BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

U kunt ons steunen door te storten op Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar

Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                              52219410

RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                                      850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                                  6444172

Registration of European Trade Recognition, EG approval number:                  317612


ONS BLOG staat onder Ter Adoptie

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)

Ter Adoptie

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adoptie. Op de blog van de Ranjaclub staat uitgebreidere informatie met foto's en filmpjes

Momenteel ter adoptie: Abe, Pirate, Xavi, Valentina, Paulina, Bradley, Cora, Rivka, Binkie en Mr Monty

Abe mei 2016

     

Pirate januari 2015 Rivka februari 2017

               

Xavi 1 januari 2016

        

Paulina februari 2017                                                                              Fenna februari 2017

        

Bradley juni 2016                                                              Binkie februari 2019

         

Cora juni 2013

   Mr Monty september 2016

Abe komt uit een Pools shelter

Pirate, Xavi, Fenna, Paulina komen uit refugio Sierra Nevada te Padul Granada Andalusie,

Bradley, Cora, Mr. Monty en Rivka komen uit de Protectora in Fuente Vaqueros bij Granada

Binkie komt uit Hongarije

Oktober 13 2019 Open Dag in de Nomadenhof Sneek zaterdag 5 oktober (zie sitebericht hieronder): geslaagd!

   Mr Monty

Esperanza kijkt blij terug op een fijne, goed bezochte dag met zonnig, droog weer. We konden op ons gemak mensen voorlichten. De 9 Esperanza-honden zaten in een mooi, apart buitenverblijf met sluis, dus geen gestress bij in- en uitgaan uit angst voor ontsnapping. Velen waren verbaasd hoe leuk en open de honden waren. Men had een heel ander beeld bij rescuedieren uit het buitenland. Ook konden we veel vertellen over ons werk. Plus pleiten voor adoptie i.p.v. kopen van een fokker.

Pirate

De honden en diverse spullen moesten uit Smilde komen. Dat gebeurde in 3 auto’s: Michiel, Janna en Riena klaarden deze klus.

     

                                                              Abe                                              Rivka                                      Mr Monty

Prachtige kroon op de dag: adoptie van Bregje. 24 aug. kwam ze met wegtransport. Voorgeschiedenis onbekend (kettinghond?). Te elfder ure uit het dodingsstation gered. In de refugio bleef ze gestresst. Eng mager was ze. We lieten haar versneld komen. Bregje was extreem onzindelijk. Maureen had er een gigantische klus aan en vele gebroken nachten. Maar het was het waard. De gevoelige Bregje heeft ondanks alles haar aanhankelijkheid behouden.

  

Deze prachtige verschijning zal nog mooier zijn als ze helemaal is bijgetrokken en op gewicht. Er zou wel wat Tsjechische Wolfshond kunnen zitten in deze super baasgerichte, nog heel jonge Herder. Ze is energiek, knuffelig, slim en leergierig.

Bregje

Bregje woont sinds gisteren bij een heel warm gezin. De baasjes hebben een werf in Sneek. Ze schreven ons vandaag dat ze ervan overtuigd zijn Bregje een gouden hond is, voor hen voorbestemd. Ze heeft heerlijk geslapen, al buiten gepoept! Ze eet goed en een gebakken eitje vloog er helemaal in. Lieve Bregje: je bent thuis!

OKTOBER 5 2019 ZATERDAG ZIJN WIJ MET ONZE ESPERANZAHONDEN (zie foto's boven) AANWEZIG OP DE OPEN DAG VAN ASIEL DE NOMADENHOF IN SNEEK VAN 11-14 UUR. SERIEUZE GEGADIGDEN VOOR EEN ADOPTIEHOND VERWELKOMEN WIJ GRAAG VOOR KENNISMAKING EN INFORMATIE

(Delen op Facebook wordt gewaardeerd)

www.facebook.com/dirkje.plantinga

Esperanzahoopvoorhonden heeft momenteel 11 adoptiehonden. Bijna allemaal zijn zaterdag op de open dag in de Nomadenhof. Zie het bericht hieronder. We hebben veel speciaaltjes, maar zijn ervan overtuigd dat wie het juiste handvat vindt er een schat van een hond voor terug krijgt. Dat geldt voor allemaal.

www.facebook.com/maureen.klaauw/posts/10221163848274433?notif_id=1569841315631196¬if_t=close_friend_activity

Hoera we mogen met wat honden ter adoptie a.s zaterdag 5 oktober aanwezig zijn op de Open Dag bij asiel de Nomadenhof te Sneek. Van 11 tot 14 uur zijn een aantal honden te ontmoeten.

Duimen jullie mee dat er mensen naar Sneek komen die op zoek zijn naar een maatje? Die tijd en energie hebben om 1 van de rescue honden van ons (en van de Nomadenhof zelf want zij zitten ook vol met rugzakhonden die net iets meer inzet van de toekomstige baasjes vragen) een passend thuis te geven? Best spannend want we hebben geen makkelijke gezinshonden dus misschien komt er helemaal niemand voor ze. Maar ik ben zo blij met deze extra kans. Delen mag. Graag natuurlijk. De informatie over de honden van dit bericht staat op:  baasjegezocht.blogspot.com/  

Informatie over de Open dag en honden en katten ter adoptie bij de Nomadenhof zelf staan hier:  nomadenhof.net/

zie ook www.facebook.com/michiel.deruiter.10

September 28 2019 Waar zijn Chula, Shelby, Luna, Odo, Kenny gaan wonen?

Chula, geboren ong. jan. 2017, ging 5 juli naar de mooie watersportplaats Woudsend in Friesland. Ze was in Spanje bij de refugio uit een auto gezet. In opvang bij Astrid in Sneek zagen we een aanhankelijk, plezierig hondje. En speels en energiek. Deze lieve pretletter heeft nu een heerlijk leven bij lieve baasjes met een groot rescuehart. Met Boomertje Puk botert het prima.

  

Sneek: met Ivy                                                   Konijnen

8-j. Shelby, sinds 16 aug. in Drouwenermond, bij Stadskanaal, is een mix Corgi x Podenco Maneto: kortpotig, lang lijf, prachtige oren en krulstaart. Ze kende weinig geluk. Zat in meerdere situaties van verwaarlozing. De laatste met Nuca samen aan een ketting in een verlaten pand waar af en toe eten werd neergezet. Deze intense knuffel, die enkel wil kroelen, maar ook van beweging houdt, woont bij een fijne hondenfamilie met 2 dochters van 7 en 12 en een tuin van 1200 m2! En ook nog heerlijke wandelingen om de plas en in het bos.

     

Luna ging 28 aug. naar een jong stel in elfstedenstad Franeker. Luna is een herdermix, met wrsch wat Husky. Geschatte geb.datum jan 2019. Ze zwierf in een dorpje bij Granada in de buurt. Een aanhankelijke, speelse schat die alles nog moet leren, maar het nu al super doet. Een paar nachten de wekker zetten en ze was zindelijk. Ook de eerste cursusles verliep super. En verder is het natuurlijk ook een jong slopertje. Poes Koeskoes ziet Luna steeds meer zitten.

  

Odo, ong. 2 ½, soort mini Golden Retriever, is sinds 31 aug. in het Friese Twijzelerheide. Ontredderd van straat gehaald en al ruim een jaar in de refugio. Odo heeft 2 uitstekende hoektanden en een wat verwrongen snoetje (daarom genoemd naar Odo uit Star Trek). Hij woont bij 5 katten en 4 konijntjes: alles bewust asiel. Ze gingen voor de extra kansloze Bradley (‘mooi van lelijkheid’), maar we vreesden een behendigheidsrace met de katten met slechte afloop. Toen sloten ze Odo in hun hart die zielsgelukkig is met alle privé aandacht van zijn baasjes. De eerste privéles ging heel goed. Hij komt nu in een klein groepje van max. 4 hondjes. Veel individuele aandacht dus.

     

in Spanje

De 5 j. oude Kenny, 6 september opgehaald, woont in Zwolle. Een ongecompliceerd mannetje dat ook op straat rond zwierf. Vrolijk en actief, met rustige kant. Gelukkig woont hij nu bij een actieve familie. En wat zijn ze blij met hem, alle vier: vader, moeder, 2 dochters van 17 en 20. Er wordt heel regelmatig gelopen met Kenny en al 2 keer ging mee op de boot, wat hij prachtig vindt. We zijn blij dat ze zijn wereldje vergroten.

September 26 2019 Een zo liefdevolle adoptie van onze kleine Yorkshire Terriër Gorriona

De foto’s zeggen meer dan woorden.

  

Vorige week huisbezoek in een Zeeuws dorpje. We troffen een bijzonder plekje waar we Gorriona met 100 % gerust hart aan toevertrouwen. Zaterdag 21 september liet Maureen haar met een fijn gevoel gaan. Een zorgenkindje, gezien de in ernst en duur toenemende epilepsie aanvallen. Gelukkig slaagde de zoektocht naar de juiste medicatie in de juiste dosering. Ze is al een poos aanvalsvrij: de medicijnenspiegel zit qua waarde keurig in het midden volgens het laatste bloedonderzoek. Gorriona, ruim anderhalf, is ook een teer zieltje. Anita van refugio Sierra Nevada haalde haar uit het dodingsstation. De terriër-rasbeschrijving is haar onbekend: zo bescheiden en onderdanig. In Spanje kwamen haar oortjes niet omhoog. 10 april vloog een hele timide Gorriona met ons naar Nederland.

  

Geïsoleerd geleefd waarschijnlijk. Al het nieuwe is eng, moet super rustig worden opgebouwd. Weinig prikkels, weinig alleen zijn (vindt ze onprettig), geen verwachtingen/druk, wandelen enkel op termijn op rustige plekjes. Wel een lekkere, goed omheinde tuin (niet enkel steen) en, hoewel de roedel haar te druk was, vindt ze een kalmer hondenvriendje wel leuk. Zo’n thuis hebben we gevonden. We zijn zo blij dat we elke dag even horen hoe het gaat: en dat kan niet beter. Een groot geschenk. Ze voelt zich zo veilig en geliefd in dit warme gezinnetje met hun dierenliefde. Ze hebben een poes, 2 kippen, cavia’s etc. En Sammy, een lief, voorzichtig Boomertje. Plus die veilige, groene tuin om in te scharrelen. Niets verontrust haar, ze hoeft niks. En daardoor gedijt ze nu al.

Ze slaapt heerlijk en veel gelukkig. Dat is prachtig, want het zou een wonder zijn als ze deze overgang zou maken zonder epilepsie-aanval de eerste weken. Niet alleen expliciete triggers roepen een aanval op. Het emmertje kan zich ook langzaam vullen door (te veel) verandering, stukjes spanning.

Hier nog in Smilde bij Maureen. In de tuin, met Pirate op de drempel en met Maureen en Heidi, die zo lief was bij te dragen in de kosten.

September 15 2019 Ongelooflijk mooi bericht! Dank je wel, baasjes van Harvey!

28 dec. 2018 kreeg hij een nieuw thuis. 5 à 6 geschat. Ooit zwierf hij op straat. Toen 2.5 jaar Spaanse refugio, waar hij weinig uit zijn kenneltje kwam. Wat een overgang naar een gewoon leven! Harvey’s nieuwe baasjes snapten dit 100%, gaven hem rust en tijd voor die overgang. Harvey voelde en voelt zich omringd door een sfeer van veiligheid. Stevig tegen Suzan aanliggen deed hij het liefst, en de eerste nachten in een heerlijk mandje naast het bed. Voeg daarbij het samen lopen, niet direct in straten, veel indrukken, maar echt buiten. Rust en veiligheid: intens mooi om te zien hoe snel dit Harvey vertrouwen gaf! Knuffels, wandelen in de natuur rondom, het deed wonderen. In februari begon de cursus. Harvey is slim, leert in no time. Maar voor zijn contact met andere honden was de cursus echt nodig. Los is alles prima. Maar aangelijnd voelen honden zich vaak onveilig in de buurt van andere. Ze kunnen dan niet op hun manier (vaak met een boog en niet frontaal) de ander benaderen/ontwijken wat leidt tot geblaf/gegrom. Ook dit gaat steeds beter. Harvey heeft goud en geeft zijn baasjes alle liefde volop terug.

Het gaat ontzettend goed met Harvey!

Hij is al helemaal gewend aan de katten en ook beide katten zijn gek op Harvey.
Freek gaat (zoals te zien op de foto) rustig tegen hem aanliggen en ook onze wat angstige kat Saartje geeft hem af en toe een kopje.


Harvey vindt het ontzettend leuk om met de auto weg te gaan en wij gaan dan ook iedere dag op pad om ergens te wandelen in de natuur.

     

We zijn laatst naar Terschelling geweest met de boot en hier heeft hij een heel weekend lang kunnen rennen aan het strand en in de zee.
Ook gaan we regelmatig naar Bergen aan Zee en Harvey vindt dit echt fantastisch. Hier rent hij los en speelt hij met alle hondjes die hij tegen komt.

     

Harvey heeft ook 2 hele goede vriendjes. De hond van mijn tante Toby en mijn kleine nichtje Sophie. Toby is de Corgi van mijn tante en woont vlak bij ons in de buurt. Hij logeert op dit moment ook bij ons voor een weekje en dit gaat ontzettend goed. Ze zijn de beste maatjes en mogen graag met elkaar spelen. Daarnaast is Harvey ook super goed met mijn kleine nichtje Sophie, hier is hij ontzettend voorzichtig mee (Maar dit natuurlijk wel altijd onder toezicht!) Ook al kan Sophie nog niet goed praten weet ze precies hoe hij heet en roept ze de hele dag Harvey Harvey Harvey! En als we dan vragen ‘wat zegt Harvey?’ zegt ze: ‘Hatsjoe!’ Dit omdat ze Harvey wel eens hoort niezen, hahaha. Harvey wordt de hele dag door geknuffeld, geaaid en overgoten met liefde. Iedereen is gek op hem en we zijn maar al te blij dat hij bij ons is. Hij is een ontzettend lieve hond en we hadden het niet beter met hem kunnen treffen!

September 10 2019 Ingrid en Peter redden al zoveel honden in Hongarije: een echt Binkie deze keer

Binkie, (mix) Puli (Hongaars herdershondje), maand of 7, had geluk: hij kwam niet van honger om. Het in Hongarije wonende kunstenaarsechtpaar Ingrid Zaalberg en Peter Jansen redde talloze honden. Soms afschuwelijk er aan toe, blijvend getekend. Ze worden professioneel, met hele goede zorg en liefde opgevangen. Hun roedel is dus (te) groot. Wij helpen graag met adoptie af en toe. De informatie over de (mate van adopteerbaarheid van de) honden is heel goed.


Binkie was gedumpt op een afgelegen binnenweggetje bij een bos. Niet te benaderen. De volgende morgen zat hij gelukkig nog op dezelfde plek. Na een hoop gedoe kregen ze hem te pakken. Stukken ijzerdraad in zijn haar, distelklitten, helemaal in shock. Maar eenmaal thuis jakkerde hij al snel vrolijk rond. Vooral met Rataplan werd de boel op stelten gezet. Het mooie blauwe castratiepakje op de foto was al snel wijlen.


Terwijl we snakken naar adopties voor onze 10 andere honden (het is zo stil) vermoeden we dat er op deze lieve, prachtige ragebol wel eens de nodige mensen af kunnen komen. Maar de speciale Binkie vraagt ook speciale baasjes met kennis van het ras. Dit pientere, leergierige werkhondje, geschikt voor tal van sporten, wordt pas gelukkig, als hij in dit opzicht tot zijn recht komt. Baasjes moeten hiervan genieten, dit juist waarderen: dus veel met hem wandelen, met hondenvriendjes laten spelen en cursussen doen. Plus natuurlijk het nodige, verstandige opvoedwerk aan de kleine, actieve boef verrichten.

  

De reis in de transportbus naar Maureen duurde van donderdagmorgen tot zaterdag eind van de middag. Binkie bibberde bij aankomst, maar ook hier was dat van korte duur. Rataplan lijkt door Rivka vervangen

  

Binkie en Rivka

Maar ondanks dat makkelijke herstellen en schakelen zie je toch ook de spanning die zo’n lange reis plus weer een 100% vreemde omgeving meebrengt. In Hongarije ging het prima in de bench, maar de eerste keer in Smilde verboog hij de boel en was uitgebroken op nog 1 vastzittende poot na. Gelukkig gaat het inmiddels al beter. Met de buurkinderen was trouwens het ijs al snel gebroken.


En natuurlijk voldoen we ook aan alle formaliteiten: Europees paspoort, gechipt, dierenartsonderzoek, alle entingen incl. rabies, en de voor elke reis verplichte inschrijving in een Europees transportregister

  

Augustus 31 2019 Een week in Nederland: Mr Monti, Bregje, Kenny, Rivka, Luna, Snuutsie,

Fijn weer zoveel dieren te kunnen helpen. Op dit filmpje (tijdens ons bezoek in april) zie je hoe dieren hunkeren naar een plekje. Gelukkig zijn er geregeld adoptanten die bewust gaan voor een 2e kans dier.

Zaterdag 23 aug. reden we 650 km.: naar Moers in Duitsland via Smilde. Om 19.15 arriveerden daar 6 honden van de Protectora in Fuentevaqueros bij Granada. Na maanden transportproblemen was er een gelegenheid, dus de knoop doorgehakt, hoewel jammer dat ze niet verder noordwaarts reden. Maar de refugio zat overvol en sommige honden wachtten al zo lang. De Andalusische hitte is erg zwaar. Enkele honden overleden al. Maar, hoewel ook zaterdag 33.5 graad, verliep alles uitstekend. Geweldige transporteurs die ondanks vermoeidheid (dik 2000 km. gereden) met liefde en geduld de honden uit de transportbus naar onze auto’s brachten. M.n. Rivka was bang. Op de hurken kalmeerden ze haar, wachtten rustig en tilden haar zachtjes in de autobench. Wij namen Bregje, Mr Monti, Rivka en Snuutsie mee. Kenny en Luna gingen mee met Monique (adoptante van onze Roemeense Alfi), die al 2 keer met man en dochter Milou een week hielp in de beide refugio’s: Sierra Nevada en de Protectora.

Mr Monty eerder in het jaar met Michiel in Spanje

De terugreis naar Smilde ging prima. Mix reu Mr Monti, ong. 2 jaar, op straat gevonden, zat naast de 3 autokennels met Bregje, Rivka en Snuutsie op een open plek (goed gezekerd natuurlijk) en vond dat reuze gezellig. Als hij er maar bij mag zijn, dan lijkt hij gelukkig. Een heel zacht, tolerant karakter. Te mager, maar toont geen baknijd. Wat een lieverd. Hij kan overal bij met zijn 72 cm!

  

                                                    Bregje met Luna

Bregje, prachtig langharig herderteefje, ong. 1 jaar, 63 cm, ging van straat naar het dodingsstation. Extreem mager, wrsch. te veel stress. Dus kwam ze mee als urgent. Bregje heeft (nog) wel voernijd naar andere honden. Ze pakte al een bloemkool uit de koelkast! Bij overdracht in Moers was ze bang, maar bij wassen door Maureen super braaf. Ze is vriendelijk, tikkie voorzichtig, herdertrouw. Speelt en rent graag met andere honden.

Kenny

     

Kleine Kenny, mixje van ong. 5, reu, komt ook van straat. Vrolijk en actief, dus zoeken we mensen die echt meer dan blokjes om wandelen. Kenny is ook rustig. Hij straalt bij aandacht, maar dringt zich niet op. Kenny is nog onwennig in verkeerssituaties en kan nog ineen duiken bij onverwachte bewegingen.

Rivka

  

Rivka is fysiek boeiend: black en tan Bodeguero van achteren, schouders en front Podenco Andaluz/Podenco Orito, maar ligt ze en kijkt ze je aan, dan lijkt het wel een Kelpie. Bij de overdracht heel bang. Maar ze wordt echt blij van wandelen, hoewel ze logischerwijs nog schrikt van nieuwe en/of onverwachte geluiden, bewegingen, verkeer. Ze herstelt echter heel snel. Een lieve, speelse hond.

Luna

     

Luna in Spanje                              bij Maureen                                                          en Luna thuis

Herdermix Luna, teefje van anderhalf o.i.d., is super leuk en open. Liep gelijk fier door de tuin in Smilde. Staart omhoog op Husky wijze. Ze heeft ook iets ruwharigs. En deze heerlijke knuffel is al ‘te plak’ zoals dat in het Fries wordt gezegd. Woensdag ging Luna naar een jong stel in Franeker die dierenwelzijn en rescuedieren hoog in het vaandel hebben. Vanaf nu is Luna een bofkont!

Snuutsie

Snuutsie in Spanje                              bij Maureen   

Voor Snuutsie, zo gedoopt om zijn ietwat verwrongen toetje en centenbakkie, 2 à 2 ½ jaar, mix reu, is het een spannende dag vandaag: straks huisbezoek in het Friese Twijzelerheide. Bij mensen met 5 katten plus konijnen en binnenkort nog kippen. Allemaal 2e kans dieren. Snuutsie is intens blij met aandacht. Dus we hopen zo dat het doorgaat. Wat zal Snuutsie, die van straat komt, genieten na meer dan een jaar in de refugio.


Augustus 26 2019 Danko en Chico en Ruby zijn overleden

Ja, besta je langer, dan groeit het aantal sterfgevallen. Dit waren 3 adopties met gouden rand, heel verdrietig afscheid voor de baasjes.

  

Okt. 2011 namen we Miky en Danko mee: Esperanza’s eerste 2 adoptiehonden, nipt gered uit het dodingsstation, bij gebrek aan een plek door ons in een hondenpension ondergebracht. Danko, langharige herder, op straat mishandeld, was 3 j.: een fijne, rustige hond, zijn lot ondergaand. Maar hij werd steeds blijer. Hij speelde graag met Michiel, als we hen in het pension bezochten. Bij Arnoud, ervaren politiehondenman, en Margreeth kreeg Danko prachtjaren. Wandelingen in het uitgestrekte bos- en heidegebied grenzend aan hun tuin, samen met poes Jip. Danko was de grote familievriend, maar Margreeth haar schaduw. In 2014 begon de heupdysplasie. Nu was het op, lopen nagenoeg onmogelijk, te pijnlijk. 23 juli: ‘mooie warme dag met grijs-zwarte rand’ schreef Arnoud. Danko is 8 jaar lang meer dan gelukkig geweest.

  

  

Een treurig verhaal en een sprookje. 7 jaar leefde hij in een Spaanse refugio. Chico, geen overlevertje, geen vechter, hiel zich moeilijk staande, Vaak stond hij teruggetrokken op de drempel van zijn kennel. Eind 2015 bracht Maureen de kerstgedachte in praktijk: een plek in de herberg voor Chico! 19 dec. kwam hij, al wat getekend, ouder ogend door 7 zware jaren. Optillen maakte hem bang. Maar al op 11 jan. had Chico een eigen thuis bij de allerliefste mensen. Ze schreven: ‘Wij kunnen ons niet voorstellen dat een hond niet bijzonder is. Ook weten we dat een klik niet per se nodig is. Die hadden we ook niet direct met ons laatste hondje, maar wat heeft zij ons hart veroverd.’ Kwetsbare wezens krijgen bij hen een plek. Woorden zijn overbodig. Dit is Esperanza uit het hart gegrepen. Liefde, geduld en veiligheid gaven Chico 3 gouden jaren, eerst in Soest, later Frankrijk. Het laatste jaar namen gehoor en gezicht af, hij kreeg een ernstige hartruis. Maar hij genoot ook nog: in de hitte van vorige zomer lag hij vaak mijmerend te genieten in een stroompje. 8 augustus was het op: Chico werd 10.

  

  

Dec. 2015 kwam Ruby bij Franka en haar man. De 5-j. intelligente, sportieve, tolerante Blue Merle Border Collie was erg te kort gekomen. Uit frustratie/verveling knagen ze dan op stenen ed. Ruby’s gebit was afgesleten daardoor. Maar toen! Ervaren Border Collie expert Franka (al 4 Podenco’s en een Border Collie) zocht een werkhondje. Wat hebben ze samen veel workshops en cursussen gedaan. Ruby vol overgave, altijd geconcentreerd. Ruby had een leven als een prins in hun heerlijke tuin en in het weekend in hun chaletje bij het strand van Goeree Overflakkee. Eind juni sloeg het noodlot toe, Ruby kreeg vage klachten. 14 aug.is hij ingeslapen: tumor in de neus. Franka en haar man zijn verslagen, Collie Sarah loopt ’s nachts piepend rondjes en ook de andere honden missen Ruby. Een fantastisch hondenleven, maar te kort, te jong.

  

  


Augustus 1 2019 1 jaar Kitty: een verrijking

Na Niki’s dood kwam Kitty. Het gemis van Niki, voortijdig overleden, blijft. Zoveel van gehouden, zoveel van geleerd. Neiging tot vergelijken is er niet. Misschien speelde mee dat de koppies iets van elkaar hebben. Een mooi proces, een nieuw dier. Maar geef het veel tijd: elkaar ontdekken, groei van de band. Ondanks alle beginliefde is het nu, na een jaar, vertrouwder en inniger, van beide kanten. En dat proces is niet af. Kitty, ong. 5, komt van straat: waaks, altijd alert op onraad, weggejaagd worden of erger. Gelukkig aanhankelijk gebleven, wrsch. door goede mensen die soms eten gaven. Maar ze schrok bij het minste of geringste of hapte bij wegleggen van de krant bv.

Ze verloor ons nooit uit het oog. Ze croste heerlijk rond, ook in het bos, maar je had nog niet de K van Kitty in je mond of ze stond voor je. En toen, na een half jaar, was Kitty foetsie. Roepen: zinloos. Toen pas was haar vertrouwen in ons groot genoeg om op ontdekkingstocht te gaan. Inmiddels dus een GPS tracker aangeschaft. Onze kleine atlete springt meters hoog. Racet achter de bal aan. Haar aanvankelijke watervrees is ze allang kwijt.

  

Tussen Kitty en Rafa gaat het prima. Het leeftijd- en energieverschil is groot. Maar bij het wandelen zijn ze vaak samen aan het snuffelen of ergens achteraan. En als ze blij zijn, neuzen ze. Ze vinden elkaars aanwezigheid prettig. We zijn nu voor het eerst met Kitty erbij op vakantie, in Beieren. Elke dag erop uit, onbekende geluiden, ervaringen. Ze doet het super: in de auto wachten bij kloosterbezoek oid, mee natuurlijk waar het mag. Fijn om alle tijd te hebben haar te leren dat onbekende geluiden en situaties niet altijd onveiligheid betekenen. Ze leert met sprongen.

  

     

Zaterdag- en zondagmiddag waren we op het jaarlijks feestweekend van Tierheim Kronach hier in Beieren. Naast Duitse honden helpen zij net als wij refugio Sierra Nevada in Padul in Andulucia. Anita Dufetel van Sierra Nevada komt elk jaar. Vele adoptanten, vaak van jaren her, komen dan langs met hun hond. Soms krijgt Anita een mooie foto mee. Kitty en Rafa hobbelen de hele middag gewoon mee tussen alle mensen en honden.

  

Juli 10 2019 Hoe is het met …..

Terrier Tommy, 11 jaar, adoptie Zwijdrecht nov. 18. ‘We zijn met vakantie in Zweden. We genieten. Met Tommy gaat het heel goed. Fietskar prima, hij is zo makkelijk. Groetjes’. Van zo’n bericht geniet je dubbel, want de start kende flinke moeilijkheden: vuurwerkangst, verlatingsangst, forse maagproblemen. Met grote liefde is er van alles geprobeerd en met succes!

  


Lana geb. okt. 17, Waterhond x Podenco (of herdertje?), ad. 14 mei. Enkele zinnen uit een hele mooie, lange update uit Middelburg: ‘Mijn zoon vindt het heerlijk om Lana te knuffelen. Wederzijds! Hij heeft altijd gesprekken met dieren. Waarover? Dat is tussen hen J Lana heeft haar 1e strandervaring gehad. Na een uur wandelen in het bos gingen we de duinen op. Ze stond te kijken van het strand: wat is dit voor grote ruimte? Toen ging ze los. Graven, door het water rennen, op de golven jagen. Kat Puck kan nog wat leren van Lana: hij legt levende muizen voor haar en Lana maakt het karwei razendsnel af.

  

Zondag op bezoek bij Nala in Mariahout (geb. febr. 18 en gead. jan. 19) . Nala leefde aan de muur geketend op een binnenplaatsje in haar uitwerpselen. Ook werd ze ruw bejegend. Nu is ze zo gelukkig. Topbaasjes Marrit en Jeroen geven haar een geduldige, consequente opvoeding, alle liefde, heerlijke uitjes. Kitty en Rafa deden best lelijk, toen ze met hen wilde spelen. Ze vonden haar lomp. Maar Nala bleef intens lief. En Rafa: genieten van de heerlijke massage van Marrit!

     

Xavi (Lucky), Lhaso Apso mix, is 3 ½. 19 april gin hij naar Zoetermeer. Een dotje, maar door grote verwaarlozing en onverschillige behandeling in Spanje heeft hij socialisatie gemist. Zijn bazinnetje is hem nu heilig. Zij leert hem stapje voor stapje vertrouwen. Want hij kan echt in paniek raken en dan uithalen. Met onbekende mensen en honden is het voorlopig nog uitkijken dus.

Bichon frisé Pyta (Mopita), 2 ½, was gedumpt in het dodingstation. Ze ging 12 april naar Heerenveen. Wat een lief, blij ei. Bearke en Pyta zijn de oogappels van hun baasjes. En vanaf dag 1 lijt het wel broertje zusje.

Nuca is een 8-j. mix. Achtergelaten in een pand om te sterven ….. Ze is niet verwend door het leven. Daarna woonde ze bij een oude dame samen met Shelby. Maar toen die ziek werd, zaten ze alleen in huis aan een ketting. Soms bracht iemand wat eten. Nuca woont sinds 22 mei in Ravenstein, maar is al een paar keer mee wezen varen. Dat gaat heel goed. En aanhalen: heerlijk!

     

11 j. Pelle (Pongo), Engelse Cocker Spaniel, ging 17 juni naar Vlagtwedde. Het geluk van een oude(re) hond voor laten gaan, het risico nemen dat je hem/haar niet heel lang zult hebben, dat verdient respect. Zo deden ze het altijd. Natuurlijk wel in de hoop zo lang mogelijk van het dier te kunnen genieten: hun laatste 3 honden werden 18, 17, 13. De enthousiaste, aanhankelijke, gezellige Pelle heeft in elk geval zat levenslust. En nu wordt hij ook nog spic en span. Hij is al getrimd en verlost van vervilt haar en klitten. De dierenarts gaat het gebit schoonmaken, castratatiehechtingen verwijderen, en 2 bultjes. Pelle geniet enorm van hun fijne natuurwandelingen.

  

Juli 6 2019 Zijn we verwend en veeleisend?

In juni helaas ‘maar’ 3 adopties op de 7e, 8e, 15e van Bo (<Bilbo), Pleun (<Ore/Heather), Pelle (<Pongo). En gisteren ging Chula naar huis in het Friese Woudsend. Wel prachtadopties: de juiste hond op het juiste plekje. Dat zoeken we: pot en deksel, hoe maakt niet uit, als het maar naadloos past en hond en baasjes gelukkig worden. Sommigen vinden de procedure te kritisch/grondig. Maar we krijgen dan ook amper honden terug. Terwijl we geregeld oudjes, langzitters, dieren met gebruiksaanwijzing, lichamelijke gebreken hebben (niet het makkelijkst/snelst plaatsbaar). Ergo: niet ontevreden zijn. Maar los van alles, het is de laatste weken veel stiller dan gemiddeld qua reacties. We horen dat van meer kanten. Een combinatie van factoren? Tijd van het jaar, concurrentie .. ? Moed houden en duimen voor de andere 8 adoptiehonden, in opvang sinds:

18 aug. 2018 Abe, 3 jaar, langharige mix, trouw, open, vrolijk, actief, kreeg als straathond op zijn kop en voelt zich soms onveilig

  

10 april Shelby, 8 jaar, mix Podenco maneto x Corgi, gezelligheidsdier, wandelt graag, rustig, schatje!!

  

14 mei Fenna, mixje van een jaar of 2, lief, timide, heeft wel een weg te gaan, maar kan ook vrolijk rennen, zoekt geduldige baasjes

01 juni Cora, 6 jaar, mix, lief en aanhankelijk, kwetsbaar en weerbaar beide, slechthorend

En Pirate aankomst 06 april, Gorriona ak 10 april, Paulina ak 14 mei, Bradley ak 01 juni: van deze 4 staan vlak hieronder siteberichten.

Gelukkig komen er voortdurend leuke updates en beelden van geplaatste dieren binnen. Een hele kleine greep daaruit.

Vivi > Lara: 5 j., mix, adoptie okt. 2017

‘Op de foto een zeer tevreden Lara. Terecht, alles loopt op rolletjes. Onze jongens hadden bedacht dat er een feestje moest komen voor "Laartje" haar 5e verjaardag. Zij hebben uitnodigingen gemaakt en diverse "buurhonden" uitgenodigd. Lara heeft haar feestje gehad met 7 andere honden op het grote veld naast ons, voor alle deelnemers bekend terrein. Lara liep als de koningin rond, het staartje fier omhoog. Tot zover de "Lara update". Hartelijke groet en poot, Lara + baasjes.’

  

Curro > Grover: adoptie 9 okt. 2018, mix, 2 j.

‘Grover bij de hondenschool, herken je hem nog? We gaan verhuizen, voor Grover is er om de hoek een losloop natuurgebied. Meestal doet Alvin de cursus met 1 van de kinderen en draagt dat dan over naar de rest. Hij vindt het ook het leukst om te oefenen en gek te doen met Grover. Ik ben van het kletsen en knuffelen. Het gaat super! Hij luistert heel goed en kan dus veel loslopen. Ik heb nu een fietsbeugel, dus soms gaan we er op de fiets op uit. Heerlijk!’

Bobi > Scooter: adoptie 22 maart 2019, geb. okt. 2014, mix

Na 3 jaar refugio met zijn kontje in de boter gevallen!

‘Scooter heeft zijn buikje vol! De dierenarts heeft hem op vleesdieet gezet. Dat gaat erg goed! Hij smult. Het is van Bandit: bevroren, makkelijk, de vriezer vol. Hij krijgt er gemalen groente overheen. Onze alternatieve dierenarts doet ook homeopathie, acupunctuur, Chinese kruiden en is chiropractor: alternatief waar het kan, regulier waar het moet. In het weekend mag ie op een mergpijp kluiven. Hij vindt het top en komt nu ook aan. De dierenarts vindt Scooter geweldig en dat is wederzijds!’

Teddy: adoptie okt. 2017, Scnautzer x Terrier, geb. okt. 2012

Hallo, dit filmpje maakte ik zojuist voor mijn familie en ik wilde het jullie niet onthouden, want kijk eens wie er aan t einde opduikt! Teddy is zo`n boef, we genieten elke dag van hem.

Teddy is ook op alle mogelijke manieren gefascineerd door water.

  

Akira > Aki: adoptie 22 mei, 4 ½ j., Labrador x Staande hond.

Even bijkletsen over Akí. Het gaat fantastisch. Ze loopt los, kent alle honden hier, heeft vriendjes om mee te rennen. Ze gaat dan los!!! Geen enkel vriendje houdt haar bij. Elke dag zwemt ze wel 4 x. We verstoppen ons soms expres om te kijken of ze ons gaat zoeken. Direct! Als ze een eind voor ons loopt, blijft ze op een gegeven moment wachten. We lopen steeds andere routes. Vanmiddag was ze voor het eerst 3 uurtjes alleen thuis. Ze weet dat we altijd terugkomen. Het lijkt of ze al jaren bij ons is. We spelen elke dag veel met haar, ook verstop- en hardloopspelletjes. We zijn wel duidelijk in wat we niet willen. Wim is nu ook verliefd op Akí. Hij appt regelmatig vanaf zijn werk hoe het met haar gaat. Als hij thuis komt zit ze hem bijna in zijn nek, zo hoog springt ze. Met de hitte hebben we een zwembad voor haar gekocht en een stretcher met zonnedak.

Juli 5 2019 Bradley, Pirate en Gorriona

     

Dinsdag een boswandeling met Pirate en Bradley. Heerlijk, mens en dier genoten. En een makkie. Enkel in het begin trok Bradley flink: pure blijdschap en opwinding. In de roedel (13 honden) zitten wat zorgenkindjes, dus weinig gelegenheid voor wandelingen momenteel. Gelukkig is er de fantastische rentuin met de nieuwe, veilige schutting, vorig jaar gebouwd met steun van trouwe volgers van de Ranjaclub en Esperanza. Broodnodig voor Bradley, die boven in de uitbrekers top 10 staat. In een mum van tijd is hij over een hek met spijlen of schutting met horizontale planken, hoogte maakt niet uit. Iets minder hoge afscheidingen neemt hij in één sprong. Hoe vaak Maureen hem al niet wegplukte tussen de bietjes in het moestuingedeelte ….

Maar wat een schat. Hij is nu 3. Zijn oog verloor hij al jong. De eigenaar ging terug naar zijn land en Bradley kwam met broertje Boo in de refugio. Hij zat er ruim een jaar. Vanwege dat oog??? Onbegrijpelijk, want dit avontuurlijke klimaapje is een allemansvriendje met een intens lief, klein hartje. Liefde, veel beweging en lekker bankhangen maken Bradley gelukkig.

  

  

Wat een blij en trouw maatje: onze driepoter Pirate, schatting zo’n 4 ½ jaar. Hij raakte ons weer heel erg. Zie voor zijn trieste verhaal het uitgebreide sitebericht op 4 maart. Het blijft een wonder: zo trouw gebleven na zoveel pijn en omzwervingen. Hij leunt soms stil genietend tegen je aan. Lief naar bezoek en buurkindjes. Een niet te klein, lomp, tolerant speelmaatje zou geweldig zijn voor de speelse Pirate die heerlijk door de grote tuin kan rennen. Ook op een hondenspeelochtend in Rolde sjeesde hij dolenthousiast rond. Dat hij zijn baasje(s) niet graag uit het oog verliest is meer dan begrijpelijk. Grootste aandachtspunt is dan ook het rustig opbouwen van alleen zijn.

  

Fijn ook te zien dat de kleine Gorriona er aardig bovenop komt na een cluster van epilepsie aanvallen binnen een dag op 24 juni (zie sitebericht hieronder). De Pexion bleek dus niet te werken. Bovendien kreeg ze veel bijwerkingen genoemd in de bijsluiter. Ze is toen direct op het middel Phenoral overgezet. Het blijft natuurlijk spannend de komende tijd, maar ze is sindsdien aanvalsvrij. Gorriona is een prachtig, lief, leuk krummeltje, de bescheidenheid ten top.

  

Juni 26 2019 Kleine Gorriona raakt je rescue hart: zo lief, zacht, rustig, onderdanig en kwetsbaar

        

Fysiek een terrier, maar het felle stukje is haar wezensvreemd. Gorriona, geb. feb. 2018, is gedumpt in een dodingstation. Daaruit gered door Anita van refugio Sierra Nevada. Voorgeschiedenis onbekend. Vermoedelijk geïsoleerd geleefd. Dat alles geeft sporen: nieuwe mensen en de buitenwereld voelen onveilig. Maureen nam haar toch mee naar een hondenspeelochtend in Rolde. Echt rondlopen was de eerste keer te spannend, maar in veilige armen kon ze (ook daar) genieten. De tweede keer liep ze trouwens wel lekker rond.

     

Gorriona is een heerlijk hondje als je affiniteit met rescue hebt en het geduld en de liefde om haar heel rustig te laten opbloeien. 14 april namen we haar mee uit Spanje. In het begin kon Maureen haar enkel voorzichtig, vanuit lage positie, wat snoep of eten laten aannemen. Ze was niet zindelijk. Wandelen was eng. In de refugio kregen ze haar terrier oortjes moeilijk rechtop. Maar er is gelukkig veel veranderd. Ze kan nu heel vrolijk zijn, onbekommerd rondrennen en heerlijk snuffelen in de knotsgrote tuin.

     

Helaas kreeg ze in mei een eerste epilepsie aanval (Yorkie kwaal). Ondanks medicatie blijven de aanvallen nog komen met dezelfde intervallen van (ruim) een week. Korte aanvallen (soms geclusterd) waarvan ze redelijk snel herstelt. We zoeken dus een rustig thuis, waar ze weinig alleen hoeft te zijn en niet te veel prikkels krijgt. Wandelen (niet strikt noodzakelijk) zal ook alleen in een rustige omgeving kunnen worden opgebouwd (ev. met behulp van een doggy ride). Een omheinde tuin is belangrijk voor haar. En liefst een rustig, sociaal, niet al te groot hondenvriendje. Ze kan goed met alle honden, maar is niet zo weerbaar. De huidige roedel is groot en druk voor haar.

     

Net als bij Paulina geldt ook bij Gorriona dat ze in bepaald opzicht een zorgenkindje is, maar tegelijk heel makkelijk, weinig vraagt. Kun je genieten van een hondje dat gelukkig en blij is in haar eigen vertrouwde, beschermde wereldje, dan is Gorriona een meer dan dankbaar projectje. Ze geeft alle liefde terug.

  

In Spanje

Juni 24 2019 De tere Paulina komt van ver. We zoeken mensen die genieten als Paulina geniet, met onbaatzuchtige liefde, zonder plaatjes.

     

Nog in Spanje

Paulina (ruim 2 j.) is makkelijk als je geen verwachtingen hebt en het kunt laten om te knuffelen. Haar kans op ontwikkeling groeit als men haar liefheeft en respecteert zoals ze nu is. Haar leventje was koud, letterlijk en figuurlijk. Ze zwierf in het Sierra Nevada gebergte met Fenna, die meer potentie heeft tot gewoon huishondje. Paulina is een lief schatje maar (nog) niet aanhankelijk. Wil graag erbij horen, maar heeft (nog) geen vertrouwen in mensen. Duikt bij oppakken onderdanig ineen, houdt zich stijf. Dus nooit druk leggen, niet qua wandelen, qua aanhankelijkheid enz. Blij zijn als zij geniet: van rondrennen in de tuin en rollen in het gras, van (een) hondenmaatje(s), een rustig mandje met overzicht (liefst met Fenna, maar een ander is ook goed).

  

Paulina heeft iets zorgelijks en aandoenlijks. Echt een schatje, wrsch. altijd geïsoleerd geleefd. Paulina en Fenna overleefden kou en sneeuw in de bergen. Aten bij wegrestaurants uit vuilnisbakken. Toen Anita dit hoorde en besloot hen te redden, was Paulina onvindbaar. Een dag later dook ze weer op, die nacht in de vrieskou bevallen van 6 pupjes. Het asiel is niet ideaal voor moeder en pups, maar stukken beter dan de Sierra. Na 2 maand quarantaine, zolang de pups haar nodig hadden, mocht ze weer bij Fenna en de andere honden. Van mensen hield ze afstand. 14 mei kwamen Paulina en Fenna naar Smilde. 2 pupjes zijn geadopteerd. Grote kans dat de andere 4 opgroeien in het asiel (adoptiekansen in Spanje zijn zo klein).

Paulina kan snoep aannemen, als het rustig is, ze geen druk voelt, je haar niet te direct aankijkt. Met etenstijd maakt ze soms even een soort contact. Echter ze komt niet voor affectie, werd duidelijk nooit geaaid. Door het gemis van die socialisatie inprenting zal ze wrsch. nooit aanhankelijk worden. Een angstbijter is ze niet. Bij oppakken en strelen houdt ze zich enkel stijf. Met TellingtonTouch massages kan Maureen wat spanning weghalen, maar bij vrijlaten gaat ze meteen op afstand. Bij pogingen haar aan tuig en lijn te wennen verstijft ze van angst. Waar Fenna al beter meeloopt aan de lijn en leert genieten van nieuwe input wil Paulina alles voorspelbaar en veilig. Normaal is wandelen goed, maar je moet realistisch kijken naar wat haar gelukkig maakt: dat is juist niet mee moeten ergens heen. Daarom zoeken we een thuis met grote, veilig afgezette tuin waar ze met hondenvriendjes kan rennen en rollen in het gras. Waar knuffelen en wandelen niet hoeft.

Ze kan prima met Gorriona of Fenna geplaatst. Anders is min. 1 andere kleine hond waar ze bij mag liggen een must. Uiteraard als huishond. Ze is tuinzindelijk en kan wrsch. met alle huisdieren, want ze is lief en zacht. Ze loopt vaak met de roedel mee. Bezoek moet niet de aandacht op haar richten. Op zich is ze wel nieuwsgierig, zolang men haar niet benadert. Paulina heeft 2 vaste benchplekjes waar ze voor wat lekkers zo in gaat. Ze slaapt voor de binding los op de slaapkamer, maar dat is niet noodzakelijk. Ze is bang voor onweer. Niet dat je haar dan echt kunt steunen. Fenna is niet bang en wat dat betreft een goede steun. Paulina heeft iets ontzettend liefs. Je wilt niets liever dan haar knuffelen, zeker als ze bang is, maar moet dat goed kunnen inhouden: het helpt haar niet en zal het vertrouwen in mensen juist schaden.

Het gaat goed met de 8-j. buurkinderen, die haar meest negeren en soms wat lekkers geven, maar een kindergezin is te druk. We zoeken een rustig huishouden met grote omheinde (gras)tuin, een hondenmaatje(s), een plekje zonder avonturen, waar ze geen druk voelt, niet hoeft te wandelen en te knuffelen. Waar ze Paulina mag zijn en men geniet als zij zich veilig voelt en vrolijk. Met veel liefde zonder dat het letterlijk hands-on moet. Een speld in de hooiberg? Een magische klik bij kennismaking zal er dus niet zijn. Ze is een projectje en moet een afschuwelijk liefdeloos leven gekend hebben. Ze mag samen met Fenna, mits er andere honden zijn en Fenna wel soms samen met een andere hond wandelt, nieuwe indrukken krijgt (en dus kans op ontwikkeling). En waar Paulina dan mag thuisblijven, liefst ook met andere hond. Plaatsing met Gorriona is ook een optie. Die is bang van bezoek en verstopt zich, maar is met bekende mensen (mn vrouwen) heel aanhankelijk. Gorriona kan kleine stukjes lopen, maar is ook heel tevreden met een omheinde grote tuin. Maar we gaan uit van aparte plaatsing, wel bij (een) (andere) hond(en).

Juni 22 2019 Bijzonder bezoek aan onze Roemeense Betty (nu Carmen) bij haar nieuwe baasjes: happy end aan een lang, bewogen verhaal.


Betty, mix Vizsla, ruim 5, is geboren in het veld van voormalig Agronomic Institute in Fundulea: onder Ceaucescu een wetenschappelijke parel. Gebouwen, velden sindsdien wildernis. Nog wat schamele woonblokken van toenmalige medewerkers. Betty’s moeder was van een man daar. De pups die ze kreeg gooide hij het veld in. Carmen Costea ging geregeld per bus vanuit Boekarest (ong. 30 km) naar dat veld en voerde zwerfhonden. Ze nam Betty, 5 à 6 maanden, mee naar huis.

  

  

Onder Carmen’s goede zorg en duidelijke leiding bloeide Betty op, deed het super. Met de honden en katten in huis, bij de dierenarts, mee naar een demonstratie voor dierenwelzijn enz.

    

3 maanden later namen we haar mee. Ze kreeg een thuis. Maar moest na 3 jaar weg. Men kon Betty (onzeker door haar start in het veld) de zo broodnodige stabiliteit onvoldoende bieden. Ze werd onvoorspelbaar. Kon dus ook niet tijdelijk in Maureen’s roedel. Betty ging naar de Nomadenhof, een kleinschalig asiel in Sneek. Bij aankomst liep ze niet goed: DLSS (kraakbeenprobleem), goed genezen gelukkig. Herplaatsing duurde een vol jaar. Nieuwe baasjes moesten voor de lieve, gevoelige Betty èn veel liefde èn veel begrip/inzicht èn de juiste aanpak in huis hebben, plus geen zoete inval daar. Wij allen om Betty heen bleven in haar geloven. Nomadenhof-medewerkers trainden en wandelden met haar, Maureen adverteerde zich blauw. Wij wandelden wekelijks met haar.

  

Tijdens haar verblijf in de Nomadenhof kreeg Betty een paar gratis speurtrainigen van stichting Retrail-Dogs in Gaasterland. Goed voor ontspanning en zelfvertrouwen.

  

1 april vierde Betty haar 5e verjaardag ‘thuis’, 31 maart was ze gehaald. Wij zagen maandag met eigen ogen hoe super het gaat. De baasjes beseffen haar zwakke punten en behoeden haar voor uitglijders door situaties te mijden of strak te begeleiden. Zo maakte ze al kennis met familieleden die geregeld komen, de dierenarts en vele dorpelingen kennen haar al. En soms wandelen ze op een veilige plek in het veld waar ze heerlijk los mag en uit haar dak gaan. Baasjes van goud, die alle liefde en knuffels geven, maar ook duidelijk en strikt zijn in wat mag en niet mag en daarnaar luistert ze super. Ze komt tot rust, kan haar geluk niet op, zagen wij. Wij ook niet. En uit respect en waardering voor Carmen uit Boekarest met haar nooit aflatende betrokkenheid bij al ‘haar’ zwerfhonden is haar naam nu Carmen. Na 5 jaar Betty nog even wennen, maar een fijn gebaar.

  

Juni 16 2019 On the road

Van de op 1 juni gearriveerde 6 honden van de Protectora (refugio in Fuentevaqueros) gingen Chula en Cortijera (Cora), in opvang bij Astrid in Sneek en Pongo, Bradley, Bilbo (Bo) en Ore (Heather > Pleun) alle 4 naar Maureen in Smilde. Bilbo en Ore zijn al geadopteerd en Pongo gaat morgen naar huis. Er op uit dus. We proberen altijd de nodige bezoeken te combineren om tijd en autokosten te sparen.

4 juni bezochten we Cora en Chula in Sneek. Chula is een zeer energieke pretletter geb. jan. 2017. Ze is uit de auto gezet bij de Protectora. Deze bruisende, vrolijke allemansvriend is gek op aandacht en heeft geen centje moeite met omschakelen. Wat bezitterig op speeltjes, maar makkelijk te corrigeren.

Cora, geb. jan. 2013, kwam van zieke baasjes, behoorlijk verwaarloosd. De buurvrouw bracht haar naar de refugio met Benita die overleed na enkele weken. Cora oogde zo kwetsbaar. Onder beide ogen een soort gaatje/wondje. Ze toonde weinig reactie: niet de gewoonte van interactie? Misschien, maar ze blijkt ook flink doof. Bij aankomst zat ze steeds op de deurmat of voor het raam op de loer of ze weg kon. Ze was niet gewend op de bank te liggen. Gelukkig is ze ook weerbaar en leerbaar. De eerste nacht al super zindelijk en geen kik. En niet bang van vreemden. Ze gaat al enorm vooruit en ligt nu lekker op de bank.

  

aan de wandel met zijn vijven Cora is erbij op de bank

7 juni eerst langs Maureen in Smilde om Pongo, Bradley, Bilbo en Ore te ontmoeten.

Over Bradley moet we binnenkort maar een boekje schrijven. Wat een heerlijk boefje. Er zit geen kwaad bij. Enkel het nodige opvoedwerk

  

Na het bezoek aan Smilde naar Hengelo voor huisbezoek Bilbo, die nu Bo heet. Achtergelaten in een huurwoning. Hoe harteloos kunnen mensen zijn? De huurbaas vond hem en bracht hem naar de Protectora. Een rustig, wat gevoelig dier, bijna 9, eerst iets op zijn hoede. Hij woont nu bij een baasje dat alle tijd voor hem heeft, met prachtige tuin. En in het grote wandelpark loopt hij nu al los! De vlakbij wonende zoon is een soort 2e baasje en achterwacht. Een fijne match.

     

Alfie met bazinnetje Monique              Alfie vanuit Roemenie op reis naar NL      Rosa met Milou

Van Hengelo door naar Bornerbroek waar we onze Roemeense 2 j. Alfie ontmoetten. Hij heeft het super bij Monique en haar gezin en met lieve boef Jip die Alfie goed mee op sleeptouw neemt. Zijn moeder, al jaren straathondje, werd aangereden en met de pups gered. Alfie blijft schuw voor vreemden. Sinds kort woont ook Rosa bij hen. Monique, man en dochter deden vrijwilligerswerk in mei bij refugio Sierra Nevada, die wij al jaren helpen. Dochter Milou nam Rosa mee naar huis. Een heel gevoelig hondje.

  

Bij Maureen                                                          Buster en Beauty kijken ons na In Spanje

Zaterdag 8 juni naar Maaseik voor een nabezoek aan Buster, als pupje met dik wormbuikje van straat gehaald. Hij zat onverwacht lang in opvang, maar toen! 3 maart ging hij naar het Belgische Maaseik. Aan Beagle Beauty heeft hij veel steun. Bij vreemden houdt hij nog steeds afstand. Hij heeft een prachtleven: veel ruimte om het huis, veel wandelen en loslopen, vaak mee om zijn wereld te vergroten en dikke maatjes met de grote honden van hun dochter: Mastiff, Cane Corso en Border Collie. En nog steeds die flapper oren!

   Pleun, Pleun en Kiki

Van Maaseik naar Roermond voor huisbezoek Ore, bij Maureen Heather en nu Pleun. Een Gordon Setter, geb. febr. 2016. Deze zeer sociale, extreem onderdanige lieverd liep op straat. Ze durfde in opvang niet door de deur. Ging soms piepend en kruipend mee. Waarschijnlijk ging er altijd een deur voor haar neus dicht. Ze had ook ligplekken op de elleboog. Pleun’s baasjes hebben ervaring met dit type hond: zorgvuldige mensen met geduld en veel gevoel. Haar maatje is nu de bijna 10-j. Cocker Kiki, zo lief en absoluut niet dominant of jaloers. De eerste berichten zijn heel mooi.

  

Fyta thuis Fyta's geboorteplek in het park                  bewakers in het park, vaak onvriendelijk voor honden

Maandag 10 juni ontmoetten we de eerste Roemeense adoptiehond van Esperanza: Fyta in het Noordhollandse Middelie. Fyta, nu 7 ½, is in een park in Boekarest geboren in een roedel. Na een ongeluk nam Carmen Costea haar in huis. Fyta ging in maart 2013 naar haar bazinnetje Ria. Ze zijn onafscheidelijk.

   Pongo en Pongo met buurkinderen van Maureen

Gisteren huisbezoek voor de bijna 11-jarige Cocker Pongo in Vlagtwedde. De sociale, gezellige, levendige Pongo oogt veel jonger. Hij wordt morgen gehaald en gaat Pelle heten. Het klinkt als een paradijs op aarde. De baasjes hebben altijd heel bewust voor oude(re) dieren gekozen en dragen hun honden op handen tot aan het einde.

Juni 3 2019 Roemenië en Nuca Animal Welfare: veel ellende, maar ook veel mooie bloemen die bloeien

  

  

9 december 2018 berichtten we voor het laatst over de Roemeense Dierenwelzijnsorganisatie Nuca en hun Cabinet Veterinar Happy Pets, tot stand gekomen met meedenken en investering van Esperanza. De bedoeling zwerfdieren dezelfde, beste zorg te geven als andere huisdieren en het voorbeeld zijn van hoogwaardige dierzorg worden zó waargemaakt. Plus vele nevenactiviteiten: sterilisatiecampagnes, educatie bij scholen, scouting etc., trainingen, demonstraties, conferenties etc.etc. Dat alles tegen geen of zeer geringe vergoeding, ook van hun dierenartsen. Prachtig idealisme en een lange weg in een corrupt land. Dieren zijn er vaak erg aan toe. Hulp kost zorg, tijd, geld. Daarom besloot Esperanza recent weer tot een forse bijdrage. Niemand kan het alleen. Alle steun is nodig, nu direct voor Chumvi en Dusty en alle andere, maar ook opdat ooit op een dag er minder leed is.

  

Chumvi’s lag op straat na een ongeluk, achterpoten er slecht aan. Onverlaten verwoestten haar oog. De eerste foto’s zijn te erg. Gelukkig belde iemand Nuca. Met een dure operatie zijn de poten hersteld. En met 1 oog kan ze ook gelukkig leven. Chumvi krijgt een thuis via Grenzenlose Notfelle in Duitsland.

Dusty werd na aanrijding verlamd aan achterpoten achtergelaten. Op het nippertje gered, smerig, onder de maden. De universiteitskliniek was sceptisch, maar Dusty wil! In foster bij Miriam Paschke (die zware gevallen opvangt) krijgt ze medicatie, homeopatische middelen en Bowen therapie voor de achterpoten en incontinentie. Eerder zagen we wonderen.

Wij blijven steunen. Goede individuën en organisaties als Nuca zijn de hoop voor een betere toekomst. Zo helpt ook TAC (Transyvania Animal Care) in Cluj e.o. tegen lage kosten of gratis, steriliseert gratis, spant rechtszaken aan indien nodig, timmert hoog aan de weg op alle mogelijke (inter)nationale niveaus. In Roemenië mag een ieder 2 % van het inkomen van de te betalen belasting aan een goed doel schenken. Daarvoor moet je dus wel heel actief mensen oproepen jouw organisatie te kiezen.

En Smeura (zie site dec. 2018), het grootste asiel ter wereld (6000 dieren), helpt niet alleen immens veel dieren, maar is dag in, dag uit op pad in de regio om mensen te overtuigen dat een dier liefde en zorg verdient.

SMEURA, das größte Tierheim der Welt in Rumänien Tierhilfe Hoffnung Einrichtung 120km von Bukarest entfernt. Mit ca.6000 Hunden wird in dieser Einrichtung vorwiegend Zwingerhaltung betrieben. Jedoch kommen die Hunde, in verschiedenen Abständen auch in größere Freiläufe. Mit 80 Mitarbeitern und mehreren Tierärzten, werden die Hunde hier rund um die Uhr liebevoll und fürsorglich betreut. Auch hier konnte ich eine sehr gute und fachlich kompetente Arbeit beobachten. Die Hygiene und Versorgung der 6000 Hunde ist sehr gut und hervorragend organisiert. Logistisch eine absolute Meisterleistung. Ich bin immer noch geschockt, traumatisiert und fasziniert zugleich. Herzlichen Dank Matthias Weitere Infos zur Smeura, Vermittlungen, Spenden usw., findet ihr unter http://www.tierhilfe-hoffnung.com/die-smeura/

Als mensen overtuigd zijn van het belang van sterilisatie, brengen ze of zelf hun dier of de dieren worden gehaald en teruggebracht.

  

Volhardend monnikenwerk van enkele voorbeelden uit vele. Hun aantal groeit, in het hele land! Hier een paar indrukwekkende cijfers van Nuca uit hun jaarverslag van 2018: 419 honden en 1183 katten, met en zonder baasje, gesteriliseerd en gechipt. Bijna 200 dieren opgenomen. 210 dieren van straat en hele slechte omstandigheden gered. Meer dan 20 evenementen mbt voorlichting, educatie e.d. Zo’n 8000 mensen waren betrokken bij het geven van tips of adviezen, bij concrete acties om dieren te redden, te vangen, te steriliseren en te behandelen en te verzorgen/op te vangen

Mei 31 2019 Morgen komen ze aan

Het transport met de 6 honden van de Protectora (zie in sitebericht hieronder) is onderweg. Als het goed is arriveren Cortijera, Chula, Bilbo, Pongo, Ore en Bradley een uur of drie in Emmerich am Rhein. Vanmorgen om 8 uur zijn ze vertrokken. Het is altijd weer spannend. Ze moeten dan uit de transportbench en in de auto van de ophalers. Sommige vinden dat heel eng, andere zijn heel kalm. Er gingen in totaal van de Protectora 12 honden en 5 katten mee. Hun plek is al weer opgevuld helaas.

  

  


Ze komen in opvang eerst op adem en dan gaan we weer ons best doen een fijn thuis te zoeken. Een intensieve procedure met huisbezoek als slotstuk. Hier een foto van het huisbezoek afgelopen zaterdag voor Tinka (was Laika). Onze Kitty en Rafa mee natuurlijk. Kitty zit bij Michiel en Rafa heeft het nieuwe bazinnetje van Tinka al helemaal goedgekeurd.


Tinka werd zaterdag na het huisbezoek direct opgehaald en is een toppertje: slaapt lekker, is zindelijk en heeft al gewandeld bij het mooie Odoorn en op een terrasje gezeten.

Mei 28 2019 Overvolle refugio’s

Noodkreten van refugio Sierra Nevada, Padul en de Protectora, Fuentevaqueros. Van ons bezoek in april staat hieronder uitgebreid verslag. We helpen zo veel mogelijk. Hun werkwijze past bij Esperanza: visie op lange termijn > krachten bundelen/samenwerking, castratiecampagnes, contact met locale autoriteiten, scholen etc. Ofwel: educatie, cultuurverandering en preventie naast directe opvang van dieren in nood. Ze zitten momenteel overvol, zijn overbelast. Adoptie in Spanje is mondjesmaat. De meeste gaan naar Duitsland, maar Esperanza’s hulp is onmisbaar voor beide, zeker mbt langzitters, oudjes, gehandicapten etc. Er is groot vertrouwen over en weer, dus dat doen we met liefde. Het betekent wel meer kosten en werk. Steun is heel welkom. Recent ontvingen we een prachtige bijdrage voor kleine Gorriona, want dit kwetsbare hondje moet ivm epilepsie aanvallen helaas aan de medicatie. Maureen ging met haar naar de dierenarts en uit breed bloedonderzoek kwam geen andere oorzaak.

   

net van de dierenarts      met Luis, vrijwilliger van Sierra Nevada

Gorriona kwam 10 april met ons mee, met Xavi en Nuca (beide geadopteerd) en Shelby.14 mei kwamen Paulina, Fenna (Valentina), Tinka (Laika, zaterdag geadopteerd) met Monique en haar man en dochter (die Roemeense Alfie via Esperanza adopteerden). Ze hielpen al voor de 2e keer een week met poep scheppen, boenen, honden socialiseren etc. Fysiek en moreel, zo’n belangrijke steun! En komende zaterdag komen er 6 aan.

     

Chula gedumpt bij de poort Ore, van straat, lief, blij, onderdanig Pongo, rustig 10-jarig cockertje

  

Cortijera's ogen zullen Bradley met één oog, wat verlegen Bilbo 9 jaar achtergelaten in een huis

zeker verder verbeteren

Elke plek die vrijkomt wordt onmiddellijk opgevuld. De politie brengt dieren, mensen melden misstanden, dieren zwerven op straat of autoweg, bij de poort gedumpt. Laatst akelige beelden (er hangt een camera bij de poort) van een dier dat met man en macht in de donkere nacht door een stelletje kerels tegen het hoge hek van de poort op wordt gedwongen om er vervolgens ruw overheen geduwd te worden en op het plaveisel te kwakken.

in een doos voor de poort bang                      op straat gevonden vol teken en oude wonden

     

lag op straat ongeveer 8 weken oud Husky-herder mix moeder met pups gedumpt bij de poort

Maar met z’n allen blijven we geloven in de toekomst. Werken we samen voor een wereld met een mooie plek voor alles wat leeft. En we zijn blij met elke stap die wordt gezet richting mentaliteitsverandering. Conny ontvangt in de Protectora 2 x per week een groepje geestelijk beperkte mensen die dan op het terrein met de honden lopen. Sommigen uiten zich alleen bij de dieren. Het was ontroerend om mee te maken. Helaas, maar logisch dat we geen foto’s konden maken. Ook geeft de Protectora geregeld les op scholen en is Fegrapa, de recent opgerichte koepel van refugio’s, al heel actief tegen misstanden richting overheid. En de Diputacion de Granada heeft recent een video tegen het dumpen en voor het chippen van dieren opgenomen in refugio Sierra Nevada.

Mei 21 2019 Nieuwkomertjes Valentina, Paulina, Laika dinsdag 14 mei

  

Laika, nu Tinka, komt van dezelfde baasjes als Xavi (reisde vorige maand, al geadopteerd). Net zo verwaarloosd en vies. Daarom is ze helemaal geschoren. Ivm melkkliertumoren onderging ze in Spanje eerst nog 2 operaties: verwijdering van de melklijsten, eerst aan de ene en 2 maand later aan de andere kant. Ze is goed hersteld gelukkig. Tinka is makkelijk en rustig met hele vrolijke kant, gek op rollen op het gras. Mbt het bad na aankomst had ze een houding van: ok, ga je gang. En zaterdag was ze al mee naar de hondenspeelochtend in Rolde! Ze is al ter adoptie.

  

Paulina en Valentina zijn beiden een jaar of 2. Ze zwierven deze winter rond op een bergweg bij 2 restaurants, eten zoekend uit de vuilnisbakken. Bij redding was Paulina verdwenen. De volgende dag vonden ze haar met 6 pups, die nacht geboren, in de kou. Paulina zat met de pups apart in de refugio. Daardoor is ze schuwer en heeft een langere weg te gaan, maar wel potentie. De eerste dag zocht ze verstopplekjes. Misschien ook de pups nog. Ze vindt het spannend om te vertrouwen. Maar vandaag maakte ze een paar vrolijke sprintjes, rolde op het gras en durfde zo maar zelf met Maureen mee naar binnen te lopen. En vandaag, na een week kreeg Maureen een eerste likje.

Valentina heet nu Fenna. Het harde leven heeft haar iets minder gepantserd dan Paulina. Ze is zacht, lief en eerst ook timide, als ze je niet kent. Maar durft sneller te komen, als je rustig bent. Bij het wassen na aankomst wilde ze uit de badkuip, maar gromde niet. Ze wordt steeds aanhankelijker, speelser en vrolijker. Maureen liep al even met haar de oprit af naar de weg. Auto’s ging, maar wandelaars en fietsers zijn heel spannend. Zij komt heel binnenkort ter adoptie. Voor beiden zoeken we natuurlijk geduldige, liefdevolle mensen die kunnen genieten van het begeleidingsproces van zo’n hondje en van de stapjes genieten.

Hoe kun je lekker gaan eten en de dieren aan hun lot overlaten. In het voorjaar zie je de sneeuwresten nog van de koude winter in de bergen.

Mei 16 2019 Al een tijdje op de plank

Zo boeiend, de ontwikkelingen van ieder dier. En zo een kwestie van tijd, geduld, open staan, je willen laten verrassen, en van investeren. Het resultaat hangt soms meer van jezelf af dan je denkt. En de ‘klik’ tevoren is betrekkelijk. Niet elk rescuedier is bij een kennismaking direct op zijn gemak. En er gaan zoveel ontwikkelingen komen. Daar speel je op in, je loopt samen de weg. En op die weg groeien velen fantastisch naar elkaar toe met uiteindelijk een diepe band. Heel fijn dat velen ons nog steeds berichten hoe het gaat. En ook heel leerzaam en verrassend soms.

‘Kati is zo lief. Wij hebben het er bijna wekelijks over hoe wij het getroffen hebben met haar en zijn jullie eeuwig dankbaar daarvoor.’ Prachtig! Maar opnieuw antwoorden wij: ja, de hond is geweldig, maar baasjes die onvoldoende investeren, wandelen/ spelen, niet genoeg feeling/begrip hebben, die krijgen niet zo’n fijne Kati als jullie te zien. Al 2 ½ jaar genieten Kati (onherleidbaar mixje van 2014) en vader, moeder, 2 kinderen van 12 en 14 van elkaar.

Hondenvangers pakten kleine Joris, geb. 2015, van straat en brachten hem naar het dodingsstation. Begrijpelijk dat hij gromde naar mannen en mensen die z.i. iets vreemds hadden. Joris woont v.a. febr. 2018 bij 2 bazinnetjes en de Spaanse Donnie in Amersfoort. Slimme, leergierige Joris laat zich niet op de kop zitten en is hartstikke gelukkig: heerlijke boswandelingen, dikke kameraadjes met Donnie en kampioen graven in verse molshopen.

Mama Piki lag in Roemenië langs de weg met 5 pups, waaronder Kiona. Ze ging naar Conny en haar familie in Deventer in aug. 2012. Ze wandelt en speelt vaak met grote vriend Lennox, Rodesian Ridgeback, in het bos bij Apeldoorn. Ze kreeg ook hondenzwemles en vond dat heel leuk. ‘Kiona is superlief en mooi en maakt ons vaak aan het lachen.’

Ivy kwam bij Eefje en Spaans hondenmaatje Finn (soort Galgo mix) in 2013. Nog steeds een supergelukkig trio dat knuffelt, wandelt, speelt. Ivy is een super energieke, slimme kruising Border Collie die graag werkt. Bij de sportieve Eefje die werkt in een dierenhotel met grote speelweide, waar de honden mee naar toe gaan, helemaal in haar element.

Stuiterballetje Buddy, al 6 jaar in Leeuwarden, vroeg en vraagt van de baasjes de nodige slimheid en creativiteit. ‘Onze allerliefste deugniet weet ons nog steeds te verrassen, blijft een boefje, maar dat maakt hem zo bijzonder. Ik moet hem tegen zichzelf beschermen, want hij gaat luid blaffend het gevaar tegemoet, als hij de kans krijgt. Wij zijn dankbaar voor deze parmantige, lieve, slimme, eigenwijze, zeer levenslustige hond’.

3 aug. 2016 ging Odin (toen 2) naar bazinnetje Helena. Een ontzettend leuk en dito bewerkelijk hondje. Zijn staart is een stompje. Odin kwam van straat en zat al lang in de refugio: een rugzakje in combinatie met terriërpit en intelligentie. Ook nog een stukje eigenwijze Beagle gezien zijn tekening??? Zou zo maar kunnen. Helena klaarde het ‘klusje’ met liefde en creativiteit. Na een aantal ups en downs (katten en kippen, hem smeren etc.) groeide een hechte band en nu is hij haar liefste makkertje.

Mei 12 2019 Hoe gaat het met..................

  

Psikus, onze ouwe Poolse beer, geb. 2004, ging na 10 zware shelterjaren (daarvoor de straat) hard achteruit. Trillende poten, hartruis, oude abcesbulten, heel slecht gebit. Na medische hulp en een heerlijke zomer bij Maureen woont hij sinds 26 nov. in Odijk op een paradijselijk landgoed met 8-j. Wolfje en 5-j. James. Psikus is wel de baas. Een niets vermoedende bezoekende Berner Senner kreeg extreem op zijn sodemieter. Onverwacht een concurrent voor je neus, dat pik je niet. Je bent een indrukwekkende nestor of niet toch? Verder is hij enkel knuffelig, aanhankelijk en lief. En m.u.v. een korte epileptische aanval (gelukkig direct weer de oude) fysiek ook super. Wij zijn intens dankbaar dat hij al een half jaar een gouden leven heeft. Zie het filmpje!

  

Aanvulling op Aki (sitebericht hieronder), vandaag precies een week in Zwartsluis: ‘Gaat super goed!!! Wim laat haar zelfs al los. Zwemmen is helemaal haar ding. Ze was al meerdere keren een uur alleen thuis. Ze gaat gewoon op haar bed liggen en ligt daar nog als wij thuis komen. Met de katten gaat het echt goed. Het hele spul loopt door elkaar alsof ze altijd al bij elkaar waren. We laten ze echter nog niet samen als er niemand thuis is. We lieten vandaag de katten en Aki samen in de tuin. Wij waren hier natuurlijk bij. Ook dat zonder problemen. Ook heb ik haar al helemaal van onder tot boven in alle hoekjes en gaatjes geborsteld. Vindt ze heerlijk!!!! 😄😄’

     

NALA, geb. 2018, kwam van de hel in de hemel. Buren maakten melding van haar erbarmelijke leven: Dag en nacht aan een korte ketting aan de muur in eigen uitwerpselen. Deze lieve hangoor herdermix mag nu rennen, springen, vies worden van modder en zand. ‘Even een update over Nala, gewoon omdat ik het leuk vind jullie op de hoogte te houden. Het gaat supergoed met haar. Ze is hier duidelijk op haar gemak. Ik zat een broodje te eten en ze liet zich zo achterover op mijn schoot vallen om te kijken wat ik aan het eten was... We hebben een campertje gekocht om samen dagtochtjes te maken en ze is ook daar helemaal thuis. Ook een foto van haar en haar wandelmaatje Max, waarmee ze geregeld door de bossen rent.’

  

Charlie getrimd                      Conny redt Charlie              Margriet haalt Charlie

Charlie, nu 3, heette eerst Gasol: hij zwierf rond bij een tankstation. Een leuk, levendig, aanhankelijk dier met een rustige kant. Hij heeft een heerlijk thuis bij een zeer kwiek, zorgzaam bazinnetje. Ze schreef: ‘2 mei een jaar geleden opgehaald uit de opvang. Wat ben je toch een lieverd en wat verdien je toch een warm thuis. Lieve Charlie, ben zo blij met jou en hoop je nog veel jaren te mogen vertroetelen.’ Ooit gedumpt, nu zo geliefd.

   Tantor zijn plekje onder de rodondendrons

‘We genieten enorm van Tantor. Hij vindt het erg leuk om spelletjes te doen en nieuwe dingen te leren. Is ook dol op de buurvrouw en is helemaal blij om even een aai door de schutting te krijgen. We genieten enorm van de wandelingen en spelen met andere honden in het bos…Kortom, een heerlijke hond.’ Maar (zoals wij ook aan de familie terug schreven) 50% is Tantor en 50% het fijne leven/veel wandelen en hun rustige, consequente aanpak. De 5-j.Tantor vertoonde aanvankelijk het nodige puberale, onopgevoede, stoere (vooral naar reuen) gedrag. Dat kan 2 kanten op, waarbij opvoedkwaliteiten van de baasjes de doorslag geven.

Mei 7 2019 Berichten van de afgelopen weken

  

Onze Roemeense Betty die na een paar jaar adoptie herplaatst moest worden zat een jaar in asiel de Nomadenhof in Sneek. Huiselijke opvang met andere honden erbij was te gecompliceerd. Dat deed zeer. Gelukkig mocht ze geregeld in de kantoorruimte, werd er getraind, gewandeld en ging Betty altijd vrolijk terug na een wandeling. En de medische behandeling voor haar kraakbeenproblemen sloeg goed aan. Wat een vreugde dat Betty onder de nieuwe naam Bettina op 1 april haar 5e verjaardag bij nieuwe baasjes vierde. Natuurlijk, alles moet opnieuw opgebouwd worden. Dat duurt so wie so maanden. En nog (veel) langer voor sommige processen die diep zitten door haar verleden. Geboren in het veld in Roemenië moest ze zien te overleven. Latere gebeurtenissen hakten er daardoor extra diep in. Haar nieuwe baasjes begrijpen het meetorsen van een rugzak en wat opbouw van vertrouwen kost. Ze mijden onverwachte dingen en laten haar stapsgewijs wennen aan nieuwe ervaringen en mensen in haar leven. Ze blijven alert, maar geloven in haar. Wij zijn heel dankbaar en blij!!!

  

Naast deze blijde adoptie was april erg (te) rustig op dit vlak. Enkel Mopita (Pyta) en Xavi (zie sitebericht hieronder). Maar mei kent een mooie start. Lana kwam 23 februari bij Maureen. 31 maart staat ze in een sitebericht: als voorbeeld dat niet alleen de hond bij jouw eisen/behoeften moet passen, maar dat jij ook de hond recht moet doen qua natuur en behoeften. Lana is een heerlijke, jonge hond met lief en vrolijk karakter, gek op wandelen, bij tijd en wijle een viespeuk. Ze ging zaterdag naar Middelburg. Haar baasjes schreven o.a.: een hond moet hond mogen zijn en genieten, je gaat een verbond aan voor minstens 12 jaar, je moet investeren en de hond een hechtingsperiode gunnen, een hond bepaalt je leven… enz. Is dat niet de juiste, mooie instelling?

  

Akira, ruim 4, labrador x staande hond, woont sinds zondag in Zwartsluis, tegen het prachtige waterrijke gebied de Wieden aan. Staande honden eigen, ietwat gereserveerd in aankomen soms, maar niet nerveus. Speels, actief en een fijn maatje met een prettige energie. Ook hier echte hondenmensen met veel ervaring en een prachtige instelling. Ons vragenformulier werd uitgebreid en diepgaand ingevuld (is wel eens anders!). Naast een duidelijk beeld van feitelijke en praktische zaken stonden er ook prachtige inhoudelijke dingen, bv. dat je je de eerste 2 jaren voor 200% moet inzetten en dat hun honden altijd aan een onzichtbare riem liepen (zonder drillen!). We hebben genoten van het huisbezoek: zoveel dierenliefde, maar ook zoveel inzet en sturing. Het besef van wat een hond recht doet hoef je hen niet bij te brengen. Akira heet nu Aki en de kennismaking met de 3 Siamezen is super verlopen. Toen ze thuis kwamen kregen Aki en de 3 poezen direct samen wat lekkers. Het duurde maar even of ze liepen al onder Aki door. Scheelt natuurlijk dat ze dat gewend zijn. Maar die rust zorgt eromgekeerd voor dat Aki niet getriggerd wordt.

  

Ana                                                       Ana en Tintin                      Ana's platvoetjes

Een hele mooie update van Ana (geb. maart 2015), als piepklein moederloos pupje in het shelter bij Boekarest met de fles gevoed. Amper adopteerbaar door het grote socialisatiegebrek van 2 ½ jaar shelter (350 honden, nauwelijks mensen). Na ruim 3 maanden opvang (19 dec. 2017) kwam Marian, samen met 3 honden en een hondproof poes woonachtig op fort Nigtevegt: een prachtige, prikkelarme omgeving. Bij de verkeerde mensen zou Ana kunnen bijten, maar aan Marian met haar intuïtieve aanpak en rust durfden we haar toe te vertrouwen. Ana mocht net zo lang over alles doen als ze nodig had. En zie, na 1 ½ jaar: de van nature vrolijke, grappige, pittige Ana met kromme pootjes en platvoetjes geniet van wandelen, rennen en gaat soms al mee in de auto. Van TinTin leefde ze eerst gescheiden. Stapsgewijs heeft Ana hem geaccepteerd. Met de andere dieren ging het sneller.

  

De baasjes van Smartie kwamen enkele weken geleden bij Maureen langs. Schatten van mensen met een groot hart die altijd royaal steunen en ook nu kwamen ze niet met lege handen voor de honden. Hun oogappel, die in Spanje door de buren vergiftigd dreigde te worden, heeft al een jaar lang op Texel een heerlijk leven.

De kleine, bruisende Chica is helemaal ‘te plak’op zijn Fries gezegd. Chica liep op straat en kwam zeer ontredderd in de refugio. Al snel bleek een heel vrolijke kant plus een pittig terriër stukje. En precies daarom wordt ze zo gewaardeerd en geliefd door de nieuwe baasjes die heel zorgzaam zijn, maar tegelijkertijd ook makkelijk. Chica liep vanaf dag 1 los en is heerlijk meegweest op kampeervakantie in Twente: ‘De hele familie is gek op haar.’

Samen met Lana en Chica kwam ook Duro (toen nog Dumbo) 1 maart in opvang. Omdat Duro’s ene oog op foto’s afwijkend leek gingen we met hem naar een gespecialiseerd oogarts. Conclusie: vrijwel blind aan dit oog. In de aanleg ging van alles mis met lens, netvlies etc. Niks aan te doen. Duro heeft gelukkig nergens last van. Hij woont nu in het Duitse Uelsen heerlijk in de bossen, helpt graag met tuinieren en is heel slim. Wist al snel dat hij rechts van Ingrids scootmobiel moet lopen en dat buiten niet alles eng is; natuurlijk een restant van zijn leven op straat als pup. Bij zijn nieuwe baasjes geniet Duro van alle liefde en bescherming die hij zo gemist heeft.

  

Bram, een kortpotige mix van ruim 5 is een wonder. Zijn baasjes ook. Bram, stoer van buiten, onzeker van binnen, was sociaal erg onhandig door zijn leven op een Spaans balkon en slechte ervaringen. Daardoor soms onvoorspelbaar. Een schat eerste klas, maar … De zoektocht naar baasjes leidde vorig jaar naar Hans en Tiny die ons ervan overtuigden (echt waar) dat zij de juiste baasjes waren voor Bram. Dat is waargemaakt. Met alle inzet. Bram is nooit geforceerd en bouwde daardoor vertrouwen en rust op. Tiny en Bram deden samen meerdere cursussen, beiden vol energie en met overgave. ‘Bram is voor ons een diamant van onschatbare waarde geworden.’ Prachtige woorden over een hond die zo moeilijk leek. Wij zijn dankbaar voor zulke adopties.

April 28 2019 Mopita en Xavi zijn thuis

  Pyta's huisgenootje Bearke daagt Rafa uit

Pyta in haar nieuwe jasje na een wasbeurt

Mopita, ruim 2, kwam op 06 april met Pirate en Akira in Duisburg aan via een wegtransport. 12 april ging ze naar Heerenveen. Een stroom reacties. Waar Abe al vanaf augustus wacht op een thuis, werd er om Mopita gevochten. Ook boze mensen. Gelukkig zijn er ook teleurgestelde mensen die wel echt snappen dat we voor het geluk van het dier gaan. Mopita was gedumpt in een dodingsstation. Een super leuk, blij ei dat keihard kan rennen. Speels met kleine hondjes, niet bang van de grootste honden, soms ondeugend, graven, rollen in de vogelpoep, vies worden …. Die plaatsen we niet bij mensen die verbaasd vragen: ik krijg haar zo toch niet mee? Ze heet nu Pyta en woont bij mensen die net zo vrolijk zijn als zij zelf, en bij Bearke, die net zo’n duveltje is. Ze geniet vanaf dag 1.

Pyta bij Maureen en Pyta en bearke oefenen 'zit'.

En Xavi:

    

Xavi, ong. 3 jaar, in Spanje Lucky gedoopt, vloog 10 april met ons mee, samen met Gorriona, Shelby en Nuca. Sinds vrijdag 19 april woont hij in Zoetermeer. Hij was zwaar vervuild en verwaarloosd. Een heel aanhankelijk hondje dat dus socialisatie heeft gemist en geen handling gewend was. Bang voor (grotere) honden. Xavi kwam op de juiste plek: bij een rustige familie, zich gewenst voelend door iedereen. Daardoor hij heeft in een week al veel stappen durven/kunnen maken. Qua zindelijkheid, slapen in een benchje (wel naast het vrouwtje op de slaapkamer, want zij is zijn grote baken), mee naar Intratuin (eerst in een wagentje), koffie drinken bij la Place (eerst op schoot en dan er naast). Xavi zal tijd nodig hebben, maar met zo’n familie komt het goed. Moeder Cindy leert hem nu even zonder haar te kunnen. Eerst met een ander in de kamer en kort (dat was dus piepen) en nu stapsgewijs wat oprekken. Eten gaat nog niet geweldig, dus hebben ze besloten op Orijen brokjes over te gaan. De top van de top. Met zoveel liefde en zorg moet alles toch goed komen?

April 9 2019 Een waardevol bezoek aan de refugio’s Sierre Nevada en de Protectora

Het duizelt van de honden, de foto’s, filmpjes, informatie …. Het is heel intensief, waardevol, nuttig, ontroerend en soms slikken: sommige meest kansarme dieren zullen nooit een plekje krijgen. Tussen de buien door (hier Nederlands weer en in Nederland Spaans weer hmmmmm)


proberen we optimale indrukken te verzamelen. Soms is het moeilijk om in te schatten hoe plaatsbaar een dier zal is of kan worden. De mensen hier vertellen ook veel natuurlijk. Geweldig hoe zij zich onvermoeibaar met hun grote dierenhart inzetten. Hieronder een kleine greep. Een aantal van hen zal het komende jaar zeker naar Nederland komen en op onze site verschijenen.

Kleine Wang is al zoveel opener geworden

                                                                        Catja is zo zachtaardig        

Cortijera haar oogproblemen zijn al verbeterd, maar in de refugio is onvoldoende dagelijkse zorg voor volledig herstel

Conny met Marley. Gedeeltelijk scheren was de enige oplossing voor de vreselijke vacht

Bij Bianca zijn oren en staart eraf. Ze is Ietwat schuw, maar lief

Puma is een lief, gevoelig dier                  Britty is ziek, wat zouden we die graag zorg en bescherming gunnen

Britty met Maria del Mar

Anita met Keka, heel goed met andere honden, maar o zo jaloers op aandacht

   Kenny, wat een vrolijke Frans

Pippon is twee weken geleden zwaar mishandeld binnen gebracht.

Een Engels echtpaar helpt als vrijwilliger in het kattenverblijf

Morgen om 06.15 de terugreis met 4 honden. Ze gaan naar Maureen in Smilde en Rafa en Kitty gaan dan weer mee naar huis.

April 6 2019 Zaterdag 6 april

  

Naar refugio de Protectora in Fuentevaqueros, waar de Duitse Conny de scepter zwaait. We schreven eerder over de donkere wolken hier: aanbesteding aan een om een zijn wreedheid bekend staande firma: Athisa. Die zou er weer een dodingstation van maken. Met alle mogelijke publiciteit is dat tegengehouden, maar formeel is het gevaar nog niet geweken. Gelukkig is er ook iets goeds uit voortgekomen: oprichting van Fegrapa, een bundeling van dierenorganisaties die in Andalucia de strijd aan binden en de publiciteit zoeken.

We hebben veel besproken en gekeken welke langzitters e.a. moeilijker plaatsbare honden we toch zouden kunnen helpen. Mondjesmaat helaas. Het is moeilijk, want ze willen allemaal met je mee.

Pirate

Verder mooie berichten uit Smilde van Maureen waar dus gisteren Pirate en Akira en Mopita aankwamen. We kunnen nog niet bevatten dat alle inspanningen rond Pirate de afgelopen maanden zo’n goede afloop zouden krijgen. Zie hoe gelukkig dit dier al is. Nu een prachtig thuis voor hem zoeken. En natuurlijk ook voor de anderen.

Mopita met Eline                                          Akira

Ook nog even een prachtige opname van Rafa en Maureen. Rafa voelt zich helemaal thuis. Hij heeft al vaker in Smilde gelogeerd. Hij bivakkeert graag op de picknicktafel.

April 6 2019 Spanje, Kitty en Rafa, en Pirate

Vannacht met flinke vertraging van het vliegtuig om half 1 aangekomen in hotel in Granada. Planning: bezoek aan refugio’s Sierra Nevada en Protectora plus andere dierencontacten. Woensdag 10 april om 10.35 hopen we weer op te stijgen met 4 honden: Lucky, Gorriona, Nuca en Yacky van Sierra Nevada. We brengen ze dan naar Maureen in Smilde.

      

Donderdag daarom nog mooie wandeling gemaakt met Kitty en Rafa. Kitty en de bal, dat is feest. Hoe verder weg gooien, hoe beter. Vaak ook raakt een bal kwijt. Maar we hebben een heerlijke voorraad. Van Maureen, van het baasje van Lara (Lara haar Griekse hondenvriendje Manos verzamelt tennisballen). En laatst dit reuzeleuke pakketje van de baasjes van Lady en Bikkel.

  

Pirate ontmoeten we net niet meer in Spanje. Hij komt vandaag/zaterdag bij Maureen aan met een wegtransport, samen met Akira en Mopita. Zij arriveren in Duisburg en Monique en haar familie (die in september vrijwilligerswerk deden bij onze refugio’s en in mei opnieuw gaan) brengen de 3 vandaar naar Smilde.

   Aankomst Duisburg: Pirate, Akira en Mopita

                                                              Pirate in de bus van Monique en jeroen

Woensdag zien we Pirate dus bij Maureen. Wij willen hierbij tevens alle lieve mensen bedanken die een donatie gaven voor de hoge operatiekosten voor Rayo en Pirate e.a. dierenartsrekeningen. Een grote steun voor een ontroerend mooi doel. Pirate is nu gelukkig al verlost van de pijn van een zelf geamputeerde poot. En terwijl dit bericht getikt wordt, komen er foto’s van Monique binnen.

Maart 31 2019 Honden geven veel en verdienen ook veel terug

  

Als Maureen met Lana aan de wandel is, geniet ze, steekt overal haar neus in, is niet uit smerige sloten weg te houden. De shampoo raakt op. Wil de jonge, actieve Lana aan haar trekken komen, dan moeten nieuwe baasjes haar niet alleen begrenzen/opvoeden, maar ook hond laten zijn, tolerant zijn.

  

Sommige mensen gaan er (onbewust) niet vanuit dat jij je evenzeer aan de hond moet aanpassen als omgekeerd. Ook bij oude(re) honden. Voor beide partijen moet het fijn (samen)leven zijn. Soms krijgen we bv. een vraag naar een (wandel)maatje. Vraag je daarbij echter ook af of jij zelf geschikt voor een (deze) hond bent. Bedenk je spelletjes? Wandel je voldoende? Ook voor veel oudere honden is 3x per dag een vast ommetje saai en weinig. En wat als je weinig weet van hondentaal? Niet goed bent in aanvoelen/snappen en creatief reageren op onvoorspelbaarheden of iets (speels) ombuigen?

Lana mept maar even wat water over de vloer....

Honden geven heel veel. Maar verdienen ook veel terug, ook de oudjes. Zie het sitebericht van 25 februari: 10 honden van 8 – 14 jaar, vorig jaar geadopteerd. Allemaal sprankelen ze nog dankzij baasjes die hen snappen en veel bieden, qua geborgenheid, maar ook actie.

  

Jessica, nu Kessie, een spring in het veld à la Lana, kwam supergoed terecht. In oktober ging ze naar een gezin in Wageningen. Op onze waarschuwingen vooraf kwam het antwoord: ‘spullen zijn hier geen issue’. Een match van voor tot achter. Daarom gaat het: de match, het naadloos passen van pot en deksel, hoe die er ook uit zien. Zijn baasjes open en eerlijk over zichzelf, hun wensen, capaciteiten en mogelijkheden, dan kunnen wij, samen met hen, zoeken naar een match die goed en fijn is, die werkt voor beide partijen.

Maart 27 2019 Update adopties

16 febr. stonden Tantor, Flequi, Nani, Buster, Scooter op de site: aankomst 12 jan. Het liep deze keer niet hard. In die 5 weken enkel Nani geplaatst. Tantor en Flequi hadden net een thuis, maar moesten nog gehaald. Scooter en Buster wachtten nog. Inmiddels is er gelukkig veel veranderd.

  

Tantor, 5 jaar, ging 20 feb. naar Apeldoorn. Ruwe kern, superblanke pit. Echte herdertrouw. We zochten baasjes die deze trouw waard zijn èn goed kunnen opvoeden. Missie geslaagd! Lees maar: ‘Hij springt bijna niet meer op. Een bevriende hondentrainer is heel positief over hem: slim en erg leerbaar. Hij zou Tantor zo mee willen nemen. Tantor en wij genieten van heerlijke boswandelingen.’

  

mist hoektand                                                      in Spanje

2 j. kruising bodeguero (Spaanse boerenfoks) Flequi ging 17 febr. naar Nieuwleusen. Bij 9-j. Fikkie. Een teergevoelig zieltje van de straat. Alles eng. Nu alleen mannen nog. Onder de stoere naam Herman scheurt hij de tuin door en dan weer het huis in, gaat graag mee boodschappen doen in de auto, geniet van wandelen met kleinzoon Siem en … van slapen op het voeteneind! Baasjes: ‘Wat een fijn hondje! Zo blij en trouw. Niet weg te slaan bij het bazinnetje.’

Pups vinden snel een thuis. Behalve Buster. Hij werd in opvang 6 maanden, dus lieten we hem nog castreren. Honden komen gecastreerd aan m.u.v. pups. Adoptanten doen het dan later. Pupje Buster zwierf met een dikke wormenbuik op straat. Maureen wilde voor Buster graag een maatje. Hij had duidelijk steun aan andere honden bij wandelen en vreemde mensen tegenkomen. Gelukt! Sinds 03 maart is hij dikke maatjes met Beagle Beauty in het Belgische Maaseik.

Graatmagere 4 j. Scooter ging 22 maart naar Grijpskerk. Een stoer, aanhankelijk ventje, wordt niet graag opgetild. 3 jaren refugio vielen hem zwaar. Zijn nieuwe baasjes vielen voor zijn ‘rommelige uiterlijk’ en een rugzakje is geen punt: ‘hebben we allemaal’ (zo is het!). Scooter mag eerst wennen en dan met hun busje erop uit naar prachtige plekjes en in sept. naar het hondvriendelijke Texel. ‘Zooooo lief. Slim boefje dat graag wil leren. Scooter is een groot avontuur. Elke dag een stapje vooruit. We genieten met z’n drietjes.’

   in Spanje

Van 5-j. Nani die dus 6 feb. als snelste ging enkel goed nieuws. Loslopen gaat prima en in recreatiegebied De Groene Ster bij Leeuwarden speelt ze met grote en kleine honden. Ze kan heel hard lopen, maar verliest de baasjes geen seconde uit het oog.

23 feb. aankomst Chica. Lana, Dumbo bij Maureen in Smilde. Uitgelaten na dagen reizen. Pyrenee/Roedelleider Bo Ghy ontvangt ze. De andere honden zitten nog binnen. De buurkinderen komen graag.


Chica, bijna 3, wandelt sinds 13 maart vanuit haar tuin het Leeuwarder Bos in! Ze kwam ontredderd van straat. Een leuk, lief terrier mixje met felle kantjes. Ook een super blij ei. Dit dametje behoeft veel liefde, maar moet ook begrensd. Haar pittige stukje sprak hen juist aan. Deze rustige rescue-ervaren baasjes hebben plezier in opvoeden. Ze loopt al los in het bos en is dikke speelmaatjes met het buurhondje.

Dumbo bij oogspecialist

Dumbo, juni 2018, jachthond/spanielachtig mixje, lijkt op een Friese Stabij op korte pootjes. Ook van straat. Een onzekere schat met blind oog. Een oogspecialist constateerde aangeboren defecten aan lens en netvlies. Of zijn onzekerheid daardoor komt (signalen missen), door socialisatiegaten of puber zijn….? Kent hij je eenmaal, dan valt alle eenkennigheid weg. Duro (stoer) woont sinds 23 maart in het Duitse Uelsen midden in het bos. ‘Het klikt zo tussen ons drieën. Hij speelt heel veel, rent rondjes in de tuin en is een ontzettende knuffel.’

  

Lana, speels en actief, maar ook lief en aanhankelijk, wacht nog. Ze is anderhalf, zo leuk en zo apart. Misschien kruising Podenco-Spaanse Waterhond? Ze heeft een zachte chocolade kleurige vacht, sprekende ogen en puntjes aan de oren. Uniek!

Neymar, 6 jaar, geplaatst in dec., moest weer weg vanwege grote onmin met hun oppashond. 1 maart kreeg hij een fijn, nieuw thuis en is Roef gedoopt. Nb. bij hen om de hoek in Nijmegen. Het nieuwe baasje appte dat ze zo blij met hem is. Hij is levendig, gemakkelijk, rent, graaft en speelt. Loopt al vaak los.

Poolse Abe wacht al sinds augustus. Onbegrijpelijk. Hij heeft een rugzakje, zeker. Door onvoorspelbare dingen kan hij zich in het nauw gedreven voelen. Maar in een stabiele situatie, bij positieve sturing, bij ervaren hondenmensen die goed, rustig en duidelijk begeleiden, zal hij beslist veel leren en zich ontwikkelen. Er zit zo’n lieve, open hond in Abe. We zoeken actieve baasjes die hem goed aanvoelen.

Maart 4 2019 SOS Pour Pirate!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hulp gevraagd voor dappere overlevers!

NL 13 TRIO 0198487509 tnv Esperanzahoopvoorhonden

30 jan.: een mail met SOS-aanhef. Anita Dufetel (refugio Sierra Nevada in Andalucia) verontschuldigde zich ons opnieuw hulp te vragen voor een triest, complex geval. Natuurlijk niet vergeefs. Juist die gevallen en oudjes gaan ons, zoals jullie bekend, extra aan het hart (zie site 25 feb. over de oudjes van 2018 en op 26 aug./16 nov./03 dec./15 jan. het droevige verhaal van driepootje Rayo).

Pirate is 2 jaar geleden gedumpt in het dorp Pitres. Zijn linker achterpoot kwam in een zwijnenklem. Ene Ana zag hem rondlopen, bang, veel pijn. Ze dacht dat het zijn dood zou worden: aan de half doorgesneden poot bungelde staaldraad. Zich waarschijnlijk losgerukt van de wildklem met zijn tanden: ook zijn gezicht heeft littekens. Recent was Ana weer in Pitres en zag hem tot haar stomme verbazing terug, met een akelig pootstompje: zelfamputatie, dat moet wel. Hij likte er steeds aan, had nog last. Pirate bleek al langere tijd weer in het dorp op straat te leven, sommigen gaven hem eten. Anita was verbijsterd: een zo gewond dier, dan doe je toch alle moeite om het te vangen en te helpen. Vlak na de ramp was hij heel bang, maar nu na 2 jaar zo vriendelijk. Wij besloten direct samen met Maureen om te helpen: met opvang en het zoeken van een thuis in Nederland. En financieel.

Woensdag 27 feb. is de rest van Pirate’s poot geamputeerd. We hopen en denken dat hij het redt. Hij is sterk, de bloedwaarden van de orgaanfuncties bleken goed. Pirate bleef 1 nacht in de kliniek. Ana sliep bij hem, opdat hij niet alleen was. Bij Rayo zagen we dat de omgeving van de extreem stoffige, zeer simpele refugio met vele honden ongunstig is voor herstel. Gelukkig is Pirate tijdelijk in huis bij een jonge man: een vreugde hem op een bank te zien liggen! Vervoer naar Nederland is al gergeld. Onze vurige wens: een happy end à la Rayo die nu goud heeft en zijn ellende helemaal achter zich gelaten. Ook voor Pirate, nu 3 of 4 jaar oud, gaan we voor goud straks!

Een ieder zal begrijpen dat gevallen als Rayo (zelfs 2 x geopereerd en ivm alle infecties meerdere bloedonderzoeken en veel medicatie) en Pirate ook goud geld kosten. Dan is € 1000 niks. Daarom ons verzoek om steun, opdat we nu en in de toekomst kunnen doorgaan met hulp aan oudjes en aan zulke dappere dieren als Pirate en Rayo, om de extra dierenartsrekeningen e.a. kosten te kunnen betalen.

Februari 25 2019 Onze oude(re) dieren v.a. jan. 2018: ervan leren en genieten, ver komen met geduld en creativiteit, aanvaarden dat wat (blijvend) is.

Ondanks al hun ballast genieten ze weer: van spelen, wandelen, aandacht, comfort. Prachtig hoe geduldig, creatief, liefdevol en praktisch baasjes een weg zoeken met ziektes en angsten, onzekerheid, antennes ivm mogelijke dreiging enz. Velen plaatsen we bij vitale, inventieve, relativerende, oplossingsgerichte mensen die geen druk leggen, eigen tempo gunnen: qua zindelijkheid, alleen slapen, omgang met andere honden, angst voor mannen etc. Met wat blijvend is zoek je een manier van omgaan of mijdt situaties. Adembenemend hoe sommigen zich ontplooien na een zwaar leven.

  

Tommy, 10 of 11, uitgehongerd in een Hongaars bos, kwam van ver. Zo sneu. Zijn bazinnetje moest hem door ziekte afstaan na 7 gouden jaren. De nieuwe baasjes in Zwijndrecht (17 nov.) hebben alles voor hem over. Hij slaapt niet alleen. voelt zich veilig en geniet: lange wandelingen, winkelen, Ouwehands Dierenpark, in de camper….. Maar door zijn verleden valt de overgang ook zwaar. Maagproblemen. Moeilijk alleen zijn. Hij at een fleecedekentje op, sloopte speeltjes. Langzaam gaat het beter: de tijd, de goede zorg en liefde, het fijne leven doen hun werk.

Lady, Ned. doorschuifhondje, 11 jaar, woont in Andijk sinds sept. ‘Zo blij met Lady. Hopen dat ze nog jaren bij ons zal zijn. We laten ons begeleiden door een gedragsdeskundige, want uitvallen naar andere honden lijkt op deze leeftijd moeilijk af te leren. Daar moeten wij misschien mee leren leven. Geeft ook eigenlijk niets.’ Tja, toch onzekerder dan ze overkomt. Sporen van het verleden. Prachtig als mensen er zo tegen aan kijken.

Schapenles op je elfde. Border Collie Din, jan. 2018 geadopteerd in Uden, komt na jaren aan zijn trekken. Uitstekende opvoeders die hem naast geborgenheid en een prachtleven volstrekte duidelijkheid bieden. Resultaat: waar de baasjes gaan, is het goed. Dus altijd mee: café, op pad voor hun werk, zelfs Parijs. Din ligt rustig te wachten, probleemloos.

Diana wordt 9. Ze ging 21 jan. 2018 naar poedelvriendje Jimmy in Krimpen ad IJssel. Het gaat top, na een jaar is ze gewend aan alle rituelen. Spanje zou haar niet herkennen: leuk en lief en mooi!

11-j. Lita, broodmager zwerfhondje, ging in jan. 2018 naar lieve mensen in Hoogerheide. Ze hadden 2 oudjes, geadopteerd toen ze al 15 waren. Nu overleden. Lita kreeg toen als maatjes Suus en Casper, ook 11, en de nodige kwalen: Suus en Lita blind aan één oog, Casper stokdoof en incontinent. Maar ze zijn gelukkig. Ze gaan naar het strand (bolderkar is bezemwagen), met het camperbusje erop uit en huren fietskarren.

Psikus, ruim 14, zwierf eerst op straat en zat toen 10 jaar in een Pools shelter in Bialystok. Abcesbulten, hartruis, trilling in de poten, een forse gebitsingreep was ook nodig. Hij is opgeknapt!!! Sinds 29 nov. geniet hij op zijn ‘landgoed’ in Odijk (1 ½ ha omheinde weide, bosschages en zwemvijver!) met vriendjes Wolfje en James: helemaal thuis, vrolijk en knuffelig. Helaas, indrukwekkend ogend hondenbezoek moet zich aankondigen: toen een bevriende Berner Sennen te pardoes voor zijn neus stond, waren de rapen gaar. Psikus werd een Pitbull die zijn nieuw verworven status extreem duur verdedigde.

Refiks, maart 2006, forse hartruis, ook uit Bialystok, woont sinds juli in Tzummarum bij een oude Westie, katten, eenden, kippen, konijnen en vogels. Hij zat pas kort in het shelter ivm overlijden baasje. Slechte conditie en te dik. Maar nu! Je merkt niet dat het een oude hond is, schrijft Marian. Hij duikt de Friese sloten in en ze doen de wandeling vaak half hardlopend, Refiks los en voorop. Heel blij met hem!

Poedeltje Bonny, geb. 2010, ons voorbeeld van dapperheid, zat haar hele leven opgesloten in een kamer. Kende niks, niemand. Zat een week lang verstopt onder meubels, vol angst en wantrouwen. Iel scharminkel, kromme rug, deed tig kleine plasjes. 10 maanden opvang bij Maureen deden wonderen: stapsgewijs ging Bonny vooruit. In sept. ging ze naar Groningen, waar het wonder voltooid is. Bonny lijkt probleemloos, zo veilig en gezond voelt ze zich. Ze lopen elke dag uren, ze is voor de grootste honden niet bang en … ze fietsen!

  

Maltezertje Thais, 2008, nu in Oldenzaal, is gedumpt na een broodfok-leven. Vreselijk gebit, vervilte vacht, kleine mama tumoren. Ze leek doof, maar reageerde niet: men praatte nooit tegen haar. We plaatsten haar bewust bij een actief baasje dat veiligheid biedt (nr 1), maar ook veel speelt en wandelt. Waar je sommigen niet meer moet belasten met veel prikkels en inspanning, verdienen de Bonny’s en Thais’ meer dan ommetjes. Ook Thais is niet snel moe en wil de wereld ontdekken. Na 10 jaar straalt en huppelt ze!

  

Trompa mag niet ontbreken in dit rijtje. Ze is van 2006! Terwijl Bullterriers gem. 8 – 10 worden. Ze is nu een jaar bij haar nieuwe baasjes. En geniet dagelijks, als ze mee gaat naar hun werk op een chique Wassenaarse golfbaan. Enige probleem: Trompa rijdt zo graag in auto’s en golfkarretjes, dat ze er niet uit wil en dan verre van vriendelijk is.

Februari 16 2019 Aankomst Nani, Tantor, Flequi, Buster, Bobi > Scooter: aankomst 12 jan.

      

Hier alle 5 nog in Spanje

De 8 dec. honden + Rayo waren alle 6 in een maand geplaatst (ook nog droomadopties!). In jan. stagneerde het. Geen van de 5 vond een thuis. Up en down, alles komt voor. Het weer werkte niet mee en de reacties, die wel kwamen, waren het net niet en soms duidelijk niet. Bv. iemand is echt te oud voor een jonge hond, maar schrijft: ik ben van plan 103 te worden. Velen lezen slecht. Staat in de advertentie ‘niet bij kinderen’, schrijft men vrolijk ‘mijn kindje van 2 vindt honden zo leuk’. Soms lijkt het goed, Maureen informeert dan uitgebreid, waarop je niks hoort, nog geen nette afzegging. Of men gaat ineens op de procedure afgeven (vragenlijst niet willen invullen bv.). Dus wel werk aan de winkel, maar geen adopties.

  

Hier allemaal bij Maureen in Smilde

    

Het loopt weer. 6 febr. ging Nani ging als 1e naar het Friese Lekkum. Ook haar adoptie had voeten in de aarde. Genoeg reacties. Maar in 1 geval ineens wantrouwen tegen Middellandse Zeeziektes. Bij een ander was niet bij beiden de klik bij kennismaken: niet de 1e keer dat de reagerende partij graag wil, de achterban meeloopt, maar terugkrabbelt, als het menens wordt. Gelukkig zijn deze baasjes weg van haar. Hondenmensen die niet zonder kunnen. Nani is 5, oogt rustig, snel tevreden, lief. Maar bloeit op bij flink wandelen. De 1e nacht sliep Arend bij haar. Die veilige start is weldadig. Nani maakt inmiddels draafrondjes door de kamer en speelt in het prachtige recreatiegebied De Groene Ster met grote en kleine honden. Als ze weer met de caravan erop uit gaan, gaat ze mee. ‘Alsof ze al jaren bij ons is. Zo blij met haar. Een heel makkelijk hondje. Wat kan ze hard lopen!’

Buster, een kortpotig, onherleidbaar mixje, liep als pupje (geb. aug.) op straat en zat verder in het asiel. Dus socialisatiegaten. Super met andere honden, met mensen spannend. De straat: heel eng. Vrolijk, speels, lief, niet heel druk, niet heel rustig. Door gebrek aan veiligheid/stabiliteit in de cruciale 1e maanden niet zo ongecompliceerd dat hij wel even meeloopt in een druk gezin of drukke wandelomgeving. Heel aanhankelijk naar Maureen nu. Een stabiel hondenmaatje zou Buster enorm helpen. Laatste nieuws: vanmorgen op een speelochtend in Rolde voor honden deed hij het super tussen de andere baasjes en hun honden. Buster is het investeren meer dan waard.

  

Scooter is 4, afgestaan en al haast 3 jaar in de refugio. Broodmager. Gelukkig al een kilo aangekomen bij Maureen. Lief en aanhankelijk en rustig. Loopt heel goed aan de lijn en kan hard rennen over de speelweide. Gewoon een fijn kameraadje dat we zo graag een eigen, blijvend huisje gunnen, waar hij echt goed op gewicht kan komen.

  

Flequi, Boerenfoksje van 2, is een straathondje. Een lief, rustig, super gevoelig zieltje, dolblij met aandacht en intimiteit. Kende waarschijnlijk weinig contact met mensen. Alles was eng: nieuwe mensen, wandelen. Alleen zijn: heel zwaar. Een hondje dat dus baasjes nodig heeft die geborgenheid en liefde geven en alles, zeker het alleen zijn, rustig opbouwen. En….. die baasjes zijn er!!! Na kennismaking en een nachtje rustig laten bezinken kwam zonet het bericht dat Flequi zeer welkom is. Wij zijn overtuigd dat het goed komt: hij zal zelden alleen zijn, niet eens alleen hoeven te slapen en krijgt de lieve, speelse 9-jarige Fikkie als maatje.

  

Sterke Tantor lijkt de stoerheid zelve. Herder in optima forma qua uiterlijk en karakter. Bijna 5. Trouw, alert, waaks. Blij naar mensen. Een heel aanhankelijk dier dat het enkel goed wil doen. Maar … je moet zo stevig in je schoenen staan. Letterlijk en figuurlijk. Springt zo tegen je op. Gaat blij mee wandelen, niet bang van verkeer, maar wil overal op af. Kent wat commando’s, maar is verder behoorlijk onopgevoed. Kortom, een prachtige, maar forse opvoedklus. Tweede verrassing van vandaag: Tantor had bezoek en ze willen hem graag hebben.

Februari 9 2019 Miky en Danko

  

Miky en Danko zijn van het allereerste Esperanzajaar: 2011. Ze kwamen uit het dodingsstation. Voor beiden vonden we gouden baasjes waar je een rescuedier met gerust hart achter laat. Mensen die er 100 % voor gaan. Prachtige honden, allebei intens lief op volstrekt andere, eigen wijze. Groenendaler Miky, nu ong. 9: sociaal, energiek, onzeker. Langharige herder (Finse Lappenhond?) Danko, een jaar of 12: meer stoïcijns en rustig. Beiden poezenliefhebber. Bij Danko wandelde poes Jip altijd mee op de Drentse heide. Miky en poezen: dat gaat diep.

  

De imposante Danko wordt inmiddels een stramme, oude baas die al wat kiezen mist. Hij beleeft nu een heerlijke oude dag.

  

Na de noodkreet voor beiden brachten we ze een poosje onder in een hondenpension. Kostbaar, maar er was geen andere tussenoplossing tot we ze konden ophalen. Het was het waard!

    

Wachten op Schiphol tot Michiel met de auto kwam. Miky werd door de baasjes van Schiphol gehaald en wij brachten Danko naar Maureen.

Februari 6 2018 Hoe vergaat het Coco, Canelo, Nala, Neymar, Otto?

Aankomst 8 dec. Voorgesteld op site 19 dec. 5-j. Cocker Neymar ging vlot door naar Nijmegen. Hij doet het goed, leert snel op alle aandachtspunten, toch zoeken we nieuwe baasjes: slaande ruzie met de angstige Schapendoes pup van hun dochter die veel bij hen is. Neymar dondert er bovenop. Alles geprobeerd, binnen en buiten, ook met hulp, nul resultaat. Terwijl het super gaat met hun eigen 3 andere honden. We zien het een enkele keer vaker: een onzekere en/of angstige hond die daardoor ahw aanvalsgedrag uitlokt. Niemand kon dit voorzien. Sneu voor Neymar en de baasjes.

    

5-j. Beagle Otto, nu Otis gedoopt, ging 16 dec. naar Hengelo. Zijn succesverhaal werd al vermeld. Waar de een de vingers in de oren doet bij een overenthousiaste Beagle met bas- en loei-blaf, die geregeld lak aan de baas heeft, is de ander volledig verkocht. Dus werd al snel even enthousiast aan het ‘kroamschudd’n’ begonnen. Otis vindt alle aandacht en de heerlijke, lange wandelingen helemaal super.

    

24 dec. ging 4-j. Coco naar het Drentse Vries. Coco kwam van de straat en zat daarna 1 ½ j. in de refugio. Hij vindt het heerlijk enig hond te zijn en dicht bij de baasjes op de slaapkamer te slapen. Het vuurwerk deerde hem dan ook totaal niet. Op de wandelingen blijft hij nog even aan de lijn, want Coco lijkt ook iets eigenzinnigs te hebben.

    

28 dec. volgde Canelo, nu Harvey. 5 à 6. Ook hij zwierf en zat maar liefst 2 ½ j. in de refugio. Hij woont in Kropswolde op een droomplek: een knotsgrote tuin en vlak bij bos en Zuidlaardermeer. Berichten: zo lief en knuffelig, vindt sneeuw geweldig, elke dag een eind lopen in het bos, super slim, rent al los naast de fiets, brengt de bal terug, zit en pootjes, model bij de dierenarts en met de katten alles ok. De 1e cursus staat voor de deur en tzt gaan ze speuren. Na zo’n leven, ongelooflijk toch! Ja, bij sommige honden is socialisatie een brug te ver, maar bij velen komt het goed bij mensen met een gevoelige snaar voor de juiste benadering/aanpak.

  

Nala is 1 jaar. Ze ging 13 jan. naar Mariahout in Brabant. ‘Ganz süsse, etwas stürmische kleine Maus. Si ist nicht mehr ängstlich‘, schreef Conny van refugio Protectora. Deze lompe, vrolijke puber waar nul kwaad in zit, zat in haar uitwerpselen, vastgeketend aan de muur. Op straat gezet, toen buren dreigden met aangifte. Intens lief gebleven. Wel handen vol opvoedwerk! Je moet letterlijk en figuurlijk sterk in je schoenen staan. De 1e successen zijn geboekt! Een paar keer ook ’s nachts even buiten plassen en ze was zindelijk. Even erbij slapen en al snel kon ze het alleen. 3 à 4 x per dag leeft Nala zich uit in bos en veld en loopt soms al los. Ze voelt hoe geliefd ze is, Nala voelt zich veilig.

    

Januari 27 2018 Mooie updates

9-jarige Prins Balu is al 6 ½ jaar bij Leny. Zo verknocht: ‘Balu is het mooiste cadeau van de laatste jaren.’ Prachtige zomervakanties in Frankrijk. Alleen vuurwerk: drama!

  

Nola, nu 6, ging in 2013 naar Lelystad. Nola kampeerde in Istrië in een tent en ging met zwemvest aan in een rubberboot op zee dolfijnen spotten. Vuurwerk? No problem.

Aanhankelijke, blije Goldy, werd gedumpt met 5 pupjes. Baasjes: ‘We zijn allemaal gek op haar’. Dit racewagentje met terriergedrag leeft zich uit in een grote tuin met kippen, geit en Shetlanders in Zuidlaren.

  

Koos woont in een prachtige B&B in Kampen: ‘Koos is een volwaardig, niet meer weg te denken gezinslid. Ook doet hij vrijwilligerswerk met Janneke bij demente bejaarden: knuffelen en aandacht geven. Je kunt ook geweldig leuk met hem communiceren.’

  

Houdini Doris, nu Pippa, uit een Spaans dodingsstation, moet zich echt veilig voelen. Maar dan! Met Spaanse Rufo sjeest ze door huis en bos.

Pippa nu Doris

2 verwaarloosde zwervertjes op Gran Canaria kregen zorgzame, liefdevolle baasjes. Bubba reist heel wat af met zijn baasje in een camper en Yogui, Driebergen, is vaak met de baasjes in hun Friese thuis en op de boot.

  

Bubba                                                      Yogui                                                                                  Yogui

Mickey ging in mei naar Houten: ‘Mijn leven is zoveel beter geworden, een verrijking’, schrijft Mickey’s bazinnetje.

  

In het Fries! ‘Foppe is in portret. Geduld, leafde en trochsette. Mar it is in wûnder, dy Foppe fan ús.’

  

Sol ging in 2012 naar het Drentse Erica. Het gaat erg goed, Een hele lieve hond, gek met kinderen.

  

Het gaat super met Max en Beer, die samen in een Hongaars bos liepen, in 2014. Beer woont in Leerdam, aan de Linge en Max in Friesland, beiden met tuinen van parkgrootte. Max is een schat, een knuffel met een beetje adhd, schrijft Trienke. Hij moet altijd even wennen, maar zo is hij.

   Max

Van Beer wordt niet minder gehouden. Ze hebben zich heel goed verdiept in de beste benadering van Beer bv. wat zijn gedrag naar mannen betrof. Met groot succes: ‘Hij is probleemloos, we zijn zo blij met hem.’

   Beer


Zoe kwam van een zwakbegaafd Spaans gezin met 28 dieren in huis, gordijnen altijd dicht. Ze geniet nu al 7 jaar intens, samen met lobbes Boef uit Bulgarije op een heerlijke bollenkwekerij in Hillegom.

  

Januari 20 2019 3 ‘Goldies’

Bikkel heeft weer sterretjes in zijn oogjes.

Zijn baasjes mishandelden hem. Daarna een jaar aan een korte ketting bij een ontspoorde dierenhoarder, in een chaos van honden en afval. Eén pootje vaak in de lucht: pijn? Maar Bikkel’s ellende is voorbij! Thuis in Balkbrug bouwde hij in 3 maanden al veel vertrouwen. Paniekaanvallen en beeldschermangst verdwenen. Bikkel leert genieten.

  

Toen hij dierenartsbezoek aankon volgde heupkopresectie: zijn flink misvormde heupkop is verwijderd. Geen pijn meer van de in de kom schurende kop. Via gewrichtskapsel en spieren moet het pootje nu gaan bewegen naast het gewricht en moet een nieuw soort gewrichtje ontstaan. Hij krijgt oefeningen, massage, hydrotherapie. Ook een zegen voor zijn gespannen schouder- en rugspieren. Bikkeltje vindt die aandacht fijn en wordt al ondeugend.

Bram en zijn baasjes zijn doorzetters: van onopgevoed tot C-diploma in 10 maanden!

   het C-diploma

Bram, 5 jaar, sleet zijn zware leven op een Spaans balkon: geen socialisatie, slechte ervaringen (met mannen). Gevolg: snel in de war bij drukte/stress, onzeker, sociaal onhandig. Maar van buiten stoer. Het riep aanvalsgedrag bij honden op. Baasjes moeten dit soms bedreigend ogende gedrag kunnen vertalen/hanteren. De intakeprocedure was dan ook heel uitvoerig ter voorkoming dat Bram terug zou komen. We stuurden A4-tjes met twijfels en waarschuwingen. Maar hun reacties toonden ervaring, acceptatie van angsten, liefde, motivatie. In de laatste stond: ‘We hopen dat we jullie twijfels hebben kunnen wegnemen. We willen graag voor Bram zorgen en trainen tot een gelukkige, blije hond.’ Oprecht en vastberaden dus. Wij zwichtten. Het ging hun echt om Bram’s geluk.

Met grandioos resultaat. Het recept: respect, training, een fijn leven. Bram gromde bv. soms. Dan moet je niet straffen of te dicht op de huid komen. Het kan van alles betekenen. Inmiddels kan zelfs de dierenarts hem zonder probleem onderzoeken. Deze voorzichtigheid gaf Bram al veel vertrouwen. En de cursussen waar Tiny snel mee begon, droegen flink bij. Bram is ook dol op instructrice Alette. Nooit gingen ze over Bram’s grenzen heen. Het resultaat van het harde werken: een Bram die vol inzet en energie nu al het C-diploma behaalde!

Turbo: ook een hart van goud

Turbo (vanwege zijn tomeloze energie) zwierf broodmager op straat en werd gepest. Met onzekerheid en verlatingsangst ten gevolge. Hij lijkt op een Hollandse Smous, dus een regen aan reacties. Ondanks gedegen intake en motivatie van hun kant (‘Hoe kunnen we jullie over de streep trekken?’) kwam Turbo wel terug van zijn 1e plaatsing i.v.m. het jongste kind.


Gelukkig vond hij snel de baasjes van zijn leven: in Gorkum, bij sportieve, lieve mensen. Turbo kan echt zijn ei kwijt op de lange wandelingen. Hij voelde zich snel veilig en kon na een maand al 1 ½ uur alleen zijn. Ook hier hebben de juiste cursussen veel bijgedragen. Met vlag en wimpel slaagde hij net als Bram al meerdere keren. Turbo was ook innig bevriend met de vader van zijn baasje. Helaas is die overleden. Turbo is niet van zijn bed geweken.

Januari 18 2019 Lang wachten loont! Thais, 10 jaar oud, krijgt nu wat haar toekomt: actie en een zachte benadering

(zie ook bericht van 6 dec.)

  

29 sept. kwam Thais bij Maureen. 5 jan. pas kreeg ze een baasje. Vele (hoog) bejaarde mensen, die blokjes om lopen en lief zijn, reageerden. Maar we gunden haar meer na een leven als broodfokpup, en eenmaal uitgediend: dumping. Ja, dat geeft een rugzakje. Maar voelt ze zich veilig, dan toont ze een geestkracht! Onder dat vervilte klittenhondje met een vreselijk gebit zit een kittig, blij dametje dat de wereld in wil.

Snuffert vooraan!

Thais is ook een zelfstandig nufje dat stoïcijns haar gang kan gaan en prikkels negeren. En kan genieten! Dat zagen ze in Spanje al. De Thais uit de klassieke geschiedenis was een ‘hetaere’ van Alexander de Grote, 4e eeuw na Chr.: een courtisane of chique prostituee voor gesprekken op niveau, bedreven in dans en fluitspel. Ook betekent de naam ‘verbond, belofte’. Kleine Thais maakt het waar hoor!

Genieten

Ze hoefde amper te wennen. Was vrijwel direct zindelijk. Eerst ‘s nachts even naar buiten voor een plasje. Dan leer je snel: plassen is buiten. Thais haalt haar puppytijd in, heeft heerlijke gekke buien en kan best hard speelbijten met haar halflege bekkie.

Thais haar bazinnetje straalt rust en plezier uit en leest goed haar ‘gebruiksaanwijzing’. Trimmen was te spannend, zeker op haar kopje. Maureen pakte dus de schaar. Verlost van viltplakken en klitten en ook nog van de rotte elementen in haar bekje, voelt ze zich veel beter. De moeder van het bazinnetje trimt zelf, dus wie weet tzt. Maar gebruikmakend van Thais haar liefde voor sabbelen en sokspeeltjes mogen ze al kammen.

Het botert ook geweldig tussen Thais en de hondjes van moeder en van oma. Wat zijn we blij voor haar!!!

Januari 15 2019 Adoptie als kroon op het werk: een happy end voor onze driepoot Rayo.


‘Si les jeux paralimpiques pour les chiens handicapés existaient, nous aurions un champion en Hollande !!!’: de reactie van Anita Dufetel van refugio Sierra Nevada bij het zien van dit filmpje.

We vreesden voor Rayo’s leven vanwege ernstige complicaties na de 1e operatie in augustus. Maar met het zware besluit tot voorpootamputatie begon de weg omhoog. 8 december kwam Rayo bij Maureen in opvang, En sinds 2 januari woont hij in Druten bij een familie met 4 dochters die hem allemaal voor 1000% in hun hart hebben gesloten. Knuffels te over!

  

Actieve mensen die het niks vinden om zonder hond te wandelen en Rayo zo veel mogelijk meenemen. Naar de manege of vrienden. Hij was al in Amsterdam waar de oudste studeert en wandelde in het Vondelpark: wat een hoop honden! En straks struinen op het moestuincomplex waar het bazinnetje als orthomoleculair voedingsdeskundige het nodige verbouwt. Geloof maar dat ook Rayo goede voeding krijgt.

  

En binnenkort op cursus. Zijn bazinnetje maakte deel uit van het demonstratieteam van de hondenschool. De apporteer- en zoekspelletjes thuis vindt Rayo in elk geval heel leuk. Maar eerst mag Rayo rustig aan vertrouwen opbouwen. Alleen zijn gaf eerst paniek, maar dat gaat al stukken beter. En onder langs de dijk loopt hij al los.

  

‘We genieten met volle teugen van elkaar’ , zo eindigde het laatste bericht.

Januari 14 2019 Wat een stevige, creatieve opvoeding vermag!

    

Lief en een boef

Spaanse Waterhond Snoef is zò lief en zette zò graag bij Maureen de boel op stelten. Dit type hond behoeft sturing om later niet zijn eigen gang te gaan en eenkennig te worden. Snoef boft: de nieuwe baasjes kennen het ras en bazinnetje Patricia weet van opvoeden. Dagelijks kunnen we op FB zien hoe Snoef met haar uitlaatservice mee op pad gaat en stap voor stap leert zich te gedragen. En heerlijk veel beweging krijgt ondertussen.

Omgevallen na een prachtige dag

Snoef is dikke maatjes met hun Spaanse Waterhond Tommy: vriendschap voor het leven, schrijft Patricia. Tommy corrigeert Snoef, haalt haar ook uit aanvalsgedrag. Want Snoef is pittig, zet honden op hun plaats die bezitterig zijn, niet samen spelen. En wie haar wil aanvallen, wordt ook op zijn nummer gezet.

Snoef en Tommy

Het opvoeden vergt veel consequentie, want Snoef is een dondersteen met een slim en sterk karakter. Maar ze genieten enorm van haar. En gelukkig kan het vrouwtje streng zijn. En wat genieten wij omgekeerd van deze prachtige opvoeding waarin humor en creativiteit niet ontbreken.

Snoef en baas

Snoef laten wennen aan een paraplu..wat een eng ding...maakt herrie...beweegt...en wordt een 1x donker😂😂

Je hoeft niet alles uit een boekje te halen!

Januari 6 2019      Rust zacht, lieve Omi. Je was een geschenk voor velen. Een terugblik vol inspiratie voor 2019


Da dag na kerst is Omi overleden. Ruim 13 jaar oud. Het eerste sitebericht in dit nieuwe jaar is een terugblik op Omi, het vederlichte hondje dat, zo stilletjes als ze rondscharrelde op het gras, met haar neusje geuren opnemend, iets knaps voor elkaar kreeg. Ze riep het goede in ons op, vertedering, rust. Ze creëerde verbinding. Naast haar trieste verhaal raakte ons, en velen met ons, het bijna onverstoorbare, serene, het intens lieve en tere.


Omi deed je voelen dat het niet om plaatjes gaat. Ze staat symbool voor de vele extra kansarme dieren die niet snel gered worden, omdat ze een kwaal of handicap hebben, niet jong of schattig pup zijn of aan een ander plaatje voldoen. In onze keuze- en gemaksmaatschappij sta je dan achteraan. Maar wat Omi gaf is onbetaalbaar. Zij maakte je tevreden met wat er (nog) is, straalde klein geluk uit. Een kostbare les.


Wij zijn Anita van refugio Sierra Nevada dankbaar dat ze Omi redde. We zijn Maureen dankbaar voor haar liefde en zorg. Het bracht gebroken nachten mee, verdriet om het gemis, maar wat Omi terug gaf had ze nooit willen missen. Ook danken we hen die bijdroegen in de kosten voor dierenarts, speciale voeding en oog-hart-nier medicatie. En allen die trouw meeleefden.



Anita nam Omi 21 april 2017 mee uit het dodingstation van Delagos: een haarkluwen, oogjes vol zweren, in een hoek gesmeten. Haar hart brak. De dierenarts verwijderde het ene oog en opereerde het andere dat iets zicht behield. Helaas is de refugio, hoe liefdevol ook, een zware plek. Nul comfort, zomerse hitte, winterkou, scherp gruis, stoffig.


Maar zelfs daar zagen we haar genoeglijk rondscharrelen. Dus, hondje van de dag of niet, 25 september 2017 namen we haar mee naar Nederland. Omi genoot nog een jaar en 3 maanden: van het gras onder haar pootjes, haar neusje in de wind, de geuren, een enkel veldwandelingetje, kroelen en tegen Maureen aan, nestjes maken in haar slaapmandjes, lekkere hapjes peuzelen. Onverstoorbaar tussen de andere honden. Ook toen ze dement werd en kleine tia’s kreeg was ze niet angstig of rusteloos.


Het is verdrietig en leeg zonder Omi. Maar in haar naam, met haar inspiratie, gaan we door en hopen ook in 2019 extra kwetsbare dieren een plek onder de zon te geven. Met Maureen en de mensen die meeleven en steunen.


De aktie voor een nieuwe schutting voor de hondenweide is mede dankzij Omi een indrukwekkend succes geworden.

December 31 2018 en 1 Januari 2019


December 24 2018 In memoriam Balou en Grietje

  

Afgelopen tijd kregen we 2 overlijdensberichten: van Balou van 8 en Grietje van 13, beide ingeslapen vanwege inoperabele kanker. De foto’s van Balou lieten zonneklaar zien hoe ver de 2 tumoren bij de melkklieren al gevorderd waren. Grietje had een enorme tumor bij de staart. Gelukkig hadden ze fantastische baasjes die hen prachtjaren hebben gegeven.

    

In Spanje         Aankomst transport in Keulen                                      Grietjes laatste foyo

Cockertje Grietje, al 10 bij adoptie (1 dec. 2015) zat in een dodingsstation. Ze werd daaruit gered door een vrouw die thuis al 70 honden had: een compleet boven het hoofd gegroeide chaos. Pas in refugio Sierra Nevada kon Grietje wat bijkomen. Ze was zo vervilt en had vergroeiingen in haar oren. Ook geestelijk was ze wel getraumatiseerd, schreef bazinnetje Ans. Ze kon bv. absoluut niet alleen zijn. Toch had ze 3 gouden jaren. Ze zag er zo mooi verzorgd uit en kreeg heerlijke boswandelingen. In huis voelde ze zich veilig en was ze super lief.

Balou, mix Rottweiler en langharige Duitse Herder, kwam uit Hongarije. Gedumpt op straat. Een lieve, zeer trouwe hond die weinig eiste en zich niet op de voorgrond plaatste. 20 januari 2014 (een jaar of 4) geadopteerd door een dierenfamilie. Samen met de Griekse Amon heeft Balou de sterren van de hemel genoten in hun volledig omheinde anderhalf hectare grote tuin/weiland. Balou was pas 8, te jong, maar wat echt telt is de liefde en de kwaliteit van leven.

December 19 2018 Nieuwkomers Rayo (1 dec.), ons 2e driepootje en Coco, Canelo, Nala, Otto, Neymar (8 dec. alle 5)

Rayo’s trieste verhaal beschreven we hieronder. Amputatie is een zware beslissing, maar Rayo’s leven liep gevaar. Onze hoop lijkt uit te komen. De wond geneest goed, de bloedwaarden zijn sterk verbeterd, mede door de extra ijzer die Maureen geeft. Dat hij het prima doet op 3 pootjes blijkt wel uit dit filmpje van een rennende Rayo met Nala. Op naar een gouden mandje!

Neymar van 5 ½ , nu Rufo, ging 9 dec. al naar huis. Naar liefdevolle mensen die altijd 4 honden hebben plus geregeld een opvangertje. Dat is wennen. Rufo was enig hond op zijn Spaans: amper aandacht, alleen op de patio wrsch. Hij doet het super: blij, aanhankelijk, leergierig, geniet volop van wandelen. Aandacht delen is een puntje: soms snauwt hij de anderen weg. Charlie en Bella’s reactie: ‘och, het zal wel’. Kanjer trekt zich dan wat terug. De kleinkinderen bekijkt Rufo nog op afstand. Dit alles hoort bij het wennen. Echt aandachtspunt is hun oppashond (2 dagen p.wk): Rufo reageert fel op de onzekere, niet goed gesocialiseerde Schapendoes-pup Doris. Doris’ angst en onzekerheid verontrusten hem duidelijk. Daar moet aan gewerkt worden.

    

Otto, maart 2014, is nu Otis. Zaterdag huisbezoek in Hengelo. Zondag gehaald. Gelukkig ervaren Beagle-kenners met tijd en engelengeduld. Otis is nl. Beagle in alles. Minder charmante kanten: zware blaf/loeien, neus achterna, bananen in de oren. 9-jarige kat Bagheera was super met hun overleden Beagle. Maar met Otis? Het kattentest-filmpje in Spanje toont een overenthousiaste, loeiende Otis en verschrikt op hol slaande katten. De afgelopen 2 dagen heeft deze vrolijke Frans meer gelopen dan in zijn hele leven en met Beagle-enthousiasme huis en omgeving verkend. Bagheera v.a. het begin in de buurt (deur op een haakje, dus hij kan weg, maar Otis kan er niet door). Met de dierenarts was overlegd: laat ze zelf op natuurlijke wijze toenadering en rangorde bepalen, vertrouwd worden met elkaars geuren. Otis had het te druk en was te moe om op Bagheera te letten. Die kwam de baas kopjes geven gistermorgen, terwijl Otis pal naast hem in de bench lag te ronken. We genieten van de mailtjes. De laatste: ‘Otis gaat als een speer. De hele familie is verliefd. Otis vindt alle aandacht super. De match tussen hond en kat komt goed: beide veel aandacht geven en veel luchtjes uitwisselen.

    

Onbegrijpelijk, Canelo (5 à 6 jaar) zat 2 ½ jaar in de refugio. Hij leefde daarvoor op straat met een één ogige kat. Een familie voerde hen. Toen buren met vergiftiging en dodingstation dreigden hebben ze ze gevangen. Helaas verdween de kat en is Canelo alleen naar de refugio gebracht. Zijn blik is soms wat treurig, maar hij is lief, vrolijk en aanhankelijk. Ook met bezoek en Maureen’s buurkinderen doet hij het super. Hij kan hard rennen en is in basis een actief hondje. Hij kwispelt blij met zijn grappige krulstaart, als hij geprezen wordt. Met zijn dikke zachte vacht en schattige koppie (1 afstaand en 1 hangend oor) een gouden hondje voor wie hem in het begin niet alleen laat en tijd geeft om te wennen en voor alles een gevoel van veiligheid op te bouwen.

    

Coco, een jaar of 4, is ook van de straat en zat 1 ½ jaar in de refugio. Dat liet sporen na, want optillen en een omarming kon hij eerst niet aan, maar nu geniet hij ontzettend van een 1 op 1 momentje, dankbaar dat hij weg is uit de refugio. In wezen een zacht, lief, naar knuffels en aandacht snakkend hondje, dat te bescheiden is om te vragen. Hij volgt Maureen op de voet. Hij is sociaal met honden, maar vindt ze snel te druk. De verzorging van de bonken vilt aan broek en staart en klonten op de buik onderging hij braaf. Wat zal het heerlijk voelen daarvan bevrijd te zijn. Op de hondenwei kan hij al lekker hard rennen in zijn eentje.

    

Nala is ong. 10 maanden. Wat een schat! Wie letterlijk stevig in de schoenen staat en deze ruwe, zeer baasgerichte diamant kan opvoeden, krijgt een fantastisch maatje. Nala is een Duitse Herder mix met hangoren: groot, lomp, enthousiast, open en sociaal. Er zit geen kwaad in, hoewel haar start akelig was. Ze zat aan de muur vastgeketend op een binnenplaatsje. In refugio de Protectora is ze gelukkig al bijgekomen. Ze blijkt een vrolijke, nieuwsgierige puber. Van knuffelen houden is een vereiste!

    

December 15 2018 Vervolg Roemenië: Smeura, het grootste shelter ter wereld (Zie WDR uitzending gemist 18 november: Tiere finden ein Zuhause)

Nuca (sitebericht hieronder) werkt met opvanggezinnen. Roemenië kent ook veel shelters. Een viertal bezochten wij. Extreme verschillen. Hele goede waar naast de basisbehoeften ook aan socialisatie wordt gedaan. Maar ook wantoestanden. Soms verzuipen mensen in dierenhulp. Gevolgen: overvol, slechte voeding, smerige onderkomens, dieren die er levenslang zitten, omdat men niet toe komt aan opbouw contacten en voor adoptie noodzakelijke observatie/beschrijving. De vicieuze cirkel. Hoe triest ook, steun is dan zinloos. Gelukkig slagen vele wel in stappen voorwaarts. Een Duitse dierenvriendin attendeerde ons op bovengenoemde WDR uitzending over shelter Smeura in Pitesti: 6000!!! honden. Oordeel niet, kijk. Het vernieuwde shelter (een voormalige vossenfarm) is in mei 2001 gesticht door mevrouw Ute Langenkamp. De dieren worden goed verzorgd, men werkt planmatig en met visie aan structurele verbeteringen in de regio (wat de regering dus helaas nalaat).

Natuurlijk, het is een absurd aantal, maar dit ‘shelter of salvation’ is een plaats van hoop. Men laat het niet bij de verzuchting dat het toch zinloos is. Aan het hoofd: Andreas Ole. Hij spreekt vloeiend Roemeens en heeft veel hulp uit Duitsland. Ze hebben 200 adopties per maand en gaan elke 2 weken gaan met hun castratiebus door de dorpen: gratis castreren/steriliseren en praten, praten, praten met de mensen. Vele ouderen hebben religieuze bezwaren: God schiep immers de voortplanting. Ook heerst de opvatting (m.n. bij rashonden) dat een hond dan geen echte hond meer is. Overtuigen gaat stapje voor stapje.

Sommigen kritiseren adoptie, zeker van oudere honden die jaren in een shelter zaten. Ook hier geldt: wees genuanceerd. Honden verschillen net zozeer als mensen. De ene vraagt luid blaffend aandacht, de andere zit stil in een hoekje etc. 26 en 29 november staat op onze site de adoptie van onze Poolse Psikus, 14 ½ jaar. De eerste jaren op straat, toen 10 à 11 jaar in een kennel. Een wonder van aanpassing. Maar andere zullen de socialisatieslag van een adoptie moeilijker of helemaal niet aankunnen.

  

In de tv-uitzending gaan de Duitsers Andreas Ohligschlager en Simone Sombecki in Smeura op bezoek. Ze nemen 4 honden mee terug. Andreas, ervaren met zware gevallen, heeft een ‘Revier für Hunde’ in Duitsland. Daar kunnen de dieren bijkomen en dan door voor adoptie. Het is ontroerend om dieren te volgen die jarenlang in een kennel zaten. En hun ervaring is dezelfde als die van ons: het is fascinerend en bij de juiste aanpak en in de juiste leefsituatie heel goed mogelijk.

December 8 2018 NUCA: de weg is lang, maar ook voor Roemenië gloort hoop.

  

Vorige week hadden we Iuliana en Monique van Nuca op bezoek. Inspirerende gesprekken over idealen en hoop. Niet alleen in Spanje (zie site 16 nov.), maar ook in Roemenië bloeien hoopvolle bloemen, vertelden zij: anti-corruptie protesten, activiteiten tegen misstanden (dieren in nood helpen, voorlichting, gratis sterilisaties). Pijnpunt: tegenwerking van de Roemeense overheid in de strijd voor kanteling van de nog massieve desinteresse. Ondanks EU-wetten gaat het ASPA-dierenbudget nog altijd naar wrede hondenvangers. Motto: vangen, opsluiten, doden. I.p.v. structurele, humane reductie van straathondpopulaties via het beproefde TNR (take/trap, neuter, return: vangen, steriliseren, terugzetten), nb. officieel verboden bij de dodingswet uit 2013! En educatie: ho maar. Maar verandering is gaande: Roemenië is in transitie. Het aantal mensen/organisaties dat helpt groeit flink!

  

  

Nuca is al jaren actief in/rond Cluj Napoca (2e Roemeense stad). Ze redden dieren. Ze zijn gesprekspartner van de gemeente: o.a. tekstvoorstellen voor verordeningen met verbeteringen voor dieren(bezitters). Jaarlijks castratiecampagnes op het platteland, waar school, burgemeester, politie, burgers bij betrokken worden.

      

Dieren vangen en van deur tot deur hond- en katbezitters overtuigen hun dier te brengen en adviseren: een beter hok, vers water, langere ketting (liefst meer bewegingsvrijheid). Sommige worden bij castratie medisch verzorgd en krijgen een nieuwe halsband i.p.v de oude ingegroeide. Dit jaar ook een campagne in Cetatuie bij een kattenkolonie. Dit alles vergt geld, spullen, menskracht.

  

                                                        voorzitter Iuliana Zuber rechts en dierenarts Ioanna

  

Esperanza bewondert Nuca’s werkwijze. Keihard werken, liefde en professionaliteit. Hoge doelen en idealen: verbinding van goede krachten en structurele, lange termijn verbetering. (Inter)nationale bijeenkomsten om te leren van elkaar, elkaar te stimuleren, samen te werken. Esperanza investeerde daarom flink in hun vorig jaar geopende kliniek voor zwerfdieren. Een succes! Er komen ook al betalende klanten vanwege hun hoge standaard. De dierenartsen krijgen nu een heel bescheiden loon. Google op cabinet veterinar happy pets!

  

  

Kinderen zijn de volwassenen van morgen en de hoop voor de toekomst. Nuca bezoekt daarom vaak scholen. Recent Scoala Generala nr 1 in Dej, met 4 honden. Positief: steeds meer kinderen weten al iets over de behoeften van een hond (naast vaccinaties, ontworming, voeding, onderdak ook empathie!!), belang van castratie en chippen. Ze leerden de 4 honden kennen en hoorden hoe om te gaan met honden zonder en met baasje. Sommigen hadden thuis een adoptiehond! Grote verrassing deze keer: 500 Lei/RON donatie voor Nuca (alle kinderen gaven 1 Lei/RON).

  

  

Aankomst in Duitsland en bij de nieuwe baasjes thuis.

  

  

December 6 2018 Thais wordt steeds leuker. Zou ze met kerst voor het eerst van haar leven een eigen thuis hebben?

  

Thais, 10 jaar, diende jarenlang enkel voor de broodfok en werd toen gedumpt. 29 september kwam ze naar Nederland: behoorlijk vervilt en een gebit in beroerde staat. Wat is ze opgeknapt. Zeker ook na de grondige gebitsreiniging en extractie van maar liefst 8 elementen. En recent nam Maureen het drastische besluit om de tondeuse te pakken. Thais was trimmen niet gewend en het dagelijkse ontklitten was onvoldoende. En op sommige plekken, zoals de oren en het kopje, is het te spannend voor Thais. Ook haar kont bleef vervilt. Mooi is anders, maar dat komt wel weer. Thais rende dolblij rondjes na de kaalknip.

  

We kregen veel reacties van te weinig actieve mensen. Maar we plaatsen haar niet bij ‘blokjes om’ mensen. Thais bloeit op van een heerlijke wandeling en stapt er flink op los. Ze lijkt veel te willen inhalen en haar tot nu toe super kleine wereldje graag te vergroten. Prikkels kan ze goed buitensluiten. Ze kachelt dan stoïcijns door. Ze wordt ook speels en laat zich hangend aan een slipper meesleuren door Maureen. Thais is typisch Maltezer nuffig, maar zo lief en blij met aandacht en een aai. Dit parmantige, kittige hondje heeft een zachte, rustige benadering nodig. Maar wil dus op zijn tijd actie. En wat heeft ze veel liefde te geven.

  

December 6 2018 Een actieve baas of bazin, die Abe met geduld opvoedt, krijgt een fantastisch maatje.

Abe uit Polen wacht vanaf augustus op een baasje. Abe is een prachtige hond van een paar jaar met mooie blauw-grijze vlekken in zijn vacht. Hij kwam uit een Pools shelter naar Nederland. Daarvoor was hij straat- en tuinhond. Helaas, al na een week adoptie moest hij weer weg: te onopgevoed, te druk, te plakkerig. Maar Abe moest lichamelijk en geestelijk toch nog helemaal bijkomen? Zo sneu voor dit lieve dier.

    

Abe was niet verwend. Lichamelijk niet en niet qua aandacht. Hij stal ook eten, inclusief verpakking. Hij kwam met korsten, had snel diarree. En was aanvankelijk inderdaad plakkerig. Maar dat is zo begrijpelijk. Dat zijn er veel meer. Inmiddels is Abe zo vooruit gegaan. In alle opzichten trouwens. Hij is open, vrolijk, aanhankelijk, lief en speels. Wel merk je dat hij het zelf meest moest rooien, waardoor hij niet slaafs volgzaam is. Abe is energiek en dol op wandelen. Hij is ook slim genoeg om met training veel te leren. Wij hopen op een baasje dat snapt dat Abe ‘straathond’ in zijn rugzak heeft, niet kant en klaar is, maar heel veel zin heeft om in hem te investeren. En dat zal dubbel en dwars terug betaald worden door Abe.

  

December 3 2018 Le cercle de Rayo


Wie sluit de kring en geeft Rayo het happy end voor het leed en onrecht dat laffe mensen hem aandeden?

  

Rayo’s verhaal staat 26 aug. en 16 nov. op de site: 2 operaties, ernstige infecties, veel medicatie, afzetten van de poot op 13 november. Zaterdag 1 dec. arriveerde Rayo bij Maureen in Smilde. Zondag bezochten we hem. Mager, geen spieren, een grote kale plek, maar al heerlijk uitgerust van de lange reis en open en nieuwsgierig naar zijn nieuwe wereld. Gelukkig niet gehinderd door het besef dat lafhartig mensengedrag hem zijn poot kostte. Rayo’s bloedwaarden zijn inmiddels stukken beter en de wond is geheeld. Nu aansterken.

   

De kaart met Merci stuurde Anita. Maar ook wij zijn zo blij en dankbaar met alle medewerking en steun van degenen die een steentje bijdroegen aan de zorg voor Rayo en zijn komst naar Nederland: ofwel met ‘Le cercle de Rayo’.

  

Medewerkers van de refugio Sierra Nevada en Rafi die hem na de 2e operatie in huis nam, omdat herstel in de refugio te riskant en complex bleek na de 1e operatie.

  

Monique leerde Rayo kennen in september, toen ze met haar dochter vrijwilligerswerk in de refugio deed. Zij en haar man haalden Rayo op uit Gelsenkirchen in Duitsland vanaf het transport met Mari die zo lief was een extra plekje te creëren voor Rayo, hoewel ze al vol zat.

  

Maureen die Rayo in haar huis opvangt, verzorgt, observeert en begeleidt. De buurkinderen helpen bij socialiseren.

We gaan nu op zoek naar een liefdevol en fijn thuis voor Rayo.

November 30 2018 Betty verdient zo een kans. Re-Trail Dogs helpt met speurlessen

    

Betty stond eerder op de site. Onze eenkennige, lieve kruising Vizsla van 4 ½, leefde 5 maanden in het Roemeense veld. Na 3 maanden bij Carmen Costea thuis kwam ze naar Nederland, december 2014. Helaas moest Betty na ruim 3 jaar adoptie weer weg. Ze zit sinds maart in De Nomadenhof in Sneek, waar ze gelukkig hele goede zorg en veel aandacht en liefde krijgt. Ook wordt met Betty gewandeld. Dan is ze zo blij.

Maar door haar harde start, heeft ze een onzekere kern. Kent ze een persoon, een dier, een situatie niet, voelt het onvoldoende veilig, dan kan ze uitvallen. Betty heeft stabiliteit en veiligheid nodig. Een rustige omgeving en een baasje dat rust en zekerheid ademt en kan sturen. Ze is zo lief en enthousiast. Wie verstand van honden heeft, lichaamstaal herkent, een hond als Betty stuurt, als ze onzeker wordt, krijgt een intens lief dier.

    

We zijn dankbaar dat Nella Mastenbroek-van Pelt met haar stichting Re-Trail Dogs ook Betty wil helpen. Te herplaatsen honden, die tussen wal en schip vallen, krijgen kosteloos speurtraining. Het werken met neus en hoofd geeft plezier, verlaagt stress en vergroot zelfvertrouwen. Daardoor nemen gedragsproblemen gerelateerd aan onzekerheid en stress af. Michiel en Dirkje deden al een keer zo’n speurtraining bij Re-Trail Dogs met Betty, die het goed deed. En vorige week vrijdag ging Astrid de Vries, de beheerster van De Nomadenhof samen met Betty speuren, terwijl Omrop Fryslân, de Friese TV, opnames maakte (zie hieronder). Er is maar een klein stukje uitgezonden, maar we vinden het ontzettend leuk. Betty deed het weer goed, alleen vond ze het tv-circus dat mee liep heel spannend in het begin, maar later ging dat over, zei Astrid. We hopen dat iedereen mee uitkijkt voor een nieuw thuis voor Betty.

  


Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop