BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

U kunt ons steunen door te storten op Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar

Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                              52219410

RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                                      850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                                                  6444172          UBN

nVWA Registration of European Trade Recognition, EG approval number:                    317612            nVWA-RVO

 

ONS BLOG staat onder Ter Adoptie

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)

Ter Adoptie

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adoptie. Op de blog van de Ranjaclub staat uitgebreidere informatie met foto's en filmpjes

Momenteel ter adoptie: Tinka, Freek, Brown, Noble, Zani, Kito en Lydia 

Tinka april 2015

 Zani april 2014

                                                                      Freek maart 2022                                                                                 

                                                                      Kito, januari 2014                                                                               

                                                                        Noble 1 maart 2021

                                                                        Brown dec 2015                                   

Lydia januari 2014

 

Tinka komt van een Spaanse particulier. Lydia komt van refugio Sierra Nevada te Padul

Brown en Noble komen uit de refugio Protectora te Fuente Vaqueros bij Granada Andalucia

Freek, Kito en Zani zijn herplaatsers

 

BLOG ESPERANZA

 

 

Mei 19 2024  50% aktie 17-31 mei www.samenwerkende-dierenclubs.nl

 

Fijn opnieuw mee te mogen doen met de 50% aktie: elke donatie aan Esperanza wordt in de aktieperiode (17-31 mei) met 50% door De Samenwerkende-Dierenclubs verhoogd, €10 wordt €15, €25 wordt €37.50 enz. We hebben steeds meer en hogere rekeningen door hard gestegen prijzen en natuurlijk onze keuze, visie. Ook in deze onzekere tijd (stagnerende adopties) gunnen wij zo dat plekje onder de zon aan extra kansarmen. Diverse (oudere) van onze huidige 7 adoptie honden krijgen medicatie en supplementen. Ook kosten van (bloed)onderzoeken en ingrepen hakken erin. 2024 is al een duur jaar. 

 

Tinka:

 

Bij een flinke sanering van het gebit van onze lieve Tinka zag de dierenarts tijdens de ingreep wat afwijkends aan de tong. Bloedtesten toonden problemen met aanmaak bloedcellen in het beenmerg. Vervolgtesten wezen uit: Leishmaniose. Tinka krijgt nu een kuur Milteforan en verdere medicatie. We hebben goede hoop dat nieuwe bloedonderzoeken verbetering gaan uitwijzen. Ze verdraagt de huidige kuur verbazingwekkend goed. We gaan ervoor, samen met Tinka, om het onder de knie te krijgen. 9 april werd ze 9. We gunnen Tinka nog veel meer. Ze had genoeg pech in haar leven.

 

Brown:

 

 

 

Ze zal rond de 8 zijn en is ook weer een voorbeeld van veerkracht na ellende. Operatieve verwijdering van een tepellijst deed haar erg goed en met de nodige ondersteuning is Brown zo mogelijk nog opgewekter: knuffelen, wandelen, spelen (en eten!), het is allemaal fijn

 

Lydia:

 

 

Lydia, 10 jaar, heeft een aantal medicijnen ivm haar hartkwaal, maar o, wat is ook die het waard. Ze is nu een intens lief boefje met grote oren dat na een leven van misbruik geniet en in een oogwenk de trap op is richting snoeptonnetjes.

 

 

Natuurlijk vragen ook onze andere lieverds het nodige om gezond te blijven: Kito (sitebericht hieronder), Zani, Noble en Freek.

 

 

Mei 5  2024   Een zwaar leven en ook een goed leven, en de balans 

 

Zie ook hieronder: Uli, Tinka, Xavi, Okkie. Bovenstaande gold zeker voor Daan (overleden dec. 23). Wat zat er in haar rugzakje??? Slechthorend dachten we, toen ze kwam (ong. 6 j.) En gaatje onder haar oog. Boosdoener bleek, na een zoektocht, een afgebroken kieswortel. Het genas nooit helemaal, zal last gegeven hebben. Wel verbeterde met de behandeling ook het gehoor. Daan vond een thuis (jan. 20), kreeg een fijn leven, was sociaal, lief, kon enthousiast spelen, liep vaak lekker los. Helaas, haar trauma’s bleken groot. Ze leek altijd in alert stand, op wacht, zoekend. Bij onweer: hijgen van stress. Bij fietsers: grote paniek. Ze had ook fors, oud meniscus letsel. Was het de combi fysieke last (hoofdpijn? knie?) en angsten? Daan’s leven en dat van de baasjes werd geleidelijk zwaarder. Na 4 jaar met heel veel goeds is Daan ingeslapen.

 

De mate waarin trauma’s doorwerken is onvoorspelbaar. Fysieke last kan meespelen. Okkie en Daan gingen er met de jaren meer onder gebukt. Uli en Xavi hadden minder grote angsten, maar de baasjes moesten grenzen goed aanvoelen, het juiste handvat vinden. Tinka (uit zelfde situatie als Xavi) leek amper ballast te torsen. Mens en dier beide, we veranderen met de jaren, reageren ook verschillend. Angsten, verdrongen of niet, komen soms alsnog naar boven cq verergeren, anderen groeien er overheen, leren beter ermee te leven. Onze Roemeense Kito torst veel. Op straat geboren, 2014, door een stel sadisten mishandeld (oa wervelschade). Blijvend op zijn hoede bij al wat vreemd is. Op (zachte) aandrang reageren is hem niet gegeven. Laat soms van angst plas lopen bij eenvoudige handling. Poep afvegen (last van anus) is moeilijk. Moeilijke eter. We namen hem en Zani in aug. over van een lieve vrouw. Niet verstandig in deze tijd, wel van harte: Erna (terminaal) kon in vrede gaan nu mn kwetsbare Kito bij Maureen in veilige haven kwam. Kans op adoptie is gering. Zijn credo: veiligheid, geen prikkels, hele rustige, goede sfeer. Niet 4 x daags straat op om te plassen of in klein tuintje met prikkels. Toch is Kito’s kwaliteit van leven goed. Hij is meest in rust, goed in de roedel, geniet in de grote tuin, van zijn fijne orthopedische bed, haalt op eigen tijd een knuffel bij Maureen. In maart kwam dierenarts Froukje aan huis alle adoptie- en eigen honden titeren. Ze is vaardig en rustig. Kito onderging het verstijfd, maar goed. En was zelfs even nieuwsgierig naar ons.

 

Vrijdag meldde Toni’s bazinnetje Esra heel blij een ‘groot doorbraak moment’ na 3 jaar, 11 mnd. Toni is zo gelukkig. En toch soms blinde paniek: bv. bij zwaaien, vegen met bezem, vliegenmepper ed. Hij knalt dan naar buiten. Geslagen??? Gisteren bleef hij voor het eerst rustig zitten bij het vegen van de woonkamer. Toni blijft groeien in het overwinnen van zijn angsten. En zijn adoptiesituatie is zeker bij een rescuehond verre van voor de hand liggend: afdeling van een studentenflat met 14 bewoners. Het toont dat we heel vertrouwen hadden in dit verantwoordelijke baasje. Dit oude filmpje is te mooi om niet nog eens te tonen, m.n. ook 2e deel (duurt kwartiertje!)

 

Een geschenk is het, baasjes die voelen: dieren zijn levende wezens met gevoelens, geen bezit dat je naar wens kunt plooien. Zeker dieren met rugzakje vragen begrip, respect. Plus rustige, stabiele sturing, veiligheid. Aanvaard dat oude angsten en demonen de kop op kunnen blijven steken. Omarm (piep)kleine stapjes, steun bij terugval. En soms krijg je een ‘cadeautje’, een knuffel, een stap(je) vooruit, ook na jaren nog. Dat geeft rust en zin. Niet de plaatjes, niet de verwachtingen. Alles hoort erbij.

 

April 20  2024     In every beginning there is an end …                                                                                                                     

Kleine Uli overleed 14 maart door artrose ea ouderdomsproblemen, 16 jaar. Uli was 9, toen hij na 2 jaar refugio een thuis kreeg. Dit knuffeltje, slim, lief, geinig, snakte naar geborgenheid, maar torste wel wat mee. Gevolg: ook een angstige, onzekere kant. Uli moest rustig benaderd, tijd krijgen vertrouwen te voelen. Zijn baasjes verdienen de hemel aan hem met hun geduld, creativiteit, inleveren van eigen wensen. Ze genoten volop van Uli, maar het was niet altijd makkelijk. Vreemd bezoek bleef een fors issue. Wij danken hen en hopen in deze verwarrende tijden mensen te blijven ontmoeten die voor onze rugzak-honden gaan. Het kan niet genoeg herhaald: ‘Het gaat er niet om dat het makkelijk is, maar om betekenis.’ (Het schoentje hieronder gaf Maureen mee bij adoptie. Uli speelde ermee tot het eind.)

 

Boomerterriermixje Tinka werd zwaar verwaarloosd, smerig, met melkklier tumoren gedumpt in refugio Sierra Nevada, zeker al 9 jaar. Gelukkig mocht ze nog vier en een half jaar volop genieten in Emmen. Tinka werd ‘ons kindje’. Vrolijke, aanhankelijke Tinka keek niet om en had een makkelijke, rustige kant naast een levendige. Het was liefde over en weer tot het einde. Tinka werd vertroeteld en genoot van de heerlijke wandelingen. Na een tia en toenemende dementie lieten ze Tinka op 18 dec. 23 in liefde gaan.

 

 

Het verleden achtervolgde Lhasa Apso mix Xavi wel. Zo ontspoorde zijn 1e adoptie na een goede start alsnog. Hij was met Tinka gedumpt in belabberde toestand en bijna 4 toen hij de juiste, rustige baasjes vond. Hij stierf 20 maart, pas 8: nierfalen ivm hartproblemen-medicatie. Xavi’s boek is dik: hij beet mij op vliegveld Malaga, patella luxatie aan 2 knietjes, hernia, lekkende hartkleppen, beet zijn lieve baasje 1x (angst bij onhandig tuigje afdoen), kreeg na toediening Bravecto epilepsie. Aanhankelijk en ook bang. Xavi had dus een wensenlijstje, want ook bij lieve baasjes kan het fout gaan door onrust, onvoorspelbaarheid, te veel/te snel knuffelen, optillen, overbuigen ipv wachten tot hij zelf contact wil/aankan. Dus vroegen we: Woont/Wandelt u prikkelarm? Kunt u een hond goed lezen? Bent u creatief genoeg om te sturen en de hond bijtijds uit een spannende situatie te halen? Dat lukte! Zijn ervaren vrouwtje had een rustige en vaste hand, geduld en muntte uit in creativiteit. Ze genoot ervan hem als een klein werkhondje stapje voor stapje verder te brengen: ‘Het was een geweldig hondje’. (op de foto’s oa een aanhankelijke Xavi die Maureen achterna wilde springen in de schuur en aandachtig naar vioolspelend vrouwtje luistert)

 

 

Roemeense Roxy > Okkie, overleden 27 dec., torste een zware rugzak. Geboren in een park in Boekarest aug. 2009. Carmen Costea verzorgde daar 25 honden. Tot de dodingswet, 2013. Om hen van een wrede dood te redden kwamen ze deels in shelters buiten Boekarest. Okkie kreeg er grote trauma’s. Carmen, wanhopig haar honden zo te zien, nam een deel successievelijk in huis. Okkie kwam in opvang in N-Friesland. En mocht blijven, een zegen voor Okkie met aanvankelijk extreem vluchtgedrag en blijvende angsten. Maar in de 7 gouden jaren daarop overheerste het heerlijke leven. Ze ontroerde, was in al haar bescheidenheid aanwezig. Maar met de ouderdom kon haar koppie de oude trauma’s niet meer bolwerken. Angsten, onrust verergerden. Het was haar tijd. Okkie’s leven was zwaar en ook prachtig. Haar baasjes begeleidden haar altijd liefdevol en waren soms ook een beetje wanhopig. Ze hebben haar veel gegeven en ook veel van haar geleerd: ‘Okkie was een grote levensles.’ Het gaat om betekenis, staat hierboven bij Uli. Als dit geen betekenis is …

 

Bij Carmen in Boekarest                   Gelukkig in Friesland                          Veilig in je kuil

 

 

Ivy geboren juli 2012 vond een prachtplek in Alphen a.d. Rijn op 20 mei 2013 bij een sportief bazinnetje dat met dieren werkte en bij de ong. even jonge Spaanse Finn, een schat, maar heel onzeker. Het pakte super uit. Mix Border Collie Ivy was een werkhondje dat helemaal aan haar trekken kwam bij dit actieve bazinnetje, oa met diverse cursussen. Ivy en Finn waren dik bevriend. Op 14 jan. kregen we nog een bericht dat beiden ondanks wat senioren kantjes nog volop genoten van wandelen, spelen, knuffelen, botten kauwen en heerlijk slapen. 24 jan. overleed Ivy, donderslag bij heldere hemel. Ze was niet lekker, rond haar hartzakje zat allemaal bloed, er was geen redden aan. Een groot verdriet, een groot gemis. Maar ook grote dankbaarheid dat Ivy zo tot haar recht mocht komen in haar leven.

 

 

 

April 1 2024   Pasen is een nieuw begin

 

.Zou ons kleine paashaasje Lydia hiervan het symbool mogen worden? Een nieuw begin bij een eigen baasje? Bij een baasje dat weet: iedereen hoort erbij en niet kwantiteit maar kwaliteit van leven is het meest kostbare. Met Lydia zal kwaliteit je omringen. Ze is een adembenemend voorbeeld van liefde, zachtheid, pit en niet omkijken. Ze is wrsch. rond de tien inmiddels. Gedumpt na een hard leven, verwaarloosd, met kwalen. Refugio Sierra Nevada nam haar liefdevol op, liet haar opereren aan het nodige. Lydia reageerde lief, wat ze ook onderging. In mei zagen we haar in de refugio. Ook Maureen was geraakt en opende hart en deur voor haar. Er volgde helaas nog een hete Spaanse zomer, maar in oktober kwam ze. De hartmedicatie doet inmiddels wonderen. Lydia geniet van alles, binnen en buiten. Ze is ook stout, sjeest moeiteloos naar boven om daar de tonnetjes met de lekkerste snoepjes te openen.

Lydia is puurheid. Zij leert je te aanvaarden wat is, te kijken naar wat nog wel kan, te genieten van kleine dingen die voor ons allen binnen bereik liggen. Esperanza betekent hoop. Pasen is een nieuw begin. We blijven ons inzetten voor Lydia en haar vriendjes Tinka, Kito, Zani, Noble, Brown, Freek. En hopelijk kunnen we snel weer nieuwe dieren helpen. Blijft u helpen? Met (financiële) donatie, adoptie, berichten delen, betrokkenheid?

 

Februari 25 2024                    Adoptie van Carla (Casata), Mr. Nilsson, Milka, Vainilla

 

Het blijft komkommertijd qua adoptie tempo, maar qua inhoud bloeit het. Het wachten was het bij alle 4 meer dan waard. Hartendief Vainilla, mix Tibetaanse Terrier, wrsch. 4, had een horror leven. Vorig jaar bevrijd uit een hel: 1 van de 22 hondjes bij een verslaafde hoarder, nooit buiten, opeengepakte kluwen, soms gewond of dood. Daarbij een zware, fatale hartwaal. Een goede hartspecialist in Vught behandelde haar succesvol. Dank voor jullie super steun die de ong. € 4000 die Vainilla uiteindelijk kostte grotendeels dekte. Genezen van haar hartkwaal en met groeiend zelfvertrouwen komt Vainilla’s prachtige karakter nog meer tot bloei. Sinds 3 febr. mag ze stralen, bruisen, rondjes racen in de tuin, met water kliederen, een prachtig nauurgebied inlopen vanuit huis, in Heerde bij maatje Yuki, poezen Bendis, Boreas, Caira en de kipjes. Ze lijkt al zo gesettled en de baasjes, met hun overgrote rescuehart, zijn enkel dolverliefd.

 

Casata > Kaas > Carla, geb. 2022, kreeg serieuze reacties waarmee we soms ver kwamen en het dan net niet waren. Dit inlieve dier maakte nare dingen mee. Gevonden onder de onverklaarbare wondjes. We zagen haar in mei in Spanje. Prima met honden, maar voor sommige, ook kleine, bang, onzeker. Bij Chantal was ze met 1 van de 3 grote honden ook dubbel: soms prima, soms fors in aanval. Bij Maureen spanning met oa Brown, bang over en weer. Carla moest in de juiste handen gezien verleden, karakter (Mastin-berghond mix) en leeftijd (nog lang niet uitgepuberd). Die combi vergt inzicht, begrip, veel en juist sturen. In het landelijk Wezuperbrug vond Carla de juiste, actieve baasjes. Ze schreven: … een kanjer die het graag goed doet, de eerste pagina’s in haar boekje zijn gelezen, gelukkig in een taal die wij begrijpen, enkele alinea’s over reactie op andere honden moeten we nog vertalen. Inmiddels zijn ze stappen verder. Carla ‘zingt’met de ezel, is relaxed met de 2 katten en wordt waaks. Mbt andere honden, bezoek, in de auto, aan de fiets gaat het al zo goed. Natuurlijk ook werk aan de winkel w.o. kauwen op spullen als ze alleen is. Maar ze lijkt al zoveel stabieler.

Nilsson, Yorkie mix van 4-5, jaar zat ongelukkig en mager in de refugio. Het sterk baasgerichte apekoppie snakte naar nabijheid en liefde. Nu woont hij in Gasselternijveen bij 2 baasjes, is nooit alleen en wordt ’s avonds de trap op gedragen naar de slaapkamer. In tegenstelling tot Carla was dit een turbo procedure. In 2 dagen gepiept: informatieverstrekking over en weer, telefoongesprek, huisbezoek, ophalen. Nilsson (het aapje van Pippie Langkous) is ‘helemaal ons hondje’. Dat hij de eerste weken soms op de vloerbedekking plaste werd hem niet kwalijk genomen. Dat gaf Nilsson vertrouwen. Hij is stapelgek op zijn baasjes en geniet overal van. Achter het huis ligt een fijn bospad en in de fijne, groene tuin kan deze kleine dinky toy op 4 pootjes rond rennen als hij zijn gekke 5 minuten heeft.

                                                                                                                                                                                                                           

Op het filmpje hierboven zien we Tobi het nieuwe maatje van Milka

 

Knuffelige, bescheiden, gevoelige, zeer energieke jachthond Milka, Breton Spaniel, 3-4 jaar, gevonden bij een dorp, waarschijnlijk in een schuur geleefd, vond het juiste plekje bij 2 baasjes en goeiige, speelse Toby die al nacht 1 zijn plekje tussen de baasjes aan Milka afstond. Hoewel in basis prima met mens en hond, is Milka door haar socialisatiegaten eerst op afstand. In deze rustige woon-wandelomgeving (uiterste rand Almere) mag ze leren bij angst steun te zoeken bij de baasjes ipv te vluchten. Baasjes die al decennia leuke cursussen doen met hun honden, graag lopen, ervan genieten een hond hond te laten zijn. En: de combi energiek - gevoelig op waarde schatten. Het gaat heel goed. Toby en Milka waren direct bevriend. Loslopen en leuke cursussen gaan ook zeker komen. Foto’s sturen is niet zo hun ding, hier een paar van het huisbezoek: de huiskip en hond Toby die onze kattige Kitty probeert te paaien.

 

 Februari 1 2024     Met overtuiging gaan we voort!

 

De radiostilte op deze site was lang door een combinatie van factoren w.o. het tijdrovende verzenden van de honderden nieuwjaarsmailings (hieronder). De vele fijne reacties, updates, foto’s vroegen ook om zorgvuldig beantwoorden en soms archiveren. Veel werk, maar het geeft zoveel motivatie. We investeren veel in het zoeken naar mooie matches in belang van dier, adoptant, goede naam en zaak van (buitenlandse) adopties en dierenwelzijn. Daarbij zorgvuldig en betrouwbaar zijn naar mens en dier is ons streven. Gestaag bouwen aan die betere wereld voor dieren op onze kleine schaal. Maar wij zijn slechts een schakeltje in de keten: elke donatie klein of groter, spullen, voer, adoptie van een kansarm dier is net zo belangrijk en onmisbaar. We beginnen 2024 met het blije gevoel dat de pot tegen een stootje kan. De prachtige actie van de Samenwerkende-Dierenclubs van Diana Spaans (bericht 16 dec.) waar we opnieuw aan mee mochten doen leverde meer op dan streefbedrag euro 500, dus kregen we ook de bonus van 250 euro. Viltkunstenares Lia Smid doneerde de prachtige opbrengst van haar verkopen in december. Samen met individuele eindejaars donaties een fijn resultaat. Nuca, de Protectora en Sierra Nevada konden we blij maken met een flink bedrag. Met overtuiging en goede moed richten we ons in 2024 op de bemiddeling van onze 8 langzitters, kansarm op een huisje, maar ze verdienen het als geen ander. In het volgende bericht vertellen we van de mooie adopties van Mr. Nilsson, Casata (Carla) en Milka.

 

esperanza wenst mens en dier veiligheid en hoop in 2024

Vainilla kreeg toekomst        onze kanjer Carla      l;eine sidekik Nozem     Mr.Nillson werd het heertje   

 

Vrij naar John Lennon: ‘Imagine all the people and all the animals sharing all the world * You may say I'm a dreamer, but I'm not the only one * I hope someday you'll join us and the world will be as one.’ Carla, Nilsson en Nozem zijn enkele van onze geluksvogels in 2023 voor wie wij de droom een nieuw baasje mochten vervullen. Vainilla kreeg weer levensverwachting. 2023 was niet gemakkelijk, onzekerheid bemoeilijkte adopties, verhoogde prijzen. Maar onzekerheid kan ook tot dieper besef leiden: dat het gaat om zin, betekenis ipv bezit, alles kunnen. Dank aan ieder die ons steunde met adoptie, spullen, financieel, moreel. Wij blijven in 2024 de Protectora en Sierra Nevada bij Granada en Nuca in Cluj Napoca helpen. Fijne organisaties van vrijwilligers. Zij zien veel leed, maar werken keihard vanuit diepe dierenliefde. We delen onze waarden. In ons werk op weg naar die wereld met plek voor al wat leeft staan, naast adopties, voorop: educatie, sterilisaties, juridische stappen bij misstanden, krachten bundeling.

 

Blijft u helpen? Voor Nuca met hun prachtige kliniek voor zwerfdieren, opgezet met onze hulp? Voor refugio Sierra Nevada met maandelijks duizenden euro’s medische kosten? Voor de Protectora in deze zware tijd, nu de overheid na decennia verwaarlozing het gebouw om dubieuze redenen wil renoveren en alle dieren (ook oude en problematische) er uit moeten? En voor onze adopties? Om ook in 2024 weer baasjes te vinden die een levensverhaal accepteren, die ruimte bieden aan gewenning en groei?

 

NL13 TRIO 0198487509 tnv Stichting Esperanza

 

www.esperanzahoopvoorhonden.nl   

htttp://baasjegezocht.blogspot.com   

http://ranjaclub.blogspot.com

 

‘Jouw actie verandert niet alleen het leven van een dier, het inspireert ons allen om ons te blijven inzetten. Geeft ons hoop en herinnert ons eraan dat er altijd geweldige mensen zijn die bereid zijn een kans te geven aan de dieren die het meest nodig hebben.’ Dit schreef Sierra Nevada recent op Facebook na de adoptie van Chica na 5 jaren opvang.

 

December 16 2023   17-31 DEC. 50 % AKTIE STICHTING SAMENWERKENDE DIERENCLUBS:  STEUNT U ESPERANZA? NL13TRIO0198487509

Kijk op www.samenwerkende-dierenclubs.nl

Zij voeren akties voor goede dierendoelen, ook voor Esperanza dit jaar. Ze hogen onze donaties van 17–31 dec. op met 50 % tot max. € 250.

Hoop en samenwerking zijn drijfveren van Esperanza Hoop voor Honden de wereld wat mooier te maken voor: mens, dier, aarde. Onze focus: oudere dieren, met rugzakje, handicap, ziekte. Wij steunen Nuca’s Roemeense zwerfdierenkliniek en 2 Spaanse asielen Sierra Nevada en Protectora. Zij redden dieren, bezoeken scholen, steriliseren. De dankbare trouw van geredde dieren ontroert, verrijkt, geeft zin. Helpt u ons helpen?

Vainilla, pas 3, leefde in een horror situatie van 22 honden, zo vuil, soms gewond, dood. Ze zou kort leven Maar na een succesvolle ingreep aan haar erge hartafwijking bruist ons levensgenietertje volop met normale levensverwachting! Wie wordt haar baasje? Haar alles?

Liam, ca 7, ook uit deze nachtmerrie, had oude bekkenbreuken, soms verkeerd aangegroeid. Zijn baasjes kozen hem bewust. Nu verrijkt hij levens. En krijgt volop liefde terug. Hij gaat mee naar het werk. Hulpbehoevenden ontdooien, komen tot rust bij hem. Hij kent hun kamer. Wie angstig rond doolt, leidt hij veilig naar bed. ‘Liam is onmisbaar, thuis ook, een geschenk uit de hemel.’

Opgebruikt Podencootje Lydia, 9 of 10, tandeloos bekkie, extreem verwaarloosd. Toch haalt haar fijne koppie het beste in ons boven. De multi-operatie en goede hartmedicatie doen wonderen. Ze wandelt graag en met haar kaken eet ze nu als een tierelier. Zachte, gevoelige Lydia, enkel lief, altijd Zen, heeft een baasje zo veel te bieden.

 

December 9 2023  Overleden: Tommy, Ellio, Zoetje, Vieta, Bregje. Dankbaar dat ze alle vijf liefdevolle zorg en een mooi leven mochten leren kennen.

 

 

Hongaartje Tommy, dik 15, soort jachtterriertje, werd gered uit het bos, bijna verhongerd. Na 7 zielsgelukkige jaren samen werd zijn nieuwe bazinnetje ongeneeslijk ziek. Uit liefde voor Tommy vroeg ze op tijd herplaatsing. Weer vond Tommy het geluk, nov. 2018 in Zwijndrecht. Weer volgden fijne jaren met heerlijke camperreizen in Denemarken, Zweden en Tommy's favoriet: de Drentse bossen. Tommy wilde 1 ding: altijd samen. En dat waren ze. Tommy kreeg kwalen (maag, nekhernia), maar met geduld en creativiteit kwam hij er altijd weer bovenop. Stoere Tommy dacht recent nog soms een pup te zijn. Tot hartkwaal en nierfalen echt toesloegen. We genoten altijd van hun updates en bedanken de baasjes voor 5 gouden jaren.

 

 

Foto's van Ellio/Skippy  resp. met Michiel in Spanje, met onze Niki, met Samantha


Ellio > Skippy,  een bijzondere Esperanzahond, kwam mei 2013, ca 1 jaar. Gered door hondenvrienden Rocio en Paco. Bang! Durfde geen drempel over. Vol hagel. Een achterpoot een ongebruikte stomp door zware Patella Luxatie. Veel hagel is verwijderd, veel bleef zitten. Dat gaf geen last meer en ook op 3 poten genoot Skippy. Nog in 2022 zei de dierenarts: alle hagel zit nog 'mooi op zijn plek' en rug en heupen zijn tegen de verwachting in geheel ok. Bij baasje Samantha, hondenmaatje Angel, de poezen, op doggy dance  en behendigheid,  ontwikkelde Skippy zelfvertrouwen, durfde met zijn bek te spelen, stukjes het water in. Nu was het op. Wij citeren:
'Vandaag 18 okt. rond 10 uur is Skippy ingeslapen, het lijf was op, onze dappere Skippy was moe. Een groot gemis, voor ons en de wereld. Skippy laat vele vrienden achter die van hem houden.' Skippy alias Ellio heeft ons allen zo veel geleerd in het leven:


Over trouw en vertrouwen en over sterk zijn als het moeilijk was.
Over vriendschap, hoe je die moet behouden en over je aanpassen als het even anders was.
Over dankbaar zijn voor weinig en veerkracht in het leven, genieten van elk gegeven moment.
Over houden van ieder persoon die je kent en over steunen op de ander en kracht.
Over van jezelf leren houden en over verwonderd zijn wat de wereld je bracht.
Lieve Skippy je zal gemist worden, al is jouw taak op aarde klaar.
Ik weet dat jij vanuit de hemel de wacht zult houden. Over ons zal waken en zal helpen om lessen te leren over houden van elkaar.
Skipy voor altijd in ons hart.

 

 

Zoetje 1 > De rode vriendjes / Zoetje 2 > Op weg naar Ned. met onze Niki / Zoetje 3 > Met boef op het bollenbedrijf.

 

Kleine Zoetje, 14 jaar, riep grote gevoelens op. Ze zat bij een zwakbegaafd gezin met 28 dieren, nooit buiten, gordijnen dicht. Maar sinds april 2012 genoot ze tussen de Hillegomse bollenvelden met de rode poezen en grote zwarte Bulgaarse Boef. Ze bleef nog jaren op haar hoede voor vreemden, maar met haar pittige, eigenwijze, stoïcijnse kant nam ze de goeiige Boef mee op het echte boevenpad (kippen jagen) en 2x, terwijl baasje even een boodschapje deed, wist ze zich door een kier van het autoraam te wurmen om alvast alleen op huis aan te gaan. 1 x duurde dat een dag en nacht. Nu rust Zoe in de tuin, na een schitterend en vrij leven, naast Boef.

 

 

Vieta, Dobermann, pas ca 6, genoot bijna 4 jaar bij een baasje met grote rescue-ervaring in Amsterdam-N. dichtbij Zunderdorp, parken rondom, 5 minuten lopen van de weilanden, amper stadse prikkels. Op straat gevonden, staart gecoupeerd. Geen weelde gewend, ligplekken van eelt op de ellebogen. Vieta was zo zachtaardig, nooit opdringerig, enkel subtiel haar kop tegen je handen, genietend van aandacht, een knuffel. Iedereen was dol op haar. Ze maakten lange wandelingen en Vieta ging altijd mee naar het werk: 'ze was zo lief, zo makkelijk, mijn schaduw'. Een snel verlopend ernstig hartfalen (wrsch. tumor in een boezem) velde Vieta heel abrupt. Een enorm gemis voor haar baasje.

 

 

Ook Bregje Tsjech. Wofshond?), bijna 6, ging veel te snel. Van zo ver gekomen, nipt uit de doding gered, zwaar verwaarloosd, veel stress in de refugio. Aan korte ketting geleefd? In opvang zelfs in de bench onzindelijk. Okt. 19 ging ze naar een gezin in Sneek, dat bij hun werf woonde. Bregje kreeg een fijn leven, liep vrij rond bij de baas en de werfbezoekers. Ze waren blij met hun slimme, gevoelige, leergierige knuffel. Maar Bregje was ook bescheiden, onzeker, bang iets fout te doen. Ze kwam aankruipen op correctie met luidere stem, maar vloog naar een zittend baasje met open armen. Zo baasgericht, helaas nooit kans gehad steun te leren zoeken. Dat gaf ups en downs. Ze bleef ook wat mager, had soms eczeem. Maar meest genoot ze volop. 's Winters draven op de zeedijk bij Harlingen, 's zomers op de werf. Helaas werd een maagtorsie haar fataal.

 

 

November 24 2023   Weer wat lief en leed

 

Eerst het lief (leed in het e.v. sitebericht): Kiwi, mixje, 3.5 - 4 jaar, met eerder Roemeens dan Spaans ogend herderachtig koppie, ging 11 nov. naar Enschede. Ze kwam 17 sept. 22 en wachtte dus lang. Blij ei en toch echt rescue met sporen van haar eerste levensjaren: dodingsstation en lang in de refugio. Eerst niet open naar vreemden, draait wel vrij vlot bij. Ook aanhankelijk. Een enkele keer, als het te spannend wordt, neigt ze naar uithalen. Maureen toonde de adoptant bij intuigen voor een stukje lopen hoe een hand met vingers op de rug oogwit gaf en een zacht aaiende hand een bijna soezende Kiwi. Klein gebaar voor ons, groot verschil voor Kiwi! Vaak begint het met die kleine signalen. Die moet je ‘zien’, aanvoelen, achten. Zo’n dier komt bij de één terug van adoptie met misbaar over bijten en wangedrag en bij de ander die het ‘ziet’, respecteert, ombuigt is het enkel reden voor extra zorg, bescherming, liefde.

 

In dit kader een uitstapje naar Snoopy (ong. 8 j. nu), een prachtig vb. Na 2 mislukte adopties (heftig van zich afsnauwen, ‘bijten’) volgde (na 2j., 10 mnd. in Ned.) op 12 mrt 23 de 3e in het mooie, landelijke Sellingen. In Spanje zat hij ook al 2.5 jaar in de refugio. Snoopy, nu Ronni, heeft een fors rugzakje, is terrier pittig, maar ook rustig en knuffelig. Ook bij hem zijn regelmaat, voorspelbaarheid, voldoende rust tussendoor belangrijk om hem niet wantrouwend te maken of zijn stressemmertje te vol laten lopen. Dat alles krijgt hij nu, maar zelfs in deze zeer prikkelarme woonomgeving blijven bepaalde dingen spannend (bedreigend). Dus heeft Ronni nu, ook ter bescherming van zichzelf, een ‘diploma muilkorfje’ (enkel voor dierenarts, noodgevallen). Natuurlijk kunnen er snoepjes doorheen. Spelenderwijs aangeleerd, elke dag eventjes om, zodat het ‘gewoon’ is. Ronni vraagt nu om het muilkorfje (lees: snoepjes).

Diploma muilkorfje                                   Paarden voeren

 

Ook bij Kiwi is weg uit de veiligheid bij Maureen na dat leven vol onveiligheid dus een extra grote, spannende stap. Gelukkig lijkt het baasje niet onzeker, rustig in aanpak, zorgzaam, groot rescuehart en ervaren door oppassen op honden bij mensen thuis. En ze lopen zo het bos in! Erg fijn. Kiwi heeft baat bij voldoende lopen (spieropbouw), maar wat vaker (en niet urenlang) ivm forse heupdysplasie waardoor ze al artrose aan een achterpoot heeft. De levendige Kiwi donderjaagde graag bij Maureen met andere honden, gespring en gedraai etc., wat hiervoor verre van bevorderlijk was. Maar ze heeft wel uitdaging nodig, ook geestelijk. Dus de combi hersenspelletjes, oefeningen, in het bos lopen en heerlijk snuffelen zullen zeker bevredigen. Het eerste dierenarts bezoek was spannend, maar ging goed en de eerste les op de hondenschool verliep prima. We hebben vertrouwen. De band tussen Kiwi en baasje wordt zo te zien al stevig: heerlijk tegen baasje aan slapen.

 

November 11 2023  Doorgaan

 

De adopties vlotten niet echt. Het valt niet mee. Maar een mooi mailtje gisteren eindigde zo: ‘Blijf vooral zo betrokken allemaal, liefs ….’. En dat doen we, met zorgvuldig plaatsen voorop. Helaas staat in reacties geregeld niet het dier centraal, geeft men amper informatie, vindt ons lastig, gaat in de aanval. Recent eiste iemand waar we haast niks van wisten op voorhand dat de hond gebracht zou worden (‘heb ik al zo vaak gezegd, dat zelf ophalen niet kan’), gevolgd door afschieten van onze nette afwijzing als ‘mensen maar wat voor de gek houden’. Het kan groffer hoor. Gelukkig heb je fijne mensen die snappen dat ervan afzien beter is bij twijfel of hond en baasje(s) voldoende gelukkig worden samen: ‘De manier waarop u met het beestje omgaat raakt me en compliment’, schreef iemand Maureen mbt Milka. Ook als al veel geïnvesteerd is in verkennen over en weer, accepteren mensen die het dier primair stellen, ondanks teleurstelling, een afwijzing. Hopelijk handhaven we wel het aantal adopties van afgelopen maanden: aug. 2 (Macey, Samba), sept. 2 (Pokémon, Smile), okt. 2 (Rebecca, Opal): 6 fijne adopties. En dan de vreugde van blije appjes. Van Smile, nu Elli: ‘ze mag groeien en opbloeien’ en ‘inmiddels durft ze bij ons onder de dekens’. Van Pokémon: ‘wij hebben het zo getroffen met hem’ ‘baasje en Pokémon hebben de grootste pret samen’. Dus vol moed voort!

Maar wat zou het fijn zijn, als er weer een aantal een liefhebbend thuis vonden. Het is ook zo veel werk voor Maureen nu. Alleen al het voeren (het vliegt er ook door momenteel), medicatie toedienen, schoon houden, al die was. Donderdag brachten we weer wat voorraad en namen het nodige voor de stort mee terug.

Zou mooi, lief boefje Vainilla eindelijk door de juiste mensen gezien worden? Wie had nou gedacht dat ipv een nieuw baasje wij weer op 27 nov. met haar naar Vught gaan voor nacontrole ballon dilatatie 28 aug.?

Ook Nilsson snakt naar een thuis. Hij was mager van stress in de refugio. Een super grappig apekoppie met praatjes soms (ik ben wel een terrier), maar zo’n behoefte aan nabijheid.

En mag Zani haar streefgewicht bereiken bij rustige baasjes waar ze kan genieten van knuffels? Ze viel bij Maureen al af van 25.6 kg naar 19 kilo.

Wie heeft een groot hart voor een dier dat zeker weten je betere zelf naar boven haalt? Dat fijne koppie straalt zo’n rust uit. Lydia neemt het leven zoals het komt, zit er niet mee of ze nog 1, 2, 3 jaar heeft, blij met elke dag liefde en zorg. Haar bloedtest in Ned. was prima, ook lever, nieren. De medicatie voor haar hartfalen verdraagt ze goed. En ondanks een nogal tandeloos bekkie jat ze Kito’s brokjes. Ze wandelt graag en is aardig lenig.

 

Lydia eet de brokjes van Kito

 

Ach, klik op de zwarte balk hierboven en zie ze allemaal, zo graag een eigen thuis.

TINKA FREEK NOBLE BROWN CASSATA MILKA

 

 

Lukt adopteren niet, andere hulp en morele steun zijn net zo welkom. De weg is lang, het leed groot, maar elke stap telt en helpt. Stop niet met helpen! Doe iets (kleins), hoe dan ook (adoptie, handtekening, donatie: financieel, spullen, voer), op jouw (bescheiden) schaal binnen jouw mogelijkheden. Laat het niet bij woorden (klagen). Als ik denk aan al die mooie zielen die we al geholpen hebben, dan is het glashelder: doorgaan.

 

 

Oktober 24 2023  Drie zwervertjes: Lydia, Opal, Nilsson

 

14 oktober haalden we hen uit Utrecht van een A&V transport. Ondanks de moeizame adopties, 3 erbij? Ja, nu totaal weer 12 adoptiehonden. (Te) veel, maar wat doe je, als je op bezoek bij refugio Sierra Nevada Lydia ziet? Zwaar verleden, toch wonder van Zen en liefde. Ze kroop in ons hart. Daarbij vroegen Safie’s baasjes (overleden, adoptie 10 jaar terug) weer naar een hondje. Opal, ook in Sierra Nevada, was een schot in de roos. Zij had dus op voorhand al een thuis. Tja, dan kleine, magere Nilsson (in mei ontmoet in de Protectora) ook maar mee. En de refugio’s natuurlijk ook blij.

Van Lydia, gevonden in hele slechte staat, kunnen we allen leren. Net als Omi destijds roept ze zoveel positiviteit op. Ca. 9 jaar, blijvende sporen van een hard bestaan (siteberichten 11 juni, 17 juli), maar altijd lief, sereen. De multi-operatie, sterilisatie en revalidatie onderging ze in alle rust. Terug in de refugio zagen ze opnieuw een blije, dankbare Lydia. Een echt Esperanza-hondje: extra kansarm, maar nu veilig, vanaf nu liefde en zorg voor de tijd die ze nog mag krijgen (hopelijk nog een paar mooie jaren). Ze heeft chronisch hartfalen. Vorige week herhaalde de dierenarts in Diever de bloedtest (uitslag volgt). De foto’s hieronder getuigen van Anita’s liefdevolle zorg. Een tasje met medicijnen, 2 zakjes medicijnen (tijdens transport: voor vrijdag- en zaterdagmiddag 13.00 uur) te geven in stukjes zachte kaas.

Bij wie mag dit fijnzinnige Podenco-meisje, zo lief en makkelijk verder, in alle betekenissen thuis komen? Lydia zal je voorbeeld zijn van het bewaren van rust en geven van liefde.

Opal, verleden ook onbekend, ca. 1 jaar, huppelt nu in Hooghalen rond als Ollie. Met een broertje zwierf ze in een dorp bij Granada. Rustig en dartel tegelijk, heel sociaal, ideaal voor kwieke mensen. Ze speelde wat af in de refugio en de 2 dagen bij Maureen (volgens voorschrift mogen honden pas 2 dagen na aankomst in Ned. doorreizen). Ollie geniet nu in een grote, groene tuin bij toegewijde baasjes die ook nog eens kilometers lopen dagelijks.

 

Nummer 3, ook van straat, Franklin gedoopt, voelde voor Conny toch als een Mowgli, maar voor Maureen een Mr. Nilsson: aapje van Pippi Langkous. Kortom, Nilsson nu. Hem zal het een zorg zijn, want dit kleine aapje met sta- en hangoor, jaar of 4, 30 cm, vindt zich zelf geweldig en dat is ie ook volgens Maureen. Zijn pittige terrier karakter is totaal niet onder de indruk van de imposante Darwin. Mix van van alles, Yorkie kleuren, formaatje Jack Russel, krulvacht, relatief lang lijfje. Super speels en gezellig , maar ook een gevoelig zieltje, geen handling gewend. Hij is behoorlijk mager, wrsch. door stress in de refugio, en vindt alleen zijn helemaal niks. Maar leuk!

 

Oktober 20 2023    5 mooie adopties

 

Van Samba, nu Uda, 2 jaar, gezegend met dubbel jachtinstinct (Braque x Podenco) en lange sprinkhaanpoten, weten we niks. Ze ging 6 aug. naar Monster, naar de vrolijke 8 jarige Tootsy, ook uit Spanje, 5 minuutjes lopen van het strand. Haar bazinnetje banjert dagelijks einden in dat eldorado. Uda heeft een heel lief karakter en groot aanpassingsvermogen. Wel worstelt het bazinnetje met haar jachtinstinct en enorme alertheid op katten, vogels, muizen, egels, schapen, geiten … Na wat al te spannende avonturen toch nog even de lange lijn en straks GPS-tracker.

 

 

Macey (ong. dec. 21) woont va 14 aug. in Doetinchem. 10 kg mixje, 1 oor staand, 1 oor hangend, tandjes bloot, wat sommigen fout interpreteren, maar deze baasjes vertedert. 3 maands pupje, gedumpt in de doding, hoe kun je ….. Na een lange refugio tijd kwam ze in feb. naar Ned. Het verlegen, lieve bangerikje wilde graag, maar durfde net niet: niks gewend, niks geleerd. Dat raakt razendsnel verleden tijd bij haar nieuwe sportieve familie, die graag kampeert in een tent. Rustige, geduldige mensen, die niet opgeven, niet van kunstjes houden, wel van lopen en knuffelen, gouden combi voor Macey. De 3 dochters van 10-14 zijn gek met haar. Ze krijgt haast kale plekken van het aaien, zo vaak gaat ze iedereen langs. Op het omheinde losloopterrein speelt ze met andere honden en haalt zelfs al een aai over de bol bij andere baasjes.

 

 

Smile, ca nov. 20 geb., ook gered uit de doding, wachtte een jaar in opvang. Sinds 6 sept. woont ze zo’n beetje in de Zeister bossen bij 2 topbazinnetjes die haar omarmen ‘met alles erop en eraan’: beseffen dat het gaat om het totaalpakket dat je een dier biedt, dat de rechte opgaande weg niet bestaat voor mens noch dier, dat terugval en nieuw begin deel van elk leven zijn. De Leish (overigens had Smile nooit symptomen) en verhoogd Hematocriet gehalte (bij Leish juist iha verlaagd!) schrikken hen niet af. Ze kreeg de lieve naam Elli. Elli  geniet nu van alle dagelijkse boswandelingen en geeft hun liefdevolle knuffels met bakken terug.

 

Welkom thuis

 

Pokémon, ook doding, zat vol urine ‘brand’wondjes (door oude vochtige kennelvloeren). Stoer ventje, soms grote mond: in wezen knuffel en goedzak. Rond 7 jaar (mog. beginnende staar), Bodeguero Andaluz met gecoupeerd staartje (verboden, dus niet door dierenarts meestal). Hij heeft onhandige kanten en is bang voor bv. kleedjes kloppen. Hij maakte wel eea mee (aan ketting???). Sociaal in de roedel, buiten blaffend naar honden. En in het bos steeds alert, om zich heen kijkend (geen overzicht?). Pokémon ging 28 sept. naar de rand van Leeuwarden, vlakbij het mooie Groene Ster gebied. De adoptie was rond in 18 uren! Mensen met groot hart die niet zonder hond kunnen en dieren nemen met alle lusten en lasten, zich aanpassen. Ze wilden nu een hondje van 16 opnemen uit het asiel (daar is het baasje vrijwilliger), maar die bleek gereserveerd. Gelukkig voor Pokémon die al vriendjes is met de kippen, met de buren die dagelijks even van hem komen genieten, de baasjes op de voet volgt, geniet van het vele wandelen in het veld en op bed slaapt.

 

Rebecca, ca mei 2020,  is weer zo’n super zachte Podenco. Liep verzwakt, vol teken, bij een benzinestation. Toen bijna 1.5 jaar in refugio Sierra Nevada en een jaar bij Maureen. Geïsoleerd opgegroeid wrsch., weinig gewend, zeer verlegen, gauw van slag, maar sociaal en probleemloos. Een maatje als steun was een must. Gelukkig ging Rebecca (Maggie) 8 okt. naar intense liefhebbers en ervaringsdeskundigen van Podenco’s in Berkel-Enschot. Met hun overleden Herbie deden ze 9 jaar cursussen en elke les was 1 mm vooruit. Dat geduld, nooit iets van forceren, is precies het recept bij Maggie. Dan zien we een knuffelige, speelse, enthousiast gaten gravende Maggie. Met Podenco Zara en Frenkie loopt ze nu dagelijks heerlijk in de velden. Wandelen in hun straat is nog te spannend.

 

DIERENDAG  Oktober 4 2023   Open armen rond dierendag? 

   

Gisteren Vainilla, Brown, Noble, Kiwi, Freek en Tinka weer in het zonnetje gezet. Vandaag Milka, Kaas (Cassata), Zani (en toch ook Kito), Rebecca (net gereserveerd).

Speelse Milka met haar fijne, zachte karakter zoekt een baasje met geduld, dat kan genieten van de combi gevoelig en energie, een degelijk en voldoende hoog omheinde tuin heeft, graag loopt plus geniet van knuffels. Dit jagertje, in aanvang op haar hoede, omdat ze niks gewend geweest is, zal met steun graag uit haar schulp kruipen en een warme band aangaan.

Kaas vliegt je hart in. Deze grote en sterke lobbes is enkel lief, maar soms ook bang bv. van een klein krengetje als Vainilla. Honden te dichtbij op straat passeren is vaak eng. Kaas wil geen confrontatie, ze wil veiligheid. Maar angst kan het nodige oproepen. Kaas zat van top tot teen onder de wondjes. Het blijft een raadsel waardoor. Deze speelse puber heeft gezelligheid nodig. Een prachtig dier met Mastin invloed.

Zani kwam na een lange, zware tijd samen met Kito ontredderd aan bij Maureen, vlak voor het overlijden van hun erg zieke bazinnetje. 2 meer dan bescheiden Roemeentjes. Zani is al 9, weinig reuring gewend. Verlegen, wat voorzichtig, maar zo vriendelijk en lief. Heel blij met haar zorgzame opvangbazinnetje. Ze leek wel een bijzettafeltje, maar valt al flink af. Zani adopteren is een daad van liefde. Ze is dankbaar, vraagt enkel een stabiele en rustige  benadering en omgeving. Geniet van een knuffel en wandelen in bos of veld.

Kito, ook ouder, wordt waarschijnlijk nooit geadopteerd. Sadisten, een pup zo mishandelen. Kito bleef lief, zachtaardig, maar ook schuw en terughoudend. Hij is enkel gelukkig in 100% veilige context. Na gewenning voelt hij zich nu thuis in de roedel en Maureen’s nabijheid. Hij heeft genoeg aan een stabiel thuis en fijne tuin om rond te scharrelen. Heel rustig wandelen kan, maar er is zo snel spanning. Mocht er een engel komen die precies de juiste is in de juiste omstandigheden voor Kito, dan zijn we blij. En anders blijft hij voorgoed

Tot slot fijn nieuws mbt Rebecca. Zij is gereserveerd en zaterdag gaan we op huisbezoek naar Berkel-Enschot. Baasjes met het Podencovirus. Die we weinig hoefden te vertellen, noch over de prachtkant van Podenco, noch over de jachtkant van Podenco. Het blijft spannend tot adoptie definitief is, maar we kunnen ons haast niet voorstellen dat de zachtaardige Rebecca niet heel snel een blijvend warm nestje krijgt.

 

 

Oktober 3 2023     Vele speciaaltjes, sommige met de nodige kwaaltjes, stuk voor stuk een verrijking

Ondanks Europabrede stagnatie vonden in augustus en september Samba, Macey, Smile en Pokémon een fijne thuishaven. En voor Rebecca gaan we zaterdag op huisbezoek in Berkel-Enschot. Daarover meer in het volgende sitebericht. Zou dierendag ons nog verrassen met meer open armen? Voor …..

Vainilla (jan. 20), wat een heerlijk dier. Was dubbelop ten dode opgeschreven. Ter nauwer nood gered als 1 van 22 hondjes in erbarmelijke omstandigheden bij een hoarder. Toen van een forse hartkwaal. De dure hartoperatie op 28 augustus, mogelijk gemaakt door gulle dierenvrienden die gaven wat ze konden missen, lijkt zeer geslaagd en haar levensverwachting nu gemiddeld. Eind november nog 1 x nacontrole. Wie heeft er voor deze combi engel en boefje, rustig en bruisend, een tuin met gras en een warm nestje?

Brown (7 of 8) zal ook dankbaar gebruik maken van open armen. Wie wordt niet jaloers op het karakter van deze mooie mix? En op haar vermogen na alle narigheid (jaren misbruik als puppyfabriek waarna dumping in doding) enkel blij vooruit te kijken? Door Maureen haar goede zorgen (supplementen, medicatie en nazorg zware operatie) is haar bloedbeeld nu heel goed. De zware operatie en revalidatie waarbij een hele tepellijst werd verwijderd (eveneens mogelijk door trouwe steunpilaren) heeft haar enorm goed gedaan. Aan energie geen gebrek.

Noble (wrsch. pas 3) is lomp, lief, trouw, leergierig. Heerlijke, vriendelijke herdermix. We snappen niet dat hij geen reacties krijgt. Een prima stuurbare lieverd, als de baas stevig in en op zijn schoenen staat. Noble is groot en sterk en waarschijnlijk is er niet in hem geïnvesteerd. Met wat opvoeding is Noble een rustige, speelse hond met grappige grote voeten die graag wil leren en graag zijn energie kwijt wil.

Kiwi (maart 20), een kleintje van 10 kg, 40 cm, kende niet veel geluk. Zo jong nog en dan al doding en een half jaar Spaans asiel achter de rug en inmiddels alweer 1 jaar in opvang. Dat maakt je niet tot open allemansvriendje. Bij rustige mensen komt ze wel trouwens. Ondanks HD aan 1 achterpoot blaast Kiwi haar levendige partijtje in de roedel. Hoewel ze wrsch. ook prima als hondje alleen is. Ze heeft zo’n kwiek koppie, toch ietsje herder erin? Bij andere honden rent ze vaak wat drijvend.

Onze lieve Freek (Ned. Boerenfoks, middelmaat van 45 cm) uit een Ned. achterstandsituatie zit ook al lang in opvang. In zijn socialisatiefase leerde Freek: alles is eng. Dus kennis maken en drukkere omgevingen zijn lastig. Maar eigenlijk is hij super aanhankelijk en gezellig, als hij je kent. Krijgt ook elke hond aan het spelen. Goud voor Freek is dus: rustig huishouden, prikkelarme buurt, omheinde tuin en sociaal, stabiel maatje.

Tinka, 8 jaar, wacht al 2 jaar op een baasje. Een onherleidbaar kortpotig bastaardje, 40 cm. Leefde geïsoleerd in Spanje in een opvang met grotere honden. Ondanks alles een vrolijke kroel, niet heel speels, wel genietend van aandacht. Sociaal in de roedel. Prima bij een grotere, rustige hond, maar wrsch. ook als hond alleen. Ze houdt eerst afstand van vreemden, dus rustig kennis maken. Blaft soms waaks bij het hek. Een rustige, goed omheinde plek fijn voor haar. En af en toe wandelen op een landelijke, prikkelarme plek is genieten!

 

Morgen volgen Milka, Casata, Zani, Rebecca.

 

Augustus 21 2023       Dappere, dartele Vainilla: Steunt u ons om haar leven te redden en te verbeteren? Schatting totale kosten rond de              € 3500..

Vainilla is een vreugde om te helpen. En een zorgenkindje. Daar kwamen we pas later achter door haar dartele karaktertje. 1 van de 22 hondjes van een vastgelopen hoarder: extreem verwaarloosd, vieze klittenbalen, opeen gepakt, dode ertussen. 17 juni kwam ze aan met Cognac. Cognac had vele oude bekkenbreuken, Vainilla een hartruisje, wat vaker voorkomt. Verder gewoon een blije ondeugd in de refugio, hooguit wat rustiger soms. Ook hier zien we een bruisend hondje. Wat een vermogen om te genieten van een nieuw leven met liefde en zorg. Maar inmiddels moet ze om de haverklap liggen, maar ook om de haverklap springt ze weer op, voor een spurt, sprong op tafel, duik in de waterbak. Of, beetje pesterig, voor een schijnuitvalletje naar een andere hond.

Lieve Vainilla, het is een rib uit ons lijf, maar de tweede lijn dokters in Zwolle waren helder. Pulmonaire stenose: ernstige longslagadervernauwing bij de hartklep. Het hart moet heel hard werken: giga hoge drukgradiënt, hele lage hartslag. Al schade aan hartspier ea. Symptomen als vocht vasthouden, benauwdheid, blauw tongetje zijn er nu nog weinig, maar liggen op de loer. Ze is steeds sneller uitgeput. Haar leven wordt kort zonder ingreep. Maar met een ballondilatatie om de vernauwing op te heffen is de kans op meerdere levensjaren met hogere kwaliteit aanzienlijk. Er is altijd een risico, maar een ervaren arts in Vught doet dit wekelijks. Natuurlijk wordt maandag 28 augustus een razend spannende dag. Dan gaan we met haar naar Vught. Als het goed gaat mag ze weer mee naar huis. De ingreep gaat via lies en ader.

 

Kijk op https://ranjaclub.blogspot.com waar Maureen zaterdag een prachtig stuk over Vainilla schreef en een donatie actie voor haar startte. Doet u alstublieft mee?

Stichting Esperanza NL13TRIO 0198487509

                                      

 

Juli 28 2022  Uga mail mag als promotie, schreven haar baasjes.

 

In Spanje                                                                                                                                                             In opvang

 

Hierbij dus, zonder ons op de borst te slaan. We maken ook fouten. Bv. bij Pokémon (teruggekomen, site 17 juli): sommige aandachtspunten zijn onvoldoende overgekomen, verkeerd geduid, onderschat. Uga’s adoptie was bijzonder, ook door de open opstelling van de adoptanten. Onze aanvankelijke twijfels, vragen zagen zij als bedoeld: in ieders belang, Uga’s geluk voorop. De blijdschap en waardering voor (het resultaat van) deze mooie gezamenlijke zoektocht is wederzijds. Hun dankmail lijkt gewoon, maar is bijzonder. Wie goed leest beseft de betekenis van ‘logische’ uitspraken. Bv. ‘Verwacht in het begin liever helemaal niets van het dier. Het kan een succes worden als je maar geduld hebt en de tijd neemt’. Gewone woorden, veel gebruikt, maar niet iedereen snapt ze echt, kan ze vertalen in de juiste stap op het juiste moment en vooral: even geen nieuwe stap, een stap terug, opnieuw beginnen. Juist in het begin is doseren belangrijk. Onderdruk eigen behoeftes (te veel liefde). Ga uit van het dier, dat in (alweer) een nieuwe situatie veel moet verwerken. Werkt iets niet, leg dat niet bij hem/haar, kijk eerst eerlijk naar jezelf: is de situatie cq jouw aanpak, incl. signalen en lichaamstaal, wel de juiste op dat moment?

Thuis

 

Ook na diepere hechting en gewenning kunnen nog onverwachte ontwikkelingen opdoemen. Tevoren veel weten over de hond (voor zover mogelijk qua verleden) is geen garantie. Baasjes kunnen een grote rol hebben in het resultaat van adoptie. De goede cursus traint ook baasjes, wijst op stem, houding, uitstraling. Mooi om te lezen hoe Uga’s baasjes zich voorbereiden, inlezen, inleven, investeren, aanpassen, geduld en begrip voorop, geen verwachtingen. Niet beginnen met opvoeden, leren, maar eerst bouwen aan een basis: patronen, veiligheid, vertrouwen. Op een manier (van leren) die de gevoelige Podenco ziel past. Die vraagt een andere benadering dan de onverstoorbare, zelfstandige Mastin (kalm, respect, geen kunstjes leren), de energieke, loyale Mechelse Herder (wel gebaat bij gehoorzaamheidstraining), de koppige terrier (combi van consistentie en geduld) etc. Er kan zich van alles voordoen: fysieke of mentale cq gedragsproblemen, verwacht en niet verwacht. Op de toekomst vertrouwen, geen verwachtingen, het geeft rust. Diepere banden groeien langzaam. Weet dat je onbetaalbaar bent voor je dier: je geeft een thuis, een plek onder de zon. Help ons met onze dieren, ook die met rugzakje, ook de oudjes. Het gaat immers om liefde en kwaliteit!

thuis

 

Een jaar met Uga, de kleine podenco . Adoptie geslaagd! Hallo allemaal,Inmiddels is Uga bijna een jaar bij ons. Het jaar is voorbij gevlogen. Wat is ze veel veranderd en wat hebben we veel bereikt. Het is zoals ergens op de site staat:  de door jullie ter adoptie aangeboden honden zijn geen kant-en klaar honden.  Wij denken dat een ieder die een hond uit het buitenland wil adopteren dat goed moet beseffen. Rust en regelmaat vonden wij in het begin erg belangrijk. Zoveel mogelijk dezelfde dagindeling. Vergeet ook niet waar de hond vandaan komt. Wat voor
omgeving en wat voor leven ze gewend waren. En wat ze hebben meegemaakt. Alles is nieuw en anders. Wij hebben er de tijd voor genomen en alles langzaam opgebouwd. Ons ook verdiept in het ras. En natuurlijk gaat niet alles meteen perfect. Spanning (door alle veranderingen, nieuwe dingen)  leidde er toe dat ze wel eens in huis plaste. Het was een zoektocht naar het juiste voer wat haar darmen goed konden verdragen. Ze moest dingen aan- en afleren. Dat moest op een “zachte” manier omdat ze erg stemgevoelig en onderdanig is. We behaalden snel resultaat door het goede gedrag te prijzen en te belonen en het verkeerde gedrag te negeren.  Uga leerde snel en we zagen haar veranderen. Ze vertrouwde ons snel, genoot van tegen ons aan liggen en de kriebel/knuffelsessies. En ze werd steeds beweeglijker doordat ze afviel en mooi op gewicht kwam. De kat was al snel haar maatje en haar leventje begon steeds meer Nederlands te worden. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een zelfverzekerd (slank) hondje dat het leven hier gewend is. Ze is ontzettend lief, houdt van knuffels en houdt van lange wandelingen met uitdagingen. Polders en duinen waar muizen en konijnen te vinden zijn zijn haar favoriet. Ze heeft veel beweging nodig , spelletjes met de bal, zoekspelletjes met brokjes. Af en toe eens rennen in de hondenspeelweide. Ze houdt haar baasjes jong! In huis is ze rustig. Eigenlijk is ze precies wat we hoopten te vinden. Zij geniet van zoveel dingen, maar ook wij genieten van elke dag met haar.

 

Juli 17 2023  ADOPT, DON’T SHOP

De adoptie-malaise duurt voort in deze onzekere tijden. We kunnen minder honden helpen. Dat knaagt. Lydia bv. hadden we al graag laten komen (in deplorabele toestand gevonden: sitebericht hieronder). Ze doorstond de multi-operatie goed, de dierenarts is erg tevreden. Helaas kan ze niet op haar revalidatie adres blijven. Maar terug in de refugio is ze weer even lief: “Lydia is altijd Zen, symbool van sereniteit en vrede. Ook bij nacontrole. We kunnen zeggen dat ze perfect is.”

 

Fijn nieuws: adoptie Cognac, met 21 honden in het donker opeen gepakt bij een instabiele, verslaafde hoarder. Complete verwaarlozing. En erger. Ook dode dieren. Cognac, blij, makkelijk, kijkt niet om. Wel verlatingsangst. Volgt baasje overal. Liep snel los in het veld en racete bij roepen direct terug (Vainilla niet!). Cognac loopt en springt prima. Toch lieten we een foto maken ivm een ‘koddig’ loopje (nauw gangwerk). Schrik!!! Vele oude bekken breuken door harde schop, klap oid. Hij moet zo geleden hebben. Mist tanden en is ouder dan 5 (bv. beginnende staar). Gelukkig heeft zijn nieuwe ervaren bazinnetje een groot rescuehart. Sinds 24 juni woont Liam (‘krijger’) bij 2 Husky’s in Soest. Bij aankomst konden ze rustig, op eigen tijd en wijze, kennis maken op neutraal terrein. Zo belangrijk. Liam mag lekker op bed en was al mee naar het werk in het verzorgingshuis. De oudere mensen genoten van hem. En geloof maar dat hij zijn baasje volgt, als ze naar een andere kamer gaat.

15 april staat Brown uitgebreid op de site: een bedelbrief voor haar dure operatie (tepellijst verwijderen). Dank aan de gulle gevers w.o. ‘Samenwerkende Dierenclubs’ (nam ons op in hun 50% actie in mei). De revalidatie vroeg veel van Maureen. Zo’n litteken is gigantisch en Brown had nabloedingen, ook door enthousiast schudden en springen. Nu gaat het super, op incontinentieperikelen na. Wie o wie wordt er blij van om met zo’n lief dier vooruit te kijken en haar nog fijne jaren te geven na haar leven als puppyfabriek met als dank: dumping in de doding? Het leven gaat om liefde en kwaliteit. De altijd blije Brown leert ons dat als eerste. Ook zij kijkt vooruit. Zou ze net als Cognac een baasje treffen dat zo denkt en voelt?

Helaas kwam Pokémon terug van adoptie. Zo sneu. Fout ingeschat. De intensieve, uitgebreide intake procedure bestaat uit meerdere fasen en toch… Soms is doorgronden van hond en adoptant (voorspellen van gedrag resp. aanpak) moeilijk. Pokémon is goed in de grote roedel, maar in een rustig huishouden is deze mensgerichte Spaanse Boerenfox (ong. 7, gecoupeerd staartje, dodingstation, 1.5 jaar asiel) met behoefte aan aandacht, knuffels, geborgenheid, toch het best af. Hij oogt stoer (11.5 kg), maar heeft een onzekere kant (aan ketting gezeten?). Dit actief type hondje houdt van flink wandelen, maar wil graag alles kunnen inschatten, overzien. Een dicht bos geeft soms spanning, net als een baas met hond op straat of hondenspeelveld. In het veld loopt hij blij los en komt bij roepen.

Ook het einde hoort erbij: Jack, Bonny, Mulan en Sierra overleden. We danken hun baasjes voor alle liefde. Alle 4 hadden goud. Jack overleed eind mei, ong. 15 jaar: uitgezaaide tumor in zijn bekje. Jack zat 9 maanden vast in een krappe bench, doek erover. Bruin van de urine, zijn echte kleuren onduidelijk. Zo verzwakt, vreselijk gebit, hartruis, ontstekingen … Het was niet 5, maar 1 voor 12. Hij ging in sept. 2020 naar de liefste mensen van de wereld en was tot bijna het laatste een blij ei, gek met zijn baasjes. Hij genoot van hun heerlijke wandelingen. Volle kracht vooruit met zeehondenblaf!

Bonny, bijna 13, adoptie Groningen sept. 2018, overleed 3 juli na een forse gebitssanering (veel elementen eruit). Bij de bloedtest vooraf was alles prima. ’s Middags een telefoontje: alles goed, haal haar maar. Het baasje vertrok direct en zakte door de grond: Bonny was intussen overleden. Gelukkig beleefde Bonny 5 prachtjaren. Na 7 jaren verwaarlozing en isolement kwam er een krom, schurftig, bang vogeltje bij Maureen. Alles was eng. Grommend, tandjes klaar, zo zat ze onder het bed. Maar met geduld, zorg, vers vlees ontpopte zich een mooi, moedig, veerkrachtig hondje, uiteindelijk mee huppelend aan de fiets met haar zorgzame bazinnetje.

Sierra, adoptie Norg, ging begin juni, ong. 11 jaar. Ze had ernstig artrose en ondanks de Librela injecties keerde de pijn snel terug. En toen kwamen ook nog de gezwellen bij haar buik waaraan ze al 2 x was geopereerd terug. Sierra was groot, sterk, Mastin karakter. Het omgekeerde van een Labrador. Makkelijke, lieve honden bij rustig benaderen, geen dwang. Zo ook Sierra: ‘Er bestaat vast geen lievere hond dan Sierra. We dragen de liefde en herinneringen aan Sierra bij ons.’

Mulan overleed in april, pas 8. Haar alvleesklier werkte heel slecht. Ze was niet meer te redden. Begin jan. 2016 was Mulan geadopteerd bij lookalike Snoet. Wat waren ze samen gelukkig. Snoet ging Mulan voor in 2021. Gelukkig was de rustige, stabiele Mulan ook de laatste 2 jaar een intens lieve, blije hond die overal mee naar toe ging.

We kijken hoopvol uit naar nieuwe adopties. Blijft u steunen? Met adopties, spullen, voer, inspirerende berichtjes, foto’s, onze honden delen, financieel… Dierenarts, transport, voer, medicatie, div. kosten, het stijgt. Maar dieren verdienen goede zorg en adoptanten goed en eerlijk informeren over hun medische situatie is belangrijk. Onze adoptiehonden zijn alle 13 op de juiste plek een prachtmaatje. Ja, de tijden zijn onzeker, maar soms luidt dat verandering in. We hopen dat steeds meer mensen een dier adopteren dat er al is, in het besef dat het gaat om liefde, kwaliteit van leven, dat elk mens en dier er mag zijn, tot het eind, met kwalen, dieren als Brown, Bonny, Jack, Cognac…. Hun verleden liet sporen na. Maar zij kijken vooruit, geven onze zorg en liefde dubbel en dwars terug. En oudjes als Luna en Omi vertellen ons, als de zorgen soms even zwaar drukken, dat we gewoon door moeten gaan.

15 j. Luna, die nooit een liefdevolle aanraking had gekend, volgde bazinnetje Maureen op haar manier nog 8 maanden lang.

13 j. Omi, als oud vuil aangetroffen in een hoekje van het dodingsstation, genoot nog 15 maanden van gras onder haar pootjes. Hun voorbeelden zijn levenslessen. Zij maken je tevreden met met wat er (nog) is.

 

 

Juni 11 2023 Een mooie reis naar Spanje. Ze zijn onze steun dubbel en dwars waard. Help mee! Samen betekenen we veel!

 

Uitvoerig bezochten we refugio Sierra Nevada bij Padul (olv Anita) en de Protectora bij Fuentevaqueros (olv Conny). Bergen verzetten ze, elke dag, in dit tegenstrijdige land: gesjoemel, corruptie (ook overheden), wreedheid tov dieren (nog vaak onbestraft) versus een moderne EU rechtsstaat en velen die voor dieren vechten. Het zien van leed is voor hen even moeilijk als voor ons. Laat ons antwoord dus niet blijven bij: ik kan er niet tegen, wil het niet zien. Hoeft ook niet, ook kan niet iedereen zich actief inzetten, maar alles (financieel, adoptie, spullen…) is waardevol. En: elke gift en adoptie betekenen ook morele steun, nieuwe moed, motivatie. Dit schreef vrijwilligster Rafi (Sierra Nevada) op Facebook: Ellos (Love 4 Paws Rescue and Rehoming, België) y vosotros sois nuestro salvavidas. Sois parte de nuestra vida y de esta gran familia animal. Desde Espana, besos enormes para todos los que nos ayudais tanto. > Zij (Love 4 Paws …) en jullie zijn onze redders in nood. Jullie zijn deel van ons leven en van deze grote dierenfamilie. Uit Spanje, dikke kussen voor iedereen die ons zo helpt.

Met steun kun je bergen blijven verzetten: vele dieren krijgen weer zorg, weer sterretjes in de ogen. En met vallen en opstaan gaat het dierenwelzijn iha vooruit. We observeerden de nodige honden. Maar moeten realistisch zijn in deze moeilijke adoptietijd. Onze huidige 9 adoptiehonden wachten ook al zo lang op een baasje. Toch besloten de volgende 5 redelijk-goed adopteerbare honden te laten komen (ak 17 juni).

Cassata, Golden x Pyr. Mastin, 70 cm, geb. apr. 20, zwierf rond, overal onverklaarbare wondjes (goed genezen na antibiotica). Onwijs lieve, zachte hond. Ook van buiten prachtig, als haar langere haren weer zijn aangegroeid.

Milka, mix Breton Spaniel, mog. mix Staande hond, 53 cm, geb. nov. 20, heeft ook enkel plussen. Voor een Breton, meest bezige bijtjes, is ze relatief rustig. Zwierf ook rond.

Samba, Braque x Podenco, jachtinstinct dus, 55 cm, geb. juni 21, onbekende geschiedenis, met haar temperament en energie geschikt voor actieve/sportieve baasjes. Ook een fijn karakter.

‘Syndroom van Noach’ : bij een finaal vastgelopen hoarder zaten 22 honden, bedekt onder een dikke plak gore dreadlocks. Nul verzorging, nul geleerd, nooit buiten geweest, kenden maar 1 man, dus alles is nieuw, veel geschreeuw, eten van de grond... Deerniswekkend. Hoge kosten voor de refugio. Alle 22 gingen grondig door de molen van trimster en dierenarts.

Vainilla (1 van de 22), mix, geb. jan. 20, 35 cm., lief, knuffelig, rustig, heeft inmiddels ontdekt hoe leuk rennen en water is.

Cognac, (1 van de 22) geb. jan. 18, 32 cm, mix, zit graag op schoot, maar is ook een portret. Gaat vaak met Tequila uit de kennel en dan vlucht iedereen, schreef Anita.

Lydia komt ev. bij een volgend transport. Weer zo’n super zacht, gevoelig Podencootje, zoveel liefde te geven. Zwierf rond in deplorabele toestand. Wat restte in haar bekje leek afgevijld of stukgebeten, verder een hernia, een soort gezwel bij anus etc. Afgelopen week is ze gesteriliseerd en geopereerd aan van alles en herstelt nu bij een vrijwilligster thuis. Een heel sociaal hondje, het liefst continu bij je.

Soms kun je niet (meer) helpen. Bijv. Podencootje Lilly, nu 18. Sierra Nevada haalde haar 2 jaar geleden uit de doding. Esperanza droomt van een wereld met plek voor ieder, ook oud en gebrekkig. Zo kwamen Omi, Luna ea nog op hoge leeftijd naar Ned. en mochten nog zorg en liefde ervaren. Lilly laten komen was een brug te ver voor haar. Echt socialiseren gaat niet meer, maar ze kwam toch even nieuwsgierig nabij ons. Gelukkig leeft ze nu veilig en comfortabel in het houten huisje van de refugio samen met andere niet adopteerbare honden.

Nog niet terug in Nederland waren er al weer nieuwe slachtoffers. 7 pups, 2 maand oud, in een kartonnen doos bij de bushalte.

De Protectora zit in een zware fase. Na jaren nul onderhoud begonnen ze zelf met dure ingrepen w.o. renovatie oude kennelvloeren waarop honden akelige wondjes kregen door vocht/urine. Ook wij doneerden. En ineens: autoriteiten over de vloer, stante pede vertrekken, alles t/m leidingen, riolering zou compleet gerenoveerd worden. Dikke paniek, waar breng je al die dieren w.o. de onplaatsbare. Alles haalde Conny uit de kast. Toch netjes blijven. Zij hebben de macht. Na 1.5 jaar niet nakomen van afspraken en beloftes rest enkel onzekerheid. Een politiek spel! Het voelt desolaat nu. Naast een klein aantal wel adopteerbare dieren zitten de moeilijk cq onplaatsbare honden en katten er nog. Bv. Golfo die er al jaren zit. Wilde hem altijd graag helpen. Te riskant. Hopelijk is Golfo op zijn manier gelukkig in een vertrouwde omgeving met zorg, respect, soms aandacht.

Hoe het verder gaat? Toch nog de voorgespiegelde mooie renovatie? Niks? Blijven afwachten of al op zoek naar een ander terrein? Van de grond af iets anders opbouwen met hopelijk voldoende steun? Het drukt enorm. Zakelijke en politieke belangen. Dierenwelzijn telt niet mee. We spraken moed in en blijven steunen.

 

Mei 9 2023   Het lijkt iets op te leven…

 

…na een koud voorjaar met stilte op adoptiefront. En nog steeds weemoed om Rafa. Gelukkig vaak leuk nieuws van adoptiehonden. Ook fijn: mensen die terug komen. Recent waren we in Tzummarum (Friese Waddenkust) waar al 3 Esperanza-honden onderdak kregen: Refiks (overleden, 17 j. oud (site 27 mrt) en v.a. juli 21 Chipi en Mathilda, toen al 8 en 12! Een 4e hondje is nu welkom. We maakten een koude, maar vrolijke wandeling met Mathilda, Chiki, Westy Shena en onze Kitty.

Ook Beer’s baasjes (overl. 13 jan., site 27 mrt) kwamen weer. 26 mrt trad Shiro (ak. 18 feb., 3 j.) in Beer zijn voetstappen. Shiro, wrsch. wat Podencobloed, matig jachtinstinct, 8 mnd in refugio, zwierf in de Sierra Nevada, maar kende vast socialisatie. Hij leert snel, houdt hen goed in de gaten. Loopt al los op de Froskepôlle (mooi schiereiland) in Leeuwarden. Goed met honden. Maar altijd geldt: pas later, na opbouw van de diepere basis van veiligheid, hechting ontdek je stapsgewijs alle kanten van het dier. Onderschat eigen invloed daarbij niet: je houding en gedrag. Investeren, creatief zijn, daarbij goed observeren (de hond en jezelf), geduld en niks forceren, stap terug doen zo nodig en opnieuw beginnen, dit alles brengt je verder op termijn. Shiro zelf is een prachtige, ruwe diamant. ‘Facebook: Ik ben Shiro en woon bij Jan en Rigt, zij hebben mij geadopteerd omdat hun hond Beer in januari overleed. Volgens kleindochtertjes Tess en Lizz heeft Beer mij naar hen gestuurd, dan zijn zij niet meer zo verdrietig. En dat klopt helemaal want beiden houden nu al heel veel van mij’.

Snoopy, nu Ronni, nov. 2015, ak Ned. mei 2020!!! is een vb. dat het fout kan gaan (2 x terug van adoptie) ondanks breed uitmeten van zijn rugzakje: gedrag, reactiepatroon, signalen. En wat dat vraagt van baasjes qua woon-leefsituatie, benadering (op site 14 mrt zijn verhaal) ea. Sinds 12 mrt.  woont Ronni in Drenthe (bij Duitse grens). Natuur, rust, regelmatig dagpatroon: fijne voorspelbaarheid. ’s Mo wandelen, ’s mi met bal of speelei in de tuin, ’s av. met piepkip paarden voeren. Tussendoor genoeg rust. En mocht hij ooit uithalen door iets onverwachts cq dat oude angst oproept, dan raken de (ook in dezen) ervaren baasjes vast niet van hun stuk.

Ook Mandy-Bindi-Indy, ong. 2 j., zwierf in de Sierra Nevada. Haar 1e adoptie nov/dec. mislukte (site 7 feb.). Sinds april woont ze bij 2 Mastin kenners en hun honden w.o. ook Mastin Uriel. Zij weten dat een Mastin geen type hond voor kunstjes is. Indy is een mooie verschijning met heel zacht karakter, maar ook pit. De soms nog onstuimige puberkleuter komt nu echt aan haar trekken door elke dag heerlijk lang te lopen en te klooien en te stoeien met Uriel. Ze is iha heel rustig in huis. 

Nog zo’n fijne adoptie in Appelscha van 4 j. Lia-Sproet-Yeva = zachtaardig, blij (heel passend). Mensen die altijd meerdere honden hebben, positief belonen, cursussen blijven doen: mits hond het leuk vindt, goed voor de band. Yeva is al dikke maatjes met hun 3 j. Engelse Setter teef. En met hun super enthousiaste Cockertje van 11 mnd erbij hebben ze al hun gekke 5 minuten door de grote kamer over de banken heen. Deze forse wandelaars hebben ook nog eens een grote omheinde groene tuin.

Nozem, dec. 19, Yorkie mix, sinds 5 mei in Groningen. Kan keihard racen, geniet van wandelen, moet nog leren spelen. Baasgericht, aanhankelijke knuffel (liefst onder de dekens bij baasje). Wrsch. ooit verwenhondje: geen andere honden nodig, geen drukte. Maar alles kwijt raken, dumping in de doding (traumatiserend), daarna bijna een jaar refugio, liet sporen na. Hij is eerst wat terughoudend, heeft wat ruimte nodig om zelf te komen. Voelt hij zich in een hoek gedrukt, dan kan hij een hapbeweging maken. Dit alles zit wel goed bij zijn nieuwe bazinnetje. Ze zijn al super gelukkig samen. De 2 los lopende konijnen in huis zijn nog wel opvoedpunt voor Nozem’s pittige terrier stukje. Kortom: met de combi liefde-uitdagingen-soms een korte glasheldere boodschap zal Nozem floreren.

Sansa, mix teefje, ak Ned. 18 feb., is al goed aan het inburgeren. Dit 10-j. assertieve apekoppie ziet weinig met haar ene oog (forse staar), maar dat belemmert Sansa nergens in. Na overlijden baasje alleen met Ory op een appartement, toen gedropt in de refugio. Maureen miste sinds Mamba’s overlijden een stabiele voorbeeldhond bij het wandelen. Sansa? Ze liep al snel los en naast de fiets. Maar bruist en bubbelt wel van alle kanten. Zegt niet alleen iedereen vrolijk gedag, maar sjeest als het effe kan ook graag even een fiets achterna. Ze is dus nog verre van perfect, maar hoe dan ook, deze ondernemende, blije danseres en heerlijk knuffeltje blijft voorgoed in Smilde bij bazinnetje Maureen.

Helaas, dikke domper voor Freek (geb. mrt 22, opvang v.a. 3 juli) die enkel bij een 2e stabiele hond wordt geplaatst. Hij leerde in zijn socialisatiefase: op straat lopen is eng, vreemde honden zijn eng, bezoek in huis nog enger. Zijn baasje durfde amper over straat, de andere hond in huis had angstagressie op bezoek. Freek is al zo bijgedraaid, voor bekenden een vrolijke knuffel, beweegt elke hond tot spel en rent blij buiten rond. Maar makkelijk kennis maken en een drukkere omgeving aankunnen (ook qua wandelen) zit er niet meer in. Na lang wachten had hij zicht op een fijn plekje op Schiermonnikoog: 30 april kennismaking met nieuwe baasjes en hun hond en dan mee naar huis. Helaas ging het gezegde ‘prijs de dag niet voor het avond is’ op. Freek deed het goed, draaide bij na de eerste spanning, zodat ze zijn vrolijke, actieve, speelse, gezellige kanten zagen. De kennismaking tussen de honden: ook prima. Maar gaandeweg rees twijfel of hun eigen hondje wel op de actieve Freek zat te wachten, terwijl ze eerder overtuigd waren dat hij een druk, speels maatje gezellig zou vinden.

April 15 2023 Doneert u ook voor Brown?

 

Brown krijgt een keten van hulp om zich heen. En dat verdient ze na alle vreugdeloze jaren als fokteef. Doneert  u ook?

Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509 onder vermelding van operatie Brown

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar, de stichting heeft ANBI status.

 

Brown heeft ons aller compassie nodig met het zware leven dat ze jaren lang moest leiden als fokteef, een leven dat bijna was geëindigd in het dodingsstation. Brown heeft mensen nodig die haar levenslust zien en haar nog een aantal fijne jaren gunnen. In september kwam ze naar Nederland en we denken dat ze nu sterk genoeg is voor een pittige operatie. Lees hieronder de ‘bedelbrief’ voor Brown.

Zie daaronder de hele adoptietekst van Brown zoals die staat op www.baasjesgezocht.blogspot.com (honden ter adoptie). Op baasjegezocht staan ook haar foto albums.

 

Bedelbrief voor Brown

Brown, een puppyfabriek uit Spanje. Wat zullen haar pupjes er schattig uitgezien hebben. Is ze afgedankt toen haar tepels te ontstoken waren om nog pupjes te kunnen voeden? Brown heeft last van chronische ontstoken tepels. Er is een keten van ontstekingsweefsel met cystes en haar tepels lekken pus. Het is helaas niet even met een antibioticakuur te herstellen. Advies is de massa weg te halen door aan 1 kant de tepellijst te verwijderen. Mogelijk op termijn ook de andere kant maar die is gelukkig niet verdikt. Brown haar leishmaniosewaarde is door de medicatie gelukkig inmiddels heel laag. Wel nog spannend want ze heeft nog een tekort aan bloedplaatjes en het is een grote snede. Maar verder is haar bloedbeeld redelijk goed en hoewel het een zware operatie voor Brown zal worden denkt de dierenarts dat ze nu in de beste conditie is om het aan te kunnen. We gaan ervoor!!! Maandag 24 april is het zover. Dan gaat deze vrolijke clown en knuffel onder het mes. Esperanza heeft enkele donateurs en uit de donatiepot konden ze de bloedtesten, medicatie, consulten etc betalen maar voor deze operatie is euro 800 nodig. Dus namens Brown hier een bedelbrief. Lieve mensen zouden jullie kunnen kijken of je een kleine bijdrage kunt missen? Opdat we het samen mogelijk kunnen maken dat Brown geopereerd kan worden. Brown is een blij ei die niet naar haar verleden omkijkt maar zo geniet. Ze moet zo verwaarloosd geweest zijn in Spanje maar is zo opgewekt en straalt als ze mag wandelen en geniet zo van knuffelen. Ze verdient het om geholpen te worden. Natuurlijk verdient ze ook een eigen huisje maar nu eerst die grote operatie.

Adoptietekst Brown Mix teefje 47cm 7 jaar oud geschat.

 

Brown doet wat denken aan een labrador x herder maar ze is met 47cm schoft dan wat te klein uitgevallen en vermoedelijk zit er podenco (spaanse zichtjager) in de mix. Ze loopt echter kwispelend en opgewekt als een labrador rond en is ook gek op eten. Opletten want ze probeert de lege blikken van het natvoer nog uit de vuilniscontainer te vissen als ze de kans krijgt. Wel kan haar opvangvrouwtje rustig eten zonder dat ze die lastig valt. Ze is in Spanje op 5 jaar geschat (geboren 18-12-2017) maar in Nederland schatten we haar op een jaar of 7 in. Echter ze is heel actief en ook best sterk aan de lijn als ze ergens heen wil om te snuffelen. Helaas is Brown positief getest op Leishmaniose. Ze is er gelukkig niet ziek op maar krijgt thans nog allopurinol (krijgt bij adoptie uiteraard wat medicatie mee). We hebben inmiddels de bloedtest herhaald om te zien of ze verder zonder medicatie kan. Brown werd in maart met nog wat honden door iemand uit het grote dodingstation in Cordoba Spanje gered. Het asiel in Granada kreeg het verzoek de geredde honden op te nemen. Brown was even van slag maar werd al snel opgewekt en vrolijk. Maar helaas vond ze geen baasjes. Het asiel moest vanwege een grote renovatie sluiten en leeg en probeerde voor alle honden adoptanten te vinden maar dat lukte niet. Ondanks dat we vol zitten hebben we om het asiel daar te helpen wat van de overgeschoten, niet bemiddelde honden laten komen waaronder de gezellige Brown. Haar verleden is onbekend maar ze is vermoedelijk in gebruik geweest als fokteef en afgedankt. Ze is duidelijk verwaarloosd geweest en haar lijf is dan ook niet nieuw meer...... Brown kijkt echter niet om naar haar nare verleden maar leeft in het heden en zoekt gezellige baasjes om samen te genieten van knuffelen, wandelen, spelen (en eten).

 

.

 

Maart 27 2023  ‘I wanted you for life, it’s not easy to say goodbye'

 

Verlies van een trouw maatje hakt erin, soms extra, bv. bij onze Rafa, met broertje Niki (overl. 2018) inspiratiebron van Esperanza. Ruim 14 jaar samen het land door voor honderden huisbezoeken. 4 febr. voor Snoopy, Rafa’s laatste huisbezoek. En hoe langer we draaien, hoe meer er overlijden. Hieronder de laatste 9. Verdriet om onvermijdelijk afscheid, vreugde om fijne adoptiejaren. Dank aan de baasjes die niet naar een fokker gingen, maar een kansarm dier, soms oud of gehandicapt, opnamen. En alle 9 zo geliefd! We gaan door! Met onze Kitty.

Kleine, gevoelige Candy, adoptie 16-09-12, ca 2.5 jaar, fysiek en psychisch gekwetst, woonde meer dan 10 jaar bij de Apeldoornse bossen: ‘Wij hebben enorm van Candy genoten. Ze was en blijft onze kleine Candy. Vol liefde voor iedereen, ondeugd, trouw, altijd aan je zijde en nog vele fijne dingen meer. Wij hebben haar voor altijd in ons hart gesloten.’

Poolse Refiks kwam 6 aug 2018. Al 12.5! Forse hartruis, rare kuch, dik als een bijzettafeltje. Hond van de dag? Nee, de vrolijke, gezellige knuffelbeer kreeg een 2e jeugd in een prachtwereldje: katten, honden, kippen, eenden, vogels. Ommetjes, op je rug in het gras rollen, sloot induiken, eieren stelen, pruimen uit de boom (springend op je achterpoten), een dode eend opgraven. En dik 4.5 jaar harige schaduw van zijn bazinnetje.

Psikus, ook Pools, al 14!, had een hard bestaan op straat en bijna 11 jaar shelter: koude buitenkennel, kale bestrating. Abces aan een poot, hartruis, slecht gebit, trilling in poten. De stoere, vriendelijke, stabiele knuffel en lebber werd opgelapt. Hij kreeg ruim 4!!! prachtjaren. Op ‘zijn’ land, 1.5 ha. omheind met 1.80 m. hoog schapengaas, hobbelde hij bij tuinieren om het vrouwtje heen, geheel op haar gefocust. Iedereen hield van de onverbeterlijke schooier met zijn grote, dikke neus, lieve bruine ogen en kleine flapoortjes.

Grote, lompe, doof geboren Kimbo (ca jan 2018), zo lief, zachtaardig, wat sullig zelfs, was jong gedumpt. Na een dik jaar refugio begonnen zijn 3 sprookjesjaren (dec. 2019). Schatten van baasjes, giga ruimte om een boerderij met kalfjes, 12 huiskatten en onze bijzondere Roemeense driepoot Kenna (adoptie okt. 2015). Kenna en Kimbo werden dikke vrienden. Samen het land afstruinen op muizenjacht. Een maagkwaal velde Kimbo. Zijn sprookje eindigde te vroeg.

Jan. 2010 vond dierenvriend Carmen een piepkleine blinde Podenco van 2 mnd oud voor de deur. Maar eigenlijk was haar grote roedel te chaotisch voor Lucy. In 2014 reden haar nieuwe baasjes uit Ned. zelf naar Andalucia. De slimme, speelse, moedige Lucy, intens geliefd, werd volmaakt gelukkig. Gehoor en neus waren perfect, ze liep vrij rond op de hei en pikte lekkers van tafel. Helaas was ze op. ‘Het gemis is zo zwaar, er is geen weg terug’, schreef haar bazinnetje.

Mei 2016 vonden 2 Nederlanders in de bergen 2 grote zwerfhonden, koud, drijfnat, ca 2 j.: Beer en Muis. Google bracht hen met hun hulpvraag bij Esperanza. Beer kwam in Leeuwarden bij baasjes wier leven zonder hond niet compleet is. Die kunnen omgaan met een zelfstandige hond met Mastin invloeden, eerder bescheiden dan opdringerig: sturing en training met zachte hand, gedoseerd, op Beer zijn tijd. Te veel maakt tegendraads. Een wijze les voor elke opvoeder, schreef zijn bazinnetje. Helaas moest Beer gaan. Zijn vrouwtje hield haar hand op zijn hart tot de laatste klop.

Nani kwam 4 jaar geleden naar Ned. Ca 5 jaar toen. Een ongelooflijk schatje, lief en rustig, dat genoot van wandelen. Wrsch. was het de ziekte van Lyme die Nani uiteindelijk fataal is geworden. Helaas mochten de baasjes maar 4 jaar genieten van dit ‘geweldig lieve, vreselijk trouwe hondje’.

Bobbie, apr. 2008, lief centebakkie, kwam nov. 2016 in opvang. Zoveelste adres. En zijn 1e adoptie mislukte ook nog. Wie dan geen verlatingsangst heeft … Maar april 2017 kwam Bobbie thuis. En hoe! Rescue in hart en nieren: blind, bang, agressief (???) etc. De deur stond open. Het kwam altijd goed. ‘Ik word getraind, niet de hond.’ Dan begrijp je het. Door ernstig nierfalen moest het vrouwtje haar altijd lieve, vrolijke Bobbie loslaten.

Lady (dec. 2007), echte Jack Russell terrier: pit en volharding! Ook doorschuifhondje. Gelukkig kreeg de pientere, aanhankelijke Lady, al 11, maar verre van ingedut nog 5 fijne stabiele jaren. Ze trof baasjes (mrt 18) met begrip en geduld die investeren en leren via cursus en lezen over (probleem) gedrag. Met verstandige sturing leerde ze probleemloos aangelijnde honden passeren. Ze genoot van het wandelen in natuurgebied de Vooroever aan het IJsselmeer. ‘Een bijzonder hondje, haar verlies doet pijn.’ Lady is vereeuwigd in een mooi portret.

 

Maart 14 2023  Ook het lange wachten van Nara en koploper wachten Snoopy werd meer dan beloond

 

                                                                                                  Met Freek (nog ter adoptie)

 

Driepoot Nara (apr. 21), Bodeguero, ging 15 jan. naar Voorburg, na 8 mnd opvang. Baasjes voor het leven die het rescue gevoel met de paplepel ingegoten kregen: je gaat voor een hond die het nodig heeft, niet omgekeerd. Ze reageerden op Snoopy, maar die moet erg rustig, zonder prikkels zitten. Na fijne communicatie met het hondenbelang voorop, werd het Nara. Met 10 mnd kwam ze in de refugio. Na een motor ongeluk (4 mnd oud) was ze zeer onkundig geopereerd. De dierenarts schrok zich kapot bij de foto’s. Nara leed veel pijn, kon daardoor happen bij optillen. Na amputatie en fijne revalidatie bij vrijwilligster Rafi thuis leeft Nara nu pijnvrij.

 

Gelukkig behield ze haar mooie karakter, sociaal met honden en mensen. Bij haar nieuwe baasjes met de juiste instelling (‘niet te veel op de huid zitten’, ‘prachtige uitdaging om ze te zien groeien’) krijgt Nara stabiliteit, knuffels en wandelingen: in hun groene woonwijk of met de auto naar de Waalsdorpervlakte. Na 11 dagen wandelde ze al los!

 

Snoopy nov. 15, lijkt Pincher x Terrier. 2.5 jaar in refugio v.a. nov. 17. Vanaf 29 mei 2020 in Ned., bijna 3 jaar! Actieve, snelle, leergierige Snoopy geniet van beweging en geestelijke stimulans (puzzel, zoekspelletje, snoepjes in Kong). Gezellig, knuffelig, goed stuurbaar, speels met piepspeeltjes en speelei. Vermaakt zich prima alleen. Makkelijk in de roedel, maar niet echt happy. Hoe graag ook actief met zijn geliefde speelei, hij trekt zich terug als andere honden ertussen komen. Heeft niks met ze.

Snoopy moet net zo afgelegen en prikkelvrij wonen als Oskar. Het gaat mis (hap!), als het stressemmertje overloopt door prikkels. Als hij eea niet (meer) overziet, niet ziet aankomen, zo snel kan plaatsen, begrijpen. Dus geen drukte, doseren cq niet te veel van wat dan ook, zelfs knuffelen. Zeker in het begin van groot belang. We durven het bijna niet te zeggen, maar na 2 mislukte adopties zijn we er eigenlijk zeker van dat zijn nieuwe baasjes dit perfect snappen. Hun ervaring en geduld met honden die veel is aangedaan is indrukwekkend. Bazinnetje werkt ook nog eens in de paraveterinaire zorg. Klap op de vuurpijl: ze wonen helemaal buiten in een uithoek in het Oosten. Als de baasjes de pony’s voeren, kan Snoopy geheel veilig op muizenjacht etc. op hun gigantische, volledig omheinde terrein. Zondag is hij opgehaald.

 

Maart 13 2023  Geluksvogels Oskar Bryan Nara en Snoopy

 

Het is overal komkommertijd qua adopties. Hopelijk trekt het aan in de lente. Maar we houden vast aan kwaliteit! Nadat de 11 jarige, maar zeer actieve Ravi (problematisch in roedel) 7 dec. een prachtplekje vond met fijne natuurlijke, goed omheinde tuin en veel wandelen, vonden, naast Bryan en driepoot Nara, zelfs langzitters Oskar (2 jaar) en Snoopy (mei 3 jaar) een heerlijk thuis. In dit bericht eerst Oskar en Bryan.

 

Oskar, lijkt Podenco x Spaanse Waterhond, jan. 2017, is wrsch. fout aangepakt en heeft zoveel achter de rug: geboorteplek onbekend, als pup/puber op straat, 1 jr 8 mnd refugio, 1 jr 5 mnd adoptie Spanje, 2e x refugio 2 mnd, Ned. 9 jan. 21. Bijna 2 jr opvang dus (incl. 5 mnd mislukte adoptie). Hoe onzeker maakt dat? Paniek en dichtslaan liggen bij Oskar altijd op de loer: dus geen prikkels, niet langs huizen lopen, geen onverwacht bezoek. Gelukkig, Oskar bleef aanhankelijk, geniet van rondracen, zwemmen, is goed met honden. Zijn nieuwe baasjes herkennen zijn problematiek en verlangen niets wat hij niet aankan. Een zegen! Ze wonen perfect: dorpsrand, omheinde tuin 2000 m2, vanuit huis de polder in om in alle rust te zwemmen, fietsen, wandelen op paden en landbouwwegen.

 

 

 

Wat gebeurt er allemaal?

 

Zondag 11 dec. brachten we Oskar naar Goeree-Overflakkee. Zorgvuldig voorbereid. Donderdag wandelden we samen in het veld, Oskar alvast in onze auto in transport bench. Bij aankomst ook aanwezig: vaste honden oppas opa en oma. Oskar weet nu v.a. dag 1: zij horen erbij. Het proces vergt veel tijd, maar de afgelopen 3 maanden waren veelbelovend.

 

 

 

 

 

Oskar mag lekker vies en nat worden met zijn nieuwe maatje Spike. Baasje verdeelt de aandacht eerlijk

.

 

Oskar zit graag op de uitkijk en kan gelukkig diep slapen om uit te rusten en alles te verwerken. Hij is meer dan welkom!

Bryan (okt. 18), gered uit grote doding Cordoba, jachtinstinct, ranke bouw. Kleinere Pointer? Iets Podenco? In elk geval getalenteerd gatengraver. Maureen dichtte menig in razend tempo gegraven gat. Energiek en rustig, zachtaardig zieltje, sociale knuffelkont, nabijheidsbehoefte. Er zijn weinig liever, gevoeliger honden. Maar drukte, stadslawaai is ongeschikt. Geweldig maatje voor een rustig, wel actief baasje. Bryan en zijn bazinnetje in Heerenveen lijken voor elkaar geschapen. Sinds 10 jan. wandelen ze heerlijk: het fraaie Oranjewoud vlakbij. Pas logeerden ze in een chalet  ivm werk. Bryan genoot, liep vrij rond op kantoor en in de gangen. Iedereen was dol op hem! Zo super deed hij het 1 okt. ook al (Open Dag asiel Nomadenhof in Sneek, 600 bezoekers!). Zijn favoriet toen: bezoekers ‘gijzelen’ op de bank. De ene mevrouw vroeg de andere ‘Kom je me aflossen?’

Februari 19 2023 Dag Rafa, dag intens lief mannetje, zo stoer, zo kwetsbaar, uniek

Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij … schreef dichter J.C. Bloem. Het doet zo zeer, het gemis van dit kleine mannetje dat ons ruim 14 jaar met zijn trouw en bravoure omringde. Als pupje met broertje Niki (overleden 2018) slecht behandeld. Op een donkere winteravond, begin januari 2009, haalden we 2 timide broertjes, 7 maanden oud, van vliegveld Zaventem. Begin van gouden jaren. In Spanje heetten ze Zipi, el rubio, de blonde en Zape, el moreno, de donkere. Naar 2 kinderkomieken. Bij ons Niki en Rafa: Nikeos ‘hij die overwint’ en Rafael ‘whom God has healed’ volgens de namenlijst. Dat gunden wij hen met heel ons hart.

Jaren vol avontuur en liefde volgden. Altijd mee, de bergen in, honderden adoptie huisbezoeken. We wandelden wat af samen. Altijd was Rafa, de kleinste, op ontdekkingstocht, tot hij tot onze opluchting weer opdoemde. Kleine Rafa, onzeker en stoer, open naar iedereen, mens en dier, als het maar goed aanvoelde. Want hij was zeer conflict mijdend, dan was hij weg. Grandioos met honden, voor de grootste niet bang. Aan te opdringerige honden toonde hij in een split second zijn prachtige onderbeet: oprotten, maar geen spoortje van agressie. Ook op huisbezoeken ging hij zijn gang. Doorzocht alle hoekjes en vertrekken, kwam aanzetten met een zak chips die kinderen ergens verstopt hadden. Uiteindelijk koos hij dan een lekker plekje, soms het bed van de adoptanten.

Na hun komst schreef ik: ’s Ochtens na het opstaan gaan we een poos aan de wandel. Er lopen 2 schatten van hondjes voor me: het ene staartje krult naar links, het andere naar rechts. Dan ben ik helemaal verliefd.’ Voorbij, voorbij … Maandagavond ging Rafa. Sinds dik 2 maanden niet in orde, 6 febr. nog geopereerd, met kansen. Organen en functies waren op de kwaal na (maag) heel goed voor zijn leeftijd. Iets na tienen stonden we samen over hem heen gebogen. Ineens gleed hij weg, zo maar, zonder een zuchtje. Einde van een tijdperk. De komst van Niki en Rafa was het begin van Stichting Esperanzahoopvoorhonden. Wij gaan door voor hun lotgenootjes, in hun naam. Met onze Kitty die in 2018 kwam.

Dinsdag was de dag van afscheid van Rafa. ’s Morgens kwamen vrienden die dagelijks mee wandelen in het bos. Rafa zit ook in hun hart. ’s Middags brachten we hem naar dierencrematorium Drachtstercompagnie. Daar zijn Niki en de poezen ook gecremeerd. We reden via Rafa’s 2e thuis, bij Maureen in Smilde. Ontelbare keren was hij daar incl. logeren. Altijd blij bij aankomst, gelijk alle honden begroeten. De auto zat als altijd propvol spullen en voer. Er kwamen 7 nieuwe adoptiehonden gisteren. Het deed zeer en was mooi, Rafa op zijn laatste reis in zijn mandje omringd door hondenspullen, zoals zo vaak op dit soort reizen, ergens tussen in of bovenop. Ook Maureen, bij wie hij zich even veilig voelde, nam afscheid van hem.

Dank voor alles, Rafa.

Februari 7 2023 Stil op de site, maar niet achter de schermen.

Soms loop je achter door diverse perikelen: val door gladheid, ziekte van onze Rafa (gisteren operatie in dierenkliniek), drukte nieuwjaar correspondentie, op pad etc. Zondag bv. voor huisbezoek voor Snoopy in Sellingen, spullen en voer halen uit Haulerwijk en stad Groningen en een auto tot de nok vol naar Maureen in Smilde brengen. Half 11 vertrokken, half 8 thuis in Bolsward. Maar hoog tijd dus om hier weer up to date te raken. Sinds het laatste sitebericht kwam Mandy helaas terug van adoptie en vonden driepotertje Nara en gevoelige knuffel Bryan een thuis. En we beloofden terug te komen op de bijzondere adoptie van Oskar. Eerst Mandy die nu Bindi heet.

Spanje                                               Na aankomst

Bindi, bijna 2, bleek voor de adoptanten te sterk en niet het juiste type hond. Ook vragen we ons af of plaatsing als hond alleen verstandig was. Ze is een prachtige kruising Mastin, dus lange puberteit cq laat volwassen. Met een puber die zwierf en opvoeding miste is er voor adoptanten nog werk aan de winkel. Daarbij het Mastin karakter. Dat betekent niet dat het een moeilijke hond is, integendeel. Maar zo’n grote, sterke hond met zelfstandig karakter moet bij jou cq je aanpak passen. Het is geen hond om met commando’s kom en zit te benaderen. Daarvoor zit er teveel leiderschap in de genen van dit type oerhond die al voor de Middeleeuwen kuddes hoedden zonder aanwijzingen van een herder.

Bindi heeft alles van de Mastin. Dus geen gebrek aan zelfvertrouwen en indien nodig een waker met krachtige blaf. Maar met geduld en vertrouwen win je deze honden helemaal. Zacht en lief, leergierig en slim is ze ook. Zie haar als kleuter puber die veel moet leren. Vogels wegjagen is nu bv. (nog) haar hobby. Ze loopt al goed aan de lijn, maar kan na opbouw van een band zeker loslopen. Deze open, sociale en vrolijke hond is tevens een fijne gezelschapshond en knuffelkont. Op de Open Dag van asiel de Nomadenhof in Sneek met heel veel bezoekers, ook met kinderen, deed ze het super.

met Pitoe

Momenteel is ze elders in opvang bij een bazinnetje met meerdere honden w.o. Pitoe. Pitoe en Bindi zijn verliefd op elkaar en plaatsing samen zou heel mooi zijn. Rustige Pitoe, geen jachtinstinct, is terughoudend naar vreemden en geen knuffelkont als Bindi, maar wil graag bij het baasje liggen. Lichaamscontact vindt hij het belangrijkste. Bindi en Pitoe verdienen actieve baasjes met groot hondenhart. Bij katten plaatsen is niet verstandig, hoewel ze omgaan met katten met de juiste begeleiding wel zouden kunnen leren. Een paar uurtjes alleen blijven is prima, maar niet de hele dag.



Januari 1 2023                                                                                                                                                                    

 

Helpt u? NL13 TRIO 0198487509. Alles telt. Samen zijn we een lichtpuntje voor dieren in nood, ook de kansarme door rugzakje, leeftijd, uiterlijk, fysiek gebrek. Financieel riskanter, maar zo zegenrijk. In 2023 zetten wij ons opnieuw in voor een aarde met plek voor moeilijker plaatsbaren als Oskar, Malva, Ravi, Skoll en Hati. Zij kwamen thuis in 2022, zijn nu geliefd, gewenst. Hun adoptie geeft troost, moed en hoop in onzekere tijden.

Skoll en Hati (5 en 4 j.), zo verknocht, verloren hun baasje. Maar setjes adopteren lukt zelden. En Skoll kreeg onverwacht ernstig suikerziekte. Elke dag prikken, levenslang. En toen: een wonder. Al na 3 dagen kregen ze super baasjes (bazinnetje dierenarts!) met groot rescuehart. Skoll krijgt de beste zorg en geniet met Hati en 10 vriendjes in een zwem- en voetbal paradijs van 6000m2.


Grote schrik, toen de 2 j. Malva, uit dodingsstation, ineens hoge Leishmania waardes had. Dit zachtaardige dier laten zitten? Nee. Helaas wees (duur) onderzoek in Ned. 2 kanten uit: nog mooie jaren bij aanslaan behandeling, zo niet max. 2-3 jaar. Nog een wonder! Ook Malva vond super snel baasjes die vol voor haar gaan, incl. alles. De tijd leert alles, maar momenteel gaat Malva vol energie bergop.

11 j. Ravi leefde altijd alleen op een veldje. Op zijn tiende gedumpt. Na 1 jaar asiel en 3 mnd opvang is Ravi nu gelukkig bij baasjes die zijn lieve, hoopvolle ogen zagen. Die snappen dat hij snakt naar een baasje voor zich alleen dat de gemiste knuffels vergoedt. Ravi is heel energiek en geniet van wandelingen en struinen in de fijne, natuurlijke tuin.


Zorgenkindje Oskar, 6 jaar, zat al bijna 2 jaar in. Ned. Zo moeilijk plaatsbaar door angst voor vreemden en wandelen in de bewoonde wereld. En dan opeens is daar die ene biotoop waar Oskar kan gedijen. 11 dec. brachten wij hem naar Goeree-Overflakkee. Vol geduld helpen zijn nieuwe baasjes en Berner Sennen Spike hem vertrouwen op te bouwen in zijn nieuwe wereld.

Als de maan schijnt herdenken we ons oudje Luna. Emotioneel en fysiek verwaarloosd, kwalen, tumoren, zo mager, nooit aanraking, liefde, zorg, respect. Luna ging niet ter adoptie. Ze kreeg 8 fijne maanden, genoot van kleine wandelingen en liep haar opvangvrouwtje alles achterna. 18 aug. overleed ze, 15.5. jaar oud.


NL13 TRIO 0198487509 tnv Stichting Esperanza

www.esperanzahoopvoorhonden.nl htttp://baasjegezocht.blogspot.com http://ranjaclub.blogspot.com

December 11 2022 Hoog, hoog tijd voor een update

Onzekere tijden, zo merken adoptie organisaties. Men is voorzichtig, afwachtend. Onze planning (site 26 sept.) was veel te optimistisch. Hoewel Oskar, Snoopy, Tinka, Noah, Freek, Nara al lang wachtten op adoptie, kwamen er 17 sept. toch 8 bij: Rebecca, Mandy, Zoe, Brown, Smile, Ravi, Kiwi, Bryan. Deels ivm Open Dag van de Nomadenhof 1 okt. En extra hulp, ook met moeilijker plaatsbaren, aan de Protectora die leeg moet ivm grote opknapbeurt. Dus 14 adoptiehonden! Nooit zoveel tegelijk. Sauron, Noble, Pokémon, Maze, die in okt. zouden komen, zijn dus nog in Spanje.

Sinds 17 sept. toch nog 5 adopties: Noah, Zoe, Mandy, Ravi en Oskar. Zie bij 20 okt. voor Noah en Zoe. Zoe (op straat gevonden, geb. apr. 21) was een Open Dag adoptie. 17 okt. ging dit leuke mix herder teefje, tegelijk rustig en vrolijk, speels, naar Sneek. Met de 2 Chihuahua’s gaat inmiddels het prima. Laatste bericht: ‘Het is echt genieten met Zoe.’

Spanje                                                              Smilde                                     Thuis in Sneek

Griekse Noah (overname van Gaia Dogs), dec. 19, Eng. Setter? x Border Collie?, lijkt echt thuis gekomen. Hij is in basis prima met honden. Ook in Maureen’s grote roedel. Maar het gemis van socialisatie op vreemde honden als pup leidde bij 2 adopties tot fors uitvalsgedrag. In Emmer-Compascuum (adoptie 15 okt.) woont hij landelijk en hoeft weinig honden te passeren. In hun knotsgrote, groene tuin kan hij heerlijk rennen of in een berg zand rollen. Noah boft met deze baasjes die structuur (houvast!) bieden en consequent oefenen. ‘Iedereen geniet van Noah op zijn eigen manier. Die moet blijven!’

Smilde                                                      Open Dag                                                      Emmer-Compasuum

Mandy, april 2021, 71 cm!, Spaanse Mastin x Rafeiro de Alentejo (Portugese Berghond), zwierf in het achterland van Guadix. 18 nov. ging ze naar Zeewolde. De baasjes van de overleden Miky kozen vol overtuiging weer een rescue. Fijn! We weten hoe zij investeren in opvoeden, beseffen dat het soms jarenlange adem vraagt. Mandy heeft dat nodig: slimme hond met veel potentie, maar nooit opgevoed, rondgezworven, zelfstandig karakter, sterk en zwaar: pittige combi. Boeiend om te volgen. Vrijdag een spannende primeur: 1 ½ uur zoek bij de 1e x los in het bos. Haar jachtinstinct is fors. ‘Ze houden je scherp’, zei Anneke met understatement. De juiste spirit!

Spanje                                                                      Pas op je koffie                                  "OK, baasje"!

Ravi, al 11, lijkt wel Beagle x Boston Terrier. Zijn plaatsing is zo fijn, ook voor Maureen die apart met hem moest wandelen. Hij leefde alleen op een veldje. Zijn baasjes investeerden nul in hem. Ze dumpten hem op zijn tiende. Hij snakt nu naar knuffels. Maar is geen honden gewend. Gaat zijn gang, maar kan soms in wantrouwen schieten en dan pittig als terrier reageren. Hij zat daarom veel apart. Ravi wandelt actief, snuffelt dan wat af, sleept en schudt met kleden en kussens. Hij boft enorm nu: vitale baasjes, dol op de natuur, bossen rondom (rand Norg), veel wandelen, rondom het hele huis een natuurlijke tuin, die nog snel Rafa proof is gemaakt.

Smilde                                                          Knuffel                                                  Korter teentje

Ze hebben ervaring met een rugzakje. Plus de opvatting: ‘Je moet je aanpassen aan de hond en de hond een klein beetje aan ons. We gaan ervan uit dat je ook dingen tegen komt die je niet voorzag of anders had verwacht.’ Fijn, zo’n rustige, realistische opstelling. De start was prima: ‘Goede eter, houdt met gemak 1.5 uur vol met snuffelen, ontdekken, verwonderd om zich heen kijken, geluidjes maken. Mooi voor hem en voor mij.’

Oskar (al in Ned. sinds jan. 21!) hebben we afgelopen zondag zelf naar het verre Dirksland gebracht. Deze bijzondere adoptie komt in het volgende sitebericht

November 17 2022 Hulp maakt alle verschil van de wereld voor elk gered dier. En zet structurele verandering in gang!

Wees deel van de mooie keten van redding en vooruitgang. Zie de nieuwe wet. Zie het vb. van Dixon.

Elke bijdrage helpt. NL13 TRIO 0198487509.

LEY DE BIENESTAR ANIMAL DERECHOS PARA TODOS

Wet op Dierenwelzijn Rechten voor allen

Gedumpt, mishandeld, uitzichtloos in dodingstation. En dan moedeloos je schouders ophalen? Hulp zinloos? Integendeel. Hulp is het antwoord, op je eigen wijze, binnen eigen mogelijkheden en grenzen. Elke redding en stap voorwaarts zijn van immense waarde. Dixon’s redding is een vb. van samenwerking en vooruitgang. De inzet voor het lot van (zwerf)dieren zet echt een cultuuromslag en bewustwording mbt dierenwelzijn in gang in Spanje. Bij individu en overheid. Nog is er leed, particulier, wrede tradities: stierenvechten, jaarlijks dumpen en gruwelijk doden van ong. 50.000 Galgo’s, Podenco’s e.a. jachthonden na het jachtseizoen. Maar er gloort ook veel hoop.

25 okt. vonden wegwerkers Border Collie Dixon, 1 jaar, op sterven na dood in een sloot, zwaar gewond, achterpoten kapot. Ze waarschuwden de gemeente Padul die refugio Sierra Nevada inschakelde. Hun contact is prima. De samenwerking redde hem. Spanjaarden kijken steeds minder weg bij leed, redden een dier ipv te laten creperen. Het was nipt. Dixon ging van Clinica Fauna naar Hospital Veterinario Sur. Sierra Nevada zocht de beste specialist. Helaas compliceerden interne bloeding en een klaplong het opereren. Verdoving liep uit op reanimatie. In 1 x opereren mislukte. De laatste kans 3 nov. amputatie te voorkomen slaagde! Platen houden de botten bijeen.

Verder zijn spieren zwaar beschadigd, bek kapot, tanden afgebroken (pijn verbeten). Maar nu krijgt Dixon rust, zorg en liefde bij Rafi, een fantastische opvang. Zij hielp al velen weer op de been w.o. onze driepoot Rayo en oudje Mathilda, 2 inspirerende voorbeelden. Met fysio/revalidatie leert Dixon al weer lopen.

Een vb. van vooruitgang, erkenning dat dieren beter bescherming verdienen, is de nieuwe dierenwelzijnswet, Spanje’s 1e nationale dierenbeschermingswet. Nieuwe regels, strenger straffen bv. 2 jaar cel en 5 jaar contactverbod op dodelijk mishandelen. Al aangenomen in de Ministerraad, nog niet in Congres en Senaat. Wel is het oorspronkelijke voorstel afgezwakt: vechtstieren en dieren in de veeteelt vallen er niet meer onder, om afschieten van de wet als geheel te voorkomen. Ook gelden een cursus en een dier max. 24 alleen laten niet meer mbt jachthonden.

Nee tegen de uitsluiting van de jachthonden

We zijn er nog niet: zie de soms overvolle dodingsstations. Maar het doden daar ligt ook onder vuur: ‘sacrificio zero’ is de leus, alleen nog euthanasie in bijzondere gevallen (leeftijd, ziekte) met toestemming dierenarts. We blijven de mensen in Spanje steunen die met bezieling dit leed aanpakken, dieren redden, voor verbetering vechten. Esperanza droeg royaal bij in de hoge dierenarts kosten van Dixon. Helpt u? NL13 TRIO 0198487509

Mathilda en Rayo e.a. zijn toch een inspiratiebron? Daar gaat het toch om?

Kleine Mathilda, al 12 toen men haar met een buik vol tumoren dumpte op een soort vuilnisbelt. Hoe koud kun je zijn? Nu is ze al vanaf juli 2021 veilig en geborgen bij Marian die ook onze Refiks en Chipi adopteerde.

Rayo was vergelijkbaar met Dixon. Gedumpt en slachtoffer ongeluk. Helaas redde zijn ene voorpoot het niet door infecties. Maar Rayo, nu 5 jaar, heeft er geen weet meer van en is is al bijna 3 jaar zielsgelukkig.

November 6 2022 Varia: een glimlach en een traan

De traan betreft Miky, Belg. Herder x Groenendaler, adoptie okt. 2011 (bijna 1 jaar), recent overleden. Miky floreerde wat minder, dus even naar de dierenarts en dan is het over, kanker, interne bloeding ... Baasjes Anneke en Ton waren stuk. Wij willen hier onze dank uitspreken aan hen. Ze maakten Miky zielsgelukkig. Miky en Danko, Esperanza’s eerste adoptiehonden, waren gered uit het dodingsstation. Sociale, energieke, razendsnelle Miky, met onzekere kant, moest weer vertrouwen krijgen. Wat investeerden ze veel in hem. Toen hij brommers, tractoren ed ging najagen schakelden ze een gedragsdeskundige in en werd er met scooter en al geoefend. Ook de poezen hebben Miky’s leven enorm verrijkt.

We krijgen veel hartverwarmende berichtjes van adoptanten hoe het gaat. Dan kun je weer door! Hier volgen enkele, willekeurig van een hele volle plank geplukt. Chatet, nu 13, kwam in dec. 2012 met Binkie naar Nederland. Beiden van een sociaal erg zwakke familie met een horde honden en katten die nooit buiten kwamen. Bij Anja haar gezin in Julianadorp veranderde dat in een blij leven. In de loop der tijd kwamen er nog 2 kleine hondenmaatjes bij. Hoewel nu bijna doof en stram, nam Anja haar Tettie recent nog mee naar Overijssel en Texel.

Bente ging in juli 21 (toen ong. 8) naar Leeuwarden. Ze zat al 2 jaar in de refugio. Een bescheiden Podenco-meisje, liever dan lief, nooit leren spelen, hoeft niet te veel drukte. Wel knuffels! Bente kreeg de hoofdprijs bij 2 hele bewuste mensen die er vreugde in scheppen Bente een fijne 2e levenshelft te geven. Bente is helemaal thuisgekomen, kreeg vertrouwen. En plezier in leren! 97 van de 100 punten op het diploma. Dus inclusief jachtinstinct kan ze nu toch heerlijk los. Ze geniet van de talloze camperuitstapjes, want waar de baasjes gaan, gaat Bente, altijd, overal.

Samen met zusje Catina troffen we Nicu (uiterlijk Karpatische herder, zomer 2014 geboren in een Roemeens veld) aan in erbarmelijke omstandigheden in een doodarm shelter met 500 honden. Het was december, ijskoud, sneeuw. Amper eten, geen beschutting, geen socialisatie. Bij adoptie juni 2015 een in aanvang gespannen, waakzame hond die eigenlijk graag wil. Nicu’s baasjes forceerden niks, alle begrip voor een rugzakje. Resultaat: een zachte, lieve hond, wat afstand van vreemden, maar tot diepe hechting aan baasjes in staat. En dolblij met zijn nieuwe huisgenootje Charly.

Skippy arriveerde in mei 2013, 1 jaar. Ook zo’n trieste start. Ivm forse patella luxatie is zijn poot rechtsachter niet te gebruiken. Flink beschoten: veel hagel in zijn lijf zit er nog steeds. Durfde geen drempel over. Alles, iedereen was eng. Ook Skippy werd zo gelukkig. Door veel affectie, geduldig blijven investeren in trainen w.o. aangepaste Doggy Dance en Behendigheid. Hij gaat mee met paardenritten, is gek op de poezen. Bazinnetje Samantha is zijn grote liefde en houvast.

Skippy

Maki, mei 2014, lag in een doos op straat met broer Lobo. 2 kwetsbare pupjes, beide uitgegroeid tot slimme boeven met sterk karakter. Maki’s bazinnetje had het eerst moeilijk met hem, maar wijt dat aan eigen gebrek aan zelfvertrouwen cq mentale kracht. Petje af voor haar eerlijke zelfreflectie. Velen schuiven het op de hond. Maki, nu 8, is nog dezelfde boef als ooit op puppycursus. Hoewel erg slim zakte hij als enige. Hij ging op eendenjacht bij de wandelproef. Vrouwtje moest op de fiets achter hem aan. Recent schreef ze: Onze liefde groeit alleen maar meer en meer. Maki is zo trouw. Bedankt dat jullie Maki in mijn leven hebben gebracht.

Blijf schrijven! Dat doet echt goed, ook bij de redders in Spanje ea. En promoot svp onze huidige 12 adoptiehonden die ook snakken naar een fijn thuis en in de juiste setting en met de juiste benadering ook zoveel potentie hebben.

Een foto van een jongere versie van ons van jaren terug, een herinnering van FB. We hopen nog heel lang te kunnen helpen. Helpen jullie mee?

Met het doorklikken naar de oudere blogs lopen wij achter, de oude blogs uit 2021 en 2022 komen binnenkort onder de zwarte knop hieronder, ze zijn dus niet kwijt, sorry voor het ongemak

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop