BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

   

U kunt ons steunen door te storten op  Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509                                   BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar                                                                                                                                                Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                 52219410                                                                                          RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                         850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                        6444172                                                                                Registration of European Trade Recognition, EG approval number:        317612

BLOG  (dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)


Ter Adoptie

Guira (gereserveerd)                              Betty                            Little Lady

    

Guira komt uit de Protectora Fuente Vaqueros bij Granada en is geadopteerd in Nederland. Vanwege de gezondheid van haar baasjes wordt zij herplaatst. Dat geldt ook voor Betty, zij komt uit Roemenie. Little Lady is afgestaan in Nederland, haar vrouwtje kan haar niet meer verzorgen.

UIt de refugio Sierra Nevada bij Granada: Bonny

Bonny                                                                  Psikus

  

Psikus komt uit een shelter in Oost-Polen

Klik op de zwarte knop hieronder voor meer informatie, foto's en filmpjes. U komt dan op de adoptieblog van de Ranjaclub.

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adopties

Augustus 17 2017 Dank voor de gulle giften! Dank voor het vertrouwen! Eindstand actie schutting hondenweide.

!!!!!!!! € 7236.88 !!!!!!! Woorden schieten te kort!

Dank namens alle honden die de komende jaren in de prachtige, goed omheinde tuin een leven zonder verwaarlozing, mishandeling, angst, honger, ziekte mogen beginnen.

       

Esperanza zette de actie, gestart door St. Samenwerkende Dierenclubs, voort op 4 juni: zie uitgebreide info/beelden op de site (20 juni + 30 juni + 20 juli). Wat een enorm succes!!! Alle gulle gevers: dank, dank, dank. Eindstand Samenwerkende Dierenclubs op 01 juni: € 2920 (incl. € 500 bonus)

Esperanza kreeg vanaf 04 juni: € 3453,50 aan donaties. Daarbij onze bonus van 25% = € 863,38 > €4316,88. Totaal beide acties:€ 2920 + € 4316,88 = € 7236.88 . Prijs offerteprijs incl. € 1150 voor betonnen palen en onderkant : € 7350.

Op € 113.12 na is dit hele hoge streefdoel gehaald!

  

Inmiddels is het werk aan de ruim 43 meter lange schutting in volle gang. Er staan al 18 delen van de 23. Begin volgende week is het zeker klaar. Het was voor de huidige honden die nu overdag niet op de weide kunnen even afzien, maar het weekend komt er gelukkig aan. Het gaat vlot. De grond heeft de goede vochtigheidsgraad, zodat de aarde niet te hard is. De betonnen palen gaan heel diep. Het wordt prachtig!!!


Augustus 16 2018 Grote complimenten voor de baasjes en de trimster van Terry.

Het stond eerder op de site: de één brengt een makkelijk dier terug, de ander wil een moeilijke hond nooit meer kwijt. Tja, waarin vind je geluk en voldoening? Wat bij de één schrik, angst, boosheid oproept, roept bij de ander begrip en zorg(vuldigheid) op. Ons Yorkie-mixje Terry, ruim 7, stond 30 mei ook op de site. Een pittige rugzak: extreem verwaarloosd, half geheelde wonden. Raak je zijn angsten niet, dan heb je enkel een conflict mijdend, blij, sociaal hondje. Gek met kinderen. Zijn eerste adoptie ging super, tot de buurvrouw een teek wilde verwijderen. In razende paniek beet Terry flink. Hij was compleet van slag daarna. Terry kwam terug en ging 3 weken later, oktober 2016, naar Joop en Elly in Den Haag. Een zegen voor het mannetje: met alle respect voor zijn verleden, zijn angsten werd een vertrouwensbasis gelegd, met mini-stapjes indien nodig. Bij diepe angsten is een houding van even doorzetten heilloos. Al bij lichte druk trok Terry zich direct terug, bij stemverheffing was hij weg.

Bij de trimster

Wat hebben ze veel geoefend en bereikt. Bij een juiste, rustige, duidelijke aanpak vindt Terry trouwens heel veel oké. Maar het is natuurlijk niet altijd te voorspellen wat een trigger naar vroeger is: welk geluid, gebaar, voorwerp, houding/stem/uiterlijk van een persoon enz. Zo duurde wel even voor baasje Joop Terry mocht aanhalen, optillen en riem omdoen. En trimmen moest met een roesje bij de dierenarts, want alleen al bij het zien van schaar en kam werd hij panisch. Toen kreeg Elly een tip van een buur op hun volkstuin: trimster Tamara van salon Puppylook heeft als specialisme angstige en onzekere (buitenlandse) honden. Alleen al haar instelling voelt het dier: zij zal niet te ver gaan. Bij het wassen was er een hele kleine aanvaring, afdrogen met handdoek vond hij leuk en de blazer ging ook nog. Maar bij een borstel of tondeuse: totale paniek, gillen, bijten, springen, tollen….om weg te komen. Wat is Terry aangedaan!!!

Ze stopte natuurlijk. De volgende keer gaan ze het verder proberen met medicatie waarmee hele goede ervaringen zijn (scherpe kantjes van prikkels verdwijnen). De dierenarts is geheel akkoord hiermee. Wat zou het fijn zijn, schrijft de trimster op haar Facebook over Terry, als hij dan zonder narcose kan en zien dat het oké is, niet in paniek raakt.

Baasjes van Terry en trimster Tamara: wat een respect, liefde, begrip. En ècht geduld: hele kleine stapjes en stoppen zodra het niet meer gaat. Maureen schreef: het duurt misschien ontzettend lang voor hij haar echt vertrouwt, maar het zou geweldig zijn als hij overeen paar jaar getrimd kan worden zonder narcose. Wordt vervolgd! En ondertussen geniet Terry van het spelen en rondrennen op hun enorm grote volkstuin van een schitterend complex in Den Haag, waar ze de hele zomer zijn. En van hun inmiddels geboren kleinzoon: liefde over en weer.

mee naar de volkstuin

Augustus 9 2018 Bijzondere adoptie nummer 500!

Afgelopen week berichtten we al een paar keer over Bayo, adoptie nummer 500 van Maureen. Daar hebben we natuurlijk even feestelijk bij stilgestaan. Maar het is niet alleen een bijzondere adoptie vanwege deze mijlpaal. Bayo kreeg nl. een heerlijk thuis bij mensen die de waarde van de vriendschap van een hond beseffen. Bayo is een engel van een hond, die deze vriendschap dubbel en dwars geeft. Deze lieve rescue moest niet alleen gekozen vanwege het schitterende koppie en de leuke sproetenpootjes, maar ook naar waarde geschat in alles wat hij te geven heeft en in het besef van alles wat hij nodig heeft. En ook dat laatste betekent het een en ander voor baasjes. Deze lieve rescue is door gebrek aan opvoeding nog pup is, maar qua leeftijd al puber. Daarbij heeft hij het nodige snuffel- en jachtinstinct, wat het luisteren ook niet ten goede komt. Dus een enorm lieve, open, sociale èn actieve hond die heel veel nog niet kent en niet snapt. Dat vergt veel: qua betrokkenheid, begrip, geduld èn qua beweging/afleiding. Een lach om zijn streken is dan belangrijk. Niet opkijken van een modderkluit die uit de tuin door het huis heen wordt gesleept enz. Geluksvogel Bayo nummer 500 heeft dat thuis gevonden, is met wijd open armen ontvangen bij mensen die dit beseffen. Het hele gezin houdt van hem. Bayo is nu rijk met zoveel vrienden voor het leven die hem liefde, opvoeding en activiteiten geven. We kregen weer een prachtig bericht.


Vandaag heeft Bayo gevaren met Guido en Goos. Ze hebben alledrie genoten en alledrie zijn ze aan boord gebleven 😉.

We leren Bayo steeds beter kennen. Zo weten we inmiddels

-dat hij graag zijn bot begraaft in onze 'tuin'.

- dat hij graag aan kussens en slippers knaagt.

- dat hij lekker kan spelen, ook met andere honden.

- dat hij ' s avonds bij de laatste wandeling heel alert is

- dat hij voor alle kinderen heel lief is.


Augustus 7 2018 Lara werd echt gezien!

Lara is nu ruim 4 jaar. Ze zat al heel lang in het asiel. En dat zal vooral te wijten zijn geweest aan haar bekkie. Een heerlijke hond, maar wie het om uiterlijk gaat wil geen enorme centenbak. Helaas ….. En toen kwam er een familie die daar dwars door heen kijkt. Zij hebben haar liefdevol opgenomen, vorig jaar oktober. Ze kreeg alle tijd om bij te komen en te wennen en daardoor durfde Lara steeds meer. Hieronder weer een fijne update

Eventjes weer een Lara update.

Voor het eerst met Lara op zomervakantie. Tevoren toch wel spannend want we wisten niet hoe Lara zo'n vreemde (camping) omgeving zou vinden. Zomaar weg van alles wat inmiddels vertrouwd voor haar is. Gisteren zijn we aangekomen op een mooie hondvriendelijke natuurcamping vlakbij Hellendoorn. En Lara vindt het geweldig, lekker wandelen met de jongens en met ons, snaaien in en rond de tent en caravan, Lara vermaakt zich prima.

Gisteren de eerste uren het staartje tussen de pootjes zoals zij dat al snel kan doen in voor haar onzekere momenten maar zij ontdooide al snel. Het worden ongetwijfeld 2 (of misschien 3) leuke weken. Heerlijk om te zien dat we er samen het meeste lol van hebben, Lara straalt gewoon uit dat ze vooral blij is erbij te zijn, zij is en blijft een heerlijke hond..

Hartelijke groeten van ons allemaal en uiteraard een grote poot van Lara.


Juli 30 2018 Van harte met je 500ste adoptie, Maureen!

  

Bayo is geluksvogel nummer 500 die via hart en huis en prachtige tuin van Maureen een nieuw leven kreeg. Vele honden zijn gered van een wisse dood in een dodingstation, velen zwierven rond na dumping. In Smilde mochten ze de eerste stappen zetten naar een nieuw en gelukkig leven. Daarvan getuigen de vele berichten die baasjes nog na jaren sturen. Esperanza is blij met onze waardevolle samenwerking en hoopt dat nog vele honden hun geluk mogen vinden.

  

Bayo ging zaterdag naar huis. Zie het een na laatste sitebericht hieronder. We kregen al bericht dat de start heel goed is. Dochter Teun zat bij Bayo achterin tijdens de reis naar huis in Utrecht en moeder Chantal heeft de eerste nacht bij hem geslapen. Heel fijn voor Bayo. Zo voelde hij zich niet alleen in een toch helemaal nieuwe, vreemde omgeving en kon heerlijk uitrusten van alle nieuwe, spannende indrukken. Hij heeft ook zijn eerste verkenning van de omgeving al achter de rug via heel veel snuffelen en is al heerlijk knuffelig.

  

Bayo met Teuntje, nu zijn bazinnetje                              Bayo met Maureen

Juli 29 2018 Maandag 23 juli op bezoek in Fort Nigtevegt bij Ana Banana, geboren maart 2015 in Roemenië

    

                                                                              pupje Ana aan de fles                  Platvoetjes

19 december ging Ana naar deze bijzondere locatie: Fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam. Geen huizen in de buurt, enkel dit grote fort midden in de natuur aan het mooie riviertje Het Gein. Ana’s bazinnetje Marian doet de exploitatie van het fort: gedenkplaats voor overledenen, exposities e.a. activiteiten. We wandelden heerlijk over het fortterrein met Ana en de andere honden. D.w.z. Ana werd eerst even gedragen door Marian waarna ze zelf meeliep, op gepaste afstand van ons.

Ana is beschadigd door gebrek aan socialisatie. Ze is in shelter The Nature Association bij Boekarest met de fles gevoed. Hoewel men met hart en ziel voor dieren vecht is de situatie verre van ideaal: weinig tijd voor socialisatie en echt goede zorg. 10 september 2017 kwam Ana bij Maureen in opvang: vieze oren en vacht, korsten, heel bang. Ana zal nooit functioneren in een normale woon- en leefstiuatie, maar kan zich gelukkig goed hechten aan haar vaste baasje. Goed met andere honden, hoewel bij spanning een heel kort lontje. Met prikkels omgaan leerde Ana niet. Maar ze wil in wezen zo graag.

Ana’s adoptie was een lot uit de loterij. Behalve de ideale prikkelarme woon- en leefomgeving heeft bazinnetje Marian ook precies de rustige energie en aanpak die Ana nodig heeft. Er zijn nog 3 honden. 2 Australian Shepherds, Boy van 15 en TinTin van 3. En Roemeentje Lila van 3, die haar eigen gang gaat. Ana leefde eerst met de goedaardige Boy in een kamer, en maakte pas na verloop van tijd kennis met de andere 2. Toen kenden ze elkaars geuren ongetwijfeld al uit en treure.

Zo’n gestage opbouw zonder enige druk of haast, met geduld en vertrouwen rustig wachten tot de tijd echt rijp is, dat brengen weinigen op. Het gaat heel goed met Ana. Van nature is ze heel vrolijk en grappig, en lief en aandoenlijk. Maar ook heel pittig. Met de andere honden gaat het prima, maar soms vecht ze met Lila. Vreemde mensen blijven eng. Ook vaste bezoekers krijgen niet echt Ana’s vertrouwen. Ze mogen hooguit soms even bij haar zitten. Maar Marian en Ana, Lila, Boy en Tintin vormen een geweldige blije familie op Fort Nigtevegt waar je heerlijk kunt rond rennen en struinen.

  

Juli 27 2018 Huisbezoek voor Bayo

    

Vaak combineren we ritten i.v.m. tijd en autokosten. Afgelopen maandag: naar Nigtevegt (bij Abcoude) voor Ana (die eind december werd geadopteerd) en Utrecht voor huisbezoek Bayo: beide zeer geslaagd.

Bayo met zijn leuke koppie kostte zeeën van tijd. Bij honden met grote centenbak, redelijke rugzak, op leeftijd enz. reageren vaak mensen die door uiterlijk, leeftijd, schattig, leuk etc. heen kijken. Die hebben al nagedacht of zij mogelijk de juiste persoon in de juiste omstandigheden voor dit dier zijn. Ze hebben vaak de advertentie en de mails met info van Maureen goed gelezen en geven relevante informatie over zichzelf. Dan weet je sneller of het iets kan worden. Maar bij leuke koppies reageren veel mensen die op het koppie/leuke kanten vallen. Die niet het hele verhaal goed gelezen hebben en zich niet/te weinig afvragen of zijzelf voldoende te bieden hebben. Direct de juiste inschatting te maken kan dan lastig zijn. Dus mails, telefoontjes en deze keer zelfs een huisbezoek die tot niets leidden.

  

Maar het huisbezoek maandag in Utrecht voor Bayo was raak: een warm, leuk nest! Bayo is een knuffelige engel, zo lief. Een spring in het veld van een à anderhalf, op zich heel makkelijk. Maar, hoewel al puber, moet hij ook nog opgevoed als pup. En hij heeft echt veel beweging nodig, niet enkel blokje om/rondje door de wijk. Hij zwierf op een drukke weg, maar zijn rugzakje lijkt klein: bij iets onverwachts/onbekends reageert hij soms schichtig. De combinatie (klein) rugzakje-onopgevoede pup-puber vraagt hondenkennis, tact, geduld, creativiteit. We zochten dus liefst mensen met wat ervaring/inzicht en relativeringsvermogen. Op zich kan hij bij beginners, maar een hond moet niet steeds horen: nee, niet doen, foei, hier, mag niet. Je moet ergens tegen kunnen. Hij graaft enorm en sjouwt enthousiast modderkluiten door het huis. Hij duikt rietkragen induikt en wil alle (water)vogels achterna. En heeft dan bananen in de oren (mensen met niet omheinde tuin aan water vielen dus af). Kortom: zo lief, mooi, leuk! Maar: de nodige investeringen vergend.

  

Gelukkig komt hij bij een gezin met 5 kinderen waaronder een nakomertje van 7. Dat vindt hij vast heerlijk. Bij sportieve buitenmensen, die met een tent kamperen en die echt bewegen. Bij mensen waar ervaring is met het omgaan met een hond die eerst heel bang was. Zaterdag gaat Bayo naar huis. We kijken uit naar de eerste updates.

Juli 26 2018 Silent night, holy night, terwijl alle mussen van het dak vallen door de hitte

Vanmorgen ruim anderhalf uur met onze Roemeense Betty gelopen. Betty zit al een poosje in asiel De Nomadenhof in Sneek, omdat ze door urgente omstandigheden weg moest en we geen andere oplossing hadden. Ze heeft het gelukkig echt naar de zin daar. We maken 1 à 2 keer per week een flinke wandeling met haar. Deze keer iets vroeger i.v.m. de grote hitte. Op het terrein van de ijsbaan naast ons wandelpad was een timmerdorp voor kinderen. Een vrolijke bedoening met muziek. En wat hoorden we????? Silent night, holy night …… terwijl alle mussen van het dak vallen J J J

Juli 24 2018 Gelukkige honden

Naberichtje van Freya (Valentina) bij sitebericht 22 juli: De druk is weg, het vertrouwen is gewonnen. Ze zijn ook zeker aan elkaar gewaagd J

Donderdag is Freya bij de baasjes gekomen. het ging gelijk al goed met Odin. Maar het ijs is nu helemaal gebroken. Zondag kwam dit filmpje.

Wat is leuker, aan de wal of varen?

Op 17 juli staat een blij sitebericht over Lara die 2 juli naar haar nieuwe baasjes en Griekse vriend Manos ging. Steeds drie weken varen en een week aan de wal. Wat zou het leukst zijn? Aan de wal heb je in elk geval niet zulke grote flosstouwen en ook lang niet elke hond heeft een tuin om in te rennen. Het schip is 63 meter! En ’s avonds lekker aan de wal, vaak ook op prima renplekken.


Juli 22 2018 Ons ongepolijste diamantje Valentina heet nu Freya: een godinnetje!

  

Kleine Valentina is gedumpt met haar pupjes. Pupjes zijn altijd snel weg (lief, schattig …), maar het moedertje blijft vaak lang zitten. Maureen liet haar komen. En we zagen een pareltje. Zo lief, zo open.


En een pit!!! Ze rent keihard, springt overal boven op als een kat, is zeer ondernemend en heeft een ontembaar enthousiasme. Maar totaal geen opvoeding gehad in Spanje. Snapte ook niks van speelgoed. Vind dan de juiste mensen eens. Mensen die een stabiel baken zijn voor dit projectieltje, haar tomeloze energie aan kunnen en waarderen. Die niet steeds zeggen: nee, niet doen, foei, mag niet. Die al doende, speels en creatief opvoeden. Die weten hoe een dier te leren op het baasje te letten, hen uit een situatie of modus te halen en gewenst gedrag langzaam maar zeker te doen inslijten.

Onze zoektocht die even duurde is 1000 % geslaagd. Kleine Freya woont nu in Arnhem bij twee jonge mensen met grote dierenliefde, die ervan dromen later zo te wonen dat ze veel dieren in nood kunnen opnemen. Maar dat duurt nog even. Het bazinnetje is bijna dierenarts en woonde jarenlang als kind in Spanje waar ze al heel veel gedumpte honden mee naar huis nam. We zeggen wel eens: hart en hoofd zijn beide belangrijk om een dier liefde, een fijn leven en verstandige sturing te geven. Dat is hier ruimschoots aanwezig.


Freya woont nu bij de kleine Odin die ook heel graag speelt. Odin is 3 jaar en Freya’s geboortedatum in haar paspoort is 20-01-2016, maar we denken dat ze veel jonger is. Woensdag deden we huisbezoek en donderdag is ze opgehaald. De eerste berichten zijn super. Het boefje heeft al voor elkaar dat ze op bed mag slapen (en dus Odin nu ook) wat niet de bedoeling was.

Juli 20 2018 Hoe staat het met de actie voor de schutting van de hondenwei? Wie wil nog instappen voor het laatste stukje?

Tussen de regels door een paar ‘schuttinggeluksvogels’

We zitten al in de € 6000!!!! Scroll naar beneden en bij 30 juni staan beelden en uitgebreide informatie van de actie voor de schutting van de hondenweide voor onze opvanghonden in Smilde bij Maureen. Het grote belang blijkt daaruit overduidelijk: zo helend voor de dieren na hun zware leven en de lange stressvolle reis hier te beginnen met het zich vrijmaken van angst en stress.

  

                                                          Levi showt hoe mooi ze is.

Een strik erom en mee! We kennen Lio niet meer terug                                          Onze 10-jarige Din zwemt in geluk

Stichting Samenwerkende Dierenclubs startte deze actie 2e helft mei: stand € 2920. De offerte voor de schutting van 43 meter incl. betonnen palen en onderkant ( tegen onderdoor graven en beter bestand zijn tegen storm) bedraagt € 7350. Daarom ging Esperanza verder. Via FB en een mailing onder onze adoptanten en andere dierenvrienden haalden we al het geweldige bedrag van € 3453,50 op. Totaal is er dus al € 6373.20.

    

Ooit liep Sara weg, nu nooit meer...      Tigger is een inlieve dikke boef Trotse Vinnie heeft zijn eerste muis gevangen

We zijn verrast en ontroerd. Ook door de fijne mailtjes erbij. Het geld wordt meer dan goed besteed voor de beschadigde dieren. Het is duur werk: het opvangen, het hele adoptieproces (de adoptiebijdrage dekt meestal de kosten niet) en natuurlijk soms donaties naar projecten in Roemenië of Spanje of een hulpmiddel of operatie voor een hond. Wij en Maureen doen dit van ganser harte. Maar jullie steun is hartverwarmend. Veel dank aan onze prachtige ‘adoptiefamilie’ e.a. sympathisanten.

  

Uli heeft een piepklein hartje                                  Wiefke moest langer blijven logeren

Esperanza zelf zal een bonus bovenop de donaties geven. Dus we schieten hard op. Er lopen nog een paar toezeggingen en soms moeten mensen nog vakantie terug komen o.i.d. Dus wie weet. We wachten nog heel even met een definitieve afsluiting en eindstand, waarschijnlijk op 31 juli.

Juli 19 2018 Little Lady is al tien en een half en ging van hand tot hand.

Er kwam een hulproep voor Lady, een Nederlands senioren hondje dat hier te veel en daar te over was. Ze is sinds 8 juli bij Maureen in Smilde in opvang en het mag duidelijk zijn dat we nu een echt stabiele situatie voor haar zoeken waar ze de rest van haar leven kan blijven. Maar: waar ze ook aan haar trekken komt en kan genieten. Want het is een hele fitte bejaarde. Ze houdt van: snuffelen en scharrelen in de tuin, in het gras rollen, wandelen (niet alleen een blokje om), bij het baasje op schoot of tegen je aan.


Bij het wandelen loopt ze lekker door en is bepaald geen ingedut oudje. Ze is zo blij als ze de halsband om krijgt. Dat staartje maakt dan overuren. Andere honden accepteert ze prima, maar ze moeten haar wel met rust laten. Ze heeft er niks mee. Hond alleen zou ze het fijnst vinden, denken we.

wandelen met Bo Ghy

Ze was en is nog steeds te dik. Maar het afvallen is al goed merkbaar. De eerste dagen kreeg ze lekker eten om de zoveelste overgang te verzachten. Toen begon het afvallen en daar was ze het niet mee eens. Ze at niet en liet de ‘saaie brokjes’ staan. Maar opvangbaasje Maureen houdt de poot stijf en inmiddels heeft ze zich erbij neergelegd. Tja, voor je bestwil …


Juli 17 2018 ‘We hopen dat Lara nog vele jaren bij ons mag blijven. Ze is ontzettend lief.’

Sinds 2 juli woont de trouwe Spaanse herder Lara van ruim 3 bij haar nieuwe familie: een Grieks hondenmaatje Manos en super baasjes die niet voor een rugzak terugdeinzen. Gedumpte Lara wachtte dagenlang vergeefs. Wat een onrecht tegenover de trouw van zo’n dier. Lara hoeft nooit meer te vrezen: vanaf dag 1 is ze ieders grote liefde. Ze wonen 3 weken aaneen op een binnenvaartschip en dan een week aan de wal.

   Lara in de stuurhut en kapitein Lara op de brug

Het ging direct super. Manos, 7 jaar, is lief en bescheiden. Speels, dol op eten en dikke vriendjes met hun op 24 juni overleden herder Syra. Maar bij het huisbezoek zagen wij een stille Manos met treurige ogen. In de kamer staat een enorme stenen kruik tot de nok vol tennisballen. Manos vindt er 2 tot 3 per dag bij de tennisbaan: de hele dag spelen met een balletje. Nu door Syra’s dood zo in de put dat hij niet meer at en speelde.

Lara bij bazinnetje                              en lara met Manos

Manos was mee om Lara op te halen. En de vriendelijke, sociale, speelse, aanhankelijke Lara deed hem gelijk opleven. Dezelfde dag at en speelde Manos weer. Vindt hij buiten weer een balletje, dan gaat Lara voor hem staan en duwt net zo lang tegen hem aan tot hij het laat vallen en zij het kan pakken. Lara huilt van blijdschap als hun volwassen zoon thuis komt en is ook gek op hun dochter die een week mee heeft gevaren met haar 2 hondjes. Na de eerste week aan de wal zit nu ook de eerste week aan boord erop. En een boefje is het ook. Ze jat de worst van het brood. Maar van alle berichten spat het geluk eraf.

Juli 15 2018 Rondje Nederland voor Cedille en Dani en Bayo

Afgelopen weekend rondje Bolsward-Smilde-Son en Breugel-Maastricht-Vorden-Zutphen-Smilde-Bolsward. Rafa logeerde bij Maureen in Smilde, voor het eerst alleen, zonder Niki. In Son en Breugel, Maastricht en Vorden deden we huisbezoek. In Zutphen haalden we benches e.a. op die Maureen goed voor de opvanghonden kan gebruiken.

  

Cedille is nu Roef

Super bezoek in Son en Breugel voor Cedille, 4 ½ jaar. Een schat, sinds januari 2016 in een Spaanse refugio. Zo zwaar voor deze lieve, trouwe hond: uniek met staand en hangend oor en haar gekke staartje, verkeerd gegroeid na een breuk. Maandag is Roef gehaald. Deze mensen vertrouwen we haar voor 1000% toe. Ze hadden eerder 2 rescue honden waarvan eentje na dramatische mishandeling. Roef voelt hoe veilig ze hier is en daarom doet ze het fantastisch vanaf het eerste uur. Niks kat uit de boom kijken, onvoorstelbaar. En poes en Roef zijn vanaf binnenkomst al nieuwsgierig naar elkaar. Komt beslist ook goed.

Een paar prachtige apps: ‘Niet normaal, alsof Roef hier al jaren is.’ ‘Erg nieuwsgierig, volgzaam ofwel loopt je overal voor de voeten, kan heel goed alleen blijven, altijd enthousiast als je weer terug bent, ook al was je maar 5 minuten boven.’ ‘Wij genieten!!!’

    

Maastricht betrof nabezoek voor Dani, 1 jaar en 4 maanden: één van de 4 parvopups, ziek in de berm gevonden, 8 weken oud. Alle 4 overleefden en kregen een fijn thuis. Door hun hele slechte start in de eerste cruciale levensweken wat op hun hoede, o zo bescheiden, maar intens lief, eigenlijk zo graag willend. Dani woont op een unieke plek. En heeft een leven ……… We belden aan bij een jaren 30 huis aan een drukke singel in Maastricht. En wat is er aan de achterkant??? De enorm uitgestrekte restanten van vestingwerken: Hoge Fronten en Linie van Du Moulin genaamd. Hun huis is ahw tegen een vestingmuur aan gebouwd. Hun buitenzitjes zijn in de muur. Je loopt de kronkeltrappen vanuit huis in de muur af en staat in de natuur zover het oog reikt, in Maastricht! In deze fantastische omgeving leven Dani en buurhond Banjer zich uit tot op het bot.

Het huisbezoek in Vorden was voor Bayo. Huisbezoek doen we pas als uit mailwisseling plus verdiepend telefoongesprek een match blijkt. Het is de afronding van de procedure: face to face contact, kijkje ter plekke, goede voorbereiding voor de komst (soms kun je tips geven voor de start bv.) Het pakte, voor de 3e keer in onze geschiedenis, anders uit. De voorcommunicatie had niet dat beeld van tuin en wandelen gegeven, wat het in werkelijkheid bleek. Dat hebben we gelukkig eerlijk kunnen bespreken. Voor het geluk van hond en baasje moeten hun energie en leef-/woonsituatie goed sporen.


Rafa had het moeilijk gehad zonder Niki. Hij zat ons gaan en komen bij het hek te kijken, wat hij nooit eerder deed. En was geregeld wat gedeprimeerd, niet de oude vrolijke Rafa die van alle honden geniet. Misschien een nieuw maatje?

Rafa weer mee op weg naar huis

Juni 30 2018 Smartie heeft de eilandprijs! En nog veel meer !

    

Intens lieve, bruisende, open Smartie. Boefje waar geen kwaad in zit. Wat gunnen we jou dit geluk. In Spanje dreigde de buren je te vergiftigen. Ruim een half jaar zat je in de refugio. Toen 2 maanden bij Maureen. Daar speelde en rende je je een slag in de rondte. We hoopten op een plek waar al jouw kanten aan hun trekken konden komen. En die kwam.

  

Smartie is zielsgelukkig. Maar wat wil je? Bij aankomst een door de buren versierde huisdeur. Baasjes die je adoreren en super actief zijn net als jij. En de eerste dag na aankomst één groot feest: een fijne wandeling met texelse hondenvrienden waar je de leiding over nam nb. Tja, jouw onverwoestbare openheid is onweerstaanbaar. Na de wandeling helemaal goedgekeurd door de dierenarts/vriend van de familie en nog een lekkere lunch bij vrienden. En ’s nachts? In een heerlijke mand op de slaapkamer. Dus je enige pijnpunt, alleen zijn, is achter de horizon van Texel verdwenen.

     Maureenachterna

Ook de dagen die volgden waren een feest. Smartie heeft al koffie gedronken bij bakker Timmer in Den Burg en daar een kluif gekocht op de markt.

  

Juni 30 2018 HULP GEVRAAGD VOOR ONS ONS MOOIE WERK: ESPERANZA VERHOOGT ELKE DONATIE MET 25 %!!

Binnenkort de eindstand

NL13TRIO 0198487509 ten name van Esperanza ovv schutting

DE SCHUTTING VAN DE HONDENWEI VOOR ONZE OPVANGHONDEN BIJ MAUREEN IN SMILDE IS OP

  

De 43 meter lange, bouwvallige schutting behoeft dringend vervanging. Bij elke storm liggen delen omver. Kosten € 6200: 23 delen à € 265. Een actie van St. Samenwerkende Dierenclubs 15-31 mei leverde € 2920 op: € 2420 van volgers van Maureens blog plus € 500 bonus. Esperanza neemt dit stokje over. We hopen dat ook onze sympathisanten bijdragen.


Hieronder tuinvreugde in april: Esperanzahonden Cedille, Smartie, Mickey, Charlie, Lio, Bonny, Nayara

Bij Maureen komen onze adoptiehonden op adem na een hard leven. Onder haar liefdevolle begeleiding zetten ze de eerste stappen om een nieuwe wereld aan te kunnen. De heerlijke, veilig omheinde tuin is een zegen hierbij: uitleven, ontspannen, spelen, rennen en de lijn oefenen, zindelijk worden, mensen ontmoeten.

170 Esperanza-honden begonnen hier hun nieuwe leven. Hopelijk volgen vele. Wij werken fijn samen, vullen elkaar aan, verdelen taken naar ieders kwaliteiten, mogelijkheden, verantwoordelijkheden in de schakels van onze keten: voorbereiding in contact met Roemenië en Spanje, observeren van/oefenen met de honden t/m een zorgvuldige adoptieprocedure.

  

Als oud vuil weggegooid in een dodingstation. Nu genieten van gras onder de pootjes: Omi, symbool van verbinding en samenwerking

Ons devies: *Zorg voor de allerzwaksten, jong en oud *Kwaliteit en nazorg *Werken volgens regels *Preventie en mentaliteitsverandering zijn nummer één.

Wij helpen mensen die dit delen. Voor ons allen is het liefdewerk. Ons geld gaat naar opvang, adoptiekosten en in het buitenland: shelterverbetering, zwerfdierenkliniek, castratiecampagnes, dure operaties, een rolstoel. Onze Spaanse en Roemeense dierenvrienden zitten altijd klem tussen dieren in nood en preventie: een schoolklas ontvangen, een actie, juridische gevechten etc. Daarom blijft adoptie en opvang noodzakelijk.

HOPELIJK DELEN JULLIE ONZE VISIE EN WERKWIJZE. HOPELIJK STEUNEN JULLIE EEN STUKJE SCHUTTING


De zegen van de tuin: allemaal Esperanzahonden

Bubba en Yogui                          Fresia                                          Dacia                                                  Foppe en Pippa

Riri en Friemel                              Pippie                                          Max                                          Jumpy


Pippie                                          Riri                                          Wiefke                                      Smartie

Juni 20 2018 Wat deden we de afgelopen week? Plus: stand van de actie voor de schutting van de hondenwei.

Stand van de actie: € 2650. Dank aan de schutting-donateurs!!! Wie stapt nog in?


De actie voor de hondenwei-schutting voor de opvanghonden bij Maureen in Smilde draait volop. St. Samenwerkende Dierenclubs startte de actie en sloot eind mei met een stand van € 2920! Esperanza nam het stokje over op 4 juni en zit op € 2650. Samen € 5570. De offerte bedraagt incl. betonbanden voor de palen langs € 6200. Of € 7350, als er i.p.v. houten douglaspalen betonpalen komen. Voordeel: geen houtrot en paalbreuk bij harde wind. We gaan door voor de gedroomde eindstand van € 7350 voor dit prachtige doel.

Spullen voor Dierencentrum Friesland

  

Het dierencentrum heeft niet alleen honden....

Opnieuw spullen opgehaald uit Minnertsga voor Dierencentrum Friesland in Drachtstercompagnie. Ze hanteren deels de formule à la Dierenthuis: Laatste vangnet, daar waar ook asielen e.a. geen thuis geven. Indrukwekkend. Een heerlijke wereld daar. Rafa zat op de achterbank bij het uitladen en kreeg bijna bezoek J

Betty


2 keer per week wandelen we met onze Roemeense Betty, 4 jaar, kruising Vizsla, die helaas na 3 jaar adoptie weg moest. Ze zit in het kleinschalige asiel de Nomadenhof in Sneek, met veel zorg en aandacht. Na een medische behandeling voor kraakbeenslijtage tussen de wervels loopt ze veel beter. De lieve, maar soms onzekere, eenkennige Betty heeft een stabiele, rustige omgeving nodig.

Nayara

Een huisbezoek voor Nayara in het Friese Augustinusga. Wat gaat die het goed krijgen. De bescheiden, lieve, speelse Nayara uit Spanje is vrijdag gehaald en woont bij Kool van 9 jaar die uit Roemenië komt. Hun karakters zouden wel eens goed overeen kunnen komen. In de enorm grote, super goed omheinde tuin gaan ze vast en zeker samen knallen.

Doenja en Magnum

    

Als wederdienst wandelden we een paar keer met Doenja en Magnum. 2 Nederlandse hondjes uit minder goede omstandigheden die we zouden bemiddelen. Maar hun opvangvrouwtje ging zo veel van ze houden en wilde ze niet scheiden. Dus bleven de twee. Het is ook fijn voor Rafa om met andere honden te lopen af en toe, nu hij Niki, zijn maatje vanaf zijn geboorte, moet missen.

Smartie

    

Zondag huisbezoek op Texel voor Smartie , ons bruisende, o zo lieve, baasgerichte klimaapje. Een prachthondje met één pijnpunt: het alleen zijn. Krijgt hij de kans, dan klimt hij het hek over het baasje achterna. Smartie krijgt de liefste bazen van de wereld. Wat zal hij bij deze natuurmensen genieten op dat wondermooie eiland. Morgen halen ze hem.

Duizend dingen


Verder altijd veel te regelen, archiveren, bellen met belangstellenden, vragen beantwoorden etc. Vaak krijgen we leuke updates van een geadopteerde hond. Eén voorbeeld uit de berichten deze week kwam van Nicu: zo’n mooie adoptie. Samen met zus Catina in hetzelfde veld geboren in Roemenië als Betty. Maanden overleven tussen grote honden die de pups vaak wegsnauwen, toen maanden in een vreselijk shelter tussen 500 honden en af en toe wat slecht voer. En toch zo lief gebleven. Het gaat niet altijd goed, maar het kan wèl, zie Nicu (en Catina).

Juni 2 2018 Iedereen verdient een plekje onder de zon. Een visie die wij van ganser harte delen met Dierencentrum Friesland.

Maandag waren we voor de 2e keer in Drachtstercompagnie. We brachten voer, medicatie, spullen. En onze indruk is dat we hiermee een prachtige organisatie steunen. Visie en werkwijze van Stichting Dierencentrum Friesland, geleid door Martine Keizer, is Esperanza uit het hart gegrepen. Ieder dier in nood is hier in principe welkom: afgedankte, ongewenste, verwaarloosde, mishandelde dieren uit binnen- en buitenland, dieren waarvan het baasje het niet redde etc. Soort dier, herkomst, ziek/gehandicapt, gedragsproblemen …. elk dier dat hulp nodig heeft moet geholpen worden.

‘Roemeense Winter kwam als 14-jarige in ernstige toestand aan. Nu is hij een tevreden 18-jarige.’

                                                              Ook met drie poten kun je gelukkig zijn

Ook dieren met gedragsproblemen krijgen een tweede kans. Er is een absoluut No Kill beleid. Een unieke werkwijze. Naast de honden, het merendeel uit het buitenland, lopen er allerlei andere dieren rond. Ook die gaan ter adoptie, maar sommige mogen lekker oud worden in deze fijne wereld. De honden worden geobserveerd en krijgen bij gedragsproblemen training om ze gereed te maken voor adoptie.

    

De veilige haven van Dierencentrum Friesland

Mei 30 2018 Vele adoptiehonden doen het geweldig bij de juiste baasjes. We genieten van de vele apps, foto’s, mails etc. En we maken de verhalen echt niet mooier hoor.

  

Yorkshire terrier mix Terry is 7 jaar. Terry leefde totaal verwaarloosd op straat, onder de wonden, een compleet vervilte vacht. Een fantastisch hondje met veel krassen op zijn zieltje dus. Zijn eerste adoptie mislukte. Bij het willen verwijderen van een teek werd Terry panisch en beet. Dat kwam niet meer goed. Je moet niet bang van je eigen dier zijn. Terry vond gelukkig snel nieuwe baasjes die al zijn angsten respecteren. Baasje Joop was lange tijd bedreigend, als die te dicht bij kwam. Joop drong niet aan en nu is Terry heel aanhalig en door het dolle heen, als Joop thuis komt. Het tuigje vond Terry ook vreselijk. Dan smeerde hij hem. Ze gunden hem zo graag minder stress en vonden een ander tuigje, waarmee het veel beter gaat. Trimmen gebeurt nog wel onder narcose. Maar wat een vooruitgang al. En met hun kleinzoon is het dikke wederzijdse liefde. Ook op hun grote volkstuin waar ze zomer en winter veel zijn is Terry helemaal gelukkig.


  

Dulce is nu anderhalve maand in Assen. Van een drukke weg geplukt, naar de refugio van Conny in Fuentevaqueros. Ze bleef ontredderd. Na de drie dagen lange reis naar Nederland ging ze naar Assen, vlak bij het schitterende Balloërveld en andere heerlijke wandelplekken. Alles lijkt alles in één klap van Dulce afgevallen. Bij baasje Egbert en vriendje Tommy gaat het vanaf dag 1 vanzelf. Dulce mag zijn wie ze is, hoeft niks, ervaart geen druk en geen onveiligheid. Zo mooi.

Diana hier met Jim

Diana is een pronkje geworden. Ze is 8 jaar en ging in januari naar poedelliefhebster Joan en haar man. En naar vriendje Jimmie. Bij elke foto die we krijgen is Diana mooier geworden. Van zo’n verzorging had ze toch nooit durven dromen in Spanje. En ze gaat nog mooier worden, schrijft Joan. Ze heeft een leven van een dagelijkse boswandeling, uitslapen, knuffelen, lekker eten, slapen bij de baasjes.

  

Din is een topper. Deze 10-jarige Border Collie zat heel lang in de refugio en ging op zijn oude dag nog naar Nederland. Op 2 januari ging Din naar Uden. De baasjes hebben een evenementenbureau. Inmiddels gaat Din overal mee naar toe. Dit is Din bij zijn eerste grote buitenevenement: hun zweefmolen. Veel lawaai en drukte. Maakt hem niks uit. En zonder riem! Alweer: de juiste baasjes. Echte Collie-kenners die Din de uitdagingen geven die deze slimme dieren nodig hebben en de juiste leiding. Dan is dit mogelijk.

  

Voor Bram van 4 moesten we een poosje zoeken. Hij had wel belangstelling, maar niet van de juiste mensen, hoe goed men het ook bedoelde. Stoere Brammetje met het piepkleine hartje was echt verwaarloosd, ook qua socialisatie en zijn onhandige gedrag kon afschrikken. Maar hij is helemaal op zijn plek gekomen bij twee lieve, ervaren en nuchtere mensen. Bram heeft al zoveel geleerd. Hij wordt ook al een echte knuffelkont en de dierenarts mocht hem zelfs onderzoeken. Komende vrijdag krijgt hij een privéles van de cursusjuf. Met grote donkere honden heeft Bram nl. moeite. En wat is er fijner dan dat de baasjes je ‘onze trots’ noemen?

  

Pietertje is 6 jaar en woont al een half jaar bij Master, een lieve Ierse Setter, en twee lieve, zeer sportieve baasjes, net als Pietertje. Lange boswandelingen kan hij goed aan. Hij moest wel wennen, want in een dodingsstation gaat het zelfvertrouwen van zo’n hondje aardig aan duigen. Alleen zijn en zindelijk worden waren een probleem. Maar het is snel goed gekomen. Baasjes Harry en Andrea geloven gelukkig niet in model mensen en model dieren. Ook Pietertje kreeg alle tijd en ontwikkelt zich zo mooi. Hij is Master de baas.


Friemel, bijna twee en een half, kwam al als pupje in een groot shelter met 350 honden in Roemenië Een jaar geleden kwam ze naar Nederland en werd snel geadopteerd. Ze moest de wereld nog helemaal leren kennen. Het was hier een soort Marsplaneet voor haar. Maar inmiddels is het verlegen, kwetsbare hondje helemaal open gebloeid. Omdat ook Friemel alles in haar eigen tempo mocht leren. Het gaat zoals het gaat, zeiden de bazinnetjes. Een pracht recept. Wat een koppie hè.


Mei 26 2018 Fijne updates.

Lara had natuurlijk geen stamboom en pseudo adellijke naam. Maar och, dat hebben velen niet. Helaas zagen ook de mensen die voor de ‘asbakhondjes’ gaan Lara niet zitten met haar bekkie. Meer dan een jaar zat ze al in de refugio. Eenmaal in Nederland kwam gelukkig al heel snel deze fijne familie die zag dat Lara, net als ieder ander, uniek is:

‘Even een korte update vanuit Delfzijl, het gaat prima met Lara. Lara is inmiddels 4 geworden (27/4) en geniet met volle teugen van haar leventje hier. Inmiddels ook even de dierenarts bezocht, niet met een speciale reden, maar om even kennis te maken. De dierenarts heeft Lara "bekeken en beluisterd" en gaf haar een tien. Hartelijke groeten van ons allemaal.’

Lara met baasje                                              met Rafa                      prinsheerlijk

Charlie heette in opvang Kareltje en in de Spaanse refugio Gasol, omdat hij gedumpt was bij een tankstation. Dagenlang liep hij er al. Hij vloog Conny van de Protectora in de armen, toen ze hem zag en riep. We schatten hem een jaar of twee. Charlie woont in Sappemeer bij een super sportief bazinnetje.

    

Charlie's tuin                              Charlie thuis

‘Hier weer even een berichtje. Het gaat zo geweldig goed met dit geweldige kereltje. We hebben samen al heel wat kilometers in de benen/pootjes. Hij is een schat. Erg aanhalig en altijd blij. Is vriendjes met alle hondjes in het park. Autorijden vindt hij ook super. Ben zooo blij met hem. Hierbij nog wat fotoos. Groetjes, Margriet en Charlie.’

in Conny's armen aan de wandel


Kleine Rudi, tussen de 4 en 5 jaar, was een afgedankt fokreutje, dat niks van de wereld gezien had. Bij zijn ongelooflijk lieve bazinnetje Marina maakt Rudi overuren in genieten:

‘We zijn net terug van een korte vakantie. Rudi, ik en mijn moeder. We hebben een korte reis naar Saint-Michel-Chef-Chef, France gemaakt.

   Rudi

Het was ontzettend leuk, ook om Rudi zo te zien. In het water vond hij het leukste.

Wij hebben veel gezien, ook de rivier de Loire, Bay of Biscay en voor een nacht zijn we op een camping geweest waar Rudi welkom was 😊

We gaan nu uitrusten, want we zijn allemaal moe. Veel groetjes, Rudi en Marina’

  

Mei 16 2018 Twee kleine mannetjes uit Gran Canaria


Mixterrriertjes Yogui en Bubba, anderhalf jaar, zwierven zwak en ziek op straat in Gran Canaria. Organisatie Arama heeft ze weer helemaal opgekalefaterd. Lieve vakantiegangers vlogen hen op 2 februari mee terug naar luchthaven Eelde. Leuk om een keer samen met Maureen dieren op te halen. Ze gingen met haar mee naar Smilde. De broertjes, die samen op straat moesten zien te overleven, bleken aardig aan elkaar te hangen. Dan doet het een beetje pijn ze uit elkaar te moeten halen. Toch zien we vaak dat de meest afhankelijke zich daardoor later soms beter ontplooit. We denken dat dat ook hier geldt. Haantje de voorste Bubba duwde de bescheidener Yogui wel eens van schoot. Inmiddels durft Yogui ook zonder Bubba, wel met goede steun en leiding van de baasjes, de wereld open te benaderen. Overigens zijn het allebei open mannetjes.

met opa en Boghy                                                                  eerste nacht in het koude noorden

11 maart is Bubba opgehaald door zijn baasje die een deel van het jaar in een camper woont. Hij staat altijd langere tijd ergens. Ook wel eens vier maanden in Portugal. Ons uitgebreide huisbezoek was dan ook in de camper. Om een beter beeld/gevoel te krijgen of Bubba, op zich best een avonturiertje, wel bij dit leven zou passen en voldoende stabiliteit zou krijgen. We waren geheel overtuigd dat deze baas voldoende tijd, geduld, zorg en aandacht aan Bubba zou geven. Het nemen van een rescuedier is voor hem een roeping en hij verdiept zich in training en psychologie van een dier. Bubba heeft een fantastisch leven bij hem. Heel veel wandelen en genieten van de vrijheid op de prachtige plekken waar ze staan.

  

                                                                                                                                  Bubba krijgt het allerbeste

8 april ging Yogui naar Driebergen. Love at first sight, zeiden de ervaren baasjes die vlak bij het bos wonen. Op 8 mei hebben wij hen bezocht in Molkwerum dat dicht bij Bolsward ligt. Daar hebben deze actieve baasjes een heerlijk huis aan het water. Yogui zal vaak mee gaan in boot of caravan. De wat onzekere Yogui is lief en zachtaardig, een schootknuffel, die enorm kan rennen. Maar hij luistert goed. Yogui kan goed met alle honden in de buurt en ook met hun oppashond ging het direct goed. Alle buren zijn verrukt van Yogui. Hij is ook heel grappig en enthousiast en open.

Mei 3 2018 Dag mannetje, dag Niki, dank voor 9 prachtige jaren. Je hebt ons intens verrijkt.

Zondagmorgen is Niki ingeslapen. 4 weken daarvoor het vonnis: inoperabele, snel groeiende levertumor. Het doet zo zeer. Alles is anders, alles is vreemd. Het is nog geen herinnering, nog steeds zondagmorgen. Voortdurend het besef van nooit meer.

  

Nooit meer

  • In één adem NikiRafa roepen
  • Samen het yoghurt pak schoonlikken
  • Met zijn viertjes op huisbezoek voor een adoptiehondje
  • Twee broertjes die elkaars oren en ogen schoonlikken
  • Samen blaffend naar de deur stuiven, als de bel gaat
  • Logeren bij Maureen in Smilde en dan lekker op haar bed kruipen
  • Dansen op je achterpootjes en met je voorpootjes wuiven, als het eten eraan komt
  • De prachtige wandelingen, samen voor ons uit, het ene staartje naar links, het andere naar rechts krullend
  • Samen jullie aartsvijanden in Bolsward, de schapendoezen van de Pizzeria aan de gracht, te lijf willen gaan
  • Zolang met grote ogen je aankijken dat je toch nog maar wat lekkers geeft
  • In de regen in het veld ervan door gaan, baasje bang en dan … in het dorp onder het eerste afdakje prinsheerlijk zitten te schuilen
  • Vanaf de voordeur de lange gang doorknallen, afremmen bij de bocht naar de keuken en dan pal naast elkaar gespannen wachten op het lekkertje, lippen op elkaar geperst, want we mogen niet blaffen

  


Nooit meer

Zoals bij Niki hakte het verlies van een dier er niet eerder in. Het was intens mooi. 8 januari 2009 haalden we jou en Rafa van luchthaven Zaventem, 7 maanden oud. Geen dag spijt gehad. In de advertentie stond dat ze geen goed leven gehad hadden, mishandeld waren. Met hen begon ons prachtige Esperanza-avontuur. Eén van onze inspiratiebronnen is nu gegaan, één van onze ambassadeurtjes voor mishandelede en gedumpte dieren is dood, geveld door een sluipmoordenaar. We hebben er voor Niki nog 4 mooie weken van kunnen maken. Op bed slapen, de allerlekkerste en allerbeste biologische vers vlees voeding (ook in de stiekeme hoop dat je lichaam dan weerbaarder zou zijn om het nog een mooi poosje vol te houden) en elke dag een extra lange middagwandeling van 2 – 3 uren in de Gaasterlandse bossen of aan IJsselmeer- of Waddenkust. We hebben dat intens beleefd. Bij het liggen werd je onrustiger, voelde je de dikker wordende buik, maar bij het lopen leek je daar totaal geen last van te hebben. Je liep zaterdag nog als een kievit. ’s Avonds smulde je nog van het eten. Midden in de nacht begon de ellende. Alles stopte. Enkel onrust, beroerdheid. We hebben eerst koffie gedronken met de dierenarts die aan huis kwam. Al die tijd lag je op schoot. Voor het eerst sinds de nacht ontspande je volledig en vielen je oogjes toe. Op de inslaapinjectie reageerde je niet. In opperste rust ben je weggegleden.

  


Het is fijn dat er mensen zijn die de afgelopen maand intens hebben meegeleefd, die het begrijpen en meevoelen. Die steun en advies gaven. Wij gaan door met Rafa, zonder Niki, voor Niki, het hondje met de eigen wil, intelligent en moedig. In Spanje heette Niki Zipi en Rafa heette Zape: naar 2 tv-kinderclowns, ook 2 broertjes, ook een lichte en een donkere. Niki komt van Nikeos: hij die overwint. 9 jaar lang heb je overwonnen, Niki. We hebben zielsveel van je gehouden. Rust in vrede.

  

Niki en Rafa logeerden altijd bij Maureen in Smilde, als wij in Roemenië of Spanje waren. Hun tweede thuis. Haar handtekening staat zelfs op hun adoptiecontract. Ze schreef een mooi In Memoriam voor Niki op haar blog:

"Vorige week zondag 22 april zaten we nog gezellig saampies. Behalve de dikke pijnlijke buik door de inoperabele levertumor was er niets aan je te merken. Zaterdagavond 28 april nog bericht dat je die middag nog lekker 2 uur mee door de velden had gehuppeld en daarna met smaak je eten opgegeten had. Maar in de loop van de nacht ging het mis. Het scenario wat door de artsen was beschreven. Je werd zo ziek en zo beroerd en de baasjes konden niet anders dan zondagochtend de dierenarts laten komen en je laten gaan. Dankbaar ben ik dat Niki tot het laatst zo genoten heeft. Maar intens verdriet omdat je nog zoveel heerlijke jaren gegund was. Je baasjes hebben de diagnose nog nauwelijks kunnen bevatten en verwerken en hoewel bekend was dat je hooguit enkele weken had was het afscheid te snel en te vroeg. Tellen we bij Omi juichend elke maand erbij..... jou was die volle maand ook zo gegund maar net niet gehaald. Maar wel weken waarbij je tot bijna het laatst hebt genoten en mee kon doen. Geen langzame aftakeling maar gewoon heerlijk wandelen en eten en veel bij je baasjes mogen zijn. Niki, je was hier "kind aan huis"en wat zal ik jou verschrikkelijk missen. Voor de roedel hier hoorde je gewoon ook bij de Ranjaclub. Je broertje Rafa en de baasjes Michiel e"n Dirkje moeten nu zonder jou verder. Hoe, dat weten ze nog niet. Wat is het zwaar!"

Rust zacht lieve Niki!!!


"I'm feeling good", zo eindigt dit lied, zo voelden wij ons bij elkaar.

April 27 2018 De mooie updates stromen binnen.

Afgelopen zondag ging de kleine Rudi naar huis in Zevenhoven. En gisteren werd Mickey opgehaald. Hij woont nu in Vianen. Van Rudi al meerdere updates ontvangen en vanmorgen ook al de eerste van Mickey. Indrukwekkend. Beide adoptanten hebben een succesfactor gemeenschappelijk: Rust en geduld. In alle rust mogen snuffelen en verkennen, geen drukte om zich heen in het begin, (nog) niks hoeven (leren): dan opent een dier zich sneller. Overigens geldt dat ook 100% voor de adoptant van de kleine Dulce die op 15 april, de ochtend na het transport al, werd opgehaald en in Assen woont.

Op 17 april staat ook een sitebericht van kleine Dulce. die ontredderd op een hele drukke weg rond liep.

   Dulce en Tommy

‘Vanochtend, voor de wandeling, renden Tommy en Dulce spelend achter elkaar aan door de kamer, een heerlijk gezicht.

Een volgende stap was: Dulce los te laten lopen, nou, dat vindt ze fijn! Ze luistert goed naar haar naam, wanneer ik roep komt ze direct en op en neer springend voor me zegt ze, als het ware, “hier ben ik”.

Nu zit ik boven achter de pc, Dulce achter me, op een stoel en Tommy in een mand naast me. Dulce hopst de trap op en neer, ook ’s avonds, wanneer ik naar bed ga, gaat ze met me mee. Ze springt eerst op bed en de rest van de nacht slaapt ze in dezelfde stoel als waar ze nu in ligt. Zo gauw ze ’s ochtends meent te horen dat ik wakker ben springt ze op bed en is het een vrolijke begroeting.’

Rudi, ruim 4, is een afgedankt fokreutje uit de Protectora in Fuentevaqueros.

‘Goedemorgen, Met Rudi gaat het prima! Hij is een geweldig hondje. Bedankt voor de adoptie. We gaan nu wandelen …. J

Rudi en Chico


Mickey is van 2014 en werd direct door een familie naar de Protectora gebracht.

‘Nou het ging super!!! Reis terug zo rustig bij mij aan me voeten gelegen. We waren er stil van mn vriendin en ik. En helemaal voldaan. Toen we Vianen in reden besefte Mickey oh er staat wat te gebeuren we gaan langzamer rijden. Na wat rond gesnuffeld in de buurt eindelijk naar huis gegaan. In huis de tijd genomen om alles te bekijken en uiteraard snuffelen;) ik heb nieuwe mandje naast mijn bed gezet na enige draaien ligt hij lekker. Vannacht 1 x wakker geschrokken klein grommetje, daarna heerlijk verder geslapen. Uitlaten vanochtend ging top!!! met andere hondjes ook. Vooral heel nieuwsgierig. Toch afwachtend, en zelfs lukt t al om Mickey naast me te laten lopen. Dus niet dat hij mij uitlaat. Ik zal vast nog genoeg moeten leren. Maar begin is er. Kijk hoe hij er bij ligt.’

Ilay en haar zusje lagen in een doosje voor de poort van shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi bij Boekarest. Een maand of 2 oud. Nu woont Ilay in Leerbroek.

  

‘Vandaag is Ilay 1 jaar geworden. Wat is ze toch een mooi en lief hondje. We genieten elke dag van haar. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie. Groetjes van ons allemaal.’

Puck woont in Amersfoort. Haar moeder Angela, die meerdere nestjes op straat kreeg, werd aangereden. De pups gingen ook naar The Nature Association. 10 september 2017 kwamen ze, 4 maand oud, naar Nederland.


‘Geen dag voorbij zonder zwempartij J Gaat goed met Puck. Ze geniet enorm van het buiten spelen, met andere honden lekker rennen en in het water. Groet van ons’

Marley is een broertje van Puck. Hij woont in Warnsveld.

  

‘Groet van Marley.’ Heerlijk als je baasjes houden van kamperen in een tent in de natuur en van lange wandelingen.


April 25 2018 Ook Trompa is al 12 en het gaat goed!

Naast Omi is Trompa onze tweede 12-jarige.Een record voor een Engelse Bulldog? Deze eigenwijze schat kwam 11 november naar Nederland en werd snel geadopteerd. Helaas maakte Trompa knallende ruzie met het andere hondje en kwam terug. Mensen met een zwak voor Bulls kijken vaak niet op leeftijd. Dus kreeg Trompa op haar meer dan oude dag voor de 2e keer een thuis. 3 maart ging ze naar Den Haag.

  


  

De meest hondvriendelijke kantine in Nederland?

Ze woont met 2 chihuahua's en dagelijks gaan de 3 mee naar het werk van de baasjes op de meest chique golfbaan van Nederland in Wassenaar. Trompa is dol op autorijden. Ze holt richting auto, maar wil er niet uit. Dat is wel eens een probleem, want wat de verder onverstoorbare Trompa in haar kop heeft ..... Ze zit ook dolgraag in een golfkarretje. Op 23 maart brachten we Trompa en haar baasjes een bezoek op de golfbaan.

  

Het gaat goed, schrijven de baasjes. Ze is al een paar keer naar het strand geweest met het mooie weer. Voor haar leeftijd loopt ze nog een aardig rondje mee. Blijkbaar had ze bij de warmte niet al te veel last van haar korte neus. In Spanje zat Trompa 14 uur per dag op een donkere patio. Ook voor een plas uitgelaten worden was er niet bij.


Het is toch niet te geloven dat onze oude dame zo'n bijzonder pensioentje heeft gekregen bij deze twee baasjes met een kanjer van een hondenhart? Ze wisten en weten dat Trompa al ver in bonustijd leeft.

   Thuis

April 23 2018 Zondag in Smilde.

Een heerlijke middag gisteren. Naast het vieren van Omi’s leventje nog meer vreugde. Toen we half 12 arriveerden troffen we de adoptanten van chihuahua Rudi, samen met hun hondje Chico van 10. Dat is toch altijd de test: hoe gaat het tussen de honden? Ons advies: hou je in, laat ze hun eigen gang gaan (tenzij ongelukken dreigen). Forceer ook niks. Dus laten ze elkaar links liggen, prima. Zijn er strubbelingetjes: laat hen het uitzoeken. Zo was Chico erg nieuwsgierig. Hij snuffelde en likte aan Rudi die dat niet fijn vond. Maar dat zelf goed aangaf. Gelukkig, een hele vooruitgang, want Rudi was heel timide aanvankelijk. Een fokreutje dat weinig in zijn leventje heeft gezien. Ook naar mensen eerst schuchter. Maar in die ene week bij Maureen al opgebloeid.

    

Inmiddels al een paar berichten en leuke foto’s gehad. Rudi sliep de hele reis en voelde zich snel thuis. Hij mocht heerlijk in bed slapen, plast al buiten (wat we niet verwacht hadden), durft al te wandelen samen met Chico, eet goed en speelt graag op de bank. Dit alles ongetwijfeld mede door de rustige en lieve familie, die Rudi een veilig gevoel geven.

  

Ook een feest om de andere honden te zien. Van de 7 die vorig weekend arriveerden zijn nu dus Dulce (al tevoren gereserveerd) en Rudi al thuis. Nog op een plekje wachten Cedille, Mickey, Kareltje, Smartie en Nayara. Stuk voor stuk leuk en lief. Wel heel verschillend.

Waar gaat Maureen heen??

Cedille is sterk. Michiel wandelde even met haar. Ze is super leerbaar. Kan al zit bv. Een ontzettend lieve hond die wel beweging kan gebruiken. En spel! Wat blijven ze toch lief na jaren refugio.

Smartie is een Peret (zie sitebericht hiervoor) qua uiterlijk en gedrag. Familie? Een heerlijk beestje, dat beslist aan zijn zeer actieve trekken moet komen. Zie filmpje: rennen, springen, over de kop. Alleen zijn moet ongetwijfeld opgebouwd worden. Toen Maureen buiten het hek was, was hij al bijna ook erover. En hij laat zich niet kennen: mag ik van jou er niet over, dan zoek ik andere gaatjes, ergens tussendoor of aan de onderkant.

Kareltje is leuk en levendig, maar een stukje rustiger dan Smartie en Cedille. Ook een knuffeltje.

Mickey is een blij ei dat vrolijk mee dartelt, ook flink kan rennen, maar niet zoveel actie en beweging nodig heeft als Cedille en Smartie.

Nayara is verlegen en liever dan lief. Een hele mooie herderachtige hond. Blijf je rustig, dan kan ze het al snel niet laten toch je kant op te komen en eigenlijk graag aandacht te willen.

Ja, en ook verdriet. Al 3 weken. Onze Niki en Rafa waren mee. We hopen nog vaker, maar weten het niet. Niki heeft een inoperabele levertumor. Vergevorderd. De dierenarts gaf ons geen hoop en in het dierenziekenhuis bevestigden echo en scan dat we hoogst waarschijnlijk al snel afscheid moeten nemen. We zijn er kapot van. Maar geven hem zolang het kan nog een heel fijn leven: vers vlees waarvan hij extreem geniet, op bed slapen en lange wandelingen in mooie omgevingen. Bij Maureen waar ze vaak logeerden voelen ze zich helemaal thuis en voegen zich naadloos in het deels steeds wisselende volkje daar. Maureen maakte een selfie met ‘haar‘ Niki.

  

April 22 2018 Omi’s feestweekend in het jaar van de hond.


Op bezoek bij Omi. Gisteren was het een jaar geleden dat Omi, toen 11, werd gered uit het dodingsstation door Anita van Sierra Nevada. Half dood, zwerende ogen, hartkwaal en zo nog wat. Ze is verzorgd, één oogje eruit, met het andere ziet ze een beetje. Ze krijgt medicatie en is wat dementerend, leeft in haar eigen wereldje. Maar ze geniet, van de lucht, van een kleine maaltje zacht voer, van het gras, van haar zachte bedjes …


7 maanden geleden kwam ze naar Nederland. En nu dus al een vol jaar in liefde en zorg erbij. Ter ere hiervan nam Maureen haar gisteren zelfs mee voor een wandelingetje.

Fijn om samen te werken met gelijkgestemden. Met mensen die het niet als zinloos zien een oud, ziek hondje te helpen, maar geloven in het belang van het redden van één zieltje. Dat past helemaal in de betekenis van het jaar van de hond dat begon op 16-02-2018 en eindigt op 05-02-2019. Een jaar van terugtrekken met gelijkgestemden in kleine kring voor een nog betere samenwerking om vooruit te komen. Overigens staat de hond in de Chinese astrologie voor loyaliteit en oprechtheid.

  

April 21 2018 Het geluk straalt er van af bij Peret: wat een chemie!

  

Peret is 2 ½ jaar. Door Anita van refugio Sierra Nevada uit het dodingsstation gehaald. Elke keer weer slikken. Zo levenslustig, makkelijk en open. Toch als oud vuil gedumpt. Maar nu heeft Peret de jackpot in kwadraat. Het begon met een turbo-adoptie. 16 december ’s avonds de eerste mail en de volgende dag al opgehaald. Soms kan dat. Als er van twee kanten zo snel, open en informatief contact via mail en telefoon is en alles klopt gewoon, dan weet je: het zit 100% goed. Wel volgt natuurlijk later een nabezoek i.p.v. vooraf huisbezoek.

Hoe makkelijk ook, natuurlijk zijn er wat sporen van het verleden, van het weer en weer en weer verkassen op zo jonge leeftijd. Verlatingsangst, dus alleen zijn opbouwen. En Peret plaste vaak in huis de eerste maand. Maar inmiddels is het leven een feest. De chemie spat er van af: met vader, met moeder, met de zoon en de dochter èn met Boomer. Boomer was wat ingedut en te dik. Maar sinds Peret er is, ondergaat hij een metamorfose. Er wordt eindeloos uitgedaagd en gespeeld.

  

Peret gaat al een poosje op cursus met moeder en dochter, weet dat je bij ‘pootjes op’ je pootjes op een krukje legt en hij gaat er ook al keurig op zitten. Over een poosje gaat hun dochter behendigheid met Peret doen. Geknipt is hij daarvoor. Met de bazin loopt Peret hard en bij de baas slaapt hij. Van de winter was het dolle pret in de sneeuw, maar omdat Peret het wel koud had,kreeg hij een prachtige jas.


April 19 2018 Blij en moedig met een paar krasjes op de ziel: Max (in Roemenië Constantin)

  

Een rake omschrijving van Maureen. Vandaag bezoek bij Max (eerst Constantin) en baas Ype. In mei 2016 zwierf Max als puberhondje op straat. Na een jaar shelter kwam hij naar Maureen en na 3 weken werd Ype zijn baasje: een vrijbuiter met groot verantwoordelijkheidsgevoel voor Max en een rustige benadering. Hèt recept voor Max. Max is heel enthousiast, maar kon ook ineen duiken bij een onverwachte beweging. Dat duidt op een rugzakje. Max en Ype zijn altijd samen. Ze wonen in een camper aan de Waddenkant van de Afsluitdijk of op het erf van de Friese boerderij van Ype’s zoon.

Max is helemaal thuis in zijn heerlijke wereld. Hij slaapt vaak op het onderste bed in de camper. Op Kornwerderzand gaat hij buurten bij andere campers met een bevriende hond. Maar meestal is hij binnen 10 minuten weer thuis. Ype houdt hem natuurlijk in het oog. Ze wandelen samen ook het gebied over. Ype wilde niet riskeren hij Max ooit van de Afsluitdijk zou moeten plukken. Dus even een poosje aan de lijn, als ze dicht bij de weg kwamen. Hij snapte het super snel. En is aardig gehoorzaam langzamerhand.

  

een lekker slaapplekje                                  Max met zijn vriend

Ook op de boerderij heeft Max een heerlijk bestaan. Hij heeft een grote hondenvriend, is geweldig met de kinderen en struint erf en veld af. Maar ook daar is Max altijd snel terug. Hij zoekt zijn baasje steeds weer op.

naar muizen graven en lekker het veld in

Wat een heerlijk bezoek vanmiddag. De frisse wind, de spelende hondjes, de prachtige omgeving met langs varende schepen naar de sluizen. Kijk eens hoe de hondjes speelden. Eerst was het even verkennen, toen begonnen Rafa en Max en toen volgde Niki. 2 Spanjaardjes en een Roemeentje, alle 3 gelukkig.

April 18 2018  Veel honden i.v.m. bedreiging voortbestaan van refugio de Protectora in Fuentevaqueros.

Hieronder een aantal foto’s van de veilige haven die de Protectora nu (nog) is, genomen bij ons bezoek eind september.


Soms nemen privé-personen een dodingsstation over om er een no kill shelter en centrum voor mentaliteitsverandering van te maken. Zo ook de Protectora, geleid door de al jaren in Spanje wonende Duitse Conny Willhöft. I.p.v. jong en oud te doden, krijgen de dieren verzorging, geven ze voorlichting in de dorpen, aan schoolklassen, organiseren castratiecampagnes, manifestaties (adoptar, no comprar: adopteren, niet kopen) etc. Stapje voor stapje verbetering. Men brengt nu vaker een dier hier i.p.v. het op straat te schoppen. Minder vaak dan vroeger koopt men in een opwelling een pupje bij de supermarkt om het na een paar weken weer te lozen. Een enorme vooruitgang. Dit alles wordt nu bedreigd.

Recent kwam dat dreigende bericht. Het contract (grond en gebouw zijn van de locale overheid) wordt niet verlengd. De overheid wil er weer een mega-dodingsstation van maken. Grootste kanshebber: firma Athisa. Op meer plekken actief. Bekend om de efficiënte, wrede aanpak. Onvoorstelbaar: EU-landen die hun dierenwelzijn-budget besteden aan hondenvangers en commerciële exploitantanten die enkel doden. Terwijl bovenstaande aanpak is bewezen. Vangen en doden verandert de mentaliteit niet. Soms laten hondenvangers een zwanger teefje met rust tot de pups er zijn. Dan worden moeder en pups afgemaakt. Ze vangen per hond. Die vreselijke mentaliteit: een dier is voor menselijk nut en genot. Zie het stierenvechten. Zie de jagers die Galgos en Podenco's onder minimale leefomstandigheden houden en hen, als ze niet meer 100% presteren, sadistisch vermoorden (zo ophangen bv. dat ze net bij de grond kunnen opdat de doodstrijd lang duurt: pianospelen heet dat).

  

Terug naar de Middeleeuwen? Wordt deze waardevolle refugio om zeep gebracht en weer een hondenafslachthuis? Met alle kracht wordt nu geprotesteerd tegen dit onzalige plan. Daarom helpen Maureen en wij zoveel mogelijk honden weg te halen. Slaagt het actie voeren niet, dan worden de dieren die er nog zitten niets ontziend en wreed gedood. 14 april kwamen er weer 5 honden (plus nog 2 van refugio Sierra Nevada daar in de buurt).

In het vorige sitebericht staat de kleine centenbak Dulce, die al was geadopteerd voor aankomst. Naast Dulce kwamen Luna, Gasol, Mickey, Bombon. En van Sierra Nevada Nayara en Rudi. Voor deze zes gaan we ook een fijn thuis zoeken.

Luna heet nu Cedille, een verwijzing naar haar ooit gebroken, kromgegroeide staartje. Cedille, 30 kilo, is een groot, 4-jarig herderachtig teefje. Ze zat 2 jaar in de refugio. Onbegrijpelijk. Ze is blij, speels, gewoon een schat.

Gasol (diesel) heet nu Kareltje. Hij zwierf bij een tankstation en vloog Conny in de armen. Een ietwat boomerachtig reutje, 7 kilo, wat stuggere vacht. Een vriendelijk kereltje van bijna 2 jaar.

Bombon, ruim 2-jarig reutje van 7 kilo, heet nu Smartie. Super energiek en vrolijk. Het verhaal was dat de buurman hem wilde vergiftigen vanwege geblaf.

Reutje Mickey, 7 kilo, is ongeveer 3 ½ jaar. Zoet en verdraagzaam. Bij Maureen ontpopt hij zich als blij ei.

Teefje Nayara komt van Sierra Nevada. Ze is de laatste van de 4 in de berm gevonden pups. Haar zusje Amaya en broertjes Dani en Markus zijn de afgelopen maanden al geadopteerd In Nederland. Nayara is middelgroot, herdermix, ruim een jaar nu. Heeft dus enkel in de refugio geleefd. Net als de andere 3 een zachte, intens lieve hond.

Chihuahua reutje Rudi, geboren 1 januari 2014, komt ook van Sierra Nevada. Hij komt van een broodfokker, was ‘uitgediend’. Rudi kent dus weinig: geen lijn, niet zindelijk. Hij was eerst heel schuchter, maar wordt nu al heel aanhankelijk en danst voor snoepjes. Rudi moet je even de kans geven om vertrouwen te krijgen. Anders blijft hij net buiten bereik, al wil hij graag. Hij is sociaal met honden.

April 17 2018 Fijn, die mensen die dwars door het uiterlijk heen kijken. Kleine Dulce is al thuis!

  

Dulce in Spanje                                         Vivi

Net als Lara (eerst Vivi) heeft Dulce een centenbak om u tegen te zeggen. En net als Lara vond ze supersnel een topplekje. Heerlijk, die mensen die het dier zien, dwars door uiterlijk heen kijken. Het zelfs eigen en uniek vinden. Had Lara snel een thuis, Dulce was al geadopteerd vanuit Spanje. Haar nieuwe baasje reageerde op Cairn Terrier mix Lio, maar dat leek Maureen onverstandig in combinatie met Westy Tommy die hij al heeft. Het werd toen zonder aarzelen Dulce die zaterdag met 6 andere honden zou komen.

    

 thuis 

Dulce is 2 jaar geschat en van een hele drukke weg geplukt waar ze dagen ontredderd rond liep. Ook in het shelter (de Protectora in Fuentevaqueros bij Granada) nog flink van slag. Maar kleine Dulce heeft veerkracht. Ze werd zondag direct opgehaald en woont nu aan de rand van Assen. Je wandelt zo het huis uit richting uitgestrekte bos en heidevelden. Dulce heeft een baasje die een enorme rust uitstraalt. En dat is het medicijn. Ze was gelijk thuis en is helemaal niet meer van slag. Ze eet goed, wandelt mee en ’s avonds had het baasje al aan beide kanten een hondje tegen zich aan op de bank.

  

                                                                        Dulce en Tommy

April 15  2018  Bezoek aan Bobbie

  

Bobbie woont al vanaf eind 2013 in het Groningse Enumatil in een heerlijke omgeving. Maureen was zijn 9e adres. Onbegrijpelijk. Er is geen makkelijker en liever hond. Men vond hem claimerig bv. Tja, een dier dat even in je jaspand hapt of zo, omdat hij blij is of aandacht wil, als je daar niet mee om kunt gaan… Het was zo over, toen hij eenmaal een fijn thuis had. Het was weer een heel leuk bezoek. En er was een hele leuke logé.

Het muisje was er al een paar dagen en wandelt wat rond af en toe. Bobbie en poesje Kwiebus gaan wel eens even er achter aan. Maar een heksenjacht is het bepaald niet.

April 5 2018  Diana en Vinnie weten niet meer waar Spanje ligt.

  


Diana is 8 jaar en sinds een paar maanden in Kapelle a.d. IJssel bij haar wat kleinere soortgenootje Jimmy. Een droommatch met Jimmy en met de familie.

  

‘Vermoeiend hoor zo'n leven van boswandelingen , lekker eten , knuffelen. En wat kunnen ze ontzettend uitslapen 😘 Het gaat hier allemaal prima. Gaat nooooit meer weg.’

‘Ze heeft al een complete schoonheidsbehandeling gehad en is helemaal nagekeken door de dierenarts.’

  


Vinnie wordt deze zomer 3 en woont sinds november in Hoogeveen. Gedumpt op een hondenspeelplaats. Moest nog veel leren en weer vertrouwen opbouwen, maar was ook stoer en open naar mensen, en nieuwsgierig. Kijk hoe snel het kan gaan bij de juiste baasjes. Hij is al een week mee geweest op de vrachtwagen naar Denemarken. Vlekkeloos verlopen, want hij was bij de baasjes toch?

’ Soms is het net alsof het voorbestemd is. Hij vloeit zo makkelijk mee in ons levenspatroon. Alsof hij er altijd is geweest. Supertrots op het kleine ventje.

  

’Ik heb de status van verweesd ingeruild voor verwend. Ik ga altijd mee naar de supermarkt en vind alle aandacht voor mijn schattige uiterlijk geweldig.’

‘ Als de voordeur per ongeluk open waait, blijf ik keurig op de mat in de deuropening zitten. Ik hou van ravotten en maak daar een geluid als een pitbull bij.’


April 1 2018 Bram vond precies de goede baasjes.


Facebook 18 maart: ‘Dit is Bram, ons nieuwe huisgenootje. Bram is 4 jaar en sinds 21 januari in Nederland en wij hebben hem geadopteerd! Vandaag mochten we hem ophalen. Nu mag hij eerst tot rust komen en wennen en dan gaan we hem wat opvoeding geven’.


Eergisteren: ‘Hij komt steeds meer in zijn basis. Super van vertrouwen en aanhankelijk naar Tiny en mij toe. Zijn zo blij met hem. Kan het niet in woorden uitdrukken. Jullie ook fijne dagen toegewenst. Die van ons zijn al goed met onze Bram.’

  

Bram woont in Tilburg. Een bijzondere procedure. Eigenlijk raadden we hen steeds af Bram te adopteren. Bram is grappig, vrolijk, lief. Maar dit stoer overkomende hondje is zo onzeker van binnen en sociaal soms heel onhandig. Bram had baasjes op zijn Spaans, totaal geen steun, verzorging of aandacht. Zoek alles zelf maar uit. Taal en bedoelingen van andere honden snapte hij niet, van mensen evenmin. Dus botsingen. Hij reageert soms zo lomp, dat onervaren mensen schrikken of verkeerde conclusies trekken. Wordt hij dan afgesnauwd, verkeerd of te streng gecorrigeerd, dan snapt hij dat niet. En leert dus niks. Dat vergt begrip. Springt een hond bij je op, dan maak je duidelijk dat het niet mag. Maar bij Bram moet je dit nu nog belonen, met je stem bv. Zo leert hij steun zoeken, vertrouwen krijgen, een band leggen. Van daaruit ga je opvoeden. Bram raakt in de war van druk en stress. Net als Turbo heeft hij rustige, stabiele, creatieve bazen nodig met inzicht in Bram’s proces. Mensen die niet schrikken van een verkeerde (maar niet verkeerd bedoelde) reactie. Voelt Bram zich veilig, dan is er geen liever dier.

 bij Maureen

Wat word je dan blij, als er belangstellenden zijn die dat allemaal snappen. Die ervaring hebben, een hond niet wegdoen, maar ‘zien’ en accepteren, ermee om kunnen gaan. Onbekenden goed peilen via mail en telefoon is vaak niet makkelijk. Open/gesloten, veel/weinig pratend enz., het zegt op zich niks over hoe ze voor dit dier zullen zijn. We gaven hen voorbeelden van Bram zijn lompheid etc. Maar toen hun laatste mail begon met ‘We gaan proberen al jullie bezwaren weg te nemen’ en we verder lazen, toen wisten we dat deze mensen voor Bram gaan met alles erop en eraan. De juiste motivatie.

    

En het gaat goed. Hun vertrouwen, rustige reacties, vrolijkheid, het past helemaal bij Bram die zaterdag al zijn eerste cursusdag had.

Maart 29 2018  Turbo is geslaagd met vlag en wimpel.

   

Turbo, ruim 2, is een schat, ondanks een zwervend bestaan vol verwaarlozing. Het regende reacties vanwege zijn uiterlijk à la Hollandse Smous (wachtlijsten van 2 jaar!). Jammer. Prima natuurlijk als uiterlijk je raakt, maar zeker bij rescues moet je je willen verbinden met een dier vanwege het verhaal (karakter, rugzakje, geschiedenis). Die motivatie geeft ook draagkracht, zeker als het rugzakje groot is. Dan denk je bv. bij een grom: welk signaal geeft hij/zij af? I.p.v. een verkeerde reactie uit onbegrip die niks oplevert of zelfs contraproductief werkt. Turbo heet ook niet voor niks zo. Naast zijn onzekerheid en verlatingsangst door vroeger heeft hij een tomeloze energie. Mensen moeten zichzelf kennen en zich afvragen: ben ik de goede opvoeder die stabiliteit biedt en voldoende actie kan bieden?

    

In Spanje                                                            Op de Open Dag bij Glas Dierenarts            Wat een koppie, niet?

Turbo is op 8 december thuisgekomen bij zulke mensen. ’s Morgens staat Turbo voor hun bed: tijd om op te staan. Hij slaapt op de overloop. Dan 3 kwartier wandelen en later op de dag nog een lange wandeling plus kortere uitjes. Hij kan al veel los en spelen met honden. Eerst loeide hij, als hij alleen bleef. Na een maand lukte het al anderhalf uur. Dat ging in kleine stapjes, ook met hulp van camera’s die je op internet bekijkt. Je kunt dan ook even tegen hem praten.

 In opvang

En deze lijst spreekt voor zich! Na zo korte tijd! Turbo’s baasjes houden van hem, zijn duidelijk en rustig, en actief. Het recept voor Turbo (en vele anderen) om weer vertrouwen op te bouwen.

 Het diploma van Turbo

Maart 27 2018 Snoepjeswandeling

Toen we zondag Omi haar eerste halfjaar bij Maureen vierden, hebben we ook gewandeld met 8 honden. Met onze Niki en Rafa, met de nog ter adoptie staande honden Lio, Yogui en Bonny en met Maureen haar honden Mamba, Sereno en Puck. Een vrolijke wandeling. Lekker scheuren over het Drentse land en door het bos en …. koekjes halen. Want het was een feestdag.

Zekerheidshalve Bonny aan de lijn. Wat doet dit poedelmixje het goed. Ze is al maanden in opvang. In Spanje 7 jaar in één vertrek geleefd. Fysiek en geestelijk verwaarloosd. Mager scharminkeltje zonder eelt onder de pootjes. Lopen op het gruis in de refugio deed pijn. Bonny was heel snel bang dat haar iets zou worden aangedaan. Kon dan grommen en tandjes laten zien. Voelt ze zich veilig, dan is ze zielsgelukkig. Ze snakte eigenlijk naar aandacht. Inmiddels leert Bonny genieten. Kijk haar door de tuin crossen. En eindelijk waagde Maureen de stap naar de trimster. Ze deed het super.

   

Nog een keer Omi. Ze geniet!

Maart 25 maart 2018    Een feestdag. Omi is een half jaar in opvang bij Maureen.

       

Vandaag naar Smilde ter ere van onze 12-jarige Omi. 25 september vloog ze mee terug naar Nederland. Anita Dufetel van refugio Sierra Nevada nam haar mee, toen ze in het dodingsstation (perrera) was om honden te redden. Omi lag te kreperen. Haar vorige baasje had er geen probleem mee haar daar te dumpen om op deze liefdeloze en wrede wijze aan haar eind te komen. Anita zag een soort klittenbal met zwerende ogen. Haar hart brak. Omi is geopereerd en heeft nog 1 oogje waarmee ze een beetje ziet. Ze krijgt medicatie voor het oog, hart en nieren. En de Vitofyllin, Furosoral en Fortekor plus oogzalf doen hun werk!

    

knuffelen                                                     slapen                                             en Griekse yoghurt eten

Ze geniet bij Maureen! Ze peuzelt haar muizenhapjes op, maakt nestjes in haar slaapbedjes, staat genietend op het gras rond te kijken, scharrelt wat rond, hangt genoeglijk tegen Maureen aan, als die haar optilt en is onverstoorbaar tegenover andere honden, zelfs toen de roedel recent even opliep tot 17 stuks. Ze dementeert wel, maar is niet angstig of rusteloos. Ze leeft in haar kleine wereldje en straalt rust en genoeglijkheid uit.

    na het eten wandelen in de tuin met Bo Ghy


Voor de wet mag een dier dan een zaak zijn (gelijkgesteld aan dingen dus, eerlijk waar!), maar voor ons is het een levend wezen met gevoel. Ieder dier, niet alleen jong, mooi, leuk, ras, gaaf van lijf en leden etc. Maar ook Omi, Trompa en Bonny en vele anderen. Zij zijn het waard. In het logo van Esperanza staat: Respect en zorg voor mens dier aarde.

 Een verjaardagsbloemetje voor Omi

Maart 22 2018  I am not a Yorki, but I am Yogui!!!!!!!!!


  

Soms val je van de ene verrassing in de andere. Meen je zorgvuldig en betrokken te zijn, maar ….. Hier één voorbeeld van wat de afgelopen dagen de revue hier passeerde. Yogui had, dachten we, een fijn thuis gevonden bij iemand met veel hondenervaring en liefde. De mailwisselingen, inclusief uitgebreide vragenlijst met veel informatie van het hondje en van de kant van de belangstellende, waren wederzijds positief. Het daarop volgende telefoongesprek gaf nog aanvullende, ook positieve informatie, waarna de laatste fase werd voorbereid: huisbezoek gepland, ingevuld contract gemaild, betaling afgesproken plus tijdstip van ophalen uit Smilde zaterdagmorgen. En dan bericht dat het niet doorgaat: hij staat te hoog op de pootjes. Te riskant voor een brommermandje of mee naar de boot. Alsof niet alle informatie was gegeven inclusief een fotoserie. En Maureen nog expliciet schreef dat Yogui niet mega klein is, geen klein Yorki. Reactie op al die informatie en de foto’s was enkel: super. Goed, het kan verkeren.

   

aankomst op vliegveld Eelde            bij Maureen in Smilde                                                            Yogui met broertje Bubba

Terriermixje Yogui kwam samen met broertje Bubba (al geadopteerd) op 2 februari van Gran Canaria naar Nederland. Geboren in november 2016, 7 kilo, 38 cm. Lief, bescheiden, knuffelkontje. Open naar mensen en goed met de andere honden in de roedel bij Maureen. Hij ontwikkelt zich prachtig en wordt steeds speelser. Wat zou het mooi zijn, als hij bij een ander klein en speels, sociaal hondje kwam. Wij blijven ons best doen voor Yogui.


Maart 14 2018  Two gentle giants.

Vorige week kwamen we deze geweldige Ierse Wolfshonden tegen. Gelukkig waren wij wat aardiger tegen hun bazinnetje dan onze eigen twee Andalusische adoptieheertjes Niki en Rafa tegen deze 2 echt super gentle giants.

Maart 13 2018  Heeft de komkommertijd zijn langste tijd gehad?

In februari ging alleen kleine Joris naar huis. Maar in de maartmaand gloort licht. 3 maart kreeg Trompa, van haar eerste adoptie teruggekomen, opnieuw een thuis (zie recent sitebericht). Zaterdag ging Pippi naar Amsterdam, zondag is Bubba gehaald en woensdag vertrekt Dani. Wie weet, gloort er ook licht voor ons langzittertje Bonny, onze stoere, onzekere Brammetje, voor Bubba’s broertje Yogui en voor Danis’s broer Markus, voor Betty en Lio en Mora.

    

Joris in de refugio                                                Joris in het opvanggezin            Joris met een kussen

De kleine Joris met zijn o-beentjes schatten we ruim 2. Niet verwend in zijn leventje. Loopt qua bespiering echt achter. Maar: het geluk lacht Joris toe. Van het dodingstation naar een heerlijk thuis in Amersfoort bij 2 bazinnetjes die een stevige wandelpas kennen en geduld en ervaring hebben met rugzakjes. Joris vindt dingen soms wat spannend (is het echt wel veilig?), maar heeft ook iets heel onbevangens en opens. En: laat zich de kaas niet van het brood eten. Joris en Donnie, hun andere Spanjaardje dat al 5 jaar bij hen is, zijn dikke maatjes en aan elkaar gewaagd.

Ons schapendoes-achtige pubertje Pippi, ook uit het dodingstation, heeft een heerlijke bazin getroffen. Ze woont in Amsterdam, met lekkere tuin en een paar grote parken vlakbij. Mooier nog: een echt buitenmens die vaak dagen de natuur in trekt. Haar vorige Griekse hond was 16 en is 3 weken geleden overleden. Het gemis van zo’n metgezel is diep. Ze had er zo veel zin in om met Pippi te beginnen en haar van alles te leren, maar heeft zeker ook alle geduld en liefde van de wereld.


‘Pippi en ik hebben lekker geslapen, ik op de bank en Pippi op haar plekje tegen de bank aan………..Ze loopt redelijk goed mee aan de riem, heeft me pas 1 keer laten struikelen. Gisteren heel leuk binnen gespeeld met een ander hondje. Ik hou van haar. Het gaat heel goed.’

  

Pippi en Dani                                                                            Pippi's nieuwe huis

Bubba, een ruim eenjarig mixterriertje, liep met broertje Yogui in belabberde toestand op straat in Gran Canaria. De twee waren erg op elkaar ingespeeld, dus dan voelt het hard ze te scheiden. Maar ze worden ook apart gelukkig. Soms ontplooit eentje zich zelfs beter daarna. Bubba is de haantje de voorste. Op tafel klimmen, lekker slopen, gaten graven. Maar veel is natuurlijk nog spannend. Een nieuw baasje moet echt tijd steken in (re)socialisatie. Geen druk of verwachtingen die meteen beantwoord moeten worden, maar met veel geduld liefdevol opvoeden. We zijn ervan overtuigd dat Bubba’s nieuwe baasje daar alles aan doet. Hij woont soms een aantal maanden in een camper, o.a. in Portugal. Bubba, hoewel gevoelige kanten hebbend, is in basis ook een avontuurlijk hondje. En zeker sociaal. Dus samen de wijde wereld in, dat wordt vast een mooi avontuur.

  

Bubba                                                    Bubba en Yogui met opa en Bo Ghy

Yogui is bescheidener, maar waarschijnlijk iets stabieler. Dondersteentje Bubba overvleugelde wat. Lag Yogui eens op schoot, dan sprong Bubba er boven op. Broer weg heeft ook zo zijn voordelen, berichtte Maureen al. We hopen dat ook Yogui heel snel dat eigen, blijvende mandje krijgt.

 Bubba en Yogui

Herdermix Dani gaat woensdag naar Maastricht. Hij krijgt een supertuin en als je over het tuinhekje stapt een super super tuin: een volledig omheind natuurgebiedje dat in de eerste WO verdedigingswerk was. Daar kan hij racen met de hond van de buurman. Dani en Markus, ook bij Maureen in opvang, zijn met zusjes Amaya (recent in Emmen geadopteerd) en Nayara (komt rond Pasen naar Nederland) in de berm gevonden als 2 maands pupjes. Dani is aan de darmen geopereerd en gevoelig op dat punt. Goed voer, dat natuurlijk duurder is, is een must. Dani is lief, vriendelijk, puber onzeker. Te felle honden vindt hij niet fijn. De pupjes hebben in hun eerste maanden niks geleerd, dus de nieuwe baasjes hebben een dankbare taak, want het zijn fijne dieren.

  

Dani                                                                                                                                                    Dani nog in Spanje

Markus moet het vanaf woensdag dus net als Yogui alleen doen. Waarschijnlijk gaan de twee dan net zo hard samen spelen, als ze met hun broer deden. Markus vindt andere honden ok en heeft een erg lief karakter. Hij vindt ongetwijfeld snel een eigen mandje.

  

Markus                                                                                                                                    Markus met Bubba

Maart 6 2017   Een greep uit de dinsdag.

Din zit in Duitsland

  

Al vroeg vanmorgen een fijn bericht en foto’s van 10-jarige Din die 2 januari naar Uden ging. Weer een prachtvoorbeeld van de juiste baasjes. Deze collie-kenners weten wat Din nodig heeft en sturen heel goed. Tijdens een bezoek in Uden zagen we hoe Din nog af en toe wilde markeren in de woonkamer. Maar baas Rogier zag het steeds onmiddellijk en was super alert om Din direct met één duidelijk woord en gebaar te weerhouden. Helder, in alle rust. Het gesprek werd niet eens onderbroken.

De baasjes hebben een groot evenementenbureau en zijn dus wel eens op pad. Vandaag ging Din voor het eerst mee in de grote vrachtauto naar Fürstenau in Duitsland. Om half 4 vannacht opstaan geblazen. Dus na een balspel in de loop van de morgen was Din wel weer aan wat ontspanning toe.

Ons stoere broekie Bram

    

Toen kwam er een filmpje van ons stoere broekie Bram binnen. Bram kwam 21 januari uit Spanje. Hij is onzeker en krijgt soms aanvaringen met andere reuen, kan lekker vogels jagen en kan zo eten uit handen van kindertjes pikken. Alles op wat lompe wijze. Daarom ging Bram na 2 dagen opvang bij Kim en haar kindergezin naar Maureen.

Wij zijn overtuigd van Bram’s geweldige kanten. Het kereltje is gewoon verwaarloosd in Spanje. Zat maar op een balkon. Het stevige, sterke en kortpotige ventje van 4 jaar, wel 16 kilo!, met uiterlijk iets van een Basset Griffon Vendeen en een Bassethound (niet de oren) kwam echt tekort: geen opvoeding, geen aandacht, te weinig socialisatie op veel punten. Ook qua zindelijkheid. Het oude verhaal: geef dit stoere, onzekere ventje liefde, veiligheid, duidelijkheid, leiding en je krijgt een aanhankelijk en blij hondje.

Trompa golft!

    

Eergisteren stond onze bijna 12-jarige Trompa op de site. Zaterdag ging ze naar haar nieuwe adoptiebaasjes in Den Haag. Inmiddels was ze al mee naar hun werk op de golfbaan. Trompa blijkt dol op autorijden en mocht met de baas en zijn collega’s de baan op. Ze heeft ook heerlijk in het zonnetje gezeten. Wat een moordhond hè! Duimen dat wij op hoogbejaarde leeftijd nog zo flexibel zijn!

Tot slot Pippi.

  

Graag duimen voor deze bruisende puber die al twee keer bijna geplaatst was, maar waarvan de baasjes zich toch terug trokken vanwege haar haar energie. Lieve, leuke Pippi zwierf broodmager op straat, kwam in het dodingsstation, dus is ook beschadigd. Net als Bram zal Pippi opbloeien en een fantastisch maatje worden bij iemand met liefde, sportieve wandelingen en allereerst veel geduld om alles stapsgewijs op te bouwen en niet eng te vinden. Vandaag lang gesproken met een potentiële adoptant die wellicht dit alles in huis heeft. Nogmaals, duimen graag!


Maart 4 2018  Twee opbeurende Whatsapps.

         

Eerst kwam er vanmorgen een kort, maar super fijn filmpje van Riri die sinds 5 augustus bij Saira en Stanly in Utrecht woont. Riri is nu 6. Ze was er als zwerfpupje slecht aan toe, toen ze in Shelter The Nature Association bij Boekarest kwam. Daar zat ze 5 jaar. Superlief, maar wat een gemiste socialisatie. Adoptanten zoeken is dan een toer. Velen bedoelen het goed, maar beseffen niet wat het inhoudt zo’n dier te begeleiden. Vaak is men optimistisch. En dan verbaasd over wat zich voordoet. Stanly en Saira laten zien dat het heel goed kan, als je dat besef gewoon van binnen hebt. Ze respecteren Riri. Alles gaat stap voor stap. Riri hoeft niet sneller te leren dan ze aankan. En wat er dan mogelijk is in een half jaar!


Het gaat zo goed nu dat ze het ook aandurven om naar de trimsalon te gaan. Dat is echt nodig i.v.m. de ondervacht. Maar haar daar zo maar droppen, dat doen ze niet. Vanmorgen is Riri gebracht om te wennen aan de geluiden en de mensen enz. Dan halen ze Riri weer op. Dus geen behandeling. Die komt pas, als Riri het daar als vertrouwd ervaart. Door zulke dingen zal ze steeds meer nieuwe situaties open tegemoet gaan treden. Respect voor deze baasjes!

    Marley   

En toen kwamen er prachtige foto’s van Marley die als pup van 4 maanden op 10 september naar Nederland kwam, ook van de Nature Association. Hij had ons bijna een hartaanval bezorgd. Geen grap! Na 4 maanden succesvolle adoptie stond hij tot onze verbijstering op een late zaterdagavond op Marktplaats. Geheel tegen de regels van het adoptiecontract. Gelukkig hebben we hem snel kunnen ophalen en al na 2 weken, zondag 11 februari ging hij naar een nieuw, warm thuis. Dit bescheiden dier voelt zich super veilig bij hen en maakt heerlijk lange wandelingen. Alles is meer dan goed gekomen.

  

Maart 4 2018  Slechts 1 adoptie in deze komkommertijd, maar een bijzondere! En… never a dull moment  

Deze periode is altijd komkommertijd qua adopties, tot aan de eerste lentekriebels. Dus weinig doorstroming en ter adoptie nog steeds: Bonny. Bram, Pippi, broertjes Bubba en Yogui, Mora, Betty en de broers Dani en Markus. Reacties komen er nog wel, maar vaak waardeloos. Bv. eentje voor Bram die wel buiten mag wonen plus plekje in de schuur.

Of deze: ‘We are looking for a dog that doesnot smell, shed hair or slobber’    

  

Eén groot lichtpunt: Trompa is opnieuw geadopteerd. Deze heerlijke Engelse Bulldog arriveerde 12 november in Nederland. In april wordt ze 12 jaar en Bulls worden gemiddeld 10! Ze zat in Spanje 12- 14 uur per dag op een donkere patio, omdat haar baasje werkte. Toen belandde ze in het shelter. Zo zwaar in de winter voor zo’n oud dier. Dus mocht ze bij Maureen in opvang. En dan zie je dat er ondanks haar leeftijd reacties komen, omdat er een groep mensen is die helemaal weg is van dit ras. Trompa maakt dat ook helemaal waar: komisch, een schat, gek op knuffelen, onverstoorbaar, eigenwijs.

  

Bij Maureen met Pippa                              Trompa houdt niet van een bench, maar voor een snoepje......................

Helaas kwam Trompa op 06 januari terug van haar eerste adoptie. Zo droevig. Maar gisteren, 3 maart, heeft ze opnieuw een thuis gekregen. Mensen met een groot en warm hart die weten dat Trompa misschien maar kort bij hen is, maar natuurlijk hopen op langere tijd. Echte Bull-liefhebbers van wie dit puur een daad van liefde is voor een oude hond. Wat adoptie van oude(re) dieren betreft is het afgelopen half jaar van Esperanza trouwens bijzonder waardevol geweest. We hopen vurig dat Trompa en haar nieuwe baasjes en hun 2 andere honden samen een gelukkige tijd krijgen. We laten het weten via de site. De reis naar huis in Den Haag en de eerste nacht zijn in elk geval prima gegaan. En Trompa neemt al heel dankbaar hun knuffels in ontvangst.

   

Met de nieuwe baasjes op het ijs           Haar nieuwe huis

Februari 24 2017  Lara op vakantie

Lara, bijna 4 jaar nu, zat al meer dan een jaar in refugio Protectora. Je snapt waarom. Pup, mooi, rashond e.d. en je wordt geliefd. Maar een mix met zo’n onderbeet willen veel mensen niet, ook al ben je leuk en sociaal. Ze kwam 25 september naar Nederland en tot onze blijde verrassing ging ze al op 19 oktober naar haar definitieve thuis. Bij super mensen met een groot hart. Zie het fijne bericht hieronder.

Lara's eerste vakantie bij/met ons. We zijn vanmiddag aangekomen op Schiermonnikoog. Een prachtig huisje op een kwartiertje van het strand. Lara heeft al kennis gemaakt met het strand en er enorm van genoten. Een heerlijke week voor de boeg, mooie wandelingen maken en genieten van het prachtige winterweer.

Met Lara gaat het prima, helemaal gewend in Delfzijl. Langzaamaan durft zij ook wat meer, af en toe zelfs een klein beetje dominerend naar sommige andere honden. Zij zit lekker in haar vel en we genieten er met z'n allen van.

Hartelijke groeten, Sam, Max, Ria en Peter. En uiteraard een grote poot van Lara.

  


Februari 20 2017  Hoe gaat het met …..

Mouse en Beer weten niet meer dat ze koud, nat, vermagerd door de Alpujarras zwierven. Beide hebben al weer een hele poos een gouden mand.


‘Het gaat heeeeel goed met Mouse! Zij is werkelijk een lot uit de loterij. Super lief, leuk en braaf.’ Mouse woont midden in de schitterende natuur in Vogelenzang.

  

Beer woont in Leeuwarden vlak bij de heerlijke Froskepolle waar hij vele uren per week vrij mag rondstruinen met zijn actieve bazinnetje.

  

Foppe zijn start in Spanje was slecht. Maar bij de Friese Liesbeth en Sietse krijgt ‘ús maatsje’ veiligheid en leiding. Liep al na een week los mee op de lange boswandelingen.

  


Kleine Nala is 10. Er was wel wat opkalefateren nodig. Ze kreeg in Nederland ook nog kennelhoest en giardia. Maar de genezing verliep goed. En na een gebitsreiniging, anaalklieren legen en klitten verwijderen gaat ze vol vaart. Ze wandelt graag en zwom tot stomme verbazing van de bazinnetjes al pijlsnel een rondje in de plas in het bos.

 Nala in Spanje   thuis

Het fimpje van Nala met Chantal’s dochtertje Marlijn is zoooooooo lief, zowel Nala als Marlijn 


 

Turbo: baasgericht, meer dan energiek en speels, heel gevoelig. Bij zijnnieuwe baasjes Karel en Marjo krijgt hij precies het nodige: hele lange wandelingen in het bos of langs de rivier en opvoeding. Weten waar je aan toe bent en voelen dat ze gek op je zijn.

  

Turbo met Chantal’s zoon Jan Douwe

Februari 16 2017  Een drukte van belang. Een samenvattend overzichtje van de laatste 14 honden.

Zaterdag 20 januari arriveerden met een wegtransport Spanjaardjes Bram, Pippi, Diana, Lita van de Protectora en Amaya en Lion van Sierra Nevada.

Bram


Bram van 4 is een stoer, onzeker baasje. Sterk aan de lijn. Deze dondersteen heeft training en leiding nodig. Een klein hartje soms, qua alleen zijn en naar sommige mannen. Maar ook zo open, lief, grappig, enthousiast. We hopen op een baasje dat net zo sterk en lief en is als Bram, maar niet onzeker.

Pippi


Pippi van komt uit een Spaans dodingstation. Een bruisende spring in het veld van een jaar, een onzekere puber. Wie niet opziet tegen opvoeden, geduld heeft en gelooft in Pippi, krijgt een hele mooie robbedoes.

Diana


Diana, bijna 8, was al geadopteerd vanuit Spanje. Ze woont in Krimpen a.d. IJssel bij poedelgenootje Jimmy (goed kijken op de foto). Bazinnetje Joan wordt nu door 2 schaduwen in huis gevolgd.

Lita


Lita van 10 was ook al geadopteerd en is door Patricia van het transport rechtstreeks aan de baasjes overgedragen. Ze draait fantastisch mee, schreef Dimphy. Lita liep zwaar verwaarloosd op straat. Eén oogje werd verwijderd.

Amaya


Amaya, bijna een jaar, was heel ziek en is 2 keer aan de darmen geopereerd. Ze lag met zusje Nayara en broertjes Markus en Dani aan de kant van de weg, nog geen 3 maand oud. Ze is super snel geadopteerd. Waar baasje Gert in Emmen is, daar wil Amaya ook zijn. Zondagmorgen is de eerste cursusles al.

Lion


Lion, 5 of 6 jaar, is de 3e van dit transport die al was geadopteerd. Ook hij komt uit de perrera, het dodingstation. Een lief mannetje dat echte wandelingen zeer waardeert. Ook Lion doet het al zo goed o.l.v. een kundige bazin die weet hoe je een dier helpt om aan heel veel nieuwe dingen te wennen.

Zondag 21 januari moesten we geheel onverwacht Roemeentje Marley ophalen uit Vlaardingen.

Marley


Na nog heel recente warme berichten en foto’s moest hij ineens weg. Een ijskoude douche op de late zaterdagavond. Hij ging terug naar Kim die hem ook 10 september bij aankomst opving. Sinds 4 februari woont deze bescheiden, zachtaardige hond bij vrienden van hen. Ze gaan voor hem door het vuur. Hij voelt zich al intens veilkig.

Vrijdag 01 februari kwamen de broertjes Bubba en Yogui aan op luchthaven Groningen Eelde. Van de organisatie Arama op Gran Canaria.

Bubba en Yogui

  

Bubba en Yogui zijn 2 kleintjes (van eind 2016 ong.) van Gran Canaria. Ze zwierven, waarschijnlijk al lang, in een stadje rond. Vol vlooien en teken. Mensen van de organisatie Amara hebben hen liefdevol opgevangen, verzorgd en gesocialiseerd. 2 prachthondjes.

Zondag 11 februari arriveerden met wegtransport uit Spanje de broertjes Markus en Dani van Sierra Nevada en Joris en Mora van de Protectora.

Markus en Dani

  

Dit zijn de broertjes van Amaya. Zusje Nayara komt nog met een volgend transport. Beiden super lief en opener qua karakter dan Amaya. Markus vindt de camera eng, maar andere honden okay. Dani met haar prachtige vacht en ogen moet wat minder van felle honden hebben.

Joris


‘Ik ben niet groot, maar ik durf alles.’ Ongeveer 2 jaar en ook al in het dodingstation beland. Achterhand slecht ontwikkeld, rug lijkt wat krom, dus amper bespiering waarschijnlijk. Maar wat een boefje al bij de eerste wandeling met opvangster Kim en hond Sepp. Wordt een heerlijk hondje bij de juiste mensen en aanpak.

Mora


Mora is een jaar of 2 of wat jonger. Schuchter, zacht, maar ze vindt het soms ook spannend. Hebben mensen wel het goede met me voor? Maar ze wil heel graag. Springt al uit zichzelf bij de kinderen van het opvanggezin op schoot.

Sinds begin februari zoeken we ook voor Roemeentje Betty na ruim 3 jaar adoptie weer een nieuw huisje.

Betty


Betty is intens lief, knuffelig, heel leergierig, heeft een prachtige soort marmervacht, is graag met training en denkspelletjes bezig. Gebrek aan stabiliteit door omstandigheden hebben de gevoelige Betty en het rugzakje van haar start geen goed gedaan. Wie Betty rust, zekerheid en sturing geeft, consequent is en met haar traint op de gevoelige punten krijgt een fijne, lieve, bijzondere hond, waarmee het heerlijk wandelen is.

Februari 12 2017  Come on, fix it, Ted!

Van Marlies en Hugh kwam een heerlijk filmpje en bericht. Ze adopteerden de 5-jarigeTeddy op 15 oktober. Teddy woont in het paradijs op het schitterende Vlaamse land op een oude hoeve midden in de natuur. Hier volgen stukjes uit hun mail. En sla zeker het filmpje van 'waterbouwkundig ingenieur Teddy' niet over!

Dag beste mensen, Tijd voor een Teddy-update,

Teddy is in huis rustig en makkelijk. Ook reizen in de auto is geen enkel probleem. Inmiddels durven al onze katten de woonkamer weer binnen te komen en verdraagt iedereen elkaars aanwezigheid. Heel af en toe jaagt Ted er nog wel eens eentje de boom in, maar dat leidt niet tot trauma's.


We hebben een heel aparte eigenschap van Teddy ontdekt: hij is waterbouwkundig ingenieur ! Er lopen hier een aantal afwateringsslootjes en wanneer het water stroomt na een regenbui, is hij compleetgefascineerd en begint in de waterloop te wroeten: hij rent heen en weer, trekt aan takken en wortels, graaft...het lijkt wel alsof hij geleerd heeft blokkades weg te werken. Heel maf.


Andere honden zijn nog altijd een probleem. Als hij losloopt, stormt hij er blaffend op af en gromt en bijt naar ze. Aan de lijn wordt een snuffel van de vreemde hond ook meteen beantwoord met een hap. Laatst heeft hij Zoë, de 1-jarige labrador van buurman Frank en echt een lieve speelse goedzak, de sloot in gejaagd

We hebben Teddy meegenomen op familiebezoek in Engeland en dat ging prima. Hij kwam goed door de paspoort- en chipcontrole in Duinkerken, toch altijd spannend. Hij moest op de boot alleen in de auto blijven, doorstond dat allemaal heel kalm. Onze perro español wandelde door de straten van Cambridge en Londen en ging mee in de trein. Hij mocht mee naar de pub en voor deze ene keer op het bed in het hotel. Bij familie sliep hij bij ons op de kamer op zijn eigen deken van thuis. We gingen op bezoek bij vrienden met 4 jongens tussen de 3 en 14 jaar. Hij was verrassend goed met die lawaaierige kids en speelde uitbundig met ze, zonder gegrom of andere problemen. Liet zich aanhalen, ballen afpakken, verdroeg het gegil...dat hondje heeft ervaring met kinderen, dat kan niet anders.

Kortom: hij wordt steeds meer "onze" Teddy. Hartelijke groeten van Marlies en Hugh


Februari 11 2017  Interview Sierra Nevada

Respetar a los animalos es una obligacion:     Dieren respecteren is een verplichting

Amarlos es un privilegio:                                     Van ze houden is een voorrecht.

Met dit prachtige motto eindigt de ruim een half uur durende uitzending van de regionale tv Paravisa over refugio Sierra Nevada in Padul bij Granada die Esperanza al jaren steunt.


Inspirerende kracht: Anita Dufetel. Aan het eind zien we Anita met op schoot de 12 jaar oude Omi, symbool van hoop op onze nieuwjaarskaart, en vrijwilligster Maria Angeles, met Doris (nu Pippa). Beide hondjes vlogen 25 september met ons mee naar Nederland. Omi en Pippa zijn slechts twee van de prachtige voorbeelden van dit mooie werk, dat Anita al 25 jaar doet, 7 lange dagen per week. Samen met vrijwilligers, iedereen onbetaald. Ze vertelt over de noodzaak van deze privé refugio’s (shelters). De staat kent enkel perrera’s: dodingstations waar dieren op nare wijze eindigen. En ze noemt de vreselijke criadora’s, de illegale fokkerijen met onbeschrijflijke wantoestanden. En dan de casadores, de jagers, die honden afdanken op uiterst wrede wijze.

12-jarige Omi lag vergeten te kreperen in het dodingstation. Ook Pippa, 1 of 2 jaar, was daar gedumpt. Anita kon het niet aanzien en nam beide hondjes mee naar de refugio.

Adoptar, no comprar: Adopteren, niet kopen.

Anita roept mensen op gedumpte dieren een tweede leven te geven. Straathonden zijn meestal geen rashonden, maar wel fantastische kameraadjes voor wie liefde heeft, begrip, wat geduld en kennis. Je redt een leven. Veel Spanjaarden nemen een hond, maar die mag niks kosten. Rond kerst is een hond als cadeautje zeer in trek. Ze liggen in de supermarkt. Eind januari, februari worden velen weer gedumpt op straat en in de campo, het veld. Februari is ook de beruchte maand waarin jagers massaal gruwelijk doden of dumpen. Ook nemen studenten die zelfstandig gaan wonen soms een dier dat verlaten wordt als ze naar huis gaan voor vakantie bv. Een dier is een wegwerpartikel.

Voilà, une goutte, c’est tout: Zo, één druppel, dat is alles. Omi heeft een hartkwaal, mist een oogje, en het andere is heel slecht.

Omi houdt niet van oogdruppelen en borstelen. Omdat ze zo kwetsbaar is, eet ze en slaapt ze in deze wagen

Anita vertelt over het werk in de refugio, de adopties. De dieren krijgen medische zorg, vaccinaties, castratie/sterilisatie, chip, Europees paspoort, formulier met laboratoriumuitslagen van de bloedanalyse op Leishmaniose, Ehrlicea, Babesia, Dirofilaria.

  

Aan het eind toont ze een fotoboek van het jaarlijkse feestweekend in Kronach. Daar komen de in Duitsland geadopteerde honden met baasjes. Naast adoptiesteun zijn er altijd meer vrijwilligers nodig, plus donaties voor voer, medicatie, dierenarts, verbetering shelter enz. En heel wezenlijk is bewustwording, mentaliteitsverandering. Zo’n tv-uitzending is belangrijk. Net als het provinciale platform van de refugio’s: samen strijden tegen dumpen en mishandelen, samen pleiten voor castratie/sterilisatie, allereerst van teefjes om de stroom pups te stoppen. Ze pleiten voor het adopteren van oudere dieren i.p.v. het kopen van een pup. Voor voorlichting op scholen. Ze roepen de overheid op tot handhaving bij misstanden met boetes en straffen.

Het is onbegrijpelijk dat zovelen een dierenleven niet achten, al snel te duur vinden of hinderlijk of erger. Esperanza is blij te mogen bijdragen aan een samenleving die dieren respecteert. Zoals Anita en Maria Angeles zeggen: het is meer dan dankbaar werk. En dat straalt deze refugio uit. Kijk naar de prachtige kattenbeelden vooral in het tweede deel van de uitzending. In deze refugio is het ook altijd netjes en de honden hebben veel vrijheid. Je proeft zorg, liefde, respect.

  

Maureen heet Omi welkom                                                Omi heeft nu graspootjes in plaats van gruispootjes

Februari 7 2017  Lita en Din zijn op vakantie.

   

Lita en Din met hun nieuwe baasjes op vakantie

Zowel van Din als Lita een prachtige strandfoto gisteren. Lita is in Zeeland in een huisje. 20 januari ging ze naar Hoogerheide. Chris en Dimphy hebben een zwak voor kansloze oudjes. Brammetje, in maart overleden, en Chimo, op 4 december, waren al 15 toen ze kwamen. Nu was het huis (te) stil en bleef (te) schoon. De 3 nieuwe geluksvogels zijn Casper en Suus van 11 uit een Nederlands asiel en onze Lita, 10 geschat, uit Andalucia.


Boomertje/poedeltje Lita zwierf op straat, nog geen 4 kilo. De dierenarts heeft haar gesteriliseerd, een oogje verwijderd, een aantal tanden verwijderd. Conny, beheerster van refugio de Protectora, was zo begaan dat ze haar in huis nam.

  Aankomst in Nederland 20 januari, samen met Diana in de transportkennel

Dimphy schrijft: ‘het is een heel lief prulletje dat goed voor zichzelf kan opkomen, ook bij de twee anderen die op 18 december kwamen. En ze heeft het privilege dat ze naast hun bed mag slapen. Maar ze doen alles met hun drietjes. En de eerst schuwe Lita is nergens meer bang voor en doet alles vrolijk mee.

  


Lieve, ongecompliceerde, grote Border Collie Din is op vakantie in Zandvoort. Hij zat al een jaar in het shelter. Zo sneu voor een collie. Maar het geluk lacht Din nu toe.

  

                                                                                Op weg naar Nederland, samen met Trompa

We waren zo blij met het mailtje uit Uden van echte Collie kenners, die we niks hoefden te vertellen. Die zelf weten dat naast beweging (geen rondje om de kerk!) geestelijke uitdaging minstens zo belangrijk is. Ook voor de bijna 10-jarige Din die heel fit is en flink loopt.

  Bij Maureen in de tuin

2 januari ging hij naar hen toe. En het is meer dan een match. Din is dol op beiden, maar is als de schaduw van baasje Rogier. Hij gaat al gezellig mee naar het stamcafé waar hij van iedereen een kroemel (een Brabantse knuffel) krijgt.


Het oefenen met de bal gaat super enthousiast en hij is ook al mee geweest op klus in Dordrecht. Din is gelukkig.



Februari 5 2018  Vervolg Nature Association: 10 september kwamen Ana Banana en de pups Angel, Alvis, Archie, Crina, Craitza

Ana Banana werd Ana

  

Ana ging naar Maureen. We hadden geaarzeld. Was ze voldoende te socialiseren? Zouden we een goed plekje vinden? Al twee en een half, enkel het shelter gekend, nog met de fles gevoed daar. Ana kon er nog bij op de vlucht en als we het nu niet deden …. Maureen kreeg een bang hondje. Oude korsten op de kont (gebeten? vlooien?...?), vieze oren, trekkend met een pootje. Andere honden snauwde ze weg of dook er op. Pure spanning. Maar ze blijkt een overleefster. Maureen mocht haar vrij snel knuffelen en kammen. Piepballetjes blijkt ze gek op en ze kan rennen op haar platvoeten en kromme pootjes! Kortom, Ana is super op haar hoede voor vreemde mensen en honden, maar kan zeker leren vertrouwen.



En toen … dat mailtje. Van iemand die heel goed gelezen had en zei: die beschrijving van wat Ana nodig heeft, dat slaat op ons en op deze plek. 19 december ging Ana naar Fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam, midden in de natuur. Naar een bazinnetje dat aanvoelt, iemand die geen haast heeft. Met de Australian Shepherds Boy van 15 en Tintin van 3, Roemeentje Lila en de dogproof poes. Eerst ‘woonde’ Ana in een kamer met Boy. Na een paar weken begon buiten de kennismaking met Tintin en Lila. Stap voor stap. Beter te langzaam dan te snel. En ze rent op het fort! Is gezond en glanst! Wij gaan Ana bezoeken, ook al zal ze wel op afstand blijven. Meteen vertrouwen is een brug te ver.

 Angela en pups

De 5 pups gingen in opvang naar Kim in Zutphen. Alfis, Angel en Archie zijn pups van Angela die jaren op straat leefde in dezelfde wijk en meermaals pups had. Ze werd geraakt door een auto. De dierenarts verzorgde haar gewonde poot en verwijderde een oogje. Daarna ging ze terug naar de pups, inmiddels in een opvanggezin. Die gingen naar het shelter toen ze groot genoeg waren en het opvanggezin adopteerde Angela.

 In de box vlak na aankomst


Alvis werd Alfie

  

Alfie is de boef van het trio. Hij woont in Bornerbroek bij fantastische hondenmensen, met een fantastische ‘brother in crime’. Energieke, enthousiaste 2-jarige Jip had een maatje nodig, want oude Bram van 13 wil geen gedoe meer. Missie 1000% geslaagd! Jip is Alfie’s grote voorbeeld en idool. Waar Jip is, is Alfie. Samen slapen, gaten graven, in een noodvaart door de heerlijke bostuin van een hectare scheuren. Alfie is wel schuw naar vreemde mensen en op zijn hoede voor andere honden. De cursus was dus geen succes. Maar ook dat wordt beter. In het bos loopt hij al los. Helaas vindt ook hij het leuk oude Bram uit te dagen. En hij heeft altijd honger.

Angel werd Puck

   

Klara draagt Puck het shelter uit                                                                                              Puck met Sepp

Puck is het omgekeerde van Alfie. Ze heeft een hele kalme energie, is lief en makkelijk. Ongeschikt voor veel drukte. Je moet niet overheersend zijn, maar haar liefdevol uitnodigen. Puck is helemaal op haar plek bij een gezin in Amersfoort met oudere, rustige kinderen. Sportieve mensen die wandelen en in een tent kamperen. Puck vindt het heerlijk om lekker los te lopen in bos, zandduinen of polder waar ze vlakbij wonen. Nieuwe mensen zijn nog spannend, maar met het gezin is ze helemaal vrij en geniet van een stoeipartij met flosstouw.

Archie werd Ramzy wordt Marley

 

Archie kwam na ruim 4 maanden adoptie terug. Pats boem. We hadden net nog een lovend berichtje gehad met foto’s . Zondag 21 januari brachten we hem terug naar Kim. Stil en van zijn stuk. Archie is mooi van binnen en van buiten. Lief, bescheiden. Gelukkig ontspande hij vrij snel. Hij is dol op de 3 jonge kinderen en wil spelen met hond Sepp en de katten. Archie is goed en liefdevol behandeld, maar in veel situaties schuchter. Het schoolplein is spannend en te enthousiaste, vreemde honden zijn echt eng. Maar al spelend met Sepp belandde hij al in de IJssel. En nu wordt hij Marley. Op het schoolplein sloeg bij vrienden van Kim en Tijmen de vonk over. Ze dachten al een poos over een hond en zowel vader, moeder als dochter zeiden alle drie zonder aarzelen ‘dat is hem’. Zondag gaat hij naar zijn nieuwe thuis. Actieve mensen, met honden vertrouwd. Waar hij 100% gezinslid wordt. Ze hadden al campings gezocht waar honden mogen. En hij hoeft zelden alleen te zijn. Hij gaat vast en zeker op- en openbloeien bij hen.

Zusjes Crina en Craitza lagen in een doosje bij het shelter. Hoewel niet echt beschadigd, hebben ze in een belangrijke fase wel veel basissocialisatie gemist.

   

                                                                                Klara met Crina en Craitza                                     Bij Tijmen op schoot

Crina werd Nina

Nina’s baasjes werden op slag verliefd op dit levenslustige en open hondje, toen ze op zondagmiddag op een parkeerplaats bij het bos Kim met gezin en honden ontmoetten. 4 maanden eerder was hun Kooiker Dorus van 17 jaar overleden. Nina stal hun hart. Een heel pittig, speels dametje dat baasjes nodig heeft die er graag op uit gaan en haar uitdaging bieden. Maar die ook consequent zijn en haar begrenzen. Nina kende nog niks, maar leert met sprongen. Een cursus blijkt ook echt aan haar besteed. En met hondenneefje Piety is het elke keer feest.

Craitza werd Ilay

 

Ilay met Cooper

Ilay was verlegen en veel kalmer dan Nina. Ze ging naar mensen in Leerbroek die al 30 jaar altijd 2 honden hebben. Ook ervaring met rescue: hun 9-jarige Spanjaardje Cooper zat eerst 3 dagen onder de tafel, maar is nu een lief, sociaal dier dat goed de hondentaal spreekt. Na het overlijden van hun labrador was er weer een plekje en was Ilay de gelukkige. Ze was eerst erg onder de indruk van alles: verkeer, geluiden, meerdere mensen. Maar in de veilige thuishaven is het inmiddels een en al pret. Daar is Ilay een gezelschapsdiertje dat in huis en tuin (2500 m2) met Cooper de sterren van de hemel speelt.

Januari 31 2018  Een jaar ‘ Shelter The Nature Association’ van Carmen Milobendzchi bij Boekarest.

Begin vorig jaar startte onze samenwerking. Een vicieuze cirkel dreigde: de verzorging van 350 honden, 50 katten en 100 zwerfhonden in de buurt is zwaar en kostbaar. Net als de dringend noodzakelijke verbetering van het shelter. Beschrijving van dieren, nodig voor adoptie, blijft er dan bij. Helaas, hoe langer dieren zitten, hoe kleiner de adoptiekans bij gebrek aan socialiserende ervaringen. Enz.enz. Gelukkig lijkt het tij te keren. Lang niet alleen door onze hulp. Daarvoor zijn we te klein. En we helpen immers nog meer shelters/organisaties/individuen. Maar we zijn blij met de kleine steentjes die we konden bijdragen samen met Maureen uit Smilde en Hanke uit Scheveningen (al jaren de grote steun van dit shelter) en de opvang van Kim uit Zutphen. Een fijne samenwerking.

Esperanza deed een paar grotere donaties. De laatste kwam uit de opbrengst van de kerstaktie die we hielden i.s.m. de Samenwerkende Dierenclubs. Hanke biedt al jaren structureel grote steun en hield op 21 oktober via Esperanza een sponsorloop: 40 km door parken en duinen in/bij Den Haag en Schevingen. En we hielpen met de adoptie van 15 honden in totaal.

Met de donaties wordt bv. goed voer gekocht. Helaas krijgen de dieren vaak enkel broodpap. Verder worden dringende verbeteringen aan het shelter verricht. Zo is een stukje drainage aangelegd met onze steun. En zijn onderkomens voor de honden verbeterd, om de soms hele hete zomers en hele koude winters draaglijker te maken. Het is zo erg als honden sterven door kou bv. of dat het drinkwater door hitte besmettelijk wordt. Ook deden we kleinere bijdragen voor anti vlo/teek middelen en ontworming.

In maart 2017 vloog Hanke op en neer en kwamen Cleo en Dacia en Frangipani in opvang bij Maureen.


Cleo werd Lady

  

Lady en Bikkel                                     Lady en Vonk                                                               Lady

Lady, van augustus 2015, ging 16 maart naar Deventer bij Bennie en Yvonne die in oktober Bikkel uit Spanje van ons geadopteerd hadden. Voor Bikkeltje was het echt 5 voor 12. Lady was er beter aan toe. Carmen kreeg de melding dat iemand 2 hondjes buiten de deur ging zetten, een normale praktijk in Roemenië. Carmen haalde ze en wat bleek? Het was bij de flat waar eerder precies zo’n hondje werd gevonden. Dat hondje is geadopteerd door Hanke! Vermoedelijk dus nestgenootjes daarvan. Met de baasjes was eerlijke communicatie niet mogelijk, maar de plek en het uiterlijk liegen niet. Lady heeft nu een warm nestje samen met Bikkel en wordt nooit meer gedumpt.

Dacia werd Daisy

   

Daisy en papa                             Daisy Tama Twinkel             Daisy met Niki en Rafa

Kleine zwarte Daisy, geb. april 2016, werd door een Dacia-vrachtwagenchauffeur van de weg geplukt en afgegeven bij het shelter. Daisy was enerzijds heel energiek, boven op tafels etc. springend en anderzijds kon ze dingen heel spannend vinden. Logisch: in een shelter opgegroeid en niks van de gesocialiseerde mensenwereld gezien. Ze woont sinds 13 augustus in Zwanenburg bij lieve mensen met hondenkennis. ‘De rugtas zal geleidelijk van haar schoudertjes glijden’ schreef Marian. En: ze woont nu samen met de even oude en even ondernemende, vrolijke, sociale Shih Tzu Tama. Een match in alles. En vaak wordt het trio gecompleteerd met Twinkel van de overbuurvrouw.


Frangipani werd Franja en toen Faya

  

Faya en Pluto                                      Tussen Daisy en Bo Ghy                                       Faya met zusjes en Riri

Kleine Faya, nu ong. twee, werd met zusjes Fresia en Fuchsia gedumpt op een industrieterrein. Geen overlevingskansen. Dus nam Carmen ze mee. Faya kwam 27 april 2017 thuis bij Karin en Henri in Emmercompascuum. In opvang vond ze alles eng. Maureen zette piepkleine stapjes: in de tuin de lijn leren kennen, kijken naar de weg, op schoot zitten aan de weg ….. Gelukkig trof Faya mensen met een groot inlevingsvermogen. Plus een vriendje: haar kleine lookalike Pluto uit het Roemeense Calarasi èn een tuin van 1200 m2. Inmiddels is ze een klein racemonstertje dat een heerlijk duo vormt met Pluto.


Begin mei gingen wijzelf naar Roemenië. We bezochten toen eerst de opening van de met onze steun opgerichte kliniek in Cluj Napoca in Transsylvanië en gingen daarna naar Boekarest. We brachten uitgebreid bezoek aan het shelter en namen Constantin, Riri en Fresia mee terug. Ook in opvang bij Maureen.

Constantin werd Max

  

Met Hanke in Roemenie                                                 Max met baasje                  Max bij Maureen

Zwerven op straat en een lange shelterperiode hadden de stoere, ondernemende Max wat op zijn hoede en onzeker gemaakt. Maar baasje Ype stuurt het ong. 2-jarige hondje heel goed. Max vermaakt zich sinds 27 mei als geen ander in de Friese dreven. Weinig dieren hebben zo’n vrijheid. ‘Het gaat goed met het eigenwijze hondje, maar het is ook een gouden hondje’, schrijft Ype. Een wonderschone match: beiden eigenwijs en vrijbuiter. ’s Zomers in een camper op de Afsluitdijk. ’s Winters op het erf van de boerderij van Ype‘s zoon. Op beide plekken leeft Max zich uit: met verve! En inmiddels dik bevriend met de kleinkinderen en de labrador op de boerderij. Ook op Cornwerderzand houdt iedereen van het enthousiaste boefje.

Riri

  

Riri                                                                             Riri en baasje                                                      in Roemenie

Riri, geb. januari 2012, belandde als jonkie ondervoed en zwak in het shelter. En zat daar 5 jaar. Ze kwam met een vreselijk slecht gebit. 2 kiezen en brokken tandsteen zijn verwijderd. Toch bleef Riri verbazingwekkend sociaal naar mensen. Ze wil altijd even kennis maken. Maar honden heeft ze het minder op. Overleven in de herrie van 350 honden, waar soms conflicten uitbreken, is zwaar. Loslopen is dan ook geen succes, hoewel ze het conflict mijdt. Ze is sinds 5 augustus hond alleen bij een stel jonge mensen in Utrecht die heel bewust voor deze wat oudere rescue gaan. Ze zijn trots op wat Riri kan, hoe veerkrachtig ze is. Ze geniet van haar verse vlees, slaapt heerlijk, kan prima alleen zijn, is rustig en blaft niet. Speeltjes snapt ze niet. Dus spelen ze zelf veel met haar. Ze noemen haar een geschenk, een schot in de roos. En zijn trots: iedereen vindt haar speciaal en mooi.

Fresia werd Friemel

 

Spannend aan de weg                                               Thuis

Het zusje van Faya ging 3 juni naar Wageningen. Al snel lazen we op FB ‘Thanks fort his sweet girl. She does not go away again, not for even 10 million dollar.’ Kleine tere Friemel lag in de vliegcabine in een tasje aan onze voeten lag (dat mag niet op schoot). Bij Maureen had ze al veel geleerd, maar veel dingen waren nog spannend. Zindelijk was ze ook nog niet. Maar bij Martine en Corien die overlopen van liefde en veel kennis van honden hebben kwam het in no time goed. Friemel werd een heel vrij vogeltje. Na Zoë en Diesel, 2 rescues die er behoorlijk erg aan toe waren, heeft nu ook Friemel hier een gouden thuis gekregen.

In juli vloog Hanke met Jumpy, Gisela en Bubico naar Nederland. Ook die 3 gingen naar Smilde.

Jumpy

  

Driemaal Jumpy

Jumpy, een soort collie-spaniel mix, is uit een dodingstation gered en zat 2 jaar in het shelter. Geschatte leeftijd bij adoptie (06 augustus) zo’n 3 jaar. Nooit een goed leven gekend. En dan zo lief blijven. Jumpy was in opvang eerst een ongeleid projectiel, maar verlegen naar mensen. Ze moest leren steun te zoeken , als het eng was. We gunden het sportieve, energieke hondje een stoeimaatje en veel beweging. En dat kreeg ze. Bij een fijne familie in Wijchen. Een volledig omheinde tuin van 3 enorme grasvelden en een weiland plus maatje Lucky van 6. Dochter Mabel schreef recent: Lucky en Jumpy zijn dikke vriendinnen en spelen de hele dag samen. Jumpy is een schat, hartstikke slim, weet alles te vinden, al heel sociaal en aanhankelijk. Ze heeft veel hondenvriendjes in de buurt. Mannen vindt ze nog wat eng in het begin. Een heel aandoenlijk ritueel: iedere ochtend het baasje wakker kussen en knuffelen.

Gisela werd Gieske bij Maureen en toen Wiefke

  

Nieuw leven                                                          In het shelter                                    Scheerbeurt

Carmen zag haar in februari bij een bushalte. De dag erop weer en weer ….. een onontwarbare grijzige klittenbol. Sinds 2 augustus is Wiefke bij bazinnetje Bep in Ede. Ze zijn helemaal verknocht aan elkaar. Wiefke leert snel en heeft echt beweging nodig. Soms gaan ze fietsen, Wiefke los naast de fiets. Ze eet en slaapt heerlijk, soms de 2e helft van de nacht bij Bep. De kleinkinderen en Wiefke zijn gek op elkaar en de buurvrouw wil haar dolgraag opvangen.

Bubico werd Biko

  

Biko                                                                       met bazinnetje                                Jumpy, Biko, Anila in het shelter

Biko, 3 à 4 jaar, ging 8 juli naar het Zuidhollandse Ter Aar. Hij is genoemd naar Steve Biko, Zuid-Afrikaans strijder tegen apartheid en racisme. Woorden schieten te kort voor de lieve en vrolijke berichten die we krijgen van dit lieve, ondeugende hondje. Een hele kleine selectie.

‘Biko nam een duik in de sloot, toen hij aan de overkant een paar knappe hondendames ontwaardde, en werd door de eigenaresse daarvan opgevist.’

‘Kennelijk was hij illusionist, want hij is instaat de grootste kluiven te laten verdwijnen. Af en toe wappert zijn staart uit de struiken.’

‘Als oud communist heeft hij het niet op kerkklokken: luid geblaf. Dat wordt een onderhoud: ieder het zijne immers!’

‘De hele familie draagt hem op handen. Er moet een loterij uitgeschreven worden wie hem af en toe mag opvangen.’

‘Het levensverhaal van de eerste maanden van Biko bij ons krijgt het cijfer 10.’

Carmen schreef over Biko: he is so sensitive, peaceful and a little shy. He deserves the best. Na een redding uit het dodingstation en 2 jaar shelter op zo jonge leeftijd kreeg Biko ‘the best’!

10 september kwamen er met Hanke en dochter Imme maar liefst 6: de 5 pups Archie, Alvis en Angel (2 broertjes en zus) en de zusjes Crina en Craitza. Als 6e kwam de 2-jarige Ana Banana mee. Kim in Zutphen ving de 5 pups op en Ana ging naar Smilde. In het volgende bericht schrijven we hierover.

Januari 20 2018  Investeren in de adoptieprocedure: meer dan de moeite waard! Een paar citaten.

“FEEST !!! Vandaag vieren we dat Chico 2 jaar bij ons is! Dat betekent 730 dagen GELUK met ons ventje. Dat het nog lang mag duren <3 <3 <3 😍 😍 😍 🎶”

  

Chico droomt een beetje                                    Een zachte hand op Chico                            Chico is veilig

Chico leefde 7 jaar in een Spaanse refugio. Hij moest zoveel leren (kennen). Zijn baasjes combineerden liefde en heel geduldig oefenen. En nu? Chico pelde stapje voor stapje zijn wantrouwen af, gaat nu vol vertrouwen mee op stap en dit jaar zelfs emigreren naar Frankrijk!

“Met Mika gaat het goed. Ze is echt ons prinsesje, alleen de kroon ontbreekt.”

  

Mika, een klein boefje         Mika brengt vrolijkheid                                                   Mika en vriend

Mika liep rond in een Hongaars bos. Alweer meer dan 3 jaar denkt het pittige terriertje nu dat het lang leve de lol is!

“Dat er maar veel honden geluk mogen hebben als Charley en er ook zoveel mensen net zo blij zijn als wij met Charley. Het gaat super goed. Zoooooo gelukkig samen.”

  

Charley is al vereeuwigd                                Charley is vrij en blij                                                                Charley is thuis

Charley, ruim 4 jaar en al meer dan een jaar in het shelter, kon zijn energie totaal niet kwijt. Wij zagen enkel een geweldig dier, net als baas Mark.

“Oud en Nieuw zal nooit meer hetzelfde zijn. Mulan kwam erbij. 2 jaar alweer!”

  

Mulan                                                                                Mulan en Snoet lepeltje lepeltje

Mulan, van zwerver langs de snelweg in Spanje, tot dierbaar gezinslid en grote vriendin van lookalike Snoet.

“Groeten van Rumbo en mij. Wij maken het goed en zijn zielsgelukkig samen.”

            

      Rumbo: I think I like it here                             Rumbo gaat dagelijks mee naar tuin en bos 

Al meer dan 5 jaar! Rumbo, een prachtige Bouvier-achtige mix, kwam van een Spaans dodingstation. De ongeleide stuiterbal is een slim, levendig dier dat rust vond.

Januari 16 2017 Fijne berichten rond de jaarwisseling, te beginnen met Hongaartjes Mo, Max, Beer, Pluto, Chica.

Puli hondje Puddy > Mowgli > Mo, had een heerlijk jaar, voor het eerst in zijn 5-jarig leventje. 4 jaar lang zonder onderdak aan een ketting, amper eten en drinken. Het was 5 voor 12 toen buren aan de bel trokken bij Nederlander Jochem. Het zwaar verzwakte hondje was enkel klitten, in zijn ogen waasjes. Een hondje waarin je lichamelijk, maar meer nog geestelijk moet investeren.


Mo is zo opgebloeid bij een lieve familie in Heerenveen. Toch beet hij laatst een vriendin van hun dochter in haar been. Ze kwam heel plotseling binnen: te onverwacht, te eng. Mo’s onveilige verleden werd getriggerd. Ook denken ze dat Mo slecht ziet en mede daardoor zo fel is, ook uit voorzorg. Verder enkel goeds. Met maatje Baloo, een stabiele Bouvier, en kat Pelle is Mo dikke vriendjes. En bazinnetje Laura is alles: hij wil alleen maar dicht bij haar zijn.

   

                                Mo en Baloo vóór en na knip                                                                  Mo en Pelle

Kika > Chica en Pluto

16 april 2015 ging de 5 maand oude Chica, mix Rottweiler-Vizsla, naar Broek op Langendijk. Chica had naar Hongaarse normen goede baasjes. Maar zoals meestal was de moederhond niet gesteriliseerd, en meer honden was te duur. Dus wachtte Chica een nare dood in het dodingstation. Nederlanders Ingrid en Peter uit hetzelfde dorp trokken zich haar lot aan.Het regende reacties voor de mooie Chica. Maar met het Rottweilerstuk moet je oppassen. Honden die lang puberen en goede leiding behoeven. We zochten dus kenners van dit type hond die veel investeren in opvoeden de eerste paar jaar. Het gaat nu super met Chica. Hoewel uiterlijk een Rottweiler blijkt haar karakter echt Vizsla: lief en zacht.

  

Kika                                                                            Pluto

Een paar maanden later kreeg Chica de sensibele Vizsla Pluto als speelmaatje. Ingrid en Peter vonden Pluto, ongeveer anderhalf, op straat. Alles was vreemd en nieuw voor hem. Hij had beslist geen goed leven gehad. Inmiddels is zijn leven een feest. Elke dag een paar uur banjeren in een heerlijk losloopgebied. Het gaat heel goed met Pluut en Chic, schreef Chantal.

Max en Beer


Deze 2 prachtige dieren, zo’n anderhalf, vonden Ingrid en Peter in 2014 in een Hongaars bos. De mooie herder Max en de prachtige, indrukwekkende mix Beer. Het was duidelijk dat de energieke Max zich enerzijds aan de gemoedelijke Beer optrok, maar anderzijds ook het voortouw nam. Beiden hadden veel sturing nodig. Zoals zo vaak bij rescuedieren was er wantrouwen naar vreemde mannen: grommen naar bezoek, postbode. Daar is nog over gecorrespondeerd. De hond mag immers nooit het voortouw nemen door te grommen. Er zijn boeken en cursussen die prachtige tips geven. In dit geval bv. zo goed opvoeden, dat de hond bij bezoek gehoorzaam naar zijn plek gaat. Dat bezoek negeert de hond en pas als de baasjes het toestaan, wordt er kennis gemaakt. Het gaat nu hartstikke goed met de twee.

Beer woont aan de Linge en heeft een tuin van 2000m2. ‘We zijn heel gelukkig met hem. Hij is gezond en heel lief.’

  

Max woont in Friesland met bos alom en een halve hectare tuin. Hij is gek op water. ‘Met Max gaat het prima. Een schat. Soms nog wel extreem druk bij sommige personen. Als ik in de douche ben, komt hij er gezellig bij.’

  

Januari 1 2018 Wij wensen al onze dierenvrienden een gelukkig en gezond Nieuwjaar


December 31 2017 SAMENWERKENDE DIERENCLUBS NODIGT ESPERANZA UIT VOOR DE KERSTAKTIE 2017 

   

De eindstand donaties kerstactie  bedraagt € 855,-. Inclusief 50% verhoging komt dat op een totaalstand van € 1282,50. Een prachtig resultaat

Elke van 16 – 31 december 2017 gedoneerde euro wordt verhoogd met 50 %!

We hopen op brede steun onder het motto ‘elke kleine donatie maakt het verschil’.

NLTRIO 0198487509 St. Esperanzahoopvoorhonden Bolsward

Onze kerstgedachte: ‘Ieder dier verdient een plekje onder de zon’

In de zomer en met kerst organiseert stichting Samenwerkende Dierenclubs een sponsoractie. Alle donaties die de deelnemende stichtingen ontvangen in de aktieperiode wordt verhoogd met 50 % door hun vaste sponsoren (site www.samenwerkende-dierenclubs.nl). Afgelopen zomer mochten we mee doen en ook nu tot onze vreugde. We kunnen daarmee de steun verhogen aan onze projecten in Spanje en Roemenië. En de laatste tijd konden we extra kansloze dieren helpen: oud, gehandicapt, uit dodingsstations. Iedereen verdient een plekje onder de zon. Ook als je niet voldoet aan de norm van het plaatje mooi, leuk, schattig, jong ….. We hebben zulke prachtige adopties de laatste tijd. En wat maakt dat allereerst het dier, maar ook de adoptanten en ons gelukkig. En niet te vergeten de mensen in Spanje en Roemenië die zo hard ploeteren voor deze dieren.

Onderstaande tekst en foto’s staan op de site van de Samenwerkende Dierenclubs. Wij hopen dat vele bekenden en onbekenden het werk van Esperanza in deze kersttijd gaan ondersteunen.

Esperanza betekent hoop, hoop voor de stemlozen: juist ook voor de meest kwetsbaren.

Preventie, mentaliteitsverandering, goede dierzorg, verbetering opvang: onze missie. Esperanza investeerde ook dit jaar fors in de zwerfdierenkliniek in Transsylvanië en gaf donaties aan shelters bij Boekarest en Granada. Samenwerking staat hoog in ons vaandel. Veel energie gaat naar opbouw van betrouwbare contacten/samenwerkingsverbanden. Naast projecten helpen wij met adoptie. Door een zorgvuldige adoptieprocedure kregen veel dieren, ook ouder, gehandicapt, uit een dodingsstation gehaald, een prachtig nieuw leven in de afgelopen jaren.


12-jarige Omi zat met oogjes vol zweren in een dodingsstation te kreperen. Haar ene oogje is verwijderd. Het andere, dat blijvend gezalfd moet, ziet slecht. Dat is niet het enige. 25 september lieten we Omi komen, niet wetend hoe lang ze nog heeft. Ze scharrelt nu heerlijk rond, smikkelt van haar speciaal voer en van het gras onder haar pootjes.


Vero is door een ongeluk geheel verlamd geweest. Hij kreeg intensieve therapie en Esperanza schonk een rolstoel. Hij is intens gelukkig.


Blinde Lucy was angstig en onzeker te midden van een hele grote roedel honden. Nu loopt ze zelfs los op de hei bij Apeldoorn. In huis merken ze niet dat Lucy blind is.


Voor de oude Trompa van 11 zou de koude winter in het shelter een ramp zijn. Ze kwam in oktober en hoewel al in haar bonustijd, is Trompa inmiddels geadopteerd en geniet volop.


10-jarige Lita liep ziek en graatmager op straat. Haar oogje is verwijderd, tandjes getrokken en in januari komt Lita naar Nederland; geadopteerd door mensen die al jaren oudere dieren een prachtig pensioentje geven.


Ana is 3 maanden in Nederland. Ze kende alleen een shelter met 350 honden in haar bijna 3-jarige leven, dus elke socialisatie gemist. Shelter The Nature Association van Carmen Milobendzchi bij Boekarest doet er alles aan om hun 350 honden, 60 katten plus 100 in de buurt zwervende honden te verzorgen en te voeden. Loodzwaar. Hete zomers, zware winters. Vaak krijgen de dieren enkel broodpap. Gebrek aan alles. Graag helpen we Ana’s shelter opnieuw. En Ana? Die heeft een thuis gevonden!

Op de site van Esperanza geven vele verslagen en foto’s een beeld van onze inspanningen: www.esperanzahoopvoorhonden.nl. Wij hopen op brede steun. Die zal onder meer gaan naar de kosten voor voer, medicatie en dierenarts voor Omi en shelter The nature Association in Boekarest.

Doe mee aan de actie en doneer de komende weken aan Esperanza


December 29 2017  Alle hulp welkom voor shelter The Nature Association: Hoop op een mooie toekomst!

   

‘Hoop betekent niet dat al je wensen uitkomen. Hoop is geloven dat wat je doet betekenis heeft en zinvol is.’

 

  

Voor dit shelter van Carmen Milobendzchi vragen wij extra aandacht met onze kerstactie (zie bovenste sitebericht: Samenwerkende Dierenclubs). Wij hopen opnieuw een mooi bedrag te kunnen schenken voor de 350 honden en 60 katten. En voor de 100 zwervers op straat rond het shelter.

 


Met goed voer i.p.v. broodpap. Ook zijn vele investeringen nodig: elektriciteit, drainage, verbetering van opslag e.a. ruimtes, kennels die meer bescherming tegen zomerhitte en winterkou bieden. Godzijdank bleven dit jaar tot nu toe extreme kou, vorst of sneeuw uit. Elke winter bezwijken zwakkere dieren.

 

 

We blijven dromen. Naast financiële steun konden we in 2017 helpen met 15 adopties. De één baarde meer zorgen dan de ander. Maar alle 15 hebben het zo goed getroffen. Een zorgenkind was Ana. Zondag 17 december zagen we haar nog in Smilde, bij Maureen. Zo schuw. Met de fles in het shelter grootgebracht. Ze kende slechts enkele mensen, zag nooit de buitenwereld. Moest zich staande houden tussen talloze honden. Vaak oorverdovend geblaf. Een enorme achterstand. 19 december ging Ana naar de schitterende middle of nowhere van fort Nigtevegt, onderdeel van de stelling van Amsterdam. Naar een bazinnetje met de rustige energie waarbij Ana stapje voor stapje naar buiten zal kunnen treden. Wie weet wat ze nog leert en aankan in de toekomst.

  

De eerste dagen bewoog Ana amper, trilde soms, poepte niet. Wat kun je dan blij zijn bij de eerste poep, de eerste lik over de neus van het bazinnetje èn, echt waar, het eerste sprintje in de omheinde tuin! Ana’s adoptie is een groot cadeau.


10 september: Alfie verlaat het shelter

Een andere geluksvogel is Alfie. Op 10 september kwamen er 5 pups aan waaronder Alfie. Met 4 andere pups en hun aangereden moedertje van straat gehaald. Alfie heeft fijne baasjes die veel in hem investeren èn een omheinde bostuin van een hectare èn ………… Jip. De overenthousiaste Jip had een vriend nodig. Oude Bram wil dat gespeel en geren niet meer. En zie: een vriendschap voor het leven. Alfie was door 4 maanden gemiste socialisatie schuw buiten de eigen, vertrouwde kring. Bij vreemd bezoek plaste hij direct in huis en de cursus was geen succes: op zijn hoede voor andere honden. Maar het gaat steeds beter.

  

Alfie en Jip

Jip is Alfie’s idool en baken. Waar Jip is, is Alfie. Samen slapen, samen onvermoeibaar door de tuin scheuren. Samen gelukkig!

December 27 2017  Kleine Houdini Doris heet nu Pippa en woont in Assen

  

25 september vloog ze mee naar Nederland met Omi, beiden door Anita van refugio Sierra Nevada gered uit het dodingstation. Op de open dag op 7 oktober van Dierenartsenpraktijk Glas in Diever had ze gelijk belangstelling en op 9 oktober was ze voor goed thuis. Ze zou 2 jaar zijn, maar gezien haar pupgedrag ….. In de refugio klom ze als een ware Houdini het hek in. Toen al vermoedden we: ik loop niet weg, nee, ik wil bij jullie zijn.

 Open dag in Diever

Pippa is een baasgerichte kleintje dat opvoeding en veiligheid nodig heeft. Alles draait om vertrouwen. Van bovenaf benaderd worden is wat eng en kinderen zijn ook wat bedreigend. Bij Jeanet en dochterTessa vindt ze de basisveiligheid die ze zo nodig heeft. Mensen met ervaring met een rugzakje, met echte hondenkennis van Bullterriers tot Spaanse mixjes.

  

In dit warme, veilige thuis bloeit Pippa. Op de slaapkamer slapen vergroot haar vertrouwen. Bij de paarden was het eerst heel spannend. Door heel kalmpjes aan te doen, werd dat steeds minder. Nu rent ze vol zelfvertrouwen rond in de paardenbak met haar huisgenootje Rufo van 7 jaar, ook uit Andalucia. Rufo is echt een grote, extra bonus voor Pippa. Dikke vriendjes zijn het. Een paar keer per dag is het echt spelen geblazen. Pippa pikt hem van alles af. Ze is baasgerichter dan Rufo. Als het bazinnetje maar dichtbij is, loopt ze als een directrice door het park.


December 26 2017  Harry Potter werd Vinnie en gaat als een speer! 

December 24 2017 Zo mooi, zo lief: blije speelvogels Turbo en Vinnie

  

Nog geen 2. Al zo vaak verkast. Het allereerste stuk van Turbo’s leventje is onbekend. Broodmager zwierf hij op straat en werd getreiterd. In de refugio bleek hij ondanks alles zo lief gebleven. 25 september vloog hij mee naar Nederland en had bij Chantal 2 gouden weken. Onvermoeibaar speels. Maar ook makkelijk te sturen. Hij leert snel en wil graag lief gevonden worden. En kan in huis heel rustig zijn, als hij aan zijn trekken komt.

  

Bij de kinderen van Chantal                                                                                                          nog in de refugio

Turbo had verreweg de meeste belangstelling van de 2e kans hondjes op de open dag van Dierenartsenpraktijk Glas in Diever op 7 oktober. Maar het ging minder glad dan verwacht. Na wikken en wegen maakten we een keus. Helaas, met de jongste van het gezin was het geen goede combinatie. Na een maand kwam hij terug, nu in opvang bij Astrid waar hij de sterren van de hemel speelde met Whippet Ivy. Opnieuw regende het reacties. Turbo lijkt sprekend op een Smous, waarvoor mensen in de rij staan.

op de open dag bij dierenarts Glas in Diever

En Vinnie

Dit kleine, een tikkie stoere chihuahua mixje van zo’n 2 à 2 ½ jaar kan keihard rennen. Gek op speeltjes. Een intens lief knuffeltje, dat graag bij je ligt, maar een lange wandeling met flink de pas erin zeer kan waarderen. Toch zit in het dappere, bruisende mannetje ook een onzeker kantje. Achtergelaten op een hondenspeelplaats en waarschijnlijk zijn tijd gesleten op een balkon of patio, wat helaas vrij gebruikelijk is in Andalucia. Hij kwam naar Nederland met de even kleine Piper: we doopten ze Pottertje en Pietertje. En sinds 4 november woont hij in Hoogeveen als Vinnie.

  

Met Vinnie gaat het beter dan we ooit hadden durven dromen. Hij voelt zich zo thuis. De combinatie van rust en ervaring die de baasjes uitstralen doet wonderen. Hun hele familie bestaat uit echte dierenmensen. Hun laatste hond was een Stafford, die een slecht leven had bij een drugsgebruiker. Wel wat anders dan Vinnie, maar dit formaatje is natuurlijk een stuk handiger in veel situaties. Vinnie heeft de combinatie van ervaring en rust nodig. Er zit geen kwaad bij, maar hij had weinig tot niks geleerd. Knalde ook zo op schoot, kop koffie in je hand of niet ….

    

En naast veiligheid, rust en sturing, krijgt hij veel beweging en afleiding, wat hij ook nodig heeft. Bij dit alles gedijt Vinnie zo, dat hij supersnel leert. Echt waar: na 18 dagen ging Vinnie al mee op met de vrachtwagen van het baasje naar Denemarken. Vrouwtje was ook mee natuurlijk. Ze hadden er volop vertrouwen in en het verliep flitsend. Hij wist al binnen een dag dat je niet op schoot mag, als de moto draait, maar zodra die stopt ….. hupla. Zijn ziel en zaligheid: de baasjes: als die er maar bij zijn.

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at


Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop