BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

   

U kunt ons steunen door te storten op  Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509                                   BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar                                                                                                                                                Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                 52219410                                                                                          RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                         850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                        6444172                                                                                Registration of European Trade Recognition, EG approval number:        317612


Ter adoptie:                       

   Bonny                                    Trompa                                    Bram                           

        

        

Pippi                                                                    Betty               Bubba                  Yogui

          

Dani                                               Joris (gereserveerd)                            Markus                                Mora 

      

Bonny, Dani en Mark komen uit de refugio Sierra Nevada te Padul bij Granada. Trompa, Pippi, Bram, Nora en Joris (Tarzan) komen uit shelter Protectora in Fuente Vaqueiros bij Granada.   Bubba en Yogui komen van de organisatie Arama op Gran Canaria. Betty is een Roemeense hond, die wij graag willen herplaatsen.

Klik op de zwarte knop hieronder voor meer informatie, foto's en filmpjes. U komt dan op de adoptieblog van de Ranjaclub.

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adopties  

BLOG  (dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)


Februari 20 2017  Hoe gaat het met …..

Mouse en Beer weten niet meer dat ze koud, nat, vermagerd door de Alpujarras zwierven. Beide hebben al weer een hele poos een gouden mand.


‘Het gaat heeeeel goed met Mouse! Zij is werkelijk een lot uit de loterij. Super lief, leuk en braaf.’ Mouse woont midden in de schitterende natuur in Vogelenzang.

  

Beer woont in Leeuwarden vlak bij de heerlijke Froskepolle waar hij vele uren per week vrij mag rondstruinen met zijn actieve bazinnetje.

  

Foppe zijn start in Spanje was slecht. Maar bij de Friese Liesbeth en Sietse krijgt ‘ús maatsje’ veiligheid en leiding. Liep al na een week los mee op de lange boswandelingen.

  


Kleine Nala is 10. Er was wel wat opkalefateren nodig. Ze kreeg in Nederland ook nog kennelhoest en giardia. Maar de genezing verliep goed. En na een gebitsreiniging, anaalklieren legen en klitten verwijderen gaat ze vol vaart. Ze wandelt graag en zwom tot stomme verbazing van de bazinnetjes al pijlsnel een rondje in de plas in het bos.

 Nala in Spanje   thuis

Het fimpje van Nala met Chantal’s dochtertje Marlijn is zoooooooo lief, zowel Nala als Marlijn 


 

Turbo: baasgericht, meer dan energiek en speels, heel gevoelig. Bij zijnnieuwe baasjes Karel en Marjo krijgt hij precies het nodige: hele lange wandelingen in het bos of langs de rivier en opvoeding. Weten waar je aan toe bent en voelen dat ze gek op je zijn.

  

Turbo met Chantal’s zoon Jan Douwe

Februari 16 2017  Een drukte van belang. Een samenvattend overzichtje van de laatste 14 honden.

Zaterdag 20 januari arriveerden met een wegtransport Spanjaardjes Bram, Pippi, Diana, Lita van de Protectora en Amaya en Lion van Sierra Nevada.

Bram


Bram van 4 is een stoer, onzeker baasje. Sterk aan de lijn. Deze dondersteen heeft training en leiding nodig. Een klein hartje soms, qua alleen zijn en naar sommige mannen. Maar ook zo open, lief, grappig, enthousiast. We hopen op een baasje dat net zo sterk en lief en is als Bram, maar niet onzeker.

Pippi


Pippi van komt uit een Spaans dodingstation. Een bruisende spring in het veld van een jaar, een onzekere puber. Wie niet opziet tegen opvoeden, geduld heeft en gelooft in Pippi, krijgt een hele mooie robbedoes.

Diana


Diana, bijna 8, was al geadopteerd vanuit Spanje. Ze woont in Krimpen a.d. IJssel bij poedelgenootje Jimmy (goed kijken op de foto). Bazinnetje Joan wordt nu door 2 schaduwen in huis gevolgd.

Lita


Lita van 10 was ook al geadopteerd en is door Patricia van het transport rechtstreeks aan de baasjes overgedragen. Ze draait fantastisch mee, schreef Dimphy. Lita liep zwaar verwaarloosd op straat. Eén oogje werd verwijderd.

Amaya


Amaya, bijna een jaar, was heel ziek en is 2 keer aan de darmen geopereerd. Ze lag met zusje Nayara en broertjes Markus en Dani aan de kant van de weg, nog geen 3 maand oud. Ze is super snel geadopteerd. Waar baasje Gert in Emmen is, daar wil Amaya ook zijn. Zondagmorgen is de eerste cursusles al.

Lion


Lion, 5 of 6 jaar, is de 3e van dit transport die al was geadopteerd. Ook hij komt uit de perrera, het dodingstation. Een lief mannetje dat echte wandelingen zeer waardeert. Ook Lion doet het al zo goed o.l.v. een kundige bazin die weet hoe je een dier helpt om aan heel veel nieuwe dingen te wennen.

Zondag 21 januari moesten we geheel onverwacht Roemeentje Marley ophalen uit Vlaardingen.

Marley


Na nog heel recente warme berichten en foto’s moest hij ineens weg. Een ijskoude douche op de late zaterdagavond. Hij ging terug naar Kim die hem ook 10 september bij aankomst opving. Sinds 4 februari woont deze bescheiden, zachtaardige hond bij vrienden van hen. Ze gaan voor hem door het vuur. Hij voelt zich al intens veilkig.

Vrijdag 01 februari kwamen de broertjes Bubba en Yogui aan op luchthaven Groningen Eelde. Van de organisatie Arama op Gran Canaria.

Bubba en Yogui

  

Bubba en Yogui zijn 2 kleintjes (van eind 2016 ong.) van Gran Canaria. Ze zwierven, waarschijnlijk al lang, in een stadje rond. Vol vlooien en teken. Mensen van de organisatie Amara hebben hen liefdevol opgevangen, verzorgd en gesocialiseerd. 2 prachthondjes.

Zondag 11 februari arriveerden met wegtransport uit Spanje de broertjes Markus en Dani van Sierra Nevada en Joris en Mora van de Protectora.

Markus en Dani

  

Dit zijn de broertjes van Amaya. Zusje Nayara komt nog met een volgend transport. Beiden super lief en opener qua karakter dan Amaya. Markus vindt de camera eng, maar andere honden okay. Dani met haar prachtige vacht en ogen moet wat minder van felle honden hebben.

Joris


‘Ik ben niet groot, maar ik durf alles.’ Ongeveer 2 jaar en ook al in het dodingstation beland. Achterhand slecht ontwikkeld, rug lijkt wat krom, dus amper bespiering waarschijnlijk. Maar wat een boefje al bij de eerste wandeling met opvangster Kim en hond Sepp. Wordt een heerlijk hondje bij de juiste mensen en aanpak.

Mora


Mora is een jaar of 2 of wat jonger. Schuchter, zacht, maar ze vindt het soms ook spannend. Hebben mensen wel het goede met me voor? Maar ze wil heel graag. Springt al uit zichzelf bij de kinderen van het opvanggezin op schoot.

Sinds begin februari zoeken we ook voor Roemeentje Betty na ruim 3 jaar adoptie weer een nieuw huisje.

Betty


Betty is intens lief, knuffelig, heel leergierig, heeft een prachtige soort marmervacht, is graag met training en denkspelletjes bezig. Gebrek aan stabiliteit door omstandigheden hebben de gevoelige Betty en het rugzakje van haar start geen goed gedaan. Wie Betty rust, zekerheid en sturing geeft, consequent is en met haar traint op de gevoelige punten krijgt een fijne, lieve, bijzondere hond, waarmee het heerlijk wandelen is.

Februari 12 2017  Come on, fix it, Ted!

Van Marlies en Hugh kwam een heerlijk filmpje en bericht. Ze adopteerden de 5-jarigeTeddy op 15 oktober. Teddy woont in het paradijs op het schitterende Vlaamse land op een oude hoeve midden in de natuur. Hier volgen stukjes uit hun mail. En sla zeker het filmpje van 'waterbouwkundig ingenieur Teddy' niet over!

Dag beste mensen, Tijd voor een Teddy-update,

Teddy is in huis rustig en makkelijk. Ook reizen in de auto is geen enkel probleem. Inmiddels durven al onze katten de woonkamer weer binnen te komen en verdraagt iedereen elkaars aanwezigheid. Heel af en toe jaagt Ted er nog wel eens eentje de boom in, maar dat leidt niet tot trauma's.


We hebben een heel aparte eigenschap van Teddy ontdekt: hij is waterbouwkundig ingenieur ! Er lopen hier een aantal afwateringsslootjes en wanneer het water stroomt na een regenbui, is hij compleetgefascineerd en begint in de waterloop te wroeten: hij rent heen en weer, trekt aan takken en wortels, graaft...het lijkt wel alsof hij geleerd heeft blokkades weg te werken. Heel maf.


Andere honden zijn nog altijd een probleem. Als hij losloopt, stormt hij er blaffend op af en gromt en bijt naar ze. Aan de lijn wordt een snuffel van de vreemde hond ook meteen beantwoord met een hap. Laatst heeft hij Zoë, de 1-jarige labrador van buurman Frank en echt een lieve speelse goedzak, de sloot in gejaagd

We hebben Teddy meegenomen op familiebezoek in Engeland en dat ging prima. Hij kwam goed door de paspoort- en chipcontrole in Duinkerken, toch altijd spannend. Hij moest op de boot alleen in de auto blijven, doorstond dat allemaal heel kalm. Onze perro español wandelde door de straten van Cambridge en Londen en ging mee in de trein. Hij mocht mee naar de pub en voor deze ene keer op het bed in het hotel. Bij familie sliep hij bij ons op de kamer op zijn eigen deken van thuis. We gingen op bezoek bij vrienden met 4 jongens tussen de 3 en 14 jaar. Hij was verrassend goed met die lawaaierige kids en speelde uitbundig met ze, zonder gegrom of andere problemen. Liet zich aanhalen, ballen afpakken, verdroeg het gegil...dat hondje heeft ervaring met kinderen, dat kan niet anders.

Kortom: hij wordt steeds meer "onze" Teddy. Hartelijke groeten van Marlies en Hugh


Februari 11 2017  Interview Sierra Nevada

Respetar a los animalos es una obligacion:     Dieren respecteren is een verplichting

Amarlos es un privilegio:                                     Van ze houden is een voorrecht.

Met dit prachtige motto eindigt de ruim een half uur durende uitzending van de regionale tv Paravisa over refugio Sierra Nevada in Padul bij Granada die Esperanza al jaren steunt.


Inspirerende kracht: Anita Dufetel. Aan het eind zien we Anita met op schoot de 12 jaar oude Omi, symbool van hoop op onze nieuwjaarskaart, en vrijwilligster Maria Angeles, met Doris (nu Pippa). Beide hondjes vlogen 25 september met ons mee naar Nederland. Omi en Pippa zijn slechts twee van de prachtige voorbeelden van dit mooie werk, dat Anita al 25 jaar doet, 7 lange dagen per week. Samen met vrijwilligers, iedereen onbetaald. Ze vertelt over de noodzaak van deze privé refugio’s (shelters). De staat kent enkel perrera’s: dodingstations waar dieren op nare wijze eindigen. En ze noemt de vreselijke criadora’s, de illegale fokkerijen met onbeschrijflijke wantoestanden. En dan de casadores, de jagers, die honden afdanken op uiterst wrede wijze.

12-jarige Omi lag vergeten te kreperen in het dodingstation. Ook Pippa, 1 of 2 jaar, was daar gedumpt. Anita kon het niet aanzien en nam beide hondjes mee naar de refugio.

Adoptar, no comprar: Adopteren, niet kopen.

Anita roept mensen op gedumpte dieren een tweede leven te geven. Straathonden zijn meestal geen rashonden, maar wel fantastische kameraadjes voor wie liefde heeft, begrip, wat geduld en kennis. Je redt een leven. Veel Spanjaarden nemen een hond, maar die mag niks kosten. Rond kerst is een hond als cadeautje zeer in trek. Ze liggen in de supermarkt. Eind januari, februari worden velen weer gedumpt op straat en in de campo, het veld. Februari is ook de beruchte maand waarin jagers massaal gruwelijk doden of dumpen. Ook nemen studenten die zelfstandig gaan wonen soms een dier dat verlaten wordt als ze naar huis gaan voor vakantie bv. Een dier is een wegwerpartikel.

Voilà, une goutte, c’est tout: Zo, één druppel, dat is alles. Omi heeft een hartkwaal, mist een oogje, en het andere is heel slecht.

Omi houdt niet van oogdruppelen en borstelen. Omdat ze zo kwetsbaar is, eet ze en slaapt ze in deze wagen

Anita vertelt over het werk in de refugio, de adopties. De dieren krijgen medische zorg, vaccinaties, castratie/sterilisatie, chip, Europees paspoort, formulier met laboratoriumuitslagen van de bloedanalyse op Leishmaniose, Ehrlicea, Babesia, Dirofilaria.

  

Aan het eind toont ze een fotoboek van het jaarlijkse feestweekend in Kronach. Daar komen de in Duitsland geadopteerde honden met baasjes. Naast adoptiesteun zijn er altijd meer vrijwilligers nodig, plus donaties voor voer, medicatie, dierenarts, verbetering shelter enz. En heel wezenlijk is bewustwording, mentaliteitsverandering. Zo’n tv-uitzending is belangrijk. Net als het provinciale platform van de refugio’s: samen strijden tegen dumpen en mishandelen, samen pleiten voor castratie/sterilisatie, allereerst van teefjes om de stroom pups te stoppen. Ze pleiten voor het adopteren van oudere dieren i.p.v. het kopen van een pup. Voor voorlichting op scholen. Ze roepen de overheid op tot handhaving bij misstanden met boetes en straffen.

Het is onbegrijpelijk dat zovelen een dierenleven niet achten, al snel te duur vinden of hinderlijk of erger. Esperanza is blij te mogen bijdragen aan een samenleving die dieren respecteert. Zoals Anita en Maria Angeles zeggen: het is meer dan dankbaar werk. En dat straalt deze refugio uit. Kijk naar de prachtige kattenbeelden vooral in het tweede deel van de uitzending. In deze refugio is het ook altijd netjes en de honden hebben veel vrijheid. Je proeft zorg, liefde, respect.

  

Maureen heet Omi welkom                                                Omi heeft nu graspootjes in plaats van gruispootjes

Februari 7 2017  Lita en Din zijn op vakantie.

   

Lita en Din met hun nieuwe baasjes op vakantie

Zowel van Din als Lita een prachtige strandfoto gisteren. Lita is in Zeeland in een huisje. 20 januari ging ze naar Hoogerheide. Chris en Dimphy hebben een zwak voor kansloze oudjes. Brammetje, in maart overleden, en Chimo, op 4 december, waren al 15 toen ze kwamen. Nu was het huis (te) stil en bleef (te) schoon. De 3 nieuwe geluksvogels zijn Casper en Suus van 11 uit een Nederlands asiel en onze Lita, 10 geschat, uit Andalucia.


Boomertje/poedeltje Lita zwierf op straat, nog geen 4 kilo. De dierenarts heeft haar gesteriliseerd, een oogje verwijderd, een aantal tanden verwijderd. Conny, beheerster van refugio de Protectora, was zo begaan dat ze haar in huis nam.

  Aankomst in Nederland 20 januari, samen met Diana in de transportkennel

Dimphy schrijft: ‘het is een heel lief prulletje dat goed voor zichzelf kan opkomen, ook bij de twee anderen die op 18 december kwamen. En ze heeft het privilege dat ze naast hun bed mag slapen. Maar ze doen alles met hun drietjes. En de eerst schuwe Lita is nergens meer bang voor en doet alles vrolijk mee.

  


Lieve, ongecompliceerde, grote Border Collie Din is op vakantie in Zandvoort. Hij zat al een jaar in het shelter. Zo sneu voor een collie. Maar het geluk lacht Din nu toe.

  

                                                                                Op weg naar Nederland, samen met Trompa

We waren zo blij met het mailtje uit Uden van echte Collie kenners, die we niks hoefden te vertellen. Die zelf weten dat naast beweging (geen rondje om de kerk!) geestelijke uitdaging minstens zo belangrijk is. Ook voor de bijna 10-jarige Din die heel fit is en flink loopt.

  Bij Maureen in de tuin

2 januari ging hij naar hen toe. En het is meer dan een match. Din is dol op beiden, maar is als de schaduw van baasje Rogier. Hij gaat al gezellig mee naar het stamcafé waar hij van iedereen een kroemel (een Brabantse knuffel) krijgt.


Het oefenen met de bal gaat super enthousiast en hij is ook al mee geweest op klus in Dordrecht. Din is gelukkig.



Februari 5 2018  Vervolg Nature Association: 10 september kwamen Ana Banana en de pups Angel, Alvis, Archie, Crina, Craitza

Ana Banana werd Ana

  

Ana ging naar Maureen. We hadden geaarzeld. Was ze voldoende te socialiseren? Zouden we een goed plekje vinden? Al twee en een half, enkel het shelter gekend, nog met de fles gevoed daar. Ana kon er nog bij op de vlucht en als we het nu niet deden …. Maureen kreeg een bang hondje. Oude korsten op de kont (gebeten? vlooien?...?), vieze oren, trekkend met een pootje. Andere honden snauwde ze weg of dook er op. Pure spanning. Maar ze blijkt een overleefster. Maureen mocht haar vrij snel knuffelen en kammen. Piepballetjes blijkt ze gek op en ze kan rennen op haar platvoeten en kromme pootjes! Kortom, Ana is super op haar hoede voor vreemde mensen en honden, maar kan zeker leren vertrouwen.



En toen … dat mailtje. Van iemand die heel goed gelezen had en zei: die beschrijving van wat Ana nodig heeft, dat slaat op ons en op deze plek. 19 december ging Ana naar Fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam, midden in de natuur. Naar een bazinnetje dat aanvoelt, iemand die geen haast heeft. Met de Australian Shepherds Boy van 15 en Tintin van 3, Roemeentje Lila en de dogproof poes. Eerst ‘woonde’ Ana in een kamer met Boy. Na een paar weken begon buiten de kennismaking met Tintin en Lila. Stap voor stap. Beter te langzaam dan te snel. En ze rent op het fort! Is gezond en glanst! Wij gaan Ana bezoeken, ook al zal ze wel op afstand blijven. Meteen vertrouwen is een brug te ver.

 Angela en pups

De 5 pups gingen in opvang naar Kim in Zutphen. Alfis, Angel en Archie zijn pups van Angela die jaren op straat leefde in dezelfde wijk en meermaals pups had. Ze werd geraakt door een auto. De dierenarts verzorgde haar gewonde poot en verwijderde een oogje. Daarna ging ze terug naar de pups, inmiddels in een opvanggezin. Die gingen naar het shelter toen ze groot genoeg waren en het opvanggezin adopteerde Angela.

 In de box vlak na aankomst


Alvis werd Alfie

  

Alfie is de boef van het trio. Hij woont in Bornerbroek bij fantastische hondenmensen, met een fantastische ‘brother in crime’. Energieke, enthousiaste 2-jarige Jip had een maatje nodig, want oude Bram van 13 wil geen gedoe meer. Missie 1000% geslaagd! Jip is Alfie’s grote voorbeeld en idool. Waar Jip is, is Alfie. Samen slapen, gaten graven, in een noodvaart door de heerlijke bostuin van een hectare scheuren. Alfie is wel schuw naar vreemde mensen en op zijn hoede voor andere honden. De cursus was dus geen succes. Maar ook dat wordt beter. In het bos loopt hij al los. Helaas vindt ook hij het leuk oude Bram uit te dagen. En hij heeft altijd honger.

Angel werd Puck

   

Klara draagt Puck het shelter uit                                                                                              Puck met Sepp

Puck is het omgekeerde van Alfie. Ze heeft een hele kalme energie, is lief en makkelijk. Ongeschikt voor veel drukte. Je moet niet overheersend zijn, maar haar liefdevol uitnodigen. Puck is helemaal op haar plek bij een gezin in Amersfoort met oudere, rustige kinderen. Sportieve mensen die wandelen en in een tent kamperen. Puck vindt het heerlijk om lekker los te lopen in bos, zandduinen of polder waar ze vlakbij wonen. Nieuwe mensen zijn nog spannend, maar met het gezin is ze helemaal vrij en geniet van een stoeipartij met flosstouw.

Archie werd Ramzy wordt Marley

 

Archie kwam na ruim 4 maanden adoptie terug. Pats boem. We hadden net nog een lovend berichtje gehad met foto’s . Zondag 21 januari brachten we hem terug naar Kim. Stil en van zijn stuk. Archie is mooi van binnen en van buiten. Lief, bescheiden. Gelukkig ontspande hij vrij snel. Hij is dol op de 3 jonge kinderen en wil spelen met hond Sepp en de katten. Archie is goed en liefdevol behandeld, maar in veel situaties schuchter. Het schoolplein is spannend en te enthousiaste, vreemde honden zijn echt eng. Maar al spelend met Sepp belandde hij al in de IJssel. En nu wordt hij Marley. Op het schoolplein sloeg bij vrienden van Kim en Tijmen de vonk over. Ze dachten al een poos over een hond en zowel vader, moeder als dochter zeiden alle drie zonder aarzelen ‘dat is hem’. Zondag gaat hij naar zijn nieuwe thuis. Actieve mensen, met honden vertrouwd. Waar hij 100% gezinslid wordt. Ze hadden al campings gezocht waar honden mogen. En hij hoeft zelden alleen te zijn. Hij gaat vast en zeker op- en openbloeien bij hen.

Zusjes Crina en Craitza lagen in een doosje bij het shelter. Hoewel niet echt beschadigd, hebben ze in een belangrijke fase wel veel basissocialisatie gemist.

   

                                                                                Klara met Crina en Craitza                                     Bij Tijmen op schoot

Crina werd Nina

Nina’s baasjes werden op slag verliefd op dit levenslustige en open hondje, toen ze op zondagmiddag op een parkeerplaats bij het bos Kim met gezin en honden ontmoetten. 4 maanden eerder was hun Kooiker Dorus van 17 jaar overleden. Nina stal hun hart. Een heel pittig, speels dametje dat baasjes nodig heeft die er graag op uit gaan en haar uitdaging bieden. Maar die ook consequent zijn en haar begrenzen. Nina kende nog niks, maar leert met sprongen. Een cursus blijkt ook echt aan haar besteed. En met hondenneefje Piety is het elke keer feest.

Craitza werd Ilay

 

Ilay met Cooper

Ilay was verlegen en veel kalmer dan Nina. Ze ging naar mensen in Leerbroek die al 30 jaar altijd 2 honden hebben. Ook ervaring met rescue: hun 9-jarige Spanjaardje Cooper zat eerst 3 dagen onder de tafel, maar is nu een lief, sociaal dier dat goed de hondentaal spreekt. Na het overlijden van hun labrador was er weer een plekje en was Ilay de gelukkige. Ze was eerst erg onder de indruk van alles: verkeer, geluiden, meerdere mensen. Maar in de veilige thuishaven is het inmiddels een en al pret. Daar is Ilay een gezelschapsdiertje dat in huis en tuin (2500 m2) met Cooper de sterren van de hemel speelt.

Januari 31 2018  Een jaar ‘ Shelter The Nature Association’ van Carmen Milobendzchi bij Boekarest.

Begin vorig jaar startte onze samenwerking. Een vicieuze cirkel dreigde: de verzorging van 350 honden, 50 katten en 100 zwerfhonden in de buurt is zwaar en kostbaar. Net als de dringend noodzakelijke verbetering van het shelter. Beschrijving van dieren, nodig voor adoptie, blijft er dan bij. Helaas, hoe langer dieren zitten, hoe kleiner de adoptiekans bij gebrek aan socialiserende ervaringen. Enz.enz. Gelukkig lijkt het tij te keren. Lang niet alleen door onze hulp. Daarvoor zijn we te klein. En we helpen immers nog meer shelters/organisaties/individuen. Maar we zijn blij met de kleine steentjes die we konden bijdragen samen met Maureen uit Smilde en Hanke uit Scheveningen (al jaren de grote steun van dit shelter) en de opvang van Kim uit Zutphen. Een fijne samenwerking.

Esperanza deed een paar grotere donaties. De laatste kwam uit de opbrengst van de kerstaktie die we hielden i.s.m. de Samenwerkende Dierenclubs. Hanke biedt al jaren structureel grote steun en hield op 21 oktober via Esperanza een sponsorloop: 40 km door parken en duinen in/bij Den Haag en Schevingen. En we hielpen met de adoptie van 15 honden in totaal.

Met de donaties wordt bv. goed voer gekocht. Helaas krijgen de dieren vaak enkel broodpap. Verder worden dringende verbeteringen aan het shelter verricht. Zo is een stukje drainage aangelegd met onze steun. En zijn onderkomens voor de honden verbeterd, om de soms hele hete zomers en hele koude winters draaglijker te maken. Het is zo erg als honden sterven door kou bv. of dat het drinkwater door hitte besmettelijk wordt. Ook deden we kleinere bijdragen voor anti vlo/teek middelen en ontworming.

In maart 2017 vloog Hanke op en neer en kwamen Cleo en Dacia en Frangipani in opvang bij Maureen.


Cleo werd Lady

  

Lady en Bikkel                                     Lady en Vonk                                                               Lady

Lady, van augustus 2015, ging 16 maart naar Deventer bij Bennie en Yvonne die in oktober Bikkel uit Spanje van ons geadopteerd hadden. Voor Bikkeltje was het echt 5 voor 12. Lady was er beter aan toe. Carmen kreeg de melding dat iemand 2 hondjes buiten de deur ging zetten, een normale praktijk in Roemenië. Carmen haalde ze en wat bleek? Het was bij de flat waar eerder precies zo’n hondje werd gevonden. Dat hondje is geadopteerd door Hanke! Vermoedelijk dus nestgenootjes daarvan. Met de baasjes was eerlijke communicatie niet mogelijk, maar de plek en het uiterlijk liegen niet. Lady heeft nu een warm nestje samen met Bikkel en wordt nooit meer gedumpt.

Dacia werd Daisy

   

Daisy en papa                             Daisy Tama Twinkel             Daisy met Niki en Rafa

Kleine zwarte Daisy, geb. april 2016, werd door een Dacia-vrachtwagenchauffeur van de weg geplukt en afgegeven bij het shelter. Daisy was enerzijds heel energiek, boven op tafels etc. springend en anderzijds kon ze dingen heel spannend vinden. Logisch: in een shelter opgegroeid en niks van de gesocialiseerde mensenwereld gezien. Ze woont sinds 13 augustus in Zwanenburg bij lieve mensen met hondenkennis. ‘De rugtas zal geleidelijk van haar schoudertjes glijden’ schreef Marian. En: ze woont nu samen met de even oude en even ondernemende, vrolijke, sociale Shih Tzu Tama. Een match in alles. En vaak wordt het trio gecompleteerd met Twinkel van de overbuurvrouw.


Frangipani werd Franja en toen Faya

  

Faya en Pluto                                      Tussen Daisy en Bo Ghy                                       Faya met zusjes en Riri

Kleine Faya, nu ong. twee, werd met zusjes Fresia en Fuchsia gedumpt op een industrieterrein. Geen overlevingskansen. Dus nam Carmen ze mee. Faya kwam 27 april 2017 thuis bij Karin en Henri in Emmercompascuum. In opvang vond ze alles eng. Maureen zette piepkleine stapjes: in de tuin de lijn leren kennen, kijken naar de weg, op schoot zitten aan de weg ….. Gelukkig trof Faya mensen met een groot inlevingsvermogen. Plus een vriendje: haar kleine lookalike Pluto uit het Roemeense Calarasi èn een tuin van 1200 m2. Inmiddels is ze een klein racemonstertje dat een heerlijk duo vormt met Pluto.


Begin mei gingen wijzelf naar Roemenië. We bezochten toen eerst de opening van de met onze steun opgerichte kliniek in Cluj Napoca in Transsylvanië en gingen daarna naar Boekarest. We brachten uitgebreid bezoek aan het shelter en namen Constantin, Riri en Fresia mee terug. Ook in opvang bij Maureen.

Constantin werd Max

  

Met Hanke in Roemenie                                                 Max met baasje                  Max bij Maureen

Zwerven op straat en een lange shelterperiode hadden de stoere, ondernemende Max wat op zijn hoede en onzeker gemaakt. Maar baasje Ype stuurt het ong. 2-jarige hondje heel goed. Max vermaakt zich sinds 27 mei als geen ander in de Friese dreven. Weinig dieren hebben zo’n vrijheid. ‘Het gaat goed met het eigenwijze hondje, maar het is ook een gouden hondje’, schrijft Ype. Een wonderschone match: beiden eigenwijs en vrijbuiter. ’s Zomers in een camper op de Afsluitdijk. ’s Winters op het erf van de boerderij van Ype‘s zoon. Op beide plekken leeft Max zich uit: met verve! En inmiddels dik bevriend met de kleinkinderen en de labrador op de boerderij. Ook op Cornwerderzand houdt iedereen van het enthousiaste boefje.

Riri

  

Riri                                                                             Riri en baasje                                                      in Roemenie

Riri, geb. januari 2012, belandde als jonkie ondervoed en zwak in het shelter. En zat daar 5 jaar. Ze kwam met een vreselijk slecht gebit. 2 kiezen en brokken tandsteen zijn verwijderd. Toch bleef Riri verbazingwekkend sociaal naar mensen. Ze wil altijd even kennis maken. Maar honden heeft ze het minder op. Overleven in de herrie van 350 honden, waar soms conflicten uitbreken, is zwaar. Loslopen is dan ook geen succes, hoewel ze het conflict mijdt. Ze is sinds 5 augustus hond alleen bij een stel jonge mensen in Utrecht die heel bewust voor deze wat oudere rescue gaan. Ze zijn trots op wat Riri kan, hoe veerkrachtig ze is. Ze geniet van haar verse vlees, slaapt heerlijk, kan prima alleen zijn, is rustig en blaft niet. Speeltjes snapt ze niet. Dus spelen ze zelf veel met haar. Ze noemen haar een geschenk, een schot in de roos. En zijn trots: iedereen vindt haar speciaal en mooi.

Fresia werd Friemel

 

Spannend aan de weg                                               Thuis

Het zusje van Faya ging 3 juni naar Wageningen. Al snel lazen we op FB ‘Thanks fort his sweet girl. She does not go away again, not for even 10 million dollar.’ Kleine tere Friemel lag in de vliegcabine in een tasje aan onze voeten lag (dat mag niet op schoot). Bij Maureen had ze al veel geleerd, maar veel dingen waren nog spannend. Zindelijk was ze ook nog niet. Maar bij Martine en Corien die overlopen van liefde en veel kennis van honden hebben kwam het in no time goed. Friemel werd een heel vrij vogeltje. Na Zoë en Diesel, 2 rescues die er behoorlijk erg aan toe waren, heeft nu ook Friemel hier een gouden thuis gekregen.

In juli vloog Hanke met Jumpy, Gisela en Bubico naar Nederland. Ook die 3 gingen naar Smilde.

Jumpy

  

Driemaal Jumpy

Jumpy, een soort collie-spaniel mix, is uit een dodingstation gered en zat 2 jaar in het shelter. Geschatte leeftijd bij adoptie (06 augustus) zo’n 3 jaar. Nooit een goed leven gekend. En dan zo lief blijven. Jumpy was in opvang eerst een ongeleid projectiel, maar verlegen naar mensen. Ze moest leren steun te zoeken , als het eng was. We gunden het sportieve, energieke hondje een stoeimaatje en veel beweging. En dat kreeg ze. Bij een fijne familie in Wijchen. Een volledig omheinde tuin van 3 enorme grasvelden en een weiland plus maatje Lucky van 6. Dochter Mabel schreef recent: Lucky en Jumpy zijn dikke vriendinnen en spelen de hele dag samen. Jumpy is een schat, hartstikke slim, weet alles te vinden, al heel sociaal en aanhankelijk. Ze heeft veel hondenvriendjes in de buurt. Mannen vindt ze nog wat eng in het begin. Een heel aandoenlijk ritueel: iedere ochtend het baasje wakker kussen en knuffelen.

Gisela werd Gieske bij Maureen en toen Wiefke

  

Nieuw leven                                                          In het shelter                                    Scheerbeurt

Carmen zag haar in februari bij een bushalte. De dag erop weer en weer ….. een onontwarbare grijzige klittenbol. Sinds 2 augustus is Wiefke bij bazinnetje Bep in Ede. Ze zijn helemaal verknocht aan elkaar. Wiefke leert snel en heeft echt beweging nodig. Soms gaan ze fietsen, Wiefke los naast de fiets. Ze eet en slaapt heerlijk, soms de 2e helft van de nacht bij Bep. De kleinkinderen en Wiefke zijn gek op elkaar en de buurvrouw wil haar dolgraag opvangen.

Bubico werd Biko

  

Biko                                                                       met bazinnetje                                Jumpy, Biko, Anila in het shelter

Biko, 3 à 4 jaar, ging 8 juli naar het Zuidhollandse Ter Aar. Hij is genoemd naar Steve Biko, Zuid-Afrikaans strijder tegen apartheid en racisme. Woorden schieten te kort voor de lieve en vrolijke berichten die we krijgen van dit lieve, ondeugende hondje. Een hele kleine selectie.

‘Biko nam een duik in de sloot, toen hij aan de overkant een paar knappe hondendames ontwaardde, en werd door de eigenaresse daarvan opgevist.’

‘Kennelijk was hij illusionist, want hij is instaat de grootste kluiven te laten verdwijnen. Af en toe wappert zijn staart uit de struiken.’

‘Als oud communist heeft hij het niet op kerkklokken: luid geblaf. Dat wordt een onderhoud: ieder het zijne immers!’

‘De hele familie draagt hem op handen. Er moet een loterij uitgeschreven worden wie hem af en toe mag opvangen.’

‘Het levensverhaal van de eerste maanden van Biko bij ons krijgt het cijfer 10.’

Carmen schreef over Biko: he is so sensitive, peaceful and a little shy. He deserves the best. Na een redding uit het dodingstation en 2 jaar shelter op zo jonge leeftijd kreeg Biko ‘the best’!

10 september kwamen er met Hanke en dochter Imme maar liefst 6: de 5 pups Archie, Alvis en Angel (2 broertjes en zus) en de zusjes Crina en Craitza. Als 6e kwam de 2-jarige Ana Banana mee. Kim in Zutphen ving de 5 pups op en Ana ging naar Smilde. In het volgende bericht schrijven we hierover.

Januari 20 2018  Investeren in de adoptieprocedure: meer dan de moeite waard! Een paar citaten.

“FEEST !!! Vandaag vieren we dat Chico 2 jaar bij ons is! Dat betekent 730 dagen GELUK met ons ventje. Dat het nog lang mag duren <3 <3 <3 😍 😍 😍 🎶”

  

Chico droomt een beetje                                    Een zachte hand op Chico                            Chico is veilig

Chico leefde 7 jaar in een Spaanse refugio. Hij moest zoveel leren (kennen). Zijn baasjes combineerden liefde en heel geduldig oefenen. En nu? Chico pelde stapje voor stapje zijn wantrouwen af, gaat nu vol vertrouwen mee op stap en dit jaar zelfs emigreren naar Frankrijk!

“Met Mika gaat het goed. Ze is echt ons prinsesje, alleen de kroon ontbreekt.”

  

Mika, een klein boefje         Mika brengt vrolijkheid                                                   Mika en vriend

Mika liep rond in een Hongaars bos. Alweer meer dan 3 jaar denkt het pittige terriertje nu dat het lang leve de lol is!

“Dat er maar veel honden geluk mogen hebben als Charley en er ook zoveel mensen net zo blij zijn als wij met Charley. Het gaat super goed. Zoooooo gelukkig samen.”

  

Charley is al vereeuwigd                                Charley is vrij en blij                                                                Charley is thuis

Charley, ruim 4 jaar en al meer dan een jaar in het shelter, kon zijn energie totaal niet kwijt. Wij zagen enkel een geweldig dier, net als baas Mark.

“Oud en Nieuw zal nooit meer hetzelfde zijn. Mulan kwam erbij. 2 jaar alweer!”

  

Mulan                                                                                Mulan en Snoet lepeltje lepeltje

Mulan, van zwerver langs de snelweg in Spanje, tot dierbaar gezinslid en grote vriendin van lookalike Snoet.

“Groeten van Rumbo en mij. Wij maken het goed en zijn zielsgelukkig samen.”

            

      Rumbo: I think I like it here                             Rumbo gaat dagelijks mee naar tuin en bos 

Al meer dan 5 jaar! Rumbo, een prachtige Bouvier-achtige mix, kwam van een Spaans dodingstation. De ongeleide stuiterbal is een slim, levendig dier dat rust vond.

Januari 16 2017 Fijne berichten rond de jaarwisseling, te beginnen met Hongaartjes Mo, Max, Beer, Pluto, Chica.

Puli hondje Puddy > Mowgli > Mo, had een heerlijk jaar, voor het eerst in zijn 5-jarig leventje. 4 jaar lang zonder onderdak aan een ketting, amper eten en drinken. Het was 5 voor 12 toen buren aan de bel trokken bij Nederlander Jochem. Het zwaar verzwakte hondje was enkel klitten, in zijn ogen waasjes. Een hondje waarin je lichamelijk, maar meer nog geestelijk moet investeren.


Mo is zo opgebloeid bij een lieve familie in Heerenveen. Toch beet hij laatst een vriendin van hun dochter in haar been. Ze kwam heel plotseling binnen: te onverwacht, te eng. Mo’s onveilige verleden werd getriggerd. Ook denken ze dat Mo slecht ziet en mede daardoor zo fel is, ook uit voorzorg. Verder enkel goeds. Met maatje Baloo, een stabiele Bouvier, en kat Pelle is Mo dikke vriendjes. En bazinnetje Laura is alles: hij wil alleen maar dicht bij haar zijn.

   

                                Mo en Baloo vóór en na knip                                                                  Mo en Pelle

Kika > Chica en Pluto

16 april 2015 ging de 5 maand oude Chica, mix Rottweiler-Vizsla, naar Broek op Langendijk. Chica had naar Hongaarse normen goede baasjes. Maar zoals meestal was de moederhond niet gesteriliseerd, en meer honden was te duur. Dus wachtte Chica een nare dood in het dodingstation. Nederlanders Ingrid en Peter uit hetzelfde dorp trokken zich haar lot aan.Het regende reacties voor de mooie Chica. Maar met het Rottweilerstuk moet je oppassen. Honden die lang puberen en goede leiding behoeven. We zochten dus kenners van dit type hond die veel investeren in opvoeden de eerste paar jaar. Het gaat nu super met Chica. Hoewel uiterlijk een Rottweiler blijkt haar karakter echt Vizsla: lief en zacht.

  

Kika                                                                            Pluto

Een paar maanden later kreeg Chica de sensibele Vizsla Pluto als speelmaatje. Ingrid en Peter vonden Pluto, ongeveer anderhalf, op straat. Alles was vreemd en nieuw voor hem. Hij had beslist geen goed leven gehad. Inmiddels is zijn leven een feest. Elke dag een paar uur banjeren in een heerlijk losloopgebied. Het gaat heel goed met Pluut en Chic, schreef Chantal.

Max en Beer


Deze 2 prachtige dieren, zo’n anderhalf, vonden Ingrid en Peter in 2014 in een Hongaars bos. De mooie herder Max en de prachtige, indrukwekkende mix Beer. Het was duidelijk dat de energieke Max zich enerzijds aan de gemoedelijke Beer optrok, maar anderzijds ook het voortouw nam. Beiden hadden veel sturing nodig. Zoals zo vaak bij rescuedieren was er wantrouwen naar vreemde mannen: grommen naar bezoek, postbode. Daar is nog over gecorrespondeerd. De hond mag immers nooit het voortouw nemen door te grommen. Er zijn boeken en cursussen die prachtige tips geven. In dit geval bv. zo goed opvoeden, dat de hond bij bezoek gehoorzaam naar zijn plek gaat. Dat bezoek negeert de hond en pas als de baasjes het toestaan, wordt er kennis gemaakt. Het gaat nu hartstikke goed met de twee.

Beer woont aan de Linge en heeft een tuin van 2000m2. ‘We zijn heel gelukkig met hem. Hij is gezond en heel lief.’

  

Max woont in Friesland met bos alom en een halve hectare tuin. Hij is gek op water. ‘Met Max gaat het prima. Een schat. Soms nog wel extreem druk bij sommige personen. Als ik in de douche ben, komt hij er gezellig bij.’

  

Januari 1 2018 Wij wensen al onze dierenvrienden een gelukkig en gezond Nieuwjaar


December 31 2017 SAMENWERKENDE DIERENCLUBS NODIGT ESPERANZA UIT VOOR DE KERSTAKTIE 2017 

   

De eindstand donaties kerstactie  bedraagt € 855,-. Inclusief 50% verhoging komt dat op een totaalstand van € 1282,50. Een prachtig resultaat

Elke van 16 – 31 december 2017 gedoneerde euro wordt verhoogd met 50 %!

We hopen op brede steun onder het motto ‘elke kleine donatie maakt het verschil’.

NLTRIO 0198487509 St. Esperanzahoopvoorhonden Bolsward

Onze kerstgedachte: ‘Ieder dier verdient een plekje onder de zon’

In de zomer en met kerst organiseert stichting Samenwerkende Dierenclubs een sponsoractie. Alle donaties die de deelnemende stichtingen ontvangen in de aktieperiode wordt verhoogd met 50 % door hun vaste sponsoren (site www.samenwerkende-dierenclubs.nl). Afgelopen zomer mochten we mee doen en ook nu tot onze vreugde. We kunnen daarmee de steun verhogen aan onze projecten in Spanje en Roemenië. En de laatste tijd konden we extra kansloze dieren helpen: oud, gehandicapt, uit dodingsstations. Iedereen verdient een plekje onder de zon. Ook als je niet voldoet aan de norm van het plaatje mooi, leuk, schattig, jong ….. We hebben zulke prachtige adopties de laatste tijd. En wat maakt dat allereerst het dier, maar ook de adoptanten en ons gelukkig. En niet te vergeten de mensen in Spanje en Roemenië die zo hard ploeteren voor deze dieren.

Onderstaande tekst en foto’s staan op de site van de Samenwerkende Dierenclubs. Wij hopen dat vele bekenden en onbekenden het werk van Esperanza in deze kersttijd gaan ondersteunen.

Esperanza betekent hoop, hoop voor de stemlozen: juist ook voor de meest kwetsbaren.

Preventie, mentaliteitsverandering, goede dierzorg, verbetering opvang: onze missie. Esperanza investeerde ook dit jaar fors in de zwerfdierenkliniek in Transsylvanië en gaf donaties aan shelters bij Boekarest en Granada. Samenwerking staat hoog in ons vaandel. Veel energie gaat naar opbouw van betrouwbare contacten/samenwerkingsverbanden. Naast projecten helpen wij met adoptie. Door een zorgvuldige adoptieprocedure kregen veel dieren, ook ouder, gehandicapt, uit een dodingsstation gehaald, een prachtig nieuw leven in de afgelopen jaren.


12-jarige Omi zat met oogjes vol zweren in een dodingsstation te kreperen. Haar ene oogje is verwijderd. Het andere, dat blijvend gezalfd moet, ziet slecht. Dat is niet het enige. 25 september lieten we Omi komen, niet wetend hoe lang ze nog heeft. Ze scharrelt nu heerlijk rond, smikkelt van haar speciaal voer en van het gras onder haar pootjes.


Vero is door een ongeluk geheel verlamd geweest. Hij kreeg intensieve therapie en Esperanza schonk een rolstoel. Hij is intens gelukkig.


Blinde Lucy was angstig en onzeker te midden van een hele grote roedel honden. Nu loopt ze zelfs los op de hei bij Apeldoorn. In huis merken ze niet dat Lucy blind is.


Voor de oude Trompa van 11 zou de koude winter in het shelter een ramp zijn. Ze kwam in oktober en hoewel al in haar bonustijd, is Trompa inmiddels geadopteerd en geniet volop.


10-jarige Lita liep ziek en graatmager op straat. Haar oogje is verwijderd, tandjes getrokken en in januari komt Lita naar Nederland; geadopteerd door mensen die al jaren oudere dieren een prachtig pensioentje geven.


Ana is 3 maanden in Nederland. Ze kende alleen een shelter met 350 honden in haar bijna 3-jarige leven, dus elke socialisatie gemist. Shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi bij Boekarest doet er alles aan om hun 350 honden, 60 katten plus 100 in de buurt zwervende honden te verzorgen en te voeden. Loodzwaar. Hete zomers, zware winters. Vaak krijgen de dieren enkel broodpap. Gebrek aan alles. Graag helpen we Ana’s shelter opnieuw. En Ana? Die heeft een thuis gevonden!

Op de site van Esperanza geven vele verslagen en foto’s een beeld van onze inspanningen: www.esperanzahoopvoorhonden.nl. Wij hopen op brede steun. Die zal onder meer gaan naar de kosten voor voer, medicatie en dierenarts voor Omi en shelter The nature Association in Boekarest.

Doe mee aan de actie en doneer de komende weken aan Esperanza


December 29 2017  Alle hulp welkom voor shelter The Nature Association: Hoop op een mooie toekomst!

   

‘Hoop betekent niet dat al je wensen uitkomen. Hoop is geloven dat wat je doet betekenis heeft en zinvol is.’

 

  

Voor dit shelter van Carmen Milobendzchi vragen wij extra aandacht met onze kerstactie (zie bovenste sitebericht: Samenwerkende Dierenclubs). Wij hopen opnieuw een mooi bedrag te kunnen schenken voor de 350 honden en 60 katten. En voor de 100 zwervers op straat rond het shelter.

 


Met goed voer i.p.v. broodpap. Ook zijn vele investeringen nodig: elektriciteit, drainage, verbetering van opslag e.a. ruimtes, kennels die meer bescherming tegen zomerhitte en winterkou bieden. Godzijdank bleven dit jaar tot nu toe extreme kou, vorst of sneeuw uit. Elke winter bezwijken zwakkere dieren.

 

 

We blijven dromen. Naast financiële steun konden we in 2017 helpen met 15 adopties. De één baarde meer zorgen dan de ander. Maar alle 15 hebben het zo goed getroffen. Een zorgenkind was Ana. Zondag 17 december zagen we haar nog in Smilde, bij Maureen. Zo schuw. Met de fles in het shelter grootgebracht. Ze kende slechts enkele mensen, zag nooit de buitenwereld. Moest zich staande houden tussen talloze honden. Vaak oorverdovend geblaf. Een enorme achterstand. 19 december ging Ana naar de schitterende middle of nowhere van fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam. Naar een bazinnetje met de rustige energie waarbij Ana stapje voor stapje naar buiten zal kunnen treden. Wie weet wat ze nog leert en aankan in de toekomst.

  

De eerste dagen bewoog Ana amper, trilde soms, poepte niet. Wat kun je dan blij zijn bij de eerste poep, de eerste lik over de neus van het bazinnetje èn, echt waar, het eerste sprintje in de omheinde tuin! Ana’s adoptie is een groot cadeau.


10 september: Alfie verlaat het shelter

Een andere geluksvogel is Alfie. Op 10 september kwamen er 5 pups aan waaronder Alfie. Met 4 andere pups en hun aangereden moedertje van straat gehaald. Alfie heeft fijne baasjes die veel in hem investeren èn een omheinde bostuin van een hectare èn ………… Jip. De overenthousiaste Jip had een vriend nodig. Oude Bram wil dat gespeel en geren niet meer. En zie: een vriendschap voor het leven. Alfie was door 4 maanden gemiste socialisatie schuw buiten de eigen, vertrouwde kring. Bij vreemd bezoek plaste hij direct in huis en de cursus was geen succes: op zijn hoede voor andere honden. Maar het gaat steeds beter.

  

Alfie en Jip

Jip is Alfie’s idool en baken. Waar Jip is, is Alfie. Samen slapen, samen onvermoeibaar door de tuin scheuren. Samen gelukkig!

December 27 2017  Kleine Houdini Doris heet nu Pippa en woont in Assen

  

25 september vloog ze mee naar Nederland met Omi, beiden door Anita van refugio Sierra Nevada gered uit het dodingstation. Op de open dag op 7 oktober van Dierenartsenpraktijk Glas in Diever had ze gelijk belangstelling en op 9 oktober was ze voor goed thuis. Ze zou 2 jaar zijn, maar gezien haar pupgedrag ….. In de refugio klom ze als een ware Houdini het hek in. Toen al vermoedden we: ik loop niet weg, nee, ik wil bij jullie zijn.

 Open dag in Diever

Pippa is een baasgerichte kleintje dat opvoeding en veiligheid nodig heeft. Alles draait om vertrouwen. Van bovenaf benaderd worden is wat eng en kinderen zijn ook wat bedreigend. Bij Jeanet en dochterTessa vindt ze de basisveiligheid die ze zo nodig heeft. Mensen met ervaring met een rugzakje, met echte hondenkennis van Bullterriers tot Spaanse mixjes.

  

In dit warme, veilige thuis bloeit Pippa. Op de slaapkamer slapen vergroot haar vertrouwen. Bij de paarden was het eerst heel spannend. Door heel kalmpjes aan te doen, werd dat steeds minder. Nu rent ze vol zelfvertrouwen rond in de paardenbak met haar huisgenootje Rufo van 7 jaar, ook uit Andalucia. Rufo is echt een grote, extra bonus voor Pippa. Dikke vriendjes zijn het. Een paar keer per dag is het echt spelen geblazen. Pippa pikt hem van alles af. Ze is baasgerichter dan Rufo. Als het bazinnetje maar dichtbij is, loopt ze als een directrice door het park.


December 26 2017  Harry Potter werd Vinnie en gaat als een speer! 

Dit kleine, een tikkie stoere chihuahua mixje van zo’n 2 à 2 ½ jaar kan keihard rennen. Gek op speeltjes. Een intens lief knuffeltje, dat graag bij je ligt, maar een lange wandeling met flink de pas erin zeer kan waarderen. Toch zit in het dappere, bruisende mannetje ook een onzeker kantje. Achtergelaten op een hondenspeelplaats en waarschijnlijk zijn tijd gesleten op een balkon of patio, wat helaas vrij gebruikelijk is in Andalucia. Hij kwam naar Nederland met de even kleine Piper: we doopten ze Pottertje en Pietertje. En sinds 4 november woont hij in Hoogeveen als Vinnie.

  

Met Vinnie gaat het beter dan we ooit hadden durven dromen. Hij voelt zich zo thuis. De combinatie van rust en ervaring die de baasjes uitstralen doet wonderen. Hun hele familie bestaat uit echte dierenmensen. Hun laatste hond was een Stafford, die een slecht leven had bij een drugsgebruiker. Wel wat anders dan Vinnie, maar dit formaatje is natuurlijk een stuk handiger in veel situaties. Vinnie heeft de combinatie van ervaring en rust nodig. Er zit geen kwaad bij, maar hij had weinig tot niks geleerd. Knalde ook zo op schoot, kop koffie in je hand of niet ….

    

En naast veiligheid, rust en sturing, krijgt hij veel beweging en afleiding, wat hij ook nodig heeft. Bij dit alles gedijt Vinnie zo, dat hij supersnel leert. Echt waar: na 18 dagen ging Vinnie al mee op met de vrachtwagen van het baasje naar Denemarken. Vrouwtje was ook mee natuurlijk. Ze hadden er volop vertrouwen in en het verliep flitsend. Hij wist al binnen een dag dat je niet op schoot mag, als de moto draait, maar zodra die stopt ….. hupla. Zijn ziel en zaligheid: de baasjes: als die er maar bij zijn.

December 24 2017 Zo mooi, zo lief: blije speelvogel Turbo.

   

Nog geen 2. Al zo vaak verkast. Het allereerste stuk van Turbo’s leventje is onbekend. Broodmager zwierf hij op straat en werd getreiterd. In de refugio bleek hij ondanks alles zo lief gebleven. 25 september vloog hij mee naar Nederland en had bij Chantal 2 gouden weken. Onvermoeibaar speels. Maar ook makkelijk te sturen. Hij leert snel en wil graag lief gevonden worden. En kan in huis heel rustig zijn, als hij aan zijn trekken komt.

   

Bij de kinderen van Chantal                                                                                                            nog in de refugio

Turbo had verreweg de meeste belangstelling van de 2e kans hondjes op de open dag van Dierenartsenpraktijk Glas in Diever op 7 oktober. Maar het ging minder glad dan verwacht. Na wikken en wegen maakten we een keus. Helaas, met de jongste van het gezin was het geen goede combinatie. Na een maand kwam hij terug, nu in opvang bij Astrid waar hij de sterren van de hemel speelde met Whippet Ivy. Opnieuw regende het reacties. Turbo lijkt sprekend op een Smous, waarvoor mensen in de rij staan.

 op de open dag bij dierenarts Glas in Diever

Nog zorgvuldiger zoeken nu, want weer terugkomen ……. en hij had al verlatingsangst. Na 2 weken ging Turbo naar zijn 2e huis in Gorkum. We hebben vertrouwen dat het goed komt bij deze sportieve, ervaren hondenmensen. De dag begint met 3 kwartier lopen. Verder kortere uitjes naar de omheinde hondenspeelplaats vlakbij en nog een lange wandeling, bij de Merwede, in het Lingense Bos of op de hei in Brabant. En heel vaak los. Ook al speelt hij zich een slag in de rondte met andere honden, hij komt eraan racen, als ze hem roepen. En met Kaja van hun dochter en de bouviers van de buren gaat het ook heerlijk.

  

En van zulke woorden worden wij gelukkig:

‘Krijgen zoveel energie van hem-Of het zo moest zijn-Geeft zoveel vreugde en liefde-Wat hebben we veel lol gehad in een week tijd’

December 22 2017   Zachte, lieve, actieve Peret: wat heb je geboft bij je nieuwe familie 

  

‘Wat een mooie week hebben we met hem gehad’ > woorden zijn overbodig, als je een week na adoptie zo’n berichtje krijgt:

‘Wat een mooie week hebben we met hem gehad!
Hij krijgt ons ritme een beetje door, begrijpt de signalen beter, luistert goed en is heeel lief en aanhankelijk.
Hij is niet meer weg te denken.... Nog hartelijk dank voor alles!’

  

Peret is ruim 2 jaar. Eén van de vele hondjes die men zat was en in het dodingstation dumpte. Dan heb je nog heel even, want er is een wettelijke wachtperiode (onder druk van Europese regelgeving). En nu …. betekent hij alles voor zijn nieuwe familie: vader, moeder en 2 kinderen van 17 en 12. En niet te vergeten vriendje Boomer, die na het recente overlijden van hun andere hond alleen was. Peret is een makkelijk hondje, een open knuffeltje, maar het dumpen liet ook sporen na. Gelukkig is hij zelden alleen en mag bij hun dochter slapen. Deze sportieve mensen lopen heel veel en ook dat doet deze wervelwind super goed. Dit alles in combinatie met veel regelmaat geeft Peret een optimaal gevoel van veiligheid. Hij bruist!

December 21 2017  Verwacht in januari en nu al 3 gereserveerd!

  

Afgelopen vrijdag deden we 2 huisbezoeken in Kapelle a.d. IJssel: voor Lion en Diana. Zij komen samen met Lita en Toni in januari naar Nederland. Voor Lita was al in november huisbezoek gedaan in Hoogerheide, tussen Antwerpen en Breda (op terugweg uit België waar Teddy nu woont). Lion, Diana en Lita zijn alle 3 gereserveerd! Lita (in november al op de site) gaat naar super lieve mensen die altijd gaan voor oudere verschoppelingetjes. Ze wilden Omi opnemen, maar die vergt veel zorg, ook ’s nachts. Te zwaar in een vrij druk leven. Toen werd het Lita, een jaar of 10. Lita zwierf op straat, ziek en uitgeput. Maar na verwijdering oogje en tandjes en de broodnodige zorg gaat het nu super. Wat zal ze genieten van haar nieuwe leven, samen met de 11-jarige Casper en Suus die ze afgelopen maandag hebben opgenomen.

   Diana

Ook uit de Protectora komt Diana. Mensen met 40 jaar poedeltjes wilden graag 1 van de 2 zwarte poedels bij Maureen. Maar die worden niet gescheiden na jaren samen. Toen keken ze naar Bonny, maar die is te kwetsbaar om er al snel mee op uit te gaan. En daarna kwam Diana dus in beeld. In april wordt ze 8. Ze kon niet tegen de koud in het shelter en is nu bij een Spaanse opvangster thuis. Die schrijft: friendly with other dogs, love sleep and be warm, sometimes pipi in the house, mainly at night, also very social with persons, likes to walk around the field. Kortom een lieverd. Ze gaat bij poedeltje Jimmie van 5.5 jaar wonen, zal nooit alleen zijn, mag elke dag mee naar het bos, wandelen en een kopje koffie ergens drinken. En ’s avonds mee naar de slaapkamer.

 Lion

Het andere huisbezoek in Kapelle a.d. IJssel was voor de 5-jarige Lion, gered uit het dodingsstation door Anita van refugio Sierra Nevada. Veel te mager was hij. Een trouwhartig, dankbaar hondje. En lekker actief. Welnu, dat gaat helemaal goedkomen. Als de kennismaking goed uitpakt, dan krijgt Lion dagelijks heerlijke wandelingen met een vrouwtje dat houdt van lekker lang buiten rondbanjeren in weer en wind.

    Toni

Tot slot de 4-jarige Toni, de 3e uit de Protectora. Hij is de zwaarste van het stel: 16 kg. Hij komt van baasjes die hem verwaarloosden. Binnenkort komt er meer nieuws over Toni.

December 20 2017 Een fijn bezoek bij ‘onze’ hondjes: Omi, Ana, Bonny, Din.

  

Zondagmiddag naar Smilde met een auto vol spullen en natuurlijk onze Esperanza-hondjes daar geknuffeld: Omi, Ana, Din, Bonny. Nou, echt knuffelen alleen bij Din.

   


Bij Omi is knuffelen zachtjes aaien en een voorzichtig knuffeltje. De kwetsbare Omi van 12 jaar roept alle tederheid in je wakker. We zijn Maureen dankbaar dat Omi mag blijven. Ze is een hondje van de dag. Maar ze heeft haar leven niet in een dodingsstation in Andalucia hoeven eindigen godzijdank. Het onherkenbare hoopje oud vuil is geopereerd, krijgt medicatie en scharrelt sinds 25 september heerlijk rond. Zo lief gebleven.

 Omi met Din


Hoewel ten diepste een knuffeltje is met vreemden knuffelen voor Ana een hoge brug te ver. Ook een lekkertje nam ze niet aan. Ze belandde begin 2015 als piepklein pupje in shelter The Nature Association bij Boekarest. Kromme pootjes, platvoeten, grappig, uniek. Een zorgenkindje door alle gemiste socialisatie. Ze zag amper mensen naast de verzorgers en kende echt niks. Bij spanning een kort lontje. Maar een nieuw baasje met veel geduld kan met Ana nog een heel eind komen. Maureen mag haar kammen en knuffelen, ze speelt heerlijk met een piepbal en huppelt al blij in de tuin. En nu ……. het grote nieuws: Ana gaat naar huis! Dat nieuwe baasje met open hart en voor Ana ideale woonsituatie is gekomen. Ze gaat wonen op Fort Nigtevegt in een prachtige middle of nowhere met haar nieuwe bazinnetje en 2 Australian Shepherds, Roemeentje Lila en een dogproof zwarte poes.

  

Kleine Ana                                                    Ana gaat naar Nederland            Ana's platvoetjes

   

Bonny is een heel gevoelig schatje, dat niet lief behandeld is. 7 jaar lang opgesloten in een kamertje. Het gruis in refugio Sierra Nevada deed haar voetjes pijn. Ze denkt heel snel dat het niet goed is en deinst dan achteruit of krimpt ineen. Dus niet knuffelen, maar rustig van opzij even een aaitje was goed. We hebben met Din en Bonny gewandeld en dat vindt ze prachtig. Wie geduldig een band opbouwt met dit intens lieve hondje dat naar aandacht snakt, wordt met veel liefde beloond.

 

Echt knuffelen kon dus alleen met Din: een heerlijke, lieve, ongecompliceerde, grote Border Collie. Hij is bijna 10 en zat al lang in de refugio. Hij heeft daarvoor een huiselijk leven gekend. Hij loopt lekker voor je voeten in huis en wil voortdurend dat je een balletje gooit. Een fijne, nog heel fitte hond die graag een flink eind loopt. Helaas was onze wandeling met hem en Bonny wat aan de korte kant voor Din. Maar leuk was het wel!

 

December 18 2017   Falco verliest zijn nieuwe bazinnetje geen seconde uit het oog.

   

Falco, een soort pointer, nu bijna 6, is intens lief en energiek. Met zijn prachtige grote lijf is hij in no time een eind weg. Maar weglopen? Never. Falco heeft dan ook maar 1 minpunt: het alleen zijn. In Spanje zwierf hij op straat. Lieve mensen redden hem. Hij heeft beslist klappen gehad. Falco is een dier dat zich niet verweert, bij stemverheffing kon hij ineen krimpen of een houding aannemen van ‘ik ben er niet’. Kan zich in een superklein mandje oprollen en de kop in de veren steken. Wat waren we blij dat hij een fijn thuis vond. Maar na 2 jaar kon zijn bazinnetje hem fysiek niet meer geven wat hij nodig heeft. Verdrietig. Maar wat is het goed gekomen.

  

Op 25 november ging Falco naar een nieuw bazinnetje. Een rustige vrouw, altijd grote honden gehad. Haar hart altijd open voor een dier met een beroerde geschiedenis. Die opvoeden leuk vindt, vele cursussen met ze deed, En niet te vergeten een echte loopster: uren per dag. In het losloopgebied bij de Maarsseveense Plassen, het jaagpad langs de Vecht of de Hilversumse hei. En Falco? Hij geniet. Hij loopt al los bij de Plassen en speelt en rent daar met vele andere honden. Hij is ook al verliefd op eentje. Bazinnetje Kitty gaat zelden weg, maar doet ze dat even een uurtje, dan blaft hij de boel bij elkaar. Zij is zijn ziel en zaligheid. Gelukkig mag hij ’s nachts mee naar boven. Daardoor sliep hij vanaf nacht 1 als een roos.

  

Falco’s wordt opgehaald door zijn nieuwe bazinnetje en haar familie. We zijn zo blij voor dit gevoelige dier.

December 7 2017  Lara bloeit!

Vandaag een fijne update over Lara: ‘Het gaat prima, wij genieten van Lara, Lara geniet van ons. Lara lijkt haar draai prima gevonden te hebben. Alsof zij altijd al bij ons is geweest. Vandaag is zij naar de trimster geweest. En zij is toch mooi geworden!

Daar hoeven we geen woord aan toe te voegen. We zijn alleen maar heel blij en dankbaar. Want als er eentje dit is gegund, dan is het Lara. Al meer dan een jaar zat ze in de Protectora. Waarschijnlijk speelde het smoeltje haar parten. Terwijl ze zo’n leuk en eigen karakter heeft. Deze mensen kijken door uiterlijk heen, zagen wat een fijn hondje dit is en gaven haar een nieuwe kans op leven.

  

Hieronder is ze net in Nederland. Ze paste zich wondersnel aan. Ze kan rustig zijn en heel blij en speels, actief. Wat waren we blij dat ze al binnen een paar weken haar eigen, fijne familie vond.


Hier is Lara nog Vivi, haar naam in Spanje. De mensen van de refugio doen hun uiterste best voor de dieren, maar het blijft een zwaar en karig bestaan voor de dieren.

  


December 3 2017  Een intensieve, mooie dag in de dichte mist.

 mist op de veerpont

Gisteren arriveerden we om 10.30 in Leerdam voor Trompa. Wat een fijn huisbezoek. Aan bazinnetje Febe vertrouwen we haar voor de volle 100 % toe. Zorgzaamheid en liefde, dat zal Trompa, die al in haar bonustijd leeft, krijgen. Voor Febe kan de komende week niet snel genoeg gaan, want Trompa kan pas zaterdag gehaald worden. Febe’s moeder gaat mee naar Drenthe en werk en oppas van haar 3 Roemeense honden en van Lizzy vragen enige organisatie.

Niki en Rafa vonden het ook een geweldig bezoek en kleine Roemeense Lizzy was door het dolle heen.

  

Waar is Niki                                            Lizzy en Rafa

Het filmpje van Trompa bij het sitebericht hieronder was niet het goede. Hierbij alsnog ‘Trompa snurkt.’

Intussen blijft Trompa bij Maureen genieten. Ze is zelfs op haar wel hele hoge leeftijd een beetje verliefd: op Peret.

Daarna door naar het Brabantse Heeswijk-Dinther voor een nabezoek voor Pietertje. Het was heel mistig en voor de Waalbrug gooide een file van 10 km door een ongeluk roet in het eten. Na de brug dus bij de eerste afslag van de snelweg af om binnendoor via tweebaanswegen te gaan. Dat was goed kijken en soms even zoeken. Ineens belandden we bij een veerpont over een of andere Maas-arm. We waren de enige auto. Maar we konden er zo op rijden en hij vertrok meteen! Met anderhalf uur vertraging arriveerden we.

   

Pietertje met baasjes en Master

Wat een vreugde om de kleine Pietertje weer te zien. Hij is van de hel in de hemel gekomen. Van een dodingstation naar een warm nestje. Ierse Setter Master is een schat. Pietertje is de baas. Hoe klein ook, dit hele pittige ventje is na een uur wandelen echt nog niet moe. Gelukkig maken ze dagelijks een lange boswandeling. Dat doet het manneke goed. Hij is in de beste handen. Soms kan hij heel schel blaffen. Dan wordt hij op rustige en duidelijke wijze even gecorrigeerd. Het is logisch dat zijn Spaanse rugzakje niet zomaar even in de kast gelegd kan worden.


Bij deze stabiele, sportieve baasjes die Pietertje met liefde sturen gaat het helemaal goedkomen.

December 1 2017  Huisbezoek Trompa!


Deze lieve, heerlijke, onverstoorbare Engelse Bull is al elf en een half jaar. Ze zat 12 – 14 uur per dag op een donkere patio waar ze zich ook moest ontlasten. Men slaagde erin het bazinnetje om te praten om Trompa te laten gaan. Maar voor dit type hond van deze leeftijd is een pover shelter met onverwarmde kennels in de winter heel slecht. Dus besloten we te helpen. Op 12 november arriveerde Trompa. We hoopten op lieve mensen die haar nog een fijn pensioentje met veel liefde en aandacht willen geven.


Trompa is echt zo’n komische bull, sociaal naar andere honden, maar heeft er niks mee, hoewel ze er tussen staat om geen koekjes te missen. Ze ook is een mooi weer hond, een blokje om is meer dan genoeg, en ze is superlief en geniet van knuffels. Ze is best nog in goede conditie en we hopen zo dat ze nog 1 of 2 jaar krijgt, hoewel dat een hoge leeftijd zou zijn voor een Bull.


Deze week kwam de grote verrassing: een enthousiast bazinnetje, dat al eerder zo’n hond had, viel voor Trompa. En ze gunt haar 4-jarige Roemeentje Lizzy de aanwezigheid/steun van een oudere hond in huis. Niet alleen het bazinnetje, maar ook Lizzy mist de net overleden Mopshond toch behoorlijk, hoewel ze nooit speelden of tegen elkaar aanlagen. Gewoon er zijn. Wat zijn we blij voor Trompa. Ze hoeft heel weinig alleen te zijn, want als het bazinnetje er niet is, past altijd moeder op die om de hoek woont en die eveneens een gouden rescuehart heeft. Hoewel, voor Trompa hoeft verhuizen niet. Kijk haar hier liggen snurken bij Maureen.

Een kleine anekdote: Trompa is nog geopereerd recent en had nogal wat hechtingen. Maureen nam haar mee naar haar dierenarts voor verwijdering daarvan. Dat kan best even naar voelen. Maar … niks geen reactie. Trompa lag op de tafel en de zon scheen precies op haar. Ze soesde in slaap en bleef na afloop heerlijk liggen. Ze wilde niet wakker worden. Pas toen de assistente iets lekkers onder haar neus heen en weer bewoog, kwam er leven. Maureen schreef: Trompa kent haar prioriteiten J Gelukkig zijn de wondjes alweer mooi genezen.

November 20 2017  Benji

In al die jaren geen één overlijden. En nu, na Teuntje en Yola in september, Benji. Benji kwam in 2011 naar Nederland. En werd geadopteerd door hele lieve, serieuze mensen in Leeuwarden. Een heel lief hondje, maar wel een trauma meegenomen. Er waren dan ook ups en downs af en toe. Maar het ging weer vooruit en toen er een poes bij kwam, werd Benji daar helemaal blij van: ze speelden en sliepen samen en likten elkaar. Vanmorgen is hij overleden in zijn mandje. Hij had al hartmedicatie, maar die sloeg onvoldoende aan. Ze zouden vanmiddag opnieuw naar de dierenarts. Benji is jong overleden helaas: een jaar of 9 pas. Gelukkig heeft hij een hele liefdevolle verzorging gehad bij Reinie en Andries.

  

November 18 2017  Nala is een karaktertje, hoor!

    

Nala is al 9 of 10. In de refugio ging ze zienderogen achteruit. Op 25 september vloog ze met ons mee en op 7 oktober was Nala op de open dag in Diever als 2e kans hondje. Maar geen 2e hands hondje hoor. Gelijk belangstelling. En de hoofdprijs heeft ze inmiddels. Al in opvang bij Chantal in Lippenhuizen begon het grote genieten. Zoooooo blij met alle aandacht. Naast het baasje of één van de kindjes op de bank liggen was Nala’s grootste geluk. Passeerde dan één van de honden, dan kwam er een grommetje. Niet echt onaardig, maar dit geluk delen, was een bruggetje te ver. ’s Morgens sjeesde Nala door het huis op zoek naar een kind om dan in de armen te springen en niet meer weg te willen. Andere honden: prima, maar niet nodig voor de actieve, kittige, pittige, stabiele Nala.

  

 

Bij Chantal-open dag 

Nala is op 13 oktober geadopteerd door 2 vrouwen met een groot hondenhart en ervaring met rugzakjes. Ze zochten een maatje voor hun stabij, die al vaker herplaatst was en nogal schrikkerig en angstig. En keken daarbij naar Doris of Foppe. Maar Foppe en 3 katten was te riskant en qua stabiliteit en steun voor een andere hond was Doris niet de meest aangewezene. Maar Nala wel! En het is toch goed uitgepakt!!! Nala is zodanig katproof, dat de kat opzij gaat, als Nala er wil zitten. En Bijke is al vrolijker en minder gespannen, als Nala mee wandelt. Wel moeten ze de privileges van Bijke wat bewaken voor deze bijdehante dame.

    

Thuis                                         Nala met Bijke

Nala is super lief en stoeit graag. Ze geniet van de lange boswandelingen. En ze is alle troubles inmiddels te boven. Dat waren er wel een paar. Chantal had de overvolle anaalklieren al laten behandelen, maar ook haar gebitje was dringend aan reiniging toe. En toen staken giardia en kennelhoest de kop op. Dat was even slikken voor de baasjes. Sommige mensen schrikken overal van. Maar zij benaderden het rustig en open. Vroegen om informatie en raad die we natuurlijk volop hebben gegeven. En na de nodige zorg is Nala helemaal clean en gezond.

November 17 2017  Verdriet èn een gelukkige herinnering.


Al weer even geleden kwam er bericht van overlijden van 2 Esperanza-honden. De eerste 2 tot nu toe. Meer dan verdrietig voor de baasjes. Gelukkig weten die ook dat wat zij hun dieren gaven vele malen uitstijgt boven dat verdriet: ze lieten het niet bij woorden, maar gaven hen een plek in huis en hart. Een plek onder de zon met liefde en respect: wat is er waardevoller?

   met Daantje



In september overleed Teuntje. Een klein hondje, aanvankelijk schichtig, slecht behandeld zoals zo velen. Ze kwam in opvang bij een gezin in Cordoba en was 3 jaar, toen ze in 2013 bij Anje en haar 11-jarige zoon ging wonen. Ze hebben het samen zo fijn gehad. Hoewel wat een zorgenkindje (hartruisje, verstopte traanbuisjes, navelbreuk) ging het heel goed en werd ze zelfs lekker eigenwijs. Ook heerlijk mee op vakantie en dan ging haar grote vriendin Daantje, het net zo kleine hondje van oma, ook mee. Helaas werd de hartruis steeds erger. Teuntje is 7 jaar geworden, maar had ruim 4 prachtige jaren.

  

Op 1 augustus 2014 vond een bijzondere adoptie plaats. 2 schatten van boxers uit Hongarije, Kwibus van 8 en Yola van 5 jaar, zwaar verwaarloosd, gingen naar 2 prachtige mensen in Zuidveen bij Steenwijk die ons schreven de twee nog een paar mooie jaren te willen geven. Ondanks de fikse hartruis, kale plekken, schildklierproblemen van Yola en de grijze snoet en artrose van Kwibus. In december 2015 moesten ze Kwiebus al laten gaan, maar wat hebben ze nog genoten van deze zachtaardige, onverstoorbare, vrolijke, dankbare lobbes. In september ging Yola. Te veel kwalen inmiddels. De as van de lieve, trouwe Yola is inmiddels samen met de as van Kwiebus uitgestrooid op HUN kamp: de prachtige wandeling nabij huis die ze zo vele malen gelopen hebben.

                                                                                       Kwiebus                                     Yola                                                 

 

Op de kamp                                                                                        In opvang bij Ingrid en Peter in Hongarije

Op een kerstkaart van de baasjes van Yola en Kwiebus stond:

zoals een dier je zoekt om de geur

en zacht tegen je aan

zo zonder iets te willen, er te zijn


November 15 2017  Pietertje woont nu in Heeswijk-Dinter.

 Kromme pootjes kunnen hard rennen!

Op 14 oktober kwamen Vivi (Lara), Cali(Hunter>Charly), Harry Potter (Pottertje>Vinnie) en Piper (Pietertje) naar Nederland. De andere 3 zijn al thuis. Zondag is ook Pietertje gegaan. Een minimixje van 4 kg, 5 jaar geschat, en door Anita van Sierra Nevada uit het dodingstation gered. 01 november stond hij al even op site. Toen we vorige week in Frankrijk/België waren voor een midweekje plus 3 huisbezoeken, kwam er een fijne reactie voor Pietertje. In de roos. Een gezin met 2 volwassen zoons en een 10-jarige Ierse Setter. Graag wandelend. Praktijk aan huis. Ervaring met moeilijke hondjes. Want hoewel Pietertje veel potentie heeft, moet hij echt weer vertrouwen opbouwen en in zijn nieuwe thuis alles en iedereen verkennen om vervolgens te geloven dat hij mag blijven, dat hij niet voor zijn plekje hoeft te vechten, dat hij veilig is. Dan zal hij vast snel leren om even alleen te kunnen zijn en zindelijk te worden. Als mensen niet op hem afduiken komt hij graag zelf. Wat is het dan fijn dat deze mensen ervaring met rugzakjes hebben. Ze schreven het zelfs wel leuk te vinden dat Pietertje niet model is. Een mooie visie, vinden wij. Het fijne van zo’n houding is dat men niet zo gauw van z’n stuk is, het gedrag met positieve nieuwsgierigheid bekijkt, ziet waaruit het voortvloeit en kan relativeren. Die kalme benadering en natuurlijk de soms bijbehorende bijsturing (rustig, kort, duidelijk) levert vaak verrassend snel succes op.

  

Speeltjes                                                                    Thuis in Brabant

Er kwam al goed nieuws over de eerste 2 dagen. Een van hen slaapt beneden en daar mag Pietertje bij slapen, maar afgelopen nacht ging hij uit zichzelf al ergens anders liggen. Natuurlijk leerde hij al op dit punt bij Maureen. Eerst anderhalve week op de slaapkamer, dan stapje voor stapje richting keuken naast de andere honden. Hun oudere hond was eerst erg druk door Pietertjes komst, maar nu alweer rustig. Pietertje krijgt zelfs al praatjes. Hij jaagt de andere hond al weg bij de etensbak. Het gaat heel goed, schrijft Andrea. We hebben vanuit N-Frankrijk gemaild en gebeld en nog geprobeerd om vrijdag op de terugweg langs te gaan voor huisbezoek vooraf. Maar dat lukte niet. We moesten eerst langs Hoogerheide boven Antwerpen voor Lita en zouden daarna door kunnen naar Heeswijk-Dinter. Maar we kregen de agenda’s niet op één lijn. Dus weer een nabezoek t.z.t.

Hieronder Pietertje bij Harry Potter (nu Vinnie)

November 13 2017  Midweek Z-België/N-Frankrijk en onderweg 3 bezoeken: Amersfoort-Zillebeke-Hoogerheide.

Zoals in het vorige sitebericht staat wordt het huisbezoek vooraf soms noodzakelijkerwijze vervangen door nabezoek. En doen we liefst meerdere bezoeken in 1 x i.v.m. besparing van tijd en geld. En omdat vakantie er amper meer van komt, maken we soms van de dierenreisjes mede een uitje. In dit geval hadden we van maandag 6 – vrijdag 10 november een huisje gehuurd in Bailleul, net in Noord-Frankrijk i.v.m. bezoek Teddy, 1 van de 2e kans hondjes op de open dag 7 oktober van dierenartsenpraktijk Glas in Diever. Op 15 oktober is hij opgehaald door zijn nieuwe baasjes Marlies en Hugh die in Zillebeke bij Ieper in België wonen. Een fantastische kans voor Teddy. Maar wel 400 km! Op en neer 800, dus een grote investering voor een huisbezoek. We aarzelden. Toen mailde Marlies dat ze niet alleen dierenliefhebbers zijn, maar ook milieuliefhebbers. En dat het 1600 autokilometers zouden worden, als wij eerst op huisbezoek zouden komen en zij vervolgens Teddy zouden ophalen. We besloten opnieuw tot nabezoek met koppeling. Dat werd dus een midweekje eruit incl. nabezoek voor Puck in Amersfoort maandag op de heenweg plus dinsdag 7 november nabezoek bij Teddy in Zillebeke plus vrijdag op terugweg huisbezoek vooraf voor Lita. We zouden aanvankelijk vrijdag ook nog naar Heeswijk-Dinter in Brabant voor huisbezoek Pietertje, maar dat lukte niet i.v.m. hun agenda en onze andere plannen.

   

Puck voorheen Angel                                                                                    Hier met Sepp bij Kim

Maandag op de heenreis zijn we eerst in Amersfoort op nabezoek bij Puck (eerst Angel) geweest. Puck was 1 van de 5 pups die 10 september bij Kim in opvang kwamen. Net als Nina (sitebericht hiervoor) ook een bijzondere adoptie: door hele goede vrienden van hen. Puck is het omgekeerde van Nina. Zacht en liefdevol en moet worden uitgenodigd. Geen hondje voor kleine, drukke kinderen. De match is dan ook super. Hun kinderen zijn al ietsje groter en ze lopen heel veel, wat Puck erg goed doet. Toen we aankwamen had Francien net een lange boswandeling gemaakt met Puck. Ze vindt het heerlijk om los te lopen. Dus logisch dat ze moe was en niet zoveel belangstelling voor ons had. Maar ze kan heel goed stoeien en zich vastbijten in een flosstouw. Bij andere honden is ze eerst terughoudend, maar na een rustige benadering en wat tijd om te snuffelen komt ze los. Nieuwe mensen vindt ze nog wel spannend. Ze is lief en makkelijk en krijgt vast nog meer zelfvertrouwen op den duur.

Teddy

    

25 september vlogen wij terug uit Spanje met 6 hondjes waaronder Teddy: 5-jarig mixje met niet alledaags uiterlijk (iets Terriër en Schnautzer). Rustig met hele speelse kant. Aandachtspunt was katten. Teddy zat samen met Foppe in opvang in Hoornsterzwaag en Foppe joeg de katten de hooimijt in. Een voorbeeld dat Teddy ging volgen helaas. Wat hebben we genoten van dit nabezoek. Een oude hoeve met 4 ha weiland en een boomgaard, midden in een natuurgebied. We maakten een lange wandeling, waarbij Teddy onvermoeibaar achter het balletje aanging. Hij heeft er eentje in zijn bek, die hij niet los laat De baasjes moeten een tweede gooien dat hij zonder succes ook nog in de bek probeert te krijgen. Teddy doet het super. Sliep al na 5 nachten alleen en let steeds op de baasjes. Op ons aandringen hebben ze wel 135 meter omheining gekocht, want hoewel geen wegloper, houdt Teddy wel van rondkijken en stevig doorstappen. Teddy heeft zo geboft met deze mensen met een mooie kijk op dieren die helemaal voor herplaatsers gaan. Hoewel geen van beiden opgegroeid met dieren, kunnen ze nu niet meer zonder. Toen ze de hoeve kochten in 2008 zat buiten in een kooi een mager hondje: Sloefke. Alleen achter gelaten door de vorige eigenaars. Sloefke is liefdevol door hen opgenomen en kreeg nog 9 prachtige jaren. Ook zijn er in 2009 3 kittens gedropt. Met Teddy en die drie gaat het stapsgewijs. De eerste komt nu weer in huis. En een 2e maakt aanstalten. Maar buiten wil Teddy er toch nog wel graag op af.

Lita (Abuelita)

   

Vrijdagmiddag op terugweg een zeer bijzonder huisbezoek in Hoogerheide, boven Antwerpen, net in Nederland. Deze fantastische mensen wilden de 12-jarige Omi opnemen. Maar na een eerlijke correspondentie heeft Maureen het afgeraden. Het zou een superplek zijn. Al 2 x hebben deze mensen een setje van 2 ouwetjes tussen de 13 en 15 jaar opgenomen. Van de laatste 2 is de kleine Chimo, nu 17 jaar, nog over. Het heel vaak geven van medicatie en kleine beetjes eten is hen dus geheel vertrouwd. Maar ze hebben ook een drukke winkel en gebroken nachten hou je zeker in het hoogseizoen niet vol, als je overdag niet even kunt inhalen. Omi doet alles in huis en ook ‘s nachts gaat Maureen er uit voor haar. Omdat ze toch een ouder, kansloos hondje wilden vertelde Maureen over Lita, een jaar of 10. Zeer recent in bedroevende toestand en broodmager op straat gevonden bij Granada in de buurt. Conny van de Protectora heeft haar opgenomen. Ze is direct geopereerd, op 31 oktober: oogje verwijderd en tandjes getrokken, en ook gelijk gesteriliseerd. Waarschijnlijk gedumpt, want ze kent de lijn. En wat schetst onze vreugde? Lita is zeer welkom! We hopen zo dat het lukt haar met het volgende transport in december te laten komen. Intussen hoeft ze niet meer terug in de refugio, maar mag ze heerlijk bij Conny in huis aansterken.

  


Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at


Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop