BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

U kunt ons steunen door te storten op Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar

Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                              52219410

RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                                      850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                                  6444172

Registration of European Trade Recognition, EG approval number:                  317612


ONS BLOG staat onder Ter Adoptie

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)

Ter Adoptie

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adoptie. Op de blog van de Ranjaclub staat uitgebreidere informatie met foto's en filmpjes

Momenteel ter adoptie: Brisa, Pirate, Snoopy ,Fenna, Paulina en Jack.

      Pirate 01 jan 2015

                        

Paulina (gevlekt) en Fenna ebruari 2017   

             Brisa (v) 01-10-2017

             Snoopy nov 2015

       Jack, van 2008

Pirate, Fenna en Paulina komen uit refugio Sierra Nevada te Padul Granada Andalucia,

Brisa en Snoopy komt uit refugio Protectora te Fuente Vaqueros bij Granada Andalucia. Jack komt uit Nederland.

September 10 2020 Twee leuke bezoeken: Daan en Otje

   

Daan en Otje in Spanje

27 augustus kwamen Otje en baasjes naar Bolsward. Ze wonen in Enschede (adoptie was 31 mei) en waren even een lang weekend in een B&B in Friesland. Otje natuurlijk altijd mee. Dit lieve, aanhankelijke Yorkie (3 à 4 jaar) komt van Anita van refugio Sierra Nevada. Hij liep op straat, maar is nu een prinsje. Niet alleen de baasjes, de hele buurt, de kapper, kortom iedereen is dol op de vrolijke Otje die balletjes het einde vindt. Als baasje ze maar onder de bank vandaan haalt. Van zijn misvormde voetje (soort extra teen) heeft hij geen last.

   

Het was een feest om Otje en zijn blije baasjes te zien.

29 aug. bezochten we (onderweg voor korte wandelvakantie in Rheinland-Pfaltz) Daan in Voeren (België). 01 juni 2019 – 18 jan. 2020 zat ze in opvang in Sneek. Wij ontmoetten haar 19 april 2019 in refugio Protector, Fuente Vaqueros. Zwaar verwaarloosd afgegeven. Geïsoleerd geleefd. Lief, maar triest was ze. Doof, raar gaatje onder rechteroog. Antibiotica hielpen niet. In Nederland bleek een afgebroken puntje van de grote knipkies (door klap of botsing?) de boosdoener (ontstoken, pus zoekt dan weg van minste weerstand naar buiten). Na operatie volgde een maandenlang genezingsproces.

          

En Daan hoort sindsdien weer! Hoewel ze nog erg kan schrikken en de angst voor tweewielers diep zit, is ze in de opvang en na adoptie met sprongen vooruit gegaan.

              

Daan mocht een paar keer op speurtraining van St. Re-Trail Dogs in Gaasterland. Dat deed haar goed.

Met onze Kitty boterde het super! Daan woont prachtig landelijk nu. Ze gaat vaak met de baas naar hun slakkenkwekerij. Bij wandelingen banjert ze geregeld lekker los. Ze heeft nog zeker een weg te gaan om echt tot rust te komen en de tweewielerangst zal wellicht blijven, maar wat een transformatie al.

Conny van de Protectora (Duits van oorsprong) schreef bij het zien van de beelden van een blije, spelende Daan: ‘Sie hat sich toll verändert, das kann ich gar nicht glauben. Ich erinnere mich an die kleine als sie bei uns kam. Nun ist sie eine sehr glückliche Hündin. Ich weiss gar nicht was aus ihr geworden wäre wenn ihr sie nicht übernommen hätte.’ Daan is ruim 7 nu. In het Bijbelverhaal met Jozef is sprake van 7 vette oogstjaren, gevolgd door 7 magere jaren. We hopen voor Daan het omgekeerde: nu de 7 vette jaren.

Augustus 23 2020 De waarde van een dierenleven: Hopelijk staan we inderdaad in de toekomst versteld van de manier hoe we dieren nu vaak behandelen

     

Dit is Vero. Foto's van afgelopen week, bij Gabia (buurt van Granada). Al 6 ½ jaar geniet ze van een cadeau van Esperanza in januari 2014: een rolstoel. Het blijft ontroeren hoe Toni Mena Velasco nog steeds zoveel honden gelukkig maakt. Zo’n andere kijk op de waarde van een dierenleven. Recent las ik: over een aantal jaren zullen we verbijsterd zijn hoe we dieren nu behandelen. Voorbeelden te over van dieren die nooit natuurlijk gedrag kunnen vertonen, altijd gevangen levend om zo goedkoop mogelijk in de winkel te belanden. Nertsen voor bont gefokt. De rij is lang... Dieren zijn voor onze wet nog steeds dingen, produkten en in wezen voor sommige mensen ook. In het verlengde daarvan ligt het soms euthanaseren van dieren met ziekte/handicap met als argument: geen waardig leven. Soms is dat zo. Maar ook vaak niet. Wij zijn overtuigd van de grote waarde van het leven van Vero en vele van haar lotgenootjes: doof, blind anderszins beperkt, chronisch ziek. En met ons anderen. Bv. Dierenthuis in Almere is één van de prachtige instellingen waar dit in praktijk gebracht wordt.

Hieronder een fimpje van ons bezoek aan Toni en Vero een paar jaar geleden

We hopen op de dag dat mensen zich niet meer boven andere levensvormen verheven voelen (met de misbruik vandien), maar een integraal deel ervan.

In het logo van Esperanza staat:

Respect en zorg voor mens dier aarde

Respeto y cuidado de los humanos los animales la tierra

Augustus 16 2020 Ineens is Rumbo er niet meer


’s Ochtends bos, zwemmen, zin in de dag. ’s Avonds ben je niet meer. Het abrupt overlijden van een onafscheidelijk maatje: meer dan moeilijk, verbijsterend. Ineens doodziek, interne bloedingen, operatie kansloos. Een week geleden nog complimenten van de dierenarts: wat een conditie, zo gezond, kan wel 15 worden. Hij werd nog geen 12. Baasje Wendy adopteerde hem in oktober 2012, bijna 4.

      

Na lange omzwerving w.o. dodingsstation kwam Rumbo in opvang bij Maureen. We vlogen zelf met hem terug uit Andalucia. Toen we op Airport Eindhoven naar de vliegkennel liepen en zijn naam noemden, schudde deze van blijdschap. Ondanks verwaarlozing was Rumbo in de kern een open, blij dier met stralende ogen gebleven. Een en al ongepolijst enthousiasme. Bij natuurmens Wendy kreeg hij bijna 8 fantastische jaren. Ze leerde hem alles op een fijne manier: niet boos worden, corrigeren via afleiding. Rumbo kon zichzelf blijven en toch leren/ontwikkelen.

          

Altijd samen, op die heerlijke moestuin, uren wandelen en fietsen, autoritjes waar Rumbo dol op was. Alles hebben ze elkaar gegeven, zielsveel van elkaar gehouden. Volgende week wordt hij uitgestrooid op al zijn favoriete plekjes. Wij kunnen Wendy enkel sterkte wensen en Rumbo zijn rust gunnen.

Augustus 14 2020 Pepsi en Nora (Morena): extra spannende adopties

Pepsi en Nora kwamen 29 mei met lichting 2 (11 honden) van de speciale ‘Coronatransporten’ (1e op 16 mei, 8 honden): extra hulp aan de overvolle refugio’s in zware tijden. Spannend, zoveel honden! 17 van de 19 zijn al thuis. In geval van Pepsi en Nora maakt dat extra gelukkig. Hun grote overeenkomst (naast een heel verschillende geschiedenis) is dat ze extreem veel moeten inhalen.

    resp. Nora en Pepsi

Pepsi, schatting geb. okt. 2018, onherleidbare mix met herderkleuren, lag in de vuilcontainer met 5 zusjes: piepkleine flessenpupjes. Ze kwam rechtstreeks uit refugio Protectora. Pup- en puberfase doorgebracht in een kale kennel. Weinig eruit, zoveel socialisatie gemist. Veel ‘normale’ zaken zijn voor Pepsi als van Mars. Ze kende enkel vrijwilligers, nieuwe mensen dus spannend. Voordeel: Pepsi is niet agressief benaderd. Hoe sober het leven en soms dagen niet uit de kennel, ze kreeg respect en eten.

            

Pepsi in Spanje

Nora, schatting geb. maart 2018, 3-kleurige herdermix, leefde lang op straat met Rosina. Ze bedelden om eten in het dorp. Vaak verjaagd. In mei 2019 waren beiden zwanger. Refugio Sierra Nevada nam Rosina op. Nora kreeg pups op een veldje buiten het dorp. Een vrouw voedde haar en bracht de pups onderdak. In november haalde Sierra Nevada Nora (weer zwanger) op. Ook zij leefde dus niet in huis en miste als pup en puber veel basale socialisatie. Iets meer gezien van de wereld, maar daarmee ook vaak agressie ondervonden.

     

Nora in Spanje

Als waren ze nog pup, moesten beiden zoveel inhalen, leren (kennen), aan de lijn lopen, zindelijk worden etc. Veel voorwerpen, mensen, situaties: spannend, beangstigend. Dat vraagt meer dan gemiddeld van baasjes. Van snel meelopen in hun dagelijks leven is geen sprake. Geleerd hoef je hiervoor niet te zijn. Wel inzicht, begrip èn respect hebben voor de consequenties van zo’n levensstart. Pepsi is 2 maanden thuis, Nora pas ruim een week. Bij beide voelen we de rust dat het goed komt. Deze baasjes verlangen geen snelle resultaten. Veiligheid en vertrouwen opbouwen staat nummer 1 t/m 100. Slechts op die basis kunnen mens en dier leren, groeien, stabiliteit ontwikkelen. De kunst is: op die weg geen stapjes, hoe klein ook, overslaan. Niks moet, niks forceren. Wel: duwtjes geven, iets aandurven. Daarbij jezelf soms tegenkomen. Beider baasjes hebben die moed. We zijn blij dat ze ons laten meereizen op de weg die zij afleggen met Pepsi en Nora.

   

Nora en Pepsi, de eerste dag thuis van beiden

Niet alleen in de baasjes, ook in Nora en Pepsi is vertrouwen. Beiden, in basis sociaal, willen eigenlijk graag. Beiden goed met andere honden. Pepsi bruisend, dol op aandacht, aanhankelijk en tegelijk onderdanig, verlegen. Spanning uit zich in veel ‘praten’. De zachte Nora, schuw naar onbekenden, heeft vrolijke, subtiele aanmoediging nodig. Aanvankelijk leek het of ze er ahw niet wilde zijn. Dook in de struiken bij van alles (speeltjes naar een andere hond gooien bv.). In de 8 weken bij Maureen begon ze vertrouwen te ontwikkelen. Ze benaderde Maureen steeds vaker kwispelend en piepend. En op een vrolijk ‘hallo’ durfde ze tenslotte een knuffel halen.

Nora’s nieuwe baasjes hebben alle geduld. Hun aanpak met rust en kleine stapjes werkt nu al prima. Ze stelde zich best vlot open, komt naar hen toe voor steun. Na enkele dagen rond lopen in hun grote tuin (3500 m2: ze wonen paradijselijk), geniet Nora nu ook van wandelen op nieuwe stukjes buiten de tuin. En bij het lekker struinen ging ze het water in en dronk uit zichzelf! Zoals we zo vaak zien, is drinken bij spanning een probleem. Terwijl het nog belangrijker is dan eten. Super goed teken dus.

         

Pepsi

Pepsi ‘kletste’ door de spanning heel wat af, ook ’s nachts. Ze begon in een bench in de kamer op een veilig plekje. Zo kon ze alles en iedereen (vader, moeder, 2 zoons 15, dochter 18) volgen. Bij het ophalen was ze erg schichtig. Nu zijn allen haar steun en toeverlaat, met moeder als nummer 1! Zij sliep eerst op de bank bij haar en liet haar uit. Hun invalshoek: rust, veiligheid ervaren en zelf laten komen. Het enige dat ‘moest’: om de 2 à 3 uur even uit voor plassen en poepen. En als we nu zien wat ze al kan/durft! Op boswandelingen die haar enorm ontspannen mag ze zelfs al even los soms en komt dan bij roepen aanracen. Ze was ook al een paar keer mee naar de hondenschool. Eerst alleen maar te kijken, maar inmiddels doet ze soms al mee. En al mee op vakantie!

Juli 29 2020 Voor adoptie van de zusjes Paulina en Fenna samen geldt: 1 plus 1 is 3!

                

We spreken uit ervaring. In 2009 kwamen Niki en Rafa. Hoewel totaal niet van plan op 2 honden over te gaan, wilden we de broertjes niet scheiden. Verrassing! Wat gezellig en duidelijk voordelen biedend. We kregen 2 aparte individuen plus hun interactie: samen blij, slapen, wandelen, alleen thuis blijven, elkaar steunen, likken enz. Zo’n setje zijn Paulina (gevlekt) en Fenna ook. Net zo vertrouwd en vergroeid, net zo verschillend en aanvullend.

       

                            wandelen met buurkinderen

In sneeuw en winterkou bedelden ze om eten bij een bergrestaurant in de Sierra Nevada. Toen men hen naar de refugio wilde brengen, was Paulina zoek. Die nacht had ze buiten haar pups gekregen.

   

Fenna en Paulina (nu ruim 3 jaar) leefden geïsoleerd, onbekend met affectie, huiselijk leven, de lijn. Verstijfden bij optillen. Verwacht nog geen schoothondjes, maar wat zijn ze al ver gekomen! Zachtaardig en timide, maar ook zo aanhankelijk, als ze zelf mogen komen. Willen graag gekroeld achter hun oortjes en geaaid over hun lijfje, ook door bezoek, als ze wat ruimte krijgen. Ze hangen echt aan elkaar, maar zijn ook prima met andere (niet te grote, niet te drukke) honden.

       

      

14 mei 2019 kwamen ze naar Nederland. Door de snellere ontwikkeling van Fenna stonden ze lang apart ter adoptie. Fenna is actiever, ondeugender, fanatiek op muizen. Haar wereld vergroten, door nieuwe ervaringen angsten en drempels overwinnen: dat gunden we haar zo. Maar sinds een paar maanden breekt Paulina verrassend door. Ze durfde zich zelfs al op straat aan de lijn te ontlasten. Maar beide blijven hondjes die geen druk op prestatie/vooruitgang moeten voelen. En geen drukte. In hun waarde gelaten komen ze beslist nog verder. Daarom graag een rustige/landelijke wandelomgeving zonder veel prikkels en een ruime grastuin, om lekker te rennen.

                 

Fenna speels          Onderontwikkeld rechteroogje (amper zicht) is geen punt voor Fenna.      Paulina bedelt bij Michiel

Juli 24 2020 Het wonder van Psikus, onze oudste adoptiehond

         

8 aug. 2018 kwam Psikus bij Maureen in Smilde in opvang, bijna 14 jaar oud (geb. datum paspoort 1 sept. 2004). Hij zwierf op straat en zat vervolgens bijna 11 jaar in het asiel van Bialystok, Polen, samen met Wasia in een hok. Men vroeg ons om hulp, want het ging Psikus niet goed. Sinds Wasia's adoptie zat hij alleen. Ook fysiek ging hij achteruit: trilling in de poten, hartruis, abcesbult aan achterpoot, forse gebitsproblemen. Psikus kwam en werd helemaal opgelapt. Toen volgde een grote verrassing: lieve mensen, geraakt door zijn verhaal, schreven dat ze voor hem gingen, in het volle besef dat hij misschien nog maar kort zou leven. Mooie, lieve, stoere ruwhaar Psikus, die zo graag buiten was, kwam op 26 nov. 2018 in een paradijs met 1.5 ha tuin met zwemvijver, bosschages, weiland. Bij 2 lieve hondenmaatjes: Wolfje en haar zoon James van 8 en 5. Onderstaande foto's en update kwamen gisteren. Onze stoutste droom is overtroffen.

          

     

‘Psikus woont komend november alweer 2 jaar bij ons in Odijk. Wat vliegt de tijd hè! We zijn nog steeds helemaal verliefd op hem en hij op ons!❤️ Hij is zoooo knuffelig en braaf, loopt de hele dag gezellig achter me aan. Ook al het bezoek dat bij ons komt is altijd meteen weg van hem. Hij is rustig, vriendelijk, trouw, waaks, vrolijk, soms ook speels en een rasechte schooier! 😅 Daar moeten we altijd erg om lachen. Ook is hij helemaal gewend aan het leventje hier met alle vrijheid om te gaan en staan waar hij wil. Zoals nu in de zomer zijn we vrijwel altijd buiten en hobbelt hij tijdens het tuinieren lekker om me heen, blaft eens naar een vogel of ligt heerlijk loom op het strandje van de vijver. Zwemmen doet hij nooit, alleen pootje baden vindt meneertje Psikus verfrissend genoeg.’

Juli 21 2020 Het lijstje met nabezoeken slinkt: vrijdag Jiska in Woerden en Martin in Lelystad

Aankomst in Smilde

De 19 extra honden (16 mei 8, 29 mei 11) om de overvolle refugio’s te ontlasten (geen regulier rescuetransport ivm Corona) vereisten vele huisbezoeken. Helaas slechts 3 in het Noorden: Sneek, Wapse en Assen. De rest ver(der) weg. Te veel in zo korte tijd. Plus: sommigen wilden ivm Corona liever nog geen bezoek. In een aantal gevallen volstonden we daarom met foto’s en video’s waarop men zich voorstelde en huis, tuin en omgeving showde. Wel volgt dan dus nabezoek.

     Martin in Spanje

Martin, 3.5 jaar, is een terriermix, met bijbehorende spirit. Liep op straat (nov. 2019) en sprong zo in de refugio-auto. Open en blij, makkelijke en pittige kanten. Wringt zich ertussen voor een knuffel, is stoer en fel naar vreemde honden op straat. Daardoor kun je vergeten dat hij wel wat meemaakte en onzekerheid meedraagt. Martin moet alles nog leren. Een cursus is daarbij heel nuttig. Een 1e observatieles (privéles bij Martin Gaus is achter de rug. Bij de dierenarts (kerngezond!) gedroeg hij zich als een engeltje. Met mensen, ook mannen, is hij so wie so super.

      

Met onze Rafa en Kitty ging het trouwens prima . Dat vonden de baasjes verrassend om te zien. Aan 2 kanten van hun grote tuin (omheind met schutting en gevlochten takken) lopen wandelroutes en dat is lastig. Hij is zo waaks, houdt buiten en binnen vaak alles in de gaten voor kieren en ramen. Maar hij is ook zo lief en heel slim en laat alles met zich doen.


Jiska (in Spanje Wilhelmina), ook ruim 3, is een veel bescheidener en conflict mijdend mixje. Ze liep met haar pup op straat. Volgens haar bazinnetje vast geslagen. Ze kan schrikken en wegduiken. Op sommige foto’s zie je het in haar ogen.

Jiska met pup. Tot onze verbazing heeft de Spaanse dierenarts haar bij de sterilisatie geschoren van top tot teen.

Behandel je haar met respect, dan zie je snel haar open, aanhankelijke en vrolijke kant. Ze mag boven slapen en geniet van knuffels en zorg.

          

Haar bazinnetje: Wat een hond! Op de uitrenveldjes staat iedereen versteld van haar. Luistert goed en begrijpt spelenderwijs al een heleboel. Gaat mee met vissen, is zeer gezellig en makkelijk. Ze is precies zoals ik gehoopt had. De perfecte match. Jiska houdt net als de baasjes niet van al te veel drukte. En met andere honden enkel super. Ze was zelfs niet bang van de Pyrenee van Maureen.


Juli 9 2020 2 bulldozertjes Jack en Snoopy en 2 dappere hondenmeisjes Morena en Paulina

Vrijdag waren we in Smilde: spullen en voer brengen, Jack ontmoeten, Snoopy zekerheidshalve nog even met mannen testen en bijdragen aan de socialisatie van Paulina en Morena. De moeite waard en leuk! De zo zachte, aanhankelijke Morena kwam 29 mei aan, met angsten en trauma’s. Ze zwierf lang buiten, kreeg daar pups en is op zoek naar eten vast vaak weggejaagd. Een onderdanig middelmaatje herdermix, maar veel potentie! Behaalde al overwinning op overwinning: in huis durven, knuffels vragen, aan de lijn lopen en steun zoeken. In het begin dook ze bij alles de struiken in bv. een speeltje gooien naar een andere hond. Het kon lang duren eer ze weer opdook. Gaandeweg kwam ze terug om te kijken en vervolgens kreeg ze interesse. Vrijdag met ons aan de lijn door de tuin lopen was spannend, maar ze deed het goed! En nu is ze al weer verder: Bij spelen erbij blijven ipv de struiken in. Wist zich eerst geen houding te geven, dus maar als een malle rennen. En maandag lukte het Maureen dit om te zetten naar knuffel pakken. Een grote overwinning voor Morena op haar angsten. Ondanks haar negatieve ervaringen en associaties durft ze steeds meer te vertrouwen. We zoeken een baasje die haar potentie ziet en het prachtig vindt samen met haar deze weg verder te bewandelen. Die geen druk legt, maar creatief is en uitnodigend, om haar te leren onbezorgd hond te durven zij n.

                    

Paulina, ruim 3, is al v.a. 14 mei 2019 in Smilde. Wrsch. zwanger gedumpt, met Fenna. Kreeg pups in de vrieskou in de Sierra Nevada. De foto van de 2 buiten bij een bergrestaurant hopend op eten, doet zeer. Paulina begreep niks van affectie. Verstijfde onder aanraking. Van zich afbijten zal ze nooit. Maar ze gaat zo vooruit! Ze maakte na een paar maanden contact met Maureen en nu, na ruim een jaar, wil ze er eigenlijk graag bij en geaaid worden. De paniek aan de lijn gaat over in vertrouwen, zelfs met ons! Ze blijkt nieuwsgierig en is goed met alle honden. Voelt Paulina zich veilig, dan is ze vrolijk en zo makkelijk. Dwing haar niet tot wandelen en knuffelen. Met een aai en een fijne, goed omheinde tuin is ze heel gelukkig. Welk baasje zet niet eigen knuffelbehoeftes voorop, voor wie is het eigen geluk het zien van een blije, gelukkige Paulina?

  

Van bulldozertje Jack, al 11 of 12, staat hieronder een sitebericht: het arme dier zat 9 maanden in een kleine bench, in een afgesloten kamer, doek erover. Zijn redster bracht hem 30 juni, bruin en aangetast door de urine waarin hij al die tijd lag. Hij moet lichamelijk flink bijkomen en herstellen. Maar Jack wás zielig. Zelf kijkt hij enkel naar de toekomst. Momenteel wil hij meer dan hij kan. Hij laat vrolijk zijn forse zeehondenblaf schallen, geniet innig van Maureen’s nabijheid, is prima met alle honden. We maakten een wandeling met hem en Snoopy langs de vaart: non stop volle kracht vooruit, dwars door de heg willen en elke boom water geven. Een terriër op alle fronten: leuk, pittig, energiek. Als hij straks ter adoptie kan, dan zoeken we een baasje bij wie Jack mag inhalen!

       


Snoopy is net zo enthousiast als Jack. Zijn korte adoptie in Amsterdam liep fout: hij kon uithalen. Pure onzekerheid. Overprikkeld. Te druk voor een 4.5 jarig hondje dat al 2.5 jaar in een refugio op het Spaanse platteland zat. Tot in wijde omtrek niks te bekennen. Terug bij Maureen was hij heel snel weer de oude. Zo leuk: hij probeert je echt te begrijpen. Gaat zitten, kijkt je aan en geeft dan een pootje. Zo van, zeg het maar of ga je nu die bal gooien? Wij hebben gespeeld en gewandeld met een hartstikke lieve, super enthousiaste Snoopy die net als Jack vol vaart de paden op en de lanen in wilde. En dat is dus wat we nu zoeken: een rustige (wandel)omgeving bij baasjes die ook niet ingedut zijn en van veel meer dan een blokje om houden.

     

Juli 2 2020 Jack: Wat een spirit!

      

Ook Nederland kent verwaarloosde dieren. Zo eentje is Jack, 11 á 12 ongeveer. We weten niks van Jack, enkel dat hij de laatste 9 maanden doorbracht in een hele kleine bench. Lieve mensen hebben hem gered. Jack is verzwakt en had dringend goede opvang nodig. Om hem weer op de rails te krijgen en dan een fijn huisje voor het leven te zoeken. We gaan ervoor. Dinsdag 30 juni is het magere mannetje bij Maureen in Smilde gebracht. Nu al zeggen we: hij is het dubbel en dwars waard.

                        

Hij is al bij de dierenarts geweest en krijgt binnenkort een broodnodige gebitssanering. Tot zolang moet een pijnstiller/ontstekingsremmer hem helpen. Hij is getiterd (Vaccicheck) en heeft voldoende anti-stoffen, dus gelukkig is een voor een verzwakt lijfje belastende enting niet nodig. Ontlasting en plassen zijn in de war, maar hij heeft geen blaasontsteking. De Ph-waarde is zelfs goed. Oorzaak is wellicht het continue liggen. Door de urine waarin hij lag heeft hij ook verkleuring, uitslag en aangedane nagels. En de dierenarts hoorde een hartruis. Dat elk spoor van eelt op zijn voetzooltjes ontbreekt en hij geen spieren heeft en wankelig is, laat zich raden. Kortom, Jack moet opgepept worden. Met liefde, (medische) zorg, goed voer en supplementen.

         

Maar Jack blijkt een echte terriër Wat een spirit. En we hopen dat die spirit hem er weer boven op helpt. Nu wil hij meer dan zijn lijfje kan. Hij kwispelt als een tierelier en geniet van alles: eten, aandacht, de andere honden, speeltjes, de tuin. Even buiten de oprit een heel klein stukje wandelen vond hij heerlijk. Elke boom is van Jack. We vermoeden in dit superleuke, blije dier een energiek en vasthoudend terriërtje.

Juni 24 2020 Leuk, veel herinneringen oproepend mailtje van Miuw: na 7.5 jaar adoptie nog steeds gezond en gelukkig

Miuw is ons enige adoptie-poesje. Bij een bezoek eind 2012 aan onze hondenvrienden Rocio en Paco was daar het gedumpte kittentje Miuw. Miuw genoot tussen alle poezen en honden, maar er zijn grenzen aan het aantal dieren in huis. Miuw ging naar Joyce en Justin in Weesp. Ze kreeg ook een vriendje: Sammy. De best match ever, die twee. Innig verknocht. Zo hartverwarmend ook van lang geleden geadopteerde dieren bericht te krijgen.

   

Hieronder Miuw en haar vriendjes in Spanje.O.a. met Ellie (adoptie 2009) bij de voerbak en op de bank bij Michiel en Paco met Ellie en Garra. Ellie heeft extreme (aangeboren) patella luxatie. Ze zat in dezelfde refugio als onze Niki en Rafa en staat in ons logo. Ze is symbool van ons streven ook oudere, gehandicapte, minder mooie (bv. centenbak), en al lang in de refugio zittende dieren te helpen. Ellie kreeg een rolstoel van Esperanza en redt zich thuis zonder dat ook prima. Ooit bezochten we met haar het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam, maar een operatie was extreem ingrijpend. Ellie lijdt er niet onder. Ze is al 11 jaar zo gelukkig. Een verder gezond dier in laten slapen voelt voor ons inhumaan.

          

   


Miuw was in Spanje dikke vriendjes met Garrapatta, een grote Mastin mix. Dieren in roedelverband is ook altijd weer boeiend.

  

                       Miuw in haar reismandje, onderweg naar Nederland.


Juni 21 2020 De storm is gaan liggen

16 en 29 mei kwamen 19 honden aan. 17 hadden snel een thuis. Een heidense prachtklus. Nu heel veel apps van blije baasjes. Met 16 gaat het prima. Helaas, verdrietige baasjes brachten Snoopy terug. Hij werd onzeker, haalde uit. Stadsdrukte? Te veel prikkels? Hij is 4.5 en zat 2.5 jaar in de beperkte, geïsoleerde refugio-wereld. Inmiddels speelt Snoopy bij Maureen weer enthousiast. Hij wandelt graag en heeft een terrier-pittige naast een lieve, rustige, knuffelige kant. Hij kan ook goed luisteren.

      

Gelukkig voelde hij zich bij Maureen heel snel weer thuis.

Zoveel huisbezoeken op een kluitje, soms ver weg, is (te) veel. Plus Corona. Ipv bezoek nu soms foto’s-Filmpjes. Mensen presenteren zichzelf, wandelen door huis en tuin, stukje straat/omgeving: kortom een prima indruk. We konden kritisch meedenken over plaatsing benches-mandjes, waarschuwen voor giftige Dieffenbachia’s, snoeren, spullen omhoog waartegen je liever geen pootje opgetild wilt zien, balkonspijlen enz. Wel volgt dan nabezoek. Voordeel: tijd en autokosten sparende combinatieritten (wel een geplan en gepuzzel, pfff). De laatste rondreis 12 juni, begon in Barneveld met nabezoek Sydney, 3.5 j. Nipt gered uit het dodingsstation. Dit zielsgelukkige mannetje geniet nu van spelen, wandelen in bos en hei. Nergens bang voor, vriendelijk naar mens en dier.

                 

Sydey in Spanje                                                             Sydney thuis in Barneveld

Toen Tilburg, huisbezoek Pepsi. Spannend! Één van de 6 flessenpups in een plastic zak in de vuilnisbak. Al 1.5 nu, kent enkel de refugio-wereld. Ongepolijst en onstuimig, ook onderdanig en verlegen. 0,0 geleerd. Dat vraagt geduld, liefde, inzicht, begrip. Die baasjes vonden we. Je hoeft hen niks uit te leggen. Een levendig, ook gestructureerd gezin, 3 kinderen 15-19. Pepsi kan alles overzien vanuit een veilige bench op een rustig plekje. Ze mag zelf stapjes zetten naar mensen (en terug de bench in) en wordt elke dag vrijer. Ze hoeft niks, enkel om de paar uur hetzelfde parkrondje, voorlopig ook door zelfde persoon: moeder (gevolg: direct zindelijk!). Voordeel: ze is eigenlijk dol op aandacht. Elke dag zet Pepsi nieuwe stapjes: sprintjes de trap op, voor het eerst alleen geslapen, 10 dolle minuten enz. Hoe ver ze komt, zal de toekomst leren. Elke uitkomst is goed!

  

Pepsi thuis in Tilburg                           Pepsi in Spanje

Van Tilburg door naar Oudenbosch, nabezoek Hongaarse Binkie, Puli of Puli mix (adoptie febr.). Tevoren kregen we veel foto’s en kwamen de baasjes zelf bij ons in Bolsward langs (ze waren toevallig in Sneek). Binkie werd in shock gevonden door Ingrid en Peter op een verlaten plek. Hij zat 5 maanden in opvang, want voor zijn werklust en sterk karakter is niet iedereen geschikt. Binkie heeft zich ontwikkeld zich tot een waakse knuffelkont die graag dagelijks een hele lange wandeling maakt.

      

Binkie in Hongarije                            Binkie in Oudenbosch

Vervolgens Nieuw-Beijerland. 6-j. Picolo, nu Alfie, ook uit het dodingsstation, mist de rechtervoorpoot. Maar Rayo leerde ons al dat je dan net zo goed honden eruit kunt lopen en razendsnel kuilen graven. Wel kreeg hij een passend tuigje mee met bredere (comfortabeler) band. Door elke 2 uur te lopen was ook Alfie snel zindelijk. Al maatjes met een aantal honden, maar met de katten nog té enthousiast. Blaffen en eropaf. Kat weer bang natuurlijk. Gelukkig heeft hij een bazinnetje dat ‘kijkt en leest’. Dit vergt nog een stukje training.

        Picolo

Tot slot Melissant op Goeree Overflakkee. Een bench halen van de kleine Gorriona, rond kerst overleden aan epilepsie. Lief en leed, het leven is beide. Gelukkig waren haar laatste maanden vol liefde en goede zorg.

           Gorriona

Juni 17 2020 Een sprookje: de 10-jarige Cartucho is nu Lucca

          

In de refugio is geen gras, enkel gruis.

Zijn trieste verhaal staat al op de site (di 9 juni). 10 juni ging Lucca naar een paradijs in Nordhorn, Duitsland: 4 ha bos en vele soorten gras. En hij houdt zo van rollen in gras! Hij woont met honden Dies en Saya van 7 en 10, 3 katertjes, 2 ponies, 2 paarden. We kregen al veel fijne updates. Lucca trekt zich op aan de honden en zijn zelfvertrouwen is al behoorlijk toegenomen.

       

Geen gruis meer

Wel is er zorg om zijn lekkende hartklep. Lucca kwam uit Spanje met medicatie daarvoor. In de refugio was hij ondanks dat en de koude winter een vrolijke senior, die als een jonge hond met andere honden kon spelen. De reis werd verantwoord geacht. We gunden hem een fijn stukje oude dag na alle ontbering. Het nieuwe bazinnetje hoorde de hartruis wel heel duidelijk. Daarom toch naar de dierenarts. Die vreest dat Lucca niet zo lang meer leeft. Misschien is ook de zomer van invloed. Hoge temperaturen zijn een aanslag op de pompfunctie van het hart. Hun huis is heerlijk koel gelukkig. Lucca slaapt op een fijn matrasje in een koele kamer.

Amper in Smilde, maar al kwiek stappend, samen met Rambo

Lucca geniet inmiddels volop en is al behoorlijk op zijn gemak. Hij heeft alle comfort en zorg en hoort er al helemaal bij voor de dieren en de baasjes die zeggen dat ze, hoe het ook loopt, dankbaar zijn dat hij bij hen is. Niet hun verdriet straks, maar Lucca’s geluk nu zetten ze voorop. Als dat geen dierenliefde is. En natuurlijk hopen we dat dit fijne dier met zijn heerlijke persoonlijkheid tijd gegund gaat worden.

In de tuin bij Maureen met zijn reisgenootjes

Juni 15 2020 De grote knuffelbeer is overleden

         

Beer en Max, samen gedumpt in Hongarije en gevonden door Ingrid en Peter, arriveerden 23 maart 2014 in Smilde. Beer kreeg een prachtleven in Leerdam. Zijn 2000 m2 grote tuin lag aan de Linge. Baasjes en Beer hebben ruim 6 jaar intens genoten van hun leven samen. In het begin was het even zoeken. Beer, met trekken van het oerhond-type, neigde zelfstandig beslissingen te nemen, was waaks en had het niet op sommige mannen. Met de goede aanpak werd Beer super gezellig, lief en aanhankelijk. Hij begroef botten in de tuin, ging mee naar kantoor en varen op de Linge. Geliefd door de hele familie. Helaas, woensdag 10 juni kwamen alle kinderen thuis om afscheid te nemen van Beer. De dierenarts adviseerde Beer voor het weekend in te laten slapen. Er dreigde een bloeding door een niet operabele milt-tumor: de diagnose na verder onderzoek ivm lusteloosheid, overgeven en afvallen. De baasjes vinden het verschrikkelijk, pas 7.5 jaar. Maar wat had je een gouden mand, lieve Beer!

         

Juni 9 2020 Ook nog even voorstellen

Van de 8 die 16 mei aankwamen is enkel Brisa, Spaanse Waterhond, ong. 2, nog ter adoptie (al voorgesteld in het voorlaatste sitebericht: ze lag in de struiken met haar pasgeboren pups). Er was serieus interesse, met goede kanten, maar wrsch. te weinig vrolijke uitdaging, terwijl de in aanvang gereserveerde Brisa duwtjes nodig heeft. We vreesden het omgekeerde: dat Brisa leven in de brouwerij moest brengen. Er was een hondenmaatje, maar heel passief. En Brisa geniet juist zo van samen rennen en stoeien. We zoeken verder naar de juiste combi van rust/stabiliteit en speels hondenmaatje/flink wandelen/uitdaging.

  

Dan de resterende 4 van de 11 van het 30 mei transport: Pepsi, Cartucho, Morena, Rambo. Gisteren ging Rambo naar Heerhugowaard. Zondag huisbezoek. Genieten! Een bazinnetje met een dierenhart uit duizenden. Rambo, klein pinchertje, 7 à 8 jaar, zat in een akelig hol met 2 andere hondjes. De foto-aanblik doet je zeer. Gelukkig zijn ze in beslag genomen. Toen een jaar asiel. En nog steeds open en sociaal. Al veel appjes: ‘straks laat ik zijn chipnr overzetten, dan kan niemand hem meer van me afpakken’, ‘ik ga altijd vanzelf van hondjes houden, maar ik ben echt weg van hem!!’,’hij volgt me als een schaduw’, ‘we zijn een match made in heaven’. En dit baasje weet wat ze doet hoor. Het is niet enkel doodknuffelen. Hoe gelukkig kan een verschoppelingetje het treffen?

     

Dan kleine Cartucho. Modelletje tank, al 10 en een hartkwaal. Triest verhaal. Vrouwtje overleden, neven halen het huis leeg en zetten een lief, sociaal hondje koudweg op straat. Cartucho pendelde tussen huis en begraafplaats. Ook hij zat langere tijd in het asiel: geen comfortabel mandje, koud in de winter. We lieten hem komen, hopend op mensen die zo’n hondje zien als kadootje dat je hopelijk nog een paar fijne jaren mag geven. En die zijn er! Naar verwachting wordt hij woensdag gehaald en gaat hij naar een thuis waar alle honden van dromen. Na daadwerkelijke adoptie meer nieuws.

   

Morena, ong. 2, liep op straat met Rosina: beide zwanger. De refugio kreeg enkel Rosina te pakken (5 augustus 2019). Morena kreeg haar pups in het veld. Een lieve vrouw trok zich haar lot aan, voerde haar en vond adoptanten voor de pups. De refugio kon haar nu halen. Weer zwanger! Dus abortus. Morena is zo zacht, zo vriendelijk, ook onderdanig, maar heeft alle potentie een fijn maatje te worden. Wel getekend. Bang voor bezems en tijd nodig om te ontdooien en je te vertrouwen. Dus zoeken we een rustig huishouden, mensen met geduld en begrip voor een rugzakje, een fijne wandelomgeving.

   

Pupje Pepsi lag met 5 zusjes in een plastic zak in een vuilcontainer. In foster grootgebracht tot ze vast voer aten. Nu is ze 1.5 jaar. Een energiek, levendig dier, in basis heel sociaal. In de refugio schuchter naar bezoek, maar dol op aandacht van de vaste mensen. De verwachting is dat ze nog ver kan komen. Goed met andere honden. We zoeken mensen met begrip, geduld, inzicht om deze pup/puber (in het tempo dat ze aankan) alles te leren en te laten inhalen: aan de lijn lopen, zindelijkheid, alleen zijn etc. Dit soms wat onbesuisde hondenmeisje met herderkleuren verdient het zo.

  

Juni 4 2020 Een ongelooflijk pittige en ongelooflijk bijzondere marathon: 16 mei 8 honden en 30 mei 11 honden!!!

Een financieel steuntje in de rug is nog steeds welkom voor deze ook bijzonder dure marathon NL13 TRIO 0198487509

De reis duurde langer dan ooit: 5 dagen. Andalucia lag dwars mbt de vergunning. Dus eerst naar een andere provincie waar de autoriteiten goed meewerkten. De dieren zijn super verzorgd. Wat een transporteur! Chauffeur Dan was populair. Hij deelde bij aankomst nog goody bags uit. Nala (Noeska) springt hem steeds in de armen. Bo Ghy, Maureen’s grote Pyreneese berghond, staat ook vooraan. En zie ze dan dolblij rennen in de tuin met de mooie, veilige schutting waarvoor we destijds zo’n prachtige actie voerden. Hun eerste stappen op weg naar het nieuwe leven! Kleine Ilo kruipt graag even in Maureen haar armen.


Nooit eerder zoveel honden, toch blij met de stoute stap, en in Spanje al helemaal, met al die extra dumping. Wel een mallemolen: info-uitwisseling over de honden, transport, vergunningen, alvast vooruit adverteren, reacties mailen-bellen-huisbezoek. Bij aankomst krijgt Maureen het voor de kiezen. Een logistiek! Benches inrichten, observeren, wassen, tuigjes passen, lijnobservaties, adoptanten foto’s en info sturen van hun hondje. En eten-plassen-poepen-schoonmaken-medicatie gaat ook gewoon door. Dan bezoeken van adoptanten voor kennismaken-ophalen. En (gelukkig) alweer nieuwe reacties. Maar we kunnen ademhalen. Van de eerste 8 die 16 mei aankwamen (zie sitebericht hieronder) zijn er nu 7 geplaatst.

        

Achtereenvolgens: Mia (Blue), Katwijk, is 2 handen op 1 buik met vriendinnetje Angel; Ilo, Den Haag, loves chasing sea gulls at the beach. We are really happy together. Sydney, Barneveld, is een schoothondje dat graag knuffelt en geniet van een heidewandeling;  Martin, Lelystad, heeft buurkat Dotje al de stuipen op het lijf gejaagd.

            

Broodmagere Nala, Sneek, is al 2 kilo aangekomen!; Ons driepootje Picolo is heeeeeel speels en enthousiast in Nieuw-Beijerland; Jiska, Woerden, tovert bij velen een glimlach op het gezicht.

En van de 11 die vrijdagavond 30 mei aankwamen zijn er al 7 thuis!!!

                    

Achtereenvolgens: Pablo (Coffee) is zo lief, houdt van wandelen en is verlegen om het huis te verkennen; Pancho is al 2 keer wezen pootjebaden en speelt lekker; Snoopy slaapt rustig op een kussen naast het bed van de baasjes; Toni heeft al een dagboek en een instagramaccount toni_thefabulousdog.

  

Achtereenvolgens: Nube heeft de vrouwen in huis in haar hart gesloten, de mannen zijn nog wat spannend; Perico eet ontzettend goed. Hij lijkt honger te hebben'; Otje (Tadeo) Ons Otje is al helemaal thuis.

En dan GROOT NIEUWS: nb dezelfde dag, ook 30 mei, is onze lieve Abe (al 1 3/4 jaar in opvang) opgehaald. Die adoptie ging natuurlijk niet even snel tussendoor. Na diepgaande mailwisseling door Maureen volgde intensief telefoneren plus huisbezoek in Den Haag (wel een combi met nog 2 huisbezoeken in de buurt uit oogpunt van tijd en autokosten). Voor de energieke Abe zochten we stabiele, rustige, tevens actieve baasjes die honden kunnen lezen en leiden. Met inzicht, kennis, ervaring. Die het zien als de straathond boven komt, als hij onveiligheid vermoedt en dan creatief en snel ombuigen. Mensen met natuurlijk talent en natuurlijk gezag. Voelt Abe zich veilig, hoeft hij niet zelf te ageren, wetend dat de baasjes waken, dan is het een makkelijke schat, altijd blij, enthousiast. De berichten zijn fijn. Wat een inzicht, begrip, geduld.

Abe: Geen makkelijk afscheid voor Maureen

Abe bij de nieuwe baasjes :                 

  

Mei 16 2020 Oproep tot een extra donatie aan Esperanza voor ‘Corona-transporten’

NL13 TRIO 0198487509

Vanavond arriveert er een ‘Corona-transport’ met Ilo, Martin, Sydney, Blue, Picolo, Jiska, Brisa, Noeska.

Eind mei volgt een 2e transport. Juist in moeilijke tijden moet je helpen, toch? Maar het is veel duurder. Vaak dekt de adoptiebijdrage de kosten niet, maar nu in de verste verte niet. In het zwaar door Corona getroffen Spanje ligt het gebruikelijke vervoer van rescuedieren stil: het is nu tot ‘non-essential’ verklaard, niet toegestaan dus. Maar het dumpen gaat wel door, dus hoge nood in de asielen. Gelukkig hebben we een dierentransporteur gevonden, die nu ook rescuedieren wil vervoeren. In Spanje zijn ze ongelooflijk blij. Maar omdat 5 langzitters bij Maureen nog steeds geen thuis gevonden hebben en gezien het forse aantal dat er nu komt (en ook eind mei weer), is de procedure aangepast. Niet minder zorgvuldig, maar tevoren adverteren, terwijl ze nog in Spanje zitten. Gelukkig hebben we mooie contacten daar. Het onderlinge vertrouwen is groot, we krijgen goede informatie over de honden. Dus hard gewerkt de afgelopen weken. En met een heel mooi resultaat. Van de 8 die vanavond komen, hebben er al 6 een thuis. En zelfs ook al 2 die eind mei komen.

Blue is een Beagle-mix van zo’n anderhalf met 1 blauw oog. Er mag wel een kilootje af zo te zien. Ze gaat naar Katwijk en vindt het vast heerlijk om met Angie, hun andere hondje te spelen.

  

Brisa, 2 jaar geschat, heeft een scheut Spaanse Waterhond. En een centenbakkie. Charmant toch? Moet even wennen, maar zo lief en aanhankelijk. In januari liep ze midden op straat. Haar pasgeboren pups lagen in de struiken. Brisa zoekt nog een warm thuis waar ze voor goed veilig en geliefd is.

  

Ilo zijn baasjes waren hem zat. Een dierenliefhebster heeft ervoor gezorgd dat hij niet in het dodingsstation belandde. Dit kleintje, 3 jaar, 25 cm en 5.7 kg heeft al lieve baasjes in Den Haag gevonden.

Jiska liep op straat met haar pup van 2 maanden. Dit opgewekte 3 jarige mixje gaat naar Woerden.

Martin, ook 3 geschat, is een mix terriër met een kort staartje, aanhankelijk en enthousiast. Hij liep op straat, maar sprong zo in de auto van degene die hem naar de refugio bracht. Binnenkort woont Martin in Lelystad.

  

Noeska is door haar baasjes naar de refugio gebracht. Gelukkig doen Spanjaarden dat ook soms i.p.v. dumpen. Ze kon slecht aarden en is heel mager geworden. Noeska is een mix Breton Spaniel van 2. Ze heeft nog geen thuis.

Picolo is 6 jaar oud en mist een voorpootje. Hoe dat komt is onbekend. Hij zat in het dodingsstation. Helaas moest hij de winterkou doormaken in de refugio. Maar nu…. echt waar….. hij heeft een thuis! Dit vriendelijke, aanhankelijke, actieve mixje gaat naar Nieuw-Beijerland.

Kleine Sydney, zo’n 3 geschat, is ook gered uit het dodingsstation. Een hondje dat dolgelukkig wordt van aandacht. En die gaat hij krijgen in Barneveld.

April 22 2020 Up en down

Gisteren een echt up bericht over Bradley. Vandaag een down. Het bericht (dat al even op de plank ligt) van het overlijden van Mo 3 weken geleden. Mo (Mowgli), echt een Hongaartje (Puli/Mudi/Pumi: Hongaarse herdershond) werd 23 december 2016 geadopteerd, ong. 4 geschat. 4 zware jaren aan de ketting en na vertrek eigenaren zonder eten en drinken achtergebleven. Uiteindelijk, op sterven na dood, door een buur gered. Brood- en broodmager, O-beentjes, een waas over zijn ogen.

     

Mo heeft ruim 3 fijne jaren gekend bij een gezin met 3 grotere kinderen, de stoïcijnse kat Pelle en de stabiele, sociale Bouvier Baloo.

     

Iedereen was dol op dit zo lieve, vriendelijke hondje dat elk conflict zou mijden. Ze hebben hem heerlijk verwend. En hij genoot van de dagjes naar het strand die ze geregeld maken. In oktober moest zijn slechte gebit onder het mes. De dierenarts wilde eerst bloedonderzoek, want hij leek afgevallen: kanker in lever en milt. Een vonnis. Mo was wat sneller moe, maar heeft nog bijna een half jaar genoten van nog meer verwennerij. We zijn de familie dankbaar voor hun liefde en zorg.

         

April 21 2020 Unieke Bradley is geadopteerd

Een eerste, zo mooie april-adoptie. Ons één-oogje, gekuifd ruwhaartje Bradley (terriërachtig mixje), 4 jaar, is thuis gekomen na bijna 2 jaar wachten. April 2019 zagen wij hem in De Protectora: het bruisende, maar zo lieve, ook gevoelige boefje had het moeilijk. Hij mocht dus komen: op 1 juni, na een jaar Spaans asiel. En sinds zaterdag is hij echt thuis, in Rotterdam.

      Bradley in Spanje

Bradley is specifiek/uniek. De vereisten moesten in de roos zijn. Deze spontane avonturier ziet geen gevaar. Maureen schreef: we hebben honden op Rijnaken, maar Bradley ligt in een oogwenk in de Rijn; we hebben honden op flats, maar Bradley ligt binnen de kortste keren vanaf een 5 hoog balkon beneden. Hoe vaak hoorde ze kookplaat-piepjes, waarna op een streng Bradley! de plof van de sprong op de grond volgde? Dit klipgeitje springt over lagere en klimt over hoge hekken (ietsje houvast is genoeg). Hij liep eens schaterend voor op de weg, ook nog pal voor een vrachtauto langs. De buurvrouw, toevallig erachter rijdend, opende snel de autodeur. Bradley vloog zonder aarzelen naar binnen en gaf haar een paar hartelijke zoenen. Best mogelijk ook dat hij door eigen toedoen ooit zijn oog verloor.

     

Dus geen schuttingen met van die handige dwarsplanken etc.etc. Wel actieve baasjes die heerlijk met hem lopen of fietsen. Baasjes die hem snappen en bij sturing rekening houden met zijn gevoeligheid en asjeblieft niet dat blije en spontane in hem dempen.

   Thuis in Rotterdam

Wij vertrouwen Bradley met een gerust hart aan hen toe. Wij geloven dat zij hem geborgenheid gaan geven (hij mocht de eerste nacht heerlijk veilig bij hen slapen), ze zijn jong en actief, ze zullen hem opvoeden, maar ook genieten van zijn temperament, pit en streken. En: het baasje heet Brantley en heeft ook een hele mooie hoge kuif. Als dat niet een mooi voorteken is. Afspraak is dat wie het hoogst kan klimmen zijn naam mag houden!

April 10 2020 Maart was een mooie adoptiemaand.

We schreven al over Lira, Timbal (nu Vili) en Ocarina (alle 3 refugio Sierra Nevada) en Hongaartje Billy: resp. Amsterdam, Arnhem, Peize (N-Drenthe) en Ten Post (Groningen). 28 en 29 maart volgden nog Billy’s zus Brandy (nu Sally) in Schoorl en Rivka (refugio de Protectora) in Vledder.

Brandy/Sally woont in een prachtig huis met grote bostuin aan de Duinweg. Mooier kan niet. 4 baasjes keken naar haar uit: vader, moeder, zoons (17 en 19). En ivm Corona is nr 5 van het gezin ook thuis. Iedereen gaat graag het nodige met Sally ondernemen. Super. Slim en pittig als ze is, kan ze wat uitdaging wel gebruiken. En ze zijn verstandig genoeg om één lijn te trekken.

   

De start is prima. Ze maakte gelijk contact met alle baasjes en liet alles goed op zich inwerken. Toen ze ‘s nachts even piepte zat vader Guido een uurtje bij haar en was het weer goed: kleine dingen van grote waarde voor de start en verdere ontwikkeling (vertrouwen en veiligheid geven). Nacht 2 ging al vlekkeloos. Na Corona gaat vader ook op cursus met Sally en instrueert de rest. Gelukkig zit de traditie met rugzakhonden in de familie. Omdat ze nog te jong is voor sterilisatie, laat de familie dit tzt doen. Normaliter zijn al onze dieren al gecastreerd/gesteriliseerd.

      

Dan Rivka, van straat, 3 jaar. Actief, gevoelig, slim. 7 maanden in opvang. Daarvoor een jaar in de Protectora. Haar speciale uiterlijk verraadt Podenco Orito (gefokt voor konijnenjacht) en Bodeguero (Spaanse Boerenfoks, gefokt om muizen en ratten te jagen). Bij loslopen wrsch. snel foetsie. Dus op zoek naar een wandelgraag baasje. Als ze voldaan is, zie je ook haar rustige kant van knuffelen en bankhangen.

Rivka’s nieuwe bazinnetje loopt graag en woont heerlijk rustig bij bossen, plus een omheinde speelweide om los te rennen en te ravotten met andere honden waar ze dol op is. Ze lag ook prima in de roedel.

Dat ze gevoelig is, bleek bij de overgang. In de auto trillen en thuis enkel bij haar nieuwe baasje op de bank met een bal van Maureen in de bek. Niks tuin verkennen. Bazinnetje Joke schreef later: even alle aandacht voor Rivka en niet voor de mobiel e.a. Enkel lekker erbij zitten en later op de middag 2 korte uitjes, een keer naar links en een keer rechts: zsm de eigen voordeur kennen en geuren uit de buurt opsnuiven (een bak aan informatie). Dat werkte. Uiteindelijk wilde ze de tuin wel in en het eten ging ook goed. Verrassend snel kwam ze tot rust en kreeg ze VERTROUWEN: hét sleutelwoord.

     

Rivka Met Bo Ghy en met Paulina

Nu al krijgen we prachtberichten. Wandelen is feest. Niet moe te krijgen. Ze had een gaatje achterin de tuin ontdekt, maar kwam direct terug, toen Joke haar riep: hét bewijs dat de vertrouwensbasis baasje-hond voor alles gaat. Rivka wist super snel: bij jou ben ik echt veilig. Daarop kun je voortbouwen. Komende vrijdag al de eerste cursusles: 1 op 1.

Positief bijverschijnsel van Corona: Bazinnetje werkt thuis en kan zo alles waaronder het alleen zijn heel rustig opbouwen. Rivka kijkt niet op of om tijdens het online vergaderen.

Maart 27 2020 Samen in moeilijke tijden! De steun van trouwe volgers is nu extra belangrijk en welkom! Hoop doet leven!

Drie grote donaties:

*Zwerfdierenkliniek Cabinet Veterinar Happy Pets en NUCA (Cluj Napoca/Transsylvanie/Roemenie)

  

*Refugio Sierra Nevada (bij Granada/Andalucia)


*Refugio de Protectora de Animales y Plantas de Granada


Esperanza steunt al jaren in Roemenie en Spanje. Soms kruisen andere hulpvragen (ook Ned.) ons pad: incidenteel, tijdelijk, soms blijvend bv. Ingrid en Peter (Ned. kunstenaarspaar in Hongarije dat uitgeputte dieren niet achterlaat in bos/berm): recent hielpen we met Billy en zijn zusje Brandy, en met Binkie. Maar het leeuwendeel van de steun betreft bovenstaande 3. Essentieel voor die structurele steun is: goede samenwerking (dwz zorgvuldig, liefdevol, professioneel, conform wet- en regelgeving) en respect voor elkaars mening en grenzen. Plus het delen van de dubbelspoor-visie. Natuurlijk dieren redden (ook uit dodingstations), opvangen, (medisch) verzorgen, adoptie (vaak moeilijk). Maar tegelijkertijd actie ter vermindering van dierenleed op termijn: regionale krachtenbundeling, jongereneducatie, samenwerking overheid/politie (beter beleid en handhaven), castratiecampagnes e.a.

Indrukwekkend, hoe alle 3 beide doen. Zoveel leed zien is zwaar, het is keihard werken, kost veel geld. Maar enkel zo is er hoop op een betere toekomst. In deze moeilijke Corona-tijden moet men strenge maatregelen naleven (o.a. minder inzet vrijwilligers). Dumping neemt eerder toe, terwijl buitenlandse adoptie stil staat. Esperanza deed deze 3 gisteren een grote donatie. Als extra steun: financieel, maar zeker ook moreel. In datzelfde kader maakte een trouwe helpster van refugio Sierra Nevada dit filmpje.

Refugio Sierra Nevada

Homenaje a todos que haceis posible este milagro > Eerbetoon aan allen die dit wonder mogelijk maken

Por vuestra pasion > Voor jullie passie

Vuestro saber hacer > Jullie know how

Vuestro sacrificio > Jullie opoffering

Entrega > Inzet

Y amor > En liefde

Gracias > Dank

Hoy, los aplausos son para vosotros > Vandaag is het applaus voor jullie

      

Anita Dufetel Sierra Nevada          Conny Wilhoft Protectora                      Iuliana Zuber NUCA en Happy Pets Clinic

Maart 22 2020 Goed nieuws!

Lira, Ocarina en Timbal arriveerden 22 febr. (Andalucia). Billy en Brandy (Hongarije) op 7 maart. Lira werd 1 maart al geadopteerd (site 6 mrt). Ze woont in Amsterdam met haar beide baasjes en 2 katten. Ze zijn nog steeds verbaasd dat het zo fijn gaat vanaf dag 1. Hoe kan dat, nooit eerder meegemaakt, schreef Bart. Ook met de poezen was het gepiept in no time.

     

Timbal liep samen met Lira op straat. Het kleine, stoer ogende manneke wandelde bij Maureen op volle kracht vooruit. Maar zo’n lief, klein hartje. Anita van refugio Sierra Nevada schreef: ‘Es un amor de perrita.’ Dit sociale knuffeltje heeft een gevoel van veiligheid nodig. Dan is het helemaal ok. Op de speelochtend in Rolde liep hij frank en vrij tussen alle honden.

   

14 maart werd hij nummertje 4 van een ‘goddelijk’ roedeltje: 2 reutjes Vili (Timbal) en Odin en 2 teefjes Freya en Loki, Noorse mythologie namen. Ons hart sprong op toen Pauline en Borrit uit Arnhem voor Timbal vielen. Eerder adopteerden ze al Freya van ons. Pauline is bijna afgestudeerd dierenarts en we weten dat zij hun hondjes een hele goede (bij)sturing, veel liefde en vrijheid geven. En vanaf het eerste moment accepteerde de hele roedel hem. De onbetwiste leader of the pack is Odin (het zwartje). En Vili vindt dat (in elk geval voorlopig) helemaal prima. Lekker veilig en duidelijk toch?

     

Ocarina, nummertje 3 van Sierra Nevada, liep ook op straat. Mooi van buiten en binnen. Zacht en wat bescheiden, ook jong en levendig. En een apart uiterlijk. Wat zou er allemaal in zitten met haar driekleurig vachtpatroon, hoge schouderbotten en wolfsklauwen? Eergisteren ging ze naar een woonboerderij in het Drentse Peize. Baasje heeft afgelopen week de hele omheining om hun enorme lap grond vernieuwd voor Ocarina.

Ocarina moest even wennen. Maar doet het inmiddels super. Plaste en poepte vandaag voor het eerst aan de lijn. Geeft een zacht piepje binnen, als ze er uit moet voor een plas. Ze heeft de vele katten al gezien en speeltjes ontdekt. De baasjes vinder haar heel subtiel en super slim. ‘We zijn stapelgel op haar.’ Het mooie turquoise anti ontsnappingstuigje hebben ze bij Maureen gekocht. Het is mooi passend bij haar bijzondere tinten.

         

Tot slot kleine Hongaarse Billy (zie zijn verhaal in sitebericht pal hieronder). Hij ging gisteren naar het Groningse dorp Ten Post. En daar maakt hij toch een vliegende start, samen met Tommy, een heerlijke rode kater. Wederzijdse acceptatie vanaf het begin.. Tommy geeft Billy kopjes en wandelt mee.

  

Maart 18 2020 Nu ter adoptie: broer Billy en zus Brandy uit Hongarije, geb. ong. 1 okt. 2019.

2 hondjes met veel potentie!

                

22 febr. kondigden we hun komst aan. Na een dagenlange reis arriveerden ze zaterdag 7 maart. Zowel uiterlijk als innerlijk verschillend. Vader en moeder ongetwijfeld mixen. Ook hun dumping met ong. 3 maand oud had vast een verschillende uitwerking/impact. Wel hebben beide soms eerst iets terughoudends: misschien wat Sharpei-bloed. En ongetwijfeld kregen ze als pup niet de juiste socialisatie. En dan ook nog te bedenken dat ze mager, vol wormen en uitgedroogd werden gevonden, dan is het super knap dat die terughoudendheid zo snel voorbij gaat. Dat betekent dat ze veel potentie hebben.

            

Het zwarte teefje Brandy heeft volgens Ingrid uit Hongarije wat een Mudi-blik (Hongaars Herdershondje). Wellicht ook stukje jachthond? En wat terri벿 Ze is wat feller, pittig op vrolijke wijze. We zien haar niet direct bij katten, kippen, hamsters e.d. Ze maakt graag contact en als het springerige en bijterige puppy gedrag er wat af is, kan ze waarschijnlijk prima bij kinderen. Met de andere honden in de roedel was het snel ok. Bij een stabiele reu doet ze het waarschijnlijk goed. Brandy vindt apporteren leuk en zal waarschijnlijk wat geestelijke uitdaging wel waarderen.

            

Billy, het bruine mannetje, dat uiterlijk wat meer Sharpei uitstraalt, is lief en leuk sullig, wat rustiger, maar wel speels en ondeugend. Bezoek moet hem soms even omkopen met wat snoep. Hij houdt echt van knuffelen. Billy kun je wel tussen de kippen laten scharrelen. En de katten e.a. dieren in de Hongaarse dierenwinkel waar Ingrid ze mee naar toe nam, boeiden hem niet. Billy doet het ook prima in de roedel, maar kan heel goed als hond alleen.

       

Beide zouden zeker baat hebben bij een puppy cursus. Meer nog voor de socialisatie dan voor de gehoorzaamheid.

Maart 10 2020 Weinig huisbezoek, dus reacties verwerken/opruimen.

Graag hadden we het drukker met huisbezoeken. Helaas, slap qua adopties, dus tijd voor verder opschonen van mails en foto’s. En een vervolg op ‘Wel en wee’ (26 febr.). Ook deze greep uit de citaten van baasjes (vaak na jaren adoptie nog) stemt weer blij. Rugzakjes worden gewoon geaccepteerd, horen erbij. Ze zijn relatief en net als uiterlijk geen beletsel voor een innige band.

  

Charley is Marks grootste vriend. Nog nooit zo’n goede match gezien. Het is alsof het zo had moeten zijn. Doen bijna alles samen.

  

Koos luistert fantastisch. En is de grootste attractie voor onze B&B gasten, want hij heet iedereen hartelijk welkom.

Lio is geweldig, zo lief en echt een knuffelbeer.

Onze topper Turbo

Refiks (12 bij adoptie) is alweer 14, maar er best aan toe. Hij zet het soms nog op een rennen met de andere honden.

Prachtige, eigenzinnige, zo lieve Lara heeft een heerlijk karakter en is een onlosmakelijk deel van ons gezin geworden.

Yogui is super gevoelig voor van alles, maar een heel lief, ontzettend leuk manneke. Hij gaat graag mee op de boot op de Friese wateren.

Uli wordt wat ouder, maar wil ook nog graag spelen en keten en laat graag van zich horen.

  

Sierra is de allerliefste hond van de wereld. We zijn allemaal stapelgek op haar.

  

Kati is gek met alle mensen, maar de haren gaan overeind, als andere honden dichtbij komen. In het donker wil ze niet de straat op. Wij kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder Kati.

Trompa (12 bij adoptie, nu 14: ongekend voor dit type Bull) is nog best actief soms ondanks haar hele hoge leeftijd. Ze maakt het prima. Als ze meegaat naar het werk op de golfbaan is ze nog steeds agressief, als ze de auto uit moet. Dat gaat er niet meer uit.

  

Max (Hongarije) is een lieve jonge, soms wat lastig met vreemde mensen: nogal overheersend en aandacht vragend. Maar na 5.5 jaar nog steeds een’skatje’.

Psikus (14 bij adoptie, nu 15 ) is zo blij, ontspannen, knuffelig naar iedereen. Alsof hij zich realiseert dat hij hier echt nooit meer weg hoeft. Ja, hij is thuisgekomen op de plek waar hij eigenlijk altijd hoorde te zijn. Iedereen is weg van hem met zijn grote dikke neus, lieve bruine ogen en kleine flapoortjes.

  

Joris is als echte Spanjaard gek op de zon en inmiddels gek van de zee. Wij en zijn maatje Donnie zijn hartstikke blij met hem.

Alweer 7 jaar geleden dat Buddy bij ons kwam. Nog steeds erg gelukkig met hem en nog steeds een pittig kereltje. Anders zou het Buddy ook niet meer zijn.

  

Mijn jongste kleindochter leert Lotje kunstjes en dat vindt ze geweldig. Nog steeds een lot uit de loterij. Helaas kan ze niet los, want ze rent meteen weg.

  

Wiefke doet het prima. Het zelf op stap willen gaan is helemaal weg gelukkig. Los mee naast de fiets vorige week ging heel goed.

Rakker is zo’n lief beestje. Loop en fiets veel met hem. Als ik op de bank zit, komen beide rooien erbij: Rakker op schoot en Tinus op de leuning achter mijn hoofd.

  

Tussen Candy en onze kleinzoon van 16 maanden is wederzijdse vriendschap. Die twee zoeken elkaar op. Na al die jaren blijven we genieten van Candy.

  

Met Puur Spondy van NML Health en vorig jaar een keertje pijnstiller Rimadyl leeft Rooney prima met zijn spondylose. Volgens hondenkenners moet hij 100% zeker een Podenco onder zijn voorouders hebben. Het zal wel, in elk geval het liefste hondje dat er bestaat.

         

Max (Roemenie) blijft een echte scharrelaar en ik laat hem zo veel mogelijk zijn gang gaan.

Wij en vele anderen genieten van onze grote vriend Biko. Zo’n lieve hond die harten steelt. Bij onze jongste dochter vond hij tijdens het logeren altijd een warm welkom/bedje. Nu ze er niet meer is, glipt hij ook naar haar slaapkamer, maar keert dan wat mistroostig terug.

  

Pippa en haar grote vriend Rufus ravotten dagelijks. In het bos loopt ze los, rent alle kanten op, maar houdt me in de gaten. Een nieuwsgierig, enthousiast, stoer hondenmeisje dat ook heel lui kan zijn.

   

Met Lucy (blind, adoptie 2014, nu 10) gaat het goed. Wordt wel wat ouder in gedragingen en uitdrukking en slaapt meer. Ze is zo lief. Ik neem haar overal mee naar toe, vooral wandelingen.

      

Jumpy, lief en speels en dankbaar, is nauwelijks meer angstig voor vreemden en geniet met volle teugen van alles waar ze mee naar toe mag.

   

Bikkel wordt met kleine stapjes steeds relaxter en zelfverzekerder. Z󠭯o mooi om te zien. Hij geniet van het speuren bij Speurhondenschool ‘Havixhorst’.

      

Falco is vreselijk aanhankelijk en ondeugend. Als het uitkomt, kan hij goed luisteren. Afgelopen zomer heeft hij elke dag gezwommen.

Maart 6 2019 Lira is nu Luci. Ze woont in Amsterdam-Oost (Indische buurt) vlakbij het Flevopark.

  

22 febr. stond op de site de aankomst van Lira, Timbal, Ocarina. Lira ging zondag 01 maart naar huis. Ze werd op straat gevonden. Vijf voor twaalf: hoogzwanger en daarom onmiddellijk geaborteerd. Niet leuk, maar beter dan pups op straat krijgen en weer nieuwe zwerfhondjes erbij. Luci, zoals ze nu heet, lijkt alles al vergeten. Met de beide katten is het enkel wat wennen over en weer. Vrienden die langs komen krijgen kusjes. Ook wandelen ging gelijk behoorlijk goed. Luci’s nieuwe baasjes zijn ervaren en hondenmensen in hart en nieren. Aan liefde en aandacht geen gebrek! In het Flevopark mogen honden los. Daar zal ze vast heerlijk wandelen en hondenvriendjes maken.


Luci liep samen met Timbal op straat. Hij zoekt nog een baasje, net als Ocarina.


Februari 26 2020 Wel en wee, aflevering 1

Fijn, die updates, soms jaren na adoptie. We streven dan ook naar mooie matches die werken voor mens èn dier. Die bijdragen aan de goede zaak: een 2e kans voor verschoppelingetjes die er al zijn en snakken naar een thuis. Die bijdragen aan het besef dat je de aarde deelt met ander leven dat ook gevoel heeft, waarvoor je respect hebt. Dit besef, deze motivatie vormt samen met de juiste omstandigheden de basis van geslaagde adopties: goede zorg en respect voor de aard van een dier, observatie en leren aan/van je dier. Een greep uit de reacties.

Tara huppelt nog steeds als Jan muziek maakt. De hogere tonen vindt ze iets minder leuk.

Prachtig dat een hondje met zo’n verleden nu vol vertrouwen door het leven gaat. Zo mooi hoe Scooter steeds weer een stapje maakt en al zo veel heeft geleerd. Wij ook van hem trouwens: spiegeltje …. 😊

  

Ivy haar snoetje wordt al wat witter maar nog zo jong van geest.

  

Marley en Bongo speuren ook. Vinden ze erg leuk. Ameland ook.

Nog elke dag zo blij met Rayo. Uitspraken van buurtgenoten over Rayo: ‘Weet je dat heel de buurt verliefd op Rayo is?’ ‘Ik word altijd zo blij, als ik Rayo zie.’ ‘Hij is voor veel mensen een voorbeeld.’

Pleun is hartstikke lief en wordt wat baldadig. Wandelen wil ze wel de hele dag. Gelukkig vinden wij en ook zoonlief dat heerlijk.

  

Otis is een geweldige kameraad geworden. Hij loopt 2 x per dag 5 km naast de fiets en er wordt nog 3 x gewandeld.

  

Goofy is fantastisch en dikke vrienden met Muffin. Een Springer Spaniel zou jaloers op deze acrobaat zijn. ’s Nachts niet plassen in huis mislukt nog wel eens.

  

Duro is zo lief en speels. We zijn op cursus, omdat het moeizaam met andere honden gaat: leerzaam en leuk en we leren elkaar nog beter kennen.

  

Pietertje is zeer lief en aanhankelijk. Met vreemde mensen kan hij nog steeds nerveus blafferig zijn. Spurt het liefst overal op af.

  

Al weer 4 jaar Mulan, zo’n lieverd. Door een ontsteking aan haar tandvlees zijn veel tanden getrokken. Herstel ging goed.

Mouse maakt het heel goed. Soms raakt ze wat opgewonden als er bezoek langs komt.

Beer is zo lief. Beer en ik starten weer een vervolg training in de interactie baas en hond. Wij beiden leren daar zo veel van en dat is leuk.

  

Mei Foppe giet it poer bêst. Hy lústert goed, mar it bliuwt in artiest. Wy ha der in soad wille mei en de lytsbern ek.

Roef doet het super. Heerlijk gek wijf. Rennen, wandelen, alles is goed. Wij zijn zeer gelukkig met haar.

  

Wij lachen wat af om de vrolijke Lupita. Als ze alleen is, is ze volkomen rustig en op haar gemak, languit op de bank.

Zaterdag 22 februari aankomst Lira, Ocarina, Timbal uit Andalucia

Kleine Timbal, terrier-mix van ruim een jaar, is samen met Lira gedumpt in een dorp bij Granada. Een sociaal knuffeltje.

     

Lira, van juni 2018, een ietsje groter terriermix dan Timbal, lijkt probleemloos in de refugio. Aanhankelijk, speels en actief en blij met haar eigen plekje en dekentjes.

  

Ocarina, een mooie mix, duidelijk groter met haar 53 cm, heeft een apart patroon op de vacht. Een zeer levendige, vrolijke schat, wat onderdanig naar grotere honden. Kan al aan de lijn lopen.

     

Gelukkig komt het beestje op dit filmpje niet mee morgen: de eikenprocessierups, al weer actief rondom de refugio

Februari 20 2020 Hongaartjes: Binkie heeft een thuis en Billy en Brandy komen 8 maart aan.

Binkie, Puli of Puli mix (Hongaars herdershondje) ong. een jaar nu

   in Hongarije

Zondag ging Binkie (sitebericht 10-09-19) naar Oudenbosch. Begin aug. vonden Ingrid en Peter hem op een verlaten binnenweggetje, klitten en ijzerdraad in zijn haar. In shock, niet te krijgen eerst. Maar hij burgerde super snel in. Begin sept. kwam dit zeer nieuwsgierige, levenslustige boefje vol energie in opvang in Smilde. Reacties had hij zeker, maar de juiste baasjes vinden vergde tijd. Dit werkhondje bij uitstek gaat bij verveling zelf wel zijn uitlaatkleppen zoeken. De meeste reflectanten zouden zijn werklust niet herkennen en niet bevredigen dmv specifieke behendigheidscursussen oid. Zijn huidige bazinnetje heeft ervaring (o.a. met een Lagotto), is consequent, wandelt heel graag, houdt van een hond die eigenwijs is en hanteert het principe: hoe meer je investeert, hoe meer plezier je zelf ook beleeft aan/met je hond. En verder neem je ze zoals ze zijn.

Binkie in Smilde

     

De dagelijks berichtjes doen ons perplex staan. Keek heerlijk om zich heen op de lange thuisreis, ging daarna huis en tuin verkennen, poepte en plaste en at alsof overgangsstress niet bestond. Ook ’s nachts geen kik. Ze wonen prachtig. Binkie geniet al van het wandelen en ook van zijn nieuwe speeltjes. Ingrid en Maureen hebben goed voorwerk verricht qua opvoeden.

Binkie in Oudenbosch  



Hoewel dumping wat vermindert door strengere regelgeving in Hongarije (waaronder chipplicht) vonden Peter en Ingrid opnieuw 2 slachtoffertjes. Heel mager en bang en hevig onder de wormen. Geschatte geboortedatum 1 okt. Billy, vermoedelijk met Sharpei-bloed, is een bruin reutje en Brandy, een Mudi-type, een zwart teefje. Ze verschillen behoorlijk qua karakter. Op 8 maart komen ze in opvang in Smilde.

Billy en Brandy

  

Februari 10 2020 Drie vrolijke, trouwe vriendjes

\

Pirate                                                          Abe                                                          Bradley

Al onze honden zijn ons even lief. Toch deze keer Abe, Pirate en Bradley extra in het zonnetje: Pirate en Bradley met hun handicap, die hen niet deert en Abe die al lang wacht op een eigen thuis. Als één van deze drie matcht met uw situatie, dan krijgt u een dankbare, gezellige en aanhankelijke metgezel.

   Pirate

       

Deze vrolijke Frans zoekt een warm thuis. Pirate is dapper, sterk karakter, een opgewekte clown, maar ook lief, aanhankelijk, trouw. Zijn lange, zware straatleven kostte hem een poot, deed een aanslag op zijn gezondheid. Maar wat een veerkracht, indrukwekkend. Lange wandelingen hoeft Prate niet meer, maar dollen op gras is heerlijk. Hij moet enkel nog leren vertrouwen dat een baasje dat even weg gaat echt terug komt. Pirate is nu een jaar of 5.

   Bradley

Hou je van boefjes, een pittig karakter, sprankelend enthousiasme en toch een super lief klein hartje? Eenogig allemansvriendje Bradley met centenbakkie en kuif wil graag een eigen baasje. Dit sportieve klipgeitje geniet van een flinke wandeling en zoekt een goed omheinde tuin met verticale schuttingplanken die geen houvast bieden (oid). Hij wordt dit jaar 4.

Abe   

  

Onze open, speelse, energieke Abe struint lekker in de tuin en ligt ook graag aan je voeten. De altijd blije, trouwe Abe zoekt baasjes die lekker wandelen en hem aanvoelen. Makkelijk in de roedel, ook met mensen. Door zijn straatverleden en gebrek aan goede handling kan hij zich wel eens in het nauw gedreven voelen en zich willen verdedigen. Voor wie Abe goed ‘leest’ en positief (bij)stuurt ipv een fysieke aanpak: no problem. Hij wordt 4.


(Klik voor meer informatie bovenaan op de zwarte balk bij ter adoptie)

Februari 4 2020 Wat een schrik! Bravecto?!?!


Met Xavi hadden we al wat meegemaakt: zie zijn verhaal in siteberichten van 22 jan. en 21 nov. ‘Rafelrandjes in gedrag’. In sept. dus terug van zijn 1e adoptie en 2 jan. naar Rotterdam. We waren blij, hadden vertrouwen. Dat is niet weg, integendeel. Maar op 9 jan. een vroeg telefoontje: een epilepsie aanval! Pal na Gorriona’s overlijden hieraan! Zo abrupt. Navraag in Spanje en bij 1e adoptant: nooit iets gehad. Maar …. de dag tevoren had de dierenarts hem tegen vlooien/teken Bravecto gegeven: een paar jaar geleden hevig in opspraak. Radar wijdde er 13 feb. 2017 een tv-uitzending aan. Baasjes noemden diverse reacties van hun hond op dit middel, zelfs overlijden. Hard bewijs voor Bravecto als oorzaak ontbreekt. Maar het waren veel met soms ernstige gevolgen. Lang niet elke dierenarts verkoopt het nog. De werkzame stof Fluralaner in Bravecto is een behoorlijk agressieve pesticide.

  

Inmiddels lijkt Xavi er boven op te komen. Intensiteit en frequentie van de aanvallen nemen af. Hij eet weer goed, af en toe een spelletje, even lekker borstelen, korte uitjes met gehoorzaamheidsoefeningetjes. En van belonen en aanhalen na succes wordt Xavi heel blij. Dus we durven nu te hopen dat het goed zal komen, al duurt het natuurlijk een poos eer zoiets uit het bloed is. Gelukkig toonde bloedonderzoek geen schade aan lever en nieren.

     

Xavi is in Spanje beschadigd. Maar nog steeds zo’n leuk, kien, leergierig hondje. Die alerte houding, dat koppie met die wakkere oogjes, heerlijk, dat raakt je. Hij kreeg misschien wel de meeste reacties van alle honden tot nu toe. Maar het gaat om blijvend geluk voor Xavi. Zo’n aantrekkelijk hondje wil niet zeggen dat jij het juiste baasje bent. Het in praktijk brengen van de tips in sitebericht 21 nov. (ogenschijnlijk eenvoudig) en het in de juiste dosis doen van de juiste oefeningen/spelletjes zijn voor velen een paar bruggen te ver.


Xavi doet alles vol overgave. Ook slapen en viool luisteren.


Januari 30 2019 Verdriet om Gorriona: ingeslapen 5 januari

Anita van Sierra Nevada redde Gorriona, Yorkshire Terriër, geb. febr. 2018 (schatting) uit dodingsstation Delagos. April 2019 vloog ze met ons naar Nederland. Teer, kwetsbaar. Helaas kreeg ze epilepsie. Maar ze leek in balans te komen met de juiste medicatie en er, zoals meerdere Yorkies, oud mee te kunnen worden. Wel van belang: een prikkelarme omgeving en structuur. Dat lukte! 21 sept. kwam ze in een liefdevol Zeeuws gezin met 2 dochters (8 en 11), een fijne, veilige tuin en de nodige dieren. De oortjes, in Spanje zelden omhoog, stonden nu fier rechtop! Wat waren ze blij met haar. Na de nodige gewenning kwamen er zelfs pittige terriërstukjes boven. Terwijl Maureen nog schreef: haar rasbeschrijving heeft ze niet gelezen, zo timide en zachtaardig is ze. Helaas kwam de epilepsie terug. Eerst 2 x vrij licht en kort, maar rond kerst geclusterd en heel heftig. Steeds weer. Alles gedaan, ziekenhuis, niets hielp. Het was extreem, het was lijden. De artsen denken dat er meer aan de hand was in haar kopje.

Nog geen 4 maanden kende Gorriona het geluk van een eigen thuis boordevol liefde en bescherming. Ze heeft genoten van vlammetjes kijken in de houtkachel, van sjouwen met sokken en slippers, van geknuffel, van struinen in die heerlijk groene tuin met zoveel hoekjes. Katinka zei: het voelt zo oneerlijk, want ze groeide zo. Het wat angstige hondje verdween. Ze ging steeds meer durven, werd ondernemend, ondeugend, maar boos worden kon je niet.

  

We zijn deze familie dankbaar. De klap was keihard, voor alle 4. Maar ze zeggen ook alle 4: geen seconde spijt. We hadden haar nooit willen missen. Wat kan een klein, teer hondje veel losmaken! Ze is in hun hart geëtst. Zoals het sitebericht hiervoor eindigt: de waarde van een leven hoeft niet af te hangen van de duur of van een handicap. Het was het allemaal meer dan waard. We leefden mee van dag tot dag en hebben groot respect voor hen.


Januari 27 2019 Onze dove Kimbo verovert alle harten (zie ook site 01 dec. en 22 jan.)

gevonden voor de refugio

thuis in Friesland

Kimbo ging 21 dec. naar zijn nieuwe baasjes op een boerderij, naar Kenna, onze Roemeense driepoter (adoptie 4j. geleden) en naar 12 poezen. Tijdens ons recente bezoek maakten we foto's. Onze Spaanse dierenvrienden, die veel leed zien en hard werken met weinig middelen, putten hier moed en energie uit. Het filmpje met de kalveren was een klapper. Blijde reacties. Dat hun Kimbo nu zo'n plek heeft. En dat hij lief is, wisten ze. Maar zo lief!

Op Facebook van Sierra Nevada staat:

*Nuestro querido Kimbo, adoptado hace poco, le da cariño a raudales a toooooda su nueva familia. Él no distingue entre especies. Se nota que quiere recuperar el tiempo perdido y dar todo el amor que lleva dentro. Estas imágenes nos alegran el corazón y hacen que sigamos teniendo esperanzas en que todos nuestros animalitos encuentren su hogar. SE FELIZ KIMBO!!!! 💘

*Onze lieve Kimbo, kort geleden geadopteerd, geeft volop genegenheid aan zijn heeeeele nieuwe familie. Hij maakt geen onderscheid tussen soorten. Dat betekent dat hij de verloren tijd wil inhalen en alle liefde geven die hij in zich heeft. Deze beelden verwarmen ons hart en daardoor blijven wij hoop houden dat al onze dieren hun plekje krijgen. WEES GELUKKIG KIMBO!!!!

Kimbo en Kenna jagen op muizen, al tijden een plaag. De katten kunnen het lang niet aan. Vooraf een kattentest in Spanje was natuurlijk een must voor Kimbo.

Kimbo en de 12 katten groeien al aardig naar elkaar toe. Zou hij net zo ver komen als Kenna?

  

  

En dan te bedenken dat ook in Nederland dove honden geregeld geëuthanaseerd worden, want dat zou 'geen hondwaardig leven' zijn. De kwaliteit van een leven hoeft niet af te hangen van duur of handicap. Dat is gedacht vanuit het plaatje mooi en perfect. Kenna en Kimbo zijn meer dan gelukkig, evenals de andere gehandicapte dieren van Esperanza: dàt is het criterium.

Januari 22 2020 Wat een wederwaardigheden: 7 adopties!!!!!!!

Linda > Lizzy, geb. april 2009, Zaltbommel 16 dec.

Kimbo, geb. jan. 2018, Easterein 21 dec.

Luna > Lucy, geb. feb. 2015, Zaandijk 28 dec.

Cuqui > Dusty, geb. nov. 2012, Borculo 01 jan.

Lucky > Xavi, geb. jan. 2016, Rotterdam 02 jan.

Vieta, geb. sep. 2016, Amsterdam 12 jan.

Cortijera/Cora > Daan-Daantje-Dana , geb. juni 2013, Voeren in België, 18 jan.

Al lang geen sitebericht, dus dat wordt inhalen. Drukke maand gehad met veel rijden. Honden uit Duitsland halen, huisbezoeken, spullen vervoeren. Maar dus 7 adopties!!! Onbegrijpelijk maar fijn, na de lange stagnatie. Wel veel werk. Want voor de dieren, adoptanten en goede naam van buitenlandse adoptie houden we vast aan zorgvuldigheid en naleving regels: in screening, diverse contacten, transport, regelgeving, administratie etc.

2 dec. vlogen Monique en Jeroen (adoptanten Roemeense Alfie en hun dochter van Spaanse Rosa) terug uit Andalucia: Lizzy en Dusty in reistasjes mee in de cabine. Zij helpen met klussen (onderhoud, poepscheppen enz.) en hondensocialisatie (wandelen, knuffelen). En nemen honden mee terug. Waardevolle hulp!

     

Lizzy, nog geen 4 kg, zat in de refugio in het kantoor ipv een koude kennel. Ze arriveerde hier met knuffel die ze fanatiek verdedigde. Een vief, alert typetje! Dit is een win-win adoptie. Lizzy, bijna 11, woont bij een dame van 84! Net zo vief en alert en zeer goed ter been. Gezien die leeftijd is achtervang vereist die ook gescreend wordt en bij het huisbezoek is. In dit geval een dochter met evenveel ervaring en hondenliefde (ooit zelf actief voor rescuehonden). Trouwens, de hele familie is nu fan van Lizzy die haar knuffel al laat slingeren. Ze is heel relaxed en kan goed bedelen op verjaardagsvisite.

     

Lichtvoetige Dusty geniet van een fikse wandeling. Bescheiden, gevoelig, kijkt wat zorgelijk. Dus op zoek naar baasjes waar ze weer sterretjes in haar oogjes zou krijgen. Op huisbezoek in Borculo waren we gelijk overtuigd. De actieve baasjes wilden graag een aanhankelijk hondje, want hun 15 j. Tobias legt amper contact. Toen Tobias kwam (pas 9 mnd oud) had hij al te veel baaswisselingen meegemaakt. Dusty doet het super en zelfs Tobias lijkt blij met haar. Alleen zijn is een dingetje, maar baasje Andries slaapt bij haar op de bank. Ze heeft ook al heerlijk in het bos gewandeld.

21 dec. gingen wij naar Neuss bij Düsseldorf, eindpunt van een wegtransport waarmee Kimbo, Vieta en Luna/Lucy aankwamen. Een lange reis vanaf Bolsward, maar voor een super mooi doel.

     

Kimbo (zie ook site 1 dec.) is doof. Hij is gedumpt en zat al meer dan een jaar in de refugio. Deze mix heeft iets Labrador vrolijks, iets Mastin sulligs en vast nog meer in zich. Ronduit een schat. Totaal niet dominant. Bij aankomst bij Maureen in Smilde wachtten zijn nieuwe baasjes al met Roemeense driepoter Kenna. En thuis in Easterein (12 km. bij ons vandaan) wachtten 12 katten! Vandaag bezochten wij hen. Het gaat heel goed. Ook met de katten en de kalfjes.

  

Lucy komt van straat. Rustig in huis, maar ook even lekker rennen en gek doen soms. Dit aanhankelijke, sociale hondje heeft nu een warm, veilig nest bij Meike en haar 2 grote zoons. Ze doet het super, maar gelukkig bouwen ze alles in kleine stapjes op, want een beetje verlatingsangst zit er wel. De eerste nacht sliep ze op bed en Oudejaarsnacht ook. Inmiddels is de bench prima (deurtje open). Maar wel via de tussenstap: mand naast bed. En zo gaat het ook met even alleen zijn. Een mooie match.

     

Dobermann Vieta , staart gecoupeerd (zo op straat aangetroffen) heeft gelukkig nog haar fluweelzachte oren. Gezien de tepels, doorligplekken op ellebogen en loopwijze was ze wellicht fokteef. Ze voldoet totaal niet aan het Dobermann cliché-beeld: is het omgekeerde van een waak- en drilhond. Zo gevoelig, zachtaardig, sociaal, haalt steeds knuffels. We gunden haar veel nabijheid en heerlijke wandelingen. Het werd Amsterdam en een appartement: daar denk je niet direct aan. Maar hier zijn de ingrediënten die haar gelukkig maken: een ervaren baas die een twee-eenheid met zijn hond is, die zijn vorige al oudere rescuehond met veel geduld en liefde begeleidde in zijn problemen. Die een paar uren per dag wandelt. Overigens is het een heel ruim appartement in Noord, pal naast diverse aan elkaar verbonden park- en bosachtige gebieden en het buitengebied. De eerste berichten zijn fijn.

     

Xavi, Lhasa Apso mix: pittig, maar van binnen bang. Zwaar verwaarloosd, niks gewend, geen drukte, geen handling. Bij de security in Malaga was het extreem druk. Xavi wilde niet uit het reistasje voor de scan. Dat werd trekken, duwen …. en bijten in blinde paniek. Na dik 5 mnd adoptie kwam hij 22 sept. terug. Het leek lang goed, maar gaandeweg verloor hij het vertrouwen en beet soms. Maureen kreeg een overspannen hondje. Xavi’s emmertje liep over. Hij kwam wel snel tot rust. Opnieuw adverteren. Tallozen vielen voor het schattige koppie, maar toonden geen inzicht: hij zou opnieuw teruggekomen zijn. Tot Angelique schreef. Met haar ervaring (herders trainen) zag zij een slim, alert mannetje (en geen speelgoedknuffel). Ze kan honden lezen, weet dat blaffen een voorbode kan zijn, wanneer te veel prikkels dreigen. Bewaakt zijn rust, maar doet wel hersenwerk/spelletjes met hem. Training op positieve wijze geeft houvast, een gevoel van controle.

  

Tot slot Cora (Cortijera in Spanje = bewaakster Finca), nu Daan (wordt vast Daantje of Dana, zei nieuw bazinnetje Els). We zagen haar in april in Spanje: triest kijkend, onder haar rechteroog een gaatje. 1 juni kwam ze in opvang in Sneek bij Astrid (beheerster asiel de Nomadenhof). Dagelijks mee naar het asiel, probleemloos met mens en hond. Wel nog steeds dat gaatje en doof. Antibiotica hielpen niet. Boosdoener: afgebroken puntje van de grote knipkies > ontsteking > abces/pus zoekt weg van de minste weerstand naar buiten. Een operatie hielp. Het duurde maanden, maar het is dicht. En ze hoort weer! Daan is grappig, slim, fanatiek met spelletjes en kan rennen. Het sneue hondje is verdwenen! Ze heeft nu een prachtig thuis te midden van de natuur bij zeer actieve mensen die bewust voor 2e kans honden gaan en bij Jop, een Cocker van 13.5.

Januari 1 2020 Nieuwjaarswens


December 14 2019 Kleine Thais is ingeslapen

     

in Spanje                                                              Bij Maureen

Kleine Maltezer Thais vond op haar tiende nog het geluk, na een zwaar leven als fokteefje. Toen dumpte de broodfokker haar. In de refugio al was ze Anita’s favoriet. Eerst reageerde ze niet. Terughoudend? Doof? Nee, er was gewoon nooit contact met haar gemaakt. 29 sept. 2018 kwam ze bij Maureen. Ze moest alles inhalen, maar wat had ze nog veel te geven! Ze kwam helemaal bij toen haar vacht verzorgd werd en haar bekje weer fris na reinigen en trekken van 9 afgesleten elementen (waarsch. op tralies gebeten). Gelukkig was haar hart goed.

   met Bo Ghy

Kammen, tillen, alles eerst voorzichtig, zacht, geduldig. Thais kende immers nog nooit een thuis. Maar snel dat ze wende, ongelooflijk. Inhalen, dat deed ze, verre van ingedut!. Blij van wandelen, een lekker kauwstickje, heel snel zindelijk en … steeds leuker! Maureen schreef: geen hondje voor oma.

Parmantig             erbij

5 jan. 2019 ging ze naar een jong bazinnetje in Oldenzaal. Haar mooiste jaar tegemoet. Mijn prinsesje, schreef Janique, zo sociaal met honden en mensen. Ze genoot van een massage, lekker klooien (speelbijten met vingers) en had vaak heerlijk gekke buien. Met de hondjes van moeder en oma kon ze prima overweg. De blijheid spatte er van af. Thais en Jeanique, met haar rustige uitstraling, hoorden bij elkaar.

        

Helaas, snel groeiende mamatumoren gooiden roet in het eten. Enige optie: een hele zware operatie, te zwaar. 13 dec. is Thais vredig weggegleden, haar lijfje was op. We zijn verdrietig dat dit geluk amper een jaar mocht duren. Maar ook blij: dit jaar was de kroon op haar leventje. Wij danken haar bazinnetje dat een ouder hondje dit geluk gaf en wensen alle sterkte.

December 10 2019 Mini 28 cm en Maxi 72 cm

Maxi Mr Monti, van de straat, zat een jaar in de Protectora (beheerd door de Duitse Conny). Met wegtransport 24 aug. naar Moers, Duitsland. Zou 3 jaar zijn, maar is wrsch. hooguit 2 met zijn puberstreken: met de halfvolle waterbek in de bek Maureen’s hele huis onderkliederen, onvermoeibaar kleedjes rondslepen, als ongeleid projectiel op de hondenweide rausen. Maar wat een leuke slungel, wat een schat, wat een goedaardige lieve sul, zo zacht en tolerant.

  

5 okt. was Monti 1 van onze 9 honden op de Open Dag van asiel de Nomadenhof in Sneek. Janna (ons bekend van huisbezoek 10 jaar geleden en actief voor rescuedieren) hielp ons. Ze werd verliefd. 3 nov. had Maureen oppas nodig, dus Monti een dagje Drachten. Dat liep zo fijn dat hij 5 nov. terugkeerde voor opvang. Maar toen zich een belangstellende meldde, moesten ze er niet aan denken dat hij weg zou gaan. Dus 18 nov. op naar Drachten om hen en Mr Monti te feliciteren en het adoptiecontract te tekenen.

  

Monti is een mix, type jachthond, doet denken aan een Ierse Wolfshond. Hij was snel op zijn gemak en direct geaccepteerd in hun roedel van 6 honden. Er zijn heerlijke losloopgebieden in de buurt waar hij volop geniet: lekker rennen en gek doen. Hij luistert naar zijn naam en kan al los. En in huis: heerlijk opgerold.

Mini Gorriona , Yorkshire Terriër, geb. begin 2018, vloog 14 april met ons mee. Met een cabinetas-hondje zit je verplicht bij het raam, het tasje op de grond. Dus soms even voelen of ze nog ademde, zo stil was ze. Anita redde dit sorry-dat-ik besta hondje uit het dodingsstation. Totaal niet weerbaar, het Terriër-karakter geheel onzichtbaar. En toen ook nog epilepsie-aanvallen, zelfs clusters van meerdere. Zo akelig. Na trial and error lijkt de juiste medicatie gevonden.

Adoptie was een zorgenpunt: Gorriona heeft rust en structuur nodig, triggers zijn gevaarlijk, maar je hoopt ook dat ze geen tuinhondje blijft, dat ze opbloeit en haar wereldje toch wat groter wordt. De droom kwam uit: 21 sept. ging ze naar Zeeland (zie site 26 sept.). Een gezellig, rustig, liefdevol gezin met veel structuur. Alles ging stapje voor stapje. Eerst enkel in de heerlijke tuin, wennen aan de baasjes, de dochters (8 en 11), Boomer Sam, de poes, de knaagdieren, de kippen, de papegaaien. Toen kleine rondjes buiten en buiten plassen en poepen, een vreemde hond tegenkomen. Ze kreeg 2 x een epilepsie aanval, beide gelukkig kort (2 minuten) en snel herstel. Dus hopen we dat met de diepere hechting (toch wel zo’n 4-6 maanden kostend), het interval meerdere maanden wordt.

  

Letterlijk alles was spannend eerst, ze sliep heel veel, zo vermoeiend was het, maar inmiddels geniet ze volop. Ze is super aanhankelijk, wandelt met plezier, ook al wat korte boswandelingen, is zindelijk, en sleept soms vrolijk met slippers, sokken enz. Ze wordt soms al een klein doerakje dat even pittig kan blaffen. En als iets eng is (laatst een enorme vuurwerkknal), dan mag ze in de bedstede in de kamer, onder de dekens. De liefde spat ervan af.

December 1 2019 Kimbo, onze 2e dove hond, is welkom in Friesland

  

Adopties zitten iha tegen momenteel, maar de goudgerande blijven ook! ‘We don’t quit’ (gedichtje op Maureens blog). Enkel snel plaatsbaren helpen (jonkies, ras, aantrekkelijk) strookt niet met onze devies ‘ieder een plekje onder de zon’. Oudjes, langzitters in refugio’s, gehandicapten, mishandeld (rugzakje): we steken de hand in het vuur voor al onze honden. Afgelopen week iets moois: dove Kimbo wordt het maatje van onze Roemeense 3-poter Kenna (nu 7), in 2015 geadopteerd op een boerderij in het Friese Easterein bij hond Gibson (net overleden) en 12 katten! Vaak hoor je ‘mijn hond kan niet met katten, hij jaagt erop’. Maar dat doen veel honden bij vreemde katten. Toen Kenna, net in Nederland, ooit eens bij ons logeerde, ging ze er buiten woest achteraan. Maar lief met onze huiskatten. Geldt ook voor onze Kitty en vele andere. Kenna en de katten werd een succes. Ze is zelfs vredestichtster: bij ruzie springt ze tussen de katten en weet wie de aanstichter is.

  

De dove Kimbo van 2 werd een dik jaar geleden gedumpt voor de poort van refugio Sierra Nevada. Anita vroeg hulp. Maar ja, groot risico op lang zitten. We vergaten hem niet. Kimbo bleek aanhankelijk, vrolijk, lief met mens en dier. Kenna’s baasjes reageerden positief op de filmpjes en foto’s.

     

Kimbo staat graag vooraan en erbij

Toen uitslag van de kattentest (spannend!): geheel en al positief!!! Kimbo is waarschijnlijk voorzichtiger met de katten, dan omgekeerd. Nu op zoek naar transport.

Anita vertelt Kimbo dat hij een thuis krijgt!

Esperanza had in juli 2012 ook een dove hond. Sordo (doof in het Spaans), toen anderhalf, kwam uit het dodingsstation. Hij ging wonen op Ibiza (in de natuur, niet het feest-Ibiza) bij een Nederlander en 3 hondenvrienden. We brachten hem zelf naar Ibiza. Het ging en gaat super. In 2014 was Sordo zelfs met baasje René op bezoek bij ons in Bolsward.

  

Al onze gehandicapte honden hebben een hoge kwaliteit van leven en zijn een bewijs van veerkracht. Kenna, Rayo, Skippy en Pirate (nog ter adoptie) zijn onze driepoters.

  

Rayo                                                                          Skippy                                              Pirate

Ellie en Vero en Roemeense Tascha zijn gelukkige rolstoelhondjes.

Ellie en Tascha

Hieronder Vero

Eénoogjes (momenteel Bradley: nog ter adoptie) redden zich uitstekend natuurlijk, maar Lucy, volledig blind, is ook volledig gelukkig.

  

Lucy                                                                                                          Bradley


November 20 2019 ‘Rafelrandjes in gedrag’

Hartenbrekertje Xavi (bijna 4) met zijn schattige koppie zoekt nog een rustig plekje.

Uli, Terry, Mazzel

Adviezen bij honden die sneller stress opbouwen.

  

In april kwam Xavi mee. Lief, aanhankelijk. Zijn schattig smoeltje noodt tot (te snel) erop duiken. En toch: na 5 maanden overspannen terug van adoptie. Zijn tere punt ligt in het verleden. Fysiek en geestelijk verwaarloosd, socialisatie gemist, geen handling gewend. Gevolg: sneller overprikkeld bij (voor hem) te veel druk(te) en nieuwe of onverwachte situaties. Dit gevoelige zieltje, open en vrolijk gebleven, gedijt in een rustige, stabiele situatie die zijn ruimte respecteert.

  

Zulke hondjes behoeven respect, begrip en voldoende rust. Voor Xavi is dat inclusief een rustig wandelgebied, want, hoewel stoer doend, is hij in feite bang voor andere honden. Verder rustig werken aan vertrouwen/de band, voor je bv. haartjes weg wilt knippen. Niet te veel, niet te snel, herken en respecteer grenzen. Xavi’s stress ontstond niet door 1 voorval: het emmertje vulde zich druppelsgewijs. Een combi? Geregeld te dicht langs andere honden, bezoek dat te snel/te dicht nadert, druk spelen, ….?? Langzaam veranderde hij van blij naar gestresst en viel soms uit: onzekerheid, geen agressie. Na terugkomst kwam hij snel tot rust gelukkig.

Wij hebben vertrouwen in Xavi, die goed ‘leesbaar’ is voor een baasje. In een redelijk rustige leef- en wandelsituatie, als hond alleen of bij een rustig teefje, zal hij een heerlijk maatje zijn. Een stabiel, rustig baasje helpt dit type hondjes in balans te komen/blijven. Zie ook de kleine Uli, Mazzel en Terry.

  

Uli, 12 nu, 3 jaar bij zijn baasjes, zat al zo lang in de Spaanse refugio. Ook hij had (zeggen zijn baasjes) ‘rafelrandjes in gedrag’ uit zijn verleden. Dat gaat niet 1,2,3 over. Hoe leuk het direct al gaat, dieper vertrouwen kost meer tijd. Stress en onzekerheid zijn slecht voor hem. Bij schrik reageerde hij onrustig, soms explosief. Uli mijdt confrontaties, loopt liever weg, maar schoot een paar keer echt uit: steeds als hij op de bank lag te slapen tegen één van hen aan en ineens wakker werd/schrok. Alsof hij degene naast hem niet zo snel kon plaatsen en de angst omhoog schoot. Uli is nu een gelukkig hondje dat geniet van lekker keten met de baasjes.

     

Terry, 8 à 9 nu, van straat (veel oude wonden, compleet vervilt) kwam na 3 weken terug van adoptie: door het lint gegaan bij verwijdering van een teek. Zijn bazinnetje vond het erg, maar was onzeker geworden, vooral mbt haar 4-jarig zoontje, lief èn een boefje. Terry ging 8 okt. 2016 naar nieuwe baasjes die hem voor geen goud kwijt willen. Zo voorkwamen ze alle paniek en druk(te), bekend met zijn verhaal. Gevolg: een knuffel- en schoothondje dat met het vrouwtje door Den Haag naar de volkstuin rijdt in een mandje voorop haar Tomos snorbrommertje. Dol op hun 1e kleinkind is (en omgekeerd). Met pootjes omhoog bij de baas op schoot genieten van aanhalen: de baas die eerst afstand moest houden, Terry na een poos pas mocht uitlaten (maar eerst nog niet aanlijnen). Het enige restant: 1 x per jaar onder narcose bij de dierenarts scheren. Dat is (nog) te lang te dicht op de huid voor Terry.

     

Mazzel, uit het dodingsstation, snapte niet dat hij in huis mocht, lag enkel op de vloer. Ook Mazzel, op zich open en vrolijk, had problemen met handling, was ten prooi aan tegenstrijdige gevoelens en had langere tijd nodig voor opbouw van vertrouwen. Hij was zo dankbaar voor wat aandacht, maar terughoudend bij vreemden: hadden ze echt geen kwade bedoelingen? Hij ging in dec. 2016 (toen 7 jaar) naar baasjes met begrip: ‘er mogen echt wel trekjes blijven’. Een paar keer hapte Mazzel toe, voor de baasjes ‘als vanuit het niks’. Maar het kwam super goed. Laatste berichtje 18 augustus 2019: ‘het gaat erg goed met onze grote vriend en we zijn eruuuug blij met hem.’ En vast ook omgekeerd. Mazzel kijkt fier de wereld in!

Samenvattend:

Deze dieren kenden vaak veel stress en leefden soms (vrij) geïsoleerd. Hun instinct kan sterk zijn. Dat alles is niet zomaar om te vormen als je moet gaan meedraaien in een dichtbevolkt landje. Van belang is stabiliteit en verstandige leiding: geduldig en consequent. Kort, tijdig, duidelijk corrigeren zonder emotionele lading, niet boos vanuit frustratie en foute aannames (werk aan jezelf!). Boven genoemde hondjes hebben ook nog terriër-trekken: een zelfstandig hondentype waarbij nadruk op dominantie nog minder zoden aan de dijk zet. Maar vaak zijn deze dieren dan de dankbaarste wezens ooit.

Kortom:

Niet te veel prikkels, niet te snel, te veel, te druk. Geen druk iha

Stabiliteit

Rust en geduld bij handling

In het begin enkel aaien als ze zelf komen

Signalen respecteren: oogwit, verstarren, bek likken of tongelen e.d.

Niet overstelpen met liefde, hoe verleidelijk ook

Ook met rust laten en negeren

De hond tijd geven om te wennen en jezelf tijd geven de hond te leren lezen

Het zijn pure angstreacties, het is voor de hond nooit’ vanuit niks zomaar happen of bijten’

Verder zijn er vele boeiende en leerzame artikelen waar hond en baasje veel aan kunnen hebben.

November 2 2019 Herders met een mooi karakter

Nala, Luna, Bregje: 3 prachtige herders met een mooi karakter kregen een fijn thuis

  

Bregje                                                  Luna                                                                  Nala

Succesverhalen komen niet vanzelf. Herders zijn iha goed trainbaar. En aanhankelijke, trouwe, baasgerichte gezelschapsdieren, die ook genieten van uitdaging en beweging. Duidelijke baasjes die goed sturen en tegelijkertijd vertrouwen/liefde uitstralen plus die beweging/uitdaging/afleiding bieden, die baasjes krijgen een gehoorzame, loyale, levendige prachthond te zien. We hebben dit jaar 3 herders (alle 3 teefje) geplaatst van de Protectora in Fuentevaqueros. Nala 13 jan/11 mnd in Mariahout NB, Luna 28 aug/7 à 8 mnd in Franeker en Bregje 12 okt/ong. 1 jaar 9 mnd in Sneek. Luna heeft vermoedelijk wat Husky erin, Bregje iets van de Tsjechische Wolfshond en Nala is een hangoor herder mix: duidelijke herders, maar alle drie specifiek. Maakt dat mixen niet uniek?

   Luna

Luna en Bregje arriveerden 24 aug. Luna, gevonden in een dorp (regio Granada), ging 4 dagen later naar huis. De baasjes zijn beginners qua eigen hond, maar verder niet. Ingrid heeft de opleiding paraveterinair en diermanagement. Handig! Luna had niks geleerd. Dus eerst handen vol werk aan dit jonge boefje: veel spelen, lopen en slopen. Alleen zijn trainen en zindelijkheid (ook ’s nachts op). Leren omgaan met ‘enge’ rolcontainers, stofzuiger enz.enz. En natuurlijk veiligheid en liefde geven: werken aan de band. Vertrouwen is nummer 1. Pas dan kan een hond (net als een kind) echt openstaan voor leren en stabiliteit ontwikkelen. Op alle fronten maakt Luna goede vorderingen. Ze is ook op cursus. En krijgt al praatjes, een teken van thuis voelen!

  

Bregje

De gevoelige Bregje, griezelig mager, had veel stress in de refugio. Ernstig verwaarloosd, nipt voor de dood weggehaald uit de perrera, het dodingsstation. Haar nieuwe baasjes snappen het niet. Zo’n lief wezen. Maureen maakte zelden zo’n onzindelijke hond mee. Zelfs in haar eigen bench. Aan een korte ketting geleefd? Adoptie duurde even. Baasjes willen vaak kant en klaar. Terwijl het zo’n dankbaar proces is: je inspanningen worden zo beloond. Bregje kwam al ver in opvang. 12 okt. ging ze naar huis, een scheepswerf. En wat kan het snel gaan, als een dier zich veilig voelt bij begripvolle mensen. Bregje voelt zich al ‘eigenaar van de werf’. En daar ligt toch leuk speelgoed: boeien, touwen … Bij een vriendelijke, rustige benadering van klanten, komt ze graag en geniet van de aandacht. Maar meestal is ze op de hielen van de baas, haar nummer 1. De eerste dagen was het hameren in de loods eng en kroop ze in het magazijn, nu hoort ze het niet meer. En ‘s avonds is het feest. Bregje kijkt mee tv en wordt geaaid door vele handen. Ze speelt ook graag met andere honden, poes en kippen. Maar laatst ging ze iets te ver: ze pakte een kip. Gelukkig beet ze niet, dus de kip overleefde.

      Nala

Nala is net als de andere 2 een knuffelkont. Gelukkig gaan ze 3 tot 4 keer per dag de bossen in, want de spontane Nala barst van de energie. Maar daarvoor had ze een heel slecht leven. Ze zat op een klein ommuurd plaatsje aan een korte ketting te midden van haar uitwerpselen. We hebben stiekem door de buren gemaakte foto’s. Pas bij dreiging met aangifte namen de eigenaren van Nala hen serieus. Hoewel, wat deden ze? Nala op straat gooien. In de refugio bloeide ze al zo op. Ze was een lieve, ruwe diamant met nul opvoeding. Haar nieuwe baasjes zijn intensief met haar aan de slag gegaan om haar energie te kanaliseren. Ze heeft inmiddels heel veel geleerd en geniet van het loslopen en heerlijk vies worden in zand en modder.

Oktober 30 2019 Hoezo soort bij soort?


  

Oktober 29 2019 Herinnering en Hoop

Recent op Facebook een vrolijk stemmende foto: Chatet (adoptie jan. 2013, toen 2) op de dijk bij Oudeschild, N-Holland. Wat een contrast met zijn eerste levensjaren bij een sociaal zwakke familie die hun vele honden en katten verwaarloosden. Het moest stap voor stap. Om vertrouwen te geven + inzicht dat de dieren en ook zijzelf echt beter af waren + het besef geen nieuwe dieren te nemen. Dus eerst langs zonder dieren mee te nemen. Trieste situatie, dichte gordijnen, geen dier kwam buiten. Uiteindelijk gingen Chatet en Blacky mee. In 2012 kwam ook al een aantal honden van hen naar Nederland.

  

Chatet en Binkie (Blacky), altijd in schemerdonker geleefd, hebben nu bijna 7 gouden jaren achter de rug. Hun baasjes openden de wereld voor hen met liefde en geduld. Chatet is inmiddels waaks en beschermend naar zijn bazinnetje, die hij voor 1000 % vertrouwt. Het hondje van toen zonder zelfvertrouwen is een knuffelkont en een dromer die heerlijk eigenwijs en Oostindisch doof kan zijn.

Ook Binkie was heel lief en aanhankelijk, maar terughoudender. Hoewel hij zich heel goed ontwikkelde en veel leerde hield hij af en toe iets onvoorspelbaars. Daarom namen ze de Spaanse Chica erbij. Die steun voor Binkie was een schot in de roos. Ze hebben het al jaren fijn samen.

De weg is lang. Nog steeds zijn de misstanden groot: in individuele gevallen, de wrede praktijken rond de Galgo’s, de dodingsstations van de overheid, enz.enz. Toch is er verbetering, als we onze Spaanse vrienden vragen. Het aantal aangiften van wantoestanden en mishandeling groeit, en heel belangrijk: af en toe veroordeling en straf. Dat is zo belangrijk, dat overheid, politie, rechterlijke macht meewerken en handhaven. De refugio’s die we helpen zijn mede-oprichters van Fegrapa, een koepel van dierenorganisaties die de krachten bundelt op vele terreinen. Noem het maar een voorloper van de Dierenbescherming.


Zo organiseerde Fegrapa 25 oktober (in het kader van een serie bijeenkomsten over dierenwelzijn) een bijeenkomst over juridische en praktische problemen voor verzorgers/organisaties van dieren. Aanwezig was een advocaat van de vereniging van advocaten voor de rechten van dieren. Verder houdt men wandeltochten/demonstraties met dieren, markten, benadert gezamenlijk pers en tv, is actief richting scholen enz.enz.

  

Net als de mensen daar zeggen wij: doorgaan en helpen. Elke geredde ziel telt. Niet luisteren naar neerbuigende mensen die deze hulp afkraken. Het heeft wel degelijk effect.

Oktober 23 2019 Mooie berichten van …..

  

Ana                                                                          Betty -Carmen                             en Snoef

Betty-Carmen overleefde 6 maanden in het veld. Toen nam Carmen Costea haar in huis, in Boekarest. Na ruim 3 jaar adoptie in Nederland kwam ze terug: onberekenbaar met mens en hond. Asiel de Nomadenhof in Sneek werd haar redding. Ze kwam tot rust en knapte ook lichamelijk zo op. Ze genoot van een wandeling en kreeg een paar keer speurtraining. Een jaar later, 31 maart 2019: eindelijk weer een thuis, 1 dag voor haar 5e verjaardag. Bij stabiele, stevig in hun schoenen staande baasjes. Betty heet nu Carmen, een eerbetoon aan haar redster en teken van een nieuw begin. Uit een recent bericht: ‘Ons meiske doet het supergoed. Met de week socialer met de mensen in het dorp. Carmen is dikke vriendjes met 2 kleine hondjes en wil ook graag naar grote honden (gaat niet door voorlopig). Thuis heeft ze haar eigen plekjes. Ik vind het geweldig dat ze streekjes krijgt. Als ze iets wil en ik reageer niet, dan pakt ze het tafelkleed tussen haar tanden en ‘dreigt’ het van tafel te trekken. Even met het hoofd schudden, klaar is Kees. Gekookt hart vindt ze het allerlekkerst en haar ‘extraatjes’ neemt ze altijd mee naar ‘haar’ tafellaken (stukje sprei op de vloer). We zijn beiden heel blij dat Carmen er is, nog steeds flink vooruitgang boekt en gewoon hond kan zijn.

  

Vrolijke, bruisende, onopgevoede doerak Snoef, voorgeschiedenis onbekend, is een Spaanse Waterhond: een ras dat goede socialisatie behoeft, wil de boel niet ontsporen. Sinds okt. 2018 (toen 2) woont ze in Oss bij 11-j. Spaanse Waterhond Tommy. Hartelapje van de baas en beter op haar plek dan waar ook bij bazinnetje Patricia: ervaren, consequent opvoedster die een uitlaatservice heeft. Fragmenten van Facebook: Wat zijn we blij met jouw komst. Je 2e naam: dondersteentje. Voor de duvel niet bang, jij zou het wel even vertellen op jouw manier. Door sommigen pitbull van het park genoemd. Heel knap wat je in korte tijd geleerd hebt, een hondje dat alleen in een asiel geleefd heeft. Het wrijven tegen trap, muur, stoelpoten is vervangen door vaak knuffelen en aaien. Je grote voorbeeld is Tommy. De honden in de uitlaatservice corrigeerden je gedrag pittig, nu ben je gek met deze vriendjes. Snoef, je bent een meisje uit duizenden.

  

Lang lijf, kromme pootjes, platvoeten, soms mank lopend, vieze oren, korsten op de kont: zo kwam Ana bij Maureen, sept. 2017. Fysiek en geestelijk te kort gekomen. 2 ½ jaar eerder als flessenpup in het Roemeense asiel met 350 honden gekomen. Amper mensen gezien. Gevolg: een dubbele Ana, toegankelijk voor een baasje naast niemand vertrouwen. We maakten ons zorgen mbt adoptie. De enige weg voor Ana is zelf komen, op haar tijd. Toen kwam Marian, dec. 2017: engelengeduld, een mooie, rustige energie. Wonend bij een Hollands fort in de middle of nowhere met Roemeense Lila van 3 en 2 Australian Shepherds van 3 en 14. Ana bewoog amper en zocht het baasje niet op aanvankelijk. Marian gaf alle ruimte. En na enkele weken was Ana ontdooid. Toen pas volgde het kennismakingsproces met de 2 jonge honden (tot dan enkel contact met Boy van 14). Inmiddels is Ana volmaakt gelukkig. Ook nu ze niet meer op het fort, maar op een boot in de buurt wonen. Aan vaste bezoekers went ze. Vreemde mensen nabij vertrouwen, dat is te veel, maar van een afstandje kan Ana veel aan. En rennen dat vrolijke, grappige Ana kan!

  

Ana was 4 maanden bij Maureen in Smilde. Hier daagt kleine Vinnie Ana uit tot spel.

Oktober 20 1019 2 donderslagen bij heldere hemel: Nederlandse Megan en Spaanse Aki overleden

26 aug. vermeldden we het overlijden van Danko, Chico en Ruby. Helaas weer 2. Compleet onverwacht. 7 oktober een huilend bazinnetje aan de lijn: Megan is dood. Onze ontzettend lieve, grappige Old English Bulldog langhaar Megan, geb. 6 aug. 2011, had een bijzonder verhaal. In 2014 was een operatie urgent: een blaas vol stenen. Maar met deze ingreep en speciaal voer kon Megan vrolijk oud worden. Helaas was er geen geld. Megan zou daarom, bij gebrek aan een oplossing, de dag erop worden ingeslapen: een verder kerngezonde, gelukkige hond van nog geen 3! In Nederland! Terwijl het geen zware, complexe of dure operatie betrof! De dierenarts in kwestie bleef hulp zoeken. Esperanza betaalde en Maureen ving Megan op die snel na de operatie weer vrolijk ronddartelde. Megan vond snel nieuwe baasjes. Ruim 5 jaar waren ze zielsgelukkig met elkaar. Megan genoot van het leven thuis, op de camping, zwemmen in de Biesbosch. Ze was zo sociaal en pakte iedereen in. Maar toen…. Enkel wat diarree, verder blij, springlevend als altijd. Even naar de dierenarts, denk je dan. Daar kwam de mokerslag: niet meer te behandelen levertumor. Net als onze Niki. En hoewel het dan vaak snel gaat, ging dit in razend tempo: dezelfde dag nog een ernstige verbloeding en de dood. Pas 8 jaar. Gelukkig had Megan een prachtleven tot het eind.

2 dagen later weer een overlijdensbericht: Aki, 4 jaar en 10 maand oud, 5 maanden geleden geadopteerd. Onvoorstelbaar. Aki, Labrador x Staande hond, kwam 6 april naar Nederland. Intens lief, actief, speels met een mooie, ook rustige energie. 5 mei ging ze naar Zwartsluis. 5 maanden in het paradijs volgden. Haar zeer ervaren baasjes gunnen dieren een fijn, volwaardig dierenleven. Dagelijks lange wandelingen in het prachtige natuurgebied De Wieden. Aki was razendsnel, dook vaak 4 keer per dag het water in. We kregen fantastische berichten. Ze was intens geliefd, ook bij hun zoon. Maar de liefde tussen baas Wim en Aki was wel heel innig. We hadden net nog mooie foto’s gekregen van prachtige week op een Waddeneiland, toen de fatale app kwam: sinds 3 weken diarree en spugen, meerdere keren dierenarts, dan medicatie en weer enkele dagen goed, toen zelf naar de dierenkliniek in Emmeloord gegaan. Na bloedonderzoek vreesde men een tumor bij de gal. Ze bleef in de kliniek, de volgende dag zou er een echo gemaakt worden. Maar nog dezelfde avond stierf Aki. Ze zijn kapot.

     

Oktober 13 2019 Open Dag in de Nomadenhof Sneek zaterdag 5 oktober (zie sitebericht hieronder): geslaagd!

   Mr Monty

Esperanza kijkt blij terug op een fijne, goed bezochte dag met zonnig, droog weer. We konden op ons gemak mensen voorlichten. De 9 Esperanza-honden zaten in een mooi, apart buitenverblijf met sluis, dus geen gestress bij in- en uitgaan uit angst voor ontsnapping. Velen waren verbaasd hoe leuk en open de honden waren. Men had een heel ander beeld bij rescuedieren uit het buitenland. Ook konden we veel vertellen over ons werk. Plus pleiten voor adoptie i.p.v. kopen van een fokker.

Pirate

De honden en diverse spullen moesten uit Smilde komen. Dat gebeurde in 3 auto’s: Michiel, Janna en Riena klaarden deze klus.

     

                                                              Abe                                              Rivka                                      Mr Monty

Prachtige kroon op de dag: adoptie van Bregje. 24 aug. kwam ze met wegtransport. Voorgeschiedenis onbekend (kettinghond?). Te elfder ure uit het dodingsstation gered. In de refugio bleef ze gestresst. Eng mager was ze. We lieten haar versneld komen. Bregje was extreem onzindelijk. Maureen had er een gigantische klus aan en vele gebroken nachten. Maar het was het waard. De gevoelige Bregje heeft ondanks alles haar aanhankelijkheid behouden.

  

Deze prachtige verschijning zal nog mooier zijn als ze helemaal is bijgetrokken en op gewicht. Er zou wel wat Tsjechische Wolfshond kunnen zitten in deze super baasgerichte, nog heel jonge Herder. Ze is energiek, knuffelig, slim en leergierig.

Bregje

Bregje woont sinds gisteren bij een heel warm gezin. De baasjes hebben een werf in Sneek. Ze schreven ons vandaag dat ze ervan overtuigd zijn Bregje een gouden hond is, voor hen voorbestemd. Ze heeft heerlijk geslapen, al buiten gepoept! Ze eet goed en een gebakken eitje vloog er helemaal in. Lieve Bregje: je bent thuis!

OKTOBER 5 2019 ZATERDAG ZIJN WIJ MET ONZE ESPERANZAHONDEN (zie foto's boven) AANWEZIG OP DE OPEN DAG VAN ASIEL DE NOMADENHOF IN SNEEK VAN 11-14 UUR. SERIEUZE GEGADIGDEN VOOR EEN ADOPTIEHOND VERWELKOMEN WIJ GRAAG VOOR KENNISMAKING EN INFORMATIE

(Delen op Facebook wordt gewaardeerd)

www.facebook.com/dirkje.plantinga

Esperanzahoopvoorhonden heeft momenteel 11 adoptiehonden. Bijna allemaal zijn zaterdag op de open dag in de Nomadenhof. Zie het bericht hieronder. We hebben veel speciaaltjes, maar zijn ervan overtuigd dat wie het juiste handvat vindt er een schat van een hond voor terug krijgt. Dat geldt voor allemaal.

www.facebook.com/maureen.klaauw/posts/10221163848274433?notif_id=1569841315631196¬if_t=close_friend_activity

Hoera we mogen met wat honden ter adoptie a.s zaterdag 5 oktober aanwezig zijn op de Open Dag bij asiel de Nomadenhof te Sneek. Van 11 tot 14 uur zijn een aantal honden te ontmoeten.

Duimen jullie mee dat er mensen naar Sneek komen die op zoek zijn naar een maatje? Die tijd en energie hebben om 1 van de rescue honden van ons (en van de Nomadenhof zelf want zij zitten ook vol met rugzakhonden die net iets meer inzet van de toekomstige baasjes vragen) een passend thuis te geven? Best spannend want we hebben geen makkelijke gezinshonden dus misschien komt er helemaal niemand voor ze. Maar ik ben zo blij met deze extra kans. Delen mag. Graag natuurlijk. De informatie over de honden van dit bericht staat op:  baasjegezocht.blogspot.com/  

Informatie over de Open dag en honden en katten ter adoptie bij de Nomadenhof zelf staan hier:  nomadenhof.net/

zie ook www.facebook.com/michiel.deruiter.10

September 28 2019 Waar zijn Chula, Shelby, Luna, Odo, Kenny gaan wonen?

Chula, geboren ong. jan. 2017, ging 5 juli naar de mooie watersportplaats Woudsend in Friesland. Ze was in Spanje bij de refugio uit een auto gezet. In opvang bij Astrid in Sneek zagen we een aanhankelijk, plezierig hondje. En speels en energiek. Deze lieve pretletter heeft nu een heerlijk leven bij lieve baasjes met een groot rescuehart. Met Boomertje Puk botert het prima.

  

Sneek: met Ivy                                                   Konijnen

8-j. Shelby, sinds 16 aug. in Drouwenermond, bij Stadskanaal, is een mix Corgi x Podenco Maneto: kortpotig, lang lijf, prachtige oren en krulstaart. Ze kende weinig geluk. Zat in meerdere situaties van verwaarlozing. De laatste met Nuca samen aan een ketting in een verlaten pand waar af en toe eten werd neergezet. Deze intense knuffel, die enkel wil kroelen, maar ook van beweging houdt, woont bij een fijne hondenfamilie met 2 dochters van 7 en 12 en een tuin van 1200 m2! En ook nog heerlijke wandelingen om de plas en in het bos.

     

Luna ging 28 aug. naar een jong stel in elfstedenstad Franeker. Luna is een herdermix, met wrsch wat Husky. Geschatte geb.datum jan 2019. Ze zwierf in een dorpje bij Granada in de buurt. Een aanhankelijke, speelse schat die alles nog moet leren, maar het nu al super doet. Een paar nachten de wekker zetten en ze was zindelijk. Ook de eerste cursusles verliep super. En verder is het natuurlijk ook een jong slopertje. Poes Koeskoes ziet Luna steeds meer zitten.

  

Odo, ong. 2 ½, soort mini Golden Retriever, is sinds 31 aug. in het Friese Twijzelerheide. Ontredderd van straat gehaald en al ruim een jaar in de refugio. Odo heeft 2 uitstekende hoektanden en een wat verwrongen snoetje (daarom genoemd naar Odo uit Star Trek). Hij woont bij 5 katten en 4 konijntjes: alles bewust asiel. Ze gingen voor de extra kansloze Bradley (‘mooi van lelijkheid’), maar we vreesden een behendigheidsrace met de katten met slechte afloop. Toen sloten ze Odo in hun hart die zielsgelukkig is met alle privé aandacht van zijn baasjes. De eerste privéles ging heel goed. Hij komt nu in een klein groepje van max. 4 hondjes. Veel individuele aandacht dus.

     

in Spanje

De 5 j. oude Kenny, 6 september opgehaald, woont in Zwolle. Een ongecompliceerd mannetje dat ook op straat rond zwierf. Vrolijk en actief, met rustige kant. Gelukkig woont hij nu bij een actieve familie. En wat zijn ze blij met hem, alle vier: vader, moeder, 2 dochters van 17 en 20. Er wordt heel regelmatig gelopen met Kenny en al 2 keer ging mee op de boot, wat hij prachtig vindt. We zijn blij dat ze zijn wereldje vergroten.

September 26 2019 Een zo liefdevolle adoptie van onze kleine Yorkshire Terriër Gorriona

De foto’s zeggen meer dan woorden.

  

Vorige week huisbezoek in een Zeeuws dorpje. We troffen een bijzonder plekje waar we Gorriona met 100 % gerust hart aan toevertrouwen. Zaterdag 21 september liet Maureen haar met een fijn gevoel gaan. Een zorgenkindje, gezien de in ernst en duur toenemende epilepsie aanvallen. Gelukkig slaagde de zoektocht naar de juiste medicatie in de juiste dosering. Ze is al een poos aanvalsvrij: de medicijnenspiegel zit qua waarde keurig in het midden volgens het laatste bloedonderzoek. Gorriona, ruim anderhalf, is ook een teer zieltje. Anita van refugio Sierra Nevada haalde haar uit het dodingsstation. De terriër-rasbeschrijving is haar onbekend: zo bescheiden en onderdanig. In Spanje kwamen haar oortjes niet omhoog. 10 april vloog een hele timide Gorriona met ons naar Nederland.

  

Geïsoleerd geleefd waarschijnlijk. Al het nieuwe is eng, moet super rustig worden opgebouwd. Weinig prikkels, weinig alleen zijn (vindt ze onprettig), geen verwachtingen/druk, wandelen enkel op termijn op rustige plekjes. Wel een lekkere, goed omheinde tuin (niet enkel steen) en, hoewel de roedel haar te druk was, vindt ze een kalmer hondenvriendje wel leuk. Zo’n thuis hebben we gevonden. We zijn zo blij dat we elke dag even horen hoe het gaat: en dat kan niet beter. Een groot geschenk. Ze voelt zich zo veilig en geliefd in dit warme gezinnetje met hun dierenliefde. Ze hebben een poes, 2 kippen, cavia’s etc. En Sammy, een lief, voorzichtig Boomertje. Plus die veilige, groene tuin om in te scharrelen. Niets verontrust haar, ze hoeft niks. En daardoor gedijt ze nu al.

Ze slaapt heerlijk en veel gelukkig. Dat is prachtig, want het zou een wonder zijn als ze deze overgang zou maken zonder epilepsie-aanval de eerste weken. Niet alleen expliciete triggers roepen een aanval op. Het emmertje kan zich ook langzaam vullen door (te veel) verandering, stukjes spanning.

Hier nog in Smilde bij Maureen. In de tuin, met Pirate op de drempel en met Maureen en Heidi, die zo lief was bij te dragen in de kosten.

September 15 2019 Ongelooflijk mooi bericht! Dank je wel, baasjes van Harvey!

28 dec. 2018 kreeg hij een nieuw thuis. 5 à 6 geschat. Ooit zwierf hij op straat. Toen 2.5 jaar Spaanse refugio, waar hij weinig uit zijn kenneltje kwam. Wat een overgang naar een gewoon leven! Harvey’s nieuwe baasjes snapten dit 100%, gaven hem rust en tijd voor die overgang. Harvey voelde en voelt zich omringd door een sfeer van veiligheid. Stevig tegen Suzan aanliggen deed hij het liefst, en de eerste nachten in een heerlijk mandje naast het bed. Voeg daarbij het samen lopen, niet direct in straten, veel indrukken, maar echt buiten. Rust en veiligheid: intens mooi om te zien hoe snel dit Harvey vertrouwen gaf! Knuffels, wandelen in de natuur rondom, het deed wonderen. In februari begon de cursus. Harvey is slim, leert in no time. Maar voor zijn contact met andere honden was de cursus echt nodig. Los is alles prima. Maar aangelijnd voelen honden zich vaak onveilig in de buurt van andere. Ze kunnen dan niet op hun manier (vaak met een boog en niet frontaal) de ander benaderen/ontwijken wat leidt tot geblaf/gegrom. Ook dit gaat steeds beter. Harvey heeft goud en geeft zijn baasjes alle liefde volop terug.

Het gaat ontzettend goed met Harvey!

Hij is al helemaal gewend aan de katten en ook beide katten zijn gek op Harvey.
Freek gaat (zoals te zien op de foto) rustig tegen hem aanliggen en ook onze wat angstige kat Saartje geeft hem af en toe een kopje.


Harvey vindt het ontzettend leuk om met de auto weg te gaan en wij gaan dan ook iedere dag op pad om ergens te wandelen in de natuur.

     

We zijn laatst naar Terschelling geweest met de boot en hier heeft hij een heel weekend lang kunnen rennen aan het strand en in de zee.
Ook gaan we regelmatig naar Bergen aan Zee en Harvey vindt dit echt fantastisch. Hier rent hij los en speelt hij met alle hondjes die hij tegen komt.

     

Harvey heeft ook 2 hele goede vriendjes. De hond van mijn tante Toby en mijn kleine nichtje Sophie. Toby is de Corgi van mijn tante en woont vlak bij ons in de buurt. Hij logeert op dit moment ook bij ons voor een weekje en dit gaat ontzettend goed. Ze zijn de beste maatjes en mogen graag met elkaar spelen. Daarnaast is Harvey ook super goed met mijn kleine nichtje Sophie, hier is hij ontzettend voorzichtig mee (Maar dit natuurlijk wel altijd onder toezicht!) Ook al kan Sophie nog niet goed praten weet ze precies hoe hij heet en roept ze de hele dag Harvey Harvey Harvey! En als we dan vragen ‘wat zegt Harvey?’ zegt ze: ‘Hatsjoe!’ Dit omdat ze Harvey wel eens hoort niezen, hahaha. Harvey wordt de hele dag door geknuffeld, geaaid en overgoten met liefde. Iedereen is gek op hem en we zijn maar al te blij dat hij bij ons is. Hij is een ontzettend lieve hond en we hadden het niet beter met hem kunnen treffen!

September 10 2019 Ingrid en Peter redden al zoveel honden in Hongarije: een echt Binkie deze keer

Binkie, (mix) Puli (Hongaars herdershondje), maand of 7, had geluk: hij kwam niet van honger om. Het in Hongarije wonende kunstenaarsechtpaar Ingrid Zaalberg en Peter Jansen redde talloze honden. Soms afschuwelijk er aan toe, blijvend getekend. Ze worden professioneel, met hele goede zorg en liefde opgevangen. Hun roedel is dus (te) groot. Wij helpen graag met adoptie af en toe. De informatie over de (mate van adopteerbaarheid van de) honden is heel goed.


Binkie was gedumpt op een afgelegen binnenweggetje bij een bos. Niet te benaderen. De volgende morgen zat hij gelukkig nog op dezelfde plek. Na een hoop gedoe kregen ze hem te pakken. Stukken ijzerdraad in zijn haar, distelklitten, helemaal in shock. Maar eenmaal thuis jakkerde hij al snel vrolijk rond. Vooral met Rataplan werd de boel op stelten gezet. Het mooie blauwe castratiepakje op de foto was al snel wijlen.


Terwijl we snakken naar adopties voor onze 10 andere honden (het is zo stil) vermoeden we dat er op deze lieve, prachtige ragebol wel eens de nodige mensen af kunnen komen. Maar de speciale Binkie vraagt ook speciale baasjes met kennis van het ras. Dit pientere, leergierige werkhondje, geschikt voor tal van sporten, wordt pas gelukkig, als hij in dit opzicht tot zijn recht komt. Baasjes moeten hiervan genieten, dit juist waarderen: dus veel met hem wandelen, met hondenvriendjes laten spelen en cursussen doen. Plus natuurlijk het nodige, verstandige opvoedwerk aan de kleine, actieve boef verrichten.

  

De reis in de transportbus naar Maureen duurde van donderdagmorgen tot zaterdag eind van de middag. Binkie bibberde bij aankomst, maar ook hier was dat van korte duur. Rataplan lijkt door Rivka vervangen

  

Binkie en Rivka

Maar ondanks dat makkelijke herstellen en schakelen zie je toch ook de spanning die zo’n lange reis plus weer een 100% vreemde omgeving meebrengt. In Hongarije ging het prima in de bench, maar de eerste keer in Smilde verboog hij de boel en was uitgebroken op nog 1 vastzittende poot na. Gelukkig gaat het inmiddels al beter. Met de buurkinderen was trouwens het ijs al snel gebroken.


En natuurlijk voldoen we ook aan alle formaliteiten: Europees paspoort, gechipt, dierenartsonderzoek, alle entingen incl. rabies, en de voor elke reis verplichte inschrijving in een Europees transportregister

  

Augustus 31 2019 Een week in Nederland: Mr Monti, Bregje, Kenny, Rivka, Luna, Snuutsie,

Fijn weer zoveel dieren te kunnen helpen. Op dit filmpje (tijdens ons bezoek in april) zie je hoe dieren hunkeren naar een plekje. Gelukkig zijn er geregeld adoptanten die bewust gaan voor een 2e kans dier.

Zaterdag 23 aug. reden we 650 km.: naar Moers in Duitsland via Smilde. Om 19.15 arriveerden daar 6 honden van de Protectora in Fuentevaqueros bij Granada. Na maanden transportproblemen was er een gelegenheid, dus de knoop doorgehakt, hoewel jammer dat ze niet verder noordwaarts reden. Maar de refugio zat overvol en sommige honden wachtten al zo lang. De Andalusische hitte is erg zwaar. Enkele honden overleden al. Maar, hoewel ook zaterdag 33.5 graad, verliep alles uitstekend. Geweldige transporteurs die ondanks vermoeidheid (dik 2000 km. gereden) met liefde en geduld de honden uit de transportbus naar onze auto’s brachten. M.n. Rivka was bang. Op de hurken kalmeerden ze haar, wachtten rustig en tilden haar zachtjes in de autobench. Wij namen Bregje, Mr Monti, Rivka en Snuutsie mee. Kenny en Luna gingen mee met Monique (adoptante van onze Roemeense Alfi), die al 2 keer met man en dochter Milou een week hielp in de beide refugio’s: Sierra Nevada en de Protectora.

Mr Monty eerder in het jaar met Michiel in Spanje

De terugreis naar Smilde ging prima. Mix reu Mr Monti, ong. 2 jaar, op straat gevonden, zat naast de 3 autokennels met Bregje, Rivka en Snuutsie op een open plek (goed gezekerd natuurlijk) en vond dat reuze gezellig. Als hij er maar bij mag zijn, dan lijkt hij gelukkig. Een heel zacht, tolerant karakter. Te mager, maar toont geen baknijd. Wat een lieverd. Hij kan overal bij met zijn 72 cm!

  

                                                    Bregje met Luna

Bregje, prachtig langharig herderteefje, ong. 1 jaar, 63 cm, ging van straat naar het dodingsstation. Extreem mager, wrsch. te veel stress. Dus kwam ze mee als urgent. Bregje heeft (nog) wel voernijd naar andere honden. Ze pakte al een bloemkool uit de koelkast! Bij overdracht in Moers was ze bang, maar bij wassen door Maureen super braaf. Ze is vriendelijk, tikkie voorzichtig, herdertrouw. Speelt en rent graag met andere honden.

Kenny

     

Kleine Kenny, mixje van ong. 5, reu, komt ook van straat. Vrolijk en actief, dus zoeken we mensen die echt meer dan blokjes om wandelen. Kenny is ook rustig. Hij straalt bij aandacht, maar dringt zich niet op. Kenny is nog onwennig in verkeerssituaties en kan nog ineen duiken bij onverwachte bewegingen.

Rivka

  

Rivka is fysiek boeiend: black en tan Bodeguero van achteren, schouders en front Podenco Andaluz/Podenco Orito, maar ligt ze en kijkt ze je aan, dan lijkt het wel een Kelpie. Bij de overdracht heel bang. Maar ze wordt echt blij van wandelen, hoewel ze logischerwijs nog schrikt van nieuwe en/of onverwachte geluiden, bewegingen, verkeer. Ze herstelt echter heel snel. Een lieve, speelse hond.

Luna

     

Luna in Spanje                              bij Maureen                                                          en Luna thuis

Herdermix Luna, teefje van anderhalf o.i.d., is super leuk en open. Liep gelijk fier door de tuin in Smilde. Staart omhoog op Husky wijze. Ze heeft ook iets ruwharigs. En deze heerlijke knuffel is al ‘te plak’ zoals dat in het Fries wordt gezegd. Woensdag ging Luna naar een jong stel in Franeker die dierenwelzijn en rescuedieren hoog in het vaandel hebben. Vanaf nu is Luna een bofkont!

Snuutsie

Snuutsie in Spanje                              bij Maureen   

Voor Snuutsie, zo gedoopt om zijn ietwat verwrongen toetje en centenbakkie, 2 à 2 ½ jaar, mix reu, is het een spannende dag vandaag: straks huisbezoek in het Friese Twijzelerheide. Bij mensen met 5 katten plus konijnen en binnenkort nog kippen. Allemaal 2e kans dieren. Snuutsie is intens blij met aandacht. Dus we hopen zo dat het doorgaat. Wat zal Snuutsie, die van straat komt, genieten na meer dan een jaar in de refugio.


Augustus 26 2019 Danko en Chico en Ruby zijn overleden

Ja, besta je langer, dan groeit het aantal sterfgevallen. Dit waren 3 adopties met gouden rand, heel verdrietig afscheid voor de baasjes.

  

Okt. 2011 namen we Miky en Danko mee: Esperanza’s eerste 2 adoptiehonden, nipt gered uit het dodingsstation, bij gebrek aan een plek door ons in een hondenpension ondergebracht. Danko, langharige herder, op straat mishandeld, was 3 j.: een fijne, rustige hond, zijn lot ondergaand. Maar hij werd steeds blijer. Hij speelde graag met Michiel, als we hen in het pension bezochten. Bij Arnoud, ervaren politiehondenman, en Margreeth kreeg Danko prachtjaren. Wandelingen in het uitgestrekte bos- en heidegebied grenzend aan hun tuin, samen met poes Jip. Danko was de grote familievriend, maar Margreeth haar schaduw. In 2014 begon de heupdysplasie. Nu was het op, lopen nagenoeg onmogelijk, te pijnlijk. 23 juli: ‘mooie warme dag met grijs-zwarte rand’ schreef Arnoud. Danko is 8 jaar lang meer dan gelukkig geweest.

  

  

Een treurig verhaal en een sprookje. 7 jaar leefde hij in een Spaanse refugio. Chico, geen overlevertje, geen vechter, hiel zich moeilijk staande, Vaak stond hij teruggetrokken op de drempel van zijn kennel. Eind 2015 bracht Maureen de kerstgedachte in praktijk: een plek in de herberg voor Chico! 19 dec. kwam hij, al wat getekend, ouder ogend door 7 zware jaren. Optillen maakte hem bang. Maar al op 11 jan. had Chico een eigen thuis bij de allerliefste mensen. Ze schreven: ‘Wij kunnen ons niet voorstellen dat een hond niet bijzonder is. Ook weten we dat een klik niet per se nodig is. Die hadden we ook niet direct met ons laatste hondje, maar wat heeft zij ons hart veroverd.’ Kwetsbare wezens krijgen bij hen een plek. Woorden zijn overbodig. Dit is Esperanza uit het hart gegrepen. Liefde, geduld en veiligheid gaven Chico 3 gouden jaren, eerst in Soest, later Frankrijk. Het laatste jaar namen gehoor en gezicht af, hij kreeg een ernstige hartruis. Maar hij genoot ook nog: in de hitte van vorige zomer lag hij vaak mijmerend te genieten in een stroompje. 8 augustus was het op: Chico werd 10.

  

  

Dec. 2015 kwam Ruby bij Franka en haar man. De 5-j. intelligente, sportieve, tolerante Blue Merle Border Collie was erg te kort gekomen. Uit frustratie/verveling knagen ze dan op stenen ed. Ruby’s gebit was afgesleten daardoor. Maar toen! Ervaren Border Collie expert Franka (al 4 Podenco’s en een Border Collie) zocht een werkhondje. Wat hebben ze samen veel workshops en cursussen gedaan. Ruby vol overgave, altijd geconcentreerd. Ruby had een leven als een prins in hun heerlijke tuin en in het weekend in hun chaletje bij het strand van Goeree Overflakkee. Eind juni sloeg het noodlot toe, Ruby kreeg vage klachten. 14 aug.is hij ingeslapen: tumor in de neus. Franka en haar man zijn verslagen, Collie Sarah loopt ’s nachts piepend rondjes en ook de andere honden missen Ruby. Een fantastisch hondenleven, maar te kort, te jong.

  

  


Augustus 1 2019 1 jaar Kitty: een verrijking

Na Niki’s dood kwam Kitty. Het gemis van Niki, voortijdig overleden, blijft. Zoveel van gehouden, zoveel van geleerd. Neiging tot vergelijken is er niet. Misschien speelde mee dat de koppies iets van elkaar hebben. Een mooi proces, een nieuw dier. Maar geef het veel tijd: elkaar ontdekken, groei van de band. Ondanks alle beginliefde is het nu, na een jaar, vertrouwder en inniger, van beide kanten. En dat proces is niet af. Kitty, ong. 5, komt van straat: waaks, altijd alert op onraad, weggejaagd worden of erger. Gelukkig aanhankelijk gebleven, wrsch. door goede mensen die soms eten gaven. Maar ze schrok bij het minste of geringste of hapte bij wegleggen van de krant bv.

Ze verloor ons nooit uit het oog. Ze croste heerlijk rond, ook in het bos, maar je had nog niet de K van Kitty in je mond of ze stond voor je. En toen, na een half jaar, was Kitty foetsie. Roepen: zinloos. Toen pas was haar vertrouwen in ons groot genoeg om op ontdekkingstocht te gaan. Inmiddels dus een GPS tracker aangeschaft. Onze kleine atlete springt meters hoog. Racet achter de bal aan. Haar aanvankelijke watervrees is ze allang kwijt.

  

Tussen Kitty en Rafa gaat het prima. Het leeftijd- en energieverschil is groot. Maar bij het wandelen zijn ze vaak samen aan het snuffelen of ergens achteraan. En als ze blij zijn, neuzen ze. Ze vinden elkaars aanwezigheid prettig. We zijn nu voor het eerst met Kitty erbij op vakantie, in Beieren. Elke dag erop uit, onbekende geluiden, ervaringen. Ze doet het super: in de auto wachten bij kloosterbezoek oid, mee natuurlijk waar het mag. Fijn om alle tijd te hebben haar te leren dat onbekende geluiden en situaties niet altijd onveiligheid betekenen. Ze leert met sprongen.

  

     

Zaterdag- en zondagmiddag waren we op het jaarlijks feestweekend van Tierheim Kronach hier in Beieren. Naast Duitse honden helpen zij net als wij refugio Sierra Nevada in Padul in Andulucia. Anita Dufetel van Sierra Nevada komt elk jaar. Vele adoptanten, vaak van jaren her, komen dan langs met hun hond. Soms krijgt Anita een mooie foto mee. Kitty en Rafa hobbelen de hele middag gewoon mee tussen alle mensen en honden.

  

Juli 10 2019 Hoe is het met …..

Terrier Tommy, 11 jaar, adoptie Zwijdrecht nov. 18. ‘We zijn met vakantie in Zweden. We genieten. Met Tommy gaat het heel goed. Fietskar prima, hij is zo makkelijk. Groetjes’. Van zo’n bericht geniet je dubbel, want de start kende flinke moeilijkheden: vuurwerkangst, verlatingsangst, forse maagproblemen. Met grote liefde is er van alles geprobeerd en met succes!

  


Lana geb. okt. 17, Waterhond x Podenco (of herdertje?), ad. 14 mei. Enkele zinnen uit een hele mooie, lange update uit Middelburg: ‘Mijn zoon vindt het heerlijk om Lana te knuffelen. Wederzijds! Hij heeft altijd gesprekken met dieren. Waarover? Dat is tussen hen J Lana heeft haar 1e strandervaring gehad. Na een uur wandelen in het bos gingen we de duinen op. Ze stond te kijken van het strand: wat is dit voor grote ruimte? Toen ging ze los. Graven, door het water rennen, op de golven jagen. Kat Puck kan nog wat leren van Lana: hij legt levende muizen voor haar en Lana maakt het karwei razendsnel af.

  

Zondag op bezoek bij Nala in Mariahout (geb. febr. 18 en gead. jan. 19) . Nala leefde aan de muur geketend op een binnenplaatsje in haar uitwerpselen. Ook werd ze ruw bejegend. Nu is ze zo gelukkig. Topbaasjes Marrit en Jeroen geven haar een geduldige, consequente opvoeding, alle liefde, heerlijke uitjes. Kitty en Rafa deden best lelijk, toen ze met hen wilde spelen. Ze vonden haar lomp. Maar Nala bleef intens lief. En Rafa: genieten van de heerlijke massage van Marrit!

     

Xavi (Lucky), Lhaso Apso mix, is 3 ½. 19 april gin hij naar Zoetermeer. Een dotje, maar door grote verwaarlozing en onverschillige behandeling in Spanje heeft hij socialisatie gemist. Zijn bazinnetje is hem nu heilig. Zij leert hem stapje voor stapje vertrouwen. Want hij kan echt in paniek raken en dan uithalen. Met onbekende mensen en honden is het voorlopig nog uitkijken dus.

Bichon frisé Pyta (Mopita), 2 ½, was gedumpt in het dodingstation. Ze ging 12 april naar Heerenveen. Wat een lief, blij ei. Bearke en Pyta zijn de oogappels van hun baasjes. En vanaf dag 1 lijt het wel broertje zusje.

Nuca is een 8-j. mix. Achtergelaten in een pand om te sterven ….. Ze is niet verwend door het leven. Daarna woonde ze bij een oude dame samen met Shelby. Maar toen die ziek werd, zaten ze alleen in huis aan een ketting. Soms bracht iemand wat eten. Nuca woont sinds 22 mei in Ravenstein, maar is al een paar keer mee wezen varen. Dat gaat heel goed. En aanhalen: heerlijk!

     

11 j. Pelle (Pongo), Engelse Cocker Spaniel, ging 17 juni naar Vlagtwedde. Het geluk van een oude(re) hond voor laten gaan, het risico nemen dat je hem/haar niet heel lang zult hebben, dat verdient respect. Zo deden ze het altijd. Natuurlijk wel in de hoop zo lang mogelijk van het dier te kunnen genieten: hun laatste 3 honden werden 18, 17, 13. De enthousiaste, aanhankelijke, gezellige Pelle heeft in elk geval zat levenslust. En nu wordt hij ook nog spic en span. Hij is al getrimd en verlost van vervilt haar en klitten. De dierenarts gaat het gebit schoonmaken, castratatiehechtingen verwijderen, en 2 bultjes. Pelle geniet enorm van hun fijne natuurwandelingen.

  

Juli 6 2019 Zijn we verwend en veeleisend?

In juni helaas ‘maar’ 3 adopties op de 7e, 8e, 15e van Bo (<Bilbo), Pleun (<Ore/Heather), Pelle (<Pongo). En gisteren ging Chula naar huis in het Friese Woudsend. Wel prachtadopties: de juiste hond op het juiste plekje. Dat zoeken we: pot en deksel, hoe maakt niet uit, als het maar naadloos past en hond en baasjes gelukkig worden. Sommigen vinden de procedure te kritisch/grondig. Maar we krijgen dan ook amper honden terug. Terwijl we geregeld oudjes, langzitters, dieren met gebruiksaanwijzing, lichamelijke gebreken hebben (niet het makkelijkst/snelst plaatsbaar). Ergo: niet ontevreden zijn. Maar los van alles, het is de laatste weken veel stiller dan gemiddeld qua reacties. We horen dat van meer kanten. Een combinatie van factoren? Tijd van het jaar, concurrentie .. ? Moed houden en duimen voor de andere 8 adoptiehonden, in opvang sinds:

18 aug. 2018 Abe, 3 jaar, langharige mix, trouw, open, vrolijk, actief, kreeg als straathond op zijn kop en voelt zich soms onveilig

  

10 april Shelby, 8 jaar, mix Podenco maneto x Corgi, gezelligheidsdier, wandelt graag, rustig, schatje!!

  

14 mei Fenna, mixje van een jaar of 2, lief, timide, heeft wel een weg te gaan, maar kan ook vrolijk rennen, zoekt geduldige baasjes

01 juni Cora, 6 jaar, mix, lief en aanhankelijk, kwetsbaar en weerbaar beide, slechthorend

En Pirate aankomst 06 april, Gorriona ak 10 april, Paulina ak 14 mei, Bradley ak 01 juni: van deze 4 staan vlak hieronder siteberichten.

Gelukkig komen er voortdurend leuke updates en beelden van geplaatste dieren binnen. Een hele kleine greep daaruit.

Vivi > Lara: 5 j., mix, adoptie okt. 2017

‘Op de foto een zeer tevreden Lara. Terecht, alles loopt op rolletjes. Onze jongens hadden bedacht dat er een feestje moest komen voor "Laartje" haar 5e verjaardag. Zij hebben uitnodigingen gemaakt en diverse "buurhonden" uitgenodigd. Lara heeft haar feestje gehad met 7 andere honden op het grote veld naast ons, voor alle deelnemers bekend terrein. Lara liep als de koningin rond, het staartje fier omhoog. Tot zover de "Lara update". Hartelijke groet en poot, Lara + baasjes.’

  

Curro > Grover: adoptie 9 okt. 2018, mix, 2 j.

‘Grover bij de hondenschool, herken je hem nog? We gaan verhuizen, voor Grover is er om de hoek een losloop natuurgebied. Meestal doet Alvin de cursus met 1 van de kinderen en draagt dat dan over naar de rest. Hij vindt het ook het leukst om te oefenen en gek te doen met Grover. Ik ben van het kletsen en knuffelen. Het gaat super! Hij luistert heel goed en kan dus veel loslopen. Ik heb nu een fietsbeugel, dus soms gaan we er op de fiets op uit. Heerlijk!’

Bobi > Scooter: adoptie 22 maart 2019, geb. okt. 2014, mix

Na 3 jaar refugio met zijn kontje in de boter gevallen!

‘Scooter heeft zijn buikje vol! De dierenarts heeft hem op vleesdieet gezet. Dat gaat erg goed! Hij smult. Het is van Bandit: bevroren, makkelijk, de vriezer vol. Hij krijgt er gemalen groente overheen. Onze alternatieve dierenarts doet ook homeopathie, acupunctuur, Chinese kruiden en is chiropractor: alternatief waar het kan, regulier waar het moet. In het weekend mag ie op een mergpijp kluiven. Hij vindt het top en komt nu ook aan. De dierenarts vindt Scooter geweldig en dat is wederzijds!’

Teddy: adoptie okt. 2017, Scnautzer x Terrier, geb. okt. 2012

Hallo, dit filmpje maakte ik zojuist voor mijn familie en ik wilde het jullie niet onthouden, want kijk eens wie er aan t einde opduikt! Teddy is zo`n boef, we genieten elke dag van hem.

Teddy is ook op alle mogelijke manieren gefascineerd door water.

  

Akira > Aki: adoptie 22 mei, 4 ½ j., Labrador x Staande hond.

Even bijkletsen over Akí. Het gaat fantastisch. Ze loopt los, kent alle honden hier, heeft vriendjes om mee te rennen. Ze gaat dan los!!! Geen enkel vriendje houdt haar bij. Elke dag zwemt ze wel 4 x. We verstoppen ons soms expres om te kijken of ze ons gaat zoeken. Direct! Als ze een eind voor ons loopt, blijft ze op een gegeven moment wachten. We lopen steeds andere routes. Vanmiddag was ze voor het eerst 3 uurtjes alleen thuis. Ze weet dat we altijd terugkomen. Het lijkt of ze al jaren bij ons is. We spelen elke dag veel met haar, ook verstop- en hardloopspelletjes. We zijn wel duidelijk in wat we niet willen. Wim is nu ook verliefd op Akí. Hij appt regelmatig vanaf zijn werk hoe het met haar gaat. Als hij thuis komt zit ze hem bijna in zijn nek, zo hoog springt ze. Met de hitte hebben we een zwembad voor haar gekocht en een stretcher met zonnedak.

Juli 5 2019 Bradley, Pirate en Gorriona

     

Dinsdag een boswandeling met Pirate en Bradley. Heerlijk, mens en dier genoten. En een makkie. Enkel in het begin trok Bradley flink: pure blijdschap en opwinding. In de roedel (13 honden) zitten wat zorgenkindjes, dus weinig gelegenheid voor wandelingen momenteel. Gelukkig is er de fantastische rentuin met de nieuwe, veilige schutting, vorig jaar gebouwd met steun van trouwe volgers van de Ranjaclub en Esperanza. Broodnodig voor Bradley, die boven in de uitbrekers top 10 staat. In een mum van tijd is hij over een hek met spijlen of schutting met horizontale planken, hoogte maakt niet uit. Iets minder hoge afscheidingen neemt hij in één sprong. Hoe vaak Maureen hem al niet wegplukte tussen de bietjes in het moestuingedeelte ….

Maar wat een schat. Hij is nu 3. Zijn oog verloor hij al jong. De eigenaar ging terug naar zijn land en Bradley kwam met broertje Boo in de refugio. Hij zat er ruim een jaar. Vanwege dat oog??? Onbegrijpelijk, want dit avontuurlijke klimaapje is een allemansvriendje met een intens lief, klein hartje. Liefde, veel beweging en lekker bankhangen maken Bradley gelukkig.

  

  

Wat een blij en trouw maatje: onze driepoter Pirate, schatting zo’n 4 ½ jaar. Hij raakte ons weer heel erg. Zie voor zijn trieste verhaal het uitgebreide sitebericht op 4 maart. Het blijft een wonder: zo trouw gebleven na zoveel pijn en omzwervingen. Hij leunt soms stil genietend tegen je aan. Lief naar bezoek en buurkindjes. Een niet te klein, lomp, tolerant speelmaatje zou geweldig zijn voor de speelse Pirate die heerlijk door de grote tuin kan rennen. Ook op een hondenspeelochtend in Rolde sjeesde hij dolenthousiast rond. Dat hij zijn baasje(s) niet graag uit het oog verliest is meer dan begrijpelijk. Grootste aandachtspunt is dan ook het rustig opbouwen van alleen zijn.

  

Fijn ook te zien dat de kleine Gorriona er aardig bovenop komt na een cluster van epilepsie aanvallen binnen een dag op 24 juni (zie sitebericht hieronder). De Pexion bleek dus niet te werken. Bovendien kreeg ze veel bijwerkingen genoemd in de bijsluiter. Ze is toen direct op het middel Phenoral overgezet. Het blijft natuurlijk spannend de komende tijd, maar ze is sindsdien aanvalsvrij. Gorriona is een prachtig, lief, leuk krummeltje, de bescheidenheid ten top.

  

Juni 26 2019 Kleine Gorriona raakt je rescue hart: zo lief, zacht, rustig, onderdanig en kwetsbaar

        

Fysiek een terrier, maar het felle stukje is haar wezensvreemd. Gorriona, geb. feb. 2018, is gedumpt in een dodingstation. Daaruit gered door Anita van refugio Sierra Nevada. Voorgeschiedenis onbekend. Vermoedelijk geïsoleerd geleefd. Dat alles geeft sporen: nieuwe mensen en de buitenwereld voelen onveilig. Maureen nam haar toch mee naar een hondenspeelochtend in Rolde. Echt rondlopen was de eerste keer te spannend, maar in veilige armen kon ze (ook daar) genieten. De tweede keer liep ze trouwens wel lekker rond.

     

Gorriona is een heerlijk hondje als je affiniteit met rescue hebt en het geduld en de liefde om haar heel rustig te laten opbloeien. 14 april namen we haar mee uit Spanje. In het begin kon Maureen haar enkel voorzichtig, vanuit lage positie, wat snoep of eten laten aannemen. Ze was niet zindelijk. Wandelen was eng. In de refugio kregen ze haar terrier oortjes moeilijk rechtop. Maar er is gelukkig veel veranderd. Ze kan nu heel vrolijk zijn, onbekommerd rondrennen en heerlijk snuffelen in de knotsgrote tuin.

     

Helaas kreeg ze in mei een eerste epilepsie aanval (Yorkie kwaal). Ondanks medicatie blijven de aanvallen nog komen met dezelfde intervallen van (ruim) een week. Korte aanvallen (soms geclusterd) waarvan ze redelijk snel herstelt. We zoeken dus een rustig thuis, waar ze weinig alleen hoeft te zijn en niet te veel prikkels krijgt. Wandelen (niet strikt noodzakelijk) zal ook alleen in een rustige omgeving kunnen worden opgebouwd (ev. met behulp van een doggy ride). Een omheinde tuin is belangrijk voor haar. En liefst een rustig, sociaal, niet al te groot hondenvriendje. Ze kan goed met alle honden, maar is niet zo weerbaar. De huidige roedel is groot en druk voor haar.

     

Net als bij Paulina geldt ook bij Gorriona dat ze in bepaald opzicht een zorgenkindje is, maar tegelijk heel makkelijk, weinig vraagt. Kun je genieten van een hondje dat gelukkig en blij is in haar eigen vertrouwde, beschermde wereldje, dan is Gorriona een meer dan dankbaar projectje. Ze geeft alle liefde terug.

  

In Spanje

Juni 24 2019 De tere Paulina komt van ver. We zoeken mensen die genieten als Paulina geniet, met onbaatzuchtige liefde, zonder plaatjes.

     

Nog in Spanje

Paulina (ruim 2 j.) is makkelijk als je geen verwachtingen hebt en het kunt laten om te knuffelen. Haar kans op ontwikkeling groeit als men haar liefheeft en respecteert zoals ze nu is. Haar leventje was koud, letterlijk en figuurlijk. Ze zwierf in het Sierra Nevada gebergte met Fenna, die meer potentie heeft tot gewoon huishondje. Paulina is een lief schatje maar (nog) niet aanhankelijk. Wil graag erbij horen, maar heeft (nog) geen vertrouwen in mensen. Duikt bij oppakken onderdanig ineen, houdt zich stijf. Dus nooit druk leggen, niet qua wandelen, qua aanhankelijkheid enz. Blij zijn als zij geniet: van rondrennen in de tuin en rollen in het gras, van (een) hondenmaatje(s), een rustig mandje met overzicht (liefst met Fenna, maar een ander is ook goed).

  

Paulina heeft iets zorgelijks en aandoenlijks. Echt een schatje, wrsch. altijd geïsoleerd geleefd. Paulina en Fenna overleefden kou en sneeuw in de bergen. Aten bij wegrestaurants uit vuilnisbakken. Toen Anita dit hoorde en besloot hen te redden, was Paulina onvindbaar. Een dag later dook ze weer op, die nacht in de vrieskou bevallen van 6 pupjes. Het asiel is niet ideaal voor moeder en pups, maar stukken beter dan de Sierra. Na 2 maand quarantaine, zolang de pups haar nodig hadden, mocht ze weer bij Fenna en de andere honden. Van mensen hield ze afstand. 14 mei kwamen Paulina en Fenna naar Smilde. 2 pupjes zijn geadopteerd. Grote kans dat de andere 4 opgroeien in het asiel (adoptiekansen in Spanje zijn zo klein).

Paulina kan snoep aannemen, als het rustig is, ze geen druk voelt, je haar niet te direct aankijkt. Met etenstijd maakt ze soms even een soort contact. Echter ze komt niet voor affectie, werd duidelijk nooit geaaid. Door het gemis van die socialisatie inprenting zal ze wrsch. nooit aanhankelijk worden. Een angstbijter is ze niet. Bij oppakken en strelen houdt ze zich enkel stijf. Met TellingtonTouch massages kan Maureen wat spanning weghalen, maar bij vrijlaten gaat ze meteen op afstand. Bij pogingen haar aan tuig en lijn te wennen verstijft ze van angst. Waar Fenna al beter meeloopt aan de lijn en leert genieten van nieuwe input wil Paulina alles voorspelbaar en veilig. Normaal is wandelen goed, maar je moet realistisch kijken naar wat haar gelukkig maakt: dat is juist niet mee moeten ergens heen. Daarom zoeken we een thuis met grote, veilig afgezette tuin waar ze met hondenvriendjes kan rennen en rollen in het gras. Waar knuffelen en wandelen niet hoeft.

Ze kan prima met Gorriona of Fenna geplaatst. Anders is min. 1 andere kleine hond waar ze bij mag liggen een must. Uiteraard als huishond. Ze is tuinzindelijk en kan wrsch. met alle huisdieren, want ze is lief en zacht. Ze loopt vaak met de roedel mee. Bezoek moet niet de aandacht op haar richten. Op zich is ze wel nieuwsgierig, zolang men haar niet benadert. Paulina heeft 2 vaste benchplekjes waar ze voor wat lekkers zo in gaat. Ze slaapt voor de binding los op de slaapkamer, maar dat is niet noodzakelijk. Ze is bang voor onweer. Niet dat je haar dan echt kunt steunen. Fenna is niet bang en wat dat betreft een goede steun. Paulina heeft iets ontzettend liefs. Je wilt niets liever dan haar knuffelen, zeker als ze bang is, maar moet dat goed kunnen inhouden: het helpt haar niet en zal het vertrouwen in mensen juist schaden.

Het gaat goed met de 8-j. buurkinderen, die haar meest negeren en soms wat lekkers geven, maar een kindergezin is te druk. We zoeken een rustig huishouden met grote omheinde (gras)tuin, een hondenmaatje(s), een plekje zonder avonturen, waar ze geen druk voelt, niet hoeft te wandelen en te knuffelen. Waar ze Paulina mag zijn en men geniet als zij zich veilig voelt en vrolijk. Met veel liefde zonder dat het letterlijk hands-on moet. Een speld in de hooiberg? Een magische klik bij kennismaking zal er dus niet zijn. Ze is een projectje en moet een afschuwelijk liefdeloos leven gekend hebben. Ze mag samen met Fenna, mits er andere honden zijn en Fenna wel soms samen met een andere hond wandelt, nieuwe indrukken krijgt (en dus kans op ontwikkeling). En waar Paulina dan mag thuisblijven, liefst ook met andere hond. Plaatsing met Gorriona is ook een optie. Die is bang van bezoek en verstopt zich, maar is met bekende mensen (mn vrouwen) heel aanhankelijk. Gorriona kan kleine stukjes lopen, maar is ook heel tevreden met een omheinde grote tuin. Maar we gaan uit van aparte plaatsing, wel bij (een) (andere) hond(en).

Juni 22 2019 Bijzonder bezoek aan onze Roemeense Betty (nu Carmen) bij haar nieuwe baasjes: happy end aan een lang, bewogen verhaal.


Betty, mix Vizsla, ruim 5, is geboren in het veld van voormalig Agronomic Institute in Fundulea: onder Ceaucescu een wetenschappelijke parel. Gebouwen, velden sindsdien wildernis. Nog wat schamele woonblokken van toenmalige medewerkers. Betty’s moeder was van een man daar. De pups die ze kreeg gooide hij het veld in. Carmen Costea ging geregeld per bus vanuit Boekarest (ong. 30 km) naar dat veld en voerde zwerfhonden. Ze nam Betty, 5 à 6 maanden, mee naar huis.

  

  

Onder Carmen’s goede zorg en duidelijke leiding bloeide Betty op, deed het super. Met de honden en katten in huis, bij de dierenarts, mee naar een demonstratie voor dierenwelzijn enz.

    

3 maanden later namen we haar mee. Ze kreeg een thuis. Maar moest na 3 jaar weg. Men kon Betty (onzeker door haar start in het veld) de zo broodnodige stabiliteit onvoldoende bieden. Ze werd onvoorspelbaar. Kon dus ook niet tijdelijk in Maureen’s roedel. Betty ging naar de Nomadenhof, een kleinschalig asiel in Sneek. Bij aankomst liep ze niet goed: DLSS (kraakbeenprobleem), goed genezen gelukkig. Herplaatsing duurde een vol jaar. Nieuwe baasjes moesten voor de lieve, gevoelige Betty èn veel liefde èn veel begrip/inzicht èn de juiste aanpak in huis hebben, plus geen zoete inval daar. Wij allen om Betty heen bleven in haar geloven. Nomadenhof-medewerkers trainden en wandelden met haar, Maureen adverteerde zich blauw. Wij wandelden wekelijks met haar.

  

Tijdens haar verblijf in de Nomadenhof kreeg Betty een paar gratis speurtrainigen van stichting Retrail-Dogs in Gaasterland. Goed voor ontspanning en zelfvertrouwen.

  

1 april vierde Betty haar 5e verjaardag ‘thuis’, 31 maart was ze gehaald. Wij zagen maandag met eigen ogen hoe super het gaat. De baasjes beseffen haar zwakke punten en behoeden haar voor uitglijders door situaties te mijden of strak te begeleiden. Zo maakte ze al kennis met familieleden die geregeld komen, de dierenarts en vele dorpelingen kennen haar al. En soms wandelen ze op een veilige plek in het veld waar ze heerlijk los mag en uit haar dak gaan. Baasjes van goud, die alle liefde en knuffels geven, maar ook duidelijk en strikt zijn in wat mag en niet mag en daarnaar luistert ze super. Ze komt tot rust, kan haar geluk niet op, zagen wij. Wij ook niet. En uit respect en waardering voor Carmen uit Boekarest met haar nooit aflatende betrokkenheid bij al ‘haar’ zwerfhonden is haar naam nu Carmen. Na 5 jaar Betty nog even wennen, maar een fijn gebaar.

  

Juni 16 2019 On the road

Van de op 1 juni gearriveerde 6 honden van de Protectora (refugio in Fuentevaqueros) gingen Chula en Cortijera (Cora), in opvang bij Astrid in Sneek en Pongo, Bradley, Bilbo (Bo) en Ore (Heather > Pleun) alle 4 naar Maureen in Smilde. Bilbo en Ore zijn al geadopteerd en Pongo gaat morgen naar huis. Er op uit dus. We proberen altijd de nodige bezoeken te combineren om tijd en autokosten te sparen.

4 juni bezochten we Cora en Chula in Sneek. Chula is een zeer energieke pretletter geb. jan. 2017. Ze is uit de auto gezet bij de Protectora. Deze bruisende, vrolijke allemansvriend is gek op aandacht en heeft geen centje moeite met omschakelen. Wat bezitterig op speeltjes, maar makkelijk te corrigeren.

Cora, geb. jan. 2013, kwam van zieke baasjes, behoorlijk verwaarloosd. De buurvrouw bracht haar naar de refugio met Benita die overleed na enkele weken. Cora oogde zo kwetsbaar. Onder beide ogen een soort gaatje/wondje. Ze toonde weinig reactie: niet de gewoonte van interactie? Misschien, maar ze blijkt ook flink doof. Bij aankomst zat ze steeds op de deurmat of voor het raam op de loer of ze weg kon. Ze was niet gewend op de bank te liggen. Gelukkig is ze ook weerbaar en leerbaar. De eerste nacht al super zindelijk en geen kik. En niet bang van vreemden. Ze gaat al enorm vooruit en ligt nu lekker op de bank.

  

aan de wandel met zijn vijven Cora is erbij op de bank

7 juni eerst langs Maureen in Smilde om Pongo, Bradley, Bilbo en Ore te ontmoeten.

Over Bradley moet we binnenkort maar een boekje schrijven. Wat een heerlijk boefje. Er zit geen kwaad bij. Enkel het nodige opvoedwerk

  

Na het bezoek aan Smilde naar Hengelo voor huisbezoek Bilbo, die nu Bo heet. Achtergelaten in een huurwoning. Hoe harteloos kunnen mensen zijn? De huurbaas vond hem en bracht hem naar de Protectora. Een rustig, wat gevoelig dier, bijna 9, eerst iets op zijn hoede. Hij woont nu bij een baasje dat alle tijd voor hem heeft, met prachtige tuin. En in het grote wandelpark loopt hij nu al los! De vlakbij wonende zoon is een soort 2e baasje en achterwacht. Een fijne match.

     

Alfie met bazinnetje Monique              Alfie vanuit Roemenie op reis naar NL      Rosa met Milou

Van Hengelo door naar Bornerbroek waar we onze Roemeense 2 j. Alfie ontmoetten. Hij heeft het super bij Monique en haar gezin en met lieve boef Jip die Alfie goed mee op sleeptouw neemt. Zijn moeder, al jaren straathondje, werd aangereden en met de pups gered. Alfie blijft schuw voor vreemden. Sinds kort woont ook Rosa bij hen. Monique, man en dochter deden vrijwilligerswerk in mei bij refugio Sierra Nevada, die wij al jaren helpen. Dochter Milou nam Rosa mee naar huis. Een heel gevoelig hondje.

  

Bij Maureen                                                          Buster en Beauty kijken ons na In Spanje

Zaterdag 8 juni naar Maaseik voor een nabezoek aan Buster, als pupje met dik wormbuikje van straat gehaald. Hij zat onverwacht lang in opvang, maar toen! 3 maart ging hij naar het Belgische Maaseik. Aan Beagle Beauty heeft hij veel steun. Bij vreemden houdt hij nog steeds afstand. Hij heeft een prachtleven: veel ruimte om het huis, veel wandelen en loslopen, vaak mee om zijn wereld te vergroten en dikke maatjes met de grote honden van hun dochter: Mastiff, Cane Corso en Border Collie. En nog steeds die flapper oren!

   Pleun, Pleun en Kiki

Van Maaseik naar Roermond voor huisbezoek Ore, bij Maureen Heather en nu Pleun. Een Gordon Setter, geb. febr. 2016. Deze zeer sociale, extreem onderdanige lieverd liep op straat. Ze durfde in opvang niet door de deur. Ging soms piepend en kruipend mee. Waarschijnlijk ging er altijd een deur voor haar neus dicht. Ze had ook ligplekken op de elleboog. Pleun’s baasjes hebben ervaring met dit type hond: zorgvuldige mensen met geduld en veel gevoel. Haar maatje is nu de bijna 10-j. Cocker Kiki, zo lief en absoluut niet dominant of jaloers. De eerste berichten zijn heel mooi.

  

Fyta thuis Fyta's geboorteplek in het park                  bewakers in het park, vaak onvriendelijk voor honden

Maandag 10 juni ontmoetten we de eerste Roemeense adoptiehond van Esperanza: Fyta in het Noordhollandse Middelie. Fyta, nu 7 ½, is in een park in Boekarest geboren in een roedel. Na een ongeluk nam Carmen Costea haar in huis. Fyta ging in maart 2013 naar haar bazinnetje Ria. Ze zijn onafscheidelijk.

   Pongo en Pongo met buurkinderen van Maureen

Gisteren huisbezoek voor de bijna 11-jarige Cocker Pongo in Vlagtwedde. De sociale, gezellige, levendige Pongo oogt veel jonger. Hij wordt morgen gehaald en gaat Pelle heten. Het klinkt als een paradijs op aarde. De baasjes hebben altijd heel bewust voor oude(re) dieren gekozen en dragen hun honden op handen tot aan het einde.

Juni 3 2019 Roemenië en Nuca Animal Welfare: veel ellende, maar ook veel mooie bloemen die bloeien

  

  

9 december 2018 berichtten we voor het laatst over de Roemeense Dierenwelzijnsorganisatie Nuca en hun Cabinet Veterinar Happy Pets, tot stand gekomen met meedenken en investering van Esperanza. De bedoeling zwerfdieren dezelfde, beste zorg te geven als andere huisdieren en het voorbeeld zijn van hoogwaardige dierzorg worden zó waargemaakt. Plus vele nevenactiviteiten: sterilisatiecampagnes, educatie bij scholen, scouting etc., trainingen, demonstraties, conferenties etc.etc. Dat alles tegen geen of zeer geringe vergoeding, ook van hun dierenartsen. Prachtig idealisme en een lange weg in een corrupt land. Dieren zijn er vaak erg aan toe. Hulp kost zorg, tijd, geld. Daarom besloot Esperanza recent weer tot een forse bijdrage. Niemand kan het alleen. Alle steun is nodig, nu direct voor Chumvi en Dusty en alle andere, maar ook opdat ooit op een dag er minder leed is.

  

Chumvi’s lag op straat na een ongeluk, achterpoten er slecht aan. Onverlaten verwoestten haar oog. De eerste foto’s zijn te erg. Gelukkig belde iemand Nuca. Met een dure operatie zijn de poten hersteld. En met 1 oog kan ze ook gelukkig leven. Chumvi krijgt een thuis via Grenzenlose Notfelle in Duitsland.

Dusty werd na aanrijding verlamd aan achterpoten achtergelaten. Op het nippertje gered, smerig, onder de maden. De universiteitskliniek was sceptisch, maar Dusty wil! In foster bij Miriam Paschke (die zware gevallen opvangt) krijgt ze medicatie, homeopatische middelen en Bowen therapie voor de achterpoten en incontinentie. Eerder zagen we wonderen.

Wij blijven steunen. Goede individuën en organisaties als Nuca zijn de hoop voor een betere toekomst. Zo helpt ook TAC (Transyvania Animal Care) in Cluj e.o. tegen lage kosten of gratis, steriliseert gratis, spant rechtszaken aan indien nodig, timmert hoog aan de weg op alle mogelijke (inter)nationale niveaus. In Roemenië mag een ieder 2 % van het inkomen van de te betalen belasting aan een goed doel schenken. Daarvoor moet je dus wel heel actief mensen oproepen jouw organisatie te kiezen.

En Smeura (zie site dec. 2018), het grootste asiel ter wereld (6000 dieren), helpt niet alleen immens veel dieren, maar is dag in, dag uit op pad in de regio om mensen te overtuigen dat een dier liefde en zorg verdient.

SMEURA, das größte Tierheim der Welt in Rumänien Tierhilfe Hoffnung Einrichtung 120km von Bukarest entfernt. Mit ca.6000 Hunden wird in dieser Einrichtung vorwiegend Zwingerhaltung betrieben. Jedoch kommen die Hunde, in verschiedenen Abständen auch in größere Freiläufe. Mit 80 Mitarbeitern und mehreren Tierärzten, werden die Hunde hier rund um die Uhr liebevoll und fürsorglich betreut. Auch hier konnte ich eine sehr gute und fachlich kompetente Arbeit beobachten. Die Hygiene und Versorgung der 6000 Hunde ist sehr gut und hervorragend organisiert. Logistisch eine absolute Meisterleistung. Ich bin immer noch geschockt, traumatisiert und fasziniert zugleich. Herzlichen Dank Matthias Weitere Infos zur Smeura, Vermittlungen, Spenden usw., findet ihr unter http://www.tierhilfe-hoffnung.com/die-smeura/

Als mensen overtuigd zijn van het belang van sterilisatie, brengen ze of zelf hun dier of de dieren worden gehaald en teruggebracht.

  

Volhardend monnikenwerk van enkele voorbeelden uit vele. Hun aantal groeit, in het hele land! Hier een paar indrukwekkende cijfers van Nuca uit hun jaarverslag van 2018: 419 honden en 1183 katten, met en zonder baasje, gesteriliseerd en gechipt. Bijna 200 dieren opgenomen. 210 dieren van straat en hele slechte omstandigheden gered. Meer dan 20 evenementen mbt voorlichting, educatie e.d. Zo’n 8000 mensen waren betrokken bij het geven van tips of adviezen, bij concrete acties om dieren te redden, te vangen, te steriliseren en te behandelen en te verzorgen/op te vangen

Mei 31 2019 Morgen komen ze aan

Het transport met de 6 honden van de Protectora (zie in sitebericht hieronder) is onderweg. Als het goed is arriveren Cortijera, Chula, Bilbo, Pongo, Ore en Bradley een uur of drie in Emmerich am Rhein. Vanmorgen om 8 uur zijn ze vertrokken. Het is altijd weer spannend. Ze moeten dan uit de transportbench en in de auto van de ophalers. Sommige vinden dat heel eng, andere zijn heel kalm. Er gingen in totaal van de Protectora 12 honden en 5 katten mee. Hun plek is al weer opgevuld helaas.

  

  


Ze komen in opvang eerst op adem en dan gaan we weer ons best doen een fijn thuis te zoeken. Een intensieve procedure met huisbezoek als slotstuk. Hier een foto van het huisbezoek afgelopen zaterdag voor Tinka (was Laika). Onze Kitty en Rafa mee natuurlijk. Kitty zit bij Michiel en Rafa heeft het nieuwe bazinnetje van Tinka al helemaal goedgekeurd.


Tinka werd zaterdag na het huisbezoek direct opgehaald en is een toppertje: slaapt lekker, is zindelijk en heeft al gewandeld bij het mooie Odoorn en op een terrasje gezeten.

Mei 28 2019 Overvolle refugio’s

Noodkreten van refugio Sierra Nevada, Padul en de Protectora, Fuentevaqueros. Van ons bezoek in april staat hieronder uitgebreid verslag. We helpen zo veel mogelijk. Hun werkwijze past bij Esperanza: visie op lange termijn > krachten bundelen/samenwerking, castratiecampagnes, contact met locale autoriteiten, scholen etc. Ofwel: educatie, cultuurverandering en preventie naast directe opvang van dieren in nood. Ze zitten momenteel overvol, zijn overbelast. Adoptie in Spanje is mondjesmaat. De meeste gaan naar Duitsland, maar Esperanza’s hulp is onmisbaar voor beide, zeker mbt langzitters, oudjes, gehandicapten etc. Er is groot vertrouwen over en weer, dus dat doen we met liefde. Het betekent wel meer kosten en werk. Steun is heel welkom. Recent ontvingen we een prachtige bijdrage voor kleine Gorriona, want dit kwetsbare hondje moet ivm epilepsie aanvallen helaas aan de medicatie. Maureen ging met haar naar de dierenarts en uit breed bloedonderzoek kwam geen andere oorzaak.

   

net van de dierenarts      met Luis, vrijwilliger van Sierra Nevada

Gorriona kwam 10 april met ons mee, met Xavi en Nuca (beide geadopteerd) en Shelby.14 mei kwamen Paulina, Fenna (Valentina), Tinka (Laika, zaterdag geadopteerd) met Monique en haar man en dochter (die Roemeense Alfie via Esperanza adopteerden). Ze hielpen al voor de 2e keer een week met poep scheppen, boenen, honden socialiseren etc. Fysiek en moreel, zo’n belangrijke steun! En komende zaterdag komen er 6 aan.

     

Chula gedumpt bij de poort Ore, van straat, lief, blij, onderdanig Pongo, rustig 10-jarig cockertje

  

Cortijera's ogen zullen Bradley met één oog, wat verlegen Bilbo 9 jaar achtergelaten in een huis

zeker verder verbeteren

Elke plek die vrijkomt wordt onmiddellijk opgevuld. De politie brengt dieren, mensen melden misstanden, dieren zwerven op straat of autoweg, bij de poort gedumpt. Laatst akelige beelden (er hangt een camera bij de poort) van een dier dat met man en macht in de donkere nacht door een stelletje kerels tegen het hoge hek van de poort op wordt gedwongen om er vervolgens ruw overheen geduwd te worden en op het plaveisel te kwakken.

in een doos voor de poort bang                      op straat gevonden vol teken en oude wonden

     

lag op straat ongeveer 8 weken oud Husky-herder mix moeder met pups gedumpt bij de poort

Maar met z’n allen blijven we geloven in de toekomst. Werken we samen voor een wereld met een mooie plek voor alles wat leeft. En we zijn blij met elke stap die wordt gezet richting mentaliteitsverandering. Conny ontvangt in de Protectora 2 x per week een groepje geestelijk beperkte mensen die dan op het terrein met de honden lopen. Sommigen uiten zich alleen bij de dieren. Het was ontroerend om mee te maken. Helaas, maar logisch dat we geen foto’s konden maken. Ook geeft de Protectora geregeld les op scholen en is Fegrapa, de recent opgerichte koepel van refugio’s, al heel actief tegen misstanden richting overheid. En de Diputacion de Granada heeft recent een video tegen het dumpen en voor het chippen van dieren opgenomen in refugio Sierra Nevada.

Mei 21 2019 Nieuwkomertjes Valentina, Paulina, Laika dinsdag 14 mei

  

Laika, nu Tinka, komt van dezelfde baasjes als Xavi (reisde vorige maand, al geadopteerd). Net zo verwaarloosd en vies. Daarom is ze helemaal geschoren. Ivm melkkliertumoren onderging ze in Spanje eerst nog 2 operaties: verwijdering van de melklijsten, eerst aan de ene en 2 maand later aan de andere kant. Ze is goed hersteld gelukkig. Tinka is makkelijk en rustig met hele vrolijke kant, gek op rollen op het gras. Mbt het bad na aankomst had ze een houding van: ok, ga je gang. En zaterdag was ze al mee naar de hondenspeelochtend in Rolde! Ze is al ter adoptie.

  

Paulina en Valentina zijn beiden een jaar of 2. Ze zwierven deze winter rond op een bergweg bij 2 restaurants, eten zoekend uit de vuilnisbakken. Bij redding was Paulina verdwenen. De volgende dag vonden ze haar met 6 pups, die nacht geboren, in de kou. Paulina zat met de pups apart in de refugio. Daardoor is ze schuwer en heeft een langere weg te gaan, maar wel potentie. De eerste dag zocht ze verstopplekjes. Misschien ook de pups nog. Ze vindt het spannend om te vertrouwen. Maar vandaag maakte ze een paar vrolijke sprintjes, rolde op het gras en durfde zo maar zelf met Maureen mee naar binnen te lopen. En vandaag, na een week kreeg Maureen een eerste likje.

Valentina heet nu Fenna. Het harde leven heeft haar iets minder gepantserd dan Paulina. Ze is zacht, lief en eerst ook timide, als ze je niet kent. Maar durft sneller te komen, als je rustig bent. Bij het wassen na aankomst wilde ze uit de badkuip, maar gromde niet. Ze wordt steeds aanhankelijker, speelser en vrolijker. Maureen liep al even met haar de oprit af naar de weg. Auto’s ging, maar wandelaars en fietsers zijn heel spannend. Zij komt heel binnenkort ter adoptie. Voor beiden zoeken we natuurlijk geduldige, liefdevolle mensen die kunnen genieten van het begeleidingsproces van zo’n hondje en van de stapjes genieten.

Hoe kun je lekker gaan eten en de dieren aan hun lot overlaten. In het voorjaar zie je de sneeuwresten nog van de koude winter in de bergen.

Mei 16 2019 Al een tijdje op de plank

Zo boeiend, de ontwikkelingen van ieder dier. En zo een kwestie van tijd, geduld, open staan, je willen laten verrassen, en van investeren. Het resultaat hangt soms meer van jezelf af dan je denkt. En de ‘klik’ tevoren is betrekkelijk. Niet elk rescuedier is bij een kennismaking direct op zijn gemak. En er gaan zoveel ontwikkelingen komen. Daar speel je op in, je loopt samen de weg. En op die weg groeien velen fantastisch naar elkaar toe met uiteindelijk een diepe band. Heel fijn dat velen ons nog steeds berichten hoe het gaat. En ook heel leerzaam en verrassend soms.

‘Kati is zo lief. Wij hebben het er bijna wekelijks over hoe wij het getroffen hebben met haar en zijn jullie eeuwig dankbaar daarvoor.’ Prachtig! Maar opnieuw antwoorden wij: ja, de hond is geweldig, maar baasjes die onvoldoende investeren, wandelen/ spelen, niet genoeg feeling/begrip hebben, die krijgen niet zo’n fijne Kati als jullie te zien. Al 2 ½ jaar genieten Kati (onherleidbaar mixje van 2014) en vader, moeder, 2 kinderen van 12 en 14 van elkaar.

Hondenvangers pakten kleine Joris, geb. 2015, van straat en brachten hem naar het dodingsstation. Begrijpelijk dat hij gromde naar mannen en mensen die z.i. iets vreemds hadden. Joris woont v.a. febr. 2018 bij 2 bazinnetjes en de Spaanse Donnie in Amersfoort. Slimme, leergierige Joris laat zich niet op de kop zitten en is hartstikke gelukkig: heerlijke boswandelingen, dikke kameraadjes met Donnie en kampioen graven in verse molshopen.

Mama Piki lag in Roemenië langs de weg met 5 pups, waaronder Kiona. Ze ging naar Conny en haar familie in Deventer in aug. 2012. Ze wandelt en speelt vaak met grote vriend Lennox, Rodesian Ridgeback, in het bos bij Apeldoorn. Ze kreeg ook hondenzwemles en vond dat heel leuk. ‘Kiona is superlief en mooi en maakt ons vaak aan het lachen.’

Ivy kwam bij Eefje en Spaans hondenmaatje Finn (soort Galgo mix) in 2013. Nog steeds een supergelukkig trio dat knuffelt, wandelt, speelt. Ivy is een super energieke, slimme kruising Border Collie die graag werkt. Bij de sportieve Eefje die werkt in een dierenhotel met grote speelweide, waar de honden mee naar toe gaan, helemaal in haar element.

Stuiterballetje Buddy, al 6 jaar in Leeuwarden, vroeg en vraagt van de baasjes de nodige slimheid en creativiteit. ‘Onze allerliefste deugniet weet ons nog steeds te verrassen, blijft een boefje, maar dat maakt hem zo bijzonder. Ik moet hem tegen zichzelf beschermen, want hij gaat luid blaffend het gevaar tegemoet, als hij de kans krijgt. Wij zijn dankbaar voor deze parmantige, lieve, slimme, eigenwijze, zeer levenslustige hond’.

3 aug. 2016 ging Odin (toen 2) naar bazinnetje Helena. Een ontzettend leuk en dito bewerkelijk hondje. Zijn staart is een stompje. Odin kwam van straat en zat al lang in de refugio: een rugzakje in combinatie met terriërpit en intelligentie. Ook nog een stukje eigenwijze Beagle gezien zijn tekening??? Zou zo maar kunnen. Helena klaarde het ‘klusje’ met liefde en creativiteit. Na een aantal ups en downs (katten en kippen, hem smeren etc.) groeide een hechte band en nu is hij haar liefste makkertje.

Mei 12 2019 Hoe gaat het met..................

  

Psikus, onze ouwe Poolse beer, geb. 2004, ging na 10 zware shelterjaren (daarvoor de straat) hard achteruit. Trillende poten, hartruis, oude abcesbulten, heel slecht gebit. Na medische hulp en een heerlijke zomer bij Maureen woont hij sinds 26 nov. in Odijk op een paradijselijk landgoed met 8-j. Wolfje en 5-j. James. Psikus is wel de baas. Een niets vermoedende bezoekende Berner Senner kreeg extreem op zijn sodemieter. Onverwacht een concurrent voor je neus, dat pik je niet. Je bent een indrukwekkende nestor of niet toch? Verder is hij enkel knuffelig, aanhankelijk en lief. En m.u.v. een korte epileptische aanval (gelukkig direct weer de oude) fysiek ook super. Wij zijn intens dankbaar dat hij al een half jaar een gouden leven heeft. Zie het filmpje!

  

Aanvulling op Aki (sitebericht hieronder), vandaag precies een week in Zwartsluis: ‘Gaat super goed!!! Wim laat haar zelfs al los. Zwemmen is helemaal haar ding. Ze was al meerdere keren een uur alleen thuis. Ze gaat gewoon op haar bed liggen en ligt daar nog als wij thuis komen. Met de katten gaat het echt goed. Het hele spul loopt door elkaar alsof ze altijd al bij elkaar waren. We laten ze echter nog niet samen als er niemand thuis is. We lieten vandaag de katten en Aki samen in de tuin. Wij waren hier natuurlijk bij. Ook dat zonder problemen. Ook heb ik haar al helemaal van onder tot boven in alle hoekjes en gaatjes geborsteld. Vindt ze heerlijk!!!! 😄😄’

     

NALA, geb. 2018, kwam van de hel in de hemel. Buren maakten melding van haar erbarmelijke leven: Dag en nacht aan een korte ketting aan de muur in eigen uitwerpselen. Deze lieve hangoor herdermix mag nu rennen, springen, vies worden van modder en zand. ‘Even een update over Nala, gewoon omdat ik het leuk vind jullie op de hoogte te houden. Het gaat supergoed met haar. Ze is hier duidelijk op haar gemak. Ik zat een broodje te eten en ze liet zich zo achterover op mijn schoot vallen om te kijken wat ik aan het eten was... We hebben een campertje gekocht om samen dagtochtjes te maken en ze is ook daar helemaal thuis. Ook een foto van haar en haar wandelmaatje Max, waarmee ze geregeld door de bossen rent.’

  

Charlie getrimd                      Conny redt Charlie              Margriet haalt Charlie

Charlie, nu 3, heette eerst Gasol: hij zwierf rond bij een tankstation. Een leuk, levendig, aanhankelijk dier met een rustige kant. Hij heeft een heerlijk thuis bij een zeer kwiek, zorgzaam bazinnetje. Ze schreef: ‘2 mei een jaar geleden opgehaald uit de opvang. Wat ben je toch een lieverd en wat verdien je toch een warm thuis. Lieve Charlie, ben zo blij met jou en hoop je nog veel jaren te mogen vertroetelen.’ Ooit gedumpt, nu zo geliefd.

   Tantor zijn plekje onder de rodondendrons

‘We genieten enorm van Tantor. Hij vindt het erg leuk om spelletjes te doen en nieuwe dingen te leren. Is ook dol op de buurvrouw en is helemaal blij om even een aai door de schutting te krijgen. We genieten enorm van de wandelingen en spelen met andere honden in het bos…Kortom, een heerlijke hond.’ Maar (zoals wij ook aan de familie terug schreven) 50% is Tantor en 50% het fijne leven/veel wandelen en hun rustige, consequente aanpak. De 5-j.Tantor vertoonde aanvankelijk het nodige puberale, onopgevoede, stoere (vooral naar reuen) gedrag. Dat kan 2 kanten op, waarbij opvoedkwaliteiten van de baasjes de doorslag geven.

Mei 7 2019 Berichten van de afgelopen weken

  

Onze Roemeense Betty die na een paar jaar adoptie herplaatst moest worden zat een jaar in asiel de Nomadenhof in Sneek. Huiselijke opvang met andere honden erbij was te gecompliceerd. Dat deed zeer. Gelukkig mocht ze geregeld in de kantoorruimte, werd er getraind, gewandeld en ging Betty altijd vrolijk terug na een wandeling. En de medische behandeling voor haar kraakbeenproblemen sloeg goed aan. Wat een vreugde dat Betty onder de nieuwe naam Bettina op 1 april haar 5e verjaardag bij nieuwe baasjes vierde. Natuurlijk, alles moet opnieuw opgebouwd worden. Dat duurt so wie so maanden. En nog (veel) langer voor sommige processen die diep zitten door haar verleden. Geboren in het veld in Roemenië moest ze zien te overleven. Latere gebeurtenissen hakten er daardoor extra diep in. Haar nieuwe baasjes begrijpen het meetorsen van een rugzak en wat opbouw van vertrouwen kost. Ze mijden onverwachte dingen en laten haar stapsgewijs wennen aan nieuwe ervaringen en mensen in haar leven. Ze blijven alert, maar geloven in haar. Wij zijn heel dankbaar en blij!!!

  

Naast deze blijde adoptie was april erg (te) rustig op dit vlak. Enkel Mopita (Pyta) en Xavi (zie sitebericht hieronder). Maar mei kent een mooie start. Lana kwam 23 februari bij Maureen. 31 maart staat ze in een sitebericht: als voorbeeld dat niet alleen de hond bij jouw eisen/behoeften moet passen, maar dat jij ook de hond recht moet doen qua natuur en behoeften. Lana is een heerlijke, jonge hond met lief en vrolijk karakter, gek op wandelen, bij tijd en wijle een viespeuk. Ze ging zaterdag naar Middelburg. Haar baasjes schreven o.a.: een hond moet hond mogen zijn en genieten, je gaat een verbond aan voor minstens 12 jaar, je moet investeren en de hond een hechtingsperiode gunnen, een hond bepaalt je leven… enz. Is dat niet de juiste, mooie instelling?

  

Akira, ruim 4, labrador x staande hond, woont sinds zondag in Zwartsluis, tegen het prachtige waterrijke gebied de Wieden aan. Staande honden eigen, ietwat gereserveerd in aankomen soms, maar niet nerveus. Speels, actief en een fijn maatje met een prettige energie. Ook hier echte hondenmensen met veel ervaring en een prachtige instelling. Ons vragenformulier werd uitgebreid en diepgaand ingevuld (is wel eens anders!). Naast een duidelijk beeld van feitelijke en praktische zaken stonden er ook prachtige inhoudelijke dingen, bv. dat je je de eerste 2 jaren voor 200% moet inzetten en dat hun honden altijd aan een onzichtbare riem liepen (zonder drillen!). We hebben genoten van het huisbezoek: zoveel dierenliefde, maar ook zoveel inzet en sturing. Het besef van wat een hond recht doet hoef je hen niet bij te brengen. Akira heet nu Aki en de kennismaking met de 3 Siamezen is super verlopen. Toen ze thuis kwamen kregen Aki en de 3 poezen direct samen wat lekkers. Het duurde maar even of ze liepen al onder Aki door. Scheelt natuurlijk dat ze dat gewend zijn. Maar die rust zorgt eromgekeerd voor dat Aki niet getriggerd wordt.

  

Ana                                                       Ana en Tintin                      Ana's platvoetjes

Een hele mooie update van Ana (geb. maart 2015), als piepklein moederloos pupje in het shelter bij Boekarest met de fles gevoed. Amper adopteerbaar door het grote socialisatiegebrek van 2 ½ jaar shelter (350 honden, nauwelijks mensen). Na ruim 3 maanden opvang (19 dec. 2017) kwam Marian, samen met 3 honden en een hondproof poes woonachtig op fort Nigtevegt: een prachtige, prikkelarme omgeving. Bij de verkeerde mensen zou Ana kunnen bijten, maar aan Marian met haar intuïtieve aanpak en rust durfden we haar toe te vertrouwen. Ana mocht net zo lang over alles doen als ze nodig had. En zie, na 1 ½ jaar: de van nature vrolijke, grappige, pittige Ana met kromme pootjes en platvoetjes geniet van wandelen, rennen en gaat soms al mee in de auto. Van TinTin leefde ze eerst gescheiden. Stapsgewijs heeft Ana hem geaccepteerd. Met de andere dieren ging het sneller.

  

De baasjes van Smartie kwamen enkele weken geleden bij Maureen langs. Schatten van mensen met een groot hart die altijd royaal steunen en ook nu kwamen ze niet met lege handen voor de honden. Hun oogappel, die in Spanje door de buren vergiftigd dreigde te worden, heeft al een jaar lang op Texel een heerlijk leven.

De kleine, bruisende Chica is helemaal ‘te plak’op zijn Fries gezegd. Chica liep op straat en kwam zeer ontredderd in de refugio. Al snel bleek een heel vrolijke kant plus een pittig terriër stukje. En precies daarom wordt ze zo gewaardeerd en geliefd door de nieuwe baasjes die heel zorgzaam zijn, maar tegelijkertijd ook makkelijk. Chica liep vanaf dag 1 los en is heerlijk meegweest op kampeervakantie in Twente: ‘De hele familie is gek op haar.’

Samen met Lana en Chica kwam ook Duro (toen nog Dumbo) 1 maart in opvang. Omdat Duro’s ene oog op foto’s afwijkend leek gingen we met hem naar een gespecialiseerd oogarts. Conclusie: vrijwel blind aan dit oog. In de aanleg ging van alles mis met lens, netvlies etc. Niks aan te doen. Duro heeft gelukkig nergens last van. Hij woont nu in het Duitse Uelsen heerlijk in de bossen, helpt graag met tuinieren en is heel slim. Wist al snel dat hij rechts van Ingrids scootmobiel moet lopen en dat buiten niet alles eng is; natuurlijk een restant van zijn leven op straat als pup. Bij zijn nieuwe baasjes geniet Duro van alle liefde en bescherming die hij zo gemist heeft.

  

Bram, een kortpotige mix van ruim 5 is een wonder. Zijn baasjes ook. Bram, stoer van buiten, onzeker van binnen, was sociaal erg onhandig door zijn leven op een Spaans balkon en slechte ervaringen. Daardoor soms onvoorspelbaar. Een schat eerste klas, maar … De zoektocht naar baasjes leidde vorig jaar naar Hans en Tiny die ons ervan overtuigden (echt waar) dat zij de juiste baasjes waren voor Bram. Dat is waargemaakt. Met alle inzet. Bram is nooit geforceerd en bouwde daardoor vertrouwen en rust op. Tiny en Bram deden samen meerdere cursussen, beiden vol energie en met overgave. ‘Bram is voor ons een diamant van onschatbare waarde geworden.’ Prachtige woorden over een hond die zo moeilijk leek. Wij zijn dankbaar voor zulke adopties.

April 28 2019 Mopita en Xavi zijn thuis

  Pyta's huisgenootje Bearke daagt Rafa uit

Pyta in haar nieuwe jasje na een wasbeurt

Mopita, ruim 2, kwam op 06 april met Pirate en Akira in Duisburg aan via een wegtransport. 12 april ging ze naar Heerenveen. Een stroom reacties. Waar Abe al vanaf augustus wacht op een thuis, werd er om Mopita gevochten. Ook boze mensen. Gelukkig zijn er ook teleurgestelde mensen die wel echt snappen dat we voor het geluk van het dier gaan. Mopita was gedumpt in een dodingsstation. Een super leuk, blij ei dat keihard kan rennen. Speels met kleine hondjes, niet bang van de grootste honden, soms ondeugend, graven, rollen in de vogelpoep, vies worden …. Die plaatsen we niet bij mensen die verbaasd vragen: ik krijg haar zo toch niet mee? Ze heet nu Pyta en woont bij mensen die net zo vrolijk zijn als zij zelf, en bij Bearke, die net zo’n duveltje is. Ze geniet vanaf dag 1.

Pyta bij Maureen en Pyta en bearke oefenen 'zit'.

En Xavi:

    

Xavi, ong. 3 jaar, in Spanje Lucky gedoopt, vloog 10 april met ons mee, samen met Gorriona, Shelby en Nuca. Sinds vrijdag 19 april woont hij in Zoetermeer. Hij was zwaar vervuild en verwaarloosd. Een heel aanhankelijk hondje dat dus socialisatie heeft gemist en geen handling gewend was. Bang voor (grotere) honden. Xavi kwam op de juiste plek: bij een rustige familie, zich gewenst voelend door iedereen. Daardoor hij heeft in een week al veel stappen durven/kunnen maken. Qua zindelijkheid, slapen in een benchje (wel naast het vrouwtje op de slaapkamer, want zij is zijn grote baken), mee naar Intratuin (eerst in een wagentje), koffie drinken bij la Place (eerst op schoot en dan er naast). Xavi zal tijd nodig hebben, maar met zo’n familie komt het goed. Moeder Cindy leert hem nu even zonder haar te kunnen. Eerst met een ander in de kamer en kort (dat was dus piepen) en nu stapsgewijs wat oprekken. Eten gaat nog niet geweldig, dus hebben ze besloten op Orijen brokjes over te gaan. De top van de top. Met zoveel liefde en zorg moet alles toch goed komen?

April 9 2019 Een waardevol bezoek aan de refugio’s Sierre Nevada en de Protectora

Het duizelt van de honden, de foto’s, filmpjes, informatie …. Het is heel intensief, waardevol, nuttig, ontroerend en soms slikken: sommige meest kansarme dieren zullen nooit een plekje krijgen. Tussen de buien door (hier Nederlands weer en in Nederland Spaans weer hmmmmm)


proberen we optimale indrukken te verzamelen. Soms is het moeilijk om in te schatten hoe plaatsbaar een dier zal is of kan worden. De mensen hier vertellen ook veel natuurlijk. Geweldig hoe zij zich onvermoeibaar met hun grote dierenhart inzetten. Hieronder een kleine greep. Een aantal van hen zal het komende jaar zeker naar Nederland komen en op onze site verschijenen.

Kleine Wang is al zoveel opener geworden

                                                                        Catja is zo zachtaardig        

Cortijera haar oogproblemen zijn al verbeterd, maar in de refugio is onvoldoende dagelijkse zorg voor volledig herstel

Conny met Marley. Gedeeltelijk scheren was de enige oplossing voor de vreselijke vacht

Bij Bianca zijn oren en staart eraf. Ze is Ietwat schuw, maar lief

Puma is een lief, gevoelig dier                  Britty is ziek, wat zouden we die graag zorg en bescherming gunnen

Britty met Maria del Mar

Anita met Keka, heel goed met andere honden, maar o zo jaloers op aandacht

   Kenny, wat een vrolijke Frans

Pippon is twee weken geleden zwaar mishandeld binnen gebracht.

Een Engels echtpaar helpt als vrijwilliger in het kattenverblijf

Morgen om 06.15 de terugreis met 4 honden. Ze gaan naar Maureen in Smilde en Rafa en Kitty gaan dan weer mee naar huis.

April 6 2019 Zaterdag 6 april

  

Naar refugio de Protectora in Fuentevaqueros, waar de Duitse Conny de scepter zwaait. We schreven eerder over de donkere wolken hier: aanbesteding aan een om een zijn wreedheid bekend staande firma: Athisa. Die zou er weer een dodingstation van maken. Met alle mogelijke publiciteit is dat tegengehouden, maar formeel is het gevaar nog niet geweken. Gelukkig is er ook iets goeds uit voortgekomen: oprichting van Fegrapa, een bundeling van dierenorganisaties die in Andalucia de strijd aan binden en de publiciteit zoeken.

We hebben veel besproken en gekeken welke langzitters e.a. moeilijker plaatsbare honden we toch zouden kunnen helpen. Mondjesmaat helaas. Het is moeilijk, want ze willen allemaal met je mee.

Pirate

Verder mooie berichten uit Smilde van Maureen waar dus gisteren Pirate en Akira en Mopita aankwamen. We kunnen nog niet bevatten dat alle inspanningen rond Pirate de afgelopen maanden zo’n goede afloop zouden krijgen. Zie hoe gelukkig dit dier al is. Nu een prachtig thuis voor hem zoeken. En natuurlijk ook voor de anderen.

Mopita met Eline                                          Akira

Ook nog even een prachtige opname van Rafa en Maureen. Rafa voelt zich helemaal thuis. Hij heeft al vaker in Smilde gelogeerd. Hij bivakkeert graag op de picknicktafel.

April 6 2019 Spanje, Kitty en Rafa, en Pirate

Vannacht met flinke vertraging van het vliegtuig om half 1 aangekomen in hotel in Granada. Planning: bezoek aan refugio’s Sierra Nevada en Protectora plus andere dierencontacten. Woensdag 10 april om 10.35 hopen we weer op te stijgen met 4 honden: Lucky, Gorriona, Nuca en Yacky van Sierra Nevada. We brengen ze dan naar Maureen in Smilde.

      

Donderdag daarom nog mooie wandeling gemaakt met Kitty en Rafa. Kitty en de bal, dat is feest. Hoe verder weg gooien, hoe beter. Vaak ook raakt een bal kwijt. Maar we hebben een heerlijke voorraad. Van Maureen, van het baasje van Lara (Lara haar Griekse hondenvriendje Manos verzamelt tennisballen). En laatst dit reuzeleuke pakketje van de baasjes van Lady en Bikkel.

  

Pirate ontmoeten we net niet meer in Spanje. Hij komt vandaag/zaterdag bij Maureen aan met een wegtransport, samen met Akira en Mopita. Zij arriveren in Duisburg en Monique en haar familie (die in september vrijwilligerswerk deden bij onze refugio’s en in mei opnieuw gaan) brengen de 3 vandaar naar Smilde.

   Aankomst Duisburg: Pirate, Akira en Mopita

                                                              Pirate in de bus van Monique en jeroen

Woensdag zien we Pirate dus bij Maureen. Wij willen hierbij tevens alle lieve mensen bedanken die een donatie gaven voor de hoge operatiekosten voor Rayo en Pirate e.a. dierenartsrekeningen. Een grote steun voor een ontroerend mooi doel. Pirate is nu gelukkig al verlost van de pijn van een zelf geamputeerde poot. En terwijl dit bericht getikt wordt, komen er foto’s van Monique binnen.

Maart 31 2019 Honden geven veel en verdienen ook veel terug

  

Als Maureen met Lana aan de wandel is, geniet ze, steekt overal haar neus in, is niet uit smerige sloten weg te houden. De shampoo raakt op. Wil de jonge, actieve Lana aan haar trekken komen, dan moeten nieuwe baasjes haar niet alleen begrenzen/opvoeden, maar ook hond laten zijn, tolerant zijn.

  

Sommige mensen gaan er (onbewust) niet vanuit dat jij je evenzeer aan de hond moet aanpassen als omgekeerd. Ook bij oude(re) honden. Voor beide partijen moet het fijn (samen)leven zijn. Soms krijgen we bv. een vraag naar een (wandel)maatje. Vraag je daarbij echter ook af of jij zelf geschikt voor een (deze) hond bent. Bedenk je spelletjes? Wandel je voldoende? Ook voor veel oudere honden is 3x per dag een vast ommetje saai en weinig. En wat als je weinig weet van hondentaal? Niet goed bent in aanvoelen/snappen en creatief reageren op onvoorspelbaarheden of iets (speels) ombuigen?

Lana mept maar even wat water over de vloer....

Honden geven heel veel. Maar verdienen ook veel terug, ook de oudjes. Zie het sitebericht van 25 februari: 10 honden van 8 – 14 jaar, vorig jaar geadopteerd. Allemaal sprankelen ze nog dankzij baasjes die hen snappen en veel bieden, qua geborgenheid, maar ook actie.

  

Jessica, nu Kessie, een spring in het veld à la Lana, kwam supergoed terecht. In oktober ging ze naar een gezin in Wageningen. Op onze waarschuwingen vooraf kwam het antwoord: ‘spullen zijn hier geen issue’. Een match van voor tot achter. Daarom gaat het: de match, het naadloos passen van pot en deksel, hoe die er ook uit zien. Zijn baasjes open en eerlijk over zichzelf, hun wensen, capaciteiten en mogelijkheden, dan kunnen wij, samen met hen, zoeken naar een match die goed en fijn is, die werkt voor beide partijen.

Maart 27 2019 Update adopties

16 febr. stonden Tantor, Flequi, Nani, Buster, Scooter op de site: aankomst 12 jan. Het liep deze keer niet hard. In die 5 weken enkel Nani geplaatst. Tantor en Flequi hadden net een thuis, maar moesten nog gehaald. Scooter en Buster wachtten nog. Inmiddels is er gelukkig veel veranderd.

  

Tantor, 5 jaar, ging 20 feb. naar Apeldoorn. Ruwe kern, superblanke pit. Echte herdertrouw. We zochten baasjes die deze trouw waard zijn èn goed kunnen opvoeden. Missie geslaagd! Lees maar: ‘Hij springt bijna niet meer op. Een bevriende hondentrainer is heel positief over hem: slim en erg leerbaar. Hij zou Tantor zo mee willen nemen. Tantor en wij genieten van heerlijke boswandelingen.’

  

mist hoektand                                                      in Spanje

2 j. kruising bodeguero (Spaanse boerenfoks) Flequi ging 17 febr. naar Nieuwleusen. Bij 9-j. Fikkie. Een teergevoelig zieltje van de straat. Alles eng. Nu alleen mannen nog. Onder de stoere naam Herman scheurt hij de tuin door en dan weer het huis in, gaat graag mee boodschappen doen in de auto, geniet van wandelen met kleinzoon Siem en … van slapen op het voeteneind! Baasjes: ‘Wat een fijn hondje! Zo blij en trouw. Niet weg te slaan bij het bazinnetje.’

Pups vinden snel een thuis. Behalve Buster. Hij werd in opvang 6 maanden, dus lieten we hem nog castreren. Honden komen gecastreerd aan m.u.v. pups. Adoptanten doen het dan later. Pupje Buster zwierf met een dikke wormenbuik op straat. Maureen wilde voor Buster graag een maatje. Hij had duidelijk steun aan andere honden bij wandelen en vreemde mensen tegenkomen. Gelukt! Sinds 03 maart is hij dikke maatjes met Beagle Beauty in het Belgische Maaseik.

Graatmagere 4 j. Scooter ging 22 maart naar Grijpskerk. Een stoer, aanhankelijk ventje, wordt niet graag opgetild. 3 jaren refugio vielen hem zwaar. Zijn nieuwe baasjes vielen voor zijn ‘rommelige uiterlijk’ en een rugzakje is geen punt: ‘hebben we allemaal’ (zo is het!). Scooter mag eerst wennen en dan met hun busje erop uit naar prachtige plekjes en in sept. naar het hondvriendelijke Texel. ‘Zooooo lief. Slim boefje dat graag wil leren. Scooter is een groot avontuur. Elke dag een stapje vooruit. We genieten met z’n drietjes.’

   in Spanje

Van 5-j. Nani die dus 6 feb. als snelste ging enkel goed nieuws. Loslopen gaat prima en in recreatiegebied De Groene Ster bij Leeuwarden speelt ze met grote en kleine honden. Ze kan heel hard lopen, maar verliest de baasjes geen seconde uit het oog.

23 feb. aankomst Chica. Lana, Dumbo bij Maureen in Smilde. Uitgelaten na dagen reizen. Pyrenee/Roedelleider Bo Ghy ontvangt ze. De andere honden zitten nog binnen. De buurkinderen komen graag.


Chica, bijna 3, wandelt sinds 13 maart vanuit haar tuin het Leeuwarder Bos in! Ze kwam ontredderd van straat. Een leuk, lief terrier mixje met felle kantjes. Ook een super blij ei. Dit dametje behoeft veel liefde, maar moet ook begrensd. Haar pittige stukje sprak hen juist aan. Deze rustige rescue-ervaren baasjes hebben plezier in opvoeden. Ze loopt al los in het bos en is dikke speelmaatjes met het buurhondje.

Dumbo bij oogspecialist

Dumbo, juni 2018, jachthond/spanielachtig mixje, lijkt op een Friese Stabij op korte pootjes. Ook van straat. Een onzekere schat met blind oog. Een oogspecialist constateerde aangeboren defecten aan lens en netvlies. Of zijn onzekerheid daardoor komt (signalen missen), door socialisatiegaten of puber zijn….? Kent hij je eenmaal, dan valt alle eenkennigheid weg. Duro (stoer) woont sinds 23 maart in het Duitse Uelsen midden in het bos. ‘Het klikt zo tussen ons drieën. Hij speelt heel veel, rent rondjes in de tuin en is een ontzettende knuffel.’

  

Lana, speels en actief, maar ook lief en aanhankelijk, wacht nog. Ze is anderhalf, zo leuk en zo apart. Misschien kruising Podenco-Spaanse Waterhond? Ze heeft een zachte chocolade kleurige vacht, sprekende ogen en puntjes aan de oren. Uniek!

Neymar, 6 jaar, geplaatst in dec., moest weer weg vanwege grote onmin met hun oppashond. 1 maart kreeg hij een fijn, nieuw thuis en is Roef gedoopt. Nb. bij hen om de hoek in Nijmegen. Het nieuwe baasje appte dat ze zo blij met hem is. Hij is levendig, gemakkelijk, rent, graaft en speelt. Loopt al vaak los.

Poolse Abe wacht al sinds augustus. Onbegrijpelijk. Hij heeft een rugzakje, zeker. Door onvoorspelbare dingen kan hij zich in het nauw gedreven voelen. Maar in een stabiele situatie, bij positieve sturing, bij ervaren hondenmensen die goed, rustig en duidelijk begeleiden, zal hij beslist veel leren en zich ontwikkelen. Er zit zo’n lieve, open hond in Abe. We zoeken actieve baasjes die hem goed aanvoelen.

Maart 4 2019 SOS Pour Pirate!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hulp gevraagd voor dappere overlevers!

NL 13 TRIO 0198487509 tnv Esperanzahoopvoorhonden

30 jan.: een mail met SOS-aanhef. Anita Dufetel (refugio Sierra Nevada in Andalucia) verontschuldigde zich ons opnieuw hulp te vragen voor een triest, complex geval. Natuurlijk niet vergeefs. Juist die gevallen en oudjes gaan ons, zoals jullie bekend, extra aan het hart (zie site 25 feb. over de oudjes van 2018 en op 26 aug./16 nov./03 dec./15 jan. het droevige verhaal van driepootje Rayo).

Pirate is 2 jaar geleden gedumpt in het dorp Pitres. Zijn linker achterpoot kwam in een zwijnenklem. Ene Ana zag hem rondlopen, bang, veel pijn. Ze dacht dat het zijn dood zou worden: aan de half doorgesneden poot bungelde staaldraad. Zich waarschijnlijk losgerukt van de wildklem met zijn tanden: ook zijn gezicht heeft littekens. Recent was Ana weer in Pitres en zag hem tot haar stomme verbazing terug, met een akelig pootstompje: zelfamputatie, dat moet wel. Hij likte er steeds aan, had nog last. Pirate bleek al langere tijd weer in het dorp op straat te leven, sommigen gaven hem eten. Anita was verbijsterd: een zo gewond dier, dan doe je toch alle moeite om het te vangen en te helpen. Vlak na de ramp was hij heel bang, maar nu na 2 jaar zo vriendelijk. Wij besloten direct samen met Maureen om te helpen: met opvang en het zoeken van een thuis in Nederland. En financieel.

Woensdag 27 feb. is de rest van Pirate’s poot geamputeerd. We hopen en denken dat hij het redt. Hij is sterk, de bloedwaarden van de orgaanfuncties bleken goed. Pirate bleef 1 nacht in de kliniek. Ana sliep bij hem, opdat hij niet alleen was. Bij Rayo zagen we dat de omgeving van de extreem stoffige, zeer simpele refugio met vele honden ongunstig is voor herstel. Gelukkig is Pirate tijdelijk in huis bij een jonge man: een vreugde hem op een bank te zien liggen! Vervoer naar Nederland is al gergeld. Onze vurige wens: een happy end à la Rayo die nu goud heeft en zijn ellende helemaal achter zich gelaten. Ook voor Pirate, nu 3 of 4 jaar oud, gaan we voor goud straks!

Een ieder zal begrijpen dat gevallen als Rayo (zelfs 2 x geopereerd en ivm alle infecties meerdere bloedonderzoeken en veel medicatie) en Pirate ook goud geld kosten. Dan is € 1000 niks. Daarom ons verzoek om steun, opdat we nu en in de toekomst kunnen doorgaan met hulp aan oudjes en aan zulke dappere dieren als Pirate en Rayo, om de extra dierenartsrekeningen e.a. kosten te kunnen betalen.

Februari 25 2019 Onze oude(re) dieren v.a. jan. 2018: ervan leren en genieten, ver komen met geduld en creativiteit, aanvaarden dat wat (blijvend) is.

Ondanks al hun ballast genieten ze weer: van spelen, wandelen, aandacht, comfort. Prachtig hoe geduldig, creatief, liefdevol en praktisch baasjes een weg zoeken met ziektes en angsten, onzekerheid, antennes ivm mogelijke dreiging enz. Velen plaatsen we bij vitale, inventieve, relativerende, oplossingsgerichte mensen die geen druk leggen, eigen tempo gunnen: qua zindelijkheid, alleen slapen, omgang met andere honden, angst voor mannen etc. Met wat blijvend is zoek je een manier van omgaan of mijdt situaties. Adembenemend hoe sommigen zich ontplooien na een zwaar leven.

  

Tommy, 10 of 11, uitgehongerd in een Hongaars bos, kwam van ver. Zo sneu. Zijn bazinnetje moest hem door ziekte afstaan na 7 gouden jaren. De nieuwe baasjes in Zwijndrecht (17 nov.) hebben alles voor hem over. Hij slaapt niet alleen. voelt zich veilig en geniet: lange wandelingen, winkelen, Ouwehands Dierenpark, in de camper….. Maar door zijn verleden valt de overgang ook zwaar. Maagproblemen. Moeilijk alleen zijn. Hij at een fleecedekentje op, sloopte speeltjes. Langzaam gaat het beter: de tijd, de goede zorg en liefde, het fijne leven doen hun werk.

Lady, Ned. doorschuifhondje, 11 jaar, woont in Andijk sinds sept. ‘Zo blij met Lady. Hopen dat ze nog jaren bij ons zal zijn. We laten ons begeleiden door een gedragsdeskundige, want uitvallen naar andere honden lijkt op deze leeftijd moeilijk af te leren. Daar moeten wij misschien mee leren leven. Geeft ook eigenlijk niets.’ Tja, toch onzekerder dan ze overkomt. Sporen van het verleden. Prachtig als mensen er zo tegen aan kijken.

Schapenles op je elfde. Border Collie Din, jan. 2018 geadopteerd in Uden, komt na jaren aan zijn trekken. Uitstekende opvoeders die hem naast geborgenheid en een prachtleven volstrekte duidelijkheid bieden. Resultaat: waar de baasjes gaan, is het goed. Dus altijd mee: café, op pad voor hun werk, zelfs Parijs. Din ligt rustig te wachten, probleemloos.

Diana wordt 9. Ze ging 21 jan. 2018 naar poedelvriendje Jimmy in Krimpen ad IJssel. Het gaat top, na een jaar is ze gewend aan alle rituelen. Spanje zou haar niet herkennen: leuk en lief en mooi!

11-j. Lita, broodmager zwerfhondje, ging in jan. 2018 naar lieve mensen in Hoogerheide. Ze hadden 2 oudjes, geadopteerd toen ze al 15 waren. Nu overleden. Lita kreeg toen als maatjes Suus en Casper, ook 11, en de nodige kwalen: Suus en Lita blind aan één oog, Casper stokdoof en incontinent. Maar ze zijn gelukkig. Ze gaan naar het strand (bolderkar is bezemwagen), met het camperbusje erop uit en huren fietskarren.

Psikus, ruim 14, zwierf eerst op straat en zat toen 10 jaar in een Pools shelter in Bialystok. Abcesbulten, hartruis, trilling in de poten, een forse gebitsingreep was ook nodig. Hij is opgeknapt!!! Sinds 29 nov. geniet hij op zijn ‘landgoed’ in Odijk (1 ½ ha omheinde weide, bosschages en zwemvijver!) met vriendjes Wolfje en James: helemaal thuis, vrolijk en knuffelig. Helaas, indrukwekkend ogend hondenbezoek moet zich aankondigen: toen een bevriende Berner Sennen te pardoes voor zijn neus stond, waren de rapen gaar. Psikus werd een Pitbull die zijn nieuw verworven status extreem duur verdedigde.

Refiks, maart 2006, forse hartruis, ook uit Bialystok, woont sinds juli in Tzummarum bij een oude Westie, katten, eenden, kippen, konijnen en vogels. Hij zat pas kort in het shelter ivm overlijden baasje. Slechte conditie en te dik. Maar nu! Je merkt niet dat het een oude hond is, schrijft Marian. Hij duikt de Friese sloten in en ze doen de wandeling vaak half hardlopend, Refiks los en voorop. Heel blij met hem!

Poedeltje Bonny, geb. 2010, ons voorbeeld van dapperheid, zat haar hele leven opgesloten in een kamer. Kende niks, niemand. Zat een week lang verstopt onder meubels, vol angst en wantrouwen. Iel scharminkel, kromme rug, deed tig kleine plasjes. 10 maanden opvang bij Maureen deden wonderen: stapsgewijs ging Bonny vooruit. In sept. ging ze naar Groningen, waar het wonder voltooid is. Bonny lijkt probleemloos, zo veilig en gezond voelt ze zich. Ze lopen elke dag uren, ze is voor de grootste honden niet bang en … ze fietsen!

  

Maltezertje Thais, 2008, nu in Oldenzaal, is gedumpt na een broodfok-leven. Vreselijk gebit, vervilte vacht, kleine mama tumoren. Ze leek doof, maar reageerde niet: men praatte nooit tegen haar. We plaatsten haar bewust bij een actief baasje dat veiligheid biedt (nr 1), maar ook veel speelt en wandelt. Waar je sommigen niet meer moet belasten met veel prikkels en inspanning, verdienen de Bonny’s en Thais’ meer dan ommetjes. Ook Thais is niet snel moe en wil de wereld ontdekken. Na 10 jaar straalt en huppelt ze!

  

Trompa mag niet ontbreken in dit rijtje. Ze is van 2006! Terwijl Bullterriers gem. 8 – 10 worden. Ze is nu een jaar bij haar nieuwe baasjes. En geniet dagelijks, als ze mee gaat naar hun werk op een chique Wassenaarse golfbaan. Enige probleem: Trompa rijdt zo graag in auto’s en golfkarretjes, dat ze er niet uit wil en dan verre van vriendelijk is.

Februari 16 2019 Aankomst Nani, Tantor, Flequi, Buster, Bobi > Scooter: aankomst 12 jan.

      

Hier alle 5 nog in Spanje

De 8 dec. honden + Rayo waren alle 6 in een maand geplaatst (ook nog droomadopties!). In jan. stagneerde het. Geen van de 5 vond een thuis. Up en down, alles komt voor. Het weer werkte niet mee en de reacties, die wel kwamen, waren het net niet en soms duidelijk niet. Bv. iemand is echt te oud voor een jonge hond, maar schrijft: ik ben van plan 103 te worden. Velen lezen slecht. Staat in de advertentie ‘niet bij kinderen’, schrijft men vrolijk ‘mijn kindje van 2 vindt honden zo leuk’. Soms lijkt het goed, Maureen informeert dan uitgebreid, waarop je niks hoort, nog geen nette afzegging. Of men gaat ineens op de procedure afgeven (vragenlijst niet willen invullen bv.). Dus wel werk aan de winkel, maar geen adopties.

  

Hier allemaal bij Maureen in Smilde

    

Het loopt weer. 6 febr. ging Nani ging als 1e naar het Friese Lekkum. Ook haar adoptie had voeten in de aarde. Genoeg reacties. Maar in 1 geval ineens wantrouwen tegen Middellandse Zeeziektes. Bij een ander was niet bij beiden de klik bij kennismaken: niet de 1e keer dat de reagerende partij graag wil, de achterban meeloopt, maar terugkrabbelt, als het menens wordt. Gelukkig zijn deze baasjes weg van haar. Hondenmensen die niet zonder kunnen. Nani is 5, oogt rustig, snel tevreden, lief. Maar bloeit op bij flink wandelen. De 1e nacht sliep Arend bij haar. Die veilige start is weldadig. Nani maakt inmiddels draafrondjes door de kamer en speelt in het prachtige recreatiegebied De Groene Ster met grote en kleine honden. Als ze weer met de caravan erop uit gaan, gaat ze mee. ‘Alsof ze al jaren bij ons is. Zo blij met haar. Een heel makkelijk hondje. Wat kan ze hard lopen!’

Buster, een kortpotig, onherleidbaar mixje, liep als pupje (geb. aug.) op straat en zat verder in het asiel. Dus socialisatiegaten. Super met andere honden, met mensen spannend. De straat: heel eng. Vrolijk, speels, lief, niet heel druk, niet heel rustig. Door gebrek aan veiligheid/stabiliteit in de cruciale 1e maanden niet zo ongecompliceerd dat hij wel even meeloopt in een druk gezin of drukke wandelomgeving. Heel aanhankelijk naar Maureen nu. Een stabiel hondenmaatje zou Buster enorm helpen. Laatste nieuws: vanmorgen op een speelochtend in Rolde voor honden deed hij het super tussen de andere baasjes en hun honden. Buster is het investeren meer dan waard.

  

Scooter is 4, afgestaan en al haast 3 jaar in de refugio. Broodmager. Gelukkig al een kilo aangekomen bij Maureen. Lief en aanhankelijk en rustig. Loopt heel goed aan de lijn en kan hard rennen over de speelweide. Gewoon een fijn kameraadje dat we zo graag een eigen, blijvend huisje gunnen, waar hij echt goed op gewicht kan komen.

  

Flequi, Boerenfoksje van 2, is een straathondje. Een lief, rustig, super gevoelig zieltje, dolblij met aandacht en intimiteit. Kende waarschijnlijk weinig contact met mensen. Alles was eng: nieuwe mensen, wandelen. Alleen zijn: heel zwaar. Een hondje dat dus baasjes nodig heeft die geborgenheid en liefde geven en alles, zeker het alleen zijn, rustig opbouwen. En….. die baasjes zijn er!!! Na kennismaking en een nachtje rustig laten bezinken kwam zonet het bericht dat Flequi zeer welkom is. Wij zijn overtuigd dat het goed komt: hij zal zelden alleen zijn, niet eens alleen hoeven te slapen en krijgt de lieve, speelse 9-jarige Fikkie als maatje.

  

Sterke Tantor lijkt de stoerheid zelve. Herder in optima forma qua uiterlijk en karakter. Bijna 5. Trouw, alert, waaks. Blij naar mensen. Een heel aanhankelijk dier dat het enkel goed wil doen. Maar … je moet zo stevig in je schoenen staan. Letterlijk en figuurlijk. Springt zo tegen je op. Gaat blij mee wandelen, niet bang van verkeer, maar wil overal op af. Kent wat commando’s, maar is verder behoorlijk onopgevoed. Kortom, een prachtige, maar forse opvoedklus. Tweede verrassing van vandaag: Tantor had bezoek en ze willen hem graag hebben.

Februari 9 2019 Miky en Danko

  

Miky en Danko zijn van het allereerste Esperanzajaar: 2011. Ze kwamen uit het dodingsstation. Voor beiden vonden we gouden baasjes waar je een rescuedier met gerust hart achter laat. Mensen die er 100 % voor gaan. Prachtige honden, allebei intens lief op volstrekt andere, eigen wijze. Groenendaler Miky, nu ong. 9: sociaal, energiek, onzeker. Langharige herder (Finse Lappenhond?) Danko, een jaar of 12: meer stoïcijns en rustig. Beiden poezenliefhebber. Bij Danko wandelde poes Jip altijd mee op de Drentse heide. Miky en poezen: dat gaat diep.

  

De imposante Danko wordt inmiddels een stramme, oude baas die al wat kiezen mist. Hij beleeft nu een heerlijke oude dag.

  

Na de noodkreet voor beiden brachten we ze een poosje onder in een hondenpension. Kostbaar, maar er was geen andere tussenoplossing tot we ze konden ophalen. Het was het waard!

    

Wachten op Schiphol tot Michiel met de auto kwam. Miky werd door de baasjes van Schiphol gehaald en wij brachten Danko naar Maureen.

Februari 6 2018 Hoe vergaat het Coco, Canelo, Nala, Neymar, Otto?

Aankomst 8 dec. Voorgesteld op site 19 dec. 5-j. Cocker Neymar ging vlot door naar Nijmegen. Hij doet het goed, leert snel op alle aandachtspunten, toch zoeken we nieuwe baasjes: slaande ruzie met de angstige Schapendoes pup van hun dochter die veel bij hen is. Neymar dondert er bovenop. Alles geprobeerd, binnen en buiten, ook met hulp, nul resultaat. Terwijl het super gaat met hun eigen 3 andere honden. We zien het een enkele keer vaker: een onzekere en/of angstige hond die daardoor ahw aanvalsgedrag uitlokt. Niemand kon dit voorzien. Sneu voor Neymar en de baasjes.

    

5-j. Beagle Otto, nu Otis gedoopt, ging 16 dec. naar Hengelo. Zijn succesverhaal werd al vermeld. Waar de een de vingers in de oren doet bij een overenthousiaste Beagle met bas- en loei-blaf, die geregeld lak aan de baas heeft, is de ander volledig verkocht. Dus werd al snel even enthousiast aan het ‘kroamschudd’n’ begonnen. Otis vindt alle aandacht en de heerlijke, lange wandelingen helemaal super.

    

24 dec. ging 4-j. Coco naar het Drentse Vries. Coco kwam van de straat en zat daarna 1 ½ j. in de refugio. Hij vindt het heerlijk enig hond te zijn en dicht bij de baasjes op de slaapkamer te slapen. Het vuurwerk deerde hem dan ook totaal niet. Op de wandelingen blijft hij nog even aan de lijn, want Coco lijkt ook iets eigenzinnigs te hebben.

    

28 dec. volgde Canelo, nu Harvey. 5 à 6. Ook hij zwierf en zat maar liefst 2 ½ j. in de refugio. Hij woont in Kropswolde op een droomplek: een knotsgrote tuin en vlak bij bos en Zuidlaardermeer. Berichten: zo lief en knuffelig, vindt sneeuw geweldig, elke dag een eind lopen in het bos, super slim, rent al los naast de fiets, brengt de bal terug, zit en pootjes, model bij de dierenarts en met de katten alles ok. De 1e cursus staat voor de deur en tzt gaan ze speuren. Na zo’n leven, ongelooflijk toch! Ja, bij sommige honden is socialisatie een brug te ver, maar bij velen komt het goed bij mensen met een gevoelige snaar voor de juiste benadering/aanpak.

  

Nala is 1 jaar. Ze ging 13 jan. naar Mariahout in Brabant. ‘Ganz süsse, etwas stürmische kleine Maus. Si ist nicht mehr ängstlich‘, schreef Conny van refugio Protectora. Deze lompe, vrolijke puber waar nul kwaad in zit, zat in haar uitwerpselen, vastgeketend aan de muur. Op straat gezet, toen buren dreigden met aangifte. Intens lief gebleven. Wel handen vol opvoedwerk! Je moet letterlijk en figuurlijk sterk in je schoenen staan. De 1e successen zijn geboekt! Een paar keer ook ’s nachts even buiten plassen en ze was zindelijk. Even erbij slapen en al snel kon ze het alleen. 3 à 4 x per dag leeft Nala zich uit in bos en veld en loopt soms al los. Ze voelt hoe geliefd ze is, Nala voelt zich veilig.

    

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop