kwam bij Eefje en Spaans hondenmaatje Finn (soort Galgo mix) in 2013. Nog steeds een supergelukkig trio dat knuffelt, wandelt, speelt. Ivy is een super energieke, slimme kruising Border Collie die graag werkt. Bij de sportieve Eefje die werkt in een dierenhotel met grote speelweide, waar de honden mee naar toe gaan, helemaal in haar element.

Stuiterballetje Buddy, al 6 jaar in Leeuwarden, vroeg en vraagt van de baasjes de nodige slimheid en creativiteit. ‘Onze allerliefste deugniet weet ons nog steeds te verrassen, blijft een boefje, maar dat maakt hem zo bijzonder. Ik moet hem tegen zichzelf beschermen, want hij gaat luid blaffend het gevaar tegemoet, als hij de kans krijgt. Wij zijn dankbaar voor deze parmantige, lieve, slimme, eigenwijze, zeer levenslustige hond’.

3 aug. 2016 ging Odin (toen 2) naar bazinnetje Helena. Een ontzettend leuk en dito bewerkelijk hondje. Zijn staart is een stompje. Odin kwam van straat en zat al lang in de refugio: een rugzakje in combinatie met terriërpit en intelligentie. Ook nog een stukje eigenwijze Beagle gezien zijn tekening??? Zou zo maar kunnen. Helena klaarde het ‘klusje’ met liefde en creativiteit. Na een aantal ups en downs (katten en kippen, hem smeren etc.) groeide een hechte band en nu is hij haar liefste makkertje.

Mei 12 2019 Hoe gaat het met..................

  

Psikus, onze ouwe Poolse beer, geb. 2004, ging na 10 zware shelterjaren (daarvoor de straat) hard achteruit. Trillende poten, hartruis, oude abcesbulten, heel slecht gebit. Na medische hulp en een heerlijke zomer bij Maureen woont hij sinds 26 nov. in Odijk op een paradijselijk landgoed met 8-j. Wolfje en 5-j. James. Psikus is wel de baas. Een niets vermoedende bezoekende Berner Senner kreeg extreem op zijn sodemieter. Onverwacht een concurrent voor je neus, dat pik je niet. Je bent een indrukwekkende nestor of niet toch? Verder is hij enkel knuffelig, aanhankelijk en lief. En m.u.v. een korte epileptische aanval (gelukkig direct weer de oude) fysiek ook super. Wij zijn intens dankbaar dat hij al een half jaar een gouden leven heeft. Zie het filmpje!

  

Aanvulling op Aki (sitebericht hieronder), vandaag precies een week in Zwartsluis: ‘Gaat super goed!!! Wim laat haar zelfs al los. Zwemmen is helemaal haar ding. Ze was al meerdere keren een uur alleen thuis. Ze gaat gewoon op haar bed liggen en ligt daar nog als wij thuis komen. Met de katten gaat het echt goed. Het hele spul loopt door elkaar alsof ze altijd al bij elkaar waren. We laten ze echter nog niet samen als er niemand thuis is. We lieten vandaag de katten en Aki samen in de tuin. Wij waren hier natuurlijk bij. Ook dat zonder problemen. Ook heb ik haar al helemaal van onder tot boven in alle hoekjes en gaatjes geborsteld. Vindt ze heerlijk!!!! 😄😄’

     

NALA, geb. 2018, kwam van de hel in de hemel. Buren maakten melding van haar erbarmelijke leven: Dag en nacht aan een korte ketting aan de muur in eigen uitwerpselen. Deze lieve hangoor herdermix mag nu rennen, springen, vies worden van modder en zand. ‘Even een update over Nala, gewoon omdat ik het leuk vind jullie op de hoogte te houden. Het gaat supergoed met haar. Ze is hier duidelijk op haar gemak. Ik zat een broodje te eten en ze liet zich zo achterover op mijn schoot vallen om te kijken wat ik aan het eten was... We hebben een campertje gekocht om samen dagtochtjes te maken en ze is ook daar helemaal thuis. Ook een foto van haar en haar wandelmaatje Max, waarmee ze geregeld door de bossen rent.’

  

Charlie getrimd                      Conny redt Charlie              Margriet haalt Charlie

Charlie, nu 3, heette eerst Gasol: hij zwierf rond bij een tankstation. Een leuk, levendig, aanhankelijk dier met een rustige kant. Hij heeft een heerlijk thuis bij een zeer kwiek, zorgzaam bazinnetje. Ze schreef: ‘2 mei een jaar geleden opgehaald uit de opvang. Wat ben je toch een lieverd en wat verdien je toch een warm thuis. Lieve Charlie, ben zo blij met jou en hoop je nog veel jaren te mogen vertroetelen.’ Ooit gedumpt, nu zo geliefd.

   Tantor zijn plekje onder de rodondendrons

‘We genieten enorm van Tantor. Hij vindt het erg leuk om spelletjes te doen en nieuwe dingen te leren. Is ook dol op de buurvrouw en is helemaal blij om even een aai door de schutting te krijgen. We genieten enorm van de wandelingen en spelen met andere honden in het bos…Kortom, een heerlijke hond.’ Maar (zoals wij ook aan de familie terug schreven) 50% is Tantor en 50% het fijne leven/veel wandelen en hun rustige, consequente aanpak. De 5-j.Tantor vertoonde aanvankelijk het nodige puberale, onopgevoede, stoere (vooral naar reuen) gedrag. Dat kan 2 kanten op, waarbij opvoedkwaliteiten van de baasjes de doorslag geven.

Mei 7 2019 Berichten van de afgelopen weken

  

Onze Roemeense Betty die na een paar jaar adoptie herplaatst moest worden zat een jaar in asiel de Nomadenhof in Sneek. Huiselijke opvang met andere honden erbij was te gecompliceerd. Dat deed zeer. Gelukkig mocht ze geregeld in de kantoorruimte, werd er getraind, gewandeld en ging Betty altijd vrolijk terug na een wandeling. En de medische behandeling voor haar kraakbeenproblemen sloeg goed aan. Wat een vreugde dat Betty onder de nieuwe naam Bettina op 1 april haar 5e verjaardag bij nieuwe baasjes vierde. Natuurlijk, alles moet opnieuw opgebouwd worden. Dat duurt so wie so maanden. En nog (veel) langer voor sommige processen die diep zitten door haar verleden. Geboren in het veld in Roemenië moest ze zien te overleven. Latere gebeurtenissen hakten er daardoor extra diep in. Haar nieuwe baasjes begrijpen het meetorsen van een rugzak en wat opbouw van vertrouwen kost. Ze mijden onverwachte dingen en laten haar stapsgewijs wennen aan nieuwe ervaringen en mensen in haar leven. Ze blijven alert, maar geloven in haar. Wij zijn heel dankbaar en blij!!!

  

Naast deze blijde adoptie was april erg (te) rustig op dit vlak. Enkel Mopita (Pyta) en Xavi (zie sitebericht hieronder). Maar mei kent een mooie start. Lana kwam 23 februari bij Maureen. 31 maart staat ze in een sitebericht: als voorbeeld dat niet alleen de hond bij jouw eisen/behoeften moet passen, maar dat jij ook de hond recht moet doen qua natuur en behoeften. Lana is een heerlijke, jonge hond met lief en vrolijk karakter, gek op wandelen, bij tijd en wijle een viespeuk. Ze ging zaterdag naar Middelburg. Haar baasjes schreven o.a.: een hond moet hond mogen zijn en genieten, je gaat een verbond aan voor minstens 12 jaar, je moet investeren en de hond een hechtingsperiode gunnen, een hond bepaalt je leven… enz. Is dat niet de juiste, mooie instelling?

  

Akira, ruim 4, labrador x staande hond, woont sinds zondag in Zwartsluis, tegen het prachtige waterrijke gebied de Wieden aan. Staande honden eigen, ietwat gereserveerd in aankomen soms, maar niet nerveus. Speels, actief en een fijn maatje met een prettige energie. Ook hier echte hondenmensen met veel ervaring en een prachtige instelling. Ons vragenformulier werd uitgebreid en diepgaand ingevuld (is wel eens anders!). Naast een duidelijk beeld van feitelijke en praktische zaken stonden er ook prachtige inhoudelijke dingen, bv. dat je je de eerste 2 jaren voor 200% moet inzetten en dat hun honden altijd aan een onzichtbare riem liepen (zonder drillen!). We hebben genoten van het huisbezoek: zoveel dierenliefde, maar ook zoveel inzet en sturing. Het besef van wat een hond recht doet hoef je hen niet bij te brengen. Akira heet nu Aki en de kennismaking met de 3 Siamezen is super verlopen. Toen ze thuis kwamen kregen Aki en de 3 poezen direct samen wat lekkers. Het duurde maar even of ze liepen al onder Aki door. Scheelt natuurlijk dat ze dat gewend zijn. Maar die rust zorgt eromgekeerd voor dat Aki niet getriggerd wordt.

  

Ana                                                       Ana en Tintin                      Ana's platvoetjes

Een hele mooie update van Ana (geb. maart 2015), als piepklein moederloos pupje in het shelter bij Boekarest met de fles gevoed. Amper adopteerbaar door het grote socialisatiegebrek van 2 ½ jaar shelter (350 honden, nauwelijks mensen). Na ruim 3 maanden opvang (19 dec. 2017) kwam Marian, samen met 3 honden en een hondproof poes woonachtig op fort Nigtevegt: een prachtige, prikkelarme omgeving. Bij de verkeerde mensen zou Ana kunnen bijten, maar aan Marian met haar intuïtieve aanpak en rust durfden we haar toe te vertrouwen. Ana mocht net zo lang over alles doen als ze nodig had. En zie, na 1 ½ jaar: de van nature vrolijke, grappige, pittige Ana met kromme pootjes en platvoetjes geniet van wandelen, rennen en gaat soms al mee in de auto. Van TinTin leefde ze eerst gescheiden. Stapsgewijs heeft Ana hem geaccepteerd. Met de andere dieren ging het sneller.

  

De baasjes van Smartie kwamen enkele weken geleden bij Maureen langs. Schatten van mensen met een groot hart die altijd royaal steunen en ook nu kwamen ze niet met lege handen voor de honden. Hun oogappel, die in Spanje door de buren vergiftigd dreigde te worden, heeft al een jaar lang op Texel een heerlijk leven.

De kleine, bruisende Chica is helemaal ‘te plak’op zijn Fries gezegd. Chica liep op straat en kwam zeer ontredderd in de refugio. Al snel bleek een heel vrolijke kant plus een pittig terriër stukje. En precies daarom wordt ze zo gewaardeerd en geliefd door de nieuwe baasjes die heel zorgzaam zijn, maar tegelijkertijd ook makkelijk. Chica liep vanaf dag 1 los en is heerlijk meegweest op kampeervakantie in Twente: ‘De hele familie is gek op haar.’

Samen met Lana en Chica kwam ook Duro (toen nog Dumbo) 1 maart in opvang. Omdat Duro’s ene oog op foto’s afwijkend leek gingen we met hem naar een gespecialiseerd oogarts. Conclusie: vrijwel blind aan dit oog. In de aanleg ging van alles mis met lens, netvlies etc. Niks aan te doen. Duro heeft gelukkig nergens last van. Hij woont nu in het Duitse Uelsen heerlijk in de bossen, helpt graag met tuinieren en is heel slim. Wist al snel dat hij rechts van Ingrids scootmobiel moet lopen en dat buiten niet alles eng is; natuurlijk een restant van zijn leven op straat als pup. Bij zijn nieuwe baasjes geniet Duro van alle liefde en bescherming die hij zo gemist heeft.

  

Bram, een kortpotige mix van ruim 5 is een wonder. Zijn baasjes ook. Bram, stoer van buiten, onzeker van binnen, was sociaal erg onhandig door zijn leven op een Spaans balkon en slechte ervaringen. Daardoor soms onvoorspelbaar. Een schat eerste klas, maar … De zoektocht naar baasjes leidde vorig jaar naar Hans en Tiny die ons ervan overtuigden (echt waar) dat zij de juiste baasjes waren voor Bram. Dat is waargemaakt. Met alle inzet. Bram is nooit geforceerd en bouwde daardoor vertrouwen en rust op. Tiny en Bram deden samen meerdere cursussen, beiden vol energie en met overgave. ‘Bram is voor ons een diamant van onschatbare waarde geworden.’ Prachtige woorden over een hond die zo moeilijk leek. Wij zijn dankbaar voor zulke adopties.

April 28 2019 Mopita en Xavi zijn thuis

  Pyta's huisgenootje Bearke daagt Rafa uit

Pyta in haar nieuwe jasje na een wasbeurt

Mopita, ruim 2, kwam op 06 april met Pirate en Akira in Duisburg aan via een wegtransport. 12 april ging ze naar Heerenveen. Een stroom reacties. Waar Abe al vanaf augustus wacht op een thuis, werd er om Mopita gevochten. Ook boze mensen. Gelukkig zijn er ook teleurgestelde mensen die wel echt snappen dat we voor het geluk van het dier gaan. Mopita was gedumpt in een dodingsstation. Een super leuk, blij ei dat keihard kan rennen. Speels met kleine hondjes, niet bang van de grootste honden, soms ondeugend, graven, rollen in de vogelpoep, vies worden …. Die plaatsen we niet bij mensen die verbaasd vragen: ik krijg haar zo toch niet mee? Ze heet nu Pyta en woont bij mensen die net zo vrolijk zijn als zij zelf, en bij Bearke, die net zo’n duveltje is. Ze geniet vanaf dag 1.

Pyta bij Maureen en Pyta en bearke oefenen 'zit'.

En Xavi:

    

Xavi, ong. 3 jaar, in Spanje Lucky gedoopt, vloog 10 april met ons mee, samen met Gorriona, Shelby en Nuca. Sinds vrijdag 19 april woont hij in Zoetermeer. Hij was zwaar vervuild en verwaarloosd. Een heel aanhankelijk hondje dat dus socialisatie heeft gemist en geen handling gewend was. Bang voor (grotere) honden. Xavi kwam op de juiste plek: bij een rustige familie, zich gewenst voelend door iedereen. Daardoor hij heeft in een week al veel stappen durven/kunnen maken. Qua zindelijkheid, slapen in een benchje (wel naast het vrouwtje op de slaapkamer, want zij is zijn grote baken), mee naar Intratuin (eerst in een wagentje), koffie drinken bij la Place (eerst op schoot en dan er naast). Xavi zal tijd nodig hebben, maar met zo’n familie komt het goed. Moeder Cindy leert hem nu even zonder haar te kunnen. Eerst met een ander in de kamer en kort (dat was dus piepen) en nu stapsgewijs wat oprekken. Eten gaat nog niet geweldig, dus hebben ze besloten op Orijen brokjes over te gaan. De top van de top. Met zoveel liefde en zorg moet alles toch goed komen?

April 9 2019 Een waardevol bezoek aan de refugio’s Sierre Nevada en de Protectora

Het duizelt van de honden, de foto’s, filmpjes, informatie …. Het is heel intensief, waardevol, nuttig, ontroerend en soms slikken: sommige meest kansarme dieren zullen nooit een plekje krijgen. Tussen de buien door (hier Nederlands weer en in Nederland Spaans weer hmmmmm)


proberen we optimale indrukken te verzamelen. Soms is het moeilijk om in te schatten hoe plaatsbaar een dier zal is of kan worden. De mensen hier vertellen ook veel natuurlijk. Geweldig hoe zij zich onvermoeibaar met hun grote dierenhart inzetten. Hieronder een kleine greep. Een aantal van hen zal het komende jaar zeker naar Nederland komen en op onze site verschijenen.

Kleine Wang is al zoveel opener geworden

                                                                        Catja is zo zachtaardig        

Cortijera haar oogproblemen zijn al verbeterd, maar in de refugio is onvoldoende dagelijkse zorg voor volledig herstel

Conny met Marley. Gedeeltelijk scheren was de enige oplossing voor de vreselijke vacht

Bij Bianca zijn oren en staart eraf. Ze is Ietwat schuw, maar lief

Puma is een lief, gevoelig dier                  Britty is ziek, wat zouden we die graag zorg en bescherming gunnen

Britty met Maria del Mar

Anita met Keka, heel goed met andere honden, maar o zo jaloers op aandacht

   Kenny, wat een vrolijke Frans

Pippon is twee weken geleden zwaar mishandeld binnen gebracht.

Een Engels echtpaar helpt als vrijwilliger in het kattenverblijf

Morgen om 06.15 de terugreis met 4 honden. Ze gaan naar Maureen in Smilde en Rafa en Kitty gaan dan weer mee naar huis.

April 6 2019 Zaterdag 6 april

  

Naar refugio de Protectora in Fuentevaqueros, waar de Duitse Conny de scepter zwaait. We schreven eerder over de donkere wolken hier: aanbesteding aan een om een zijn wreedheid bekend staande firma: Athisa. Die zou er weer een dodingstation van maken. Met alle mogelijke publiciteit is dat tegengehouden, maar formeel is het gevaar nog niet geweken. Gelukkig is er ook iets goeds uit voortgekomen: oprichting van Fegrapa, een bundeling van dierenorganisaties die in Andalucia de strijd aan binden en de publiciteit zoeken.

We hebben veel besproken en gekeken welke langzitters e.a. moeilijker plaatsbare honden we toch zouden kunnen helpen. Mondjesmaat helaas. Het is moeilijk, want ze willen allemaal met je mee.

Pirate

Verder mooie berichten uit Smilde van Maureen waar dus gisteren Pirate en Akira en Mopita aankwamen. We kunnen nog niet bevatten dat alle inspanningen rond Pirate de afgelopen maanden zo’n goede afloop zouden krijgen. Zie hoe gelukkig dit dier al is. Nu een prachtig thuis voor hem zoeken. En natuurlijk ook voor de anderen.

Mopita met Eline                                          Akira

Ook nog even een prachtige opname van Rafa en Maureen. Rafa voelt zich helemaal thuis. Hij heeft al vaker in Smilde gelogeerd. Hij bivakkeert graag op de picknicktafel.

April 6 2019 Spanje, Kitty en Rafa, en Pirate

Vannacht met flinke vertraging van het vliegtuig om half 1 aangekomen in hotel in Granada. Planning: bezoek aan refugio’s Sierra Nevada en Protectora plus andere dierencontacten. Woensdag 10 april om 10.35 hopen we weer op te stijgen met 4 honden: Lucky, Gorriona, Nuca en Yacky van Sierra Nevada. We brengen ze dan naar Maureen in Smilde.

      

Donderdag daarom nog mooie wandeling gemaakt met Kitty en Rafa. Kitty en de bal, dat is feest. Hoe verder weg gooien, hoe beter. Vaak ook raakt een bal kwijt. Maar we hebben een heerlijke voorraad. Van Maureen, van het baasje van Lara (Lara haar Griekse hondenvriendje Manos verzamelt tennisballen). En laatst dit reuzeleuke pakketje van de baasjes van Lady en Bikkel.

  

Pirate ontmoeten we net niet meer in Spanje. Hij komt vandaag/zaterdag bij Maureen aan met een wegtransport, samen met Akira en Mopita. Zij arriveren in Duisburg en Monique en haar familie (die in september vrijwilligerswerk deden bij onze refugio’s en in mei opnieuw gaan) brengen de 3 vandaar naar Smilde.

   Aankomst Duisburg: Pirate, Akira en Mopita

                                                              Pirate in de bus van Monique en jeroen

Woensdag zien we Pirate dus bij Maureen. Wij willen hierbij tevens alle lieve mensen bedanken die een donatie gaven voor de hoge operatiekosten voor Rayo en Pirate e.a. dierenartsrekeningen. Een grote steun voor een ontroerend mooi doel. Pirate is nu gelukkig al verlost van de pijn van een zelf geamputeerde poot. En terwijl dit bericht getikt wordt, komen er foto’s van Monique binnen.

Maart 31 2019 Honden geven veel en verdienen ook veel terug

  

Als Maureen met Lana aan de wandel is, geniet ze, steekt overal haar neus in, is niet uit smerige sloten weg te houden. De shampoo raakt op. Wil de jonge, actieve Lana aan haar trekken komen, dan moeten nieuwe baasjes haar niet alleen begrenzen/opvoeden, maar ook hond laten zijn, tolerant zijn.

  

Sommige mensen gaan er (onbewust) niet vanuit dat jij je evenzeer aan de hond moet aanpassen als omgekeerd. Ook bij oude(re) honden. Voor beide partijen moet het fijn (samen)leven zijn. Soms krijgen we bv. een vraag naar een (wandel)maatje. Vraag je daarbij echter ook af of jij zelf geschikt voor een (deze) hond bent. Bedenk je spelletjes? Wandel je voldoende? Ook voor veel oudere honden is 3x per dag een vast ommetje saai en weinig. En wat als je weinig weet van hondentaal? Niet goed bent in aanvoelen/snappen en creatief reageren op onvoorspelbaarheden of iets (speels) ombuigen?

Lana mept maar even wat water over de vloer....

Honden geven heel veel. Maar verdienen ook veel terug, ook de oudjes. Zie het sitebericht van 25 februari: 10 honden van 8 – 14 jaar, vorig jaar geadopteerd. Allemaal sprankelen ze nog dankzij baasjes die hen snappen en veel bieden, qua geborgenheid, maar ook actie.

  

Jessica, nu Kessie, een spring in het veld à la Lana, kwam supergoed terecht. In oktober ging ze naar een gezin in Wageningen. Op onze waarschuwingen vooraf kwam het antwoord: ‘spullen zijn hier geen issue’. Een match van voor tot achter. Daarom gaat het: de match, het naadloos passen van pot en deksel, hoe die er ook uit zien. Zijn baasjes open en eerlijk over zichzelf, hun wensen, capaciteiten en mogelijkheden, dan kunnen wij, samen met hen, zoeken naar een match die goed en fijn is, die werkt voor beide partijen.

Maart 27 2019 Update adopties

16 febr. stonden Tantor, Flequi, Nani, Buster, Scooter op de site: aankomst 12 jan. Het liep deze keer niet hard. In die 5 weken enkel Nani geplaatst. Tantor en Flequi hadden net een thuis, maar moesten nog gehaald. Scooter en Buster wachtten nog. Inmiddels is er gelukkig veel veranderd.

  

Tantor, 5 jaar, ging 20 feb. naar Apeldoorn. Ruwe kern, superblanke pit. Echte herdertrouw. We zochten baasjes die deze trouw waard zijn èn goed kunnen opvoeden. Missie geslaagd! Lees maar: ‘Hij springt bijna niet meer op. Een bevriende hondentrainer is heel positief over hem: slim en erg leerbaar. Hij zou Tantor zo mee willen nemen. Tantor en wij genieten van heerlijke boswandelingen.’

  

mist hoektand                                                      in Spanje

2 j. kruising bodeguero (Spaanse boerenfoks) Flequi ging 17 febr. naar Nieuwleusen. Bij 9-j. Fikkie. Een teergevoelig zieltje van de straat. Alles eng. Nu alleen mannen nog. Onder de stoere naam Herman scheurt hij de tuin door en dan weer het huis in, gaat graag mee boodschappen doen in de auto, geniet van wandelen met kleinzoon Siem en … van slapen op het voeteneind! Baasjes: ‘Wat een fijn hondje! Zo blij en trouw. Niet weg te slaan bij het bazinnetje.’

Pups vinden snel een thuis. Behalve Buster. Hij werd in opvang 6 maanden, dus lieten we hem nog castreren. Honden komen gecastreerd aan m.u.v. pups. Adoptanten doen het dan later. Pupje Buster zwierf met een dikke wormenbuik op straat. Maureen wilde voor Buster graag een maatje. Hij had duidelijk steun aan andere honden bij wandelen en vreemde mensen tegenkomen. Gelukt! Sinds 03 maart is hij dikke maatjes met Beagle Beauty in het Belgische Maaseik.

Graatmagere 4 j. Scooter ging 22 maart naar Grijpskerk. Een stoer, aanhankelijk ventje, wordt niet graag opgetild. 3 jaren refugio vielen hem zwaar. Zijn nieuwe baasjes vielen voor zijn ‘rommelige uiterlijk’ en een rugzakje is geen punt: ‘hebben we allemaal’ (zo is het!). Scooter mag eerst wennen en dan met hun busje erop uit naar prachtige plekjes en in sept. naar het hondvriendelijke Texel. ‘Zooooo lief. Slim boefje dat graag wil leren. Scooter is een groot avontuur. Elke dag een stapje vooruit. We genieten met z’n drietjes.’

   in Spanje

Van 5-j. Nani die dus 6 feb. als snelste ging enkel goed nieuws. Loslopen gaat prima en in recreatiegebied De Groene Ster bij Leeuwarden speelt ze met grote en kleine honden. Ze kan heel hard lopen, maar verliest de baasjes geen seconde uit het oog.

23 feb. aankomst Chica. Lana, Dumbo bij Maureen in Smilde. Uitgelaten na dagen reizen. Pyrenee/Roedelleider Bo Ghy ontvangt ze. De andere honden zitten nog binnen. De buurkinderen komen graag.


Chica, bijna 3, wandelt sinds 13 maart vanuit haar tuin het Leeuwarder Bos in! Ze kwam ontredderd van straat. Een leuk, lief terrier mixje met felle kantjes. Ook een super blij ei. Dit dametje behoeft veel liefde, maar moet ook begrensd. Haar pittige stukje sprak hen juist aan. Deze rustige rescue-ervaren baasjes hebben plezier in opvoeden. Ze loopt al los in het bos en is dikke speelmaatjes met het buurhondje.

Dumbo bij oogspecialist

Dumbo, juni 2018, jachthond/spanielachtig mixje, lijkt op een Friese Stabij op korte pootjes. Ook van straat. Een onzekere schat met blind oog. Een oogspecialist constateerde aangeboren defecten aan lens en netvlies. Of zijn onzekerheid daardoor komt (signalen missen), door socialisatiegaten of puber zijn….? Kent hij je eenmaal, dan valt alle eenkennigheid weg. Duro (stoer) woont sinds 23 maart in het Duitse Uelsen midden in het bos. ‘Het klikt zo tussen ons drieën. Hij speelt heel veel, rent rondjes in de tuin en is een ontzettende knuffel.’

  

Lana, speels en actief, maar ook lief en aanhankelijk, wacht nog. Ze is anderhalf, zo leuk en zo apart. Misschien kruising Podenco-Spaanse Waterhond? Ze heeft een zachte chocolade kleurige vacht, sprekende ogen en puntjes aan de oren. Uniek!

Neymar, 6 jaar, geplaatst in dec., moest weer weg vanwege grote onmin met hun oppashond. 1 maart kreeg hij een fijn, nieuw thuis en is Roef gedoopt. Nb. bij hen om de hoek in Nijmegen. Het nieuwe baasje appte dat ze zo blij met hem is. Hij is levendig, gemakkelijk, rent, graaft en speelt. Loopt al vaak los.

Poolse Abe wacht al sinds augustus. Onbegrijpelijk. Hij heeft een rugzakje, zeker. Door onvoorspelbare dingen kan hij zich in het nauw gedreven voelen. Maar in een stabiele situatie, bij positieve sturing, bij ervaren hondenmensen die goed, rustig en duidelijk begeleiden, zal hij beslist veel leren en zich ontwikkelen. Er zit zo’n lieve, open hond in Abe. We zoeken actieve baasjes die hem goed aanvoelen.

Maart 4 2019 SOS Pour Pirate!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hulp gevraagd voor dappere overlevers!

NL 13 TRIO 0198487509 tnv Esperanzahoopvoorhonden

30 jan.: een mail met SOS-aanhef. Anita Dufetel (refugio Sierra Nevada in Andalucia) verontschuldigde zich ons opnieuw hulp te vragen voor een triest, complex geval. Natuurlijk niet vergeefs. Juist die gevallen en oudjes gaan ons, zoals jullie bekend, extra aan het hart (zie site 25 feb. over de oudjes van 2018 en op 26 aug./16 nov./03 dec./15 jan. het droevige verhaal van driepootje Rayo).

Pirate is 2 jaar geleden gedumpt in het dorp Pitres. Zijn linker achterpoot kwam in een zwijnenklem. Ene Ana zag hem rondlopen, bang, veel pijn. Ze dacht dat het zijn dood zou worden: aan de half doorgesneden poot bungelde staaldraad. Zich waarschijnlijk losgerukt van de wildklem met zijn tanden: ook zijn gezicht heeft littekens. Recent was Ana weer in Pitres en zag hem tot haar stomme verbazing terug, met een akelig pootstompje: zelfamputatie, dat moet wel. Hij likte er steeds aan, had nog last. Pirate bleek al langere tijd weer in het dorp op straat te leven, sommigen gaven hem eten. Anita was verbijsterd: een zo gewond dier, dan doe je toch alle moeite om het te vangen en te helpen. Vlak na de ramp was hij heel bang, maar nu na 2 jaar zo vriendelijk. Wij besloten direct samen met Maureen om te helpen: met opvang en het zoeken van een thuis in Nederland. En financieel.

Woensdag 27 feb. is de rest van Pirate’s poot geamputeerd. We hopen en denken dat hij het redt. Hij is sterk, de bloedwaarden van de orgaanfuncties bleken goed. Pirate bleef 1 nacht in de kliniek. Ana sliep bij hem, opdat hij niet alleen was. Bij Rayo zagen we dat de omgeving van de extreem stoffige, zeer simpele refugio met vele honden ongunstig is voor herstel. Gelukkig is Pirate tijdelijk in huis bij een jonge man: een vreugde hem op een bank te zien liggen! Vervoer naar Nederland is al gergeld. Onze vurige wens: een happy end à la Rayo die nu goud heeft en zijn ellende helemaal achter zich gelaten. Ook voor Pirate, nu 3 of 4 jaar oud, gaan we voor goud straks!

Een ieder zal begrijpen dat gevallen als Rayo (zelfs 2 x geopereerd en ivm alle infecties meerdere bloedonderzoeken en veel medicatie) en Pirate ook goud geld kosten. Dan is € 1000 niks. Daarom ons verzoek om steun, opdat we nu en in de toekomst kunnen doorgaan met hulp aan oudjes en aan zulke dappere dieren als Pirate en Rayo, om de extra dierenartsrekeningen e.a. kosten te kunnen betalen.

Februari 25 2019 Onze oude(re) dieren v.a. jan. 2018: ervan leren en genieten, ver komen met geduld en creativiteit, aanvaarden dat wat (blijvend) is.

Ondanks al hun ballast genieten ze weer: van spelen, wandelen, aandacht, comfort. Prachtig hoe geduldig, creatief, liefdevol en praktisch baasjes een weg zoeken met ziektes en angsten, onzekerheid, antennes ivm mogelijke dreiging enz. Velen plaatsen we bij vitale, inventieve, relativerende, oplossingsgerichte mensen die geen druk leggen, eigen tempo gunnen: qua zindelijkheid, alleen slapen, omgang met andere honden, angst voor mannen etc. Met wat blijvend is zoek je een manier van omgaan of mijdt situaties. Adembenemend hoe sommigen zich ontplooien na een zwaar leven.

  

Tommy, 10 of 11, uitgehongerd in een Hongaars bos, kwam van ver. Zo sneu. Zijn bazinnetje moest hem door ziekte afstaan na 7 gouden jaren. De nieuwe baasjes in Zwijndrecht (17 nov.) hebben alles voor hem over. Hij slaapt niet alleen. voelt zich veilig en geniet: lange wandelingen, winkelen, Ouwehands Dierenpark, in de camper….. Maar door zijn verleden valt de overgang ook zwaar. Maagproblemen. Moeilijk alleen zijn. Hij at een fleecedekentje op, sloopte speeltjes. Langzaam gaat het beter: de tijd, de goede zorg en liefde, het fijne leven doen hun werk.

Lady, Ned. doorschuifhondje, 11 jaar, woont in Andijk sinds sept. ‘Zo blij met Lady. Hopen dat ze nog jaren bij ons zal zijn. We laten ons begeleiden door een gedragsdeskundige, want uitvallen naar andere honden lijkt op deze leeftijd moeilijk af te leren. Daar moeten wij misschien mee leren leven. Geeft ook eigenlijk niets.’ Tja, toch onzekerder dan ze overkomt. Sporen van het verleden. Prachtig als mensen er zo tegen aan kijken.

Schapenles op je elfde. Border Collie Din, jan. 2018 geadopteerd in Uden, komt na jaren aan zijn trekken. Uitstekende opvoeders die hem naast geborgenheid en een prachtleven volstrekte duidelijkheid bieden. Resultaat: waar de baasjes gaan, is het goed. Dus altijd mee: café, op pad voor hun werk, zelfs Parijs. Din ligt rustig te wachten, probleemloos.

Diana wordt 9. Ze ging 21 jan. 2018 naar poedelvriendje Jimmy in Krimpen ad IJssel. Het gaat top, na een jaar is ze gewend aan alle rituelen. Spanje zou haar niet herkennen: leuk en lief en mooi!

11-j. Lita, broodmager zwerfhondje, ging in jan. 2018 naar lieve mensen in Hoogerheide. Ze hadden 2 oudjes, geadopteerd toen ze al 15 waren. Nu overleden. Lita kreeg toen als maatjes Suus en Casper, ook 11, en de nodige kwalen: Suus en Lita blind aan één oog, Casper stokdoof en incontinent. Maar ze zijn gelukkig. Ze gaan naar het strand (bolderkar is bezemwagen), met het camperbusje erop uit en huren fietskarren.

Psikus, ruim 14, zwierf eerst op straat en zat toen 10 jaar in een Pools shelter in Bialystok. Abcesbulten, hartruis, trilling in de poten, een forse gebitsingreep was ook nodig. Hij is opgeknapt!!! Sinds 29 nov. geniet hij op zijn ‘landgoed’ in Odijk (1 ½ ha omheinde weide, bosschages en zwemvijver!) met vriendjes Wolfje en James: helemaal thuis, vrolijk en knuffelig. Helaas, indrukwekkend ogend hondenbezoek moet zich aankondigen: toen een bevriende Berner Sennen te pardoes voor zijn neus stond, waren de rapen gaar. Psikus werd een Pitbull die zijn nieuw verworven status extreem duur verdedigde.

Refiks, maart 2006, forse hartruis, ook uit Bialystok, woont sinds juli in Tzummarum bij een oude Westie, katten, eenden, kippen, konijnen en vogels. Hij zat pas kort in het shelter ivm overlijden baasje. Slechte conditie en te dik. Maar nu! Je merkt niet dat het een oude hond is, schrijft Marian. Hij duikt de Friese sloten in en ze doen de wandeling vaak half hardlopend, Refiks los en voorop. Heel blij met hem!

Poedeltje Bonny, geb. 2010, ons voorbeeld van dapperheid, zat haar hele leven opgesloten in een kamer. Kende niks, niemand. Zat een week lang verstopt onder meubels, vol angst en wantrouwen. Iel scharminkel, kromme rug, deed tig kleine plasjes. 10 maanden opvang bij Maureen deden wonderen: stapsgewijs ging Bonny vooruit. In sept. ging ze naar Groningen, waar het wonder voltooid is. Bonny lijkt probleemloos, zo veilig en gezond voelt ze zich. Ze lopen elke dag uren, ze is voor de grootste honden niet bang en … ze fietsen!

  

Maltezertje Thais, 2008, nu in Oldenzaal, is gedumpt na een broodfok-leven. Vreselijk gebit, vervilte vacht, kleine mama tumoren. Ze leek doof, maar reageerde niet: men praatte nooit tegen haar. We plaatsten haar bewust bij een actief baasje dat veiligheid biedt (nr 1), maar ook veel speelt en wandelt. Waar je sommigen niet meer moet belasten met veel prikkels en inspanning, verdienen de Bonny’s en Thais’ meer dan ommetjes. Ook Thais is niet snel moe en wil de wereld ontdekken. Na 10 jaar straalt en huppelt ze!

  

Trompa mag niet ontbreken in dit rijtje. Ze is van 2006! Terwijl Bullterriers gem. 8 – 10 worden. Ze is nu een jaar bij haar nieuwe baasjes. En geniet dagelijks, als ze mee gaat naar hun werk op een chique Wassenaarse golfbaan. Enige probleem: Trompa rijdt zo graag in auto’s en golfkarretjes, dat ze er niet uit wil en dan verre van vriendelijk is.

Februari 16 2019 Aankomst Nani, Tantor, Flequi, Buster, Bobi > Scooter: aankomst 12 jan.

      

Hier alle 5 nog in Spanje

De 8 dec. honden + Rayo waren alle 6 in een maand geplaatst (ook nog droomadopties!). In jan. stagneerde het. Geen van de 5 vond een thuis. Up en down, alles komt voor. Het weer werkte niet mee en de reacties, die wel kwamen, waren het net niet en soms duidelijk niet. Bv. iemand is echt te oud voor een jonge hond, maar schrijft: ik ben van plan 103 te worden. Velen lezen slecht. Staat in de advertentie ‘niet bij kinderen’, schrijft men vrolijk ‘mijn kindje van 2 vindt honden zo leuk’. Soms lijkt het goed, Maureen informeert dan uitgebreid, waarop je niks hoort, nog geen nette afzegging. Of men gaat ineens op de procedure afgeven (vragenlijst niet willen invullen bv.). Dus wel werk aan de winkel, maar geen adopties.

  

Hier allemaal bij Maureen in Smilde

    

Het loopt weer. 6 febr. ging Nani ging als 1e naar het Friese Lekkum. Ook haar adoptie had voeten in de aarde. Genoeg reacties. Maar in 1 geval ineens wantrouwen tegen Middellandse Zeeziektes. Bij een ander was niet bij beiden de klik bij kennismaken: niet de 1e keer dat de reagerende partij graag wil, de achterban meeloopt, maar terugkrabbelt, als het menens wordt. Gelukkig zijn deze baasjes weg van haar. Hondenmensen die niet zonder kunnen. Nani is 5, oogt rustig, snel tevreden, lief. Maar bloeit op bij flink wandelen. De 1e nacht sliep Arend bij haar. Die veilige start is weldadig. Nani maakt inmiddels draafrondjes door de kamer en speelt in het prachtige recreatiegebied De Groene Ster met grote en kleine honden. Als ze weer met de caravan erop uit gaan, gaat ze mee. ‘Alsof ze al jaren bij ons is. Zo blij met haar. Een heel makkelijk hondje. Wat kan ze hard lopen!’

Buster, een kortpotig, onherleidbaar mixje, liep als pupje (geb. aug.) op straat en zat verder in het asiel. Dus socialisatiegaten. Super met andere honden, met mensen spannend. De straat: heel eng. Vrolijk, speels, lief, niet heel druk, niet heel rustig. Door gebrek aan veiligheid/stabiliteit in de cruciale 1e maanden niet zo ongecompliceerd dat hij wel even meeloopt in een druk gezin of drukke wandelomgeving. Heel aanhankelijk naar Maureen nu. Een stabiel hondenmaatje zou Buster enorm helpen. Laatste nieuws: vanmorgen op een speelochtend in Rolde voor honden deed hij het super tussen de andere baasjes en hun honden. Buster is het investeren meer dan waard.

  

Scooter is 4, afgestaan en al haast 3 jaar in de refugio. Broodmager. Gelukkig al een kilo aangekomen bij Maureen. Lief en aanhankelijk en rustig. Loopt heel goed aan de lijn en kan hard rennen over de speelweide. Gewoon een fijn kameraadje dat we zo graag een eigen, blijvend huisje gunnen, waar hij echt goed op gewicht kan komen.

  

Flequi, Boerenfoksje van 2, is een straathondje. Een lief, rustig, super gevoelig zieltje, dolblij met aandacht en intimiteit. Kende waarschijnlijk weinig contact met mensen. Alles was eng: nieuwe mensen, wandelen. Alleen zijn: heel zwaar. Een hondje dat dus baasjes nodig heeft die geborgenheid en liefde geven en alles, zeker het alleen zijn, rustig opbouwen. En….. die baasjes zijn er!!! Na kennismaking en een nachtje rustig laten bezinken kwam zonet het bericht dat Flequi zeer welkom is. Wij zijn overtuigd dat het goed komt: hij zal zelden alleen zijn, niet eens alleen hoeven te slapen en krijgt de lieve, speelse 9-jarige Fikkie als maatje.

  

Sterke Tantor lijkt de stoerheid zelve. Herder in optima forma qua uiterlijk en karakter. Bijna 5. Trouw, alert, waaks. Blij naar mensen. Een heel aanhankelijk dier dat het enkel goed wil doen. Maar … je moet zo stevig in je schoenen staan. Letterlijk en figuurlijk. Springt zo tegen je op. Gaat blij mee wandelen, niet bang van verkeer, maar wil overal op af. Kent wat commando’s, maar is verder behoorlijk onopgevoed. Kortom, een prachtige, maar forse opvoedklus. Tweede verrassing van vandaag: Tantor had bezoek en ze willen hem graag hebben.

Februari 9 2019 Miky en Danko

  

Miky en Danko zijn van het allereerste Esperanzajaar: 2011. Ze kwamen uit het dodingsstation. Voor beiden vonden we gouden baasjes waar je een rescuedier met gerust hart achter laat. Mensen die er 100 % voor gaan. Prachtige honden, allebei intens lief op volstrekt andere, eigen wijze. Groenendaler Miky, nu ong. 9: sociaal, energiek, onzeker. Langharige herder (Finse Lappenhond?) Danko, een jaar of 12: meer stoïcijns en rustig. Beiden poezenliefhebber. Bij Danko wandelde poes Jip altijd mee op de Drentse heide. Miky en poezen: dat gaat diep.

  

De imposante Danko wordt inmiddels een stramme, oude baas die al wat kiezen mist. Hij beleeft nu een heerlijke oude dag.

  

Na de noodkreet voor beiden brachten we ze een poosje onder in een hondenpension. Kostbaar, maar er was geen andere tussenoplossing tot we ze konden ophalen. Het was het waard!

    

Wachten op Schiphol tot Michiel met de auto kwam. Miky werd door de baasjes van Schiphol gehaald en wij brachten Danko naar Maureen.

Februari 6 2018 Hoe vergaat het Coco, Canelo, Nala, Neymar, Otto?

Aankomst 8 dec. Voorgesteld op site 19 dec. 5-j. Cocker Neymar ging vlot door naar Nijmegen. Hij doet het goed, leert snel op alle aandachtspunten, toch zoeken we nieuwe baasjes: slaande ruzie met de angstige Schapendoes pup van hun dochter die veel bij hen is. Neymar dondert er bovenop. Alles geprobeerd, binnen en buiten, ook met hulp, nul resultaat. Terwijl het super gaat met hun eigen 3 andere honden. We zien het een enkele keer vaker: een onzekere en/of angstige hond die daardoor ahw aanvalsgedrag uitlokt. Niemand kon dit voorzien. Sneu voor Neymar en de baasjes.

    

5-j. Beagle Otto, nu Otis gedoopt, ging 16 dec. naar Hengelo. Zijn succesverhaal werd al vermeld. Waar de een de vingers in de oren doet bij een overenthousiaste Beagle met bas- en loei-blaf, die geregeld lak aan de baas heeft, is de ander volledig verkocht. Dus werd al snel even enthousiast aan het ‘kroamschudd’n’ begonnen. Otis vindt alle aandacht en de heerlijke, lange wandelingen helemaal super.

    

24 dec. ging 4-j. Coco naar het Drentse Vries. Coco kwam van de straat en zat daarna 1 ½ j. in de refugio. Hij vindt het heerlijk enig hond te zijn en dicht bij de baasjes op de slaapkamer te slapen. Het vuurwerk deerde hem dan ook totaal niet. Op de wandelingen blijft hij nog even aan de lijn, want Coco lijkt ook iets eigenzinnigs te hebben.

    

28 dec. volgde Canelo, nu Harvey. 5 à 6. Ook hij zwierf en zat maar liefst 2 ½ j. in de refugio. Hij woont in Kropswolde op een droomplek: een knotsgrote tuin en vlak bij bos en Zuidlaardermeer. Berichten: zo lief en knuffelig, vindt sneeuw geweldig, elke dag een eind lopen in het bos, super slim, rent al los naast de fiets, brengt de bal terug, zit en pootjes, model bij de dierenarts en met de katten alles ok. De 1e cursus staat voor de deur en tzt gaan ze speuren. Na zo’n leven, ongelooflijk toch! Ja, bij sommige honden is socialisatie een brug te ver, maar bij velen komt het goed bij mensen met een gevoelige snaar voor de juiste benadering/aanpak.

  

Nala is 1 jaar. Ze ging 13 jan. naar Mariahout in Brabant. ‘Ganz süsse, etwas stürmische kleine Maus. Si ist nicht mehr ängstlich‘, schreef Conny van refugio Protectora. Deze lompe, vrolijke puber waar nul kwaad in zit, zat in haar uitwerpselen, vastgeketend aan de muur. Op straat gezet, toen buren dreigden met aangifte. Intens lief gebleven. Wel handen vol opvoedwerk! Je moet letterlijk en figuurlijk sterk in je schoenen staan. De 1e successen zijn geboekt! Een paar keer ook ’s nachts even buiten plassen en ze was zindelijk. Even erbij slapen en al snel kon ze het alleen. 3 à 4 x per dag leeft Nala zich uit in bos en veld en loopt soms al los. Ze voelt hoe geliefd ze is, Nala voelt zich veilig.

    

Januari 27 2018 Mooie updates

9-jarige Prins Balu is al 6 ½ jaar bij Leny. Zo verknocht: ‘Balu is het mooiste cadeau van de laatste jaren.’ Prachtige zomervakanties in Frankrijk. Alleen vuurwerk: drama!

  

Nola, nu 6, ging in 2013 naar Lelystad. Nola kampeerde in Istrië in een tent en ging met zwemvest aan in een rubberboot op zee dolfijnen spotten. Vuurwerk? No problem.

Aanhankelijke, blije Goldy, werd gedumpt met 5 pupjes. Baasjes: ‘We zijn allemaal gek op haar’. Dit racewagentje met terriergedrag leeft zich uit in een grote tuin met kippen, geit en Shetlanders in Zuidlaren.

  

Koos woont in een prachtige B&B in Kampen: ‘Koos is een volwaardig, niet meer weg te denken gezinslid. Ook doet hij vrijwilligerswerk met Janneke bij demente bejaarden: knuffelen en aandacht geven. Je kunt ook geweldig leuk met hem communiceren.’

  

Houdini Doris, nu Pippa, uit een Spaans dodingsstation, moet zich echt veilig voelen. Maar dan! Met Spaanse Rufo sjeest ze door huis en bos.

Pippa nu Doris

2 verwaarloosde zwervertjes op Gran Canaria kregen zorgzame, liefdevolle baasjes. Bubba reist heel wat af met zijn baasje in een camper en Yogui, Driebergen, is vaak met de baasjes in hun Friese thuis en op de boot.

  

Bubba                                                      Yogui                                                                                  Yogui

Mickey ging in mei naar Houten: ‘Mijn leven is zoveel beter geworden, een verrijking’, schrijft Mickey’s bazinnetje.

  

In het Fries! ‘Foppe is in portret. Geduld, leafde en trochsette. Mar it is in wûnder, dy Foppe fan ús.’

  

Sol ging in 2012 naar het Drentse Erica. Het gaat erg goed, Een hele lieve hond, gek met kinderen.

  

Het gaat super met Max en Beer, die samen in een Hongaars bos liepen, in 2014. Beer woont in Leerdam, aan de Linge en Max in Friesland, beiden met tuinen van parkgrootte. Max is een schat, een knuffel met een beetje adhd, schrijft Trienke. Hij moet altijd even wennen, maar zo is hij.

   Max

Van Beer wordt niet minder gehouden. Ze hebben zich heel goed verdiept in de beste benadering van Beer bv. wat zijn gedrag naar mannen betrof. Met groot succes: ‘Hij is probleemloos, we zijn zo blij met hem.’

   Beer


Zoe kwam van een zwakbegaafd Spaans gezin met 28 dieren in huis, gordijnen altijd dicht. Ze geniet nu al 7 jaar intens, samen met lobbes Boef uit Bulgarije op een heerlijke bollenkwekerij in Hillegom.

  

Januari 20 2019 3 ‘Goldies’

Bikkel heeft weer sterretjes in zijn oogjes.

Zijn baasjes mishandelden hem. Daarna een jaar aan een korte ketting bij een ontspoorde dierenhoarder, in een chaos van honden en afval. Eén pootje vaak in de lucht: pijn? Maar Bikkel’s ellende is voorbij! Thuis in Balkbrug bouwde hij in 3 maanden al veel vertrouwen. Paniekaanvallen en beeldschermangst verdwenen. Bikkel leert genieten.

  

Toen hij dierenartsbezoek aankon volgde heupkopresectie: zijn flink misvormde heupkop is verwijderd. Geen pijn meer van de in de kom schurende kop. Via gewrichtskapsel en spieren moet het pootje nu gaan bewegen naast het gewricht en moet een nieuw soort gewrichtje ontstaan. Hij krijgt oefeningen, massage, hydrotherapie. Ook een zegen voor zijn gespannen schouder- en rugspieren. Bikkeltje vindt die aandacht fijn en wordt al ondeugend.

Bram en zijn baasjes zijn doorzetters: van onopgevoed tot C-diploma in 10 maanden!

   het C-diploma

Bram, 5 jaar, sleet zijn zware leven op een Spaans balkon: geen socialisatie, slechte ervaringen (met mannen). Gevolg: snel in de war bij drukte/stress, onzeker, sociaal onhandig. Maar van buiten stoer. Het riep aanvalsgedrag bij honden op. Baasjes moeten dit soms bedreigend ogende gedrag kunnen vertalen/hanteren. De intakeprocedure was dan ook heel uitvoerig ter voorkoming dat Bram terug zou komen. We stuurden A4-tjes met twijfels en waarschuwingen. Maar hun reacties toonden ervaring, acceptatie van angsten, liefde, motivatie. In de laatste stond: ‘We hopen dat we jullie twijfels hebben kunnen wegnemen. We willen graag voor Bram zorgen en trainen tot een gelukkige, blije hond.’ Oprecht en vastberaden dus. Wij zwichtten. Het ging hun echt om Bram’s geluk.

Met grandioos resultaat. Het recept: respect, training, een fijn leven. Bram gromde bv. soms. Dan moet je niet straffen of te dicht op de huid komen. Het kan van alles betekenen. Inmiddels kan zelfs de dierenarts hem zonder probleem onderzoeken. Deze voorzichtigheid gaf Bram al veel vertrouwen. En de cursussen waar Tiny snel mee begon, droegen flink bij. Bram is ook dol op instructrice Alette. Nooit gingen ze over Bram’s grenzen heen. Het resultaat van het harde werken: een Bram die vol inzet en energie nu al het C-diploma behaalde!

Turbo: ook een hart van goud

Turbo (vanwege zijn tomeloze energie) zwierf broodmager op straat en werd gepest. Met onzekerheid en verlatingsangst ten gevolge. Hij lijkt op een Hollandse Smous, dus een regen aan reacties. Ondanks gedegen intake en motivatie van hun kant (‘Hoe kunnen we jullie over de streep trekken?’) kwam Turbo wel terug van zijn 1e plaatsing i.v.m. het jongste kind.


Gelukkig vond hij snel de baasjes van zijn leven: in Gorkum, bij sportieve, lieve mensen. Turbo kan echt zijn ei kwijt op de lange wandelingen. Hij voelde zich snel veilig en kon na een maand al 1 ½ uur alleen zijn. Ook hier hebben de juiste cursussen veel bijgedragen. Met vlag en wimpel slaagde hij net als Bram al meerdere keren. Turbo was ook innig bevriend met de vader van zijn baasje. Helaas is die overleden. Turbo is niet van zijn bed geweken.

Januari 18 2019 Lang wachten loont! Thais, 10 jaar oud, krijgt nu wat haar toekomt: actie en een zachte benadering

(zie ook bericht van 6 dec.)

  

29 sept. kwam Thais bij Maureen. 5 jan. pas kreeg ze een baasje. Vele (hoog) bejaarde mensen, die blokjes om lopen en lief zijn, reageerden. Maar we gunden haar meer na een leven als broodfokpup, en eenmaal uitgediend: dumping. Ja, dat geeft een rugzakje. Maar voelt ze zich veilig, dan toont ze een geestkracht! Onder dat vervilte klittenhondje met een vreselijk gebit zit een kittig, blij dametje dat de wereld in wil.

Snuffert vooraan!

Thais is ook een zelfstandig nufje dat stoïcijns haar gang kan gaan en prikkels negeren. En kan genieten! Dat zagen ze in Spanje al. De Thais uit de klassieke geschiedenis was een ‘hetaere’ van Alexander de Grote, 4e eeuw na Chr.: een courtisane of chique prostituee voor gesprekken op niveau, bedreven in dans en fluitspel. Ook betekent de naam ‘verbond, belofte’. Kleine Thais maakt het waar hoor!

Genieten

Ze hoefde amper te wennen. Was vrijwel direct zindelijk. Eerst ‘s nachts even naar buiten voor een plasje. Dan leer je snel: plassen is buiten. Thais haalt haar puppytijd in, heeft heerlijke gekke buien en kan best hard speelbijten met haar halflege bekkie.

Thais haar bazinnetje straalt rust en plezier uit en leest goed haar ‘gebruiksaanwijzing’. Trimmen was te spannend, zeker op haar kopje. Maureen pakte dus de schaar. Verlost van viltplakken en klitten en ook nog van de rotte elementen in haar bekje, voelt ze zich veel beter. De moeder van het bazinnetje trimt zelf, dus wie weet tzt. Maar gebruikmakend van Thais haar liefde voor sabbelen en sokspeeltjes mogen ze al kammen.

Het botert ook geweldig tussen Thais en de hondjes van moeder en van oma. Wat zijn we blij voor haar!!!

Januari 15 2019 Adoptie als kroon op het werk: een happy end voor onze driepoot Rayo.


‘Si les jeux paralimpiques pour les chiens handicapés existaient, nous aurions un champion en Hollande !!!’: de reactie van Anita Dufetel van refugio Sierra Nevada bij het zien van dit filmpje.

We vreesden voor Rayo’s leven vanwege ernstige complicaties na de 1e operatie in augustus. Maar met het zware besluit tot voorpootamputatie begon de weg omhoog. 8 december kwam Rayo bij Maureen in opvang, En sinds 2 januari woont hij in Druten bij een familie met 4 dochters die hem allemaal voor 1000% in hun hart hebben gesloten. Knuffels te over!

  

Actieve mensen die het niks vinden om zonder hond te wandelen en Rayo zo veel mogelijk meenemen. Naar de manege of vrienden. Hij was al in Amsterdam waar de oudste studeert en wandelde in het Vondelpark: wat een hoop honden! En straks struinen op het moestuincomplex waar het bazinnetje als orthomoleculair voedingsdeskundige het nodige verbouwt. Geloof maar dat ook Rayo goede voeding krijgt.

  

En binnenkort op cursus. Zijn bazinnetje maakte deel uit van het demonstratieteam van de hondenschool. De apporteer- en zoekspelletjes thuis vindt Rayo in elk geval heel leuk. Maar eerst mag Rayo rustig aan vertrouwen opbouwen. Alleen zijn gaf eerst paniek, maar dat gaat al stukken beter. En onder langs de dijk loopt hij al los.

  

‘We genieten met volle teugen van elkaar’ , zo eindigde het laatste bericht.

Januari 14 2019 Wat een stevige, creatieve opvoeding vermag!

    

Lief en een boef

Spaanse Waterhond Snoef is zò lief en zette zò graag bij Maureen de boel op stelten. Dit type hond behoeft sturing om later niet zijn eigen gang te gaan en eenkennig te worden. Snoef boft: de nieuwe baasjes kennen het ras en bazinnetje Patricia weet van opvoeden. Dagelijks kunnen we op FB zien hoe Snoef met haar uitlaatservice mee op pad gaat en stap voor stap leert zich te gedragen. En heerlijk veel beweging krijgt ondertussen.

Omgevallen na een prachtige dag

Snoef is dikke maatjes met hun Spaanse Waterhond Tommy: vriendschap voor het leven, schrijft Patricia. Tommy corrigeert Snoef, haalt haar ook uit aanvalsgedrag. Want Snoef is pittig, zet honden op hun plaats die bezitterig zijn, niet samen spelen. En wie haar wil aanvallen, wordt ook op zijn nummer gezet.

Snoef en Tommy

Het opvoeden vergt veel consequentie, want Snoef is een dondersteen met een slim en sterk karakter. Maar ze genieten enorm van haar. En gelukkig kan het vrouwtje streng zijn. En wat genieten wij omgekeerd van deze prachtige opvoeding waarin humor en creativiteit niet ontbreken.

Snoef en baas

Snoef laten wennen aan een paraplu..wat een eng ding...maakt herrie...beweegt...en wordt een 1x donker😂😂

Je hoeft niet alles uit een boekje te halen!

Januari 6 2019      Rust zacht, lieve Omi. Je was een geschenk voor velen. Een terugblik vol inspiratie voor 2019


Da dag na kerst is Omi overleden. Ruim 13 jaar oud. Het eerste sitebericht in dit nieuwe jaar is een terugblik op Omi, het vederlichte hondje dat, zo stilletjes als ze rondscharrelde op het gras, met haar neusje geuren opnemend, iets knaps voor elkaar kreeg. Ze riep het goede in ons op, vertedering, rust. Ze creëerde verbinding. Naast haar trieste verhaal raakte ons, en velen met ons, het bijna onverstoorbare, serene, het intens lieve en tere.


Omi deed je voelen dat het niet om plaatjes gaat. Ze staat symbool voor de vele extra kansarme dieren die niet snel gered worden, omdat ze een kwaal of handicap hebben, niet jong of schattig pup zijn of aan een ander plaatje voldoen. In onze keuze- en gemaksmaatschappij sta je dan achteraan. Maar wat Omi gaf is onbetaalbaar. Zij maakte je tevreden met wat er (nog) is, straalde klein geluk uit. Een kostbare les.


Wij zijn Anita van refugio Sierra Nevada dankbaar dat ze Omi redde. We zijn Maureen dankbaar voor haar liefde en zorg. Het bracht gebroken nachten mee, verdriet om het gemis, maar wat Omi terug gaf had ze nooit willen missen. Ook danken we hen die bijdroegen in de kosten voor dierenarts, speciale voeding en oog-hart-nier medicatie. En allen die trouw meeleefden.



Anita nam Omi 21 april 2017 mee uit het dodingstation van Delagos: een haarkluwen, oogjes vol zweren, in een hoek gesmeten. Haar hart brak. De dierenarts verwijderde het ene oog en opereerde het andere dat iets zicht behield. Helaas is de refugio, hoe liefdevol ook, een zware plek. Nul comfort, zomerse hitte, winterkou, scherp gruis, stoffig.


Maar zelfs daar zagen we haar genoeglijk rondscharrelen. Dus, hondje van de dag of niet, 25 september 2017 namen we haar mee naar Nederland. Omi genoot nog een jaar en 3 maanden: van het gras onder haar pootjes, haar neusje in de wind, de geuren, een enkel veldwandelingetje, kroelen en tegen Maureen aan, nestjes maken in haar slaapmandjes, lekkere hapjes peuzelen. Onverstoorbaar tussen de andere honden. Ook toen ze dement werd en kleine tia’s kreeg was ze niet angstig of rusteloos.


Het is verdrietig en leeg zonder Omi. Maar in haar naam, met haar inspiratie, gaan we door en hopen ook in 2019 extra kwetsbare dieren een plek onder de zon te geven. Met Maureen en de mensen die meeleven en steunen.


De aktie voor een nieuwe schutting voor de hondenweide is mede dankzij Omi een indrukwekkend succes geworden.

December 31 2018 en 1 Januari 2019


December 24 2018 In memoriam Balou en Grietje

  

Afgelopen tijd kregen we 2 overlijdensberichten: van Balou van 8 en Grietje van 13, beide ingeslapen vanwege inoperabele kanker. De foto’s van Balou lieten zonneklaar zien hoe ver de 2 tumoren bij de melkklieren al gevorderd waren. Grietje had een enorme tumor bij de staart. Gelukkig hadden ze fantastische baasjes die hen prachtjaren hebben gegeven.

    

In Spanje         Aankomst transport in Keulen                                      Grietjes laatste foyo

Cockertje Grietje, al 10 bij adoptie (1 dec. 2015) zat in een dodingsstation. Ze werd daaruit gered door een vrouw die thuis al 70 honden had: een compleet boven het hoofd gegroeide chaos. Pas in refugio Sierra Nevada kon Grietje wat bijkomen. Ze was zo vervilt en had vergroeiingen in haar oren. Ook geestelijk was ze wel getraumatiseerd, schreef bazinnetje Ans. Ze kon bv. absoluut niet alleen zijn. Toch had ze 3 gouden jaren. Ze zag er zo mooi verzorgd uit en kreeg heerlijke boswandelingen. In huis voelde ze zich veilig en was ze super lief.

Balou, mix Rottweiler en langharige Duitse Herder, kwam uit Hongarije. Gedumpt op straat. Een lieve, zeer trouwe hond die weinig eiste en zich niet op de voorgrond plaatste. 20 januari 2014 (een jaar of 4) geadopteerd door een dierenfamilie. Samen met de Griekse Amon heeft Balou de sterren van de hemel genoten in hun volledig omheinde anderhalf hectare grote tuin/weiland. Balou was pas 8, te jong, maar wat echt telt is de liefde en de kwaliteit van leven.

December 19 2018 Nieuwkomers Rayo (1 dec.), ons 2e driepootje en Coco, Canelo, Nala, Otto, Neymar (8 dec. alle 5)

Rayo’s trieste verhaal beschreven we hieronder. Amputatie is een zware beslissing, maar Rayo’s leven liep gevaar. Onze hoop lijkt uit te komen. De wond geneest goed, de bloedwaarden zijn sterk verbeterd, mede door de extra ijzer die Maureen geeft. Dat hij het prima doet op 3 pootjes blijkt wel uit dit filmpje van een rennende Rayo met Nala. Op naar een gouden mandje!

Neymar van 5 ½ , nu Rufo, ging 9 dec. al naar huis. Naar liefdevolle mensen die altijd 4 honden hebben plus geregeld een opvangertje. Dat is wennen. Rufo was enig hond op zijn Spaans: amper aandacht, alleen op de patio wrsch. Hij doet het super: blij, aanhankelijk, leergierig, geniet volop van wandelen. Aandacht delen is een puntje: soms snauwt hij de anderen weg. Charlie en Bella’s reactie: ‘och, het zal wel’. Kanjer trekt zich dan wat terug. De kleinkinderen bekijkt Rufo nog op afstand. Dit alles hoort bij het wennen. Echt aandachtspunt is hun oppashond (2 dagen p.wk): Rufo reageert fel op de onzekere, niet goed gesocialiseerde Schapendoes-pup Doris. Doris’ angst en onzekerheid verontrusten hem duidelijk. Daar moet aan gewerkt worden.

    

Otto, maart 2014, is nu Otis. Zaterdag huisbezoek in Hengelo. Zondag gehaald. Gelukkig ervaren Beagle-kenners met tijd en engelengeduld. Otis is nl. Beagle in alles. Minder charmante kanten: zware blaf/loeien, neus achterna, bananen in de oren. 9-jarige kat Bagheera was super met hun overleden Beagle. Maar met Otis? Het kattentest-filmpje in Spanje toont een overenthousiaste, loeiende Otis en verschrikt op hol slaande katten. De afgelopen 2 dagen heeft deze vrolijke Frans meer gelopen dan in zijn hele leven en met Beagle-enthousiasme huis en omgeving verkend. Bagheera v.a. het begin in de buurt (deur op een haakje, dus hij kan weg, maar Otis kan er niet door). Met de dierenarts was overlegd: laat ze zelf op natuurlijke wijze toenadering en rangorde bepalen, vertrouwd worden met elkaars geuren. Otis had het te druk en was te moe om op Bagheera te letten. Die kwam de baas kopjes geven gistermorgen, terwijl Otis pal naast hem in de bench lag te ronken. We genieten van de mailtjes. De laatste: ‘Otis gaat als een speer. De hele familie is verliefd. Otis vindt alle aandacht super. De match tussen hond en kat komt goed: beide veel aandacht geven en veel luchtjes uitwisselen.

    

Onbegrijpelijk, Canelo (5 à 6 jaar) zat 2 ½ jaar in de refugio. Hij leefde daarvoor op straat met een één ogige kat. Een familie voerde hen. Toen buren met vergiftiging en dodingstation dreigden hebben ze ze gevangen. Helaas verdween de kat en is Canelo alleen naar de refugio gebracht. Zijn blik is soms wat treurig, maar hij is lief, vrolijk en aanhankelijk. Ook met bezoek en Maureen’s buurkinderen doet hij het super. Hij kan hard rennen en is in basis een actief hondje. Hij kwispelt blij met zijn grappige krulstaart, als hij geprezen wordt. Met zijn dikke zachte vacht en schattige koppie (1 afstaand en 1 hangend oor) een gouden hondje voor wie hem in het begin niet alleen laat en tijd geeft om te wennen en voor alles een gevoel van veiligheid op te bouwen.

    

Coco, een jaar of 4, is ook van de straat en zat 1 ½ jaar in de refugio. Dat liet sporen na, want optillen en een omarming kon hij eerst niet aan, maar nu geniet hij ontzettend van een 1 op 1 momentje, dankbaar dat hij weg is uit de refugio. In wezen een zacht, lief, naar knuffels en aandacht snakkend hondje, dat te bescheiden is om te vragen. Hij volgt Maureen op de voet. Hij is sociaal met honden, maar vindt ze snel te druk. De verzorging van de bonken vilt aan broek en staart en klonten op de buik onderging hij braaf. Wat zal het heerlijk voelen daarvan bevrijd te zijn. Op de hondenwei kan hij al lekker hard rennen in zijn eentje.

    

Nala is ong. 10 maanden. Wat een schat! Wie letterlijk stevig in de schoenen staat en deze ruwe, zeer baasgerichte diamant kan opvoeden, krijgt een fantastisch maatje. Nala is een Duitse Herder mix met hangoren: groot, lomp, enthousiast, open en sociaal. Er zit geen kwaad in, hoewel haar start akelig was. Ze zat aan de muur vastgeketend op een binnenplaatsje. In refugio de Protectora is ze gelukkig al bijgekomen. Ze blijkt een vrolijke, nieuwsgierige puber. Van knuffelen houden is een vereiste!

    

December 15 2018 Vervolg Roemenië: Smeura, het grootste shelter ter wereld (Zie WDR uitzending gemist 18 november: Tiere finden ein Zuhause)

Nuca (sitebericht hieronder) werkt met opvanggezinnen. Roemenië kent ook veel shelters. Een viertal bezochten wij. Extreme verschillen. Hele goede waar naast de basisbehoeften ook aan socialisatie wordt gedaan. Maar ook wantoestanden. Soms verzuipen mensen in dierenhulp. Gevolgen: overvol, slechte voeding, smerige onderkomens, dieren die er levenslang zitten, omdat men niet toe komt aan opbouw contacten en voor adoptie noodzakelijke observatie/beschrijving. De vicieuze cirkel. Hoe triest ook, steun is dan zinloos. Gelukkig slagen vele wel in stappen voorwaarts. Een Duitse dierenvriendin attendeerde ons op bovengenoemde WDR uitzending over shelter Smeura in Pitesti: 6000!!! honden. Oordeel niet, kijk. Het vernieuwde shelter (een voormalige vossenfarm) is in mei 2001 gesticht door mevrouw Ute Langenkamp. De dieren worden goed verzorgd, men werkt planmatig en met visie aan structurele verbeteringen in de regio (wat de regering dus helaas nalaat).

Natuurlijk, het is een absurd aantal, maar dit ‘shelter of salvation’ is een plaats van hoop. Men laat het niet bij de verzuchting dat het toch zinloos is. Aan het hoofd: Andreas Ole. Hij spreekt vloeiend Roemeens en heeft veel hulp uit Duitsland. Ze hebben 200 adopties per maand en gaan elke 2 weken gaan met hun castratiebus door de dorpen: gratis castreren/steriliseren en praten, praten, praten met de mensen. Vele ouderen hebben religieuze bezwaren: God schiep immers de voortplanting. Ook heerst de opvatting (m.n. bij rashonden) dat een hond dan geen echte hond meer is. Overtuigen gaat stapje voor stapje.

Sommigen kritiseren adoptie, zeker van oudere honden die jaren in een shelter zaten. Ook hier geldt: wees genuanceerd. Honden verschillen net zozeer als mensen. De ene vraagt luid blaffend aandacht, de andere zit stil in een hoekje etc. 26 en 29 november staat op onze site de adoptie van onze Poolse Psikus, 14 ½ jaar. De eerste jaren op straat, toen 10 à 11 jaar in een kennel. Een wonder van aanpassing. Maar andere zullen de socialisatieslag van een adoptie moeilijker of helemaal niet aankunnen.

  

In de tv-uitzending gaan de Duitsers Andreas Ohligschlager en Simone Sombecki in Smeura op bezoek. Ze nemen 4 honden mee terug. Andreas, ervaren met zware gevallen, heeft een ‘Revier für Hunde’ in Duitsland. Daar kunnen de dieren bijkomen en dan door voor adoptie. Het is ontroerend om dieren te volgen die jarenlang in een kennel zaten. En hun ervaring is dezelfde als die van ons: het is fascinerend en bij de juiste aanpak en in de juiste leefsituatie heel goed mogelijk.

December 8 2018 NUCA: de weg is lang, maar ook voor Roemenië gloort hoop.

  

Vorige week hadden we Iuliana en Monique van Nuca op bezoek. Inspirerende gesprekken over idealen en hoop. Niet alleen in Spanje (zie site 16 nov.), maar ook in Roemenië bloeien hoopvolle bloemen, vertelden zij: anti-corruptie protesten, activiteiten tegen misstanden (dieren in nood helpen, voorlichting, gratis sterilisaties). Pijnpunt: tegenwerking van de Roemeense overheid in de strijd voor kanteling van de nog massieve desinteresse. Ondanks EU-wetten gaat het ASPA-dierenbudget nog altijd naar wrede hondenvangers. Motto: vangen, opsluiten, doden. I.p.v. structurele, humane reductie van straathondpopulaties via het beproefde TNR (take/trap, neuter, return: vangen, steriliseren, terugzetten), nb. officieel verboden bij de dodingswet uit 2013! En educatie: ho maar. Maar verandering is gaande: Roemenië is in transitie. Het aantal mensen/organisaties dat helpt groeit flink!

  

  

Nuca is al jaren actief in/rond Cluj Napoca (2e Roemeense stad). Ze redden dieren. Ze zijn gesprekspartner van de gemeente: o.a. tekstvoorstellen voor verordeningen met verbeteringen voor dieren(bezitters). Jaarlijks castratiecampagnes op het platteland, waar school, burgemeester, politie, burgers bij betrokken worden.

      

Dieren vangen en van deur tot deur hond- en katbezitters overtuigen hun dier te brengen en adviseren: een beter hok, vers water, langere ketting (liefst meer bewegingsvrijheid). Sommige worden bij castratie medisch verzorgd en krijgen een nieuwe halsband i.p.v de oude ingegroeide. Dit jaar ook een campagne in Cetatuie bij een kattenkolonie. Dit alles vergt geld, spullen, menskracht.

  

                                                        voorzitter Iuliana Zuber rechts en dierenarts Ioanna

  

Esperanza bewondert Nuca’s werkwijze. Keihard werken, liefde en professionaliteit. Hoge doelen en idealen: verbinding van goede krachten en structurele, lange termijn verbetering. (Inter)nationale bijeenkomsten om te leren van elkaar, elkaar te stimuleren, samen te werken. Esperanza investeerde daarom flink in hun vorig jaar geopende kliniek voor zwerfdieren. Een succes! Er komen ook al betalende klanten vanwege hun hoge standaard. De dierenartsen krijgen nu een heel bescheiden loon. Google op cabinet veterinar happy pets!

  

  

Kinderen zijn de volwassenen van morgen en de hoop voor de toekomst. Nuca bezoekt daarom vaak scholen. Recent Scoala Generala nr 1 in Dej, met 4 honden. Positief: steeds meer kinderen weten al iets over de behoeften van een hond (naast vaccinaties, ontworming, voeding, onderdak ook empathie!!), belang van castratie en chippen. Ze leerden de 4 honden kennen en hoorden hoe om te gaan met honden zonder en met baasje. Sommigen hadden thuis een adoptiehond! Grote verrassing deze keer: 500 Lei/RON donatie voor Nuca (alle kinderen gaven 1 Lei/RON).

  

  

Aankomst in Duitsland en bij de nieuwe baasjes thuis.

  

  

December 6 2018 Thais wordt steeds leuker. Zou ze met kerst voor het eerst van haar leven een eigen thuis hebben?

  

Thais, 10 jaar, diende jarenlang enkel voor de broodfok en werd toen gedumpt. 29 september kwam ze naar Nederland: behoorlijk vervilt en een gebit in beroerde staat. Wat is ze opgeknapt. Zeker ook na de grondige gebitsreiniging en extractie van maar liefst 8 elementen. En recent nam Maureen het drastische besluit om de tondeuse te pakken. Thais was trimmen niet gewend en het dagelijkse ontklitten was onvoldoende. En op sommige plekken, zoals de oren en het kopje, is het te spannend voor Thais. Ook haar kont bleef vervilt. Mooi is anders, maar dat komt wel weer. Thais rende dolblij rondjes na de kaalknip.

  

We kregen veel reacties van te weinig actieve mensen. Maar we plaatsen haar niet bij ‘blokjes om’ mensen. Thais bloeit op van een heerlijke wandeling en stapt er flink op los. Ze lijkt veel te willen inhalen en haar tot nu toe super kleine wereldje graag te vergroten. Prikkels kan ze goed buitensluiten. Ze kachelt dan stoïcijns door. Ze wordt ook speels en laat zich hangend aan een slipper meesleuren door Maureen. Thais is typisch Maltezer nuffig, maar zo lief en blij met aandacht en een aai. Dit parmantige, kittige hondje heeft een zachte, rustige benadering nodig. Maar wil dus op zijn tijd actie. En wat heeft ze veel liefde te geven.

  

December 6 2018 Een actieve baas of bazin, die Abe met geduld opvoedt, krijgt een fantastisch maatje.

Abe uit Polen wacht vanaf augustus op een baasje. Abe is een prachtige hond van een paar jaar met mooie blauw-grijze vlekken in zijn vacht. Hij kwam uit een Pools shelter naar Nederland. Daarvoor was hij straat- en tuinhond. Helaas, al na een week adoptie moest hij weer weg: te onopgevoed, te druk, te plakkerig. Maar Abe moest lichamelijk en geestelijk toch nog helemaal bijkomen? Zo sneu voor dit lieve dier.

    

Abe was niet verwend. Lichamelijk niet en niet qua aandacht. Hij stal ook eten, inclusief verpakking. Hij kwam met korsten, had snel diarree. En was aanvankelijk inderdaad plakkerig. Maar dat is zo begrijpelijk. Dat zijn er veel meer. Inmiddels is Abe zo vooruit gegaan. In alle opzichten trouwens. Hij is open, vrolijk, aanhankelijk, lief en speels. Wel merk je dat hij het zelf meest moest rooien, waardoor hij niet slaafs volgzaam is. Abe is energiek en dol op wandelen. Hij is ook slim genoeg om met training veel te leren. Wij hopen op een baasje dat snapt dat Abe ‘straathond’ in zijn rugzak heeft, niet kant en klaar is, maar heel veel zin heeft om in hem te investeren. En dat zal dubbel en dwars terug betaald worden door Abe.

  

December 3 2018 Le cercle de Rayo


Wie sluit de kring en geeft Rayo het happy end voor het leed en onrecht dat laffe mensen hem aandeden?

  

Rayo’s verhaal staat 26 aug. en 16 nov. op de site: 2 operaties, ernstige infecties, veel medicatie, afzetten van de poot op 13 november. Zaterdag 1 dec. arriveerde Rayo bij Maureen in Smilde. Zondag bezochten we hem. Mager, geen spieren, een grote kale plek, maar al heerlijk uitgerust van de lange reis en open en nieuwsgierig naar zijn nieuwe wereld. Gelukkig niet gehinderd door het besef dat lafhartig mensengedrag hem zijn poot kostte. Rayo’s bloedwaarden zijn inmiddels stukken beter en de wond is geheeld. Nu aansterken.

   

De kaart met Merci stuurde Anita. Maar ook wij zijn zo blij en dankbaar met alle medewerking en steun van degenen die een steentje bijdroegen aan de zorg voor Rayo en zijn komst naar Nederland: ofwel met ‘Le cercle de Rayo’.

  

Medewerkers van de refugio Sierra Nevada en Rafi die hem na de 2e operatie in huis nam, omdat herstel in de refugio te riskant en complex bleek na de 1e operatie.

  

Monique leerde Rayo kennen in september, toen ze met haar dochter vrijwilligerswerk in de refugio deed. Zij en haar man haalden Rayo op uit Gelsenkirchen in Duitsland vanaf het transport met Mari die zo lief was een extra plekje te creëren voor Rayo, hoewel ze al vol zat.

  

Maureen die Rayo in haar huis opvangt, verzorgt, observeert en begeleidt. De buurkinderen helpen bij socialiseren.

We gaan nu op zoek naar een liefdevol en fijn thuis voor Rayo.

November 30 2018 Betty verdient zo een kans. Re-Trail Dogs helpt met speurlessen

    

Betty stond eerder op de site. Onze eenkennige, lieve kruising Vizsla van 4 ½, leefde 5 maanden in het Roemeense veld. Na 3 maanden bij Carmen Costea thuis kwam ze naar Nederland, december 2014. Helaas moest Betty na ruim 3 jaar adoptie weer weg. Ze zit sinds maart in De Nomadenhof in Sneek, waar ze gelukkig hele goede zorg en veel aandacht en liefde krijgt. Ook wordt met Betty gewandeld. Dan is ze zo blij.

Maar door haar harde start, heeft ze een onzekere kern. Kent ze een persoon, een dier, een situatie niet, voelt het onvoldoende veilig, dan kan ze uitvallen. Betty heeft stabiliteit en veiligheid nodig. Een rustige omgeving en een baasje dat rust en zekerheid ademt en kan sturen. Ze is zo lief en enthousiast. Wie verstand van honden heeft, lichaamstaal herkent, een hond als Betty stuurt, als ze onzeker wordt, krijgt een intens lief dier.

    

We zijn dankbaar dat Nella Mastenbroek-van Pelt met haar stichting Re-Trail Dogs ook Betty wil helpen. Te herplaatsen honden, die tussen wal en schip vallen, krijgen kosteloos speurtraining. Het werken met neus en hoofd geeft plezier, verlaagt stress en vergroot zelfvertrouwen. Daardoor nemen gedragsproblemen gerelateerd aan onzekerheid en stress af. Michiel en Dirkje deden al een keer zo’n speurtraining bij Re-Trail Dogs met Betty, die het goed deed. En vorige week vrijdag ging Astrid de Vries, de beheerster van De Nomadenhof samen met Betty speuren, terwijl Omrop Fryslân, de Friese TV, opnames maakte (zie hieronder). Er is maar een klein stukje uitgezonden, maar we vinden het ontzettend leuk. Betty deed het weer goed, alleen vond ze het tv-circus dat mee liep heel spannend in het begin, maar later ging dat over, zei Astrid. We hopen dat iedereen mee uitkijkt voor een nieuw thuis voor Betty.

  


November 29 2018 Psikus is Kwibus! Geniet met ons mee!

Vervolg sitebericht hieronder. Maandag huisbezoek en dinsdagmorgen al is Psikus (herdoopt met het gelijkluidende, beter uitspreekbare Kwibus) gehaald. En behalve dat Kwibus een paradijs is binnen getreden is zijn bazinnetje ook nog eens vlot en vaardig met foto’s/filmpjes. Dit zijn beelden van dinsdag. De reis ging heel goed, schreef ze. En deze ervaren hondenvrouw was nb ook al dezelfde middag met Kwibus naar de winkel geweest waar ze een zacht ligbedje, een halsband met rode zakdoek eraan en een zak varkensoren gekocht hadden. Kwibus liep perfect en rustig mee. Is het niet heerlijk dat iemand een dier zoveel vertrouwen geeft? Denk je in: eerst op straat leven, dan min. 10 jaar shelter en dan zo ongelooflijk open en rustig een nieuw leven in instappen. Overigens ook een groot compliment voor de zorg van opvangvrouwtje Maureen.

Kwibus maakt kennis met zijn nieuwe maatjes Wolfje en James en start met het markeren van ‘zijn’ nieuwe terrein.

De vijver valt ook in de smaak.

Cavia Billy is een vreemd fenomeen.

Verkenning van de anderhalve hectare grote, super goed omheinde tuin en zo te zien vindt Kwibus het heerlijk.

Kwibus heeft een mooie, waakse bas-blaf

  

En gelukkig zijn ook het baasje en de kinderen helemaal weg van Kwibus. De oude baas is thuis. Wij kunnen ons geluk niet op.


November 26 2018 Psikus heeft een thuis!!!!!!

Vandaag huisbezoek in Nijmegen (voor Neymar (die nog in Spanje verblijft, maar nu al een prachtig thuis gevonden heeft: daarover later meer) en in Odijk voor …..Psikus!


Onze oude Poolse baas van ruim 14 kwam 07 augustus naar Maureen. Na 10 jaren in een Pools shelter. Hij doet het inmiddels zo goed. Het trillen van zijn poten is zoveel minder sinds hij vrijheid heeft en beweegt. En misschien omdat hij niet meer in de kou zit. Hij geniet van een warme deken, wandelen, het autorijden, en niet te vergeten het snuffelmat spelletje met snoepjes. Want van de pittige gebitsoperatie is hij wel zo opgeknapt. Hij kan weer kauwen: eten en snoepen. En door Maureen’s goede zorg zijn ook zijn bulten (door het jaren liggen op steen?) verdwenen.

    

Dit weekend kregen we een reactie waarvan we zeiden: als dit werkelijkheid mag worden … Intensieve informatie-uitwisseling volgde met positief nieuws (liefde, motivatie, grote ervaring met (oude) honden, zelden alleen, een omheinde tuin van anderhalve hectare met een zwemvijver van 50 m.).

Maureen ging vanmorgen gelijk testen: en ja hoor, zelfs in deze kou wilde Psikus het vennetje wel een stukje in. Het huisbezoek vanmiddag was heel positief en morgen wordt hij al gehaald. Voor Psikus die al aan Maureen is gehecht, wel een flinke overgang weer natuurlijk, maar naar een eigen, heerlijk thuis voor zijn laatste fase. Is het niet geweldig dat er mensen zijn die dit doen?

November 16 2018 Sierra Nevada, Rayo en de hoop van Fegrapa: op weg naar een Spaanse Dierenbescherming?

Al jaren steunt Esperanza refugio Sierra Nevada. Bij elk bezoek zijn we verrast door de warme sfeer, de zorgvuldigheid, de vrijheid voor de dieren. Drijvende kracht, Anita Dufetel, weet vrijwilligers te binden, hoewel ook hier handen te kort. Dagelijks gedumpte dieren. Recent deze Pitbull pups. Aanvankelijk zo slecht er aan toe, schreef Anita: botjes in een velletje, 2 grote ogen, 2 grote oren. Dit ras mogen ze van de overheid niet opnemen. Gelukkig nam een organisatie in Ceuta ze over.

  

Rayo: zie site 26 augustus. Toen de baasjes wegreden voor een fijne vakantie, smeten ze Rayo op straat, hij rende over de weg en werd aangereden. Na een flinke operatie zou hij 29 september naar Nederland vliegen. Helaas. Ontsteking, toen levergiftiging en hele lage bloedwaarden, door de vele antibiotica misschien. Het ging op en neer. Recent een wanhopig telefoontje van Anita. Een duivels dilemma: weer zo ziek. Weer antibiotica met risico’s voor lever en bloedwaarden? Of de plaat eruit met de kans dat de bacterie (misschien al resistent) achter blijft? Grootste kans op blijvende genezing: pootamputatie. Arme Rayo: door harteloze baasjes ellende en een poot kwijt. Maar we kijken vooruit. Eerst genezen en de bloedwaarden omhoog met goede voeding, vitamines en supplementen. Als het voorspoedig verloopt, vertrekt hij 30 november naar Nederland, naar Maureen. En dan: een gouden mandje zoeken. Net als onze Roemeense drie-poter Kenna die al 3 jaar gelukkig is op een Friese boerderij.

    

Met kleine stapjes winnen goede krachten terrein op onverlaten en onverschilligen. Jagers brengen nu soms hun afgedankte jachthonden naar een refugio i.p.v. vermoorden op gruwelijke wijze. Mensen durven meer aangifte te doen. De politie kijkt minder weg bij misstanden, helpt vaker dan voorheen. Mishandelaars worden soms veroordeeld. Mondjesmaat, maar toch. Ook bestuurlijke overheden dienen onder druk gezet. We vertelden al van de Protectora, de 2e refugio in Andalucia die wij steunen. Ze veranderden een vreselijk dodingsstation in een no kill refugio. De dieren hebben het goed. Bijna alle krijgen een nieuw thuis, stilaan ook soms in Spanje. Toen sloeg de bom in: ze moesten weg. Aan wie de overheid na nieuwe aanbesteding het contract zou gunnen, stond vast: firma Athisa, berucht om keiharde praktijken. Pure vriendjespolitiek en corruptie. Door massaal protest, ook via media en vanuit Nederland en Duitsland, durfde men dit niet door te zetten.


Dit gebeuren toonde zonneklaar hoe kwetsbaar je bent zonder massaal protest en krachtenbundeling tegen corruptie, laksheid en passiviteit van overheden m.b.t. dierenbescherming/-welzijn. 30 augustus is FEGRAPA opgericht door 3 refugio’s (w.o. Sierra Nevada en de Protectora). Hun doelen:

-Dat de meeste dierenorganisaties in de provincie Granada zich gaan aansluiten

-Strijden om een eind te maken aan dumping, doden en elke vorm van mishandeling zonder enige soort/ras te discrimineren

-Coördinatie en samenwerking bij verschillende educatieve en sociale projecten over dierenwelzijn en verantwoordelijk dierenbezit

-Alle samenwerking verlenen aan de media bij nieuws over dierenthema’s

Fegrapa is te volgen op facebook: fegrapa.org en op hun site: www.fegrapa.org staat uitgebreider informatie over hun doelstellingen en de activiteiten voor komend jaar. Ook een formulier waarop mensen aangifte kunnen doen van misstanden. De krant Granada Hoy publiceerde over de oprichting van Fegrapa en over een van hun eerste daden: aangifte tegen Circus Roma Dola, dat rond reist in de provincie Granada en dieren onder erbarmelijke omstandigheden houdt.

  

Stands van Sierra Nevada op bijeenkomst Fegrapa

November 11 2018 Vreugde en verdriet

18 oktober stond nog een blij bericht op de site over Cuca die okt. 2015 naar Maureen kwam en later in Dierenthuis Almere ging wonen, omdat adoptie in een reguliere situatie te riskant was voor dit jarenlang gepeste dier. Op de recente bezoekersdag van Dierenthuis maakte Cuca heel lief contact met een bezoekster die een foto van haar maakte en ons vertelde dat ze gelukkig was. Helaas kwam vlak daarop een mailtje dat Cuca was overleden. Ze was een paar dagen minder goed en bij bloedonderzoek bleek haar lever heel ziek. Ze is rustig ingeslapen in de voor haar inmiddels veilige en vertrouwde omgeving van Dierenthuis, 12 ½ jaar oud. Het is verdrietig, maar tegelijkertijd zijn we heel blij dat Cuca 2 jaar rust en oprechte liefde en aandacht heeft gekend.

  

Verder een lange rit naar Zwijndrecht vandaag: huisbezoek voor Tommy, een terrier uit Hongarije van ong. 10. Ingrid en Peter vonden hem verzwakt en uitgehongerd in het bos. Ze hebben hem opgekalefaterd en opgevoed. Hij bleek een leergierige knuffel. Ingrid geeft de honden die op hun pad komen in Hongarije een basistraining en Tommy bleek een bolleboos. Hij kreeg uiteindelijk een Nederlands bazinnetje dat de zomers in Hongarije doorbracht. Helaas kan ze door ernstige ziekte niet meer goed voor Tommy zorgen. Het is een daad van liefde van haar om haar zo geliefde maatje terug te geven, opdat hij een nieuw, goed thuis krijgt. Wij hebben hier veel respect voor. We hebben al snel een prachtig thuis gevonden voor Tommy. Bij lieve, serieuze mensen die al meerdere honden met een flink rugzakje een liefdevol en mooi leven gaven. Tommy krijgt het heerlijk: slapen op de slaapkamer, vaak mee de natuur in met de camper, dagelijks lekker lopen. Dat laatste is ook super. Helaas krijgen we voor oudere honden vaak reacties van ‘blokjes om’ mensen. De dieren krijgen dan geen slecht, maar wel een heel saai leven. Een levendige hond als Tommy die wat in zijn mars heeft en geniet van een flinke wandeling en rennen doe je dan echt te kort.

November 4 2018 Een extra intensieve maand.

9 honden kwamen naar Nederland. We wilden rond Dierendag extra kansen bieden. Amélie (Snoef), Bikkel, Monty ( Doppie), Thais en Jessica per vliegtuig, met Monique en dochter Milou (adoptanten van onze Roemeense Alfi). Zij deden vrijwilligerswerk bij refugio Sierra Nevada. Anita heeft het zo gewaardeerd: mensen waar je wat aan hebt, of het nu gaat om poep scheppen, honden socialiseren, informatie over potentiële adoptiehonden enz. Prachtig dat ze 5 honden meenamen. Vlak daarna kwamen Grover, Vonk (Goofy), Dunja, Okke via wegtransport.

    

Grover                                      Bikkel                              Goofy                                  Snoef

      

Okke                                      Dunja                              Doppie                          Jessica

8 zijn al thuis (Thais nog niet). Dus intensief screenen, zorgvuldig wikken en wegen, door Maureen en ons in goed onderling overleg. Fase 1: schriftelijke informatie-uitwisseling, stap 2: telefoongesprek en tot slot de huisbezoeken: in Oss, Balkbrug, Meppel, Wageningen, Emmen, Assen, Moordrecht, Swifterbant. Dit naast overleg met Spanje, transporteurs, de juiste papieren, registraties en archivering etc. etc. Maar wat zijn we blij met de gouden mandjes. Op 15 oktober berichtten we al over de eerste vier. Hieronder staan ze allemaal.

   Grover

Grover was de eerste, op 09 oktober. Dit lieve, sociale, wat Schnautzer-achtige mix-reutje met zijn zwarte krullen is anderhalf. Zijn baasjes zijn mensen met een grote motivatie en een heel open houding. Het is hun eerste hond als gezin. In eerste instantie noemden ze Thais, Bikkel en Monty Maureen hielp hen bij de keuze.

   Bikkel

Bikkel, die 13 oktober thuis kwam, had zo’n zwaar leven. We schreven al dat hij in het paradijs is gekomen. De doodgoeie Labrador Bobo is Bikkels steun . Kater Teun van 18 wandelt al gezellig mee. Bikkel blijkt bang van beeldschermen. Bij de tv is hij als een speer vertrokken en als de baas achter de computer zit, komt hij niet in het kantoortje. Ze gaan Bikkel steunen om vertrouwen op te bouwen. O.a. door een puppy cursus, zodat hij (hoewel al 2) niet door grote honden wordt overdonderd.

   Goofy

14 oktober vertrok Chihuahua-Yorkie mixje Goofy. Deze 3-jarige, vrolijke, open mini blijkt niks niet bang voor grote honden. De hele familie heeft honden- en rescue-ervaring. Samen met huisgenootje Muffin en buurhond Rakker wordt veel gedrieën gespeeld en gewandeld. ‘We zijn stapelgek met hem.’

Snoef

Spaanse Waterhond Snoef die ook de 14e vertrok, zit nu helemaal op haar plek. Haar baasjes gaan voor rescue èn Spaanse Waterhonden. Snoef woont met rasgenootje Tommy. Snoef krijgt een opvoeding eerste klas van bazinnetje Patricia met alle Martin Gaus diploma’s en heel veel beweging, als ze mee mag met haar uitlaatservice. Ze zijn trots hoeveel Snoef al geleerd heeft: aan de lijn, spelen met andere honden, respect voor Tommy, komt terug op commando en gaat dan zitten … Ze pakt het snel op. ‘Het is leuk om met haar te trainen.’

   Okke

Onze kleine Pandabeer Okke, ook twee, vertrok 27 oktober. De baasjes stapten na het huisbezoek en definitieve go direct in de auto. Okke heeft een centenbakje en mist wat tandjes. Hij heeft het nodige meegemaakt. Okke schrikt soms echt terug. We zochten een stabiel plekje voor, waar hij graag gezien wordt, bij mensen met inlevingsvermogen, die snappen dat Okke geen instap klaar hondje is. Voelt Okke dat, dan hij is hij zo lief en makkelijk. De baasjes schreven dat hij al een anti schrokbak heeft, want hij had in 2 tellen zijn eten op. En hij probeert al tosti’s te stelen. Dat is goed nieuws.

   Dunja

De verlegen Dunja van anderhalf heeft enkel in een refugio geleefd. Afgelopen maandag haalde haar baasje haar. Ze is zo grappig om te zien is, vinden wij. Veel is spannend, ze durft op straat niet naar mensen. Dunja krijgt nu een heerlijk leven. Haar baasje was ecoloog, een echt natuurmens, die lange wandelingen maakt. Haar wereldje wordt vast veel groter. Gelukkig is ze nieuwsgierig, heeft veerkracht en leert snel. De eerste wandeling in de buurt ging goed, Dunja laat zich makkelijk corrigeren en de kat: van beide kanten geen enkel probleem.

  Doppie

Doppie, ruim 1, ging eergisteren naar huis. Doppie maakt je blij. Een racewagentje in Maureen’s grote tuin, een knuffelig, maar ook zeer ondernemend, vrolijk, actief ventje, stoer aan de lijn, overal op af willend. Plus nog eens een pittig stukje terrier in zijn karakter. Maar o, wat een klein hartje als het hard regent, waait en onweert. Hij werd zwierf in Andalucia tijdens een noodweer van de afgelopen maanden op straat, volledig in paniek. Alleen zijn in zulke situaties kan hij absoluut niet. Bij deze baasjes krijgt Doppie al wat hij nodig heeft. Ze zijn net zo enthousiast als Doppie, wandelen veel, laten hem nooit alleen en waarderen juist het terriertje in hem. Vanmorgen schreef Doppie: ‘Ik heb het wel voor mekaar, want ze kunnen me al niet meer missen.’

   Jessica

Gisteren is Podenco-mix Jessica, ruim 1 jaar, gehaald. Ook zij zwierf op straat. Wat een bijzonder uiterlijk met haar stippen, een blauw en een bruin oog. Een atletische Spaanse jachthond die sportieve baasjes nodig heeft. Ze komt in een gezin met 3 kinderen in een omgeving met bossen en uiterwaarden. De baasjes gaan met haar fietsen en Jessica gaat hardlopen met de baas. En op hun camper vakanties is de hond er altijd bij. Jessica is een vrolijke, speelse, ondeugende puber die bij Maureen dagelijks een kussen of dekbed vernielde. ‘Mooie spullen zijn geen issue’ zeiden ze gelukkig, toen we hiervoor waarschuwden. Heerlijk.


Oktober 18 2018 Berichten van oudjes

Trompa: hoogbejaard de wereld in

  

Een vroeg telefoontje: ‘Met de Dierenambulance. Bent u een hond kwijt?’ Nee, Rafa en Kitty sliepen onder onze neus. Het betrof Trompa, de Engelse Bull van 12 ½!!! Trompa overtreft de records van dit ras. Gemiddelde leeftijdsverwachting is 6-9. Ze is op haar oude dag gedumpt in Spanje en 3 maart geadopteerd. Fantastisch dat er mensen zijn die een dier nemen dat al zo ver in reservetijd leeft. Trompa werd dame op stand. Beide baasjes werken beiden op de meest chique (en waarschijnlijk ook meest diervriendelijke) golfbaan van Nederland in Wassenaar. Trompa gaat elke dag mee, net als haar 2 Chihuahua huisgenootjes. Ze vermaakt zich geweldig. Scharrelt heerlijk rond en rijdt graag op een golfkarretje. Net als in de auto. Daar springt ze zo in, maar is er niet uit te krijgen. Nu had Trompa blijkbaar zin haar blik te verruimen.

  

Dat wij gebeld werden komt, omdat we de adoptiehonden na aankomst registreren bij een chiporganisatie. De nieuwe baasjes hebben dat keurig (staat in het adoptiecontract) laten overschrijven op hun naam. Maar de registratie door Esperanza was niet verwijderd. Ze hadden dus 2 telefoonnummers en belden ons eerst.

Cuca: toeval bestaat niet

  

Ook Cuca is al 12. Ze kwam oktober 2016 als 10-jarige naar Nederland. Een schat, dol op aandacht. Maar zo verwaarloosd en gepest, dat ze geen enkele druk verdroeg, onmiddellijk denkend dat men haar wat aan wilde doen. Dan kon ze bijten. Ze is onder verdoving medisch verzorgd en bevrijd van pijnlijke klitten, doornen en haar compleet vervilte vacht. Adoptie bleek uiteindelijk geen optie. Te riskant dat er onverwacht iets zou gebeuren en Cuca dan het kind van de rekening zou zijn. Dat was Cuca haar hele leven al geweest. Met pijn in ons hart gaven we de droom op dat Cuca nog een paar jaar een eigen liefdevolle familie zou hebben.

  

Maar Cuca is gelukkig! Dierenthuis in Almere nam haar op. In dit dierenparadijs blijven alle zieke, gehandicapte en getraumatiseerde dieren tot hun dood. Ze leven in alle vrijheid in prachtige grote kamers en op het grote terrein. Cuca heeft daar geen enkele druk, de (medische) verzorging is in eigen huis. Ze woont bij de senioren en zowel op de dagelijkse wandelingen als op de maandelijkse bezoekdagen is Cuca er altijd bij. We waren één keer op bezoek en kregen soms een berichtje: het gaat Cuca heel goed.

Maar laatst was de verrassing wel heel groot. Op Faceboek stond zomaar een lieve foto van Cuca. Van Cora die ook altijd helpt bij de Open Dag in Diever voor de tweede kans hondjes. Wij reageerden opgetogen. Cora’s antwoord: ‘Pas toen ik thuis was en de foto's bekeek las ik haar verhaal op de site. Ze heeft het daar echt geweldig! Ze kwam een paar keer naar me toe voor een knuffel en pakte toen zachtjes mijn hand. Zo lief en daarom heb ik haar op de foto gezet. Toeval bestaat niet Dirkje....’

Omi: wie sponsert haar mandjes?

    

Geregeld staat onze 13-jarige Omi even op de site. Omi verbindt. Omi ontroert iedereen. Haar verhaal raakt je in de ziel: een oud, ziek hondje met oogjes vol zweren, dat in een dodingsstation in een hoek wordt gesmeten. En Omi zelf ontroert. Door haar lieve uiterlijk en haar uitstraling: helder en sereen. Door het neusje in de wind, de pootjes op het gras, het hele stille genieten. Sommigen lieve mensen steunen haar financieel, want haar voer en medicatie kosten het nodige. Hoe lang ze nog heeft weten we niet. Ze heeft geregeld kleine Tia’s waarvan ze snel herstelt. We zijn dankbaar dat ze al ruim een jaar zo geniet van maureen haar zorg en liefde en de heerlijke tuin en de zachte mandjes. Omi heeft al meerdere versleten. Ze is niet meer zo schoon en de vele andere dieren vinden het leuk om aan die zachte stof te sjorren.

Oktober 16 2018 ‘Met Tito hebben wij een ontzettend lieve en zeer trouwe hond verloren. Wij zullen hem nooit vergeten.’


15 oktober 2018 is Tito overleden. Tito was sinds 3 weken ziek: sloom, een vergrote milt en thrombocytopenie. De klachten namen snel toe net als de groei van zijn milt. Na 2 weken had hij nog maar 10 % van het normale aantal bloedplaatjes en waren zijn rode bloedcellen met 80 % verminderd. De dierenarts internist die Tito behandelde stelde de diagnose: acute leukemie. De laatste dagen kon hij niet meer eten. Maar tot het laatst was hij alert en ongelooflijk lief en trouw. Gisteravond is hij thuis te midden van het hele gezin ingeslapen. Tito heeft een mooi graf in de tuin gekregen.

pupje Tito

Tito kwam uit Andalucia. Hij is 6 jaar geworden. Hij werd als piepklein pupje in de vuilnisbak gegooid samen met Simba, Tara en Luna. Toen ze ruim 3 maanden waren, vlogen ze met ons mee naar Nederland. Tito’s adoptiefamilie stond hem op Schiphol op te wachten op 15 november 2012. Tito heeft kort geleefd, maar kreeg een meer dan fantastisch leven. Hij ging altijd mee op vakantie, ook op wintersport en wandelde hele einden. In 2015 was hij te zien in de tv-serie ‘Volgens Jacqueline’ van Maria Goos. De hoofdrolspeelster nam dit weekend nog afscheid van Tito, net als veel andere vrienden. Iedereen hield van hem. Wij zijn verdrietig, maar intens dankbaar dat Tito zo’n prachtig leven heeft mogen krijgen met de allerbeste zorg en zoveel liefde.


Oktober 15 2018 Vier nieuwe baasjes!!! We wachten op nog meer!!!

29 september kwamen er 5 honden per vliegtuig: Amélie, Jessica, Bikkel, Thais en Monty. En zondag 7 oktober, 3 dagen eerder dan verwacht, weer 4: Tuna (nu Dunja), Grover, Okke en Vonk met een wegtransport. Ook wachten Abe en Psikus uit Polen ook nog op een baasje. En niet te vergeten onze Roemeense Betty, een hele lieve hond die al heel lang wacht op een baasje dat haar gebruiksaanwijzing begrijpt. Je kunt een boek schrijven over reacties. Soms lijkt het weinig veelbelovend en is het toch raak. Soms is het heel veelbelovend en wordt het onverwacht toch niks. Zo gaat het altijd en ook nu weer. Na de komst van de 5 honden was het doodstil. Ook het weekend daarop nog. En toen waren er 4 fantastische plaatsingen in korte tijd: Van Grover, Amélie, Vonk en Bikkel.

GROVER Curro in Spanje          Grover thuis                          Grover bij Maureen

    

Dinsdag was het huisbezoek voor Grover en daarna zijn ze direct in de auto gestapt om hem te halen. Het hele gezin is blij met de kleine, super leuke, sociale Grover van anderhalf. We kregen al 2 updates gelukkig: heerlijk gegeten en geslapen. En een uitgebreide snuffelwandeling op een bospad vanmorgen. Het magere mannetje gaat vast lekker aankomen.

BIKKEL in de refugio      bij Maureen                                  al aan de wandel met poes Teun al na 1 dag

  

Een slim stoer mannetje van ruim 2 dat een zwaar leven had. Aan een korte ketting. Slaag. Zijn ene achterpootje belast hij soms niet en heeft een afwijkende huppel. Een oude, onbehandelde breuk waar hij geen last van heeft. Bikkel oogt wat als een Hollands Smousje. Het gouden karakter daarvan heeft hij in elk geval. Ondanks alles bleef hij lief, knuffelig, rustig, maar soms ook heerlijk actief. En …….. Bikkel is al thuis. Zaterdag kwam onze droom voor Bikkel uit: hij woont nu in het paradijs. Een supergrote tuin, waar hij direct na aankomst alle hoeken en gaten ging verkennen. Dus kropen wij ook door de bosjes achter hem aan, schreven de nieuwe baasjes. Want stel dat Bikkel een gat in de afrastering zou vinden. Hij is vanaf aankomst maatjes met de 18-jarige kat Teun en de 12-jarige Labrador Bobo. De baasjes gaan werken aan spieropbouw, zodat hij beter gaat lopen. Bikkeltje die nooit een huiselijk leven kende, krijgt nu alle liefde en zorg. Hij eet al als een bouwvakker!

VONK (in Spanje Chispa) > nu Goofy bij Maureen                              thuis

  

Een open Chihuahua-Yorkie mix reutje van 3 jaar, sociaal met andere honden. Een echt kleintje van 3.4 kilo. Deze ieniemienie van 3 jaar heet nu Goofy en is ook al thuis. Bij hele lieve baasjes en vriendinnetje Muffin. Het lijkt of Goofy al helemaal gewend is. Al heerlijk aan de wandel met Muffin en buurhondje Rakker in zijn nieuwe tuigje.

AMÉLIE (in Spanje Amy) > nu Snoef     bij Maureen                      Snoef en Tommy na een uitlaatronden in de bossen

  

Haar voorgeschiedenis is volledig onbekend. Ze is op 2 jaar gezet, maar zou ook 1 kunnen zijn. Een Spaanse Waterhond. Sinds de aankomst speelden adrenaline en hormonen nog aardig op. Vrolijk en opgewekt zette ze bij Maureen de boel op stelten, jatte slippers, sjorde aan kleden enz. Maar ze kan ook al rustig zijn en genietend tegen je aan liggen. Ze ging zondag naar haar nieuwe baasjes en hondenmaatje Tommy, ook een Spaanse Waterhond. We zijn blij en opgelucht. Hier zal ze tot haar recht komen, begrepen en goed begeleid worden. Bazinnetje Patricia heeft een uitlaatservice, alle dierendiploma’s en kent dit ras als geen ander. Ze zal haar streken glimlachend aanzien, maar ook heel goed in staat zijn haar op te voeden. En de eerste berichten: onvoorstelbaar goed.

September 29 2018 Kitty haar leven bij ons

29 april stierf Niki. 01 augustus kwam Kitty. Het is goed. Niki en Kitty staan niet tegenover, maar naast elkaar. Blij met haar komst. Elkaar verkennen, vanzelfsprekendheden/patronen ontwikkelen, het groeit in stapjes. Ze is lief, zacht, blij, aanhankelijk. En bruisend, sprankelend, energiek. Ook Kitty is aan het wennen. In haar 4 jaar Spanje lijkt ze niet verwend. Uren alleen op een patio wellicht? Ze is aardig gefixeerd op eten (pikt tomaten, bananen enz. en eet ze met huid en haar op) en plast, deels al lopend, op de stoep. Ze kent al veel patronen, kan relaxen, maar is ook snel alert. Kent ze je, dan springt ze pardoes in je armen. Ook ongevraagd. En meer dan fijn: tussen Kitty en Rafa zit het goed. Rafa is weer de oude. Geen spoortje van jaloezie. Net als tussen Niki en Rafa is er op het eerste oog niet zoveel contact. Meer vertrouwdheid: de ander is er. Als ze blij zijn, bv. bij uitgaan, dan rennen ze even naar elkaar toe om te neuzen en bij het wandelen soms samen ergens op af. Kitty ging al 2 x mee op huisbezoek het land in. Ze doet het prima. En van de week, bij dierenziekenhuis Drachten, voor een grondige controle en bloed- en urine-onderzoek, deed ze het ook super. En gelukkig gisteren een telefoontje: alle uitslagen goed.

  

Bij de dierenarts                                                                          ontspannen                          samen met Rafa snuffelen

  

Kitty stond in de blauwe modderklei Thuis lekker knabbelen

Kitty haar leventje: wandelen, ballen, relaxen, een snack, lekker vies worden in de onvervalste blauwe, Friese zeeklei enz. enz.


September 27 2018 Wat een cadeau: een jaar Omi

    

Een cadeau voor Omi en voor iedereen die om Omi geeft. 24 augustus vierden we bij Maureen dat Omi 13 werd (zie site). 25 september: een jaar in Nederland. Onze hoop kwam uit. Na haar gigantische ellende kreeg ze, hoe wankel ook in gezondheid, nog een fantastisch jaar. Natuurlijk vierden we dit dinsdag. Ze wordt wel minder, maar geniet nog altijd in haar eigen, kleine wereldje: van een hapje, een knus nestje, liefkozing, een rondje scharrelen in de grote tuin. Vaak zie je duidelijk: het neusje in de wind. 25 september 2017 vloog ze met ons naar Nederland. Haar redster uit het dodingsstation, Anita van refugio Sierra Nevada, legde tevoren van alles uit over eten en medicatie. Die liefdevolle zorg is door Maureen voortgezet.

September 26 2018 Lady is thuis! Gelukkig gaan er mensen voor oudjes en dieren met een beperking.


Soms denk je stiekem bij een hele aansprekende pup/hond wel eens: warm broodje. Logisch. En fijn. Maar extra blij maken adopties van honden met een bepaalde problematiek/handicap of gewoon ouder of minder mooi (bv. centenbak). Adoptie is dan moeilijker. Onze laatste adoptiehonden zijn alle 3 ouder: Poolse Refiks, 12 ½, adoptie al na 4 dagen. Bonny van 8 (lichamelijk en psychisch rugzakje) na 10 maanden. En nu Lady, bijna 11, na 2 ½ maand.

    

Een fijn thuis, zeggen Rafa en Kitty

Lady, geb. 06-12-2007, Ned. Marktplaats-doorschuifhondje van vele adressen, kwam veel te dik in opvang. En nu zo prachtig. Bij deze leeftijd reageren vaak ‘blokjes om’ mensen. Maar bij Lady is een uur lopen het minimum. Plus: een echte Jack Russell terriër met pit en volharding. Vermoedt ze ergens een egel of muis, dan geeft ze na een uur nog niet op. Water is ook heerlijk. Tot Maureens verbazing zwom ze ineens in de sloot. De nieuwe adoptanten maar een goed tuigje aangeraden dat bij ophijsen blijft zitten.

  

Zaterdag huisbezoek, zondag gehaald. Baasjes op de rand van stoppen met werken, dus veel thuis. Echte lopers, en … een prachtomgeving: in Andijk, 200 m. vanaf wandelgebied en strand aan het IJsselmeer. De eerste berichten zijn zo goed: Lady eet en slaapt heerlijk en heeft lekker gewandeld. Ze is erg gericht op haar bazinnetje. Logisch, ze weet immers niet dat ze voor het eerst echt stabiel zit. De baasjes zijn blij met haar en kijken ook naar een leuke passende cursus. Wat een feest voor onze lieve, sociale, fitte, bejaarde Lady!

  

8-harige Bonny, 12 sept. geadopteerd, blijft verbazen. Almaar mooie berichten. ‘Ze is zo lief en dapper, mijn kleine meisje. Volgens mij heeft ze gewoon gewacht, tot mijn hond dood was. Het heeft zo moeten zijn. ’ Bonny plast niet meer in huis en kan zo hard lopen met haar kleine pootjes. Ze lopen 4-6 keer op een dag, soms een uur. Wat een pit in dit verwaarloosde krummeltje. Dank, Annie, voor de veiligheid die Bonny bij jou voelt.

   Refix

12 ½ jarige Refiks vermaakt zich ook uitstekend in de landelijke omgeving van het Friese Tzummarum, bij de Waddenzee. ‘Refiks en Sam liepen los. Plots zag ik alleen Sam en Refiks nergens meer. Ineens geluid uit de sloot en ja hoor, Refiks zwom in de sloot naast het pad. Gisteren weer. Hij ging er aan de andere kant uit. Meneer rennen…en aan het einde van het land weer de sloot door om bij me te komen. Het is geen saaie hond.’ Weer zo’n fitte bejaarde!

Hieronder de laatste updates van een paar geluksvogels met een beperking.

  

Freddy woont nu 2 jaar in België. Hij leefde lang op straat, kreeg een ongeluk en werd halfblind. Toen het oog er later werd uitgehaald, omdat we pijn vermoedden, bleek er lood in te zitten: ook beschoten dus. De baasjes schrijven ‘Freddy wordt graag gezien door mens en hond, wandelen, losloopweide, uitstapjes, gewoon samen in de tuin spelen, altijd even enthousiast’.

  

Volledig blinde Lucy, gevonden met hele zieke oogjes, 2 maand oud, woont al 4 jaar in Apeldoorn. Haar gouden bazinnetje schrijft: ‘Het verbaast mij dat ze alles zo snel opneemt en zelden ergens tegen aan loopt, zowel binnens- als buitenshuis. Een pienter meisje dat haar mannetje staat. Heeft zelfvertrouwen en is natuurlijk heel lief.’ Lucy loopt heerlijk los op de hei.

  

Dove Friso, nu Sordo (= doof in het Spaans) woont sinds 2012 bij een Nederlander op Ibiza. We brachten hem zelf. Net als Bonny, Lucy en Freddy komt hij via Anita van refugio Sierra Nevada. Sordo zwierf verloren op straat. Hij heeft een leven als een prins midden in de natuur ver van het toeristengewoel. Vaak gaan hij en zijn hondenmaat Charles (ook van Sierra Nevada) mee op vakantie naar heerlijke plekken in verre landen in een hele grote camper.

  

6-jarige Roemeense Kenna woont sinds 2015 op een boerenbedrijf in het Friese Easterein. Kenna mist een poot. Een zwaar straatleven, aangereden, verkeerd geheelde breuk, door een slager-dierenarts een pin erin die van alles verbrijzelde en Kenna op de rand van de dood bracht. Resultaat: een heel hoge pootamputatie en veel ellende. Maar wat een gelukkig leven nu met alle ruimte en vrijheid en hondenvriend Gibson en 12 huiskatten. ‘Wat ze in Roemenië tussen de honden deed, doet ze hier bij de katten: bij ruzie sprint ze er op af. Ze weet wie de aanstichter is en die krijgt een snauw. Op andere momenten komen ze bij haar, kopjes geven en dan wordt ze verlegen en weet niet wat ze ermee aan moet.’

September 21 2018 Bonny’s recept: 10 maanden begrip, geduld, zachtheid. En nu: een adembenemende adoptiestart.

    

Transformatie van bang scharminkeltje naar glanzend en blij.

Zelden verliep een adoptiestart zo anders (in positieve zin) dan verwacht. Toen Bonny na 7 jaar volstrekt isolement krom, schurftig, bang in refugio Sierra Nevada kwam, vertoefde ze eerst onder de meubels. Met voorzichtigheid en zachtheid kwam ze wat bij.

Bonny werd Anita’s lievelingetje.

Het kwetsbare vogeltje kwam in opvang bij Maureen. Ongelooflijk, wat in 10 maanden is bereikt. Bonny was snel bang dat haar iets werd aangedaan. Dook ze onder het bed, dan moest Maureen niet haar arm eronder doen: grommen en tandjes klaar. Andere honden: zò eng. Ook fysiek veel mis. Slecht ingeplant vachtje, kromme rug, gevoelig aan de zijkanten (bij oppakken bijten), voortdurend overal kleine plasjes). Dus steeds maar weer die ph-waarde van de urine meten. Maar: hier al een keurige 6.5!


Met zorg, geduld, vers vlees voeding ontvouwde zich stapje voor stapje een mooi en moedig hondje. En zie wat een fijn leven en veiligheid en rust al niet vermag!

Uiteindelijk (als Maureen erbij was) liet Bonny zich trimmen, mocht de dierenarts haar behandelen (zelfs een naald in haar volle blaas) en blies ze flink haar partijtje op de speelochtenden in Rolde tussen vreemde honden en hun baasjes.

Als je maar niet pusht. Bonny werd steeds opener, steeds mooier, steeds gezonder. Misschien maar goed dat adoptie lang uitbleef. Nu heeft ze kracht voor een nieuw leven.

  

Elke keer dat we in Smilde waren: verplichte socialisatie met mannen J

11 september namen we afscheid van ons kleintje (sitebericht en foto’s 14 sept.). Er was weer een belangstellende. Deze keer hadden we het gevoel: dit kon wel eens goed zitten. Na het huisbezoek waren we overtuigd: dit is het gouden mandje. Adoptante is Annie bedolven onder informatie en voorbereid dat de eerste week heel pittig kon worden. Niks van dat alles.

  

Kennis maken

’s Morgens vroeg gehaald en een heerlijke eerste nacht op de slaapkamer van het bazinnetje na 6!!! wandelingen. Als Annie opstond, stond Bonny al weer voor haar te dansen. Ze is er nu ruim een week en is enkel dapper en nieuwsgierig. Ook andere honden passeren: prima. Ze woont in de groenste wijk van Groningen met fantastische wandelmogelijkheden. Annie kan haar amper bijbenen.

  

Bonny heeft het intens naar de zin bij deze dierenvrouw in hart en nieren. Haar hondenervaring en rustige benadering zijn balsem voor Bonny. Onvoorwaardelijke liefde van beide kanten. Wij wensen Annie en Bonny veel mooie jaren samen.


Nog bij Maureen: Het is vooruitgang, als een bange hond niet weg loopt, maar steun zoekt bij mensen zoekt.

September 17 2018 Bijna dagelijks komen er fijne updates.

  

Smartie zat vaak alleen en blafte dan. De buren dreigden met vergiftiging. Hij zat lang in de Spaanse refugio Protectora, maar toen …… het paradijs op Texel. Bij de liefste, actiefste baasjes die er bestaan. En of Texel niet genoeg is, ook nog uitstapjes naar Vlieland!

    

Kleine Bubba was er vreselijk aan toe, op straat, in Gran Canaria. Maar dat is verleden tijd. Hij kreeg een meer dan zorgzaam baasje die Bubba heel goed steunt, als hij eens angstig en onzeker was. Vaak zijn ze in de camper samen op reis.

Freya en Odin

Valentina, nu Freya, gedumpt in een krat met haar pupjes, bleek een super energiek, maar volkomen onopgevoed projectieltje. Gelukkig heeft het bazinnetje, dierenarts in opleiding, de nodige pedagogische gaven. Ons prinsesje speelt nu de sterren van de hemel met Odin. ‘Kleine update: het gaat nog steeds perfect tussen deze twee. Freya is heel slim, ze pikt dingen snel op (als ze haar concentratie niet verliest😅). Ik ben haar nu aan het trainen zodat ze binnenkort los kan lopen. Hier in de straat gaat dat al redelijk! Ze heeft wel eens een stoute dag, maar niks dat niet te verwachten is van een puber!😁’

  

Moeder Angela met pups in de box bij Kim

Moedertje Angela lag gewond op straat met 5 pupjes. Alfie, Puck en Marley kwamen 10 september 2017 naar Nederland, in opvang bij Kim in Zutphen. Alle 3 vonden een heerlijk thuis. Ook zijn alle 3 wat schuchter, maar zo lief. Ze zullen zeker nog verder open bloeien.

  

Alfie woont bij dikke doerak Jip die hem alle kattenkwaad voordoet in hun knotsgrote tuin. Hoewel nog schuchter voor vreemden, heeft Alfie zich zo goed ontwikkeld. En heel bijzonder: vorige week was hij bij ons in Bolsward met Jip en baasjes Monique en Jeroen. Monique en hun oudste dochter gaan van 21 – 29 september vrijwilligerswerk doen in de refugio’s Sierra Nevada en de Protectora, die we al jaren helpen. Ze vliegen 5 honden van Sierra Nevada mee terug. Samen met 4 honden van de Protectora die rond 2 oktober komen (met wegtransport) hopen we rond Dierendag weer veel 2e kans honden te helpen. Daarover binnenkort meer informatie.

    

Marley en Puck                                                                              Marley

   Puck

Marley en Puck zijn beide door vrienden van hun opvangster Kim in Zutphen geadopteerd. Die vrienden waren laatst tegelijkertijd op bezoek in Zutphen. Een reünie dus!

        

Kleine Dulce, ontredderd van een drukke weg geplukt, transformeerde van een bang vogeltje tot een lief, rustig, open hondje. Ze woont met Yootha en Tommy, 2 Westy hondjes, bij baasje Egbert, die zegt: ik heb geduld, ze zijn welkom zoals ze zijn De enorme rust van dit baasje lijkt als vanzelf helend te werken. En de heerlijke wandelingen over de hei zijn natuurlijk ook zo heilzaam.

  

Trouwe Lara, die dagen op de plek zat waar ze gedumpt was, woont afwisselend op een binnenvaartschip en aan de wal. Ze laat baasje Jan nooit uit het oog en met haar Griekse huisgenoot Manos speelt ze wat af. Binnenkort brengt Jan een voorraad tennisballen. Manos neemt dagelijks 2 tot 3 mee van de tennisbaan. Onze Kitty verliest ze alleen maar: in de sloot of het hoge gras. Van Maureen kregen we al een zak vol. Maar ze vliegen erdoor, dus wat voorraad is nooit weg.

Pupje Daisy( eerst Dacia), werd door een Dacia vrachtwagenchauffeur van de weg geplukt bij Boekarest. Ze woont nu bij Tama, net zo’n klein bulldozertje: overal op en doorheen. Daisy doet het geweldig, maar houdt haar trekjes. Wat wil je? Vanaf een drukke weg naar een shelter met 350 honden, dus aandacht kun je wel vergeten. Maar hun baasjes gaan met humor en flexibiliteit met hun tweetal om. En haar eenjarige adoptie werd gevierd!


September 14 2018 Een welbestede dinsdag en Kitty haar eerste huisbezoek en autodag.

Eerst naar Maureen in Smilde. De nieuwe schutting van de opvanghonden weide bewonderd. Zelfs de laatste € 113 die we nog tekort kwamen is direct spontaan gestort door de baasjes van Bikkel en Lady, toen ze de eindstand lazen van de actie lazen. Wat een fantastische steun hebben we toch gekregen. Zo fijn dat mensen je werkwijze en visie waarderen. De schutting is prachtig en zo stevig in beton gezet. Hij is goedgekeurd door MichielJ

  

Ook voer en spullen gebracht. Vorige week, in tuincentrum/dierenwinkel Ranzijn in Sneek, riep iemand: ‘Doen jullie het nog steeds?’ Het hoofd van de dierenafdeling. Ze had grote zakken kwalitatief hoogwaardig honden- en kattenvoer, vlooien- en tekenbanden en heel veel Dentastix. De nieuwe bedrijfsleiding gaf weer de vrijheid zelf te bepalen waar overschotten heen gaan. Dat was de laatste paar jaar niet zo. Natuurlijk doen we het nog! Super welkom. Binnen een maand komen er 9 honden uit Andalucia, die hopelijk rond Dierendag snel een fijn thuis vinden.

En we hebben nog even genoten van de kleine Bonny die na 10 maanden eindelijk haar gouden mandje heeft gevonden.

    

Toen huisbezoek in Groningen voor Bonny. Met een heel goed gevoel deze keer. Bonny kwam 10 maanden geleden: een angstig, miezerig scharminkeltje. Lichamelijk en geestelijk zwaar verwaarloosd. 7 jaar in één vertrek geleefd. Nooit aandacht, nooit liefde, nooit naar buiten. In de refugio kon ze amper lopen. Het is daar gruis en Bonny had geen eelt. Niets gezien van de wereld, bang voor mens en dier. Ze had een heel krom ruggetje en deed continu kleine plasjes. Met liefde, goede zorg en ondersteunende middelen is Bonny bij Maureen zo opgebloeid. Soms waren er reacties, maar niet de juiste die zo’n rugzakje kan begeleiden, de geschikte woonsituatie heeft, niet bang is voor plasjes op de vloer en ook nog eens voldoende actief is. Want inmiddels geniet Bonny van wandelen in een lekker tempo. We zijn ervan overtuigd dat dit bazinnetje de liefde, het begrip, de ervaring en de juiste instelling heeft voor Bonny. Hier zal ze nog verder opbloeien. Binnenkort verslag van de start van Bonny’s nieuwe leven.

    

Daarna van Groningen naar Drachtstercompagnie: Dierencentrum Friesland. Met het gekregen kattenvoer, de vlooienbanden, paardendekens en zo nog e.e.a. Een prachtige wereld. Gedumpte en getraumatiseerde dieren, ook Nederlandse, krijgen ondersteuning en nieuwe kansen. Een no kill beleid. Wij hebben diep respect voor hun aanpak.

  

Onze Kitty deed het super: de eerste keer dat ze de hele dag mee op pad was. Probleemloos. Bij Maureen was dat niet zo vreemd. Daar was ze 5 weken in opvang. Ze was blij bij aankomst.


Gelukkig, want ze zal zeker met Rafa af en toe logeren. Gelukkig wilde ze ook graag mee de auto weer in. In Groningen deed ze het ook geweldig bij het huisbezoek voor Bonny.


Er liep ook een oppashondje rond. Kitty vond alles best en voelde zich direct op haar gemak. Ook bij Dierencentrum Friesland was ze enkel positief nieuwsgierig naar alle pluimage daar. Ons toppertje dat duidelijk nog alle mensen en dieren en gewoontes van haar nieuwe leven aan het verkennen is. Dat duidelijk nog vertrouwen aan het opbouwen is. Maar zo op de goede weg. En we wandelen en ballen wat af. De eerste tennisballen liggen al in de sloot natuurlijk. Gelukkig kregen we een zak vol mee van Maureen. Zonder bal weg is geen optie.

      

    

En Rafa wordt ook niet vergeten natuurlijk!

  

September 10 2018 Guira heeft weer een thuis

12 mei is Guira na 1 ½ jaar adoptie afgestaan, om gezondheidsredenen. Gelukkig mocht ze weer in opvang bij Chantal. In dit gezin met 2 kleine kinderen en heel veel honden gedijde Guira enorm. Dat was wederzijds: het was zwaar voor hen om haar weer af te staan.

Guira is tussen de 5 en 6, op straat gevonden in Granada. Duidelijk net pups gehad die niet gevonden zijn.


Een grote, sterke hond met Mastin-karakter: een oud ras, gefokt om zelfstandig te waken en te beslissen. Het omgekeerde van de Labrador dus. Zulke honden moet je rustig benaderen en zeker niet willen dwingen. Niet iedereen heeft het in huis dit op de juiste wijze te sturen. Verder zijn het rustige, lieve, makkelijke honden. Gelukkig hadden de nieuwe baasjes hiervoor een hele eigenwijze Cairn Terrier waarbij ze hadden geaccepteerd dat hij niet luisterde. Zij zochten een maatje, een knuffelbeer, die bij het gezin hoort en vielen allemaal voor Guira.

  

19 augustus hebben zij haar met open armen ontvangen. Voor de diepere hechting, het echt met elkaar vertrouwd raken mag je gerust 4 maanden rekenen. Dus dat proces is in volle gang. Maar de eerste berichten zijn fijn. De dierenarts vond haar kerngezond en prachtig. Ze is heel blij, als ze thuiskomen, geniet van het banjeren in de tuin en het wandelen. Ze wonen een paar honderd meter van prachtige, uitgestrekte Drentse bossen. Loslopen gaat nog niet. Soms rent hun dochter een stuk met Guira. Binnenkort gaan ze een basiscursus doen, want het is hun streven dat ze op bepaalde plekken heerlijk los kan in de toekomst.

  

  

In opvang: met de roedel van Chantal

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop