BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

   

U kunt ons steunen door te storten op  Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509                                 

BIC:TRIONL2U Giften zijn aftrekbaar  Handelsregister KvK-nummer: 52219410   RSIN-nummer: 850348213


Ter adoptie: Falco             Omi                                    Ana Banana                

       

Din                                        Peret                                    Trompa

    

Falco is een herplaatser. Omi en Peret komen uit de refugio Sierra Nevada te Padul bij Granada.                            Ana Banana komt uit het shelter The Nature- a heritage for the future' in Boekarest.                                              Din en Trompa komen uit shelter de Protectora in Fuente Vaqueiros bij Granada

Klik op de zwarte knop hieronder voor meer informatie, foto's en filmpjes. U komt dan op de adoptieblog van de Ranjaclub.

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adopties  

U kunt Omi ook steunen met een donatie voor haar voer en medicatie. Zie voor haar verhaal en situatie ook onder de zwarte knop.

BLOG 

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs')


November 20 2017  Benji

In al die jaren geen één overlijden. En nu, na Teuntje en Yola in september, Benji. Benji kwam in 2011 naar Nederland. En werd geadopteerd door hele lieve, serieuze mensen in Leeuwarden. Een heel lief hondje, maar wel een trauma meegenomen. Er waren dan ook ups en downs af en toe. Maar het ging weer vooruit en toen er een poes bij kwam, werd Benji daar helemaal blij van: ze speelden en sliepen samen en likten elkaar. Vanmorgen is hij overleden in zijn mandje. Hij had al hartmedicatie, maar die sloeg onvoldoende aan. Ze zouden vanmiddag opnieuw naar de dierenarts. Benji is jong overleden helaas: een jaar of 9 pas. Gelukkig heeft hij een hele liefdevolle verzorging gehad bij Reinie en Andries.

  

November 18 2017  Nala is een karaktertje, hoor!

    

Nala is al 9 of 10. In de refugio ging ze zienderogen achteruit. Op 25 september vloog ze met ons mee en op 7 oktober was Nala op de open dag in Diever als 2e kans hondje. Maar geen 2e hands hondje hoor. Gelijk belangstelling. En de hoofdprijs heeft ze inmiddels. Al in opvang bij Chantal in Lippenhuizen begon het grote genieten. Zoooooo blij met alle aandacht. Naast het baasje of één van de kindjes op de bank liggen was Nala’s grootste geluk. Passeerde dan één van de honden, dan kwam er een grommetje. Niet echt onaardig, maar dit geluk delen, was een bruggetje te ver. ’s Morgens sjeesde Nala door het huis op zoek naar een kind om dan in de armen te springen en niet meer weg te willen. Andere honden: prima, maar niet nodig voor de actieve, kittige, pittige, stabiele Nala.

  

 

Bij Chantal-open dag 

Nala is op 13 oktober geadopteerd door 2 vrouwen met een groot hondenhart en ervaring met rugzakjes. Ze zochten een maatje voor hun stabij, die al vaker herplaatst was en nogal schrikkerig en angstig. En keken daarbij naar Doris of Foppe. Maar Foppe en 3 katten was te riskant en qua stabiliteit en steun voor een andere hond was Doris niet de meest aangewezene. Maar Nala wel! En het is toch goed uitgepakt!!! Nala is zodanig katproof, dat de kat opzij gaat, als Nala er wil zitten. En Bijke is al vrolijker en minder gespannen, als Nala mee wandelt. Wel moeten ze de privileges van Bijke wat bewaken voor deze bijdehante dame.

    

Thuis                                         Nala met Bijke

Nala is super lief en stoeit graag. Ze geniet van de lange boswandelingen. En ze is alle troubles inmiddels te boven. Dat waren er wel een paar. Chantal had de overvolle anaalklieren al laten behandelen, maar ook haar gebitje was dringend aan reiniging toe. En toen staken giardia en kennelhoest de kop op. Dat was even slikken voor de baasjes. Sommige mensen schrikken overal van. Maar zij benaderden het rustig en open. Vroegen om informatie en raad die we natuurlijk volop hebben gegeven. En na de nodige zorg is Nala helemaal clean en gezond.

November 17 2017  Verdriet èn een gelukkige herinnering.


Al weer even geleden kwam er bericht van overlijden van 2 Esperanza-honden. De eerste 2 tot nu toe. Meer dan verdrietig voor de baasjes. Gelukkig weten die ook dat wat zij hun dieren gaven vele malen uitstijgt boven dat verdriet: ze lieten het niet bij woorden, maar gaven hen een plek in huis en hart. Een plek onder de zon met liefde en respect: wat is er waardevoller?

   met Daantje



In september overleed Teuntje. Een klein hondje, aanvankelijk schichtig, slecht behandeld zoals zo velen. Ze kwam in opvang bij een gezin in Cordoba en was 3 jaar, toen ze in 2013 bij Anje en haar 11-jarige zoon ging wonen. Ze hebben het samen zo fijn gehad. Hoewel wat een zorgenkindje (hartruisje, verstopte traanbuisjes, navelbreuk) ging het heel goed en werd ze zelfs lekker eigenwijs. Ook heerlijk mee op vakantie en dan ging haar grote vriendin Daantje, het net zo kleine hondje van oma, ook mee. Helaas werd de hartruis steeds erger. Teuntje is 7 jaar geworden, maar had ruim 4 prachtige jaren.

  

Op 1 augustus 2014 vond een bijzondere adoptie plaats. 2 schatten van boxers uit Hongarije, Kwibus van 8 en Yola van 5 jaar, zwaar verwaarloosd, gingen naar 2 prachtige mensen in Zuidveen bij Steenwijk die ons schreven de twee nog een paar mooie jaren te willen geven. Ondanks de fikse hartruis, kale plekken, schildklierproblemen van Yola en de grijze snoet en artrose van Kwibus. In december 2015 moesten ze Kwiebus al laten gaan, maar wat hebben ze nog genoten van deze zachtaardige, onverstoorbare, vrolijke, dankbare lobbes. In september ging Yola. Te veel kwalen inmiddels. De as van de lieve, trouwe Yola is inmiddels samen met de as van Kwiebus uitgestrooid op HUN kamp: de prachtige wandeling nabij huis die ze zo vele malen gelopen hebben.

                                                                                       Kwiebus                                     Yola                                                 

 

Op de kamp                                                                                        In opvang bij Ingrid en Peter in Hongarije

Op een kerstkaart van de baasjes van Yola en Kwiebus stond:

zoals een dier je zoekt om de geur

en zacht tegen je aan

zo zonder iets te willen, er te zijn


November 15 2017  Pietertje woont nu in Heeswijk-Dinter.

 Kromme pootjes kunnen hard rennen!

Op 14 oktober kwamen Vivi (Lara), Cali(Hunter>Charly), Harry Potter (Pottertje>Vinnie) en Piper (Pietertje) naar Nederland. De andere 3 zijn al thuis. Zondag is ook Pietertje gegaan. Een minimixje van 4 kg, 5 jaar geschat, en door Anita van Sierra Nevada uit het dodingstation gered. 01 november stond hij al even op site. Toen we vorige week in Frankrijk/België waren voor een midweekje plus 3 huisbezoeken, kwam er een fijne reactie voor Pietertje. In de roos. Een gezin met 2 volwassen zoons en een 10-jarige Ierse Setter. Graag wandelend. Praktijk aan huis. Ervaring met moeilijke hondjes. Want hoewel Pietertje veel potentie heeft, moet hij echt weer vertrouwen opbouwen en in zijn nieuwe thuis alles en iedereen verkennen om vervolgens te geloven dat hij mag blijven, dat hij niet voor zijn plekje hoeft te vechten, dat hij veilig is. Dan zal hij vast snel leren om even alleen te kunnen zijn en zindelijk te worden. Als mensen niet op hem afduiken komt hij graag zelf. Wat is het dan fijn dat deze mensen ervaring met rugzakjes hebben. Ze schreven het zelfs wel leuk te vinden dat Pietertje niet model is. Een mooie visie, vinden wij. Het fijne van zo’n houding is dat men niet zo gauw van z’n stuk is, het gedrag met positieve nieuwsgierigheid bekijkt, ziet waaruit het voortvloeit en kan relativeren. Die kalme benadering en natuurlijk de soms bijbehorende bijsturing (rustig, kort, duidelijk) levert vaak verrassend snel succes op.

  

Speeltjes                                                                    Thuis in Brabant

Er kwam al goed nieuws over de eerste 2 dagen. Een van hen slaapt beneden en daar mag Pietertje bij slapen, maar afgelopen nacht ging hij uit zichzelf al ergens anders liggen. Natuurlijk leerde hij al op dit punt bij Maureen. Eerst anderhalve week op de slaapkamer, dan stapje voor stapje richting keuken naast de andere honden. Hun oudere hond was eerst erg druk door Pietertjes komst, maar nu alweer rustig. Pietertje krijgt zelfs al praatjes. Hij jaagt de andere hond al weg bij de etensbak. Het gaat heel goed, schrijft Andrea. We hebben vanuit N-Frankrijk gemaild en gebeld en nog geprobeerd om vrijdag op de terugweg langs te gaan voor huisbezoek vooraf. Maar dat lukte niet. We moesten eerst langs Hoogerheide boven Antwerpen voor Lita en zouden daarna door kunnen naar Heeswijk-Dinter. Maar we kregen de agenda’s niet op één lijn. Dus weer een nabezoek t.z.t.

Hieronder Pietertje bij Harry Potter (nu Vinnie)

November 13 2017  Midweek Z-België/N-Frankrijk en onderweg 3 bezoeken: Amersfoort-Zillebeke-Hoogerheide.

Zoals in het vorige sitebericht staat wordt het huisbezoek vooraf soms noodzakelijkerwijze vervangen door nabezoek. En doen we liefst meerdere bezoeken in 1 x i.v.m. besparing van tijd en geld. En omdat vakantie er amper meer van komt, maken we soms van de dierenreisjes mede een uitje. In dit geval hadden we van maandag 6 – vrijdag 10 november een huisje gehuurd in Bailleul, net in Noord-Frankrijk i.v.m. bezoek Teddy, 1 van de 2e kans hondjes op de open dag 7 oktober van dierenartsenpraktijk Glas in Diever. Op 15 oktober is hij opgehaald door zijn nieuwe baasjes Marlies en Hugh die in Zillebeke bij Ieper in België wonen. Een fantastische kans voor Teddy. Maar wel 400 km! Op en neer 800, dus een grote investering voor een huisbezoek. We aarzelden. Toen mailde Marlies dat ze niet alleen dierenliefhebbers zijn, maar ook milieuliefhebbers. En dat het 1600 autokilometers zouden worden, als wij eerst op huisbezoek zouden komen en zij vervolgens Teddy zouden ophalen. We besloten opnieuw tot nabezoek met koppeling. Dat werd dus een midweekje eruit incl. nabezoek voor Puck in Amersfoort maandag op de heenweg plus dinsdag 7 november nabezoek bij Teddy in Zillebeke plus vrijdag op terugweg huisbezoek vooraf voor Lita. We zouden aanvankelijk vrijdag ook nog naar Heeswijk-Dinter in Brabant voor huisbezoek Pietertje, maar dat lukte niet i.v.m. hun agenda en onze andere plannen.

   

Puck voorheen Angel                                                                                    Hier met Sepp bij Kim

Maandag op de heenreis zijn we eerst in Amersfoort op nabezoek bij Puck (eerst Angel) geweest. Puck was 1 van de 5 pups die 10 september bij Kim in opvang kwamen. Net als Nina (sitebericht hiervoor) ook een bijzondere adoptie: door hele goede vrienden van hen. Puck is het omgekeerde van Nina. Zacht en liefdevol en moet worden uitgenodigd. Geen hondje voor kleine, drukke kinderen. De match is dan ook super. Hun kinderen zijn al ietsje groter en ze lopen heel veel, wat Puck erg goed doet. Toen we aankwamen had Francien net een lange boswandeling gemaakt met Puck. Ze vindt het heerlijk om los te lopen. Dus logisch dat ze moe was en niet zoveel belangstelling voor ons had. Maar ze kan heel goed stoeien en zich vastbijten in een flosstouw. Bij andere honden is ze eerst terughoudend, maar na een rustige benadering en wat tijd om te snuffelen komt ze los. Nieuwe mensen vindt ze nog wel spannend. Ze is lief en makkelijk en krijgt vast nog meer zelfvertrouwen op den duur.

Teddy

    

25 september vlogen wij terug uit Spanje met 6 hondjes waaronder Teddy: 5-jarig mixje met niet alledaags uiterlijk (iets Terriër en Schnautzer). Rustig met hele speelse kant. Aandachtspunt was katten. Teddy zat samen met Foppe in opvang in Hoornsterzwaag en Foppe joeg de katten de hooimijt in. Een voorbeeld dat Teddy ging volgen helaas. Wat hebben we genoten van dit nabezoek. Een oude hoeve met 4 ha weiland en een boomgaard, midden in een natuurgebied. We maakten een lange wandeling, waarbij Teddy onvermoeibaar achter het balletje aanging. Hij heeft er eentje in zijn bek, die hij niet los laat De baasjes moeten een tweede gooien dat hij zonder succes ook nog in de bek probeert te krijgen. Teddy doet het super. Sliep al na 5 nachten alleen en let steeds op de baasjes. Op ons aandringen hebben ze wel 135 meter omheining gekocht, want hoewel geen wegloper, houdt Teddy wel van rondkijken en stevig doorstappen. Teddy heeft zo geboft met deze mensen met een mooie kijk op dieren die helemaal voor herplaatsers gaan. Hoewel geen van beiden opgegroeid met dieren, kunnen ze nu niet meer zonder. Toen ze de hoeve kochten in 2008 zat buiten in een kooi een mager hondje: Sloefke. Alleen achter gelaten door de vorige eigenaars. Sloefke is liefdevol door hen opgenomen en kreeg nog 9 prachtige jaren. Ook zijn er in 2009 3 kittens gedropt. Met Teddy en die drie gaat het stapsgewijs. De eerste komt nu weer in huis. En een 2e maakt aanstalten. Maar buiten wil Teddy er toch nog wel graag op af.

Lita (Abuelita)

   

Vrijdagmiddag op terugweg een zeer bijzonder huisbezoek in Hoogerheide, boven Antwerpen, net in Nederland. Deze fantastische mensen wilden de 12-jarige Omi opnemen. Maar na een eerlijke correspondentie heeft Maureen het afgeraden. Het zou een superplek zijn. Al 2 x hebben deze mensen een setje van 2 ouwetjes tussen de 13 en 15 jaar opgenomen. Van de laatste 2 is de kleine Chimo, nu 17 jaar, nog over. Het heel vaak geven van medicatie en kleine beetjes eten is hen dus geheel vertrouwd. Maar ze hebben ook een drukke winkel en gebroken nachten hou je zeker in het hoogseizoen niet vol, als je overdag niet even kunt inhalen. Omi doet alles in huis en ook ‘s nachts gaat Maureen er uit voor haar. Omdat ze toch een ouder, kansloos hondje wilden vertelde Maureen over Lita, een jaar of 10. Zeer recent in bedroevende toestand en broodmager op straat gevonden bij Granada in de buurt. Conny van de Protectora heeft haar opgenomen. Ze is direct geopereerd, op 31 oktober: oogje verwijderd en tandjes getrokken, en ook gelijk gesteriliseerd. Waarschijnlijk gedumpt, want ze kent de lijn. En wat schetst onze vreugde? Lita is zeer welkom! We hopen zo dat het lukt haar met het volgende transport in december te laten komen. Intussen hoeft ze niet meer terug in de refugio, maar mag ze heerlijk bij Conny in huis aansterken.

  


November 12 2017  Zaterdag 4 november: rondreisje Bolsward-Haaksbergen-Kilder-Hoogeveen-Bolsward

Omdat het zo druk is de laatste tijd zowel met adopties als andere activiteiten in dierenkader hebben we het huisbezoek vooraf al een paar keer vervangen door nabezoek. Onze procedure is grondig. Eerst gedegen schriftelijke mailwisseling vooraf inclusief uitgebreide vragenlijst. Dat selecteert al uit. Als 2e een verdiepend telefoongesprek. Als 3e huisbezoek. In een aantal gevallen hebben we dat laatste dus i.v.m. drukte laten vallen. Natuurlijk hadden we wel al alle vertrouwen, zodat we het zonde vonden de adoptie om tijdsredenen op te houden. Nu doen we sowieso pas huisbezoek als uit de eerste 2 stappen eigenlijk al heel duidelijk blijkt dat het serieuze mensen en een mooie match betreft. Slechts 2 x in al die jaren kwam het voor dat het na huisbezoek toch niet het juiste adres was voor de betreffende hond. Waarom toch huisbezoek dan? Het voegt altijd toe. Je kunt vaak adviezen geven (voor de één meer nodig dan voor de ander natuurlijk) en het is fijn te weten waar een dier woont en de mensen de stichting kennen. Men belt/mailt dan ook makkelijker als er wat is. Sommigen horen ook graag meer over de achtergronden/zwerfdierenwereld. We doen dus in de betreffende gevallen wel altijd nabezoek. Maar dan kan het op een geschikt moment en maken we er een rondje van maken wat tijd en autokosten scheelt.

4 november gingen we eerst naar Haaksbergen voor nabezoek Charly. Zondag 22 oktober is hij opgehaald door zijn nieuwe baasje Mark (zie site 2 november). Het woord match schiet hier te kort. Hond en baasje vormen al een onafscheidelijk tweetal. Charly hoefde geen dag te wennen. Hij slaapt heerlijk, eet heerlijk, is goed met de honden van de ouders, de broer en een vriend van Mark en loopt al los in het bos. Een droom voor beiden. Bruno (Marks vorige hond) heeft dit geregeld, zeggen ze. En zo lijkt het inderdaad. Soms gebeurt dat: men ziet een foto en weet ‘dit is hem’. Gelukkig reageerden ze heel snel, want Charly had direct al meer reacties. Een heerlijk leven na zo lang opgesloten te hebben gezeten in een Spaanse refugio!

  

Vanuit Haaksbergen richting Kilder (bij Doetinchem). Ook nabezoek. Voor Nina, in Roemenië Crina. Ze kwam op 10 september met zusje Craitza (nu Ilay) en nog 3 andere pups in opvang in Zutphen bij Kim en haar gezin. Ook nu een bijzonder verhaal. Kim wandelde in het weekend met man, kinderen en honden bij Vorden in het bos. Terug bij de auto ontmoetten ze een echtpaar dat weg was van Crina. Ze praatten even en toen merkte Kim op dat er wel een vleugje kooiker in leek te zitten. Wat bleek? Hun enkele weken geleden op 17-jarige leeftijd overleden hondje Dorus was een kooiker. Van het een kwam het ander. In de loop van de week kwamen ze op bezoek in Zutphen en besloten de kleine Crina te adopteren. Nina is zeer pienter en behoorlijk zelfverzekerd. Kim zei: ze is niet beschadigd door haar verleden, maar heeft gewoon niks geleerd en wil nooit meer opgesloten zitten. Kortom een ontzettend leuke, lieve, pittige tante. Verstandig dat ze al op cursus gaan. Nina heeft zowel consequente sturing als uitdagingen nodig. We zagen met eigen ogen dat deze baasjes dit perfect zien.

    

Dirkje met Nina                                            Nina met Rafa                                            en met Niki

Tot slot Hoogeveen. Nu wel vooraf huisbezoek, voor kleine Harry Potter, bij Maureen Pottertje. Pottertie is gedumpt. Een super knuffeltje met een grote dosis energie. Hij mag graag keihard rennen en speelt heerlijk met diverse speeltjes. Dus hoe klein ook, flink aan de wandel. Een fijn bezoek. En op 5 november is Harry al gehaald. Hij heet nu Vinnie. Vinnie heeft goud bij deze hondenkenners. Na het overlijden van hun Stafford wilden ze nu een kleine hond, want hun hond gaat altijd mee en erop uitgaan is dan toch makkelijker. Hun keuze een rescuedier een thuis te geven is heel bewust. Het gaat zo goed.: Vinnie is leergierig en baasgericht. Na een eerste ongelukje is hij al zindelijk, mede door hun beloningstactiek. Hij kust en knuffelt naar hartenlust. Maar waar hij de eerste dagen graag liep, heeft hij nu even een fase van ik blijf liever thuis en bewaakt het huis en zijn mensen als een kleine pitbull. Het is ook gigantisch veel, zo’n overgang. Elke plek, geur, persoon etc.etc. is nieuw. En hij heeft natuurlijk kwetsbare punten. Maar het komt helemaal goed daar. Hij zit al in vele harten en ze hebben weet van zijn rugzakje, schrijven ze.

    

November 9 2017 Verjaardag 

Vaak komen er fijne berichten, niet alleen van recent geadopteerde dieren, ook van veel vroegere en zelfs van de allereerste adopties. Met je verjaardag is dat altijd een genot, want dan komen er veel in 1 x. Hier een kleine selectie van vorige week.

1.Roemeens driepootje Kenna woont al weer 2 jaar op een Friese boerderij met haar vriend Gibson. Niet alleen een droomadoptie voor Kenna, maar ook voor Gibson is Kenna een echt maatje geworden. Ook met de 12 poezen is Kenna goede maatjes.


2.Megan was er bijna niet meer geweest. Ze had blaasstenen: te verhelpen met een operatie van zo’n € 300. Maar omdat er geen geld voor was, zou Megan, pas 2 ½ jaar oud, geëuthanaseerd worden. Dat werd 1 van de dierenartsen van die praktijk te gortig. Ze vroeg onze hulp. Esperanza betaalde de operatie. Megan was binnen enkele dagen weer de oude, kwam in opvang bij Maureen en had binnen de kortste keren een heerlijk thuis vlak bij de Biesbosch.


3.Spaanse Ruby kwam met zwaar afgesleten gebit, omdat er niks gedaan werd met deze intelligente Blue Merle Collie. Uit frustratie gaan ze dan stenen kauwen etc. Ze heeft nu een gouden leven, krijgt uitdagende trainingen en heerlijke wandelingen, samen met de 5 andere honden.


4.Beer zwierf met Muis in de bergen in Andalucia, voorjaar 2016. Hij kreeg een prachtig thuis in Leeuwarden bij de juiste mensen. Mensen die leiding geven, sturen, met zachte hand. Want bij dit type zelfstandige hond werkt te veel willen averechts. En Beer krijgt bij deze actieve mensen ook de beweging die hem zo goed doet.


5.Roemeense Nicu had een vreselijk eerste levensjaar. In het veld geboren had hij een hele zware start tussen de andere zwerfhonden. Toen belandde hij in een shelter daar met 500 honden en minstens zulke barre omstandigheden. Zo’n start en toch zo lief gebleven. Bij Jessica en Mike heeft Nicu nu al weer bijna 2 ½ jaar een leven als een prins.


6.Roemeense Okkie was jarenlang een straathond in Boekarest. Carmen die Okkie’s roedel verzorgde op straat bracht hen buiten Boekarest, toen de dodingswet kwam. Naar het shelter waar ook Nicu zat. Later kwam ze in een ietsje beter shelter. Uiteindelijk nam Carmen haar in huis, omdat het slecht ging met haar. En nu? Okkie kreeg de hoofdprijs: ze kreeg een prachtig leven in een schitterende omgeving in Noord-Friesland.


7.Roemeentje Biko heeft in het Zuid-Hollandse ter Aar alle harten veroverd. Zo lang een heel karig bestaan in een arm en schamel shelter met 350 honden en dan een prachtig nieuw leven. Niet alleen geliefd door je baasjes, maar door een hele familie. Biko geeft die liefde gul terug.


8.Friemel komt uit hetzelfde shelter als Biko. Deze kleine krummel heeft nu een heel fijn, beschermd leven bij 2 fantastische bazinnetjes en bij 2 hondenvriendjes. Ze geniet met volle teugen.


9.Rody is als piepklein pupje gedumpt. Gelukkig op tijd gevonden. Hij werd op Schiphol direct afgehaald door zijn nieuwe bazinnetje en haar gastouder-kinderen. Hij geniet van de familie en van de gastkinderen en zij van hem.


10.Floricica heeft precies dezelfde geschiedenis als Okkie. Ze was al een hele poos bij Carmen in huis, toen de moeder van Jessica, die Nicu adopteerde, haar foto zag en verliefd werd. Ze kwam vorig jaar naar Nederland en voelde zich wonder snel thuis in Carin haar veilige haven.



November 2 2017  Zaterdag 14 oktober: aankomst van Vivi, Carli uit de Protectora en Piper, Harry Potter uit refugio Sierra Nevada

De vierjarige Carli ging in opvang in Sneek bij Astrid en de andere 3 in Smilde bij Maureen. Voor de stoere, blije reu Carli werd de nieuwe naam Hunter gekozen. Maar dat duurde maar een weekje. Toen ging hij al naar zijn nieuwe thuis in Haaksbergen. Een super match. Toen het nieuwe baasje de advertentie zag, dacht hij ‘dit is hem gewoon’. En bedacht de nieuwe naam Charly zonder te weten dat hij in Spanje Carli heette. Dan moet het toch wel goed komen. Onbegrijpelijk dat deze superlieve knuffelbeer die overloopt van blijheid en enthousiasme al langer dan een jaar in de refugio zat, waar hij zijn energie totaal niet kwijt kon. In het opvanggezin heeft hij de hele week met de whippet des huizes de sterren van de hemel gespeeld. Stralend van blijdschap. En het eerste bericht uit Haaksbergen bevat enkel lof: fantastische hond, zo lief, alsof hij er altijd al was.

    

Vivi, geboren april 2014, heeft ook zo geboft. Al op 19 oktober ging ze naar Delfzijl gegaan. Een sportief en fijn gezin waar ze in de allerbeste handen is gekomen. Ze hebben haar Lara genoemd. De sociale, aanhankelijke Lara zat ook al meer dan een jaar in de Protectora. Ze is leuk en uniek, van binnen en van buiten. Er valt werkelijk geen minpunt te ontdekken, schrijven de baasjes. Maar dat komt ook door hun wijze aanpak. Ze bouwen alles rustig op en wandelen flink. Niks forceren, maar zachte sturing. Met de buurtkinderen en de 3 buurthonden is al kennis genaakt: allemaal potentiële maatjes. Volgende week gaan ze op zoek naar een geschikte hondenschool. Lara lijkt weinig geleerd te hebben in Spanje, maar is volgens de baasjes heel capabel.

   

Harry Potter is geschat op ruim 2 jaar. Hij werd ’s ochtends moederziel alleen aangetroffen in een omsloten hondenpark tegenover de dierenarts van Sierra Nevada. Een chihuahua mixje van 3 kg en 25 cm. Maar geen hondje voor een zuurpruim! Speels, knuffelig, heel energiek, tikkeltje stoer. Hoewel een zonnig karaktertje, moet hij wel weer het vertrouwen krijgen dat hij niet wordt achtergelaten. Het alleen zijn moet voorzichtig worden opgebouwd. Harry is al gereserveerd! En het klinkt super. Niet alleen zijn, mee naar Ameland op vakantie, vele honden in de familie, veel ervaring met het rugzakje van rescuedieren. Als alles naar wens verloopt, gaat hij zondag naar huis. Pottertje gaat dan Vinnie heten.

 

Tot slot de kleine Piper, voorlopig omgedoopt tot Pietertje. Een mixje van 4 kg en 27 cm, dat uit het dodingstation is gered. Hoe kun je zo’n lief manneke daar dumpen! 5 jaar geschat, maar in gedrag een paar jaar jonger. Het zwarte hondje met scheve pootjes en een scheve hoektand had weinig kansen. Maar wie verder kijkt, zal met liefde dit zachtaardige en actieve hondje opvoeden en helpen om zijn rugzakje wat uit te pellen. Pietertje kan beter niet bij kinderen. Hij zegt heel open gedag, maar is ten diepste wantrouwend. Kinderen willen vaak optillen, aaien enz. Dat zou hem stress geven. Pietertje stoeit graag met de andere hondjes in de opvang en vermaakt zich ook alleen met speeltjes. Met alleen zijn en zindelijkheid zijn ook al wat stapjes gezet. Een superlief, aanhankelijk hondje!

  


Oktober 29 2017 Teveel om op te noemen! En veel om dankbaar voor te zijn!

De site loopt weer achter. Na de adoptie van de 5 Roemeentjes die op 10 september kwamen volgde een Spanjereis van 6 dagen. We kwamen terug met 6 honden: Omi en Doris van refugio Sierra Nevada en Turbo, Gordo, Teddy, Nala van de Protectora. Met deze zes tweede kans hondjes deden we mee aan de Open Dag op 7 oktober van Dierenartspraktijk Glas in Diever, samen met nog 4 Bulgaarse pupjes van een andere organisatie. Op de oude Omi na zijn ze allemaal al geadopteerd. Zaterdag 14 oktober kwamen Harry Potter, Piper en Carli en Vivi. De laatste twee hebben ook al een thuis. Dus we hebben al weer veel werk en huisbezoeken achter de rug. Het schrijven blijft er dan bij. Je moet zorgvuldig werken en alles moet in heel goed overleg met de refugio, de transporteur, opvangers, (potentiële) adoptanten over alle mogelijke facetten. We proberen met Maureen momenteel ook veel oudere en kwetsbare dieren te helpen. Op 11 november is de aankomst van de oudjes Din en Trompa, een Border Collie en een Engelse Bull samen met de kleintjes Bonny en Peret. Etc.etc.

We gaan de achterstand inlopen, stukje voor stukje. Eerst impressies open dag. Het was fijn dat er ondanks de grijze en kletsnatte dag de hele dag door bezoekers kwamen.

  

 

                                                       

    Kim, vrijwilligster van Esperanza, met zoontje en een Bulgaars pupje                                                                                            

                                      Tessa met de Spaanse Rufo. 2 dagen later was de kleine Doris al bij hen thuis in Assen. Doris heet nu Pippa.

 

Blijde verrassing! Charlie kwam langs met Nootje: 3 jaar geleden na de open dag geadopteerd. Nootje was toen al 8 en had zeker 5 jaren, misschien nog meer, in een shelter gezeten.


 

Sam en Max kwamen met hun ouders uit Delfzijl voor Turbo. Turbo is naar Rotterdam gegaan, maar sinds 19 oktober woont Vivi die de 14e naar nederland kwam bij hen.

  

Jolanda en Harry kwamen langs met Bijou en Tierry die ze vorig jaar op de open dag ontmoetten. Wat hebben de twee een gelukkig jaar achter de rug bij deze fijne baasjes.

En de 5 tweede kans hondjes hieronder kregen na de open dag heel snel een thuis. Het was een groot succes. Binnenkort langere berichten over hun nieuwe thuis.

  

Doris                                                        Nala en Foppe                                            Nala

   

Teddy                                                                    Teddy                      Turbo, Nala en Teddy       Turbo



Oktober 16 2017 Drainage voor The Nature-’a heritage for the Future’-Shelter van Carmen Milobendzchi

Op Facebook schreef Carmen:

Due to the donation from Esperanza Hoop voor Honden Foundation Netherlands. We could connect few groups of kennels and the secondary building to our drainage system. Work is still in progress because the soil has many huge reinforced concrete parts, which must be broken and removed. We are glad that we could do this work, never had enough funds to do it. Thank you, dear Michiel De Ruiter and Dirkje Plantinga!

  

  

  

 

Oktober 5 2017 De 5 Roemeense pups uit shelter The Nature Association van 10 september zijn alle 5 al thuis!

Kleine Craitza heet nu Ilay en woont in Leerbroek bij de Spaanse Cooper van 9 jaar. Ilay daagt Cooper uit! Omdat hun andere hond was overleden, gunden ze Cooper een nieuw maatje.

Crina, nu Nina, is het zusje van Ilay. Ze woont in de prachtige Achterhoek en het lijkt alsof ze vanaf dag 1 thuis is. Ze apporteert al nb.

Ramzy, die eerst Archy heette, woont in Vlaardingen bij een fijn gezin. Ook Ramzy loopt al lekker los en mag zich uitleven.

Alfie, eerst Alvis, woont in de buurt van Almelo. Hij heeft een supergrote bostuin waar hij met de overenthousiaste Jip rondrent. De dikste maatjes zijn het al.

Angel heet nu Puck. Ze woont in Amersfoort. De zachtste van de 5. Maar ze komt al lekker los.


Oktober 2 2017 Sponsorloop voor The Nature Association Dogshelter Boekarest

De donaties die voor deze loop aan ANBI-Stichting Esperanza Hoop voor Honden worden gedaan, zijn voor het shelter van The Nature- a Heritage fort he Future- Association in Boekarest, het shelter van Carmen Milobendzchi. Meer info bij 10 september.

Stand per 18 september € 1001,=  OVER DE 1000 !!!!


Sponsorloop De Haagse Parken en Tuinen van 40 km van Hanke Hoogerwerf voor verbetering van shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi: zie voor veel achtergrondinformatie de siteberichten op 24 maart, 7 en 8 en 13 mei 2017.

Laat dit jaar de weg omhoog beginnen voor Carmen Milobendzchi en de 350 honden en vele andere dieren!

Wij hopen dat zoveel mogelijk mensen Hanke willen sponsoren

Het rekeningnummer van Esperanza staat hierboven.


September 23 2017  Donaties

Hoewel in de berichtgeving vaak honden/adopties de boventoon voeren, proberen we zoals een ieder bekend toch steun voorop te stellen die de situatie ter plekke verbetert bv. steun aan castratie-/sterilisatiecampagnes. Geregeld ook verbetering van shelters zoals recent een bijdrage voor nieuwe kennels van shelter The Nature Association bij Boekarest en verder afgelopen jaar een wel heel forse bijdrage aan de kliniek voor zwerfdieren in Cluj Napoca in Transylvania.

Ook tijdens dit verblijf in Granada helpen we niet alleen met de adoptie van de zes tweede kans hondjes. Tijdens ons vorige verblijf doneerden we aan refugio Sierra Nevada de verbetering van het dak van het huisje bij de poort: isolatie die zowel in de winter als in de zomer de goede kant op werkt. En dat was het waard: Anita vertelde dat het wel 10 graden scheelde deze afschuwelijk hete zomer. Een  deel van de honden kennels heeft nog geen daken. Deze keer hebben we daarvoor een donatie gedaan.

  

het huisje bij de poort                                een ruwe schets voor de noordelijke kennels , de dakvorm is nog niet gekozen

Bij de Protectora is het wat complex. Ze moeten elke drie jaar de huur vernieuwen. Gebouw en terrein zijn eigendom van een bovengemeentelijke instantie die hen vijandig gezind is. De pesterige bureaucratie is elke keer weer lastig en dus spannend. En dat betekent ook altijd enige onzekerheid mbt investeringen. Stel je moet weg met alle dieren, dan neem je je investeringen toch het liefst mee. De vorige keer doneerden we een muziekinstallatie. In één van de gebouwen vooral weerklonk alles afschuwelijk. Dat is zo akelig voor de dieren. Dus ze wilden graag rustige muziek.

Voor deze keer denken ze nog na ivm bovengenoemde reden.


September 23 2017  De Roemeense pupjes zijn alle 5 geadopteerd.

 Net uit Roemenie aangekomen bij Kim

 Diverse Esperanza werkzaamheden op het thuisfront lopen ook hier in Spanje gewoon door. Zoals overleg over adopties, telefoongesprekken voeren met potentiële adoptanten en af en toe een site bericht. Op 10 september kwam Hanke in de late avond met de 5 Roemeentjes in Nederland aan. Ze gingen alle 5 in opvang bij Kim en haar gezin in Zutphen. Petje af. 3 kinderen, eigen huisdieren en dan 5 pups.

   

Ramzy                                                 bij Kim haar zoon                        met Alfie en Puck            Alfie bij vriendje en lookalike Jip

Gelukkig ging nummertje 1 al op maandag 11 september naar huis. En dinsdag de 2e. De adoptie van Archy, nu Ramzy en van Alvis, nu Alfie, staat op 16 september onderaan in het site bericht.                     

     Angel nu Puck op schoot bij haar nieuwe papa

Het witte hondje Angel ging zondag de 17e naar Amersfoort, naar een liefdevol gezin. Daar past ze heel goed. Angel heeft nu de lieve naam Puck. Dit bescheiden hondje zal bij hen zal durven opbloeien.

Er kwam vervolgens ook de nodige belangstelling voor de zwarte zusjes Crina en Craitza. Craitza heeft een tikkie meer wit en is wat kleiner. Ze is ook wat rustiger. Crina, nu Nina is slim en weet soms vrij dwingend duidelijk te maken wat ze wil. Ze plonsde tot schrik van Kim ook zo de IJssel in achter Sepp aan.

Craitza heeft een hele andere en rustiger energie. Dat is goed proeven of het wel past bij de potentiële adoptanten. Maar gisteren en vandaag is zowel voor Crina als Craitza hun nieuwe thuis bekend. Crina gaat naar de Achterhoek. Naar mensen die nog rouwden om hun op 16 jarige leeftijd overleden kooiker Dorus. Maar die hun hart nu hebben geopend voor Crina. De kleine Nina, zoals ze gaat heten, wordt verwelkomd door de hele familie: ooms en tantes en oma.

    

Nina met haar a.s. adoptie ouders     Craitza gaat Ilay heten

September 22 2017  Tweede kans geluksvogeltjes

      

Woensdagavond laat in Granada aangekomen. En donderdag gelijk naar refugio Sierra Nevada. We nemen 6 hondjes mee terug en 2 komen daarvandaan. Het zijn de 12 jaar oude Medea en Doris van ongeveer een jaar en 9 maanden. Zij gaan samen met de 4 andere naar de open dag op 7 oktober bij dierenartsenpraktijk Glas te Diever. Net als vorig jaar doet Esperanza mee voor de goede zaak van adoptie van een kansloos dier ipv fokken en kopen.

      

Medea zat wezenloos en met ogen die enkel zweren waren in het dodingsstation. Anita's hart kromp in elkaar. Het ene oog is verwijderd en het andere heeft een blijvende hoornvlies beschadiging. Medea is al heel wat bij getrokken inmiddels. Toen Maureen dit vernam was haar prachtige reactie direct: als het enigszins mogelijk is, komt ze bij mij. Wij hebben Medea al uitgebreid bezocht en zien een heel rustig en stabiel pomerania hondje dat ondanks haar enorme ellende heerlijk stilletjes wat rondscharrelt.

We zijn ook op bezoek geweest bij de dierenarts vanmiddag. De bloedtesten besproken op een aantal waardes.


Verder instructies over medicatie meegekregen. Want er is nog wel wat meer aan de hand. Wat een betrokken dierenartsen. Dat is ook Spanje naast alle ellende.

De instructiefilm hoe Medea een oogdruppel te geven. Dat moet 3x per dag.

Ja. De kleine Doris. Dat is alleen maar blijheid. Ze dartelt door de refugio en speelt en wil erbij zijn. Ons klipgeitje! Op de open dag mogen we wel 1 op 1 oppas voor Doris regelen om uitbreken te voorkomen.


Ontsnappingsgevaarlijk als Houdini, wat een acrobaatje.


September 19 2017 Weer naar Granada

Morgen vliegen we naar Malaga, auto naar Granada. Voor de open dag van de dierenartsen rond Dierendag komen we terug met 6 bofkontjes. Zes honden, die bij dierenartsenpraktijk Glas in Diever mogen rondlopen in de tent buitenlandse honden. Glas promoot adopties van deze honden. Natuurlijk is hij het met ons eens dat het daar ter plekke beter moet worden, maar de honden, die er nu zijn, nu hulp nodig hebben, moeten ook geholpen worden,

Michiel maakt de benches en de tasjes klaar. Niki en Rafa helpen een handje en vinden het weer heerlijk die Spanjedagen te mogen logeren in Smilde


September 17 2017 Lupita was de hele zomer op reis.

Lupita een heerlijk hondje met een scheut Spaanse waterhond, is nu ruim drie en een half. Ze heeft een zeer energieke kant, maar ligt ook graag heerlijk rustig op schoot. Ze kwam vorig jaar augustus naar Nederland, werd snel geadopteerd en net zo snel weer teruggebracht, al na een week. Ze kon nog niet alleen zijn. Tja ..... Beginnen aan een (adoptie)hond en dan geen tijd nemen voor het opbouwen hiervan. Gelukkig ging ze 3 weken later naar een nieuwe familie, die hiervoor alle rust en tijd nam. Het is helemaal goed gekomen. Vervolgens kreeg ze alle gelegenheid om te wennen aan de camper voor de lange reizen die de baasjes zomers maken. Lees maar hoe Lupita's eerste grote reis verlopen is. Wij zijn zo blij voor dit leuke, lieve hondje.


Hallo Maureen, Dirkje en Michiel,

Het is vandaag precies een jaar geleden dat wij bij Maureen opgehaald hebben. Graag willen wij jullie laten weten hoe het met haar is. Lupita maakt het erg goed, wij denken tenminste dat ze het naar haar zin heeft want ze waakt heel erg over ons en kwispelt de hele dag door. We zijn deze zomer heel lang op vakantie geweest en ze heeft het allemaal goed doorstaan, wij hebben redelijk actieve vakantie's dus dat zegt wel wat.


Vanaf de voorbereiding bij de dierenarts in Lemmer voor de benodigde prik en vragen van onze kant, tot de dierenarts in Zweden voor de verplichte lintwormpil voor Finland, ze ondergaat het allemaal vrij rustig. Van het varen met veren en pontjes kijkt ze ook niet meer op, ze is zelfs mee geweest op een zeilboot. We zijn o.a. met haar in de metro in Helsinki geweest. We zijn met haar in de drukte geweest maar ook op plaatsen waar geen mensen zijn, bergenbeklimmen, fietsen en dan niet onbelangrijk, elke twee dagen op een andere plaats. Lupita ondergaat alles vrij rustig, ze is nieuwsgierig naar alles wat nieuw is en vindt alles leuk. Kortom ze is een ondernemend hondje wat ons elke minuut in de gaten houdt en steeds makkelijker wordt. Ik voeg wat foto's bij van deze zomer.

Groetjes van Nettie en Jan

 


September 16 2017 Esperanza bruist

Trouwe volgers denken wellicht ???? Want de site komt er bekaaid af. Het komt omdat er zoveel gebeurt. Maar inmiddels staat er zoveel in de steigers, dat we het kunnen gaan het inhalen. Eerst een kort en globaal overzichtje van alles wat er loopt. En dan gaan we stap voor stap overal verslag en beelden van geven in de komende dagen.

*Onze steun aan het shelter de Nature Association bij Boekarest is volop gaande: (financiële) ondersteuning en adopties.

*Een reis naar Spanje: 20 – 25 september: veel voorbereiding voor meerdere bezoeken en de 6 honden die mee terug gaan.

*Op 7 oktober doet Esperanza weer mee aan de Open Dag van Dierenartsenprakrijk Glas in Diever met 6 tweede kans honden uit Spanje.

*Ook organisatorisch zitten we midden in een update om te voldoen aan alle nieuwe wet- en regelgeving voor stichtingen die met dieren bezig zijn. Pff, niet niks.

*De adopties lopen ook volop door inmiddels: 10 september zijn er 6 honden uit Roemenië aangekomen en uit Spanje nemen we de 6 voor de Open Dag van 7 oktober mee.

*We investeren weer in nieuwe samenwerkingsverbanden/contacten.

Van dit alles gaan we weer verslag doen op de site. Eerst een korte update betreffende de adoptiehonden. De afgelopen tijd zijn de resterende 4 van de 9 honden van de Nature Association (die in maart, begin mei en juli naar Nederland kwamen: 3 x 3) naar hun gouden mandje gegaan: Dacia, Riri, Jumpy, Gieske. En van de 5 pups die zondag 10 september arriveerden zijn er ook al 2 naar huis: Archie en Alvis. Nog niet geadopteerd zijn pups Angel, Crina en Craitza. En kleine Ana, ook van The Nature Association, wordt nog niet geadverteerd. Zij heeft het nodige meegemaakt en moet op alle fronten bijkomen bij Maureen in Smilde. Ook met de herplaatsing van Spaanse Falco zijn we nog bezig.

Giesela nu Wiefke

    

Gisela, (Gieske in de opvang bij Maureen) kreeg van haar nieuwe vrouwtje Bep de mooie naam Wiefke. Ze is bijna 2 jaar en ging op 02 augustus naar Ede. Een heerlijk boomerachtig mixje. Kaal geschoren in het shelter vanwege de grote hitte deze zomer in Roemenië. Bovendien was ze een en al klitten. Ze zat verloren bij een bushalte, waar Carmen steeds langs reed. Haar bazinnetje is warme, ervaren hondenvrouw die liefde aan nuchterheid paart. En die haar beslist veel gaat leren.

Riri

     

Riri, van ongeveer januari 2012 kende enkel de straat en toen 5 jaar shelter. Ze ging op 05 augustus naar een jong stel in Utrecht met een groot hart vol mededogen plus hondenkennis. ‘Riri is een geschenk. Iedereen vindt haar mooi en speciaal.’ Deze woorden spreken voor zich, toch? En Riri voelt dit alles: ze doet het zo goed.

Jumpy

  

Jumpy, ruim 3 jaar, woont sinds 06 augustus in Wijchen. Jumpy is uit een dodingsstation gered en zat daarna 2 jaar in het shelter tussen de 350 honden. Net als Wiefke kaal geschoren, maar deze mix Collie en Spaniel (of zoiets) krijgt vast weer een prachtige vacht. Ze woont bij een fijne familie met 2 volwassen kinderen. Hun 6-jarige Labrador Lucky was van slag na het overlijden van maatje Buddy. Maar zoals gehoopt, zijn Jumpy en Lucky al dikke maatjes. Rennen door de prachtige, enorme tuin. Op het vragenformulier stond bij omvang tuin: geen idee. Dat snapten we, toen we bij het huisbezoek de tuin zagen.

Dacia Daisy

    

Dacia heet nu Daisy. Dit spierinkje, geboren ergens april 2016, liep moederziel alleen op een autoweg. Een Dacia-chauffeur bracht haar naar het shelter. Op 13 augustus is deze heerlijke spring in het veld naar Zwanenburg gegaan. Ze woont daar bij 2 hele lieve mensen en Shih Tzu Tama. En Twinkel van de overkant van de straat is er ook heel vaak. Baasje en bazinnetje hebben nu ‘never a dull moment’, want het stel kan er wat van. ‘De rugzak zal geleidelijk van haar schouders glijden’, schreef Marian. Wij hebben daar het volste vertrouwen in.

Archie nu Ramzy

  

Naar de vliegkennel                    Ramzy net in Nederland                            Veilig op schoot

Archie, 4 maanden, kwam zondag 10 september samen met nog 4 andere pups aan bij opvangster Kim in Zutphen en ging al op 11 september naar huis. Er was vooruit geadverteerd en we hadden al huisbezoek gedaan in Vlaardingen bij een warm gezin met 3 kinderen. Met Archie is allereerst een diepe wens van dochter Riham van 17 in vervulling gegaan. Archie is 1 van de pups van moedertje Angela die gevonden werd na een ongeluk: oogje eruit, kapot pootje. Op een veilige plek kon ze nu toch zelf de pups grootbrengen. Daarna gingen ze naar het shelter. Archie kreeg de mooie naam Ramzy. Betekenis: ‘dol op …’ Mooier kan toch niet?

Alvis nu Alfie

   

naar de vliegkennel                                                                                nu samen met Jip en naast slapen heerlijk samen dollen

Alvis, broertje van Archie, heet nu Alfie en maakt sinds dinsdag 12 september de boel onveilig in Bornerbroek, bij Almelo. Bij mensen met een prachtig hart, huis en tuin. Jumpy mag een droomtuin hebben, Alfie heeft een nog grotere bostuin. De familie hoopte op een match met de ongelooflijk lieve en leuke, onvermoeibare Jip. En dat is meer dan uitgekomen!!! De 13-jarige Bram moet niks van die 2 druktemakers hebben, maar die hebben elkaar gelukkig. Alfy is in een paar dagen ongelooflijk opgebloeid.


September 10 2017 Sponsorloop voor The Nature Association Dogshelter Boekarest


De donaties die voor deze loop aan ANBI-Stichting Esperanza Hoop voor Honden worden gedaan, zijn voor het shelter van The Nature- a Heritage fort he Future- Association in Boekarest, het shelter van Carmen Milobendzchi. 

Sponsorloop De Haagse Parken en Tuinen van 40 km van Hanke Hoogerwerf voor verbetering van shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi: zie voor veel achtergrondinformatie de siteberichten op 24 maart, 7 en 8 en 13 mei 2017.

Laat dit jaar de weg omhoog beginnen voor Carmen Milobendzchi en de 350 honden en vele andere dieren!

De eerste doelen zijn:

*Waterafvoer voor de nieuwe kennels van vorig jaar.

*Nieuwe betonnen hondenhokken bouwen die betere beschutting geven in de winter en beter schoon gehouden kunnen worden.

Hanke Hoogerwerf uit Scheveningen steunt dit shelter bij Boekarest al jaren. Er zitten 350 honden, 50 tot 60 katten en daarnaast verzorgt Carmen zo’n 100 honden op straat met voer en hulp bij ziekte. Wij hopen dat Hanke’s actie een mooi bedrag zal opleveren, want het is een prachtig doel, de besteding meer dan waard. Sinds begin dit jaar steunt ook Esperanza dit shelter i.s.m. Hanke en met opvangster Maureen uit Smilde.

Op 24 maart staat het eerste bericht van dit shelter op de site. Het bevat naast de adoptie van Cleo (Lady), Dacia (Daisy), Frangipani (Faya), door Hanke naar Nederland gevlogen, een eerste informatief stukje over (de oprichting in 2002 van) het shelter.

Begin mei waren we er op bezoek. Op 7 en 8 en 13 mei staan uitgebreide siteberichten met heel veel nieuws over Carmen haar visie, haar struggle met nog veel meer beelden van een groot deel van de 350 honden in het shelter. Indrukwekkende beelden die veel vertellen. Konden we ze allemaal maar helpen. Dat zal niet gaan, maar dat is geen reden om niet zo veel mogelijk te helpen. We namen toen het tweede trio mee naar Nederland: Riri, Fresia (Friemel) en Constantin (Max), ook allemaal prachtbaasjes gekregen inmiddels.

Begin juli vloog Hanke Bubico (Biko) en Jumpy en Gisela (Wiefke) naar Maureen. Alle 3 lopen ze inmiddels te stralen, zo getuigen de berichten en foto’s van de nieuwe baasjes. Komende zondag gaat Hanke al weer: dan komen er 6 honden, w.o. 5 prachtige pups, die alle 5 naar een nieuwe opvangster gaan, Kim in Zutphen. Een professioneel en zeer betrokken dierenvrouw waar de 5 vast een mooie start krijgen.

Er is heel veel hulp nodig. De afgelopen winter was lang en erg koud (dik over de 20 graden vorst). Niet alle honden hebben dat overleefd. En deze zomer was langdurig en extreem heet, geregeld boven de 40 graden. Toen ook nog de waterpomp het begaf was de ramp bijna compleet. Zieke dieren, pups die hierbij het onderspit moesten delven. Ons aller vurige wens is dat dit jaar de weg omhoog begint.

Het wandelparcours dat Hanke gaat lopen gaat door de parken van Den Haag, over het strand bij Scheveningen, door een duinen en bossen. Aan het einde van de tocht lopen we door het centrum van Den Haag.

Enkele foto's geven een indruk van deze tocht.

   

duinen                                    vredespaleis                            pier                                        kurhaus

Wij hopen dat zoveel mogelijk mensen Hanke willen sponsoren

Het rekeningnummer van Esperanza staat hierboven.


Juli 30 2017  Heerlijk die wind, die lucht, die wolken.

Een wandeling door het Friese land. Van het ene piepkleine dorpje Rien via een omweg door het weidelandschap naar het andere piepkleine dorpje Lytsewierrum. Goed voor lichaam en geest van mens en dier.

  

Rafa wordt over een veerooster getild


Het pad van Lytsewierrum terug naar Rien, even Rien in, dan loop je langs de vaart. Dat lijkt op een grachtje. Er is heel weinig ruimte voor auto's die er langs moeten, maar het is ook heel leuk om voor je grachtenpand te zitten en naar het open veld te kijken. Oplossing: klapstoeltjes, zoals op het balkon in de trein

Juli 23 2017  Joep zou eigenlijk weer Happy moeten heten.

Net op tijd gevonden in de hitte in een Spaanse berm. Happy gedoopt vanwege zijn lieve, vrolijke aard en omdat hij veel belovend leek. De Spaanse opvangers zagen er wel een hulphond in. In Nederland noemde zijn eerste adoptante hem Diederik. Helaas moest hij na 4 maanden weer weg, omdat hij veel te druk werd. Dat was een domper, maar het geluk lachte hem toch weer toe, want hij vond een gouden mand. Hij is al weer anderhalf jaar een meer dan gelukkige Joep bij Lonneke en haar kinderen Bas en Amy. Vaak stonden er mooie foto’s op de site met de kinderen, maar deze keer met het bazinnetje. Meer dan happy!

   

Juli 21 2017 De weg is lang ….. Het dumpen van dieren gaat maar door.

  

Van shelter The nature Association bij Boekarest kwamen in maart Franja (Faya), Dacia, Cleo (Lady). In mei Riri, Constantin (Max) en Fresia (Friemel). Recent Bubico (Biko), Jumpy en Gieske. Helaas, je neemt er 3 mee, weer 3 en weer 3, en vaak dezelfde dag nog zijn de plekken weer ingenomen. O.a. een gewond moedertje met 5 pups en we hadden het nog niet rond om ook die te gaan helpen, of daar waren weer 6 pups. En de Roemeense overheid? Die geeft geld aan vangers van straathonden, die vaak ook honden met eigenaar stelen, want je vangt per hond. Geen cent voor de keiharde werkers die gedumpte dieren opvangen en van alles organiseren in preventief en educatief kader: bv. sterilisatiecampagnes, schoolbezoeken, activiteiten om de bevolking te overtuigen van het nut van verantwoorde dierzorg, in debat met de overheid enz. Op eigen kosten plus wat donaties.

  

 

Eind augustus gaan de 5 naar een fijne opvang in Zutphen.

Gelukkig vinden veel dieren een plekje. Meestal in het buitenland, maar langzaam maar zeker ook in het land zelf. Het Spaanse ‘adoptar, no comprar’, het Roemeense ‘adopta, nu cumpara’ ofwel ‘adopteren, niet kopen’ gaat doordringen. Mensen gaan zien hoe mooi het is een verwaarloosd of vertrapt dier met liefde en geduld vertrouwen te leren, een nieuw leven te geven. Men gaat zien hoe mooi die mixen kunnen zijn. Men gaat de uitwassen van fokken zien. Soms krijg je het verwijt dat genoeg Nederlandse honden een plek zoeken. Niet waar trouwens, want in een asiel een voor jouw situatie geschikte hond vinden lukt vaak niet. En wat is er fout aan internationalisering/globalisering van hulpverlening, aan hulp van een dier of mens elders? Gaan we niet wereldwijd op vakantie? Importeren we niet vele producten uit de verste uithoeken, als ons dat uitkomt?


Moedertje Angela is geadopteerd in Roemenië. Haar oog is gered.

Van de 9 bovengenoemde honden hebben Faya, Lady, Max, Friemel al een prachtig thuis gevonden (we berichtten al op de site).

  

Faya                                                                                      Max

 

Lady met vriendje Bikkel (wit kopje)                                                  Friemel 

Gisteren kwam Dacia’s nieuwe baasje kennis maken. Als alles volgens plan verloopt, gaat ze eind juli op een schip wonen bij mensen die veel varen tussen Hongarije en Nederland.

  

Dacia sleept graag met schoonmaakmateriaal          Dacia is als pup op de weg aangetroffen door een chauffeur van een Dacia                                                                                                 vrachtwagen (hier een voorloper)

Bubico, ruim 3 jaar, woont sinds zaterdag in Ter Aar, aan de rand van het mooie polderlandschap. Nog even en hij danst er los rond. De baasjes hebben al bericht gestuurd van de eerste dag en nacht. Ze zijn verliefd. Bubico is een ongelooflijk lief mannetje met een prachtig karakter: hij is altijd blij, van oor tot oor, en heel enthousiast (balletjes vormen zijn hoogste geluk trouwens), maar heeft ook een hele rustige kant. Ongelooflijk: nipt gered uit een dodingstation, toen 2 jaar shelter en nu thuis.

  

Biko                                                                                            Traplooples                                  

Bubico heet nu Biko. Een erenaam. De baasjes hebben veel met Zuid-Afrika en Steve Biko was een groot voorvechter voor burgerrechter voor zwarten, een vrijheidsstrijder tegen apartheid. Dit lieve, ondeugende hondje met bijpassende snuit zorgde gisteren voor spektakel door de sloot in te duiken achter zijn balletje aan: ‘Wij genieten daarvan, maar ook van zijn rustige kant en van de liefde die hij schenkt’. Is het niet prachtig? Die liefde krijgt Biko volop van hen terug.

En dus heel graag duimen om ook voor Riri, Jumpy en Gieske zo’n fijn thuis te vinden.

  

 Riri 

Riri is een rank, mooi hondje. Ondervoed als jonkie op straat gevonden en al 5 jaar in het shelter. Ze geniet nu zo in de opvang.

  

Jumpy 

Jumpy is 3 en heeft na het dodingstation al 2 jaar shelter achter de rug. Ze doet hartstikke goed haar best zich aan te passen.

  

Gieske 

Gieske zat dagenlang bij een bushalte. En daarvoor was er duidelijk ook geen verzorging.

Juli 13 2017  Het vrijbuitersbestaan past Max (Constantin)!


Op 30 mei staat het verhaal van de kleine, stoere, vrolijke Constantin uit Roemenië op de site. Een mannetje met pit en een enorme veerkracht. Van de straat naar een shelter en dan word je, als je bijna 2 bent, geadopteerd in Nederland. Hij heet nu Max. Een mooie naam in een prachtig, nieuw leven. Max en baas Ype wonen samen in een camper, die of aan de Afsluitdijk-Waddenkust staat of op de boerderij van de zoon van de baas midden op het Friese platteland. Alles autovrij.

  

Waar ze ook zijn, Max kan de hele dag mollen graven, rond hollen, geuren verkennen. Hij loopt nooit verder weg dan 50 tot 100 meter. Soms gaat hij wel even aan de lijn, want aan het luisteren en dus komen, als hij geroepen wordt, mankeert nog een beetje.

  

Max boft zo met dit baasje: een ervaren hondenman die hem liefde en veiligheid biedt, maar ook op rustige wijze dingen leert. Zo mocht de labrador die op de boerderij woont en vaak in de camper sliep van Max eigenlijk niet meer binnen komen. Tja, begrijpelijk. Je hebt voor het eerst een eigen huis! Maar daar is een stokje voor gestoken. De labrador blijft welkom.

  

En dan is het Max ook gelijk goed. Want wat ook geweldig is: hij kan met alle honden en met alle mensen. En iedereen houdt van hem. Maar zeker weten: dit is mede te danken aan de combinatie van rust, liefde en duidelijkheid die de baas uitstraalt. Wat zijn we blij voor het boefje. Hij komt op en top aan zijn trekken. En ook voor baas Ype natuurlijk die ons vertelde dat hij hem voor geen goud meer kwijt wil.


En een filmpje

Juli 5 2017   Zo leuk!!! 3 nieuwe Esperanzahondjes ter adoptie: Jumpy, Bubico en Gieske.

Maandagavond zijn ze gekomen. Hanke vloog zondag naar shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi bij Boekarest en nam ze maandag alle 3 mee terug. Alle drie gedumpt, vervolgens in een liefdevol shelter, maar wel in primitieve omstandigheden met 350 andere honden en heel weinig handen aan het bed. Toen nog de hele spannende reis in een auto, in een bench in het ruim van een vliegtuig, weer een auto. En nu weten ze niet wat hen overkomt in de heerlijke tuin van Maureen en heerlijk binnen slapen op een zacht plekje.

Jumpy

 

Jumpy is 2 jaar geleden uit een dodingstation gered. Haar prachtige lange haar, afgeschoren i.v.m. de hitte, zal weer aangroeien. Ze leek wat op een kleine border collie x spaniel. Jumpy is open en sprong mensen in de kennel zo in de arm. Toch was ze bij aankomst in Nederland timide en verward. Ze is heel vriendelijk, maar moet wennen. Het komt vast goed. Want dinsdag lukte het al om een stukje op straat te lopen. Natuurlijk was het spannend en stond ze veel stil. Tegelijk had ze duidelijk ook vertrouwen.

  

Bubico was met de beste bedoelingen uit een Roemeens dodingstation gered. Ze beloofden Carmen baasjes te zoeken en financieel te steunen. Het is nu 2 jaar verder. Geen baasjes en allang geen financiële steun meer. Zo jammer. Volgens Carmen kon hij zeker een hele lieve, leuke huishond worden. En blij dat hij nu is! Hij loopt rond met een lach van oor tot oor sinds hij de transportbench uitstapte. Met zijn geschoren vacht oogt hij als puppy en volgens Maureen denkt hij ook dat hij dat is. Een vrolijke, dappere Bubico!

    

Carmen zag Gieske in februari aan de kant van de weg zitten bij een bushalte. En de volgende dag weer. En de volgende dag weer. Wachtend op baasjes die niet meer komen. Toen nam Carmen haar mee, ondanks het overvolle shelter. Toen Hanke daar was in maart, klampte Gieske zich aan haar vast. Hanke beloofde haar de volgende keer mee te nemen. En nu loopt ze kwispelstaartend rond, dankbaar opkijkend naar opvangvrouwtje Maureen. Ze is Gieske genoemd, omdat haar oorspronkelijke naam niet zo makkelijk roept. Die was Gisela: belofte. Deze prachtige betekenis is uitgekomen!

Voor alle drie gaan we een fijn huisje zoeken. Hopelijk kijken mensen er doorheen dat ze alle drie geschoren zijn i.v.m. de grote hitte de afgelopen tijd daar. Meer nieuws volgt!

Juni 26 2017  Hebben onze hondjes het goed of niet? En deden wij het goed of niet?

‘Van risicohonden die niet terugkomen en van probleemloze honden die wel terugkomen.’

In een adoptieproces mag je geen stap overslaan: zoeken, wikken, wegen. Toch kan het misgaan. Naast relevante feiten (woon-, werk-, wandel-situatie, gezinssamenstelling, ervaring etc.) gaat het om mensen inschatten in korte tijd. Niet eenvoudig. Eerst een mailwisseling om over en weer te bekijken of het mogelijk echt potentie heeft. Zo ja, dan een telefoongesprek voor verdieping en wat meer persoonlijk contact. Is ook dat positief, dan tot slot een huisbezoek. Meestal is het dan duidelijk. Een enkele keer hou je ergens een onzeker gevoel, maar wil je mensen ook een kans geven of kun je dat gevoel geen handen en voeten geven. Soms komt een dier, gelukkig niet vaak, terug. In die gevallen met een kleine twijfel het vaakst. Maar ook wel in gevallen zonder twijfel. Los van een calamiteit (ziekte, overlijden) sta je dan vaak perplex: de mooie woorden worden niet waar gemaakt. Dat hoort dus bij het leven. En de meeste dieren komen bovengemiddeld goed terecht. Van vele (ook van jaren geleden soms) horen we nog. Een greepje uit recente updates.


Bobbie

Vlak hieronder op deze site staat een uitgebreid verslag van Bowie > Bobbie. Na vele omzwervingen is hij in het paradijs beland. Op deze recente foto maakt Bobbie kennis met hun zwembad in de veilige armen van de baas. En hij vond het helemaal niet eng. Deze schat van een hond ging al 7 keer van hand tot hand, voordat hij op Esperanza’s pad kwam. Onbegrijpelijk. En toen mislukte de 1e Esperanza-adoptie ook nog: een geval van perplex staan. Verbijsterd. Maar deze keer weten we zeker: ze willen hem nooit meer kwijt.

Kim op bezoek in Bolsward met Sepp en Loesje

  

Sepp is ruim anderhalf jaar bij dierentolk Kim, haar gezin met 3 kinderen en hond Loesje, Sepp’s lookalike. Kim had vroeger een uitlaatservice die ze los liet op de hei en vnl. met gebaren aanstuurde. Sepp is bij haar in de beste handen en kwam dan ook niet terug. Terwijl hij een risico-hond was met zijn puppytijd tussen 70 honden in puinhoop en chaos. Nul socialisatie. Een complexe mengeling van een actieve hond die super graag wilde, maar ook op zijn hoede door slechte ervaringen. En nooit iets geleerd. In de opvang sprong hij overal boven op. Zo’n ongeleid projectiel! Echt een brug te ver voor mensen die het niet helemaal in de vingers hebben, en geen besef van de weg die je dan met geduld hebt te gaan. Heb je dat besef en de liefde, de motivatie plus inzicht in honden, dan wordt het een hele mooie zoektocht, die goed afloopt. Zo nee, dan wordt het een frustratie. En deze dieren voelen intuïtief feilloos aan hoe het baasje erin staat. Sepp maakt nog steeds vorderingen. Hij is zo gelukkig.

In de refugio                                                                                Bij Maureen in opvang. Die oren!

   

April 2016 ging Noa, een jaar oud, naar Jeanet op het platteland onder Nijmegen. Noa stond in een advertentie in een dierenrubriek van de Telegraaf. Jeanet viel voor haar. De procedure werd een flinke zoektocht, want Noa was een groot probleem. Eenmaal aangekomen in Nederland, bleek ze extreem angstig. Bij haar lieve opvangers in Spanje had ze duidelijk amper iets van de wereld gezien. Zus Hellen was er ietsje beter aan toe. Noa is super speels met andere honden. En zo lief en knuffelig: als ze je kent. Toen er adoptanten kwamen uit Duitsland, moesten ze met lege handen terug. Doodsbange Noa was niet te benaderen. Trouwens, een week later maakten ze opnieuw de lange reis: voor zus Hellen en dat kwam helemaal goed. Net als met Noa bij Jeanet. Buitenstaanders blijft ze mijden, maar ze is nu zielsgelukkig in de kleine familiekring en met de andere honden, herder Aswin en de 17-jarige Griekse Bobby. Jeanet heeft opgeven niet in haar woordenboek. Een dierenvrouw pur sang. Daarbij een superduidelijk type dat weet van opvoeden, maar zo dat de dieren zich 100% veilig voelen en met creativiteit. Noa is stapel op haar. Recente foto’s hebben we niet. Wel prachtige recente verhalen via de telefoon. En ze komt dus nooit terug!

Noa en Hellen in Spanje: Noa met witte vlek


Joep kwam als pup Happy naar Nederland met broertjes Tigger en Maffi en zusje Zen. Gedumpt in de hete Spaanse zon, te jong om zelf te kunnen overleven. Via hun redders, onze Spaanse dierenvrienden Rocio en Paco, kwamen ze naar Nederland. Een heerlijke, lieve hond met veel potentie, wellicht zelfs als hulphond. We waren finaal van slag, toen Joeps 1e adoptie mislukte. Met open armen van de luchthaven gehaald, 4 maanden lang de prachtigste filmpjes en foto’s van Joep en zijn 3 hondenvriendjes. Wel viel op dat hij door roeien en ruiten leek te gaan. Uren lopen en spelen, onvermoeibaar, eigenlijk veel te veel voor zo’n jong hondje. En dus ook te veel voor het baasje. Een week na zijn terugkomst is hij opnieuw geadopteerd, anderhalf jaar geleden. Op het mooie Goeree Overflakkee bij Lonneke en haar 2 kinderen. Dierenliefhebster met ervaring: dierenpension, Dierenambulance, Dierenbescherming. En vanaf dag 1 een andere Joep. Joep wordt nu gezien als lief en makkelijk, mensgericht met gemiddelde energiebehoefte. Binnen rustig, buiten vrolijk en actief, maar geen jachtinstinct. Een hond die alleen maar lief gevonden wil worden.

Foto’s Joep 

   

  

Chico, een risico-hond, is ook een groot succes. Een dier dat alleen asielen heeft gekend, in Sevilla en Granada: vanaf pup, 7 jaar lang. Dan ontwikkel je noodgedwongen overlevingsstrategieën. Die je niet zomaar weer aflegt. Chico werd 3 weken na aankomst geadopteerd, december 2016. En hij gaat nóóit meer weg. Eerst hebben ze rustig gewerkt aan het opbouwen van veiligheid: de basis om vertrouwen te krijgen. Zo’n dier moet je tijd voor alles geven. Dan is het prachtig, als hij bij je wil liggen, je gaat volgen, (voorzichtige) aanraking fijn vindt. Met geduld, met tact en respect, met creativiteit en met oefenen en nog eens oefenen in kleine stapjes die Chico aankon heeft hij een ongelooflijke ontwikkeling doorgemaakt. Ook in het contact met andere honden.

Chico In de Spaanse refugio)                     


Chico veilig thuis

   

Catina en Nicu, zus en broer, waren de Esperanzahonden met het hoogste risico. Toch werd beider eerste adoptie een doorslaand succes. Geboren en getogen in het veld in Roemenië, tussen zwerfhonden. Toen een poos in een vreselijk shelter met 500 honden. Herrie, amper eten, ’s winters ijskoud. Sneeuw, natte blubber in de kennels van betonvlechtijzer.

Nicu en Catina In het shelter                                          Bij de dierenarts in Boekarest.

  

Ze kwamen in opvang in Nederland in april 2015, een maand of 9 oud. In een gezin met 2 kinderen en hond Betty, geboren in hetzelfde veld, maar van daaruit direct in opvang. Opvangmoeder Anieta heeft hard gewerkt aan hun socialisatie. Die verre van makkelijk was. We pasten een keer een weekend op. Nicu was enigszins benaderbaar, maar Catina zat achterin in een bench geplakt of onder een tafel en schoot soms door de kamer naar de tuin voor een plas. Toch kwam het goed. Beide hebben gouden bazen, die hen adoreren en beseffen waarom het gaat. Geduld en de sleutel tot vertrouwen vinden. De filmpjes en foto’s die we geregeld krijgen getuigen van liefde, vrijheid, spel en tonen 2 meer dan gemiddeld gelukkige honden.

Nicu ging in juni 2015 naar Amersfoort.

Hieronder Nicu

  

Catina ging in juli naar Kwaadmechelen in België.

  

En nog drie filmpjes van catina, de moeite waard

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.


Juni 22 2017 Kleine Fresia is thuis! Ze heet Friemel.

    

In het shelter met Klara en                                     Met Hanke die op 3 juli weer 3 geluksvogels ophaalt.

In Friemel’s paspoortje staat: geboren 02 januari 2016. Samen met zusjes Fuchsia en Frangipani (nu Faya) opgegroeid in hetzelfde shelter als Lady (vorig sitebericht). Fuchsia is in Engeland, Faya in Emmercompascuum en Friemel woont sinds 03 juni in Wageningen. Samen met Riri en Constantin haalden we haar op begin mei: klein, kwetsbaar en verlegen. Doodstil tijdens de reis in het cabinetasje in het vliegtuig. Het liefst op schoot.

   

Cabinetasje, verplicht aan de voet: stiekem geopend.                 In de auto vanaf Schiphol.

Wat was de maand opvang bij Maureen een geweldige voorbereiding voor de adoptie. Ze leerde speeltjes kennen en stapsgewijs in eigen tempo wennen aan huishoudelijke apparaten, aan verkeer. Aanvankelijk zocht ze veel steun bij Riri, maar Friemel werd steeds flinker.

  

Aankomst in Smilde.                                         Veilig vanaf de schoot aan mensen en verkeer wennen.

      

In anti-ontsnappingstuigje aan de lijn leren lopen.                 Met Riri.

Toen kwam de kroon op het werk. Ze woont nu samen met honden Zoë en Diesel. Bij mensen met engelengeduld, liefde èn inzicht en ervaring in dieren. Zoë komt uit Roemenië en heeft een verminkt achterpootje. En kleine Diesel kwam in zwaar verwaarloosde toestand bij hun dierenarts binnen om ingeslapen te worden. We waren op huisbezoek en kregen bijna tranen in de ogen, toen we zagen hoe mooi deze twee zijn opgebloeid, hoe blij en lief ze zijn geworden. We aarzelden geen moment: Friemel gaat hier naar toe.


Rafa bekijkt Zoe

Niki vindt het een superhuisbezoek

Ook zij aarzelden geen moment. Na het huisbezoek sprongen ze in de auto naar Smilde en eind van de middag was Friemel thuis. En het was vanaf de eerste dag goed. De sfeer is zo veilig en stabiel, en ze is zo gewenst, zoals ze is. Verwachtingen zijn er niet, en dus geen druk. Het gaat zoals het gaat, in het tempo dat zij aangeeft. Dat voelt een dier feilloos. Ze durft dus. Wandelt al flink mee, slaapt en eet heerlijk. Kortom, Friemel geniet en is gelukkig. Dus veel foto’s: het was zo moeilijk kiezen.

Ik ben thuis!!!!!

  

  

Juni 21 2017  Een super leuk bezoek in Deventer bij de Esperanza-hondjes Lady en Bikkel.

  

Yvonne met Lady                                   Bennie met Bikkel

In oktober adopteerden Bennie en Yvonne Bikkeltje, ongeveer 4 jaar nu. Hij doet wat denken aan Westie, maar heeft een zachte vacht. Dat is wel anders geweest. Hij is uitgedroogd en apathisch aangetroffen, aan zo’n kort touw aan een boom dat hij bijna hing. Extreem verwaarloosd, zijn vacht één grote touwboel en viltplaten. Dus voor het ‘ophangen’ was het leven ook geen feestje.


Bikkel kwam in september naar Nederland, samen met 5 andere honden uit de Spaanse refugio Protectora in Fuente Vaqueros. Alle 6 gingen in de week van Dierendag als Tweede Kans hondjes naar de Open Dag van Dierenartsenpraktijk Glas in Diever. En het geluk was met Bikkel. Hij werd direct geadopteerd door mensen met een groot rescue-hart.


Open dag in Diever

In dat grote rescue-hart was plek voor nog een verschoppelingetje. Eén voorwaarde: de match met Bikkel. We waarschuwden dat de click, verliefdheid op het eerste gezicht, er vaker niet dan wel is. Maar het komt bijna altijd goed, als we er geen druk op zetten. Na verloop van tijd zie je dan bv. dat ze speels worden, neuzen’, bij elkaar liggen. Dat pakten de baasjes super op: ‘de natuur zijn gang laten gaan met een oogje in het zeil’.

  

Lady zoekt onvermoeibaar naar de bal.

Bikkel heeft sinds maart een Roemeens maatje: Lady, bijna 2 nu. In november kwam ze in het shelter van Carmen Milobendzchi bij Boekarest. Men wilde haar en een ander hondje dumpen. Gezien eerdere ervaringen bij dat flatgebouw met dumpen zijn de diertjes met spoed gehaald. Communicatie was daar niet mogelijk en dan telt alleen ‘ze veilig in handen krijgen’. Na 4 maanden shelter kwam ze naar Nederland.


Nog niet achter de fiets en rijden, maar dit is een goed begin.

Lady is een open, speels en heel parmantig prinsesje. Zij is de baas. Bikkel vond het eerst lastig, zo’n typetje. Hij heeft een zwaardere rugzak, is beschadigd in vertrouwen, heeft meer tijd nodig. De baasjes geven het inderdaad alle tijd, laten het hen zelf uitzoeken, maar zo nodig begeleiden ze even: Lady mocht bv. niet direct Bikkel’s mandje inpikken. En wat de kans op geslaagde adoptie beslist ook verhoogt is dat ze een paar weken vrij hadden genomen. De dieren zijn niet alleen en je kunt in alle rust aan elkaar wennen en patronen gaan opbouwen.


Na 3 maanden voor het eerst samen op de bank, geheel uit hen zelf!

Juni 14 2017  Na 9 pech-jaren lacht het geluk Bobbie nu toe

  

Dit prachtige, lieve hondje ging van hot naar her. 21 november vorig jaar kwam hij bij Maureen, 7 of 8 adressen achter de rug. En zo lief gebleven, naar mens en dier. Enkel te dik en behoefte aan een gebitsreiniging. Maar verder gezond volgens de dierenarts. Wel had hij flinke verlatingsangst door al het verkassen. Dus zochten we mensen met alle begrip hiervoor en het besef dat opbouw van alleen zijn flink tijd zou vergen. We hamerden erop. Toch ging het fout. Na 2 maanden adoptie, met enkel lofzangen, kwam Bobbie op 19 februari plotsklaps terug in opvang: hij blafte, als hij alleen was. We waren geschokt. Hadden bijna schuldgevoel.

  

We konden het Bobbie niet uitleggen. Maar toen kwam de hoofdprijs! 24 april ging hij naar Varseveld in de prachtige Achterhoek. Afgelopen zaterdag bezochten we hem en zagen dat hij in een paradijs is. Bobbie kwam bij 4 hondenvrienden: 2 kleine Spanjaardjes en 2 grote uit Koeweit. Zijn vrouwtje is vrijwilligster bij een stichting die al jaren dieren in Zuid-Spanje redt. Helaas overleed maandag de Spaanse Tyma, 17 jaar, geadopteerd toen ze al 13 was. Ze had 4 prachtjaren.

  

Bobbie en zijn vriendjes hebben een schitterende, super grote en veilige tuin waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Ook heel belangrijk voor de kleine, blinde Stef. Maar ze maken dagelijks ook grote wandelingen, waarbij de energieke Bobbie de grote honden eruit rent. En ’s nachts heerlijk met zijn allen op de slaapkamer. Nooit meer alleen! Wij zijn net zo blij als Bobbie.

Juni 12 2017  Bezoek aan Muis en Okkie.

Wat heerlijk om ze weer te zien in dit hondenparadijs. Muis (die nu eigenlijk Maus heet, maar ja …) logeerde weer even in Noord-Friesland waar ze samen met Beer vanuit Spanje in opvang kwam in juli vorig jaar. Beer werd in augustus geadopteerd en Muis in oktober. Samen werden ze in de bergen gevonden. Twee prachtige, zelfstandige, maar ook gevoelige honden. Hun redders brachten hen naar refugio Sierra Nevada, waar ze werden opgekalefaterd, gesteriliseerd, gevaccineerd etc.

  

Op het opvangadres hebben ze een prachtige start gehad. Samen met de huishonden Jip en Jan. Muis en Jip hebben een dikke relatie.


In september mocht Okkie (van Carmen in Boekarest) ook bij hen komen wonen. Een dier met een gigantisch verleden. Jarenlang straathond in Boekarest, 3 jaar opgesloten in slechte shelters. Carmen nam haar in huis en kan tot op de dag van vandaag haar geluk niet op dat Okkie zo’n liefdevol en fijn thuis kreeg.


Okkie en Jip en Jan en Muis heerlijk buiten.


Muis heeft nu als Maus trouwens weer zo’n goddelijke omgeving. Ze woont op een landgoed in Vogelenzang. Maus komt aan liefde en heerlijk rennen op het strand en in de duinen niets tekort.


Juni 11 2017 Bezoek aan Freddy in België.

    

Freddy, die een oog mist, is nu een gelukkige huishond in het dorp Zemst België bij Mechelen in de buurt. 24 oktober adopteerden Daisy en Nico hem. Hij was 2 jaar. De jonge Freddy heeft zo’n anderhalf jaar op straat geleefd. Geluk bij een ongeluk: in het dorp waren de nodige buitenlanders die hem af en toe voerden en pipetjes tegen parasieten gaven. Tot hij op een dag zwaar gewond raakte. Waardoor??? Er waren meerdere versies: auto-ongeluk, aangevallen door twee bullterriers …. Ook de oorzaak van zijn blinde oog bleef onduidelijk. In elk geval nam een Australische vrouw hem toen in huis en heeft hij het gered. Toen zij een poosje naar Australië ging, bracht ze Freddy in refugio Sierra Nevada. Op filmpjes zagen we dat de lieve Freddy tijdens het spel met andere honden fel kon worden. Vanwege zijn oog? Zou hij last hebben? Want het oog was na de operatie blijven zitten. De Spaanse dierenarts heeft toen opnieuw het oog bekeken en ….. er zat lood in! Freddy is beschoten! Het oog is alsnog verwijderd en we weten nu zeker dat hij geen last meer heeft.

   

Vorige week bezochten wij Freddy in België. Bij Nico en Daisy is hij helemaal gelukkig. Hij doet het zo goed, ook op de cursus die Nico met hem doet. Een flosstouw of bal is hij gek op, net als knuffelen en aandacht. En met andere honden: nooit enig probleem. Op de omheinde hondenspeelweide in de buurt rent en speelt hij dolenthousiast met zijn hondenvriendjes. Kortom Freddy is veilig en thuis. Hij is overigens niet de enige éénoog in huis. Ook het blinde eendje heeft een veilig onderkomen bij Nico en Daisy.


Juni 7 2017  Onze kleine held op sokken: Odin.


De nu 3-jarige Odin werd 13 augustus 2016 geadopteerd. Hij zwierf op straat en zat daarna 10 maanden in een Spaans shelter. Een lieve rakker met veel pit en intelligent. Het bazinnetje had de handen aardig vol aan Odin. Maar ze investeert veel in hem en dagelijks wandelen ze een paar uren in de bossen. Dat werpt vruchten af. Hij voelt zich nu echt thuis. Hun band is hecht. Hij piept zelfs niet meer, als ze even weg moet. Maar het liefst wordt hij verzorgd en geknuffeld.


Dit schreef het vrouwtje: Hij had een teek tussen zn teentjes en meneer is een beetje hypochondrisch, dus hij bleef maar likken aan het wondje met alle gevolgen van dien. Ik besloot hem een sok aan te trekken van mij, en dat vond hij heel fijn en verzorgend…..dan gaat ie breeduit liggen met het zere gewonde voetje vooruit, en slapen. Ik moest daar natuurlijk een foto van maken en moet nog steeds lachen als iker naar kijk. Mannen….

Juni 3 2017  Eindresultaat actie Samenwerkende Dierenclubs 1058 euro. Alle donateurs enorm bedankt!!!!!

‘Elke kleine donatie maakt het verschil’, stond erbij. Wat meer dan waar is. Maar sommigen tasten zelfs diep in de buidel. Wat kunnen we hiermee een mooi project financieren. Jullie horen van onze activiteiten.

Woensdagavond om 24.00 uur liep de actie af. Twee weken lang stond hij bovenaan onze site. We zijn Maureen zeer dankbaar dat ze ons hiervoor opgaf. Want het resultaat is super. We behaalden zelf iets meer dan de beoogde € 750, de basis voor een bonus van € 250 van de Samenwerkende Dierenclubs. Soms schreven mensen er hartverwarmende teksten bij.

Nogmaals dank. Samen geven we stem en steun aan de dieren in nood!

Mei 31 2017  De waarde van piepkleine stapjes: Kleine Faya kwam uit haar schulp!

De 2 maanden oude Faya,Fresia en Fuchsia zwierven rond in een verlaten stadsdeel bij fabrieken in de buurt. Gedumpte pups, als zo vaak. Carmen Milobendzchi nam ze op in haar shelter: The Nature Association. Levensreddend, maar ook zwaar. Kou, vaak gebrek aan goed voer, onrust van 350 honden. Na een jaar kwam dit krummeltje naar Nederland, in opvang bij Maureen. Als eerste van de 3 zusjes, omdat ze het slechtst gedijde in het shelter. Het lieve, bescheiden hondje sneeuwde onder.

 

Wat een overgang. Ze was op Mars beland en miste haar zusjes, schreef Maureen, die hele kleine stapjes met haar zette. Eerst de tuin in, aan de lijn in de tuin lopen, geluiden vanaf de weg horen, op de oprit kijken naar de weg, bij de weg vanaf de schoot naar verkeer en mensen kijken, kleine stapjes aan de lijn bij de weg, steeds meer echt leren lopen met hulp van een andere hond …..na een maand liep ze in de bekende omgeving als hond alleen goed mee aan de lijn. Wat is ze opgebloeid in de opvang. Het werd zelfs een racemonstertje in de tuin.

  

                                                                                                                                                        Met Bo Ghy en Dacia

Faya moest nog veel meer leren (kennen): mensen en grote honden (eng) op straat passeren, zindelijkheid, apart slapen, alleen zijn ….. maar liefde en geduld geven vertrouwen. De basis van alles. Franja kreeg de kans van Maureen en haar nieuwe baasjes bouwen hierop voort. Die zeggen ‘ze hoeft niks, nooit dwingen’. En dat voelt ze. Maar een dikke bonus is de aanwezigheid van Roemeentje Pluto, bijna net zo oud, een jaar geleden geadopteerd. Vanaf dag 1 een dikke klik. ‘Alsof ze voor elkaar gemaakt zijn’, zegt bazinnetje Karin. Enkel win win. Pluto, die een knap rugzakje had, miste de steun van een maatje, toen hun herder Mike recent overleed.

  

Faya met Pluto

We bezochten Faya zondag in het Drentse Emmercompascuum en zagen met eigen ogen hoe fantastisch die 2 kleintjes het samen hebben. En hoe geweldig hun baasjes zijn, die zeggen: wij zijn de bofferds met 2 zulke hondjes. En dan nog die heerlijke, grote tuin die wel een park lijkt, waar de twee achter elkaar aan racen. En vanuit de tuin loop je zo het natuurgebied in. Als je dan ook nog bij de baasjes mag slapen (Pluto onder de dekens en Faya in de nek van het bazinnetje) … dat is toch veiligheid en liefde ten top?

  

Met hun bazinnetje     

Mei 30 2017 Constantin wordt een vrij en blij vogeltje! Zijn nieuwe baasje noemt hem Max.

2 mei kwam hij met ons meegevlogen naar Nederland. Hij zal bijna 2 jaar zijn. Als pubertje op straat gevonden en toen een jaar in shelter The Nature Association bij Boekarest. Een hard leven voor een hondje.

  

Bij Maureen in opvang zagen we al snel een stralend blij dier, dat naar hartenlust rende en ravotte met de andere honden.

  


Zijn rugzakje merk je af en toe door wat stress en even een grommetje, als hij opgetild wordt: niet vals, hij heeft het gewoon nooit gekend. Bij plotse bewegingen kan hij even ineen krimpen. En bij sommige mannen houdt hij soms wat afstand en blaft. Maar dat is ook zo over. Op een speelochtend voor honden liep hij zelf op mannen toe. Voelt hij zich veilig, dan is hij heel open naar mensen en geniet van knuffelen. En dit pientere baasje leert snel.

  

Afgelopen zaterdag is Constantin opgehaald en heet nu dus Max. Hij krijgt een heerlijk leven bij een ervaren hondenbaas die heel veel voor zijn honden over heeft, ook als ze niet gemakkelijk zijn. Hij zegt: Je krijgt er zoveel voor terug. Samen wonen ze nu in een camper die ’s zomers grotendeels op een heerlijk recreatieterrein staat waar vele gasten ook een hond hebben en ’s winters grotendeels bij een boerderij waar een lieve Labrador rondloopt. Er zijn al een paar berichten gekomen met goed nieuws. We zijn zo blij voor dit mannetje!


Wie zou er blijer zijn? Max of het baasje?

Mei 23 2017 Hoe een klein vondelingetje gekoesterd werd en wordt: Miuw heeft zo geboft.

Miuw werd, een paar weken oud, gevonden door onze Spaanse vrienden Rocio en Paco. Natuurlijk ging ze mee naar huis. Onder hun deskundige en liefdevolle hoede kwam het helemaal goed. En Miuw genoot. Van de andere dieren (toen 4 katten en 4 honden) en van de mensen.

  

Haar grote vriend was Garra. En de liefde was wederzijds.


  

Ellie, Garra, Boris en Brisa                        Michiel met Garra, Paco met Ellie               Miuw met Ellie

  

Miuw is geadopteerd in december 2012 door Joyce en Justin in Amsterdam. Ze kreeg een vriendje, Sammie. Die twee zijn onafscheidelijk. Sinds kort wonen ze op een ruime bovenwoning in Weesp, veel groter dan het vorige appartement. Miuw en Sammie kunnen nu achter elkaar aan door het huis rennen en samen vogeltjes bestuderen vanaf het veilige, zeer goed afgezette balkon.


Mei 16 2017 Carmen’s missie: 6 voormalige straathonden de vrijheid terug geven en een beter leven. Wie helpt lieve, rustige, bescheiden Maronica?

Tijdens de Roemeniëreis waren we ook weer bij Carmen Costea in Boekarest. Zij helpt vaak op straat gedumpte dieren. Maar haar speciale missie: de 6 zwerfhonden die zij jarenlang op straat in Boekarest verzorgde een echt thuis geven, voor het eerst in hun leven. Toen 4 jaar geleden de dodingswet kwam, redde ze hen van een vreselijke dood: ze bracht ze buiten Boekarest, naar shelter Fundulea, de enige optie. Tussen 500 honden, ‘s winters ijzige kou en sneeuw, ’s zomers hitte, beroerd eten, geen minuut uit de kleine draadstalen kennel. Gered van een vreselijke dood, ja, maar een slecht leven in gevangenschap. Achteruitgang: geestelijk en lichamelijk. Dat doet zeer. Na een paar jaar lukte het alle 6 in een shelter bij Boekarest te plaatsen. Iets beter, helaas ook primitief en 24 uur per dag op een paar m2. Eén voor één neemt Carmen ze nu in huis en zoekt adoptanten.

Carmen leeft met de voormalige straathonden Onciu en Puffy en kat Tomita in een éénkamerflat. Daisy, 13 jaar oud, kwam in oktober bij hen in huis. Helaas stierf ze al na 4 maanden aan kanker. Codita die in de zomer van 2016 in huis kwam blijft bij Carmen. Niet elk dier kan geadopteerd worden.

 

Onciu, Puffy en Codita                                                                                                             Tomita


Helaas heeft de operatie Daisy niet gered.

Roxy, een dochter van Daisy, geboren 2009, kwam vorig jaar september in huis. Er gebeurde een wonder: na 3 weken al kon ze naar Nederland komen. De bedoeling was opvang, maar deze geweldige hondenmensen adopteerden haar.

 

Carmen brengt Roxy naar luchthaven Boekarest                Roxy is nu een heel gelukkige Okkie in Nederland

Toen gebeurde een 2e wonder. Floricica van 7 was al 2 jaren bij Carmen in huis. Een Roemeense kennis had zich niet aan de belofte gehouden haar te adopteren. En terug naar het shelter: no way. In februari dit jaar berichtte de adoptante van Nicu dat haar moeder op Florica verliefd was. Op deze oudere Roemeense straathond. Geen schoonheid. Dat kan! Ze zag een intens lief dier dat een kans verdiende. Floricica kwam begin maart naar Nederland. Hond en bazinnetje zijn beiden dolgelukkig.


   Floricica:  ‘Mijn grote liefde die altijd blij is, als ik thuis ben. Hou van je xxx’.


Maronica: een 3e wonder?

Daarop hopen we. Maronica kwam een week of 5 geleden in huis bij Carmen. Een soort karpatische herder, 8 jaar oud. Ze lijkt qua uiterlijk en karakter op Catina, die wij uit Fundulea gered hebben en die, hoewel nul socialisatie, onder de liefdevolle en kundige leiding van Jef en Alice in België een schitterende ontwikkeling heeft doorgemaakt. Krijgt Maronica in Nederland ook zulke baasjes?

   Catina bij Jef  

                                                                                        en Maronica went nu aan haar tuig

Ook Maronica is heel rustig, bescheiden, lief. En kijkt enorm de kat uit de boom. Wie haar tijd geeft, rustig begeleidt, pas de volgende stap zet als Maronica er aan toe is, krijgt een schat van een hond die zeker vermogen tot hechting heeft. Een grote allemansvriend wordt het niet, maar met de eigen kring zal ze blij en gelukkig zijn, net als Catina. Ze moest echt bijkomen en lag eerst weken in een geïmproviseerd ‘huisje’ op het balkon. Een tuig of lijn bracht paniek. Maar sinds kort wil ze erbij zijn: in de kamer tussen de dieren en bij Carmen. Ook toen wij er waren. En de nieuwste stap: ze accepteerde voor het eerst het tuig deze week.

  

                                                                                                        Maronica in de hoek van de bank

Helaas zit de 6-jarige Negrutu nu als enige van de 6 zonder zijn voormalige vriendjes nog in het shelter. Zodra Maronica een plekje krijgt, gaat Carmen hem halen. Ook hij wordt er niet beter op en verdient een plek onder de zon bij lieve mensen.


Negrutu  

Een trouwe vriendin en steun voor Carmen, die ook al veel honden en katten redde, is Adriana. Ze had weer lekker gekookt voor ons.

  

Adriana’s dieren, van de straat natuurlijk.

Daisy is begraven onder het raam van de flat van Adriana, die haar kan zien vanuit de keuken. Dat voelt als een veilig plekje. Het is illegaal. Maar cremeren is heel duur. Velen doen het zo.


Het graf van Daisy


Mei 15 2017  ACTIE SAMENWERKENDE DIERENCLUBS: Tot 31 mei een opslag op de donaties. Zie ook www.samenwerkende-dierenclubs.nl

WIE STEUNT ESPERANZA? NLTRIO 0198487509 St. Esperanzahoopvoorhonden Bolsward: ‘Elke kleine donatie maakt het verschil.’

Vol plannen terug uit Roemenië. Maar alles kost geld. Keuzes…. Toen we vorige week werden opgegeven voor de 50 % aktie van de Samenwerkende Dierenclubs grepen we deze kans graag. Voor de dieren.

Samenwerkende Dierenclubs steunt al jaren personen en kleinere stichtingen uit hun noodfonds. Mooi werk. Ook organiseren ze jaarlijks een 50% zomer- en kerstaktie. Een vaste sponsor verhoogt de donaties die een deelnemer krijgt in de actieperiode met 50%. De inschrijving was al gesloten, maar men maakte voor ons een uitzondering. Alleen geen 50% opslag meer, maar 1/3 > 33% . En maximumopslag €250. Dus dromen we van € 750 aan donaties. Totaal € 1000! Daarmee kunnen we iets moois doen in Spanje of Roemenië. Eén groter project , zoals de kliniek in Cluj Napoca, of meerdere kleine, die er ook genoeg zijn. Carmen van The Nature Shelter in Boekarest deed dit weekend bv. een oproep om € 320 voor een antiparasietenmiddel tegen teken, vlooien e.d. voor de 50 katten. Esperanza heeft al 50 % daarvan overgemaakt.

Onderstaande tekst en 3 van de foto’s staan op de site van de samenwerkende dierenclubs. Wij hopen dat bekenden en onbekenden het werk van Esperanza steunen met een bijdrage in de aktieperiode.

St. Esperanzahoopvoorhonden ‘Respect en zorg voor mens, dier en aarde.’

Onze kleine stichting steunt de dierenwelzijnsorganisatie Nuca in Cluj Napoca, Roemenië. Ook helpen we in Boekarest en Granada (Andalusië) enkele shelters en privé-personen die zwerfdieren helpen. Verbetering ter plekke is ons hoofddoel: via preventie, bewustwording, betere dierzorg. We steunen bv. sterilisatiecampagnes in samenspraak met de dorpsbevolking, de scholen en de plaatselijke burgemeester/politie.


(Deze vrouw in het Roemeense dorp Bontida was blij met de gratis sterilisatie. Ze mocht haar hond ophalen.)

Omdat de weg naar respect voor dieren nog lang is en adopties in het land zelf mondjesmaat, helpen wij ook met adoptie naar Nederland. En we zijn altijd extra blij, als we een dier kunnen helpen dat oud, gehandicapt, verre van moeders mooiste of anderszins heel kansarm is. Zo niet met adoptie, dan met een rolstoel of bijdrage in een operatie.

Voor de mensen in deze landen die met weinig middelen hard ploeteren voor dieren is steun niet alleen onmisbaar, maar ook letterlijk steun in de rug, een motivatie om het prachtige, maar zware werk vol te houden. Kleinere steunprojecten van Esperanza in het verleden waren o.a.: verwarming van een kattenverblijf, dakplaten ter bescherming en isolatie op dierenverblijven, muziek in een hondenkennel, watertoevoer.

Een enkele keer steunen we een groot project, zoals de pas geopende kliniek in Cluj Napoca, voorbeeld van hoogwaardige dierzorg in een land waar dieren soms zieker van de dierenarts terug komen door slechte hygiëne of verkeerde operaties. In deze kliniek kunnen minvermogende Roemenen met hun huisdier terecht en krijgen ook de zwerfdieren van Nuca een hoogwaardige behandeling.


Blinde Lucy kwam na 4 zware Spaanse jaren in de hemel. Ze loopt vaak vrij en blij op de heide bij Apeldoorn.


Niki en Rafa zijn onze eigen grote inspiratiebronnen voor dit mooie werk.

Mei 13 2017 Nature Dog Shelter: tot slot

Op 7 en 8 mei staat ons bezoek aan dit shelter op de site. En foto's van veel van de 350 honden, grotendeels in kennels, die we allemaal langs geweest zijn. Hoe, daarover volgt nog overleg met enkele andere betrokkenen, maar we gaan proberen op een aantal manieren te helpen. Af en toe ook met adoptie. Gisela komt so wie so ook naar Nederland, schreven we al. En hopelijk komt ook voor de 7 pups die in de strenge winterkou gevonden werden een oplossing. We gaan ons best doen. Meer adopties en verbeteringen zijn hier dringend nodig. Een week geleden kwam dus het drietal Riri, Constantin en Fresia mee naar Nederland. En wat gebeurde er, als zo vaak? Bij terugkomst van de luchthaven troffen Carmen en haar dochter Klara 2 hondjes aan. Ze kregen ze niet te pakken en hebben voer en water neergezet.

  

Vlak bij ingang shelter gevonden,                                Nog zo jong.                      Klara wist ze te vangen de volgende dag.)

De dag ervoor was de 8 maanden oude Luiza aangetroffen.

  

Carmen appte wat treurig 'So 3 dogs left in adoption and 3 at the gate'.

Naast de 350 honden zijn er nog 40-50 katten. Ook zij hebben verzorging nodig en een thuis. We hebben Carmen net de helft van de kosten voor een ronde anti vlooien- en tekenmiddel voor alle katten overgemaakt.


Een laatste selectie honden: Ze zijn allemaal zo vriendelijk en willen zo graag!

   

  

   

  

Mei 8 2017  Vervolg Nature Dog Shelter

Carmen heeft niet heel veel adopties. Zo'n 50 tot 60 per jaar. Hopelijk kunnen we helpen wat licht en voortgang aan de horizon te creëren. Naast Cleo/Lady en Franja/Faya (beide al geadopteerd) en Dacia kwamen afgelopen dinsdag Riri en Fresia (zusje van Franja) en Constantin met ons mee. Drie prachtige, leuke, lieve dieren. We gaan erg ons best doen een warm thuis te vinden.

  

10 dagen geleden nog in het shelter

  

  

In Nederland bij Maureen. Al helemaal aan het integreren met de Bulgaarse opvangertjes.

En het staat al vast dat ook Gisela naar Nederland zal komen.

  

I.v.m. de lang aanhoudende kou nog in de vacht. Maar er gaat een heel mooi hondje komen straks!

Ook deze pups zijn nog zo jong. Wat zou het fijn zijn als ze niet jaren in het shelter hoeven te slijten.

  

 

Afgelopen winter in de extreme kou in het bos gevonden. 

En dan nog een aantal langzitters. Zouden sommigen nog een kans krijgen?

   

  

 

  

  

Mei 7 2017  Het Nature Dog Shelter/The Nature Association aan de rand van Boekarest.

  

Carmen                                                                                Pillen geven                                    Dochter Klara leidde ons rond

   

Hun eigen honden, tijdelijk in het shelter, maakten thuis plaats voor oude dieren die de winterkou in het shelter niet zouden overleven.

24 maart staat op de site een bericht over Cleo/Lady en Frangipani/Franja/Faya en Dacia die alle 3 op 13 maart naar Nederland kwamen. Plus een uitvoerig bericht over het shelter waar ze vandaan kwamen: The Nature Association in Boekarest. Afgelopen weekend brachten we hier uren door. En spraken intensief met eigenaresse/oprichtster Carmen Milobendzchi.

   

   

Boven in het kleine huis            beneden in het kleine huis

Wat een struggle for life. Elke dag opnieuw met beperkte middelen 400 shelterdieren voeren en (medisch) verzorgen. Plus 100 straathonden voeren. Carmen zit in een moeilijke fase. Amper vrijwilligers. Onbetrouwbare helpers tegen betaling. Velen zetten zich in Roemenië in voor dieren. Maar de verschillen in visie zijn groot. De één is 1000% idealistisch. De ander is realistischer en ziet in dat je compromissen moet sluiten, omdat je geld nodig hebt. Maar in een corrupt land als Roemenië betekent dat meestal ook vuile handen maken ofwel ritselen en regelen. Anders krijg je weinig voor elkaar. En maar al te vaak krijgt de eerlijke de boetes en niet de ritselaar.

Daardoor is er vaak sprake van gebrek aan samenwerking en zelfs tegenwerking, terwijl men hetzelfde doel heeft. Velen zitten dan ook in een vicieuze cirkel van dagelijks ploeteren en overleven zonder een stap verder te komen met het grote risico dat de boel instort bij het ziek worden van 1 persoon bv.

  

  

Carmen is idealiste pur sang die volgens de regels wil werken in haar no killing shelter. De naam getuigt nog van haar droom. Achter het shelter is veel groen waar vrijwilligers met de dieren zouden kunnen wandelen. Ze is architecte en ontwierp zelf het gebouw. Met ruimtes voor operaties, uitslapen, ontvangstruimte publiek, educatieve ruimte enz.enz. De ruwe opzet/indeling staat er. Daarmee is alles gezegd. Door problemen in de boven geschetste sfeer komt ze al een paar jaar niet verder. De hondenkennels zijn ook primitief. De zorg voor de 350 honden en 50 katten plus het voeren van de 100 straathonden met amper hulp nemen alle tijd en middelen in beslag. En niet alleen komen het gebouw, betere kennels etc.etc. niet verder, maar ook aan een goede beschrijving met foto's van de adoptabele honden kom je dan niet toe met als gevolg weinig adopties.

Wat zou het mooi zijn als een aantal mensen de handen ineen zouden kunnen slaan om te helpen deze vicieuze cirkel te doorbreken.

  

   

  

   

   

  

Januari 1 2017  Nieuwjaarsgroet

Esperanza dankt een ieder voor de waardevolle samenwerking in 2016 en wenst allen een waardevol 2017.

Dank voor de bijdragen voor een beter leven voor dieren door:

Adoptie van een dier.

Opvang van een dier.

Financiële donatie.

Giften van medicijnen of goederen.


Nieuwe wegen in een nieuw jaar met mooie ’footprints’. Dat is onze wens voor 2017 voor allen met wie we afgelopen jaar samenwerkten voor de dieren.

De nouveaux chemins dans une nouvelle année avec de belles empreintes. C’est notre souhait pour 2017 pour tous ceux avec qui nous avons coopéré l’année dernière pour les animaux.

Neue Wege in ein neues Jahr mit schönen Fussspuren. Das ist unser Wunsch für 2017 an alle mit denen wir zusammen gearbeitet haben letztes Jahr für die Tiere.

Drumuri noi intr-un nou an cu urme de frumoase. Aceaste este dorinta noastra pentru 2017 pentru toti cei cu care anul trecut pentru animale.

Nuevos caminos en un nuevo ano con hermosas huellas. Ese es nuestro deseo para 2017 para todos aquellos con los que trabajamos el ano pasado para los animales.

New roads in a new year with beautiful footprints. That’s our wish for 2017 to all with whom we worked together last year for the animals.

Michiel en Dirkje

www.esperanzahoopvoorhonden.nl

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at