BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

   

U kunt ons steunen door te storten op  Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509                                   BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar                                                                                                                                                Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                 52219410                                                                                          RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                         850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                        6444172                                                                                Registration of European Trade Recognition, EG approval number:        317612

BLOG onder de adoptiehonden

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)


Ter Adoptie

Abe                                                                                      Psikus

           

  Betty

        

Abe en Psikus komen uit een Pools shelter. Betty uit Roemenië was geadopteerd in Nederland, maar moet herplaatst worden wegens omstandigheden.

Thais   

        

Thais komt uit het shelter Sierra Nevada in Padul (prov. Granada).

Klik op de zwarte knop hieronder voor meer informatie, foto's en filmpjes. U komt dan op de adoptieblog van de Ranjaclub.

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adopties

November 11 2018 Vreugde en verdriet

18 oktober stond nog een blij bericht op de site over Cuca die okt. 2015 naar Maureen kwam en later in Dierenthuis Almere ging wonen, omdat adoptie in een reguliere situatie te riskant was voor dit jarenlang gepeste dier. Op de recente bezoekersdag van Dierenthuis maakte Cuca heel lief contact met een bezoekster die een foto van haar maakte en ons vertelde dat ze gelukkig was. Helaas kwam vlak daarop een mailtje dat Cuca was overleden. Ze was een paar dagen minder goed en bij bloedonderzoek bleek haar lever heel ziek. Ze is rustig ingeslapen in de voor haar inmiddels veilige en vertrouwde omgeving van Dierenthuis, 12 ½ jaar oud. Het is verdrietig, maar tegelijkertijd zijn we heel blij dat Cuca 2 jaar rust en oprechte liefde en aandacht heeft gekend.

  

Verder een lange rit naar Zwijndrecht vandaag: huisbezoek voor Tommy, een terrier uit Hongarije van ong. 10. Ingrid en Peter vonden hem verzwakt en uitgehongerd in het bos. Ze hebben hem opgekalefaterd en opgevoed. Hij bleek een leergierige knuffel. Ingrid geeft de honden die op hun pad komen in Hongarije een basistraining en Tommy bleek een bolleboos. Hij kreeg uiteindelijk een Nederlands bazinnetje dat de zomers in Hongarije doorbracht. Helaas kan ze door ernstige ziekte niet meer goed voor Tommy zorgen. Het is een daad van liefde van haar om haar zo geliefde maatje terug te geven, opdat hij een nieuw, goed thuis krijgt. Wij hebben hier veel respect voor. We hebben al snel een prachtig thuis gevonden voor Tommy. Bij lieve, serieuze mensen die al meerdere honden met een flink rugzakje een liefdevol en mooi leven gaven. Tommy krijgt het heerlijk: slapen op de slaapkamer, vaak mee de natuur in met de camper, dagelijks lekker lopen. Dat laatste is ook super. Helaas krijgen we voor oudere honden vaak reacties van ‘blokjes om’ mensen. De dieren krijgen dan geen slecht, maar wel een heel saai leven. Een levendige hond als Tommy die wat in zijn mars heeft en geniet van een flinke wandeling en rennen doe je dan echt te kort.

November 4 2018 Een extra intensieve maand.

9 honden kwamen naar Nederland. We wilden rond Dierendag extra kansen bieden. Amélie (Snoef), Bikkel, Monty ( Doppie), Thais en Jessica per vliegtuig, met Monique en dochter Milou (adoptanten van onze Roemeense Alfi). Zij deden vrijwilligerswerk bij refugio Sierra Nevada. Anita heeft het zo gewaardeerd: mensen waar je wat aan hebt, of het nu gaat om poep scheppen, honden socialiseren, informatie over potentiële adoptiehonden enz. Prachtig dat ze 5 honden meenamen. Vlak daarna kwamen Grover, Vonk (Goofy), Dunja, Okke via wegtransport.

    

Grover                                      Bikkel                              Goofy                                  Snoef

      

Okke                                      Dunja                              Doppie                          Jessica

8 zijn al thuis (Thais nog niet). Dus intensief screenen, zorgvuldig wikken en wegen, door Maureen en ons in goed onderling overleg. Fase 1: schriftelijke informatie-uitwisseling, stap 2: telefoongesprek en tot slot de huisbezoeken: in Oss, Balkbrug, Meppel, Wageningen, Emmen, Assen, Moordrecht, Swifterbant. Dit naast overleg met Spanje, transporteurs, de juiste papieren, registraties en archivering etc. etc. Maar wat zijn we blij met de gouden mandjes. Op 15 oktober berichtten we al over de eerste vier. Hieronder staan ze allemaal.

   Grover

Grover was de eerste, op 09 oktober. Dit lieve, sociale, wat Schnautzer-achtige mix-reutje met zijn zwarte krullen is anderhalf. Zijn baasjes zijn mensen met een grote motivatie en een heel open houding. Het is hun eerste hond als gezin. In eerste instantie noemden ze Thais, Bikkel en Monty Maureen hielp hen bij de keuze.

   Bikkel

Bikkel, die 13 oktober thuis kwam, had zo’n zwaar leven. We schreven al dat hij in het paradijs is gekomen. De doodgoeie Labrador Bobo is Bikkels steun . Kater Teun van 18 wandelt al gezellig mee. Bikkel blijkt bang van beeldschermen. Bij de tv is hij als een speer vertrokken en als de baas achter de computer zit, komt hij niet in het kantoortje. Ze gaan Bikkel steunen om vertrouwen op te bouwen. O.a. door een puppy cursus, zodat hij (hoewel al 2) niet door grote honden wordt overdonderd.

   Goofy

14 oktober vertrok Chihuahua-Yorkie mixje Goofy. Deze 3-jarige, vrolijke, open mini blijkt niks niet bang voor grote honden. De hele familie heeft honden- en rescue-ervaring. Samen met huisgenootje Muffin en buurhond Rakker wordt veel gedrieën gespeeld en gewandeld. ‘We zijn stapelgek met hem.’

Snoef

Spaanse Waterhond Snoef die ook de 14e vertrok, zit nu helemaal op haar plek. Haar baasjes gaan voor rescue èn Spaanse Waterhonden. Snoef woont met rasgenootje Tommy. Snoef krijgt een opvoeding eerste klas van bazinnetje Patricia met alle Martin Gaus diploma’s en heel veel beweging, als ze mee mag met haar uitlaatservice. Ze zijn trots hoeveel Snoef al geleerd heeft: aan de lijn, spelen met andere honden, respect voor Tommy, komt terug op commando en gaat dan zitten … Ze pakt het snel op. ‘Het is leuk om met haar te trainen.’

   Okke

Onze kleine Pandabeer Okke, ook twee, vertrok 27 oktober. De baasjes stapten na het huisbezoek en definitieve go direct in de auto. Okke heeft een centenbakje en mist wat tandjes. Hij heeft het nodige meegemaakt. Okke schrikt soms echt terug. We zochten een stabiel plekje voor, waar hij graag gezien wordt, bij mensen met inlevingsvermogen, die snappen dat Okke geen instap klaar hondje is. Voelt Okke dat, dan hij is hij zo lief en makkelijk. De baasjes schreven dat hij al een anti schrokbak heeft, want hij had in 2 tellen zijn eten op. En hij probeert al tosti’s te stelen. Dat is goed nieuws.

   Dunja

De verlegen Dunja van anderhalf heeft enkel in een refugio geleefd. Afgelopen maandag haalde haar baasje haar. Ze is zo grappig om te zien is, vinden wij. Veel is spannend, ze durft op straat niet naar mensen. Dunja krijgt nu een heerlijk leven. Haar baasje was ecoloog, een echt natuurmens, die lange wandelingen maakt. Haar wereldje wordt vast veel groter. Gelukkig is ze nieuwsgierig, heeft veerkracht en leert snel. De eerste wandeling in de buurt ging goed, Dunja laat zich makkelijk corrigeren en de kat: van beide kanten geen enkel probleem.

  Doppie

Doppie, ruim 1, ging eergisteren naar huis. Doppie maakt je blij. Een racewagentje in Maureen’s grote tuin, een knuffelig, maar ook zeer ondernemend, vrolijk, actief ventje, stoer aan de lijn, overal op af willend. Plus nog eens een pittig stukje terrier in zijn karakter. Maar o, wat een klein hartje als het hard regent, waait en onweert. Hij werd zwierf in Andalucia tijdens een noodweer van de afgelopen maanden op straat, volledig in paniek. Alleen zijn in zulke situaties kan hij absoluut niet. Bij deze baasjes krijgt Doppie al wat hij nodig heeft. Ze zijn net zo enthousiast als Doppie, wandelen veel, laten hem nooit alleen en waarderen juist het terriertje in hem. Vanmorgen schreef Doppie: ‘Ik heb het wel voor mekaar, want ze kunnen me al niet meer missen.’

   Jessica

Gisteren is Podenco-mix Jessica, ruim 1 jaar, gehaald. Ook zij zwierf op straat. Wat een bijzonder uiterlijk met haar stippen, een blauw en een bruin oog. Een atletische Spaanse jachthond die sportieve baasjes nodig heeft. Ze komt in een gezin met 3 kinderen in een omgeving met bossen en uiterwaarden. De baasjes gaan met haar fietsen en Jessica gaat hardlopen met de baas. En op hun camper vakanties is de hond er altijd bij. Jessica is een vrolijke, speelse, ondeugende puber die bij Maureen dagelijks een kussen of dekbed vernielde. ‘Mooie spullen zijn geen issue’ zeiden ze gelukkig, toen we hiervoor waarschuwden. Heerlijk.


Oktober 18 2018 Berichten van oudjes

Trompa: hoogbejaard de wereld in

  

Een vroeg telefoontje: ‘Met de Dierenambulance. Bent u een hond kwijt?’ Nee, Rafa en Kitty sliepen onder onze neus. Het betrof Trompa, de Engelse Bull van 12 ½!!! Trompa overtreft de records van dit ras. Gemiddelde leeftijdsverwachting is 6-9. Ze is op haar oude dag gedumpt in Spanje en 3 maart geadopteerd. Fantastisch dat er mensen zijn die een dier nemen dat al zo ver in reservetijd leeft. Trompa werd dame op stand. Beide baasjes werken beiden op de meest chique (en waarschijnlijk ook meest diervriendelijke) golfbaan van Nederland in Wassenaar. Trompa gaat elke dag mee, net als haar 2 Chihuahua huisgenootjes. Ze vermaakt zich geweldig. Scharrelt heerlijk rond en rijdt graag op een golfkarretje. Net als in de auto. Daar springt ze zo in, maar is er niet uit te krijgen. Nu had Trompa blijkbaar zin haar blik te verruimen.

  

Dat wij gebeld werden komt, omdat we de adoptiehonden na aankomst registreren bij een chiporganisatie. De nieuwe baasjes hebben dat keurig (staat in het adoptiecontract) laten overschrijven op hun naam. Maar de registratie door Esperanza was niet verwijderd. Ze hadden dus 2 telefoonnummers en belden ons eerst.

Cuca: toeval bestaat niet

  

Ook Cuca is al 12. Ze kwam oktober 2016 als 10-jarige naar Nederland. Een schat, dol op aandacht. Maar zo verwaarloosd en gepest, dat ze geen enkele druk verdroeg, onmiddellijk denkend dat men haar wat aan wilde doen. Dan kon ze bijten. Ze is onder verdoving medisch verzorgd en bevrijd van pijnlijke klitten, doornen en haar compleet vervilte vacht. Adoptie bleek uiteindelijk geen optie. Te riskant dat er onverwacht iets zou gebeuren en Cuca dan het kind van de rekening zou zijn. Dat was Cuca haar hele leven al geweest. Met pijn in ons hart gaven we de droom op dat Cuca nog een paar jaar een eigen liefdevolle familie zou hebben.

  

Maar Cuca is gelukkig! Dierenthuis in Almere nam haar op. In dit dierenparadijs blijven alle zieke, gehandicapte en getraumatiseerde dieren tot hun dood. Ze leven in alle vrijheid in prachtige grote kamers en op het grote terrein. Cuca heeft daar geen enkele druk, de (medische) verzorging is in eigen huis. Ze woont bij de senioren en zowel op de dagelijkse wandelingen als op de maandelijkse bezoekdagen is Cuca er altijd bij. We waren één keer op bezoek en kregen soms een berichtje: het gaat Cuca heel goed.

Maar laatst was de verrassing wel heel groot. Op Faceboek stond zomaar een lieve foto van Cuca. Van Cora die ook altijd helpt bij de Open Dag in Diever voor de tweede kans hondjes. Wij reageerden opgetogen. Cora’s antwoord: ‘Pas toen ik thuis was en de foto's bekeek las ik haar verhaal op de site. Ze heeft het daar echt geweldig! Ze kwam een paar keer naar me toe voor een knuffel en pakte toen zachtjes mijn hand. Zo lief en daarom heb ik haar op de foto gezet. Toeval bestaat niet Dirkje....’

Omi: wie sponsert haar mandjes?

    

Geregeld staat onze 13-jarige Omi even op de site. Omi verbindt. Omi ontroert iedereen. Haar verhaal raakt je in de ziel: een oud, ziek hondje met oogjes vol zweren, dat in een dodingsstation in een hoek wordt gesmeten. En Omi zelf ontroert. Door haar lieve uiterlijk en haar uitstraling: helder en sereen. Door het neusje in de wind, de pootjes op het gras, het hele stille genieten. Sommigen lieve mensen steunen haar financieel, want haar voer en medicatie kosten het nodige. Hoe lang ze nog heeft weten we niet. Ze heeft geregeld kleine Tia’s waarvan ze snel herstelt. We zijn dankbaar dat ze al ruim een jaar zo geniet van maureen haar zorg en liefde en de heerlijke tuin en de zachte mandjes. Omi heeft al meerdere versleten. Ze is niet meer zo schoon en de vele andere dieren vinden het leuk om aan die zachte stof te sjorren.

Oktober 16 2018 ‘Met Tito hebben wij een ontzettend lieve en zeer trouwe hond verloren. Wij zullen hem nooit vergeten.’


15 oktober 2018 is Tito overleden. Tito was sinds 3 weken ziek: sloom, een vergrote milt en thrombocytopenie. De klachten namen snel toe net als de groei van zijn milt. Na 2 weken had hij nog maar 10 % van het normale aantal bloedplaatjes en waren zijn rode bloedcellen met 80 % verminderd. De dierenarts internist die Tito behandelde stelde de diagnose: acute leukemie. De laatste dagen kon hij niet meer eten. Maar tot het laatst was hij alert en ongelooflijk lief en trouw. Gisteravond is hij thuis te midden van het hele gezin ingeslapen. Tito heeft een mooi graf in de tuin gekregen.

pupje Tito

Tito kwam uit Andalucia. Hij is 6 jaar geworden. Hij werd als piepklein pupje in de vuilnisbak gegooid samen met Simba, Tara en Luna. Toen ze ruim 3 maanden waren, vlogen ze met ons mee naar Nederland. Tito’s adoptiefamilie stond hem op Schiphol op te wachten op 15 november 2012. Tito heeft kort geleefd, maar kreeg een meer dan fantastisch leven. Hij ging altijd mee op vakantie, ook op wintersport en wandelde hele einden. In 2015 was hij te zien in de tv-serie ‘Volgens Jacqueline’ van Maria Goos. De hoofdrolspeelster nam dit weekend nog afscheid van Tito, net als veel andere vrienden. Iedereen hield van hem. Wij zijn verdrietig, maar intens dankbaar dat Tito zo’n prachtig leven heeft mogen krijgen met de allerbeste zorg en zoveel liefde.


Oktober 15 2018 Vier nieuwe baasjes!!! We wachten op nog meer!!!

29 september kwamen er 5 honden per vliegtuig: Amélie, Jessica, Bikkel, Thais en Monty. En zondag 7 oktober, 3 dagen eerder dan verwacht, weer 4: Tuna (nu Dunja), Grover, Okke en Vonk met een wegtransport. Ook wachten Abe en Psikus uit Polen ook nog op een baasje. En niet te vergeten onze Roemeense Betty, een hele lieve hond die al heel lang wacht op een baasje dat haar gebruiksaanwijzing begrijpt. Je kunt een boek schrijven over reacties. Soms lijkt het weinig veelbelovend en is het toch raak. Soms is het heel veelbelovend en wordt het onverwacht toch niks. Zo gaat het altijd en ook nu weer. Na de komst van de 5 honden was het doodstil. Ook het weekend daarop nog. En toen waren er 4 fantastische plaatsingen in korte tijd: Van Grover, Amélie, Vonk en Bikkel.

GROVER Curro in Spanje          Grover thuis                          Grover bij Maureen

    

Dinsdag was het huisbezoek voor Grover en daarna zijn ze direct in de auto gestapt om hem te halen. Het hele gezin is blij met de kleine, super leuke, sociale Grover van anderhalf. We kregen al 2 updates gelukkig: heerlijk gegeten en geslapen. En een uitgebreide snuffelwandeling op een bospad vanmorgen. Het magere mannetje gaat vast lekker aankomen.

BIKKEL in de refugio      bij Maureen                                  al aan de wandel met poes Teun al na 1 dag

  

Een slim stoer mannetje van ruim 2 dat een zwaar leven had. Aan een korte ketting. Slaag. Zijn ene achterpootje belast hij soms niet en heeft een afwijkende huppel. Een oude, onbehandelde breuk waar hij geen last van heeft. Bikkel oogt wat als een Hollands Smousje. Het gouden karakter daarvan heeft hij in elk geval. Ondanks alles bleef hij lief, knuffelig, rustig, maar soms ook heerlijk actief. En …….. Bikkel is al thuis. Zaterdag kwam onze droom voor Bikkel uit: hij woont nu in het paradijs. Een supergrote tuin, waar hij direct na aankomst alle hoeken en gaten ging verkennen. Dus kropen wij ook door de bosjes achter hem aan, schreven de nieuwe baasjes. Want stel dat Bikkel een gat in de afrastering zou vinden. Hij is vanaf aankomst maatjes met de 18-jarige kat Teun en de 12-jarige Labrador Bobo. De baasjes gaan werken aan spieropbouw, zodat hij beter gaat lopen. Bikkeltje die nooit een huiselijk leven kende, krijgt nu alle liefde en zorg. Hij eet al als een bouwvakker!

VONK (in Spanje Chispa) > nu Goofy bij Maureen                              thuis

  

Een open Chihuahua-Yorkie mix reutje van 3 jaar, sociaal met andere honden. Een echt kleintje van 3.4 kilo. Deze ieniemienie van 3 jaar heet nu Goofy en is ook al thuis. Bij hele lieve baasjes en vriendinnetje Muffin. Het lijkt of Goofy al helemaal gewend is. Al heerlijk aan de wandel met Muffin en buurhondje Rakker in zijn nieuwe tuigje.

AMÉLIE (in Spanje Amy) > nu Snoef     bij Maureen                      Snoef en Tommy na een uitlaatronden in de bossen

  

Haar voorgeschiedenis is volledig onbekend. Ze is op 2 jaar gezet, maar zou ook 1 kunnen zijn. Een Spaanse Waterhond. Sinds de aankomst speelden adrenaline en hormonen nog aardig op. Vrolijk en opgewekt zette ze bij Maureen de boel op stelten, jatte slippers, sjorde aan kleden enz. Maar ze kan ook al rustig zijn en genietend tegen je aan liggen. Ze ging zondag naar haar nieuwe baasjes en hondenmaatje Tommy, ook een Spaanse Waterhond. We zijn blij en opgelucht. Hier zal ze tot haar recht komen, begrepen en goed begeleid worden. Bazinnetje Patricia heeft een uitlaatservice, alle dierendiploma’s en kent dit ras als geen ander. Ze zal haar streken glimlachend aanzien, maar ook heel goed in staat zijn haar op te voeden. En de eerste berichten: onvoorstelbaar goed.

September 29 2018 Kitty haar leven bij ons

29 april stierf Niki. 01 augustus kwam Kitty. Het is goed. Niki en Kitty staan niet tegenover, maar naast elkaar. Blij met haar komst. Elkaar verkennen, vanzelfsprekendheden/patronen ontwikkelen, het groeit in stapjes. Ze is lief, zacht, blij, aanhankelijk. En bruisend, sprankelend, energiek. Ook Kitty is aan het wennen. In haar 4 jaar Spanje lijkt ze niet verwend. Uren alleen op een patio wellicht? Ze is aardig gefixeerd op eten (pikt tomaten, bananen enz. en eet ze met huid en haar op) en plast, deels al lopend, op de stoep. Ze kent al veel patronen, kan relaxen, maar is ook snel alert. Kent ze je, dan springt ze pardoes in je armen. Ook ongevraagd. En meer dan fijn: tussen Kitty en Rafa zit het goed. Rafa is weer de oude. Geen spoortje van jaloezie. Net als tussen Niki en Rafa is er op het eerste oog niet zoveel contact. Meer vertrouwdheid: de ander is er. Als ze blij zijn, bv. bij uitgaan, dan rennen ze even naar elkaar toe om te neuzen en bij het wandelen soms samen ergens op af. Kitty ging al 2 x mee op huisbezoek het land in. Ze doet het prima. En van de week, bij dierenziekenhuis Drachten, voor een grondige controle en bloed- en urine-onderzoek, deed ze het ook super. En gelukkig gisteren een telefoontje: alle uitslagen goed.

  

Bij de dierenarts                                                                          ontspannen                          samen met Rafa snuffelen

  

Kitty stond in de blauwe modderklei Thuis lekker knabbelen

Kitty haar leventje: wandelen, ballen, relaxen, een snack, lekker vies worden in de onvervalste blauwe, Friese zeeklei enz. enz.


September 27 2018 Wat een cadeau: een jaar Omi

    

Een cadeau voor Omi en voor iedereen die om Omi geeft. 24 augustus vierden we bij Maureen dat Omi 13 werd (zie site). 25 september: een jaar in Nederland. Onze hoop kwam uit. Na haar gigantische ellende kreeg ze, hoe wankel ook in gezondheid, nog een fantastisch jaar. Natuurlijk vierden we dit dinsdag. Ze wordt wel minder, maar geniet nog altijd in haar eigen, kleine wereldje: van een hapje, een knus nestje, liefkozing, een rondje scharrelen in de grote tuin. Vaak zie je duidelijk: het neusje in de wind. 25 september 2017 vloog ze met ons naar Nederland. Haar redster uit het dodingsstation, Anita van refugio Sierra Nevada, legde tevoren van alles uit over eten en medicatie. Die liefdevolle zorg is door Maureen voortgezet.

September 26 2018 Lady is thuis! Gelukkig gaan er mensen voor oudjes en dieren met een beperking.


Soms denk je stiekem bij een hele aansprekende pup/hond wel eens: warm broodje. Logisch. En fijn. Maar extra blij maken adopties van honden met een bepaalde problematiek/handicap of gewoon ouder of minder mooi (bv. centenbak). Adoptie is dan moeilijker. Onze laatste adoptiehonden zijn alle 3 ouder: Poolse Refiks, 12 ½, adoptie al na 4 dagen. Bonny van 8 (lichamelijk en psychisch rugzakje) na 10 maanden. En nu Lady, bijna 11, na 2 ½ maand.

    

Een fijn thuis, zeggen Rafa en Kitty

Lady, geb. 06-12-2007, Ned. Marktplaats-doorschuifhondje van vele adressen, kwam veel te dik in opvang. En nu zo prachtig. Bij deze leeftijd reageren vaak ‘blokjes om’ mensen. Maar bij Lady is een uur lopen het minimum. Plus: een echte Jack Russell terriër met pit en volharding. Vermoedt ze ergens een egel of muis, dan geeft ze na een uur nog niet op. Water is ook heerlijk. Tot Maureens verbazing zwom ze ineens in de sloot. De nieuwe adoptanten maar een goed tuigje aangeraden dat bij ophijsen blijft zitten.

  

Zaterdag huisbezoek, zondag gehaald. Baasjes op de rand van stoppen met werken, dus veel thuis. Echte lopers, en … een prachtomgeving: in Andijk, 200 m. vanaf wandelgebied en strand aan het IJsselmeer. De eerste berichten zijn zo goed: Lady eet en slaapt heerlijk en heeft lekker gewandeld. Ze is erg gericht op haar bazinnetje. Logisch, ze weet immers niet dat ze voor het eerst echt stabiel zit. De baasjes zijn blij met haar en kijken ook naar een leuke passende cursus. Wat een feest voor onze lieve, sociale, fitte, bejaarde Lady!

  

8-harige Bonny, 12 sept. geadopteerd, blijft verbazen. Almaar mooie berichten. ‘Ze is zo lief en dapper, mijn kleine meisje. Volgens mij heeft ze gewoon gewacht, tot mijn hond dood was. Het heeft zo moeten zijn. ’ Bonny plast niet meer in huis en kan zo hard lopen met haar kleine pootjes. Ze lopen 4-6 keer op een dag, soms een uur. Wat een pit in dit verwaarloosde krummeltje. Dank, Annie, voor de veiligheid die Bonny bij jou voelt.

   Refix

12 ½ jarige Refiks vermaakt zich ook uitstekend in de landelijke omgeving van het Friese Tzummarum, bij de Waddenzee. ‘Refiks en Sam liepen los. Plots zag ik alleen Sam en Refiks nergens meer. Ineens geluid uit de sloot en ja hoor, Refiks zwom in de sloot naast het pad. Gisteren weer. Hij ging er aan de andere kant uit. Meneer rennen…en aan het einde van het land weer de sloot door om bij me te komen. Het is geen saaie hond.’ Weer zo’n fitte bejaarde!

Hieronder de laatste updates van een paar geluksvogels met een beperking.

  

Freddy woont nu 2 jaar in België. Hij leefde lang op straat, kreeg een ongeluk en werd halfblind. Toen het oog er later werd uitgehaald, omdat we pijn vermoedden, bleek er lood in te zitten: ook beschoten dus. De baasjes schrijven ‘Freddy wordt graag gezien door mens en hond, wandelen, losloopweide, uitstapjes, gewoon samen in de tuin spelen, altijd even enthousiast’.

  

Volledig blinde Lucy, gevonden met hele zieke oogjes, 2 maand oud, woont al 4 jaar in Apeldoorn. Haar gouden bazinnetje schrijft: ‘Het verbaast mij dat ze alles zo snel opneemt en zelden ergens tegen aan loopt, zowel binnens- als buitenshuis. Een pienter meisje dat haar mannetje staat. Heeft zelfvertrouwen en is natuurlijk heel lief.’ Lucy loopt heerlijk los op de hei.

  

Dove Friso, nu Sordo (= doof in het Spaans) woont sinds 2012 bij een Nederlander op Ibiza. We brachten hem zelf. Net als Bonny, Lucy en Freddy komt hij via Anita van refugio Sierra Nevada. Sordo zwierf verloren op straat. Hij heeft een leven als een prins midden in de natuur ver van het toeristengewoel. Vaak gaan hij en zijn hondenmaat Charles (ook van Sierra Nevada) mee op vakantie naar heerlijke plekken in verre landen in een hele grote camper.

  

6-jarige Roemeense Kenna woont sinds 2015 op een boerenbedrijf in het Friese Easterein. Kenna mist een poot. Een zwaar straatleven, aangereden, verkeerd geheelde breuk, door een slager-dierenarts een pin erin die van alles verbrijzelde en Kenna op de rand van de dood bracht. Resultaat: een heel hoge pootamputatie en veel ellende. Maar wat een gelukkig leven nu met alle ruimte en vrijheid en hondenvriend Gibson en 12 huiskatten. ‘Wat ze in Roemenië tussen de honden deed, doet ze hier bij de katten: bij ruzie sprint ze er op af. Ze weet wie de aanstichter is en die krijgt een snauw. Op andere momenten komen ze bij haar, kopjes geven en dan wordt ze verlegen en weet niet wat ze ermee aan moet.’

September 21 2018 Bonny’s recept: 10 maanden begrip, geduld, zachtheid. En nu: een adembenemende adoptiestart.

    

Transformatie van bang scharminkeltje naar glanzend en blij.

Zelden verliep een adoptiestart zo anders (in positieve zin) dan verwacht. Toen Bonny na 7 jaar volstrekt isolement krom, schurftig, bang in refugio Sierra Nevada kwam, vertoefde ze eerst onder de meubels. Met voorzichtigheid en zachtheid kwam ze wat bij.

Bonny werd Anita’s lievelingetje.

Het kwetsbare vogeltje kwam in opvang bij Maureen. Ongelooflijk, wat in 10 maanden is bereikt. Bonny was snel bang dat haar iets werd aangedaan. Dook ze onder het bed, dan moest Maureen niet haar arm eronder doen: grommen en tandjes klaar. Andere honden: zò eng. Ook fysiek veel mis. Slecht ingeplant vachtje, kromme rug, gevoelig aan de zijkanten (bij oppakken bijten), voortdurend overal kleine plasjes). Dus steeds maar weer die ph-waarde van de urine meten. Maar: hier al een keurige 6.5!


Met zorg, geduld, vers vlees voeding ontvouwde zich stapje voor stapje een mooi en moedig hondje. En zie wat een fijn leven en veiligheid en rust al niet vermag!

Uiteindelijk (als Maureen erbij was) liet Bonny zich trimmen, mocht de dierenarts haar behandelen (zelfs een naald in haar volle blaas) en blies ze flink haar partijtje op de speelochtenden in Rolde tussen vreemde honden en hun baasjes.

Als je maar niet pusht. Bonny werd steeds opener, steeds mooier, steeds gezonder. Misschien maar goed dat adoptie lang uitbleef. Nu heeft ze kracht voor een nieuw leven.

  

Elke keer dat we in Smilde waren: verplichte socialisatie met mannen J

11 september namen we afscheid van ons kleintje (sitebericht en foto’s 14 sept.). Er was weer een belangstellende. Deze keer hadden we het gevoel: dit kon wel eens goed zitten. Na het huisbezoek waren we overtuigd: dit is het gouden mandje. Adoptante is Annie bedolven onder informatie en voorbereid dat de eerste week heel pittig kon worden. Niks van dat alles.

  

Kennis maken

’s Morgens vroeg gehaald en een heerlijke eerste nacht op de slaapkamer van het bazinnetje na 6!!! wandelingen. Als Annie opstond, stond Bonny al weer voor haar te dansen. Ze is er nu ruim een week en is enkel dapper en nieuwsgierig. Ook andere honden passeren: prima. Ze woont in de groenste wijk van Groningen met fantastische wandelmogelijkheden. Annie kan haar amper bijbenen.

  

Bonny heeft het intens naar de zin bij deze dierenvrouw in hart en nieren. Haar hondenervaring en rustige benadering zijn balsem voor Bonny. Onvoorwaardelijke liefde van beide kanten. Wij wensen Annie en Bonny veel mooie jaren samen.


Nog bij Maureen: Het is vooruitgang, als een bange hond niet weg loopt, maar steun zoekt bij mensen zoekt.

September 17 2018 Bijna dagelijks komen er fijne updates.

  

Smartie zat vaak alleen en blafte dan. De buren dreigden met vergiftiging. Hij zat lang in de Spaanse refugio Protectora, maar toen …… het paradijs op Texel. Bij de liefste, actiefste baasjes die er bestaan. En of Texel niet genoeg is, ook nog uitstapjes naar Vlieland!

    

Kleine Bubba was er vreselijk aan toe, op straat, in Gran Canaria. Maar dat is verleden tijd. Hij kreeg een meer dan zorgzaam baasje die Bubba heel goed steunt, als hij eens angstig en onzeker was. Vaak zijn ze in de camper samen op reis.

Freya en Odin

Valentina, nu Freya, gedumpt in een krat met haar pupjes, bleek een super energiek, maar volkomen onopgevoed projectieltje. Gelukkig heeft het bazinnetje, dierenarts in opleiding, de nodige pedagogische gaven. Ons prinsesje speelt nu de sterren van de hemel met Odin. ‘Kleine update: het gaat nog steeds perfect tussen deze twee. Freya is heel slim, ze pikt dingen snel op (als ze haar concentratie niet verliest😅). Ik ben haar nu aan het trainen zodat ze binnenkort los kan lopen. Hier in de straat gaat dat al redelijk! Ze heeft wel eens een stoute dag, maar niks dat niet te verwachten is van een puber!😁’

  

Moeder Angela met pups in de box bij Kim

Moedertje Angela lag gewond op straat met 5 pupjes. Alfie, Puck en Marley kwamen 10 september 2017 naar Nederland, in opvang bij Kim in Zutphen. Alle 3 vonden een heerlijk thuis. Ook zijn alle 3 wat schuchter, maar zo lief. Ze zullen zeker nog verder open bloeien.

  

Alfie woont bij dikke doerak Jip die hem alle kattenkwaad voordoet in hun knotsgrote tuin. Hoewel nog schuchter voor vreemden, heeft Alfie zich zo goed ontwikkeld. En heel bijzonder: vorige week was hij bij ons in Bolsward met Jip en baasjes Monique en Jeroen. Monique en hun oudste dochter gaan van 21 – 29 september vrijwilligerswerk doen in de refugio’s Sierra Nevada en de Protectora, die we al jaren helpen. Ze vliegen 5 honden van Sierra Nevada mee terug. Samen met 4 honden van de Protectora die rond 2 oktober komen (met wegtransport) hopen we rond Dierendag weer veel 2e kans honden te helpen. Daarover binnenkort meer informatie.

    

Marley en Puck                                                                              Marley

   Puck

Marley en Puck zijn beide door vrienden van hun opvangster Kim in Zutphen geadopteerd. Die vrienden waren laatst tegelijkertijd op bezoek in Zutphen. Een reünie dus!

        

Kleine Dulce, ontredderd van een drukke weg geplukt, transformeerde van een bang vogeltje tot een lief, rustig, open hondje. Ze woont met Yootha en Tommy, 2 Westy hondjes, bij baasje Egbert, die zegt: ik heb geduld, ze zijn welkom zoals ze zijn De enorme rust van dit baasje lijkt als vanzelf helend te werken. En de heerlijke wandelingen over de hei zijn natuurlijk ook zo heilzaam.

  

Trouwe Lara, die dagen op de plek zat waar ze gedumpt was, woont afwisselend op een binnenvaartschip en aan de wal. Ze laat baasje Jan nooit uit het oog en met haar Griekse huisgenoot Manos speelt ze wat af. Binnenkort brengt Jan een voorraad tennisballen. Manos neemt dagelijks 2 tot 3 mee van de tennisbaan. Onze Kitty verliest ze alleen maar: in de sloot of het hoge gras. Van Maureen kregen we al een zak vol. Maar ze vliegen erdoor, dus wat voorraad is nooit weg.

Pupje Daisy( eerst Dacia), werd door een Dacia vrachtwagenchauffeur van de weg geplukt bij Boekarest. Ze woont nu bij Tama, net zo’n klein bulldozertje: overal op en doorheen. Daisy doet het geweldig, maar houdt haar trekjes. Wat wil je? Vanaf een drukke weg naar een shelter met 350 honden, dus aandacht kun je wel vergeten. Maar hun baasjes gaan met humor en flexibiliteit met hun tweetal om. En haar eenjarige adoptie werd gevierd!


September 14 2018 Een welbestede dinsdag en Kitty haar eerste huisbezoek en autodag.

Eerst naar Maureen in Smilde. De nieuwe schutting van de opvanghonden weide bewonderd. Zelfs de laatste € 113 die we nog tekort kwamen is direct spontaan gestort door de baasjes van Bikkel en Lady, toen ze de eindstand lazen van de actie lazen. Wat een fantastische steun hebben we toch gekregen. Zo fijn dat mensen je werkwijze en visie waarderen. De schutting is prachtig en zo stevig in beton gezet. Hij is goedgekeurd door MichielJ

  

Ook voer en spullen gebracht. Vorige week, in tuincentrum/dierenwinkel Ranzijn in Sneek, riep iemand: ‘Doen jullie het nog steeds?’ Het hoofd van de dierenafdeling. Ze had grote zakken kwalitatief hoogwaardig honden- en kattenvoer, vlooien- en tekenbanden en heel veel Dentastix. De nieuwe bedrijfsleiding gaf weer de vrijheid zelf te bepalen waar overschotten heen gaan. Dat was de laatste paar jaar niet zo. Natuurlijk doen we het nog! Super welkom. Binnen een maand komen er 9 honden uit Andalucia, die hopelijk rond Dierendag snel een fijn thuis vinden.

En we hebben nog even genoten van de kleine Bonny die na 10 maanden eindelijk haar gouden mandje heeft gevonden.

    

Toen huisbezoek in Groningen voor Bonny. Met een heel goed gevoel deze keer. Bonny kwam 10 maanden geleden: een angstig, miezerig scharminkeltje. Lichamelijk en geestelijk zwaar verwaarloosd. 7 jaar in één vertrek geleefd. Nooit aandacht, nooit liefde, nooit naar buiten. In de refugio kon ze amper lopen. Het is daar gruis en Bonny had geen eelt. Niets gezien van de wereld, bang voor mens en dier. Ze had een heel krom ruggetje en deed continu kleine plasjes. Met liefde, goede zorg en ondersteunende middelen is Bonny bij Maureen zo opgebloeid. Soms waren er reacties, maar niet de juiste die zo’n rugzakje kan begeleiden, de geschikte woonsituatie heeft, niet bang is voor plasjes op de vloer en ook nog eens voldoende actief is. Want inmiddels geniet Bonny van wandelen in een lekker tempo. We zijn ervan overtuigd dat dit bazinnetje de liefde, het begrip, de ervaring en de juiste instelling heeft voor Bonny. Hier zal ze nog verder opbloeien. Binnenkort verslag van de start van Bonny’s nieuwe leven.

    

Daarna van Groningen naar Drachtstercompagnie: Dierencentrum Friesland. Met het gekregen kattenvoer, de vlooienbanden, paardendekens en zo nog e.e.a. Een prachtige wereld. Gedumpte en getraumatiseerde dieren, ook Nederlandse, krijgen ondersteuning en nieuwe kansen. Een no kill beleid. Wij hebben diep respect voor hun aanpak.

  

Onze Kitty deed het super: de eerste keer dat ze de hele dag mee op pad was. Probleemloos. Bij Maureen was dat niet zo vreemd. Daar was ze 5 weken in opvang. Ze was blij bij aankomst.


Gelukkig, want ze zal zeker met Rafa af en toe logeren. Gelukkig wilde ze ook graag mee de auto weer in. In Groningen deed ze het ook geweldig bij het huisbezoek voor Bonny.


Er liep ook een oppashondje rond. Kitty vond alles best en voelde zich direct op haar gemak. Ook bij Dierencentrum Friesland was ze enkel positief nieuwsgierig naar alle pluimage daar. Ons toppertje dat duidelijk nog alle mensen en dieren en gewoontes van haar nieuwe leven aan het verkennen is. Dat duidelijk nog vertrouwen aan het opbouwen is. Maar zo op de goede weg. En we wandelen en ballen wat af. De eerste tennisballen liggen al in de sloot natuurlijk. Gelukkig kregen we een zak vol mee van Maureen. Zonder bal weg is geen optie.

      

    

En Rafa wordt ook niet vergeten natuurlijk!

  

September 10 2018 Guira heeft weer een thuis

12 mei is Guira na 1 ½ jaar adoptie afgestaan, om gezondheidsredenen. Gelukkig mocht ze weer in opvang bij Chantal. In dit gezin met 2 kleine kinderen en heel veel honden gedijde Guira enorm. Dat was wederzijds: het was zwaar voor hen om haar weer af te staan.

Guira is tussen de 5 en 6, op straat gevonden in Granada. Duidelijk net pups gehad die niet gevonden zijn.


Een grote, sterke hond met Mastin-karakter: een oud ras, gefokt om zelfstandig te waken en te beslissen. Het omgekeerde van de Labrador dus. Zulke honden moet je rustig benaderen en zeker niet willen dwingen. Niet iedereen heeft het in huis dit op de juiste wijze te sturen. Verder zijn het rustige, lieve, makkelijke honden. Gelukkig hadden de nieuwe baasjes hiervoor een hele eigenwijze Cairn Terrier waarbij ze hadden geaccepteerd dat hij niet luisterde. Zij zochten een maatje, een knuffelbeer, die bij het gezin hoort en vielen allemaal voor Guira.

  

19 augustus hebben zij haar met open armen ontvangen. Voor de diepere hechting, het echt met elkaar vertrouwd raken mag je gerust 4 maanden rekenen. Dus dat proces is in volle gang. Maar de eerste berichten zijn fijn. De dierenarts vond haar kerngezond en prachtig. Ze is heel blij, als ze thuiskomen, geniet van het banjeren in de tuin en het wandelen. Ze wonen een paar honderd meter van prachtige, uitgestrekte Drentse bossen. Loslopen gaat nog niet. Soms rent hun dochter een stuk met Guira. Binnenkort gaan ze een basiscursus doen, want het is hun streven dat ze op bepaalde plekken heerlijk los kan in de toekomst.

  

  

In opvang: met de roedel van Chantal

September 7 2018 Baasjes schrijven hoe het gaat met ….


18 augustus 2 jaar geleden hebben wij jou, Beer, geadopteerd. Wat moest jij als zwerfhond uit Spanje veel afleren voor je nieuwe dingen kon aanleren, maar het is jouw en mij gelukt omdat wij beiden zo graag wilden. Oké je hebt geprobeerd mij te laten vliegen door jouw enorme krachten en dat is je ook een paar keer gelukt, maar op wat kneuzingen en flinke bloeduitstortingen na heb ik dat ook overleefd. Jouw angsten zijn grotendeels voorbij, ook al ben je nog heel bang voor de tuinslang, maar je schrikt gelukkig niet meer van alles wat je niet kent. Inmiddels ben je zó mijn maatje, ik heb altijd geloofd in jou. Je bent bijna mijn schaduw, waar ik ben wil jij ook wezen. Wij zijn heel blij en happy met jou en jij wilt ons alleen nog maar pleasen😊 Lieve Beer, ik wens dat je nog heel lang bij ons mag zijn😘


Dit ben ik samen met mijn zusje/vriendinnetje, is ze niet lief en mooi? Maar ja Rigt vond mij liever en mooier, maar over smaak valt niet te twisten!

    

Ik wilde onze vakantie met Peret graag met jullie delen, we staan zelfs op de FB site van Kloofs Camping! We hebben met onze motoren 2 weken door Engeland gereden en gekampeerd, samen met Peret. Wat is het goed gegaan. Een speciale hondentas aangeschaft voor vervoer op de motor, met ventilatie en speciale bevestiging. Hij kan rechtop zitten en liggen, heeft een groot scherm voor zich, dus geen last van wind.

   

Een ware motorhond! We zijn net terug en dachten dat hij er misschien genoeg van had, maar na een dag rust pakte Klaas zijn motorjas en Peret rende naar de motor! Het was heerlijk met hem!

    

Het gaat super met Pippa. Dikke maatjes met Rufus, veel stoei- en racemomenten door de tuin. Er zijn nog wel wat dingen die ze eng vindt, maar ze is heel nieuwsgierig, kan los op rustige plekken en weet bij wie ze hoort. Af en toe: groot mondje en stoer doen. 1 x naar de dierenarts gevlogen. Ze had chocola gepikt. Erg giftig voor een hond. Ze kreeg een spuit om te braken. Nou, dat heeft ze gedaan, ik rook enkel nog chocola die avond. Gelukkig heeft ze er niks aan over gehouden.

Ik wil maar 1 ding: veiligheid bij een baasje

  

Foppe is een heel speciaal hondje voor ons. Wij hebben alle soorten en rassen al gehad, maar hij spant de kroon. En soms schrijven we elkaar in het Fries: Wy binne noch noait sa sljucht op in hûn west as Foppe, dus wy hoopje dat hy noch lang by ús wêze sil.

  

Lupita wijkt niet van onze zijde. Toen het zo warm werd hebben we haar leren zwemmen. Nu wil ze elke dag het water in. En als de deur van de camper open staat, zit Lupita erin. Ze zorgt er wel voor dat we haar niet vergeten.

  

Jullie hebben veel mensen blij gemaakt met hun nieuwe viervoeter die dankzij jullie hulp aan een nieuw leven zijn begonnen. Zo ook onze Din. Wat een kanjer: mee aan het werk op Kersenpop en de hele tijd los op dit muziekevenement, eten hier bij de Griek, wakker maken samen met de baas, maar eerst knuffelen voor het opstaan. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Augustus 28 2018 Drie Poolse honden

  

Er kwam een hulpverzoek voor een oude hond, Psikus geb. 2004, waarop we uiteindelijk ja hebben gezegd. Het blijft ons streven zieke, oude e.a. extra kansloze dieren te helpen waar mogelijk. Psikus zwierf op straat en zat al 10 jaar in het shelter op de kale bestrating. Hij kwam ook met abcesbulten. In 2016 kreeg het shelter vrijwilligers en werd voor het eerst met Psikus gewandeld. Dit jaar werd Vasia, 9 jaar lang zijn kennelmaatje, geadopteerd. Psikus ging achteruit. Ook fysiek: o.a. forse hartruis en gebitsproblemen. Wij zijn heel blij dat we deze ruwharige, stabiele, vriendelijke oude beer hebben laten komen. Hij geeft voor elke knuffel een grote knuffel-lebber terug en wandelt graag. Geen huis gewend, maar na 3 dagen al plaste hij buiten en nu is hij ook graag binnen.

  

Gisteren was het een zware dag voor Psikus: een ingreep onder aangepaste narcose (i.v.m. zijn hart). Een gespleten kies achterin de bovenkaak en 3 wortels verwijderd. De wond is gehecht. Zijn tandvlees is al langere tijd ontstoken. Waarschijnlijk eet hij daarom zo moeilijk. We hopen dat hij zich straks stukken beter voelt. En het allermooiste zou zijn: een baasje dat zegt dat hij mag komen, ongeacht het ongewisse van Psikus zijn levensduur. Iemand met een heel groot hart dus.

    

Tja, en in dat shelter zat ook Refkis, geb. 2006. Vermoedelijk huishond geweest. Sociaal met mens en dier. Maar dik als een bijzettafeltje en een hele slechte conditie. Refiks wandelde nooit, want er is een tekort aan vrijwilligers. Na aankomst hijgde hij enorm. Hij hoestte ook en had een dikke buik: vet en/of vocht? De dierenarts in Nederland constateerde ook bij Refiks een hartruis, een flinke zelfs. Maar bij Maureen ging het al beter. En …… Refiks heeft al een thuis!!! 8 augustus gearriveerd en 16 augustus naar een heerlijk thuis in Noord-Friesland. Een echte dierenfamilie die ook Psikus had willen adopteren. Maar gezien alle dieren daar was dat geen optie. Er zijn nog 2 oude honden, 3 katten, vogels, een papagaai, eenden, kippen. Een heerlijke wereld, zagen we bij het huisbezoek. Gezellig met al die dieren en toch rustig. En een heerlijke grote tuin. Een echte tuin: gras, struiken, kruiden, bomen. Refiks rolt graag op zijn rug in het gras. Het is aan de rand van het dorp. Daarna enkel weiland en rustige weggetjes richting zeedijk. Helemaal geschikt voor de ommetjes waarvan hij geniet.

    

Toen Psikus en Refiks werden gebracht was ook Irokez erbij. Hij zou hierna naar zijn adoptiefamilie gaan. Helaas van korte duur: één week! In één week had hij dus moeten wennen en voorbeeldig zijn. Hij was plakkerig, onopgevoed en druk …. hoe verzin je het. Geef zo’n dier en jezelf even tijd. Blijf rustig, wandel lekker op voor het dier geschikte plekken en zo nog wat die gewone gezond verstand dingen en je zult vooruitgang zien, wennen, groeiend vertrouwen, leren. Ook hij kwam dus naar Maureen. We hebben hem Abe gedoopt, Abe is nog maar een paar jaar, op straat geboren, uiteindelijk opgenomen door mensen die hem na een jaar naar het shelter brachten i.v.m. verhuizing. Hij is enkel lief, speels, vrolijk en ligt steeds aan je voeten. Hij is niet slaafs volgzaam, want hij heeft het het echt alleen moeten rooien na zijn geboorte. Maar wie alles rustig opbouwt met deze lieverd, die ook nog eens heel mooi is, krijgt een prachtige, lieve hond.

  

Augustus 26 2018Wat een erge zomer! Niet de hitte wordt bedoeld, maar het meer dan ooit massaal dumpen van vaak oude(re) en zieke dieren.


Rayo

Een noodkreet van Anita van refugio Sierra Nevada voor hond Rayo. Ze zitten overvol. Met de gemeente was al crisisberaad. Het is bekend dat deze refugio alles over heeft voor hun dieren. Ook van ver dumpt men ze hier. Op één dag een oudere, zieke Sint Bernard en een jonge, dove Sint Bernard, beide met Leishmania. Plus Rayo. Baasjes gingen op vakantie. Dus op straat gezet. Rayo rende achter hun auto aan, tot hij werd aangereden en zwaar gewond op de weg lag. Dat doe je met een kerstcadeau, schreef Anita, dat je kinderen 9 maanden lang gelukkig maakte. Een Spaans patroon. Rond Kerst en Driekoningen geeft men cadeaus. Pups liggen in de supermarkt in een bak en kinderen die er eentje willen krijgen hun zin. En nu kon Rayo doodvallen. En de familie een fijne vakantie.


Ernstig gewond en uitgedroogd bracht de politie hem naar een dierenkliniek. Zijn reddende engelen. Dat is toch vooruitgang: in deze gemeente is een relatief goede samenwerking tussen de refugio en gemeente en politie. Bayo leed heel erg, maar is geopereerd en zal genezen. Maar intussen is het heel moeilijk. Er is geen opvang, dus zit hij in de overvolle refugio meestal in een bench in een caravan (hun ‘kliniekje’) vanwege de geopereerde poot. Maar hij wil eruit: hij hoort de andere honden. Dus zijn ze dringend op zoek naar een meer huiselijke opvang die beter is voor zijn genezing en voor Rayo zelf. En dan natuurlijk de rekening. Alleen al de operatie was € 500. Esperanza heeft deze betaald inmiddels. Ze hebben momenteel 19 flink zieke dieren. Dat betekent hoge kosten voor de dierenarts en voor medicijnen. Ja, de weg is lang ….

De beide Sint Bernards

  

Augustus 24 2018 Onze Kitty!

    

Eindelijk durven we het te vertellen. 1 augustus, ruim 3 maanden na Niki’s overlijden, kwam Kitty bij ons: uit Andalucia, 4 jaar. Een schat met 2 energieën. super enthousiast en een heel rustig. Ze rent als een speer, kan hoog springen, springt ook in onze armen en ballen vangen: uit de kunst. Maar als ze genoeg beweging krijgt, zie je haar hele rustige kant. Het gaat super, maar ze laat ons geen seconde uit het oog; zoekt erg haar veiligheid. Loopt los vanaf dag 1: 1 x roepen en ze komt. Bijna te gehoorzaam. We denken dat ze (te) streng behandeld is. Ook niet uitgelaten, want plassen doet ze op straatstenen en deels in de loop. Onze grote zorg was ons stoere mannetje Rafa met zijn flinterdun hartje. Hij laat zich zo maar naar de 2e plaats verdringen. Maar hij kwijnde na Niki’s dood. Genoot wel van de extra aandacht, maar miste alle vuur. Kwam niet, als we riepen om te gaan wandelen. En Maureen schrok hoezeer de oude Rafa verdwenen was, toen hij een nachtje logeerde. Na veel wikken en wegen ging Kitty mee voor een logeerweek. Maar er was eigenlijk geen minuut twijfel. En Kitty en Rafa? Dat gaat helemaal goed vanaf het begin. En onze Niki is overal waar wij zijn. Het kost veel meer tijd eer het verdriet kleiner wordt. Maar Kitty en Niki staan niet tegenover elkaar. Integendeel. Ze staan naast elkaar, zoals verdriet en liefde naast elkaar kunnen staan.

    


Augustus 24 2018 Nog een keer schutting en bezoek Omi

    

De tijd vliegt. Site bijhouden valt niet mee. Ook belangrijke dingen blijven er jammer genoeg wel eens bij. Woensdag de 15e vierden we bij Maureen in Smilde Omi’s13e verjaardag, 25 september 2017 kwam ze aan: voor hoe lang zou het zijn? Heel kort wellicht? Nee, 11 maanden morgen!!! Wat een geluk na zoveel ellende. Het broze oudje is veel gezondheid kwijt natuurlijk. Toch blijft ze verbazen. Na een terugval krabbelt ze steeds weer op. Maakt voor haar doen hele wandelingen tot achterin de zeer diepe tuin. En nummer 1 is natuurlijk: überhaupt eten, nummer 2: liefst fatsoenlijk eten. En dat gaat beter. Maureen probeerde van alles, maar geeft nu speciaal versterkend voer dat ze eet! Het geurt en heeft een hoog slobbergehalte. Natuurlijk hangt daar een kostenplaatje aan, maar Omi is het waard.

  

Ook in een heel klein wereldje kun je nog genieten.

De schutting was maandag helemaal klaar. Fantastisch!!! De dieren waren zo blij na hun gedwongen binnen zitten tijdens het werk. En nog een prachtige geste: we ontvingen van de baasjes van Esperanzahondjes Bikkel en Lady het nog openstaande bedrag van € 113.12 (bovenop hun eerdere donatie!). Super, want de rekening valt misschien iets hoger uit, omdat er ook nog diepe gaten met aarde zijn gevuld.

    

Augustus 17 2017 Dank voor de gulle giften! Dank voor het vertrouwen! Eindstand actie schutting hondenweide.

!!!!!!!! € 7236.88 !!!!!!! Woorden schieten te kort!

Dank namens alle honden die de komende jaren in de prachtige, goed omheinde tuin een leven zonder verwaarlozing, mishandeling, angst, honger, ziekte mogen beginnen.

       

Esperanza zette de actie, gestart door St. Samenwerkende Dierenclubs, voort op 4 juni: zie uitgebreide info/beelden op de site (20 juni + 30 juni + 20 juli). Wat een enorm succes!!! Alle gulle gevers: dank, dank, dank. Eindstand Samenwerkende Dierenclubs op 01 juni: € 2920 (incl. € 500 bonus)

Esperanza kreeg vanaf 04 juni: € 3453,50 aan donaties. Daarbij onze bonus van 25% = € 863,38 > €4316,88. Totaal beide acties:€ 2920 + € 4316,88 = € 7236.88 . Prijs offerteprijs incl. € 1150 voor betonnen palen en onderkant : € 7350.

Op € 113.12 na is dit hele hoge streefdoel gehaald!

  

Inmiddels is het werk aan de ruim 43 meter lange schutting in volle gang. Er staan al 18 delen van de 23. Begin volgende week is het zeker klaar. Het was voor de huidige honden die nu overdag niet op de weide kunnen even afzien, maar het weekend komt er gelukkig aan. Het gaat vlot. De grond heeft de goede vochtigheidsgraad, zodat de aarde niet te hard is. De betonnen palen gaan heel diep. Het wordt prachtig!!!


Augustus 16 2018 Grote complimenten voor de baasjes en de trimster van Terry.

Het stond eerder op de site: de één brengt een makkelijk dier terug, de ander wil een moeilijke hond nooit meer kwijt. Tja, waarin vind je geluk en voldoening? Wat bij de één schrik, angst, boosheid oproept, roept bij de ander begrip en zorg(vuldigheid) op. Ons Yorkie-mixje Terry, ruim 7, stond 30 mei ook op de site. Een pittige rugzak: extreem verwaarloosd, half geheelde wonden. Raak je zijn angsten niet, dan heb je enkel een conflict mijdend, blij, sociaal hondje. Gek met kinderen. Zijn eerste adoptie ging super, tot de buurvrouw een teek wilde verwijderen. In razende paniek beet Terry flink. Hij was compleet van slag daarna. Terry kwam terug en ging 3 weken later, oktober 2016, naar Joop en Elly in Den Haag. Een zegen voor het mannetje: met alle respect voor zijn verleden, zijn angsten werd een vertrouwensbasis gelegd, met mini-stapjes indien nodig. Bij diepe angsten is een houding van even doorzetten heilloos. Al bij lichte druk trok Terry zich direct terug, bij stemverheffing was hij weg.

Bij de trimster

Wat hebben ze veel geoefend en bereikt. Bij een juiste, rustige, duidelijke aanpak vindt Terry trouwens heel veel oké. Maar het is natuurlijk niet altijd te voorspellen wat een trigger naar vroeger is: welk geluid, gebaar, voorwerp, houding/stem/uiterlijk van een persoon enz. Zo duurde wel even voor baasje Joop Terry mocht aanhalen, optillen en riem omdoen. En trimmen moest met een roesje bij de dierenarts, want alleen al bij het zien van schaar en kam werd hij panisch. Toen kreeg Elly een tip van een buur op hun volkstuin: trimster Tamara van salon Puppylook heeft als specialisme angstige en onzekere (buitenlandse) honden. Alleen al haar instelling voelt het dier: zij zal niet te ver gaan. Bij het wassen was er een hele kleine aanvaring, afdrogen met handdoek vond hij leuk en de blazer ging ook nog. Maar bij een borstel of tondeuse: totale paniek, gillen, bijten, springen, tollen….om weg te komen. Wat is Terry aangedaan!!!

Ze stopte natuurlijk. De volgende keer gaan ze het verder proberen met medicatie waarmee hele goede ervaringen zijn (scherpe kantjes van prikkels verdwijnen). De dierenarts is geheel akkoord hiermee. Wat zou het fijn zijn, schrijft de trimster op haar Facebook over Terry, als hij dan zonder narcose kan en zien dat het oké is, niet in paniek raakt.

Baasjes van Terry en trimster Tamara: wat een respect, liefde, begrip. En ècht geduld: hele kleine stapjes en stoppen zodra het niet meer gaat. Maureen schreef: het duurt misschien ontzettend lang voor hij haar echt vertrouwt, maar het zou geweldig zijn als hij overeen paar jaar getrimd kan worden zonder narcose. Wordt vervolgd! En ondertussen geniet Terry van het spelen en rondrennen op hun enorm grote volkstuin van een schitterend complex in Den Haag, waar ze de hele zomer zijn. En van hun inmiddels geboren kleinzoon: liefde over en weer.

mee naar de volkstuin

Augustus 9 2018 Bijzondere adoptie nummer 500!

Afgelopen week berichtten we al een paar keer over Bayo, adoptie nummer 500 van Maureen. Daar hebben we natuurlijk even feestelijk bij stilgestaan. Maar het is niet alleen een bijzondere adoptie vanwege deze mijlpaal. Bayo kreeg nl. een heerlijk thuis bij mensen die de waarde van de vriendschap van een hond beseffen. Bayo is een engel van een hond, die deze vriendschap dubbel en dwars geeft. Deze lieve rescue moest niet alleen gekozen vanwege het schitterende koppie en de leuke sproetenpootjes, maar ook naar waarde geschat in alles wat hij te geven heeft en in het besef van alles wat hij nodig heeft. En ook dat laatste betekent het een en ander voor baasjes. Deze lieve rescue is door gebrek aan opvoeding nog pup is, maar qua leeftijd al puber. Daarbij heeft hij het nodige snuffel- en jachtinstinct, wat het luisteren ook niet ten goede komt. Dus een enorm lieve, open, sociale èn actieve hond die heel veel nog niet kent en niet snapt. Dat vergt veel: qua betrokkenheid, begrip, geduld èn qua beweging/afleiding. Een lach om zijn streken is dan belangrijk. Niet opkijken van een modderkluit die uit de tuin door het huis heen wordt gesleept enz. Geluksvogel Bayo nummer 500 heeft dat thuis gevonden, is met wijd open armen ontvangen bij mensen die dit beseffen. Het hele gezin houdt van hem. Bayo is nu rijk met zoveel vrienden voor het leven die hem liefde, opvoeding en activiteiten geven. We kregen weer een prachtig bericht.


Vandaag heeft Bayo gevaren met Guido en Goos. Ze hebben alledrie genoten en alledrie zijn ze aan boord gebleven 😉.

We leren Bayo steeds beter kennen. Zo weten we inmiddels

-dat hij graag zijn bot begraaft in onze 'tuin'.

- dat hij graag aan kussens en slippers knaagt.

- dat hij lekker kan spelen, ook met andere honden.

- dat hij ' s avonds bij de laatste wandeling heel alert is

- dat hij voor alle kinderen heel lief is.


Augustus 7 2018 Lara werd echt gezien!

Lara is nu ruim 4 jaar. Ze zat al heel lang in het asiel. En dat zal vooral te wijten zijn geweest aan haar bekkie. Een heerlijke hond, maar wie het om uiterlijk gaat wil geen enorme centenbak. Helaas ….. En toen kwam er een familie die daar dwars door heen kijkt. Zij hebben haar liefdevol opgenomen, vorig jaar oktober. Ze kreeg alle tijd om bij te komen en te wennen en daardoor durfde Lara steeds meer. Hieronder weer een fijne update

Eventjes weer een Lara update.

Voor het eerst met Lara op zomervakantie. Tevoren toch wel spannend want we wisten niet hoe Lara zo'n vreemde (camping) omgeving zou vinden. Zomaar weg van alles wat inmiddels vertrouwd voor haar is. Gisteren zijn we aangekomen op een mooie hondvriendelijke natuurcamping vlakbij Hellendoorn. En Lara vindt het geweldig, lekker wandelen met de jongens en met ons, snaaien in en rond de tent en caravan, Lara vermaakt zich prima.

Gisteren de eerste uren het staartje tussen de pootjes zoals zij dat al snel kan doen in voor haar onzekere momenten maar zij ontdooide al snel. Het worden ongetwijfeld 2 (of misschien 3) leuke weken. Heerlijk om te zien dat we er samen het meeste lol van hebben, Lara straalt gewoon uit dat ze vooral blij is erbij te zijn, zij is en blijft een heerlijke hond..

Hartelijke groeten van ons allemaal en uiteraard een grote poot van Lara.


Juli 30 2018 Van harte met je 500ste adoptie, Maureen!

  

Bayo is geluksvogel nummer 500 die via hart en huis en prachtige tuin van Maureen een nieuw leven kreeg. Vele honden zijn gered van een wisse dood in een dodingstation, velen zwierven rond na dumping. In Smilde mochten ze de eerste stappen zetten naar een nieuw en gelukkig leven. Daarvan getuigen de vele berichten die baasjes nog na jaren sturen. Esperanza is blij met onze waardevolle samenwerking en hoopt dat nog vele honden hun geluk mogen vinden.

  

Bayo ging zaterdag naar huis. Zie het een na laatste sitebericht hieronder. We kregen al bericht dat de start heel goed is. Dochter Teun zat bij Bayo achterin tijdens de reis naar huis in Utrecht en moeder Chantal heeft de eerste nacht bij hem geslapen. Heel fijn voor Bayo. Zo voelde hij zich niet alleen in een toch helemaal nieuwe, vreemde omgeving en kon heerlijk uitrusten van alle nieuwe, spannende indrukken. Hij heeft ook zijn eerste verkenning van de omgeving al achter de rug via heel veel snuffelen en is al heerlijk knuffelig.

  

Bayo met Teuntje, nu zijn bazinnetje                              Bayo met Maureen

Juli 29 2018 Maandag 23 juli op bezoek in Fort Nigtevegt bij Ana Banana, geboren maart 2015 in Roemenië

    

                                                                              pupje Ana aan de fles                  Platvoetjes

19 december ging Ana naar deze bijzondere locatie: Fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam. Geen huizen in de buurt, enkel dit grote fort midden in de natuur aan het mooie riviertje Het Gein. Ana’s bazinnetje Marian doet de exploitatie van het fort: gedenkplaats voor overledenen, exposities e.a. activiteiten. We wandelden heerlijk over het fortterrein met Ana en de andere honden. D.w.z. Ana werd eerst even gedragen door Marian waarna ze zelf meeliep, op gepaste afstand van ons.

Ana is beschadigd door gebrek aan socialisatie. Ze is in shelter The Nature Association bij Boekarest met de fles gevoed. Hoewel men met hart en ziel voor dieren vecht is de situatie verre van ideaal: weinig tijd voor socialisatie en echt goede zorg. 10 september 2017 kwam Ana bij Maureen in opvang: vieze oren en vacht, korsten, heel bang. Ana zal nooit functioneren in een normale woon- en leefstiuatie, maar kan zich gelukkig goed hechten aan haar vaste baasje. Goed met andere honden, hoewel bij spanning een heel kort lontje. Met prikkels omgaan leerde Ana niet. Maar ze wil in wezen zo graag.

Ana’s adoptie was een lot uit de loterij. Behalve de ideale prikkelarme woon- en leefomgeving heeft bazinnetje Marian ook precies de rustige energie en aanpak die Ana nodig heeft. Er zijn nog 3 honden. 2 Australian Shepherds, Boy van 15 en TinTin van 3. En Roemeentje Lila van 3, die haar eigen gang gaat. Ana leefde eerst met de goedaardige Boy in een kamer, en maakte pas na verloop van tijd kennis met de andere 2. Toen kenden ze elkaars geuren ongetwijfeld al uit en treure.

Zo’n gestage opbouw zonder enige druk of haast, met geduld en vertrouwen rustig wachten tot de tijd echt rijp is, dat brengen weinigen op. Het gaat heel goed met Ana. Van nature is ze heel vrolijk en grappig, en lief en aandoenlijk. Maar ook heel pittig. Met de andere honden gaat het prima, maar soms vecht ze met Lila. Vreemde mensen blijven eng. Ook vaste bezoekers krijgen niet echt Ana’s vertrouwen. Ze mogen hooguit soms even bij haar zitten. Maar Marian en Ana, Lila, Boy en Tintin vormen een geweldige blije familie op Fort Nigtevegt waar je heerlijk kunt rond rennen en struinen.

  

Juli 27 2018 Huisbezoek voor Bayo

    

Vaak combineren we ritten i.v.m. tijd en autokosten. Afgelopen maandag: naar Nigtevegt (bij Abcoude) voor Ana (die eind december werd geadopteerd) en Utrecht voor huisbezoek Bayo: beide zeer geslaagd.

Bayo met zijn leuke koppie kostte zeeën van tijd. Bij honden met grote centenbak, redelijke rugzak, op leeftijd enz. reageren vaak mensen die door uiterlijk, leeftijd, schattig, leuk etc. heen kijken. Die hebben al nagedacht of zij mogelijk de juiste persoon in de juiste omstandigheden voor dit dier zijn. Ze hebben vaak de advertentie en de mails met info van Maureen goed gelezen en geven relevante informatie over zichzelf. Dan weet je sneller of het iets kan worden. Maar bij leuke koppies reageren veel mensen die op het koppie/leuke kanten vallen. Die niet het hele verhaal goed gelezen hebben en zich niet/te weinig afvragen of zijzelf voldoende te bieden hebben. Direct de juiste inschatting te maken kan dan lastig zijn. Dus mails, telefoontjes en deze keer zelfs een huisbezoek die tot niets leidden.

  

Maar het huisbezoek maandag in Utrecht voor Bayo was raak: een warm, leuk nest! Bayo is een knuffelige engel, zo lief. Een spring in het veld van een à anderhalf, op zich heel makkelijk. Maar, hoewel al puber, moet hij ook nog opgevoed als pup. En hij heeft echt veel beweging nodig, niet enkel blokje om/rondje door de wijk. Hij zwierf op een drukke weg, maar zijn rugzakje lijkt klein: bij iets onverwachts/onbekends reageert hij soms schichtig. De combinatie (klein) rugzakje-onopgevoede pup-puber vraagt hondenkennis, tact, geduld, creativiteit. We zochten dus liefst mensen met wat ervaring/inzicht en relativeringsvermogen. Op zich kan hij bij beginners, maar een hond moet niet steeds horen: nee, niet doen, foei, hier, mag niet. Je moet ergens tegen kunnen. Hij graaft enorm en sjouwt enthousiast modderkluiten door het huis. Hij duikt rietkragen induikt en wil alle (water)vogels achterna. En heeft dan bananen in de oren (mensen met niet omheinde tuin aan water vielen dus af). Kortom: zo lief, mooi, leuk! Maar: de nodige investeringen vergend.

  

Gelukkig komt hij bij een gezin met 5 kinderen waaronder een nakomertje van 7. Dat vindt hij vast heerlijk. Bij sportieve buitenmensen, die met een tent kamperen en die echt bewegen. Bij mensen waar ervaring is met het omgaan met een hond die eerst heel bang was. Zaterdag gaat Bayo naar huis. We kijken uit naar de eerste updates.

Juli 26 2018 Silent night, holy night, terwijl alle mussen van het dak vallen door de hitte

Vanmorgen ruim anderhalf uur met onze Roemeense Betty gelopen. Betty zit al een poosje in asiel De Nomadenhof in Sneek, omdat ze door urgente omstandigheden weg moest en we geen andere oplossing hadden. Ze heeft het gelukkig echt naar de zin daar. We maken 1 à 2 keer per week een flinke wandeling met haar. Deze keer iets vroeger i.v.m. de grote hitte. Op het terrein van de ijsbaan naast ons wandelpad was een timmerdorp voor kinderen. Een vrolijke bedoening met muziek. En wat hoorden we????? Silent night, holy night …… terwijl alle mussen van het dak vallen J J J

Juli 24 2018 Gelukkige honden

Naberichtje van Freya (Valentina) bij sitebericht 22 juli: De druk is weg, het vertrouwen is gewonnen. Ze zijn ook zeker aan elkaar gewaagd J

Donderdag is Freya bij de baasjes gekomen. het ging gelijk al goed met Odin. Maar het ijs is nu helemaal gebroken. Zondag kwam dit filmpje.

Wat is leuker, aan de wal of varen?

Op 17 juli staat een blij sitebericht over Lara die 2 juli naar haar nieuwe baasjes en Griekse vriend Manos ging. Steeds drie weken varen en een week aan de wal. Wat zou het leukst zijn? Aan de wal heb je in elk geval niet zulke grote flosstouwen en ook lang niet elke hond heeft een tuin om in te rennen. Het schip is 63 meter! En ’s avonds lekker aan de wal, vaak ook op prima renplekken.


Juli 22 2018 Ons ongepolijste diamantje Valentina heet nu Freya: een godinnetje!

  

Kleine Valentina is gedumpt met haar pupjes. Pupjes zijn altijd snel weg (lief, schattig …), maar het moedertje blijft vaak lang zitten. Maureen liet haar komen. En we zagen een pareltje. Zo lief, zo open.


En een pit!!! Ze rent keihard, springt overal boven op als een kat, is zeer ondernemend en heeft een ontembaar enthousiasme. Maar totaal geen opvoeding gehad in Spanje. Snapte ook niks van speelgoed. Vind dan de juiste mensen eens. Mensen die een stabiel baken zijn voor dit projectieltje, haar tomeloze energie aan kunnen en waarderen. Die niet steeds zeggen: nee, niet doen, foei, mag niet. Die al doende, speels en creatief opvoeden. Die weten hoe een dier te leren op het baasje te letten, hen uit een situatie of modus te halen en gewenst gedrag langzaam maar zeker te doen inslijten.

Onze zoektocht die even duurde is 1000 % geslaagd. Kleine Freya woont nu in Arnhem bij twee jonge mensen met grote dierenliefde, die ervan dromen later zo te wonen dat ze veel dieren in nood kunnen opnemen. Maar dat duurt nog even. Het bazinnetje is bijna dierenarts en woonde jarenlang als kind in Spanje waar ze al heel veel gedumpte honden mee naar huis nam. We zeggen wel eens: hart en hoofd zijn beide belangrijk om een dier liefde, een fijn leven en verstandige sturing te geven. Dat is hier ruimschoots aanwezig.


Freya woont nu bij de kleine Odin die ook heel graag speelt. Odin is 3 jaar en Freya’s geboortedatum in haar paspoort is 20-01-2016, maar we denken dat ze veel jonger is. Woensdag deden we huisbezoek en donderdag is ze opgehaald. De eerste berichten zijn super. Het boefje heeft al voor elkaar dat ze op bed mag slapen (en dus Odin nu ook) wat niet de bedoeling was.

Juli 20 2018 Hoe staat het met de actie voor de schutting van de hondenwei? Wie wil nog instappen voor het laatste stukje?

Tussen de regels door een paar ‘schuttinggeluksvogels’

We zitten al in de € 6000!!!! Scroll naar beneden en bij 30 juni staan beelden en uitgebreide informatie van de actie voor de schutting van de hondenweide voor onze opvanghonden in Smilde bij Maureen. Het grote belang blijkt daaruit overduidelijk: zo helend voor de dieren na hun zware leven en de lange stressvolle reis hier te beginnen met het zich vrijmaken van angst en stress.

  

                                                          Levi showt hoe mooi ze is.

Een strik erom en mee! We kennen Lio niet meer terug                                          Onze 10-jarige Din zwemt in geluk

Stichting Samenwerkende Dierenclubs startte deze actie 2e helft mei: stand € 2920. De offerte voor de schutting van 43 meter incl. betonnen palen en onderkant ( tegen onderdoor graven en beter bestand zijn tegen storm) bedraagt € 7350. Daarom ging Esperanza verder. Via FB en een mailing onder onze adoptanten en andere dierenvrienden haalden we al het geweldige bedrag van € 3453,50 op. Totaal is er dus al € 6373.20.

    

Ooit liep Sara weg, nu nooit meer...      Tigger is een inlieve dikke boef Trotse Vinnie heeft zijn eerste muis gevangen

We zijn verrast en ontroerd. Ook door de fijne mailtjes erbij. Het geld wordt meer dan goed besteed voor de beschadigde dieren. Het is duur werk: het opvangen, het hele adoptieproces (de adoptiebijdrage dekt meestal de kosten niet) en natuurlijk soms donaties naar projecten in Roemenië of Spanje of een hulpmiddel of operatie voor een hond. Wij en Maureen doen dit van ganser harte. Maar jullie steun is hartverwarmend. Veel dank aan onze prachtige ‘adoptiefamilie’ e.a. sympathisanten.

  

Uli heeft een piepklein hartje                                  Wiefke moest langer blijven logeren

Esperanza zelf zal een bonus bovenop de donaties geven. Dus we schieten hard op. Er lopen nog een paar toezeggingen en soms moeten mensen nog vakantie terug komen o.i.d. Dus wie weet. We wachten nog heel even met een definitieve afsluiting en eindstand, waarschijnlijk op 31 juli.

Juli 19 2018 Little Lady is al tien en een half en ging van hand tot hand.

Er kwam een hulproep voor Lady, een Nederlands senioren hondje dat hier te veel en daar te over was. Ze is sinds 8 juli bij Maureen in Smilde in opvang en het mag duidelijk zijn dat we nu een echt stabiele situatie voor haar zoeken waar ze de rest van haar leven kan blijven. Maar: waar ze ook aan haar trekken komt en kan genieten. Want het is een hele fitte bejaarde. Ze houdt van: snuffelen en scharrelen in de tuin, in het gras rollen, wandelen (niet alleen een blokje om), bij het baasje op schoot of tegen je aan.


Bij het wandelen loopt ze lekker door en is bepaald geen ingedut oudje. Ze is zo blij als ze de halsband om krijgt. Dat staartje maakt dan overuren. Andere honden accepteert ze prima, maar ze moeten haar wel met rust laten. Ze heeft er niks mee. Hond alleen zou ze het fijnst vinden, denken we.

wandelen met Bo Ghy

Ze was en is nog steeds te dik. Maar het afvallen is al goed merkbaar. De eerste dagen kreeg ze lekker eten om de zoveelste overgang te verzachten. Toen begon het afvallen en daar was ze het niet mee eens. Ze at niet en liet de ‘saaie brokjes’ staan. Maar opvangbaasje Maureen houdt de poot stijf en inmiddels heeft ze zich erbij neergelegd. Tja, voor je bestwil …


Juli 17 2018 ‘We hopen dat Lara nog vele jaren bij ons mag blijven. Ze is ontzettend lief.’

Sinds 2 juli woont de trouwe Spaanse herder Lara van ruim 3 bij haar nieuwe familie: een Grieks hondenmaatje Manos en super baasjes die niet voor een rugzak terugdeinzen. Gedumpte Lara wachtte dagenlang vergeefs. Wat een onrecht tegenover de trouw van zo’n dier. Lara hoeft nooit meer te vrezen: vanaf dag 1 is ze ieders grote liefde. Ze wonen 3 weken aaneen op een binnenvaartschip en dan een week aan de wal.

   Lara in de stuurhut en kapitein Lara op de brug

Het ging direct super. Manos, 7 jaar, is lief en bescheiden. Speels, dol op eten en dikke vriendjes met hun op 24 juni overleden herder Syra. Maar bij het huisbezoek zagen wij een stille Manos met treurige ogen. In de kamer staat een enorme stenen kruik tot de nok vol tennisballen. Manos vindt er 2 tot 3 per dag bij de tennisbaan: de hele dag spelen met een balletje. Nu door Syra’s dood zo in de put dat hij niet meer at en speelde.

Lara bij bazinnetje                              en lara met Manos

Manos was mee om Lara op te halen. En de vriendelijke, sociale, speelse, aanhankelijke Lara deed hem gelijk opleven. Dezelfde dag at en speelde Manos weer. Vindt hij buiten weer een balletje, dan gaat Lara voor hem staan en duwt net zo lang tegen hem aan tot hij het laat vallen en zij het kan pakken. Lara huilt van blijdschap als hun volwassen zoon thuis komt en is ook gek op hun dochter die een week mee heeft gevaren met haar 2 hondjes. Na de eerste week aan de wal zit nu ook de eerste week aan boord erop. En een boefje is het ook. Ze jat de worst van het brood. Maar van alle berichten spat het geluk eraf.

Juli 15 2018 Rondje Nederland voor Cedille en Dani en Bayo

Afgelopen weekend rondje Bolsward-Smilde-Son en Breugel-Maastricht-Vorden-Zutphen-Smilde-Bolsward. Rafa logeerde bij Maureen in Smilde, voor het eerst alleen, zonder Niki. In Son en Breugel, Maastricht en Vorden deden we huisbezoek. In Zutphen haalden we benches e.a. op die Maureen goed voor de opvanghonden kan gebruiken.

  

Cedille is nu Roef

Super bezoek in Son en Breugel voor Cedille, 4 ½ jaar. Een schat, sinds januari 2016 in een Spaanse refugio. Zo zwaar voor deze lieve, trouwe hond: uniek met staand en hangend oor en haar gekke staartje, verkeerd gegroeid na een breuk. Maandag is Roef gehaald. Deze mensen vertrouwen we haar voor 1000% toe. Ze hadden eerder 2 rescue honden waarvan eentje na dramatische mishandeling. Roef voelt hoe veilig ze hier is en daarom doet ze het fantastisch vanaf het eerste uur. Niks kat uit de boom kijken, onvoorstelbaar. En poes en Roef zijn vanaf binnenkomst al nieuwsgierig naar elkaar. Komt beslist ook goed.

Een paar prachtige apps: ‘Niet normaal, alsof Roef hier al jaren is.’ ‘Erg nieuwsgierig, volgzaam ofwel loopt je overal voor de voeten, kan heel goed alleen blijven, altijd enthousiast als je weer terug bent, ook al was je maar 5 minuten boven.’ ‘Wij genieten!!!’

    

Maastricht betrof nabezoek voor Dani, 1 jaar en 4 maanden: één van de 4 parvopups, ziek in de berm gevonden, 8 weken oud. Alle 4 overleefden en kregen een fijn thuis. Door hun hele slechte start in de eerste cruciale levensweken wat op hun hoede, o zo bescheiden, maar intens lief, eigenlijk zo graag willend. Dani woont op een unieke plek. En heeft een leven ……… We belden aan bij een jaren 30 huis aan een drukke singel in Maastricht. En wat is er aan de achterkant??? De enorm uitgestrekte restanten van vestingwerken: Hoge Fronten en Linie van Du Moulin genaamd. Hun huis is ahw tegen een vestingmuur aan gebouwd. Hun buitenzitjes zijn in de muur. Je loopt de kronkeltrappen vanuit huis in de muur af en staat in de natuur zover het oog reikt, in Maastricht! In deze fantastische omgeving leven Dani en buurhond Banjer zich uit tot op het bot.

Het huisbezoek in Vorden was voor Bayo. Huisbezoek doen we pas als uit mailwisseling plus verdiepend telefoongesprek een match blijkt. Het is de afronding van de procedure: face to face contact, kijkje ter plekke, goede voorbereiding voor de komst (soms kun je tips geven voor de start bv.) Het pakte, voor de 3e keer in onze geschiedenis, anders uit. De voorcommunicatie had niet dat beeld van tuin en wandelen gegeven, wat het in werkelijkheid bleek. Dat hebben we gelukkig eerlijk kunnen bespreken. Voor het geluk van hond en baasje moeten hun energie en leef-/woonsituatie goed sporen.


Rafa had het moeilijk gehad zonder Niki. Hij zat ons gaan en komen bij het hek te kijken, wat hij nooit eerder deed. En was geregeld wat gedeprimeerd, niet de oude vrolijke Rafa die van alle honden geniet. Misschien een nieuw maatje?

Rafa weer mee op weg naar huis

Juni 30 2018 Smartie heeft de eilandprijs! En nog veel meer !

    

Intens lieve, bruisende, open Smartie. Boefje waar geen kwaad in zit. Wat gunnen we jou dit geluk. In Spanje dreigde de buren je te vergiftigen. Ruim een half jaar zat je in de refugio. Toen 2 maanden bij Maureen. Daar speelde en rende je je een slag in de rondte. We hoopten op een plek waar al jouw kanten aan hun trekken konden komen. En die kwam.

  

Smartie is zielsgelukkig. Maar wat wil je? Bij aankomst een door de buren versierde huisdeur. Baasjes die je adoreren en super actief zijn net als jij. En de eerste dag na aankomst één groot feest: een fijne wandeling met texelse hondenvrienden waar je de leiding over nam nb. Tja, jouw onverwoestbare openheid is onweerstaanbaar. Na de wandeling helemaal goedgekeurd door de dierenarts/vriend van de familie en nog een lekkere lunch bij vrienden. En ’s nachts? In een heerlijke mand op de slaapkamer. Dus je enige pijnpunt, alleen zijn, is achter de horizon van Texel verdwenen.

     Maureenachterna

Ook de dagen die volgden waren een feest. Smartie heeft al koffie gedronken bij bakker Timmer in Den Burg en daar een kluif gekocht op de markt.

  

Juni 30 2018 HULP GEVRAAGD VOOR ONS ONS MOOIE WERK: ESPERANZA VERHOOGT ELKE DONATIE MET 25 %!!

Binnenkort de eindstand

NL13TRIO 0198487509 ten name van Esperanza ovv schutting

DE SCHUTTING VAN DE HONDENWEI VOOR ONZE OPVANGHONDEN BIJ MAUREEN IN SMILDE IS OP

  

De 43 meter lange, bouwvallige schutting behoeft dringend vervanging. Bij elke storm liggen delen omver. Kosten € 6200: 23 delen à € 265. Een actie van St. Samenwerkende Dierenclubs 15-31 mei leverde € 2920 op: € 2420 van volgers van Maureens blog plus € 500 bonus. Esperanza neemt dit stokje over. We hopen dat ook onze sympathisanten bijdragen.


Hieronder tuinvreugde in april: Esperanzahonden Cedille, Smartie, Mickey, Charlie, Lio, Bonny, Nayara

Bij Maureen komen onze adoptiehonden op adem na een hard leven. Onder haar liefdevolle begeleiding zetten ze de eerste stappen om een nieuwe wereld aan te kunnen. De heerlijke, veilig omheinde tuin is een zegen hierbij: uitleven, ontspannen, spelen, rennen en de lijn oefenen, zindelijk worden, mensen ontmoeten.

170 Esperanza-honden begonnen hier hun nieuwe leven. Hopelijk volgen vele. Wij werken fijn samen, vullen elkaar aan, verdelen taken naar ieders kwaliteiten, mogelijkheden, verantwoordelijkheden in de schakels van onze keten: voorbereiding in contact met Roemenië en Spanje, observeren van/oefenen met de honden t/m een zorgvuldige adoptieprocedure.

  

Als oud vuil weggegooid in een dodingstation. Nu genieten van gras onder de pootjes: Omi, symbool van verbinding en samenwerking

Ons devies: *Zorg voor de allerzwaksten, jong en oud *Kwaliteit en nazorg *Werken volgens regels *Preventie en mentaliteitsverandering zijn nummer één.

Wij helpen mensen die dit delen. Voor ons allen is het liefdewerk. Ons geld gaat naar opvang, adoptiekosten en in het buitenland: shelterverbetering, zwerfdierenkliniek, castratiecampagnes, dure operaties, een rolstoel. Onze Spaanse en Roemeense dierenvrienden zitten altijd klem tussen dieren in nood en preventie: een schoolklas ontvangen, een actie, juridische gevechten etc. Daarom blijft adoptie en opvang noodzakelijk.

HOPELIJK DELEN JULLIE ONZE VISIE EN WERKWIJZE. HOPELIJK STEUNEN JULLIE EEN STUKJE SCHUTTING


De zegen van de tuin: allemaal Esperanzahonden

Bubba en Yogui                          Fresia                                          Dacia                                                  Foppe en Pippa

Riri en Friemel                              Pippie                                          Max                                          Jumpy


Pippie                                          Riri                                          Wiefke                                      Smartie

Juni 20 2018 Wat deden we de afgelopen week? Plus: stand van de actie voor de schutting van de hondenwei.

Stand van de actie: € 2650. Dank aan de schutting-donateurs!!! Wie stapt nog in?


De actie voor de hondenwei-schutting voor de opvanghonden bij Maureen in Smilde draait volop. St. Samenwerkende Dierenclubs startte de actie en sloot eind mei met een stand van € 2920! Esperanza nam het stokje over op 4 juni en zit op € 2650. Samen € 5570. De offerte bedraagt incl. betonbanden voor de palen langs € 6200. Of € 7350, als er i.p.v. houten douglaspalen betonpalen komen. Voordeel: geen houtrot en paalbreuk bij harde wind. We gaan door voor de gedroomde eindstand van € 7350 voor dit prachtige doel.

Spullen voor Dierencentrum Friesland

  

Het dierencentrum heeft niet alleen honden....

Opnieuw spullen opgehaald uit Minnertsga voor Dierencentrum Friesland in Drachtstercompagnie. Ze hanteren deels de formule à la Dierenthuis: Laatste vangnet, daar waar ook asielen e.a. geen thuis geven. Indrukwekkend. Een heerlijke wereld daar. Rafa zat op de achterbank bij het uitladen en kreeg bijna bezoek J

Betty


2 keer per week wandelen we met onze Roemeense Betty, 4 jaar, kruising Vizsla, die helaas na 3 jaar adoptie weg moest. Ze zit in het kleinschalige asiel de Nomadenhof in Sneek, met veel zorg en aandacht. Na een medische behandeling voor kraakbeenslijtage tussen de wervels loopt ze veel beter. De lieve, maar soms onzekere, eenkennige Betty heeft een stabiele, rustige omgeving nodig.

Nayara

Een huisbezoek voor Nayara in het Friese Augustinusga. Wat gaat die het goed krijgen. De bescheiden, lieve, speelse Nayara uit Spanje is vrijdag gehaald en woont bij Kool van 9 jaar die uit Roemenië komt. Hun karakters zouden wel eens goed overeen kunnen komen. In de enorm grote, super goed omheinde tuin gaan ze vast en zeker samen knallen.

Doenja en Magnum

    

Als wederdienst wandelden we een paar keer met Doenja en Magnum. 2 Nederlandse hondjes uit minder goede omstandigheden die we zouden bemiddelen. Maar hun opvangvrouwtje ging zo veel van ze houden en wilde ze niet scheiden. Dus bleven de twee. Het is ook fijn voor Rafa om met andere honden te lopen af en toe, nu hij Niki, zijn maatje vanaf zijn geboorte, moet missen.

Smartie

    

Zondag huisbezoek op Texel voor Smartie , ons bruisende, o zo lieve, baasgerichte klimaapje. Een prachthondje met één pijnpunt: het alleen zijn. Krijgt hij de kans, dan klimt hij het hek over het baasje achterna. Smartie krijgt de liefste bazen van de wereld. Wat zal hij bij deze natuurmensen genieten op dat wondermooie eiland. Morgen halen ze hem.

Duizend dingen


Verder altijd veel te regelen, archiveren, bellen met belangstellenden, vragen beantwoorden etc. Vaak krijgen we leuke updates van een geadopteerde hond. Eén voorbeeld uit de berichten deze week kwam van Nicu: zo’n mooie adoptie. Samen met zus Catina in hetzelfde veld geboren in Roemenië als Betty. Maanden overleven tussen grote honden die de pups vaak wegsnauwen, toen maanden in een vreselijk shelter tussen 500 honden en af en toe wat slecht voer. En toch zo lief gebleven. Het gaat niet altijd goed, maar het kan wèl, zie Nicu (en Catina).

Juni 2 2018 Iedereen verdient een plekje onder de zon. Een visie die wij van ganser harte delen met Dierencentrum Friesland.

Maandag waren we voor de 2e keer in Drachtstercompagnie. We brachten voer, medicatie, spullen. En onze indruk is dat we hiermee een prachtige organisatie steunen. Visie en werkwijze van Stichting Dierencentrum Friesland, geleid door Martine Keizer, is Esperanza uit het hart gegrepen. Ieder dier in nood is hier in principe welkom: afgedankte, ongewenste, verwaarloosde, mishandelde dieren uit binnen- en buitenland, dieren waarvan het baasje het niet redde etc. Soort dier, herkomst, ziek/gehandicapt, gedragsproblemen …. elk dier dat hulp nodig heeft moet geholpen worden.

‘Roemeense Winter kwam als 14-jarige in ernstige toestand aan. Nu is hij een tevreden 18-jarige.’

                                                              Ook met drie poten kun je gelukkig zijn

Ook dieren met gedragsproblemen krijgen een tweede kans. Er is een absoluut No Kill beleid. Een unieke werkwijze. Naast de honden, het merendeel uit het buitenland, lopen er allerlei andere dieren rond. Ook die gaan ter adoptie, maar sommige mogen lekker oud worden in deze fijne wereld. De honden worden geobserveerd en krijgen bij gedragsproblemen training om ze gereed te maken voor adoptie.

    

De veilige haven van Dierencentrum Friesland

Mei 30 2018 Vele adoptiehonden doen het geweldig bij de juiste baasjes. We genieten van de vele apps, foto’s, mails etc. En we maken de verhalen echt niet mooier hoor.

  

Yorkshire terrier mix Terry is 7 jaar. Terry leefde totaal verwaarloosd op straat, onder de wonden, een compleet vervilte vacht. Een fantastisch hondje met veel krassen op zijn zieltje dus. Zijn eerste adoptie mislukte. Bij het willen verwijderen van een teek werd Terry panisch en beet. Dat kwam niet meer goed. Je moet niet bang van je eigen dier zijn. Terry vond gelukkig snel nieuwe baasjes die al zijn angsten respecteren. Baasje Joop was lange tijd bedreigend, als die te dicht bij kwam. Joop drong niet aan en nu is Terry heel aanhalig en door het dolle heen, als Joop thuis komt. Het tuigje vond Terry ook vreselijk. Dan smeerde hij hem. Ze gunden hem zo graag minder stress en vonden een ander tuigje, waarmee het veel beter gaat. Trimmen gebeurt nog wel onder narcose. Maar wat een vooruitgang al. En met hun kleinzoon is het dikke wederzijdse liefde. Ook op hun grote volkstuin waar ze zomer en winter veel zijn is Terry helemaal gelukkig.


  

Dulce is nu anderhalve maand in Assen. Van een drukke weg geplukt, naar de refugio van Conny in Fuentevaqueros. Ze bleef ontredderd. Na de drie dagen lange reis naar Nederland ging ze naar Assen, vlak bij het schitterende Balloërveld en andere heerlijke wandelplekken. Alles lijkt alles in één klap van Dulce afgevallen. Bij baasje Egbert en vriendje Tommy gaat het vanaf dag 1 vanzelf. Dulce mag zijn wie ze is, hoeft niks, ervaart geen druk en geen onveiligheid. Zo mooi.

Diana hier met Jim

Diana is een pronkje geworden. Ze is 8 jaar en ging in januari naar poedelliefhebster Joan en haar man. En naar vriendje Jimmie. Bij elke foto die we krijgen is Diana mooier geworden. Van zo’n verzorging had ze toch nooit durven dromen in Spanje. En ze gaat nog mooier worden, schrijft Joan. Ze heeft een leven van een dagelijkse boswandeling, uitslapen, knuffelen, lekker eten, slapen bij de baasjes.

  

Din is een topper. Deze 10-jarige Border Collie zat heel lang in de refugio en ging op zijn oude dag nog naar Nederland. Op 2 januari ging Din naar Uden. De baasjes hebben een evenementenbureau. Inmiddels gaat Din overal mee naar toe. Dit is Din bij zijn eerste grote buitenevenement: hun zweefmolen. Veel lawaai en drukte. Maakt hem niks uit. En zonder riem! Alweer: de juiste baasjes. Echte Collie-kenners die Din de uitdagingen geven die deze slimme dieren nodig hebben en de juiste leiding. Dan is dit mogelijk.

  

Voor Bram van 4 moesten we een poosje zoeken. Hij had wel belangstelling, maar niet van de juiste mensen, hoe goed men het ook bedoelde. Stoere Brammetje met het piepkleine hartje was echt verwaarloosd, ook qua socialisatie en zijn onhandige gedrag kon afschrikken. Maar hij is helemaal op zijn plek gekomen bij twee lieve, ervaren en nuchtere mensen. Bram heeft al zoveel geleerd. Hij wordt ook al een echte knuffelkont en de dierenarts mocht hem zelfs onderzoeken. Komende vrijdag krijgt hij een privéles van de cursusjuf. Met grote donkere honden heeft Bram nl. moeite. En wat is er fijner dan dat de baasjes je ‘onze trots’ noemen?

  

Pietertje is 6 jaar en woont al een half jaar bij Master, een lieve Ierse Setter, en twee lieve, zeer sportieve baasjes, net als Pietertje. Lange boswandelingen kan hij goed aan. Hij moest wel wennen, want in een dodingsstation gaat het zelfvertrouwen van zo’n hondje aardig aan duigen. Alleen zijn en zindelijk worden waren een probleem. Maar het is snel goed gekomen. Baasjes Harry en Andrea geloven gelukkig niet in model mensen en model dieren. Ook Pietertje kreeg alle tijd en ontwikkelt zich zo mooi. Hij is Master de baas.


Friemel, bijna twee en een half, kwam al als pupje in een groot shelter met 350 honden in Roemenië Een jaar geleden kwam ze naar Nederland en werd snel geadopteerd. Ze moest de wereld nog helemaal leren kennen. Het was hier een soort Marsplaneet voor haar. Maar inmiddels is het verlegen, kwetsbare hondje helemaal open gebloeid. Omdat ook Friemel alles in haar eigen tempo mocht leren. Het gaat zoals het gaat, zeiden de bazinnetjes. Een pracht recept. Wat een koppie hè.


Mei 26 2018 Fijne updates.

Lara had natuurlijk geen stamboom en pseudo adellijke naam. Maar och, dat hebben velen niet. Helaas zagen ook de mensen die voor de ‘asbakhondjes’ gaan Lara niet zitten met haar bekkie. Meer dan een jaar zat ze al in de refugio. Eenmaal in Nederland kwam gelukkig al heel snel deze fijne familie die zag dat Lara, net als ieder ander, uniek is:

‘Even een korte update vanuit Delfzijl, het gaat prima met Lara. Lara is inmiddels 4 geworden (27/4) en geniet met volle teugen van haar leventje hier. Inmiddels ook even de dierenarts bezocht, niet met een speciale reden, maar om even kennis te maken. De dierenarts heeft Lara "bekeken en beluisterd" en gaf haar een tien. Hartelijke groeten van ons allemaal.’

Lara met baasje                                              met Rafa                      prinsheerlijk

Charlie heette in opvang Kareltje en in de Spaanse refugio Gasol, omdat hij gedumpt was bij een tankstation. Dagenlang liep hij er al. Hij vloog Conny van de Protectora in de armen, toen ze hem zag en riep. We schatten hem een jaar of twee. Charlie woont in Sappemeer bij een super sportief bazinnetje.

    

Charlie's tuin                              Charlie thuis

‘Hier weer even een berichtje. Het gaat zo geweldig goed met dit geweldige kereltje. We hebben samen al heel wat kilometers in de benen/pootjes. Hij is een schat. Erg aanhalig en altijd blij. Is vriendjes met alle hondjes in het park. Autorijden vindt hij ook super. Ben zooo blij met hem. Hierbij nog wat fotoos. Groetjes, Margriet en Charlie.’

in Conny's armen aan de wandel


Kleine Rudi, tussen de 4 en 5 jaar, was een afgedankt fokreutje, dat niks van de wereld gezien had. Bij zijn ongelooflijk lieve bazinnetje Marina maakt Rudi overuren in genieten:

‘We zijn net terug van een korte vakantie. Rudi, ik en mijn moeder. We hebben een korte reis naar Saint-Michel-Chef-Chef, France gemaakt.

   Rudi

Het was ontzettend leuk, ook om Rudi zo te zien. In het water vond hij het leukste.

Wij hebben veel gezien, ook de rivier de Loire, Bay of Biscay en voor een nacht zijn we op een camping geweest waar Rudi welkom was 😊

We gaan nu uitrusten, want we zijn allemaal moe. Veel groetjes, Rudi en Marina’

  

Mei 16 2018 Twee kleine mannetjes uit Gran Canaria


Mixterrriertjes Yogui en Bubba, anderhalf jaar, zwierven zwak en ziek op straat in Gran Canaria. Organisatie Arama heeft ze weer helemaal opgekalefaterd. Lieve vakantiegangers vlogen hen op 2 februari mee terug naar luchthaven Eelde. Leuk om een keer samen met Maureen dieren op te halen. Ze gingen met haar mee naar Smilde. De broertjes, die samen op straat moesten zien te overleven, bleken aardig aan elkaar te hangen. Dan doet het een beetje pijn ze uit elkaar te moeten halen. Toch zien we vaak dat de meest afhankelijke zich daardoor later soms beter ontplooit. We denken dat dat ook hier geldt. Haantje de voorste Bubba duwde de bescheidener Yogui wel eens van schoot. Inmiddels durft Yogui ook zonder Bubba, wel met goede steun en leiding van de baasjes, de wereld open te benaderen. Overigens zijn het allebei open mannetjes.

met opa en Boghy                                                                  eerste nacht in het koude noorden

11 maart is Bubba opgehaald door zijn baasje die een deel van het jaar in een camper woont. Hij staat altijd langere tijd ergens. Ook wel eens vier maanden in Portugal. Ons uitgebreide huisbezoek was dan ook in de camper. Om een beter beeld/gevoel te krijgen of Bubba, op zich best een avonturiertje, wel bij dit leven zou passen en voldoende stabiliteit zou krijgen. We waren geheel overtuigd dat deze baas voldoende tijd, geduld, zorg en aandacht aan Bubba zou geven. Het nemen van een rescuedier is voor hem een roeping en hij verdiept zich in training en psychologie van een dier. Bubba heeft een fantastisch leven bij hem. Heel veel wandelen en genieten van de vrijheid op de prachtige plekken waar ze staan.

  

                                                                                                                                  Bubba krijgt het allerbeste

8 april ging Yogui naar Driebergen. Love at first sight, zeiden de ervaren baasjes die vlak bij het bos wonen. Op 8 mei hebben wij hen bezocht in Molkwerum dat dicht bij Bolsward ligt. Daar hebben deze actieve baasjes een heerlijk huis aan het water. Yogui zal vaak mee gaan in boot of caravan. De wat onzekere Yogui is lief en zachtaardig, een schootknuffel, die enorm kan rennen. Maar hij luistert goed. Yogui kan goed met alle honden in de buurt en ook met hun oppashond ging het direct goed. Alle buren zijn verrukt van Yogui. Hij is ook heel grappig en enthousiast en open.

Mei 3 2018 Dag mannetje, dag Niki, dank voor 9 prachtige jaren. Je hebt ons intens verrijkt.

Zondagmorgen is Niki ingeslapen. 4 weken daarvoor het vonnis: inoperabele, snel groeiende levertumor. Het doet zo zeer. Alles is anders, alles is vreemd. Het is nog geen herinnering, nog steeds zondagmorgen. Voortdurend het besef van nooit meer.

  

Nooit meer

  • In één adem NikiRafa roepen
  • Samen het yoghurt pak schoonlikken
  • Met zijn viertjes op huisbezoek voor een adoptiehondje
  • Twee broertjes die elkaars oren en ogen schoonlikken
  • Samen blaffend naar de deur stuiven, als de bel gaat
  • Logeren bij Maureen in Smilde en dan lekker op haar bed kruipen
  • Dansen op je achterpootjes en met je voorpootjes wuiven, als het eten eraan komt
  • De prachtige wandelingen, samen voor ons uit, het ene staartje naar links, het andere naar rechts krullend
  • Samen jullie aartsvijanden in Bolsward, de schapendoezen van de Pizzeria aan de gracht, te lijf willen gaan
  • Zolang met grote ogen je aankijken dat je toch nog maar wat lekkers geeft
  • In de regen in het veld ervan door gaan, baasje bang en dan … in het dorp onder het eerste afdakje prinsheerlijk zitten te schuilen
  • Vanaf de voordeur de lange gang doorknallen, afremmen bij de bocht naar de keuken en dan pal naast elkaar gespannen wachten op het lekkertje, lippen op elkaar geperst, want we mogen niet blaffen

  


Nooit meer

Zoals bij Niki hakte het verlies van een dier er niet eerder in. Het was intens mooi. 8 januari 2009 haalden we jou en Rafa van luchthaven Zaventem, 7 maanden oud. Geen dag spijt gehad. In de advertentie stond dat ze geen goed leven gehad hadden, mishandeld waren. Met hen begon ons prachtige Esperanza-avontuur. Eén van onze inspiratiebronnen is nu gegaan, één van onze ambassadeurtjes voor mishandelede en gedumpte dieren is dood, geveld door een sluipmoordenaar. We hebben er voor Niki nog 4 mooie weken van kunnen maken. Op bed slapen, de allerlekkerste en allerbeste biologische vers vlees voeding (ook in de stiekeme hoop dat je lichaam dan weerbaarder zou zijn om het nog een mooi poosje vol te houden) en elke dag een extra lange middagwandeling van 2 – 3 uren in de Gaasterlandse bossen of aan IJsselmeer- of Waddenkust. We hebben dat intens beleefd. Bij het liggen werd je onrustiger, voelde je de dikker wordende buik, maar bij het lopen leek je daar totaal geen last van te hebben. Je liep zaterdag nog als een kievit. ’s Avonds smulde je nog van het eten. Midden in de nacht begon de ellende. Alles stopte. Enkel onrust, beroerdheid. We hebben eerst koffie gedronken met de dierenarts die aan huis kwam. Al die tijd lag je op schoot. Voor het eerst sinds de nacht ontspande je volledig en vielen je oogjes toe. Op de inslaapinjectie reageerde je niet. In opperste rust ben je weggegleden.

  


Het is fijn dat er mensen zijn die de afgelopen maand intens hebben meegeleefd, die het begrijpen en meevoelen. Die steun en advies gaven. Wij gaan door met Rafa, zonder Niki, voor Niki, het hondje met de eigen wil, intelligent en moedig. In Spanje heette Niki Zipi en Rafa heette Zape: naar 2 tv-kinderclowns, ook 2 broertjes, ook een lichte en een donkere. Niki komt van Nikeos: hij die overwint. 9 jaar lang heb je overwonnen, Niki. We hebben zielsveel van je gehouden. Rust in vrede.

  

Niki en Rafa logeerden altijd bij Maureen in Smilde, als wij in Roemenië of Spanje waren. Hun tweede thuis. Haar handtekening staat zelfs op hun adoptiecontract. Ze schreef een mooi In Memoriam voor Niki op haar blog:

"Vorige week zondag 22 april zaten we nog gezellig saampies. Behalve de dikke pijnlijke buik door de inoperabele levertumor was er niets aan je te merken. Zaterdagavond 28 april nog bericht dat je die middag nog lekker 2 uur mee door de velden had gehuppeld en daarna met smaak je eten opgegeten had. Maar in de loop van de nacht ging het mis. Het scenario wat door de artsen was beschreven. Je werd zo ziek en zo beroerd en de baasjes konden niet anders dan zondagochtend de dierenarts laten komen en je laten gaan. Dankbaar ben ik dat Niki tot het laatst zo genoten heeft. Maar intens verdriet omdat je nog zoveel heerlijke jaren gegund was. Je baasjes hebben de diagnose nog nauwelijks kunnen bevatten en verwerken en hoewel bekend was dat je hooguit enkele weken had was het afscheid te snel en te vroeg. Tellen we bij Omi juichend elke maand erbij..... jou was die volle maand ook zo gegund maar net niet gehaald. Maar wel weken waarbij je tot bijna het laatst hebt genoten en mee kon doen. Geen langzame aftakeling maar gewoon heerlijk wandelen en eten en veel bij je baasjes mogen zijn. Niki, je was hier "kind aan huis"en wat zal ik jou verschrikkelijk missen. Voor de roedel hier hoorde je gewoon ook bij de Ranjaclub. Je broertje Rafa en de baasjes Michiel e"n Dirkje moeten nu zonder jou verder. Hoe, dat weten ze nog niet. Wat is het zwaar!"

Rust zacht lieve Niki!!!


"I'm feeling good", zo eindigt dit lied, zo voelden wij ons bij elkaar.

April 27 2018 De mooie updates stromen binnen.

Afgelopen zondag ging de kleine Rudi naar huis in Zevenhoven. En gisteren werd Mickey opgehaald. Hij woont nu in Vianen. Van Rudi al meerdere updates ontvangen en vanmorgen ook al de eerste van Mickey. Indrukwekkend. Beide adoptanten hebben een succesfactor gemeenschappelijk: Rust en geduld. In alle rust mogen snuffelen en verkennen, geen drukte om zich heen in het begin, (nog) niks hoeven (leren): dan opent een dier zich sneller. Overigens geldt dat ook 100% voor de adoptant van de kleine Dulce die op 15 april, de ochtend na het transport al, werd opgehaald en in Assen woont.

Op 17 april staat ook een sitebericht van kleine Dulce. die ontredderd op een hele drukke weg rond liep.

   Dulce en Tommy

‘Vanochtend, voor de wandeling, renden Tommy en Dulce spelend achter elkaar aan door de kamer, een heerlijk gezicht.

Een volgende stap was: Dulce los te laten lopen, nou, dat vindt ze fijn! Ze luistert goed naar haar naam, wanneer ik roep komt ze direct en op en neer springend voor me zegt ze, als het ware, “hier ben ik”.

Nu zit ik boven achter de pc, Dulce achter me, op een stoel en Tommy in een mand naast me. Dulce hopst de trap op en neer, ook ’s avonds, wanneer ik naar bed ga, gaat ze met me mee. Ze springt eerst op bed en de rest van de nacht slaapt ze in dezelfde stoel als waar ze nu in ligt. Zo gauw ze ’s ochtends meent te horen dat ik wakker ben springt ze op bed en is het een vrolijke begroeting.’

Rudi, ruim 4, is een afgedankt fokreutje uit de Protectora in Fuentevaqueros.

‘Goedemorgen, Met Rudi gaat het prima! Hij is een geweldig hondje. Bedankt voor de adoptie. We gaan nu wandelen …. J

Rudi en Chico


Mickey is van 2014 en werd direct door een familie naar de Protectora gebracht.

‘Nou het ging super!!! Reis terug zo rustig bij mij aan me voeten gelegen. We waren er stil van mn vriendin en ik. En helemaal voldaan. Toen we Vianen in reden besefte Mickey oh er staat wat te gebeuren we gaan langzamer rijden. Na wat rond gesnuffeld in de buurt eindelijk naar huis gegaan. In huis de tijd genomen om alles te bekijken en uiteraard snuffelen;) ik heb nieuwe mandje naast mijn bed gezet na enige draaien ligt hij lekker. Vannacht 1 x wakker geschrokken klein grommetje, daarna heerlijk verder geslapen. Uitlaten vanochtend ging top!!! met andere hondjes ook. Vooral heel nieuwsgierig. Toch afwachtend, en zelfs lukt t al om Mickey naast me te laten lopen. Dus niet dat hij mij uitlaat. Ik zal vast nog genoeg moeten leren. Maar begin is er. Kijk hoe hij er bij ligt.’

Ilay en haar zusje lagen in een doosje voor de poort van shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi bij Boekarest. Een maand of 2 oud. Nu woont Ilay in Leerbroek.

  

‘Vandaag is Ilay 1 jaar geworden. Wat is ze toch een mooi en lief hondje. We genieten elke dag van haar. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie. Groetjes van ons allemaal.’

Puck woont in Amersfoort. Haar moeder Angela, die meerdere nestjes op straat kreeg, werd aangereden. De pups gingen ook naar The Nature Association. 10 september 2017 kwamen ze, 4 maand oud, naar Nederland.


‘Geen dag voorbij zonder zwempartij J Gaat goed met Puck. Ze geniet enorm van het buiten spelen, met andere honden lekker rennen en in het water. Groet van ons’

Marley is een broertje van Puck. Hij woont in Warnsveld.

  

‘Groet van Marley.’ Heerlijk als je baasjes houden van kamperen in een tent in de natuur en van lange wandelingen.


April 25 2018 Ook Trompa is al 12 en het gaat goed!

Naast Omi is Trompa onze tweede 12-jarige.Een record voor een Engelse Bulldog? Deze eigenwijze schat kwam 11 november naar Nederland en werd snel geadopteerd. Helaas maakte Trompa knallende ruzie met het andere hondje en kwam terug. Mensen met een zwak voor Bulls kijken vaak niet op leeftijd. Dus kreeg Trompa op haar meer dan oude dag voor de 2e keer een thuis. 3 maart ging ze naar Den Haag.

  


  

De meest hondvriendelijke kantine in Nederland?

Ze woont met 2 chihuahua's en dagelijks gaan de 3 mee naar het werk van de baasjes op de meest chique golfbaan van Nederland in Wassenaar. Trompa is dol op autorijden. Ze holt richting auto, maar wil er niet uit. Dat is wel eens een probleem, want wat de verder onverstoorbare Trompa in haar kop heeft ..... Ze zit ook dolgraag in een golfkarretje. Op 23 maart brachten we Trompa en haar baasjes een bezoek op de golfbaan.

  

Het gaat goed, schrijven de baasjes. Ze is al een paar keer naar het strand geweest met het mooie weer. Voor haar leeftijd loopt ze nog een aardig rondje mee. Blijkbaar had ze bij de warmte niet al te veel last van haar korte neus. In Spanje zat Trompa 14 uur per dag op een donkere patio. Ook voor een plas uitgelaten worden was er niet bij.


Het is toch niet te geloven dat onze oude dame zo'n bijzonder pensioentje heeft gekregen bij deze twee baasjes met een kanjer van een hondenhart? Ze wisten en weten dat Trompa al ver in bonustijd leeft.

   Thuis

April 23 2018 Zondag in Smilde.

Een heerlijke middag gisteren. Naast het vieren van Omi’s leventje nog meer vreugde. Toen we half 12 arriveerden troffen we de adoptanten van chihuahua Rudi, samen met hun hondje Chico van 10. Dat is toch altijd de test: hoe gaat het tussen de honden? Ons advies: hou je in, laat ze hun eigen gang gaan (tenzij ongelukken dreigen). Forceer ook niks. Dus laten ze elkaar links liggen, prima. Zijn er strubbelingetjes: laat hen het uitzoeken. Zo was Chico erg nieuwsgierig. Hij snuffelde en likte aan Rudi die dat niet fijn vond. Maar dat zelf goed aangaf. Gelukkig, een hele vooruitgang, want Rudi was heel timide aanvankelijk. Een fokreutje dat weinig in zijn leventje heeft gezien. Ook naar mensen eerst schuchter. Maar in die ene week bij Maureen al opgebloeid.

    

Inmiddels al een paar berichten en leuke foto’s gehad. Rudi sliep de hele reis en voelde zich snel thuis. Hij mocht heerlijk in bed slapen, plast al buiten (wat we niet verwacht hadden), durft al te wandelen samen met Chico, eet goed en speelt graag op de bank. Dit alles ongetwijfeld mede door de rustige en lieve familie, die Rudi een veilig gevoel geven.

  

Ook een feest om de andere honden te zien. Van de 7 die vorig weekend arriveerden zijn nu dus Dulce (al tevoren gereserveerd) en Rudi al thuis. Nog op een plekje wachten Cedille, Mickey, Kareltje, Smartie en Nayara. Stuk voor stuk leuk en lief. Wel heel verschillend.

Waar gaat Maureen heen??

Cedille is sterk. Michiel wandelde even met haar. Ze is super leerbaar. Kan al zit bv. Een ontzettend lieve hond die wel beweging kan gebruiken. En spel! Wat blijven ze toch lief na jaren refugio.

Smartie is een Peret (zie sitebericht hiervoor) qua uiterlijk en gedrag. Familie? Een heerlijk beestje, dat beslist aan zijn zeer actieve trekken moet komen. Zie filmpje: rennen, springen, over de kop. Alleen zijn moet ongetwijfeld opgebouwd worden. Toen Maureen buiten het hek was, was hij al bijna ook erover. En hij laat zich niet kennen: mag ik van jou er niet over, dan zoek ik andere gaatjes, ergens tussendoor of aan de onderkant.

Kareltje is leuk en levendig, maar een stukje rustiger dan Smartie en Cedille. Ook een knuffeltje.

Mickey is een blij ei dat vrolijk mee dartelt, ook flink kan rennen, maar niet zoveel actie en beweging nodig heeft als Cedille en Smartie.

Nayara is verlegen en liever dan lief. Een hele mooie herderachtige hond. Blijf je rustig, dan kan ze het al snel niet laten toch je kant op te komen en eigenlijk graag aandacht te willen.

Ja, en ook verdriet. Al 3 weken. Onze Niki en Rafa waren mee. We hopen nog vaker, maar weten het niet. Niki heeft een inoperabele levertumor. Vergevorderd. De dierenarts gaf ons geen hoop en in het dierenziekenhuis bevestigden echo en scan dat we hoogst waarschijnlijk al snel afscheid moeten nemen. We zijn er kapot van. Maar geven hem zolang het kan nog een heel fijn leven: vers vlees waarvan hij extreem geniet, op bed slapen en lange wandelingen in mooie omgevingen. Bij Maureen waar ze vaak logeerden voelen ze zich helemaal thuis en voegen zich naadloos in het deels steeds wisselende volkje daar. Maureen maakte een selfie met ‘haar‘ Niki.

  

April 22 2018 Omi’s feestweekend in het jaar van de hond.


Op bezoek bij Omi. Gisteren was het een jaar geleden dat Omi, toen 11, werd gered uit het dodingsstation door Anita van Sierra Nevada. Half dood, zwerende ogen, hartkwaal en zo nog wat. Ze is verzorgd, één oogje eruit, met het andere ziet ze een beetje. Ze krijgt medicatie en is wat dementerend, leeft in haar eigen wereldje. Maar ze geniet, van de lucht, van een kleine maaltje zacht voer, van het gras, van haar zachte bedjes …


7 maanden geleden kwam ze naar Nederland. En nu dus al een vol jaar in liefde en zorg erbij. Ter ere hiervan nam Maureen haar gisteren zelfs mee voor een wandelingetje.

Fijn om samen te werken met gelijkgestemden. Met mensen die het niet als zinloos zien een oud, ziek hondje te helpen, maar geloven in het belang van het redden van één zieltje. Dat past helemaal in de betekenis van het jaar van de hond dat begon op 16-02-2018 en eindigt op 05-02-2019. Een jaar van terugtrekken met gelijkgestemden in kleine kring voor een nog betere samenwerking om vooruit te komen. Overigens staat de hond in de Chinese astrologie voor loyaliteit en oprechtheid.

  

April 21 2018 Het geluk straalt er van af bij Peret: wat een chemie!

  

Peret is 2 ½ jaar. Door Anita van refugio Sierra Nevada uit het dodingsstation gehaald. Elke keer weer slikken. Zo levenslustig, makkelijk en open. Toch als oud vuil gedumpt. Maar nu heeft Peret de jackpot in kwadraat. Het begon met een turbo-adoptie. 16 december ’s avonds de eerste mail en de volgende dag al opgehaald. Soms kan dat. Als er van twee kanten zo snel, open en informatief contact via mail en telefoon is en alles klopt gewoon, dan weet je: het zit 100% goed. Wel volgt natuurlijk later een nabezoek i.p.v. vooraf huisbezoek.

Hoe makkelijk ook, natuurlijk zijn er wat sporen van het verleden, van het weer en weer en weer verkassen op zo jonge leeftijd. Verlatingsangst, dus alleen zijn opbouwen. En Peret plaste vaak in huis de eerste maand. Maar inmiddels is het leven een feest. De chemie spat er van af: met vader, met moeder, met de zoon en de dochter èn met Boomer. Boomer was wat ingedut en te dik. Maar sinds Peret er is, ondergaat hij een metamorfose. Er wordt eindeloos uitgedaagd en gespeeld.

  

Peret gaat al een poosje op cursus met moeder en dochter, weet dat je bij ‘pootjes op’ je pootjes op een krukje legt en hij gaat er ook al keurig op zitten. Over een poosje gaat hun dochter behendigheid met Peret doen. Geknipt is hij daarvoor. Met de bazin loopt Peret hard en bij de baas slaapt hij. Van de winter was het dolle pret in de sneeuw, maar omdat Peret het wel koud had,kreeg hij een prachtige jas.


Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop