BLOG: ESPERANZA HOOP VOOR HONDEN

U kunt ons steunen door te storten op Stichting Esperanza te Bolsward NL13 TRIO 0198487509

BIC:TRIONL2U  Giften zijn aftrekbaar

Handelsregister Kamer van Koophandel-nummer:                                              52219410

RSIN-belastingnummer voor de ANBI-status:                                                      850348213

Stichting Esperanza Hoop voor Honden heeft de gedragscode van de (Stray) Animal Foundation Platform (AFP) ondertekend en werkt geheel volgens Nederlandse en Europese wetgeving bij het vervoer, het houden en verzorgen van dieren ( Besluit en Regeling Houders van Dieren uit 2014). Dat houdt in dat de opvanglocatie een ubn-nummer heeft en de stichting een nVWA-registratie om haar adoptiewerk uit te voeren.

UBN- nummer opvanglocatie                                                                                                  6444172          UBN

nVWA Registration of European Trade Recognition, EG approval number:                    317612            nVWA-RVO


ONS BLOG staat onder Ter Adoptie

(dit blog is tevens het voor de fiscus verplichte verslag van activiteiten, inclusief de achterliggende blogspots onder de tab 'oude blogs)

Ter Adoptie

Esperanza en de Ranjaclub werken regelmatig samen bij adoptie. Op de blog van de Ranjaclub staat uitgebreidere informatie met foto's en filmpjes

Momenteel ter adoptie: Pirate, Snoopy, Lima, Bente, Baloo, Oskar en Lia

      Pirate (m) 01 jan 201

              

Snoopy nov 2015

      Lima jan 2011

           

           Bente dec 2013

                      

Baloo sept 2012                                                                                                          Oskar januari 2017

        

Lia sept 2019

Pirate en Lima komen uit de refugio Sierra Nevada te Padul Granada Andalucia

Snoopy, Bente, Baloo, Oskar en Lia komen uit de refugio Protectora te Fuente Vaqueros bij Granada Andalucia

BLOG ESPERANZA

Juli 26 2021 De tijd vliegt

Sinds laatste sitebericht vele ontwikkelingen. Eerst maar verslag van onze camperreis 2-9 juli, langs 7 Esperanza honden. 3 juli Hachi, Etten-Leur en Titan, Westmalle. Een positieve ervaring voor Hachi: 2 hondjes over de vloer, niet onder de indruk van jouw onzekere kant. Buiten blaft of gromt hij vaak naar honden. O.i. pure onzekerheid. Loslopen zou wrsch. helpen. Maar ja, daar moet je als baasje naar toe groeien en het kan niet overal. Ook doen andere baasjes soms lastig. Gelukkig gaat het verder prima en zijn ze dol op elkaar. Zijn gezondheid (hij had in het begin 2 keer een soort aanval) is nu perfect.

           Hachi

Titan komt van ver en bleef op afstand. Er is een groot contrast binnen-buiten. Binnen bivakkeert hij veel helemaal achterin zijn gangetje onder de trap in de kamer, hoewel zijn mand vooraan, dus op de rand met de kamer staat. Wel slaapt hij daarin. Titan’s eerste 4 levensjaren waren instabiel (straat- refugio-adoptie-weer refugio). Hij had vast geen huiselijk leven bij zijn Spaanse adoptiegezin. Echt vertrouwen heeft hij niet opgebouwd. Maar buiten is hij blij, goed met mens en dier, kan soms loslopen en geniet. Gelukkig heeft hij fijne baasjes met engelen geduld. Ze houden van hem en accepteren hoe het gaat lopen.

Titan

4 juli waren Merijntje (Merlin) in Hoogerheide en Cas in West-Souburg (Vlissingen) aan de beurt. Merijntje is pittig naar andere hondjes met daaronder een onzeker kantje en behoefte aan veiligheid. Het ging direct geweldig. Ook met hun andere honden en die van hun zoon.

Merijntje

Cas(cabel), teruggekomen van zijn 1e adoptie (toch niet rustig en voorspelbaar genoeg) doet het nu super. Zo’n lieverd. Rafa pikte zijn mandje in, dus dat was wel even krachten meten. Cas is ook gek op Els haar schoondochter (en omgekeerd). Dat is fijn, want zij is achtervang voor het leven. Cas kan al even alleen blijven: ‘Ik ga even bananen kopen’, zegt Els dan altijd. Daar is hij dol op.

Cas

5 juli Terneuzen voor Limon en daarna 5 km verder Zaamslag voor Tango (nu Bowie). Limon loopt vanaf dag 1 rond alsof hij hier zijn hele leven woonde. Samen met bazinnetje in de heerlijke tuin waar ook een 50 jaar oude schildpad rond loopt, mee in de camper, op de fiets, alles is leuk. En wat een pracht match met Kitty en Rafa. Als trio volgden ze het bazinnetje (niet geheel belangeloos).

Limon

Tango, nu Bowie is prachtig geworden. Mooie lange haren bij oren en poten. Mix Spaniel, Heidewachtel??? Bowie en Kitty was het niet. Beide een onzekere kant. Rafa is onverstoorbaar bij andere honden. Zo nodig een effectief signaal (zonder ooit het conflict te zoeken), als het irritant of opdringerig wordt. Conny heeft enorm geïnvesteerd in Bowie met geduld en tolerantie. Hij pieste oa lange tijd gordijnen onder. Maar nu krijgt ze loon naar werken. Hij wordt socialer met honden, zwemt graag, loopt sinds kort op mooie, veilige plekken los en komt dan goed terug. Hoewel echt zwaar in het begin, is ze dol op hem. Hij boft met zo’n leuk bazinnetje dat zo (na)denkt en niet snel een dier terug brengt.

Bowie Tango

Terugreis via Oost-Nederland. In Kilder woont Nina, het enige Roemeentje van de reis. Adoptie 2017, als pup. Met haar zusje lag ze in een doosje bij de poort van shelter ‘The Nature Association’ bij Boekarest. Een zelfverzekerd, pittig, intelligent typetje, dat uitdaging nodig heeft naast begrenzing en duidelijkheid. Ze is gek op graven, haar balletje, knuffelen en ’s avonds na het eten met baasje een tukkie doen op zijn schoot. 2x per week haalt oma haar: eerst naar oma’s huis, halsbandje van oma’s vorige hond om, een boswandeling, middagslaapje, broodje worst, weer naar huis. Zulke rituelen maken je toch gelukkig?

Nina

Juli 10 2021 Din zweefde weg

   

Altijd mee, in Nederland en Duitsland. Ook afgelopen woensdag. Het door de coronacrisis zwaar getroffen evenementenbureau van de baasjes mocht weer van start. Eindelijk. We gunden het hen zo. Mensen die niet klaagden, maar alternatieven bedachten en intussen de zweefmolen grondig restaureerden. Maar de blij begonnen dag liep anders af. Din overleed aan een herseninfarct. Dit schreef Din's baasje met wie hij een onverbrekelijke band had, wiens schaduw hij was: 'We hebben na maanden weer samen mogen zweven, maar geheel onverwachts zweef jij naar de hondenhemel, lieve Din, ik ga je missen.'

       

Din was bij adoptie in jan. 2018 bijna 10. Hij kreeg 3.5 onvergetelijke jaren. Hij genoot van de schapenlessen, van de ochtendknuffels waarmee elke dag begon (de enige reden voor een minder goed humeur was als dit niet uitgebreid genoeg was). En

altijd mee op klus, mee naar het stamcafé, kreeg van velen een kroemel (een Brabantse knuffel). Drukte maakte Din niks uit.

       

Din stierf in het harnas, nog fit. Rogier en Monique: heel veel sterkte. Wat zal het leeg zijn zonder deze fijne, lieve kameraad. Dank voor de prachtige jaren die jullie Din hebben gegeven.

        

Juli 10 2021 Niet saai de afgelopen weken

Rondreis met gehuurde camper langs 7 Esperanzahonden, aankomst 7 nieuwe honden en, dikke klap op de vuurpijl, niet alleen serieuze, ook geschikte reacties voor onze langzitters. Dus veel water door de zee, maar o, wat een afloop. In april was Pirate 2 jaar in opvang en in mei Fenna en Paulina ook. En, geloof het of niet, maandag 28 juni huisbezoek voor alle 3, na elkaar. Eerst naar Tegelen, toen naar Kloosterhaar. Oef, wat spannend, zou het nu echt… Pirate en de zusjes vragen een extra specifieke plek en dito begrip. Dus diep graven, heel veel info uitwisselen heen en weer, intensief bellen, tot slot huisbezoek. Nagelbijten en vingers opeten. En … het mocht zo zijn. Dinsdag 29 juni zijn Fenna en Paulina (nu Pauly) opgehaald uit Smilde.

   

Bij Maureen

En we krijgen ontroerende berichten. M.n. voor Paulina vreesden we een zware overgang, maar ze voelden zich direct veilig bij 3 baasjes die precies die rustige en liefdevolle ambiance bieden die ze nodig hebben. Niks verstoppen en bevriezen (van de trits fight, flight or freeze is fight hen onbekend). Ze laten zich aaien, genieten van borstelen en van de grote, paradijselijke tuin in een buitengebied waar alom in de natuur gewandeld kan worden. Ook al toenadering met hun Spaanse hondje Sophie. Ze blijken bij Maureen enorm ver gekomen te zijn. Pauly duikt ook hier in etensborden, maar hopelijk gaan de herinneringen aan hun ellende w.o. de wanhopige honger nog verder slijten.

     

Refugio                                  Hoop op eten


  

Paulina en haar in de vrieskou geboren pups in de refugio

   

                Onze lieve meisjes zijn thuis

Pirate gaat wrsch. komende woensdag. Ze werken momenteel met man en macht om de grote tuin veilig en aangenaam te maken. Pirate wordt met open armen ontvangen. En dat verdient hij na zijn nachtmerrie in Spanje.

   

Pirate Spanje

Het is nog als een soort droom. Hoe vaak stond onze driepoter met zijn vreselijke geschiedenis op de site? Nooit de geschikte reactie: bv. geen tuin met gras plus afzetting hoog genoeg opdat hij afziet van pogingen overheen te springen, wat hij, indien nodig in zijn ogen, doet met doodsverachting. Met weer verwondingen van dien. En hij heeft genoeg littekens en fysieke makkes. Ook moet een baasje natuurlijk overwicht hebben. Pirate heeft verlatingsangst, razend snel dingen door en laat zich niet commanderen. Dat vraagt rust, geduld, creativiteit. En dat is deze open en trouwe hond waard. Gelukkig hoeft hij nooit alleen te zijn. Toch zijn we nerveus voor de overgang. Maureen is zijn vrouwtje al 2 jaar en zij kan dit trouwe dier niet uitleggen dat ze hem niet dumpt, maar dat hij het juist fijner krijgt. Hopelijk gaat het als bij de zusjes.

        

Pirate bij Maureen

Juni 25 2021 Een rustige, liefst landelijke plek, een baasje dat zekerheid en knuffels geeft, een tuin, een stabiel speelmaatje.

Dat verdient Oskar: lief, aanhankelijk, trouw, ondanks 4.5 jaar pech. Zwierf als kleintje op straat, ong. 8 mnd oud. Lang verblijf in refugio Protectora bij Granada volgde: okt. 17 – juni 19. Toen adoptie in Spanje. Nov.20 weer terug met een flink rammelend verhaal. Misschien was hij erfhond oid en is er niks in hem geïnvesteerd. In Ned. kreeg hij snel een thuis: 16 jan. 21. Eerst ging het goed, maar in de 5 maanden adoptie liep zijn stressemmertje gestaag vol- en ten slotte over. De woon- en wandelomgeving bevatten veel te veel prikkels voor Oskar. M.n. buiten werd hij steeds banger wat zich door vertaalde naar binnen: bv. angstig blaffend reageren op vreemde mensen en geluiden.

              

         

Aankomst in Smilde 6 jan. 21

In de week opvang in Smilde viel ons niks op. Hij maakte contact, rende vrolijk rond in de tuin met andere honden. Wel vond hij bij het lopen aan de weg veel dingen eng. Maar ja, de overgang is groot. En als het in basis goed zit, bouw je stapsgewijs het wennen aan alle facetten van de nieuwe leefomgeving op. Nu blijkt dat Oskar zich niet veilig voelt, als het te druk is of er te veel onbekende elementen, plotselinge dingen of wisselingen tegelijk op hem afkomen. Houdt hij overzicht, dan is het een lieve knuffel die gaat voor zijn baasje. In een rustige thuisomgeving is hij dus op zijn best. Ook geen drukke, onvoorspelbare kinderen of zoete inval.

                    

Opvang in Friesland

Oskar arriveerde 6 juni in de opvang in Friesland als een heel bang vogeltje. Gelukkig komt hij al meer tot rust. Ook buiten, waar hij eerst bijna alles als potentieel onveilig ervoer, krijgt jij betere momenten. Hij blijkt water heerlijk te vinden!

Overigens kan hij goed met andere honden, vindt autorijden prima en is heel zindelijk. Wij hebben vertrouwen dat Oskar veerkracht heeft, maar het gaat niet zo maar.

Juni 21 2021 Drie mooie berichten

Bijzondere Darwin kreeg een bijzonder thuis

20 maart arriveerde hij (site 27 april), imposant in alles: karakter, uiterlijk, gewicht (ong. 70 kg), zo’n 3 jaar oud. Darwin zwierf rond. Na enkele weken lukte het hem mee te nemen naar de Protectora. Daar vond hij zijn perfecte rol: ‘campandu a sus anchas y controlando todo’: ‘kamperend op zijn gemak en alles controlerend’. Alles aan hem ‘groot en nobel’. Ze waren stapel op hem. In de woorden van refugio-beheerster Conny (oorspr. Duitse): ‘zu freundlich, ein Traumhund’. Hij kwam niet ter adoptie uit vrees voor foute reacties. Velen willen deze Mastin typen als waakhond, ook een eenzaam bestaan. Maar mbt het overnemen van de rol van de overleden Pyrenee Bo-Ghy in Maureen’s roedel schreef ze: ‘Bei dir hätte ich gar keine Bedenken’.

      

Darwin mist socialisatie. Geen huis gewend. De buurman moest helpen hem op de avond van aankomst in huis te krijgen, rustig duwend tegen zijn kont. Nu wordt met voer geoefend hem in de auto te laten stappen. Hopelijk kan hij dan eens mee op een rustige wandeling langs de akkers bv. en wordt zijn wereld wat groter. Tot nu klopt alles: zeer zelfstandig, waaks, meer dan lief, ook met kinderen, laat zich niet door etterbak-hondjes uitdagen, zeer rustig en behoedzaam in contact leggen.


Officiële adoptie door Maureen: 12 juni, haar verjaardagscadeau van Esperanza. Wij hopen dat Darwin verder groeit in zijn rol en dat er vele gelukkige jaren volgen.

Limon

       

In sitebericht 5 juni vermeldden we de terugkomst van Limon. Niet omdat het geen geweldig hondje is, maar om persoonlijke redenen. Gelukkig kreeg hij 12 juni een nieuw thuis bij een ervaren hondenvrouw in een fijne wandelomgeving, iets waar Limon helemaal blij van wordt. De berichten zijn mooi: de kennismaking met de schildpad ging prima, de koelkast heeft een grote aantrekkingskracht en in de knuffelhoek zitten ook piepertjes!

Tot slot goed bericht over Pirate. 10 juni kreeg hij een flinke gebitsbehandeling. En weer bloedonderzoek ivm zijn Leishmaniose. Daarvoor krijgt hij dagelijks medicatie plus nog pijnstilling en ontstekingsremming voor zijn artrose. Dat alles belast de nieren. Uitslag: goed functionerende nieren en Leish helemaal negatief momenteel. Geweldig! Natuurlijk blijft Leish slapend aanwezig en is controle af en toe noodzakelijk. Maar de medicatie daarvoor kan voorlopig gestopt worden. Helaas zit hij nu weer aan de Antibiotica voor hardnekkige naweeën van de gebitsbehandeling. Maar dat leek het weekend ook te verbeteren.

       

We zijn blij en opgelucht. En zou nu dan eindelijk na 2 jaar ook dat begeerde eigen gouden mandje voor Pirate komen? Wie o wie heeft een plek voor deze bijzondere clown?

Juni 14 2021 Waar ligt de sleutel

We hebben veel prachtige adopties. Alleen intensieve procedures geven een hoge kans op succes. Leefgewoonten en omstandigheden zijn relatief snel gescreend: bewegingsbehoefte, tuin vereist, jonge kinderen etc.etc. Toch is dat onvoldoende garantie. Ervaring, juiste motivatie, juiste persoonlijkheid van de baasjes vormen de sleutel. En hondentaal kennen. Voor een onzekere hond bv. is niet elke baas voldoende ervaren. Dat betekent dat een hond die weg moet bij de één, het vaak goed doet bij de ander, dankzij een andere benadering. ‘Je moet bij elkaar passen’: sommige mensen begrijpen wat dat eenvoudige zinnetje inhoudt. Dan is een procedure een samen kijken naar wat de beste beslissing voor de hond is. Maar mensen zijn ook wel eens boos, als we menen dat het niet de juiste match is. Hieronder weer een greep uit onze vele updates.

Snowy was nooit eerder zo gelukkig. Beschadigd door nare ervaringen in Roemenië en pech en stress in Nederland, kan ze geen druk en verwachtingen meer aan. Na meer dan een jaar terug in opvang vond ze in Dec. 2020 haar perfecte biotoop in Westernieland: een Groninger boerderij, ver van alle bebouwing. Vertrouwen opbouwen vroeg veel geduld, maar nu is ze gelukkiger dan ooit. En dan zo toegezongen worden op je 7e verjaardag!

Ook Roemeentje Catina heeft goud. Dec. 2014 zagen we Catina en broertje Nicu in een vreselijk shelter in de middle of nowhere, 30 km van Boekarest, geboren in het veld daar in juli 2014. We hadden voer mee. In een wanhoopspoging wurmde Catina zich door de spijlen. Ze kregen enkel soms wat bijna kale karkassen of wat brood. Hen te redden was een opwelling: 2 van de 500. Onverstandig, riskant, nul socialisatie. Maar wat doe je soms, staande met zo’n diertje?

   

     

                                            Met Carmen naar vliegveld Boekarest

Wonder boven wonder vonden beiden een thuis voor het leven. Catina juli 2015 in het Belgische Kwaadmechelen Ham, Nicu eind juni in Amersfoort. Tot op de dag van vandaag is er contact en zien we 2 gelukkige honden. Bijzonder, zeker Catina die het eerste jaar vaak verstijfd in een hoek of bench zat en enkel na lang wennen een band met de baasjes aanging.

            

Nicu                                                                                                                          Catina

Hachi, jaar of 7, lang asielleven, vertrok 11 april naar Etten-Leur. 27 april even grote schrik. Ineens zakte hij bij het wandelen door zijn poten. Verkrampt. Op 2 mei nog eens en sindsdien niet meer. Heel vreemd. De dierenarts kan niks vinden. We hopen maar dat het nu uitblijft. Hachi en bazinnetje zijn zo gelukkig samen. Ze wandelen heel wat af.

          

Leven als hond en kat? Vaak niet hoor. Zeker niet bij een rustige aanpak.. We zouden er een lange serie van kunnen maken. Tigger (ooit met nestgenootjes in de berm in de Andalusische hitte) is 6 (adoptie 12 sept. 2015). In elk bericht spat de levenslust van dit energiebrokje af. Met dezelfde overgave kan hij ontspannen en slapen. En loyaal tot op het bot naar de baasjes en de kinderen.

          

Tigger

Soms is een (klein)kind reden om een hond terug te brengen. Gelukkig zijn er ook veel mensen die met liefde en geduld aan de voorbereiding en introductie werken. En dan worden mens en dier enkel gelukkiger bij uitbreiding. Beer (7jaar, adoptie 2016) is helemaal gelukkig, als de tweeling bij oma en opa is. Hij wijkt niet van hun zijde.

          

Billy, gedumpt in Hongarije, en poes Tommy zijn helemaal betrokken bij de komst van de kleine Zoë in januari. De sportieve baasjes wandelen en fietsen wat af. Als Billy moe wordt bij het fietsen of bij regen mag hij in de bakfiets bij Zoë.

       

Juni 8 2021 ‘Lita, een heel lief prulletje dat goed voor zichzelf kon opkomen.’

          in Spanje

Vrijdag 28 mei hoorden we dat Lita, (boomertje/poedeltje) was ingeslapen. Ze was op. Gevonden op straat, zwaar verwaarloosd, nog maar 3 kg, schatting 10 jaar. Na een operatie (oogje en tandjes verwijderd) ging ze op 20 jan. 18 naar allerliefste mensen in Brabant, die al meerdere oudjes opnamen. Toen Lita kwam hadden ze de 17 j. Chimo nog, 1 van een setje dat bij hun komst al 15 was. Toen Chimo kort daarop stierf, kwamen er 2 oudere kereltjes van 11 bij uit een Ned. asiel. Alle 3 gingen ze altijd mee op vakantie naar de camping of op de fiets (voorop in een mandje en in de bakfiets).

             

Ook thuis was het heerlijk. Overdag vrij rondlopen in de tuin langs de bokjes e.a. dieren of via kantoor dat huis en winkel (voor aquaria en vijvers) verbindt naar achteren. Lita bloeide razendsnel op. Ze werd lekker ondeugend, haalde de koeienmest uit de bloempotten en waar de mannetjes altijd keurig achter de plank bleven die soms even in de kamer wordt gezet, gaf Lita onmiddellijk het slechte voorbeeld en toen volgde de rest. Dymphy schreef: echte girlpower, ze staat haar mannetje. Lita kreeg na alle ellende nog bijna 3.5 jaar van groot geluk.

Dimphy en Chris zijn blij met elke dag van kwaliteit en geluk voor hun oudjes. Respect!

Juni 5 2021 Agus, Tobi en Neron kregen een thuis en Limon kwam terug.

Agus (site 19 mei) vertrok 22 mei naar Leidschenveen. Het gaat zo goed. Lift: geen enkel probleem. De ingang, via winkelcentrum, dus veel passanten, ook prima: hoe meer aaien, hoe beter! De dagelijkse lange wandeling langs plassen of op het strand zijn natuurlijk ook heerlijk. Vitaminen voor lichaam en geest. En daar slapen hond en baasjes lekker op. Plus die domme slager die vroeg of Agus wordt lustte. En dan ben je er nog maar net!

      

21 mei Appelscha, huisbezoek Tobi, zondag 23 gehaald. Baasjes die al eerder dieren in nood opnamen, rustig, veel geduld. Fijn voor Tobi, met soms wat stoer gedrag, maar vermoedelijk daaronder iets onzekers. Na een leven met Baloo is het even wennen, hoewel ze bij Maureen niet samen op trokken. Net als Agus komt Tobi bij deze buitenmensen goed aan zijn trekken. Hij heeft alles al rustig verkend en was vriendelijk naar bezoek met hond. Zindelijkheid was even aandachtspuntje en hij is erg op eten gefocust. Gelukkig kan Tobi de muziek van het muzikale baasje waarderen.

   

Op 29 mei waren we op bezoek in Wijchen voor de Spaanse Boerenfox (Bodeguero) Neron, 2.5 jaar. 30 mei is hij gehaald. Neron (nu Perro) heeft 2 kanten: heeeel sportief, actief, springerig, ondernemend, speels. Maar ook een softie, snel het haassie in de roedel. Hij kwam met de nodige littekens. Bij drukke kinderen zou hij doorslaan, dus op zoek naar de combi: actief naast rustig, stabiel. Het is raak! Baasje is zijn alles. Dagelijks min. 1.5 uur wandelen in de natuur (Heerlijkheid Leur), daarna op schoot en samen even bijkomen. Met deze veilige back up kan Perro alles aan, ook op de camping. De dierenarts was spannend, maar met de neus in de oksel van baasje ging het prima. ‘Alsof hij er altijd al was’, schrijven ze.

       

Jammer genoeg kwam de 3-jarige Limon, net als Agus uit het dodingsstation gered, terug na een paar maanden adoptie. We zeggen wel eens ‘alles komt voor in het leven’, in dit geval het terugbrengen van een hondje dat zo geliefd was en het super deed. Maar ook geldt ‘we zijn wie we zijn’. Limon’s bazinnetje voelde de verantwoordelijkheid te zwaar drukken en was er in haar hoofd dag en nacht mee bezig. Het heeft 0,0 te maken met het manneke. Sneu voor beide partijen. Dus zoeken we opnieuw een huisje voor Limon, niet te druk en als enig hond. Maar waar wel lang gewandeld wordt, want dat komt een andere kant van de rustige Limon om de hoek kijken.

               

Mei 19 2021 Ben, Bear en Sabba zijn thuis en Agus is gereserveerd

Sabba, is ze 10 of 12 of ….? 20 maart kwam ze, 2 mei ging ze naar Haarlem. Zorgenkind met kwalen, lag bijna voor dood in de goot. Al vaak op de site: mrt 19, apr. 04-15-27. Want ze is bijzonder. Net als Omi beroert ze je hart met haar stille, prachtige energie. We schreven: ‘We hopen baasjes te vinden met een groot warm hart, die elke dag met haar als een cadeautje zien. Ze zit vol met liefde.’


Sabba bij Maureen

Het wonder gebeurde. Haar bijzondere wezen is gezien: ‘We genieten enorm met en van Sabba. We koesteren haar. Het is mooi haar te leren kennen. Je kan merken dat ze een oudere hond is, ze weet wat ze zelf wil en kan erg goed aangeven wat en wanneer ze iets (niet) wil. Ik begin haar manieren steeds iets meer te lezen. Ze lijkt bepaalde gewoontes te hebben die ze fijn vindt en is daar ook consequent in. Ik leer van haar en ze maakt me rustig. Het is fijn om ritueeltjes samen met haar te hebben. Ze brengt enkel positiviteit, zo gul, zo zacht, zo lief.’

Het gaat naar omstandigheden super. De hele batterij medicijnen eet ze keurig op, verpakt in iets lekkers. Van wandelen geniet ze. Zowel in de buurt als langer in het bos. De laatste vroeg op de dag, niet warm, niet veel interactie met honden, want ze weet zich kwetsbaar. Wij lopen over van dankbaarheid. Bij de Spaanse redders is de dank zo mogelijk nog groter.

       

In de natuurvoedingswinkel voor dieren mocht ze proeven en koos: kipkluifhart, zalmworstjes, eendenlever, zalmkoekjes. En daarop dan lekker kluiven in je eigen tuin.

          

       

Bennie, ong. 3, onze combi super stoer, super lief kwam 1 mei in Smilde en bleek voor niemand bang. Al v.a. 5 mei woont hij aan de rand van Goor. Qua energie diametraal t.o. Sabba. Als pup op straat, toen Spaans gezin, toen refugio. Uiterlijk mini boxer, mini Bulldog. En dat was raak bij de nieuwe baasjes die treurden om hun Amerikaanse Bulldog. We schreven eerlijk: Bennie is niet alleen vrolijk, enthousiast, ondernemend en speels, maar duikt in de roedel ook op andere honden, zelfs op Darwin van 72 kg. En niet enkel door adrenaline van de reis. Antwoord: ‘Hier krijgt hij rust, bouwen we alles rustig op en dan komt het goed.’

Bennie, krachtig gebouwd, bullenbekkie, leek geen seconde te hoeven wennen. Extreem naar zijn zin heeft hij het. Alles gaat vol overgave, ook snurken. Kampioen aandacht en knuffels vragen. Genieten is: gezellig erbij. Hij komt zo tot zijn recht bij de juiste baasjes. Momenteel leert hij op de omheinde speelwei stapsgewijs dat andere honden leuk kunnen zijn. En bij het dagelijks lopen in bos en veld leert Bennie luisteren en komen. Zijn leergierigheid is natuurlijk een plus.

          

Bear (site 27 april), bijna 1.5, enkel een Grieks shelter gekend (Bear is formeel van Gaia Dogs), ging 13 mei naar het Friese Noordwolde. Wat we hem gunden lijkt gelukt. Fijne tuin, lekker lopen, maatje(s): de 9 j. Berner Sennen teef Sarah en de 9.5 j. reu Bolke, Labrador x Duitse Dog. Ook rustig. Hoewel Bear, mix Berghond (uiterlijk Berner Sennen) daarnaast ook waaks is. Zijn vrouwtje heeft oa ervaring met een zwaar verwaarloosde herplaatste Tatra. De start was prima: na aankomst direct een korte boswandeling, geplast en gepoept, toen de vijver leeg gedronken. En heerlijk geslapen. Bears puberleeftijd en beperkte socialisatie zal opvoedwerk vragen. Maar we hebben vertrouwen.

       

Agus, lief, leuk, aanhankelijk, ong. 2.5, gaat 22 mei naar Leidschenveen (rand Den Haag). Helemaal leeg is zijn rugzakje niet na dumping in dodingsstation plus een half jaar refugio. Agus is blij aan de lijn, niet bang voor verkeer. Wellicht heeft hij iets van een Basenji, maar zijn wat fellere kant duidt op Jack Russel. Gelukkig waarderen de ervaren baasjes wat pit. En Agus boft: van de dagelijkse wandelingen bij de plassen in de buurt of op het strand van Scheveningen kregen we al prachtige foto’s.

Hierondereen video: Tuigje uitzoeken en passen voor de reis naar huis zaterdag

Mei 9 2021 Lucca, Sordo, Amira, Nala

Naast de vele mooie updates komen er ook overlijdensberichten, wat vaker naarmate we langer bestaan en mede door de keus zo veel als haalbaar ook honden op leeftijd, met kwaal, rugzak ed. te helpen. Criterium: levenskwaliteit. Voor ons is elke hond een levend wezen met gevoel, geen ‘zaak’ zoals nog steeds voor de Ned. wet. 4 honden overleden afgelopen maanden.

               Lucca

In febr. onze vrolijke senior Lucca (Cartucho), 11.5 jaar. Al flink bejaard, maar toch gedumpt op straat door familie na de dood van zijn vrouwtje. Dat blijft slikken. Gelukkig kreeg hij nog 7 prachtige maanden bij lieve baasjes, midden in het bos bij het Duitse Nordhorn. Lucca was een heerlijke hond, ook bij hun uitgebreide veestapel snel op zijn gemak. Helaas, de lekkende hartklep werd hem fataal. Lucca ligt nu in hun tuin, dichtbij zijn favoriete kamer beneden.

Sordo  in de refugio       wandelen met baasje

           

net aangekomen                                          op Ibiza in het zwembad                              mee naar Bolsward

Sordo (Friso), 16 maart overleden, ong. 11, kwam in 2012 op ons pad, via de straat en het dodingsstation. Een grote witte lobbes, 100% doof. Na een kort verblijf in een privé-pension (duur!) kon hij terecht bij refugio Sierra Nevada. Een intense lieverd die alles nog moest leren. Zomer 2012 brachten wij hem zelf naar Ibiza. 9 jaar leefde Sordo midden in de natuur bij een fijne baas en zijn hondenvrienden. Dagelijks gezamenlijk uren op pad. Ook op de camperreizen door Zuid-Spanje en Afrika gingen de honden mee. Helaas, aan alles komt een eind, schreef baasje René.

      

      

Amira

Amira (Akira) overleed 01 april, bijna 10, oud voor een Sharpei. Een extreem voorbeeld van misdadig overfokken. Gevolg: ellendige Sharpei-kwalen door bv. extreme huidoverlap, idioot dikke neus en lippen, stijve oren (afsluiting gehoorgang). Gebit dus niet te bekijken, entropion (ogen), ze kon niet rechtuit kijken, keihard oorsmeer e.a. Maar zo’n lieve kwieke, eigenzinnige dame. Ze beleefde nog 4 topmaanden bij Sharpei-liefhebbers in hart en nieren en bij de 2 Sharpeis Django en Yian. Amira heeft nog volop genoten van fantastische zorg en wandelen in het omringende natuurgebied van Staatsbosbeheer. Helaas kreeg ze ook nog het Sharpei fever syndroom. De baasjes schrijven: ‘We zijn blij dat we haar mochten leren kennen.’

     

Nala                                  Nala in opvang                                            Nala met Bijke

Nala overleed onverwacht: niet lekker, niet eten, leek soms de weg wat kwijt, afvallen. Bloedtest wees uit dat de nieren amper nog functioneerden. Dan houdt het op. Ze was 13 en had ruim 3 fijne jaren bij twee dames in Kampen, Stabij Bijke en 3 katten. Nala was al gauw leader of the pack. Ze had rustige kanten, maar ook de nodige pit. Nala zwom op z’n tijd en genoot van wandelen.

April 29 2021 Aankomst zaterdag 1 mei

De volgende 6 hondjes arriveren zaterdagmiddag in Smilde. 5 reutjes en 1 teefje: Lia. Alle 6 van de Protectora in Fuentevaqueros. Verdere observatie volgt dan nog, maar een eerste indruk is natuurlijk al wel gegeven. Het asiel is blij met de ruimte die vrij komt. Zij woekeren altijd met tijd en middelen. Maar omdat we nog een flink aantal adoptiehonden hebben met een verhaal en/of op leeftijd, is er deze keer gestreefd naar iets makkelijker plaatsbare honden. Hoewel het vaak anders loopt dan gedacht natuurlijk.

            

Tobi                                                                                 Baloo

Het dubbelpak Tobi en Baloo leefde samen, maar zou apart ter adoptie kunnen. Misschien wel bij een andere hond. Dat moet nog blijken. Blonde Tobi en donkere Baloo, beide open mixjes, zijn blij met aandacht in elk geval. Tobi geb. 1 jan. 2015 is 36 cm hoog en 8.9 kg. Baloo geb. 10 sept. 2012 is 10 kg, 35 cm.

Agus

Agus, geboren 18 okt. 2018, is gered uit het dodingsstation. Ook een kleintje: 37 cm hoog en 6.8 kg. Een Terrierachtige mix. Agus is volgens Spanje ‘muy simpatico’ en ook blij met aandacht.

Neron

Neron is afgestaan, omdat hij te actief zou zijn: heel speels en graag rennen. Neron is een Bodeguero, een Spaanse Boerenfoks, geboren sept. 2018, 13 kg en 44 cm hoog. Zo te horen een sociale vrolijkerd.

Lia

Lia liep als pup op straat en kwam toen bij een familie die haar nu af staat vanwege o.a. jagen op hun konijntjes en kippen. Maureen zal observeren of die redenen voor afstand kunnen kloppen. Met honden zou ze sociaal zijn. Lia is een mix, geboren sept. 2019, 15.4 kg en 47 cm.

Ben

Mixje Ben oogt als een mini boxer. Ben leefde als pupje op straat. Hij is door een familie opgenomen die hem nu weer afstaat ivm verhuizing. Conny van de Protectora noemt hem ‘ganz lieb, so freundlich, verträglich mit allen Hunden und Menschen’. Geboren maart 2018, 40 cm, 13.2 kg.

April 27 2021 Still going strong


Hulp aan rescuehonden en organisaties in Andalucia e.a. is nooit saai. Bijhouden van (nieuwe) regels NVWA, RVO, Transport, site, gegevens-registers, communiceren over helpen van (welke) dieren: met redders, met (potentiële) adoptanten, nazorg, info zoeken mbt voeding, kwalen, gedrag. Etc. En, heel leuk, soms wandelen met adoptiehonden. Afgelopen week Sabba, Lima, Bente en nog Thirza (niet opgehaald, beide baasjes Corona). Zaterdag vertrok ze alsnog. Lima speelt vrolijk verder, ze mist Thirza minder dan we vreesden. Wie geeft Lima, zo uitgebuit, maar nog zo lief en kwiek een thuis?

Lima

      

Thirza maakte vanmorgen haar allereerste wandeling met paard en pony rond het Belgische Maasmechelen. Daar kon onze wandeling niet aan tippen natuurlijk.

       Tirza

Bente is een schatje, maar haar jachtinstinct lijkt wel sterk ontwikkeld.

BENTE

      

Sabba staat vaak op de site. Maar is ook zo bijzonder. Je houdt van haar. En hoera: de medicatie lijkt te gaan werken! Hopelijk krijgt ze nog een paar mooie jaren, de tijd zal het leren. Voor dood in de goot, maar zo opgeknapt.

      

Helaas recent weer eens vooroordelen. Sabba had serieus belangstelling. Maureen stuurde link fotoalbum, voorgeschiedenis, medische kant: uitvoerig, compleet, eerlijk. Ze stuurden het door aan hun dierenarts voor advies. Begrijpelijk, als leek. Zo benaderden de baasjes van Gopher (Leishmaniose waarde 1280) vooraf 2 dierenartsen: ze wilden graag deskundige, open begeleiding. Helaas, deze dierenarts was kort door de bocht. P.o. een mail: ‘Niet doen, ze heeft bloedarmoede, komt uit Spanje, goed mogelijk dat ze een chronische ziekte heeft. Dat kan besmettelijk zijn voor mensen en honden. Ook al zijn ze erop getest, het kan nog steeds niet ok zijn.’ Gelukkig reageren veel dierenartsen inhoudelijk. En zie ook de goede informatie mbt Middellandse Zee ziektes op diverse sites wo Medisch Centrum voor Dieren, Amsterdam. En wij laten toch geen hond komen met risico’s voor mens of dier?

Bij de 20 maart honden was ook Darwin. We vermeldden hem niet eerder. Bedoeling is dat hij de rol in de roedel van de overleden Bo-Ghy overneemt. Dat verkennen vergt tijd, is een proces. Onze Kitty en Rafa maakten vorige week kennis. Gelukkig rustig en positief. Ze komen geregeld bij Maureen, overnachten soms. Zeker voor Rafa is het na ruim 12 jaar zijn 2e thuis waar hij gelukkig is.

DARWIN

       

Ook kennismaken met Bear, imposante kerel, 65 cm schoft, ging prima. Deze puber (van Gaia Dogs, net als Snowy), opgegroeid in een grote Griekse hondenopvang, kwam na korte adoptie terug. Hij gaat mee in onze procedures, omdat Maureen’s andere adoptiehonden van Esperanza zijn. Hoewel uiterlijk Bernersenner is Bear berghond mix: niet slaafs gehoorzaam. De combi rastype en karakter, puber, veel opvoeding gemist, in korte tijd veel verandering, vraagt zorgvuldig plaatsen bij mensen die Bear door de puberteit loodsen, rustig sturen, niet drillen. We hopen op: ruime tuin (waaks aanslaan geen punt), genieten van wandelen, stabiel hondenmaatje (liefst sociaal teefje).

Bear        

       Darwin en Bear

Tot slot: fijn bericht uit Roemenië. De kliniek Happy Pets in Cluj Napoca, opgericht met forse steun van Esperanza, vierde hun succesvolle 4-jarig bestaan: veel zwerfdieren gered, armlastige baasjes geholpen, partner van de gemeente bij besluiten m.b.t. dierenwelzijn, participatie in meerdere samenwerkingsverbanden, projecten (onderwijs, sterilisatie, deuren langs ivm voorlichting etc.) enz. Indrukwekkend! Geen dag spijt van de hulp.

CLUJ       

   

      

April 15 2021 Voortgang honden 20 maart

Gezien verhalen en leeftijden verwachtten we al dat adoptie meer tijd zou kosten. Maar het loopt gelukkig. Zaterdag gaat nummer 4 naar huis. Bente, Lima en Sabba wachten nog op goede reacties.

      

10 à 11 j. Sabba (zie haar verhaal bij sitebericht 04 april), voor oud vuil in de goot achter gelaten om te sterven, was volslagen apathisch. Maar nu kent ze liefdevolle zorg en leert genieten! Laatst in de tuin blafte ze nb stoer, staart in de lucht, naar een tractor op het land achter. Niet indrukwekkend, wel schattig! Nieuw bloedonderzoek gister wees uit dat haar apathie niet enkel door zware bloedarmoede kwam (die waarde is aardig verbeterd), maar ook door de schildklier, zoals Maureen vermoedde. Wie weet, wordt ze met schildklier-medicatie nog weer levendiger.

      

10 j. Lima is na een loodzwaar leven (bij een jager?) graatmager afgedankt. Ook heel wat pups gehad. Maar we kennen haar niet terug! Zo is ze opgebloeid, dit verzwakte Podenco-teefje uit de doding. En haar huidprobleem gaat met aanpassing supplementen en voeding ook flink vooruit. De dierenarts was gisteren heel tevreden. Lima wordt blij bij intuigen voor een loopje en geniet van het geklooi met Thirza. Helaas moet ze die missen a.s. zaterdag. Plaatsing bij een andere hond is wellicht fijn voor haar.

       

Bente (Bienvenida), een klein sociaal Podenco-teefje, 7 jaar, lijkt wat op een Pincher. Ze liep ruim 2 j. geleden rond in de buurt van de refugio. Ze is actief, loopt blij mee, gaat in de moestuin op muizenjacht, maar toont geen interesse in speeltjes. Die heeft ze misschien nooit gekend.

                

3 j. Gala, nu Gaya, was heel mager. Zij kreeg als eerste een thuis, in Roosendaal. Gedumpt in het dodingsstation, gered gelukkig en nu een prachtig leven voor zich. Gaya mag graag rennen, is speels, lief en sociaal. De eerste berichten zijn heel mooi en het fijnst om te horen is altijd het zinnetje ‘we zijn super blij met haar’.

          

Hachi, geb. 2013, ging zondag naar een ervaren bazinnetje in Etten-Leur dat hem zag en verkocht was. Blij voor Hachi die goed is met honden, maar er niks mee heeft. Hij ontliep Snoopy die flink de pik op hem had. Misschien wilde Snoopy niet herinnerd worden aan Spanje (ze kennen elkaar uit de refugio). Het gaat super. Hachi slaapt lekker door ‘s nachts en geniet al van een fikse wandeling. Dat er spanning zit blijkt uit een plas tegen de gordijnen (helaas) en weinig drinken.

              

4 j. Titan, druk en beweeglijk, heeft in wezen een mooi, zacht karakter. Net als Pepsi en Guus als pup in de refugio gedumpt: weinig mensen gezien, geen socialisatie op huiselijk leven, verkeer e.a. Dan is alles spannend. Alsof je op de maan komt. Succes hangt dan nog meer van de baasjes af. Pepsi en Guus gaan super dankzij invoelende en creatieve baasjes die helpen drempels te nemen, maar niet forceren. Sinds dinsdag is Titan in Westmalle, België. Voor het eerst hond alleen. Maar hij komt in een dierenfamilie pur sang en gaat heerlijk landelijk wonen met super grote tuin. Eerste bericht: niet veel geslapen, komt niet uit zijn mand en eet als we er niet zijn. Zijn bazinnetje: ‘Wij doen rustig, de radio is zachtjes en hij soezelt nu weg. Veel geduld en liefde zullen lonen op termijn. Ik geloof erin.’ Is dat niet prachtig? Wij geloven in baasjes die er zo in staan.

         

Thirza (Ciruela), pas 1, was al gedumpt in de doding. Ze had pups (we vrezen voor hun lot) en kwam met een flinke melkklierontsteking in de refugio. Ook Thirza moet nog veel leren. Maar een zachtmoedigheid! Ze is erg op haar hoede, maar niet paniekerig gelukkig. Goed angstherstel. We denken dat ze helemaal op de juiste plek komt a.s. zaterdag in Maasmechelen. Haar nieuwe baasjes hebben een enorm rescuehart, munten uit in geduld en wonen paradijselijk met schitterende tuin. En welke hond wil nu niet via het ezelweitje een groot natuurgebied inlopen?

vriendjes van Thirza

April 4 2021 Wereld Zwerfdierendag 4 april

Door huisbezoeken Roosendaal en Dordrecht gisteren niet tijdig klaar met het sitebericht mbt Wereld Zwerfdierendag, in Nederland begonnen, nu al in 80 landen. Maar het gaat om de boodschap immers. Het leed van zwerfdieren is nog steeds immens groot, maar het aantal organisaties, instanties en individuen dat (samen)werkt ter verbetering van hun lot groeit! SAFP (onafhankelijk, overkoepelend zwerfdieren-platform) promoot Wereld Zwerfdierendag in Nederland. Zij doen onderzoek, steunen castratie en sterilisatie projecten, adviseren de politiek en oefenen politieke druk uit, verzorgen informatie voor de stichtingen over wet- en regelgeving etc. De aangesloten stichtingen (w.o. Esperanza) onderschrijven een gedragscode. SAFP maakt ook deel uit van FairDog met de Raad van Beheer, Dierenbescherming en Universiteit Utrecht: illegale handel en broodfok bestrijden en regels en kwaliteitscriteria opstellen mbt handelen en werken met honden. Alleen door krachtenbundeling en zorgvuldig werken kunnen wij zwerfdieren een beter leven geven en tevens werken aan structurele vermindering van dit leed.


SAFP zet in het kader van Wereld Zwerfdierendag dit jaar een aantal honden in het zonnetje w.o. 2 van Esperanza : Pirate en Sabba. Pirate, heel bekend bij onze trouwe volgers, heeft een indrukwekkend verhaal. Hij wacht al zo lang op een thuis. Sabba kwam pas 20 maart aan. Bijna voor dood van straat gered. Helpen jullie ons opdat beiden gezien worden? Een baasje zal dubbel en dwars en meer dan dat terugkrijgen. Zou het lukken binnenkort? Ook voor Pirate? Helpt u ze mee promoten?

      

Deze intens trouwe, altijd vrolijke driepoter Pirate kende loodzware jaren. Winter 2017 dook hij op in het dorp Pitres in Andalucia, met een maatje. Gedumpt, als velen. Het maatje verongelukte en Pirate raakte gevangen in een wildklem. Met zijn tanden bevrijdde hij zichzelf wrsch. (lidtekens in zijn gezicht). Met ijzerdraad bungelend aan de bijna doorkliefde linker achterpoot zwierf hij rond. Men zette wat eten neer, echt benaderen ging niet. Ana, een soms in Pitres verblijvende vrijwilligster van refugio Sierra Nevada in Padul probeerde te helpen. Zonder succes. En toen .. zomer 2018 zag Ana hem opnieuw, nu met enkel een stomp. Stomverbaasd! Dat hij niet allang aan een infectie overleden was! Pirate moet zelf de poot verder geamputeerd hebben, een lelijke stomp restte. Hij lag nu vaak voor het huis van een dorpsvrouw, beschermde haar hond Suky enorm en vergezelde haar bij boodschappen: sociaal naar mens en dier.


      

Ana bracht hem naar de refugio in Padul. Zij stuurden ons een noodkreet om hulp: voor medische kosten en adoptie. Ze kennen ons motto: elk dier verdient een plekje onder de zon. Esperanza gaat zo veel mogelijk voor dieren met een verhaal: oud, flinke rugzak, handicap enz. De stomp is alsnog geamputeerd en Pirate kwam naar Nederland, april 2019. En nog geen thuis. Onbegrijpelijk. Hij past niet overal, nee. Lang wandelen gaat niet. Hij leerde muizen vangen en vuilnisbakken omgooien. De slimme boef heeft snel iets door. En, o zo begrijpelijk, zijn grootste probleem is verlatingsangst. Hij is trouw tot op het bot, bang het baasje uit het oog te verliezen. Even alleen blijven moet goed worden opgebouwd. Pirate bedoelt het zo goed, maar kan enthousiast en lomp zijn en hard rennen soms. Overigens kan hij ook stil genietend tegen zijn opvangbazinnetje aan leunen. Het mooiste: baasjes die veel thuis zijn of thuis werken en een omheinde tuin met gras. En zijn speelbijten is lief bedoeld, maar niet geschikt voor alle kinderen. Pirate is een mix van ong. 6 jaar, 23 kg en 55 cm.

   

'Sabba is dankbaar voor elk van de miljoen kussen die we haar geven en houdt van ons allemaal en van de andere honden.' Dit schrijft refugio Sierra Nevada ons over de zachte, bescheiden Sabba, 10 à 11 jaar geschat. Een leven van verwaarlozing heeft zijn tol geëist van dit intens lieve dier. Haar nog een liefdevol pensioentje geven betekent één grote win-win situatie. Sabba is makkelijk en geeft met gulle hand terug. Ze lag in december op straat, uitgeput, geheel apathisch. Stervend, dachten ze in de refugio. 20 maart kwam ze naar Nederland. Haar hart is goed en ook 2 uitgebreide bloedonderzoeken (11 jan. en 18 mrt) waren op meerdere punten goed zoals lever- en nierwaarden. Dat geldt niet voor een aantal bloed(armoede)-waarden, hoewel deels in maart al wel vooruit gegaan. En Sabba testte positief op leishmaniose (niet hoog gelukkig )en erlichia. Door de bloedarmoede heeft ze geregeld weinig energie. Of toch ook de schildklier? Binnenkort laten we dat onderzoeken. Daarvoor zijn ook wat aanwijzingen in haar huid/vacht.

          

Hoewel soms apathisch kan Sabba ook vrolijk rondhobbelen en zelfs even kort spelen met andere opvanghonden. Ze wordt blij als van een stukje wandelen. Verkeer is geen punt. Als kampioen zielig kijken weet ze iedereen over te halen om te knuffelen. Enkel lief en sociaal met mens en dier. Sabba is groot fan van haar opvangbazinnetje Maureen en veel en graag buiten. Hoewel in zekere zin een hond van de dag heeft ze beslist veel kwaliteit van leven. We hopen baasjes te vinden met een groot warm hart die elke dag met haar als kadootje zien. Een mix van 55cm/22kg die inmiddels wat doet denken aan een schaapje want ze is nu niet meer mager maar wat rond. Echter dat komt omdat ze vol met liefde zit!!!! Zie myalbum.com/album/cDsxqTcvSZJz voor meer foto’s van Sabba.


Maart 29 2021 Mila en de voortgaande strijd tegen de gruwelijke mishandeling van haar rasgenootjes

   

Galgo/Greyhound Mila (site 01 en 06 mrt), geb. jan. 2020, ging 28 febr. naar Sleeuwijk. Na een zwaar 1e levensjaar had ze ‘geluk’. Haar jager hing haar niet aan een boom, net de grond rakend, om na dagen ‘piano spelen’ langzaam en gruwelijk te sterven. Mila kwam in een dodingsstation. Weer had ze ‘geluk’. Net toen kwamen weer mensen van refugio Sierra Nevada langs om dieren te redden: 7 deze keer. Opnieuw ontsnapte ze aan de dood.

       

Mila is een maand thuis. Op foto’s kijken haar mooie droomogen ons aan. Nog bescheiden, maar door haar baasjes subtiel aangemoedigd de jonge hond te worden die ze moet zijn. Als ze zenuwachtig is, wordt ze graag ingepakt, een eigenschap van meer galgo’s. Ze kruipt ook zelf soms in een kussenhoes. Op haar orthopedisch matras gaat ze (nog?) niet liggen. Niet gewend? Geen durf? Wel ligt ze nu eindelijk op de bank.

          

      

De dunne huid en gewrichten van galgo’s hebben het zwaar te verduren in de barre omstandigheden bij jagers (en illegale races). Mila’s huid en vacht herstellen, gaan glanzen. Zij komt er wel met zulke baasjes. Maar de strijd voor haar lotgenootjes is nog lang niet gestreden. Esperanza keert zich altijd tegen stemmen die internationale hulp en adoptie afkeuren. Enkel internationalisering als het ons uitkomt voor vakantie, goedkope goederen? Nee, ook tegen misstanden en uitbuiting. Gelukkig zetten meerdere organisaties zich in voor deze trouwe, gevoelige dieren die geen agressie kennen. We zijn blij dat CAS (Cté Anti Stierenvechten) zich nu ook inzet voor galgo’s en podenco’s. Onderstaand artikel van 23 maart is van hen overgenomen. Het betreft internationalisering, strijd in EU-kader, tegen immens dierenleed, tegen onvoorstelbare wreedheden die betrokkenen graag officieel tot cultureel erfgoed benoemd zien: om deze jacht en het stierenvechten maar overeind te houden, liefst gesubsidieerd.

Europarlementariërs nemen in een brief de stelling aan dat de behandeling van jachthonden in Spanje in strijd is met de Europese waarden en artikel 13 van het Verdrag van Lissabon. Zij uit diepe bezorgdheid over het lot van de galgo’s en podenco’s in de Spaanse jachtindustrie, die als werktuig behandeld worden. Dit staat haaks op de Europese normen, waarin dieren beschouwd worden als sentient beings: wezens met gevoel. In artikel 13 worden de rechten van dieren gewaarborgd, en als lidstaat van de EU is Spanje verplicht deze Europese richtlijn te vertalen in nationale wetgeving. In de brief wordt Spanje met klem gevraagd om aan deze plicht gehoor te geven en benodigde wettelijk veranderingen door te voeren.

In de officiële brief - die gericht is aan de 17 autonome regio’s en de nationale overheid van Spanje- maken Europarlementariërs kenbaar geen geldige reden te zien om jachthonden een andere status te geven dan huisdieren, waardoor de richtlijnen met betrekking tot dierenwelzijn ook van toepassing zijn op jachthonden. De brief is een initiatief van Anja Hazekamp en Petras Auštrevičius,

Spanje heeft een jachtindustrie met een geschatte waarde van 6,4 miljard euro waar jaarlijks meer dan 2,5 miljoen jachthonden het slachtoffer van worden. Ze worden gehouden in verlaten schuren, aan korte kettingen en met weinig eten. De honden die gered worden door rescues zijn vaak getraumatiseerd en hebben duidelijk tekenen van fysieke en mentale mishandeling. De meeste jachthonden gaan maar 1 seizoen mee en worden daarna gedumpt. Voor een gemiddelde galgo of podenco betekent dit verlating, verbranding, of ophanging. Dat dit soort praktijken onderdeel zijn van de jachtmentaliteit, blijkt uit de traditionele manier van ophanging: het zogeheten ‘piano spelen’. Hierbij wordt een galgo opgehangen met zijn poten net boven de grond, zodat het arme dier 3 dagen kan blijven trappelen totdat het bekaf gewurgd wordt aan zijn galg.

Het Comité Anti Stierenvechten (CAS International) en DutchGalgoLobby onderzoeken al jaren hoe via artikel 13 een einde gemaakt kan worden aan praktijken zoals de traditionele jacht met galgo's, het stierenvechten en de stierenfeesten. Tijdens een conferentie afgelopen februari hebben Yeray Lopez, de maker van de documentaire Yo Galgo, en Anna Clements van SOS GALGOS de Europese Parlementsleden voorzien van de feitelijk omstandigheden van de jachthonden in Spanje en aanbevelingen hieromtrent.

De moeilijkheid is dat Spaanse jachtverenigingen probeerden om de behandeling van jachthonden te verdedigen als ‘culturele traditie’ of ‘cultureel erfgoed’, welke in artikel 13 genoemd worden als uitzonderingsgrond. Zo heeft Andalusië in 2020 de drijfjacht met de podenco’s bij wet als cultureel erfgoed beschouwd, wat de jacht onaantastbaar maakt. Dit maakt pijnlijk duidelijk dat hulp van de EU noodzakelijk is om verandering in Spanje teweeg te brengen.

Met genoemde stellingname verschaffen de Europarlementariërs duidelijkheid in de patstelling die is ontstaan omtrent artikel 13, namelijk dat dierenmishandeling nooit onder Europese wetgeving en bescherming kan vallen. Daarnaast ondernemen zij concrete stappen door in de stoel te gaan zitten als adviseur om Spanje te herinneren aan de Europese Normen.

Bekijk de documentaire Yo Galgo over het lot van de Spaanse galgo: www.stieren.net/product/26/documentaire-yo-galgo

Bronnen: DutchGalgoLobby, Intergroup on the Welfare and Conservation of Animals

Maart 19 2021 Zaterdag 20 maart komen er nieuwe ‘projectjes’ aan, unieke dieren met hun eigen verhaal


Sabba Ciruela Lima

Wat kentering in bewustzijn? Velen blijven als vanzelfsprekend een hond bestellen bij een fokker ipv een verschoppeling te helpen. Maar een gestaag groeiende groep kiest een 2e kans dier. En niet alleen mooi, jong, licht rugzakje, nee, ook ‘projectjes’ (zie onze siteberichten). Wie een dier ziet als levend wezen, zich wat verdiept in hun eigenheid (hondentaal en -gedrag), vindt dat vaak niet bijzonder, wel mooi en dankbaar. Dagelijks genieten wij van updates mbt de voortgang van ‘onze’ honden. Elk mens of dier is uniek: binnen- en buitenkant verschillen. En zoals Swayze’s adoptante, na noemen van positieve kanten zo mooi zegt over de minpunten: “We werken er aan, de rest komt wel of niet … ook goed.’ Acceptatie en realisme: het maakt rustiger, gelukkiger. Vaak levert het ook meer op.

     

Titan                                                                                         Bienvenida

Vanmorgen vertrokken: Sabba, Lima en Ciruela van refugio Sierra Nevada. Titan, Hachi, Bienvenida, Gala van de Protectora. Geplande aankomsttijd bij Maureen in Smilde: rond vieren.

         

Gala                                                                       Hachi

Sabba, 10 à 11 j. teefje, schofthoogte 50 cm, lag eind vorig jaar erg verzwakt langs de weg. Gedumpt om dood te gaan wrsch. Triest en apathisch. Zware bloedarmoede. Behandeling en liefde doen haar enorm opbloeien. Ze ligt graag buiten, op de kale grond, alleen. Wrsch. zonder comfort en zonder gezelschap geleefd. Sabba wandelt graag, is goed met alle honden, dankbaar voor elke liefkozing.

   Sabba

Ciruela is een heel lief teefje, uit dodingsstation gered: 55 cm, 20 kg, ong. een jaar. Wat er met haar pups gebeurde? We vrezen. Anita zegt: caractère adorable et docile. Bij de kattentest staat ze heel stil, als eentje kopjes geeft en onder haar door loopt. Ze is herstellend van een melkklierinfectie.

     Ciruela

Lima, ong. 10 j. Podenco-teefje, uit dodingsstation, was erg verzwakt en vermagerd. Had ongetwijfeld een zwaar leven. Ze heeft nog huidproblemen, maar is al prachtig aangekomen. En heeft weer levenslust!

      Lima

Alle 3 zijn positief getest op Leishmaniose. Gelukkig niet zo’n hoge waarde en het is niet actief. Dat betekent dat ze er hoogst waarschijnlijk (zo lang als nodig met medicatie) nooit last van zullen hebben. Hoewel dat ook bij een hoge waarde niet hoeft. Zo vielen we van onze stoel mbt Gopher (hoge waarde op Leish): 0,0 last plus stralend uiterlijk. De medicatie en supplementen die ze nu krijgen komt voor de eerste weken mee uit Spanje.

médicaments

Titan, 4 j., reu, 45 cm, 13 kg, als oudere pup met broertje Goliath in de Protectora gedumpt. Goliath is geadopteerd, maar de zachte, lieve, wat verlegen Titan over het hoofd gezien. Titan heeft net als Pepsi en Guus (zie siteberichten) tijd, geduld, begrip nodig. Geen druk! Wel steun. Ze hebben gemeen: een lang refugio-leven tot (ver) in hun volwassenheid, geen ervaring dus met huiselijk leven en buitenwereld.

      Titan

Hachi, Podenco Maneto reu, geb. aug. 2013, 35 cm, 8 kg. zit al 3.5 jaar in het asiel. Hij is open en sociaal, ook naar kinderen. Goed met honden, maar ermee spelen doet hij niet.

     Hachi

Bienvenida is een Podencoteefje van ong. 7 j., 40 cm, 10 kg. ook al ruim 2 jaar refugio. Kwam zelf aanwandelen vanaf de weg naar de toegangspoort. We gunnen dit open hondje, lief met kinderen, sociaal met honden, een lekker plekje op de bank bij lieve, actieve baasjes.

Bienvenida

Gala is een mix teefje uit het dodingsstation. Geb. schatting okt. 17, 45 cm, 10 kg. Heel lief en speels, ook met andere honden.

Gala

Maart 18 2021 Rafa staat zijn mannetje, al is die veel groter.....

Maart 12 2021 Drie maal drie

Leven op 3 poten niet hondwaardig vinden? Onze opvatting is daar diametraal t.o. Hier 3 van hen in het zonnetje. Alfie, 7 à 8, scharminkeltje uit dodingsstation, Nieuw-Beijerland sinds 20 mei, heeft een jong, zeer bewust baasje, met rescue ervaring: gaf een oud, bang, doof, slechtziend hondje (gered als 1 van de 90 van een fokker) 3 mooie jaren. Open, levendige, energieke Alfie dook gelijk blaffend op de katten. (Individuele) coaching en veel oefenen keerden het tij van de fout gezette toon. Ze begon opnieuw: o.a. tijdelijk de poezen vnl binnen houden. Alfie moest leren dat hij in de kattenroedel komt, niet omgekeerd. Werd soms (heel even maar) uit de kamer gezet of in bench, direct beloond bij goed gedrag (rustig blijven). De katten kregen dat door en renden niet meer weg (deze super trigger voor Alfie viel dus weg). De rollen veranderden, dikke rooie Evie gaf hem zelfs eens een tik. Stap voor stap kwam er rust en sinds december meer dan dat!

         

         

Vreemde honden blijft een dingetje. Zijn die er niet, dan kan hij heerlijk los racen en …. luistert naar het baasje. Maar ja, kynomassage doet, naast lichamelijk welzijn, ook wonderen voor de band hond-baasje. Dit alles in minder dan 10 maanden met zo’n voorgeschiedenis.

          

Ook 4 j.-Swayze heeft een jonge bazin (Rijswijk, 27 sept). Hij liep op straat: vervilt, vol teken, slecht geheelde breuk. Lang in de refugio. Daar is de poot geamputeerd. De gevoelige, bescheiden Swayze had tijd nodig. Veel slapen in het begin en privéles werpen vruchten af. Hij blijkt leergierig en geniet van commandospelletjes. En gisteren het bericht: Na bijna 6 maanden is Swayze eindelijk begonnen met spelen. Net als Alfie had hij zijn buik vol van vreemde straathonden. Dat gaat nog steeds niet: ‘We werken eraan, hij is echt leuk, lekker eigenwijs, een enorme kwebbel buiten, gek op mensen, rent graag, de rest komt wel of niet … ook goed.’

          

          

Tot slot onze allerliefste Pirate. In opvang vanaf 6 april 2019! Onbegrijpelijk. Wie, o wie … Op Maureens blog kun je doorklikken naar zijn trieste, zware geschiedenis. Die tekende hem ook lichamelijk: medicatie, goed (duurder) voer, supplementen. Pirate is fantastisch en niet moeilijk. Wel aandachtspunten. Verlatingsangst is de kern. In zijn gevoel van veiligheid, vertrouwen dat je terug komt, moet echt geïnvesteerd worden. Verder een slimme boef, alert en snel iets in de gaten hebbend. Deze super clown heeft graag iets in zijn bek. Ook trekt onze boef vuilnisbakken om als hij de kans krijgt en springt met zijn 3 poten steeds weer in de moestuin. Maar verder: makkelijk, heel trouw, altijd vrolijk. Hij kan niet heel lang lopen en heeft een grasveld nodig om zich uit te leven. Wat gunnen we hem dat eigen thuis!

      


Maart 9 2021 Vervolg 6 maart: Ook Mandy en Pepsi, forse rugzak, kregen baasjes die ze in hun waarde laten, een plasje niet erg vinden enz.

Mandy    

Mandy is 4. Ze kwam mager, vol vlooien, in de refugio okt. 2019. Onderging alles gelaten, soms een ‘sla me niet’ houding. V.a. 24 jan. woont ze bij Vinnie, een open hondje, haar steun en voorbeeld. Ze begon vanuit een strategisch plekje onder de tafel. Van daaruit ook wat gegrom naar Vinnie. Maureen zei: ze wil het liefst door een gat in de grond verdwijnen, terug naar wat vertrouwd was. Het kan 2 kanten op. Zorg voor rust. Laat ze ervaren dat de gevreesde dreiging uitblijft. Drukte, lawaai of (goedbedoelde) lokpogingen werken averechts, dan loopt de spanning op. Mandy voelde druk noch triggers. Na 2 dagen liet ze zich aanhalen, wel staand naast Vinnie! Berichtje de dag daarop: ‘net een lik over mijn hand gehad, wat een topper’. Dus tegelijk al graag willen en nog op haar hoede.

                

3 ingrediënten voor Mandy's succes: ' lief, stabiel maatje, heerlijk bed, respectvol bazinnetje' Laatste update: 'Goedemorgen, Mandy gaat als een speer. Het kleine verloren wezentje wat ze ooit was is zo goed als verdwenen. Daar is een enthousiaste, leergierige liefdevolle Diva voor in de plek gekomen. Ze geniet van alle knuffel sessies en de dikke zoenen op haar koppie. Ze gaat zelfs klaar zitten voor het tuigje om te gaan wandelen. We hebben meerdere malen de broek van de grond moeten rapen omdat ie ons afzakte van verbazing 😂. Ze is slim aanhankelijk, vriendelijk...en vol vertrouwen. Ze beantwoordt aan alle gevoelens die ik had bij de foto op de site van Maureen. Ik geloof niet in toeval...maar voorbestemming.🥰🥰🥰. Wat een heerlijke hond is ze. Ze heeft haar happy moments....dan raast ze over de bank...de gang in en weer terug...dat kan een tijdje aangaan...😂😂😂 het is een blij ei.'

Pepsi, adoptie 13 juni '20: ook een succesformule dankzij begrip. We volgen het ademloos. Als flessenpup in vuilnisbak, pas op 2 j.-leeftijd de refugio-poort uit, een bruisende, allerliefste hond. Een gigantische ontwikkeling in 9 maanden, een zoektocht samen met haar geweldige familie (vader, moeder, 3 pubers): stappen vooruit, pas op de plaats, zo nodig stap terug. Al v.a. het begin uit Pepsi buitenshuis haar onzekerheid door 'druk gekwebbel'. Lopen in de bewoonde wereld (drukke kinderen bv.) is na 9 maanden nog steeds niet leuk. Soms nog (spannings-)ongelukjes in huis. Maar in het bos is ze los en geniet als een dolle, ook met andere honden.

Stapel op alle familieleden. Maar moet ze inschikken op de bank, dan komt er soms een grommetje. Dat moet je niet erg vinden (doet onze Kitty na 3 jaar nog steeds: reflex van vroeger). Het slaapritueel: naar boven rennen, kijken of iedereen in zijn bed ligt, naar beneden racen, Kong met snoepje in ontvangst nemen, laatste kus van bazinnetje.

Van angstig dier in de bench tot fanatiek bankhangster

        

      

In aug. gingen ze naar Frankrijk (3 dagen hotel, daarna camping), al na 2 maanden! We hielden de adem in. Maar Pepsi ging er zelfs enorm op vooruit, dankzij nauwlettend volgen wat ze aankon: zo nodig ging moeder direct weg met haar uit een spanningssituatie plus veilig in de tent bij de baasjes slapen. De band met alle gezinsleden werd heel hecht en ze deed weer een schat aan ervaringen op (wel 24 uur per dag in hun veilige hoede). Daarna thuis wel een week heel kalmpjes aan natuurlijk. Na wikken en wegen is besloten Pepsi voorlopig nog hond alleen te laten, hoe graag ze ook speelt. De opbouw van haar leven samen met alle huisgenoten is nog volop gaande.

      

Maart 6 2021 IK WIL JE NOOIT MEER KWIJT

Ook met volle rugzak kan het snel goed gaan, als baasjes dat verleden respecteren. Kijk wat het dier aankan, aangeeft. Niet opdringen, niks verlangen. Voelen dat je veilig bent, niks hoeft: basis en sleutel voor vertrouwen en (zelf)ontplooiing. Ook voor wie nooit een thuis en enig comfort kende. Als (flessen)pup gedumpt, onveilig straatleven, geïsoleerd geleefd, jaren refugio, in de bergen zwerven, keihard bestaan bij een jager etc. Van alles gemist dus, verstoorde pup- en puberfase (soms langer nog), nare rotervaringen, hoe of wat dan ook. Soms hoor je: ‘Waar begin je aan?’ Ja, het kan moeilijk zijn (aanvankelijk). Maar met de juiste, bij de hond passende omgeving en de juiste invalshoek (niks forceren, voorspelbaarheid, stabiliteit) is het vaak niet eens zo moeilijk. Een pup of puber is soms lastiger. En hoe rijk is een keus voor oudjes, langzitters, rugzakjes (fysiek, mentaal), lelijke (wat is dat?) bekkies. Gelukkig, veelal vinden we een baasje met dezelfde visie: blij met het dier zoals het is, met elk stapje, niet sneller of meer willen, aanvaarden wat (nog) niet haalbaar is. Kijk af en toe terug, zie wat (bereikt) is. Ontwikkeling gaat soms jaren door. Geluk zit niet in plaatjes. Bij oude dieren gaat het om een mooie laatste fase.

          

Nu al loopt Spaanse Guus, 4 jaar, adoptie 5 weken geleden, gekoppeld aan Roemeense Annie door het bos. Als pup op straat, toen refugio. Niks geleerd, nul huiselijk leven: kale kennels, refugioterrein tussen velden. En dan, al ruim volwassen, nooit gesocialiseerd op de grote buitenwereld, alsnog die wereld in. Moet je, als was je pup, zo veel socialisatie opdoen. Daarbij is Guus een actieve Podenco. Zo’n keus blijft een uitdaging. Maar zie: super bescheiden Guus vertrouwt op Annie en baasjes David en Judy. Stap voor stap ontdekt hij de wereld in hun veilige hoede. En geniet van de vegan tandenborstels en de speciaal voor hem door baasje zelf gevlochten wilgentenen mand.

          

       met Rafa en Kitty

Zusjes Fenna en Paulina, ong. 4, al in opvang v.a. mei 2019, kwamen van heel ver. Affectiewas hen onbekend. Geïsoleerd geleefd. Bedelden stilletjes om voer bij een bergrestaurant. Paulina lag met pasgeboren pups in de vrieskou. Lieve, makkelijke hondjes die geen vlieg kwaad doen. Emotioneel zo veel verder gekomen. Ze vertrouwen Maureen, komen blij op rustig bezoek af voor een snoepje (aaien te eng). Geen drukte, rustige leef- en wandelomgeving, ruime goed afgesloten tuin, voorspelbaarheid: dat is wat hen gelukkig maakt. Hopelijk vinden we binnenkort zo'n plekje voor hen samen

      

      

Galgo/Greyhound Mila, pas 1, adoptie afgelopen zondag, is wrsch. voor de jacht gebruikt: (lig)plekken en snel ineen krimpen. Galgo’s (en Podenco’s) lijden wel heel extreem onder de mens. Harde trainingsmethodes, met geweld vaak. Februari is dodingsmaand: massale dumping in dodingsstations of wrede dood door de jager: de zwaarste dood met langdurige doodstrijd voor de slechtst presterende (film Broken Spirit). Sierra Nevada redde Mila uit het dodingsstation. De week opvang in Sneek deed Mila al goed. Haar baasjes waren in no time haar rots in de branding. Bij wandelen kijkt ze nu al naar hen op bij het passeren van onbekende, mogelijk onveilige situaties. Geven zij aan ‘het is goed’, dan loopt ze door. Ze voelt: veilig in jullie handen. Voorlopig ligt Mila dan ook liever met een knuffel in een dekbed tegen de benen van de baasjes aan dan op het speciaal voor haar gekochte orthopedische kussen.

Oskar

Oskar, adoptie 16 jan., jaar of 4, kende geen stabiliteit. Als puber op straat, toen bijna 2 jaar asiel, toen adoptie Spanje, toen weer asiel. Pas nu is hij thuis, bij 2 bazinnetjes en hond Loesje. Zij bieden hem optimale veiligheid en duidelijkheid met heerlijke rituelen en subtiele sturing. Oskar bloeide daarbij razend snel op, vertrouwt hen helemaal en bouwt op hen. Hij geniet onwijs en rent buiten al heerlijk los! 9 van de 10 keer komt hij terug 😊

Natuurlijk, er is verschil tussen straat, dodingsstation, een jager, refugio enz. In een sobere refugio leer je weinig (mensen) kennen, vaak herrie en geblaf, maar er is voedsel, basale zorg, respect. Op straat eten en drinken bijeen scharrelen, pups groot brengen, belaagd en verjaagd worden: dat betekent honger-dorst-angst. Langdurig straatleven kan diepe sporen nalaten: altijd ‘aan’ moeten staan, zelfs in je slaap, beducht op onraad. Maar hoe en waar ze leefden, korte of lange tijd, we staan versteld van de veerkracht als dieren hun baasje(s) echt vertrouwen. Geef ze hun tijd (dat verschilt zo enorm). Dan doen stabiliteit uitstralende baasjes die goed te ‘lezen’ zijn, wonderen.

Maart 1 2021 Een turbo week: 20 febr. aankomst Mafalda, Kiwi, Lichi, Cherry, Pomelo, Limon van refugio Sierra Nevada


    Limon op schoot

Cherry en Kiwi

Alle 6 al een plekje! M.u.v. Mafalda recent gered uit dodingsstation. Jong, oud, gaaf, gebrekkig: dodingsstations, gefinancierd door de Spaanse overheid, maken ze af na een korte verplichte EU-bewaartermijn. Voorgeschiedenis, geboortedatum etc. onbekend iha. Vrijwilligers van Sierra Nevada en de Protectora redden deze dieren, als er maar enigszins plek is. Vaak komen ze met meer thuis. Een vreselijke keus, je laat andere achter in de wetenschap …. Het leven is oneerlijk, voor mens en dier, soms loodzwaar, soms prins(es)je, alles ertussen. 7 namen ze mee deze keer. Alle 7 kregen een vruchtnaam. Ciruela (pruim) en Lima (limoen) reizen pas 19 maart.

Pomelo, Kiwi, Cherry    Pomelo Kiwi

Kiwi, reutje, ong. 2, mix Yorkie, moet veel leren. Dat komt wel goed. 22 febr. ging hij naar een ervaren hondenfamilie in Winschoten met opvoedkwaliteiten en geduld. Kiwi kwispelt al als ze uitgaan en vindt hun kleinzoon geweldig.

    Kiwi

6 j. Cherry, mix Pekinees teefje, niet bang bij de kattentest in Spanje (verkende en snuffelde frank en vrij) lijkt een combi van rustig en soms even luid en duidelijk een mening blaffen. Omdat ze hijgerig was (hart? stress?), toch even dierenarts. Gelukkig, haar hart is ok. Ze gaat vrijdag naar een oma en haar kleindochter in het Friese Oldeberkoop: ‘We kunnen niet wachten haar bij ons op de bank te hebben. Ze zal nooit iets te kort komen.’

      

Pomelo (grapefruit), ong.2, aandoenlijk lief, aanhankelijk, ruwharig teckel-mixje. Deinsde al voor de drempel van het kattenverblijf achteruit. Super met mensen. Vreemde honden en nieuwe situaties wat eng. Onder de prachtige Perzische naam Sima (je innerlijke gezicht) woont hij v.a. 25 febr. bij 2 superlieve hondenkenners in het Friese Ternaard. Buiten nog wat onzeker, maar binnen al intens genietend van alle comfort.

    Sima

Limon, ook een klein jonkie, oogde wat ontredderd. Ook 2 of iets ouder? Lichamelijk wat aandachtspuntjes plus een flinke (genezen) bijtwond. Heftige dagen in het dodingsstation? Niet bang bij de kattentest. Lijkt speelse doerak: ontdekte binnen de kortste keren bij Maureen moestuin, garage en zoldertrap. Limon wordt morgen met open armen ontvangen door een bazinnetje in het Drentse Norg. Gelukkig. de dierenwinkels met speeltjes enz. zijn open.

           Limon

Galgo mix Greyhound Lichi (nu Mila), ong. 1 jaar, heeft echt het zachte, lieve galgo-karakter. Had al pups, flink beschadigd, vacht vol ligplekken, ongetwijfeld een beroerd leven gehad bij een jager. Kromp hier in opvang snel ineen (bij een dweilstok, een nee tegen een andere hond), lag de eerste dagen onder de trap. Onderging alles gelaten. Zaterdag huisbezoek in Sleeuwijk en zondag al gehaald. Een supermatch. Mila is nog behoedzaam, maar vertrouwt hen al. Ze wilde gelijk dicht bij hen, dus laat dat nieuwe heerlijke orthopedische matras maar even wachten. Wij zijn zo blij voor haar.

      

Mila

Mila wordt met zorg vastgezet op de achterbank voor de reis naar Sleeuwijk, getooid met haar nieuwe Martingale halsband en Ferplast tuig, speciaal voor galgo’s.

Als 6e Mafalda (van straat). Een vriendin van adoptanten volgde refugio Sierra Nevada op Facebook en viel op Mafalda: oudere Podenco (iets mix?), ong. 8. Helaas hadden we pas na 2.5 maand een transportplek. En toen, begin jan.: een 8 uur uren durende epilepsie aanval. Vreselijk. Maar na een paar dagen in de kliniek was ze weer vrolijk en de oude. Wel kwam er nog veel medicatie mee uit Spanje. We hopen op afbouw hiervan en natuurlijk dat het eenmalig was. Bij de grondige onderzoeken, bloedtesten, hersenscan etc. is niks gevonden. Bij haar toekomstig bazinnetje bleef ze welkom. Wij wensen Lola (haar prachtige nieuwe naam) en haar bazinnetje heel veel geluk!

    Lola

          

Het is elke keer zo’n vreugde mensen te ontmoeten die een ouder dier opnemen.

Februari 15 2021 Het ging als een speer. Alle 11 honden van transport 9 jan. zitten lekker warm thuis.

Ook 2021 begon met een waagstuk van (te) veel honden tegelijk. Maar ja, door Corona loopt wel meer anders. Sitebericht 22 jan. vermeldt de adoptie van 7 van hen plus terugkomst Cas. Dus opnieuw aan de slag voor Cas naast de resterende 4 Jazz, Andries, Eline, Jente. Terrier Eline, geb. apr. 17, woont in Hoogeveen als Mandy. Za 23 jan. bericht van Vinnie’s baasjes (ad. nov. 17): was Eline mogelijk een mooie match met hen en Vinnie? Eline, ontredderd en verwaarloosd gedumpt, kon in elkaar duiken ‘doe me geen kwaad’. Verlegen zieltje, alles ondergaand. Een projectje. Maureen zag op filmpjes ook potentie: een vrolijke kant bij hondenvriendjes. We waren overrompeld en blij. Bewuste mensen, rustig thuis, bereid hard voor haar te werken, geduld. Lang nadenken hoefde niet. Zondagmorgen is ze gehaald. En na een spannend begin, onder de tafel, graag willen, maar o, wat is het eng, gaat het met sprongen vooruit, niet in het minst door Vinnie’s enthousiaste steun.

         

Ook zorgenkindje: Podenco mix Jazz, van straat, geb. nov. 16, al 3.5 jaar in de Protectora bij Conny. Voor haar de liefste, prettigste hond. Gevoelige ogen, fijne energie, sociaal, rustig. Maar: niks gezien van de wereld, nooit een huis van binnen, nul geleerd en Podenco (actief ras). Vind het juiste plekje maar. Toen … opnieuw verrassing. Oude bekenden uit Assen (adoptanten Roemeense Annie, soms hulp bij fotoshoots nieuwe honden) hoorden van Oskars adoptie (zie 22 jan.) door hun dochter en partner in Groningen. Nieuwsgierig keken ze op Maureens blog en … zagen Jazz. Toen ging het razendsnel. Jazz (Guus v.a. 29 jan.) past bij deze rustige en actieve mensen. Mooie eerste berichten: hij vertrouwt hen, loopt goed aan de lijn en speelt al.

      

          

Op je 11e gedumpt in een dodingstation (moet je maar kunnen). Andries, in refugio v.a. mei ’20, staartloos bodeguero mixje, was van slag, lijdzaam, moedeloos. Maureen zag ongelukkige ogen, een grom, laat me met rust. Maar ook: gek doen, charmeren, knuffelen, eindeloos ballen. Voor Andries dus een rustig plekje waar wel genoeg gedaan en gelopen wordt. V.a. zo 31 jan. woont hij in Dordrecht bij zijn 26 j. bazinnetje en een beetje bij haar ouders (om de hoek) en bijna identieke 10 j. Demi. Een asieldieren-familie. Uitgangspunt: investeren, accepteren wat niet haalbaar is, de mens hoort het dier een stabiele roedel te bieden. Andries, nu al zielsgelukkig met alle baasjes en Demi, is vanaf dag 1 druk in de weer met zijn balletjes in huis en tuin. Nieuwe naam: Baco.

           

Cas, mei 16, mix Podenco Maneto, helaas terug van adoptie, werd snel herplaatst, op 31 jan. Het alweer verkassen was moeilijk. De eerste avond en nacht was het druk lopen, krabben aan de deur, plasjes in huis. Maar het gaat met sprongen vooruit. Cas heeft nu een prikkelarmer thuis en gelukkig opnieuw een heerlijke tuin bij een dame van 74 in West-Souburg met grote hondenervaring en kleinkinderen van 17-19. De zeer betrokken familie (om de hoek) is achterwacht. Wandelen, andere honden en bezoek gaat allemaal al prima, hij slaapt lekker door, eet goed en lust graag kluifjes. Hij loopt het bazinnetje nog wel bij alles achterna, maar dat is logisch.

      

Do 4 feb. ging als laatste terrierachtig mixje Jente, geb. juni 17, ook naar Assen. Jawel! Naar de andere dochter van de baasjes van Jazz/Guus, op hun beurt nieuwsgierig geworden door de adopties van ouders en zus. Nog een Turbo-procedure. Jente heet nu Mya (Grieks) en woont bij Luna, een Griekse hond met Spaanse naam. Als die kruisbestuiving niet werkt… Mya (afgestaan) leefde met meerdere honden. Weinig van de wereld gezien, onbekend met lijn. Aanvankelijk terughoudend, maar ook nieuwsgierig en vrolijk. Wat was wijsheid? Bij andere hond? Wel dus en … na 2 dagen samen op een kussen en na 4 dagen een app ‘sinds vanochtend zijn ze helemaal aan het spelen’. Meerwaarde voor allebei.

          

Februari 11 2021 Sneeuw verandert mens, dier en landschap!

Rody kwam aug 2014 met 6 andere pups naar Nederland. De sneeuw als kroon op 7 mooie jaren. Puur geluk toch!

Lieve Rayo, na een ellendig begin dans je nu op 3 poten door het leven bij een geweldige bazin die er alles aan doet om je gezond en fit te houden. Elke 2 maanden even naar de fysio ‘voor onderhoud’ voor behoud van een goede rugstand. En vanwege de last van de pootjes (ondanks vaseline) nu deze schoentjes, gemaakt door Dierspecialist Maas en Waal. Even een gek loopje, maar dat was zo over.


Kleine Snoopy, juni ‘20 terug van 1e adoptie, wacht op herplaatsing. Snel overprikkeld en dan in standje alert. Snoopy is zo leuk en probleemloos in een rustiger omgeving met minder prikkels van verkeer e.d. Helaas, velen lezen rustige omgeving als rustig hondje. Dus veel ‘rustig hondje voor oma’ reacties, vaak op appartement (groot balkon soms), ommetjes in de buurt. Geen ruime tuin om eindeloos achter zijn speelei aan te denderen. Buren zouden knettergek worden van de herrie op balkon of kamervloer. En: Snoopy is een kwieke loper. Waar is de juiste plek voor dit heerlijke hondje?

Onze eigen Kitty en Rafa genieten al dagen van de boswandelingen in de sneeuw.

Vandaag zon en geen wind meer, dus genoten van een wijds landschap bij de Oudegaaster Brekken. Op het grote meer zelf 1 schaatser met een houten stok en touw en wrsch soort priem eraan voor geval van nood.



Februari 10 2021 In memoriam Bo-Ghy


Mooie, lieve Bo-Ghy, ook wij gaan je enorm missen. Bij aankomst in Smilde nooit meer de witte, vriendelijke beer bij het hek. Maureen haar grote Pyrenee is geveld. Dinsdag 26 januari waren we nog in Oldenzaal bij een specialist. Na enkele uren onderzoek was de uitslag duidelijk en verpletterend: ver gevorderde, agressieve neuskanker, binnen korte tijd wordt het lijden.

     

Vrijdag 5 februari is hij ingeslapen. Thuis. Gelukkig was een begripvolle dierenarts hiertoe bereid (keurig conform Coronaregels). Bo-Ghy ging in zijn eigen vertrouwde wereld. Maandag is hij opgehaald voor crematie. Voor Maureen een moeilijke tijd. Altijd stond of lag de grote beer bij het hek of achter de deur. Nu een grote leegte in hart en huis. Geen roedelleider meer. Geen bewaker van huis en erf meer.

          

Bo-Ghy, je maakte indruk, met je imposante uiterlijk, je tegelijk krachtige en zachte karakter. Vriendelijk en kalm, soms wat onderliggend enthousiasme, zo kwam je ons tegemoet. Loyaal en serieus zou je niet aarzelen baasje en territorium te beschermen. Je had het bijzondere karakter van de Pyrenese berghond. Een eeuwenoud ras, zelfstandig opererend in de bergen bij een kudde. Met de bijbehorende onafhankelijkheid en soms koppige eigenzinnigheid zou je geen gehoorzaamheidswedstrijd winnen. Maar voor je rechtvaardige, geduldige baasje deed je graag iets, was je betrouwbaar en aanhankelijk. Ook voor de vaste roedel en de passerende adoptiehonden had je grote betekenis.

   

Afgelopen jaar: Bo-Ghy’s 7e verjaardagswandeling in juni en de kerstkaart van december.

          

Rust zacht, Grote Vriend.

Januari 22 2021 Steun over grenzen heen. Ondanks Corona mooie adopties.

Bij sitebericht nieuwjaarswens staan 11 honden (komst 9 jan.) van de Protectora bij Fuente Vaqueros. We kennen en vertrouwen elkaar. Belangrijk, nu Corona noodzaakt tot grotere wegtransporten en dus vooruit adverteren op basis van hun info, foto’s, filmpjes mbt voorgeschiedenis, gedrag etc. Nadeel: niet gebaseerd op Ned. leefsituaties, maar op sober leven in kale refugio’s in de middle of nowhere: geen verkeer, wandelen, vreemde mensen, huiselijk leven. Amper tijd/menskracht voor oefenen, observatie, roeien met karige riemen. In dec. namen ze, hoewel overvol, 20 van 98 honden op (illegale fokkerij opgerold).


Leidster Conny (FB: Protectora de Animales y Plantas de Granada), vertelt hier hoe slecht ze eraan toe zijn, bij 34 doorgesneden stembanden, soms zwanger (straks pups erbij). Daags erop een pupje met misvormd pootje bij de poort. Dagelijkse kost. gelukkig groeit het bewustzijn mbt dierenwelzijn en daarmee het aantal adopties in Spanje zelf en veroordelingen voor misstanden.

      

Naast dagelijkse zorg spant de refugio zich in voor castratie van kattenpopulaties, dieren redden uit helaas nog bestaande dodingstations, misstanden aankaarten ism andere dierenorganisaties (via regionale pers/tv), voorlichting op scholen, mensen met beperkingen ontvangen voor wie omgang met dieren heilzaam is ea. Dierenleed op termijn structureel verminderen kan enkel via voorlichting en preventie. Daarom helpen wij juist hen (en refugio Sierra Nevada) met steun en adopties. Buitenlandse adoptie (voorlopig onmisbaar) krijgt soms kritiek: ‘er is hier toch genoeg hulp nodig’? Vaak helpt men zelf niet of is selectief: internationalisering prima iha (vakantie, producten overal vandaan kopen etc.), maar niet mbt hulp. Wij geloven ook in hulp over grenzen heen.

We waren dus ‘on the road’ met Kitty en Rafa die vaak flink bijdragen aan ons beeld van de baasjes in spe. Wo 6 t/m za 9 jan. 7 huisbezoeken plus Smilde: voer en spullen klaarzetten voor de chauffeur van het transport: voor zijn eigen opvanghonden in Spanje en voor onze refugio’s.

  

Zo 10 t/m za 16 kwamen de nieuwe baasjes naar Smilde. Zondag 10 jan. kwam 3-j. mixje Merlin, nu Merijntje, thuis in Hoogerheide, W-Brabant, bij geitjes en hondjes Casper 15 en Lita 13 j. (ad. Esperanza 2017, 1 blind oog). Van straat, 1 j. 8 mnd refugio, staartje gecoupeerd. Merijntje is aanhankelijk en niet verlegen, voelt zich stoer en geniet van het vrij rondlopen in hun zaak met ruim omsloten terrein. En de aandacht van al het personeel.

   

Hier nog een filmpje van Jente (nog in opvang in Smilde) en Merijntje in de refugio. Die 2 hadden zoveel aan elkaar. Daarom kwamen ze ook tegelijk de 9e.

Mooie mix Max, nu Rune, pas 1, ging al van hot naar her. Een opvoedklus! Maar veel potentie. Als pup in dodingstation - 1e adoptie: 8 mnd - 3 mnd elders - okt. 20 refugio. In dit stormachtig, ongeleid projectiel zit geen kwaad. De 11e ging hij naar 2 dames in Zoeterwoude met rugzakjes-ervaring die ter dege beseffen: eerst, investeren, later profijt. Pluspunt: Rune is erg leergierig.

     

Dinsdag 12 ging mix Podenco Maneto Cas , mei 17, naar Borculo, rustig gezin met 2 kleine kinderen. Eerste dagen prima. Toen soms een grauw, uithaal, aanblaffen, ook naar bezoek. Niet veel, maar toch. Onverwacht bij dit rustige dier. Is het hem snel te veel? Spanning? Is er het nodige gebeurd? Anderen brachten Cas (afgestaan, niks bekend) naar de refugio. Vanmorgen kwam hij terug. Ondanks voldoende ervaring en liefde, geen escalatie riskeren.

         

Woensdag vertrokken er 2. Husky Danieck, mei 18, gered uit dodingsstation, woont in Berkel en Rodenrijs bij een Husky-pup van 7 mnd. Ze is actief, levendig, heel sociaal. Helemaal op haar plek bij deze Husky-gekken die precies weten wat het ras toekomt aan uitdaging en uren lopen per dag. Het gaat top tussen de 2 honden en Danieck likt de kleintjes van 1 en 4 helemaal af.

   

Danieck’s baasje maakte zijn zwager (3 min. rij-afstand) nieuwsgierig. Ook hondengek en jong gezin. ’s Zomers samen op hondencampings. Ze gunden hun Golden Labradoodle een maatje en vielen als een blok voor Chicho (nu Chico), 2 j., pincher-achtig, gecoupeerd staartje, van straat, al 1.5 jaar refugio. Prachtbeestje: verdraagzaam, open, vrolijk, actief! Groot ego, voelt zich Deense Dog. Maar het gevoelige manneke snakt ook naar gezien worden. Hij lijkt zielsgelukkig nu.

   Chico

Kenia (nu Kenja), ruim 3, ging de 14e naar Leeuwarden. Mix Pincher? Bodeguero? Podenco? 2 j. geleden zwanger van 2 pups op straat. Na een jaar bij een man die niks met ze deed, niet entte enz. naar de refugio. Ook daar een jaar. Helaas, de pups zitten er nog. Kenja is actief, vrolijk met rustige, aanhankelijke kant. Haar baasje is al supertrots: slim bij spelletjes! Kenja voelt zich duidelijk veilig en geliefd. Dit wordt een hecht team.

   

Pechvogel Oskar, 4, mix Podenco, lieve, sociale knuffel, is sinds de 16e bij 2 bazinnetjes in Groningen. Als puber van straat, bijna 2 j. refugio (wij ontmoetten hem daar in april 19), adoptie Spanje juni 19, na een dik jaar terug. Onze inschatting: topadoptie. Ze raken de juiste snaren met hun gedoseerde combi van rust, aandacht en voorzichtige, maar duidelijke sturing. De ratjes zijn al voorgesteld en tussen hem en hondenmaatje Loesje is enkel harmonie.

        

Nu hopelijk op naar een thuis voor de resterende 4: Jente, Jazz, Andries, Eline en onze 4 langzitters Pirate, Snoopy, Fenna, Paulina.

Januari 1 2021 Nieuwjaarswens




December 17 2020 De liefde spat weer van de baasjes af! En ze krijgen het met gulle hand terug.

Sommigen vinden ons te kritisch (‘het lijkt of ik een kind uit China van u moet adopteren’), maar de resultaten zijn ernaar en er komen weinig honden terug! En dat terwijl we ook geregeld dieren helpen met minpunten: qua uiterlijk, gedrag, fysiek, leeftijd, langzitters. Verdienen juist zij niet zorgvuldige plaatsing na hun ontberingen en afzien? Hier weer hartverwarmende updates: motiverend om door te gaan, voor hun redders en voor ons.. (Een piepkleine selectie, maar wees verzekerd dat elke update gekoesterd wordt.)

   

Snoef geb. okt. 16, ad. okt. 18, Oss

‘Ik zocht en vond haar, precies wat ik wilde en dan sluit je haar in je 💖 en daar zal ze altijd blijven. Wat zijn we blij met ons hondenmeisje.’

*Mijn naam is Snoef en mijn ras kruising Spaanse waterhond/pumi

*Waar ik bang voor ben: alles wat herrie maakt

*Waar ik een hekel aan heb: de achterbuurman met zijn motor

*Waar ik slaap: in een van de vele mandjes of bij vrouwtje op bed

*Ga ik naar een trimsalon: nee, ons vrouwtje knipt mij in model

*Vind ik autorijden leuk: ja, want dan gaan we mee met de uitlaatservice van vrouwtje

*Snurk Ik: nee, ik kan heel hard rennen in mijn slaap

Vrouwtje Patricia oefende net zo lang met de enge paraplu, tot Snoef over haar angst heen was. ‘Onze Snoef moet nog wel wat verder leren, maar dat komt goed, alles op haar eigen tempo. Wil je te veel, dan slaat haar gedrag om in angst en zet ze het op een rennen. We zeggen dan, ojee, onze Snoef wordt hieperdepieper.’

   

Pietertje geb. aug. 12, ad. nov. 17, Heeswijk-Dinther

Na het dodingsstation leerde Pietertje weer geloven dat hij niet voor zijn plekje hoefde te vechten en mocht blijven. Het vele, schelle geblaf is met liefde en zachte hand omgebogen.

           

Harvey geb. mei 13, ad. dec. 18, Kropswolde

Een prachtig telefoontje: ‘Ik wil het even kwijt, jullie zijn zeer welkom om zelf te zien hoeveel we van Harvey houden. We hebben 1000-en foto’s en een hele powerpoint presentatie van hem.’ Een lang straatleven plus 2.5 jaar Spaans asiel gaven Harvey soms een wat treurige blik in zijn ogen. Daaronder een gouden hondje dat na 5.5 jaar gouden baasjes kreeg.

          

Bikkel geb. juni 16, ad. okt. 18, Balkbrug

‘Bikkel en Bram hebben alle zenders afgezappt, maar de tv is slaapverwekkend.’ Na 2 jaar ellende werd Bikkel bevrijd. Mishandeld door zijn 1e baas, toen aan de ketting bij een hoarder in een chaos lijkend op grofvuilstort. Nu is Bikkel vrolijk, enthousiast en een blij lid van de zaterdagmorgen speurgroep in Havelte. Paniekaanvallen: voorbij. Pijn: voorbij na verwijdering van zijn rechterheupkopje, gevolgd door revalidatie van hydrotherapie en massage.

             

Jack geb. schatting 2008, ad.sept. 20, Enschede

‘Wat is hij toch lief en pienter. Helemaal thuis. Ligt lekker in bed, hij is een lekkere slaapkop. Maar ook heerlijk actief met spelen en de bal. We zijn erg blij met hem, iedereen vindt hem een mooie hond en dat is hij ook.’ Bij toeval werd Jack ontdekt in een te krappe bench met doek erover. Op het nippertje. 9 maanden opgesloten. Van alles mis: verkleurd door de urine, zo slecht gebit, mager, hartruis, ontstekingen … Jack is nu ons voorbeeld van veerkracht en levenslust met zijn zeehondenblaf en volle kracht vooruit.

          

Beer geb. maart 14, ad. aug. 16, Leeuwarden

‘Beer is volwaardig gezinslid. Passend bij zijn aard ziet hij het als zijn taak ons te beschermen en bewaken. Voor een voormalig zwerfhond die zijn eigen regie had om te overleven in de bergen in Andalusië heeft hij zich geweldig aangepast. Van beide kanten onvoorwaardelijke liefde.’ Beer, 70 cm schoft, heeft Mastin invloed: gevoelige en zelfstandige kanten. Dwing ze niet, geef respect. Dat beseft bazinnetje Rigt met haar rustige, duidelijke aanpak van nature. De relatie Beer en kinderen is bijzonder. Een autistisch jongetje op de camping was gek op Beer, ze begrepen elkaar met één woord of blik. En als opa en Bjorn met de garage en autootjes spelen, is Beer zijn poot een oprit. Als hij er maar bij mag.

December 9 2020 Wat brengt december nog?

Corona bemoeilijkt transport. Gelukkig lukt het nog steeds. Wel extra duur en als voorwaarde meerdere honden. Riskant, adoptie is grillig, bij extra kansarmen nog meer. Trouwens, ook onze makkelijker plaatsbaren zijn vaak een ‘projectje’ dwz opvoedklus qua socialisatie met mens en dier, huiselijk leven en buitenwereld ontdekken in een dichtbevolkt landje. Ook in honden die ooit een baas hadden is vaak niks geïnvesteerd. Soms leefden ze jaren op een kleine patio (of erger). Het magische woord: vertrouwen, band opbouwen. In de hond die veiligheid en steun bij het baasje voelt, kan rust komen. En dan kun je leren, progressie maken. Als kinderen. Moeilijk? Nee, logisch. Wel spiegelt dit onszelf, vraagt observatie en inzicht, begrip en acceptatie, liefde en geduld, soms een stap terug. De 8 honden van 26 sept. (site 1 okt.) zijn thuis. Daisy en 3-pootje Swayze al in sept.

Daisy      Swayze

In okt. 4: Tango, Pablo (Reyie), Elma, Lucy (Willeke), waarvan Elma en Lucy (site 1 nov.) extra spannend.

      Tango en Pablo

Elma, jong volwassen al, kende slechts kennels, een omhekt terrein, wat vrijwilligers. Ontheemd na aankomst. Krassen in baasje Gert-Jan’s plasma scherm (uit angst werd Elma agressief naar haar eigen weerspiegeling). En nu? Vertrouwen! Wie is blijer met wie: Elma met de baas of andersom (site 1 en 13 nov.)?

               Elma

Lucy, al 7.5, liep verwaarloosd en aangetast door de ziekte Leishmaniose op straat. Hopelijk maken de goede zorg en liefde in haar nieuwe thuis plus de nodige medicatie haar stabiel. Binnenkort volgen uitslagen van onderzoeken. Ze went gelukkig heel goed, komt tot rust, is actief en vrolijk.

                       Lucy

Ook extra blij bij Gopher (Ede, 20 nov.) en Amira (Weiteveen, 29 nov.) , laatste 2 van de 8. Amira (site 4 nov.), kwalen en met 9.5 oud voor een Sharpei, kreeg diamant. Sharpei-liefhebbers in hart en nieren. Kennen alle kwalen van overfokte Sharpeis: potdichte oren (keihard oorsmeer), ogen (entropion), huidplooi-ellende. Ev. incontinentie ’s nachts (Propalin werkt goed): geen punt. Haar gebit (waar je ook niet bij kunt) was al grondig gesaneerd door Maureen’s dierenarts. Kwieke Amira geniet nu dagelijks van een wandeling bij een prachtig hoogveengebied van Staatsbosbeheer. V.a. seconde 1 maatjes met Sharpeis Django 5 en Yian 8. Lieverds! We zagen hoe goed honden het hier hebben, alle nodige (medische) zorg krijgen en meer. ’s Nachts alle 3 heerlijk op het eigen orthopedisch traagschuim hondenmatras. De lege plek door recent overlijden van hun Djira (acuut nierfalen) deed erg zeer. Maar Amira vloog hun hart in. En omgekeerd.

     Amira

tandartskaart van Amira

Van Gopher (site 4 en 21nov.) mooie updates. Hoewel net als Lucy Leishmaniose met even hoge waarde, heeft hij daarentegen een glanzend uiterlijk en geen enkel symptoom. Gopher is best onzeker en gevoelig. Dan hakt een overgang er wat extra in. I.o.m. de dierenarts gaan ze daarom toch even door met medicatie. Zijn jonge, sportieve baasjes geven goed structuur. Daardoor komt er al wat rust in hem. Hij kan nog niet los, zeker niet in donkere dagen met knalrisico. Heerlijk dat ze dan met je rennen! En de juiste, begripvolle trainer is ook al gevonden.

          Gopher

Verrassing: ook langzitter Tessa (Brisa, mix Spaanse Waterhond, 1 van de 19 mei honden) is thuis, Loosdrecht 28 nov. Vb. van adoptie-grilligheid. Een reactie-regen, een half jaar lang. Steeds (net) niet. Door de combi? 1. echt speels speelmaatje (onmisbaar voor Tessa’s geluk) 2. veel activiteit/lopen (geen blokjes om, lekker vies mogen worden) 3. juiste situatie qua prikkels (wel geestelijke uitdaging, maar niet te drukke familievisite of winkelstraat). Eindelijk viel het kwartje. Een huiselijke, sportieve familie die van boswandelingen houdt. En Finn! Een super speelse schat als Tessa. Daagde bij huisbezoek onze Kitty en Rafa continu uit. Naast moeder Danielle (direct Tessa’s baken), zijn ook beide dochters zo betrokken. Tessa lijkst zich vanaf dag 1 als een vis in het water te voelen. We staan perplex.

Tessa                

Van langzitter (1.5 jaar opvang) Snowy’s adoptie 21 nov. berichtten we al. Een dier dat je moet nemen zoals ze is na een leven vol pech en stressvolle situaties. Spannendste adoptie sinds lang: ‘pfff, als de 1e week maar voorbij is’. Gelukkig kiezen deze mensen bewust een zo kansarm rescuedier met de beperkingen. En ze wonen ideaal om zorgeloos te wandelen: 360 graden rond hun akkerbouwbedrijf eindeloze verten, dichtbij de Groninger zeedijk. De eerste week lag Snowy op de grond op strategische plekjes. Bench of mand taboe. Direct overeind als eentje van hen opstond. Ze vermeden onrustig geluid als vaatwasser uitruimen ea. Gelukkig kunnen vader, moeder en 18 j. zoon haar inmiddels alle 3 intuigen. Van het wandelen in alle rust geniet ze nu enorm. Na een paar dagen at ze al beter. En na een week ontwaakte de eerste nieuwsgierigheid! Naar buiten kijken! Ze blaft nog wel bij het geringste onbekende of onverwachte geluid, maar wordt naar hen steeds aanhankelijker. Ze is 6 à 7. Lieve Snowy, we gunnen je er zeker nog even zo vele mooie jaren bij.

      Snowy

Hoe het verder loopt deze kerstmaand weten we niet. We hebben nu nog Snoopy en extreme langzitters Pirate en zusjes Fenna en Paulina. Adoptie van allerliefste en -trouwste handenbinder Pirate zou een fijn kerstcadeau zijn. En wat zouden we de 2 mooiste, liefste zusjes dat cadeau ook gunnen. Ze hebben hun dingetjes, maar verder zo makkelijk. En kleine Snoopy natuurlijk, die ruim een half jaar wacht en waar je op de juiste plek enkel plezier aan beleeft. We gaan het zien, vol vertrouwen.

         

Pirate, Fenna en Paulina, Snoopy

We geloven in onze missie. Dus hoe het ook loopt, net hebben we de knoop weer doorgehakt. 8 jan. 2021 komen er 11 nieuwe geluksvogels uit Granada die snakken naar een thuis en waarvoor we weer hard ons best gaan doen. Binnenkort begint het voorstellen.

December 3 2020 Rust zacht Diana, Pelle en Rivka

‘De liefste hond geweest die we ooit gehad hebben.’

20 november ging Diana, 10.5 jaar. Deze poedel liefhebbers uit Krimpen a.d. IJssel mochten haar bijna 3 jaar hebben. En wat genoten ze van het mensgerichte, watervlugge scheetje, zoals Joan haar noemde. Helaas, de ziekte van Addisson (vaak erfelijk bij Poedels en ook vaak te laat herkend) werd haar fataal. Ondanks diverse dierenartsbezoeken ook bij Diana niet tijdig opgemerkt. Lieve, rustige poedel Jimmie is weer alleen. Maar het was zo goed: elke dag een kop koffie in het bospaviljoen, een half uur heen wandelen en weer terug. En vaak naar strand en duinen waar Diana opbloeide. Ze waren gelukkig met elkaar.


Cocker Spaniel Pelle ging 15 aug. 2019, net 11, naar fantastische baasjes die altijd bewust een ouder dier opnemen. De dag voor ze hun rode Engelse Cocker Spaniel naar het crematorium in Smilde zouden brengen kwam Pelle hen via Facebook onder ogen en die zat: In Smilde. Hoe gaan dingen …. De week erop haalden ze hem. En wat genoten ze van zijn onverwoestbare vrolijkheid en vitaliteit. Helaas, 25 nov. overleed Pelle: neusgat vol kanker, ook in keel en lymfeklieren, al bot weggevreten. Ook hier al langer klachten, veel dierenartsbezoek, geen duidelijke diagnose. Tot een oplettende dierenarts ivm een kruisbandoperatie eea hoorde en argwaan kreeg. Samen met de baasjes hoopten we nog. Maar de MRI-Scan was overduidelijk. De operatie was overbodig. Pelle, blij tot het einde, is in hun hart verankerd.

   

30 nov. ging Rivka. We leefden intens mee tot het einde. Rivka, van straat, geb. begin 2017, zat een jaar in refugio Protectora. Slim, actief, gevoelig. Veel energie, rauzen, spelen naast knuffelen, uren bank-soezen. Hobbies: gaten graven, muizen jagen. Adoptie 29 maart na 8 maanden bij Maureen in Smilde. Rivka kwam aan al haar trekken bij een ervaren hondenvrouw die haar begreep. Ook loslopen en de sterren van de hemel rennen met vriendjes, hoewel wij dachten dat ze met haar sterke instinct nooit los zou kunnen. In aug. meerdere verontrustende klachten. Diagnose na een zoektocht: de ernstige auto-immuun ziekte syndroom van Evans. Ze leek het misschien te redden (zie site 16 okt.) met sterke medicatie. Helaas kan dat ook verwoestend zijn. Inslapen was gepland, maandagmorgen ging ze zelf. Na een laatste nacht met haar vrouwtje. Te jong, te kort. Maar hoe kort ook, 8 maanden lang was Rivka thuis in de mooiste betekenis. Ze hielden van elkaar, ze begrepen elkaar. Haar bazinnetje schrijft: Ik kan ook glimlachen bij mooie herinneringen en lachen om de grappige. Ze is me dierbaar. Blij dat we onze levens hebben mogen delen. Ook al was het maar een stukje.

         

November 21 2020 Een thuis voor Snowy en Gopher!

   

Het hieronder gevraagde duimen voor Snowy werkte! Zaterdag de 14e kwamen de 3 baasjes kennismaken, zondag de15e deden we huisbezoek in Westernieland (Noord-Groningen, vlakbij de zeedijk), woensdag wandelden de baasjes weer met Snowy en vanmiddag werd ze gehaald. Bij Snowy gaat het intensiever en anders. Het komt er flink op aan. Ze draagt nare ervaringen mee, schiet snel in wantrouwen, erg op haar hoede voor vreemden en grote, drukke honden. Pas bij voldoende zekerheid dat het ok is gaat ze zich openstellen. Het ophalen en de e.v. dagen zijn extra spannend.

Intuigen gefilmd voor de nieuwe baasjes

Snowy verandert niet meer. En ze is geen hond voor zit en af. Daarom geen cursus. Ze heeft een grote persoonlijke zone en kan weinig prikkels aan. Dus bij bezoek in een bench, wat prima gaat. Krijgt ze geen prikkels, dan is ze vrolijk en ontspannen, ook bij wandelen. En jawel, haar nieuwe thuis ligt tussen eindeloze akkers. Slechts sporadisch een verdwaalde toerist. We hopen dat Snowy weer helemaal opbloeit als ze gewend is aan haar nieuwe situatie. Ze luistert gelukkig goed, is goed stuurbaar, kan goed alleen zijn. Kortom: een grote schat die absoluut geen druk en verwachtingen moet voelen. Snowy is ongeveer 6 en hopelijk komen er minimaal nog 6 gelukkige jaren erbij. En de eerste berichten zijn er inmiddels! Reis en huis instappen zijn goed gegaan. Ze is rustig en houdt nu natuurlijk alles en iedereen in het vizier.

   

Snowy’s uitzicht. Kitty en Rafa vonden het heerlijk in de grote bedrijfsschuren.

Voor Gopher hadden we al huisbezoek gedaan. De baasjes maakten zondag kennis. Gisteren gehaald. We zien deze adoptie zonnig in. Gopher is ruim 4, gevoelig, slim, sociaal, leergierig, speels en behoorlijk energiek. En … een hele dankbare knuffel. Geen hond voor de stad eigenlijk, meer voor bos en veld. En voor al die kanten van Gopher lijken deze baasjes een match! Ze gaan helemaal voor hem, zijn jong en energiek, willen op speurcursus en veel lopen in de mooie natuur rondom Ede.

      

Gopher met Amira

Wel is Gopher behoorlijk onopgevoed. Hij heeft veel gemist in Spanje en zat ook erg lang in de refugio, verre van gelukkig. Daarbij heeft hij, tot ieders verbazing, de Middellandse zee ziekte Leishmaniose. Hij ziet er stralend uit, heeft 0,0 symptomen, dit in tegenstelling tot Lucy (Willeke) met dezelfde bloedwaardes. We hopen dat de waardes flink gaan dalen met medicatie, een fijn thuis zonder stress en goede voeding en dat hij zoals vele honden er probleemloos oud mee gaat worden. De baasjes hebben al een dierenarts gevonden die hen graag zal begeleiden bij het volgen van de ziekte.

         

Het nieuwe baasje maakt een verhoogde voerbak voor Gopher

November 13 2020 Vol overtuiging gaan we door: never a dull moment, bergen en dalen.

Dieren helpen, complex, er komt van alles kijken. Mens en dier geven altijd weer verrassingen op onverwachte momenten. Altijd werk: planning, regelgeving, administratie, huisbezoeken, telefoongesprekken, vragen via mail, problemen, incidenten, spullen halen en weg brengen enz. Woensdag een goed, hoopvol huisbezoek voor Gopher in Ede. Zondag kennismaken. Ook intensief contact over Snowy. Kwam lang geleden uit Roemenië via Gaia Dogs, helaas na jaren adoptie teruggebracht. Bang, er niet beter op geworden door de omstandigheden waarin ze zat. Ze heeft een hele prikkelarme situatie nodig. Esperanza helpt nu bij bemiddeling. Duim svp mee voor Snowy!

          

Gopher en Snowy

Maar het loont zo de moeite. Altijd weer fijne berichtjes van geplaatste honden. Een kleine selectie.

         

Abe

‘Abe is echt fantastisch en we zijn gek op hem.’

Poolse Abe, adoptie Den Haag 27 mei, na 1.5 jaar opvang! Nooit één verontrustend telefoontje. En heus niet alles ging vanzelf. Deze creatieve, stabiele baasjes investeren. Elke dag 1 lange wandeling 1-1.5 uur, zich met andere honden uitleven op een omheinde hondenwei enz. Hij heeft zijn EG al en is bezig met SHH. De trainsters zijn gek op hem. Ook super met de kleinkinderen met de 3 katten zijn de verhoudingen bepaald: 8 pootjes op 1 buik met Tyeson, met de andere 2 gepaste afstand. Met Elvis pas na een flinke mep (Abe’s linker oog zat een dag dicht). De straathond in Abe komt tot rust!

De grootste en liefste lobbes: onze doof geboren Spaanse Kimbo,adoptie dec. 19 in het Friese Easterein bij onze Roemeense driepoot Kenna, 12 katten en veel kalfjes. ‘Wy binne sa wiis mei him’.

               

Rambo

Dwergpinchertje Rambo, 7.5 j., leefde in een smerige ruimte. Toen een jaar Spaans asiel. Zijn 71 j. vrouwtje (adoptie juni, Heerhugowaard), even vrolijk en spontaan als Rambo zelf, had heel zorgzaam al op voorhand achtervang geregeld. Gebeurt er iets, dan gaat Rambo wonen bij dikke vriend Jango, om de hoek. Christa is smoorverliefd op Rambo, hoewel hij steelt als de raven. Op de achterbank van de auto wordt hij panisch. Nu zit hij (vast natuurlijk) op de voorbank op een kussen en, doet het vrouwtje boodschappen, een warme kruik daaronder. Dan is alles prima. Het is je gegund, kleine man.

Het Noordzee strand is een bron van ontspanning

‘Elma (adoptie 22 okt., Heiloo, zie site 1 nov.) heeft met andere honden op het strand gespeeld. Op straat is ze nog angstig. Wat een lieve hond. Krijgt van veel baasjes complimentjes.’ Anita van Elma’s refugio in Spanje schreef: Ca me fait pleurer de joie (dat doet me huilen van blijdschap).

‘In the morning Ilo (adoptie mei, Den Haag) is happily running at the beach. He got a little jacket (a bit cover and rainy), but that doesn’t stop him.’

Swayze (adoptie 27 sept., Rijswijk, zie site 25 okt.) was de eerste dagen enkel aan het slapen en bijkomen van alle verwaarlozing en commotie. En nu! Hoezo, heb ik maar 3 poten?


Soms brengen we spullen naar Smilde en nemen eea mee terug voor de stort. Kitty en Rafa hier op de picknicktafel met Fenna en Paulina en ervoor Willeke (Lucy)

               

Pirate

Lopen met honden is ook fijn. De laatste keer o.a. met Pirate in het herfstbos. Zo’n fijne hond. We zouden ons geluk niet op kunnen, als Pirate een blijvend thuis vindt. Als er eentje dit verdient …. Ons sterretje Omi daarboven doet vast schietgebedjes voor hem.


Maureen met Omi: een prachtige foto die de moed geeft voor dat bovenaan genoemde doorgaan met die volle overtuiging. 28 dec. overleed Omi. Ruim 13 jaar, waarvan nog 15 prachtige maanden bij Maureen na haar ellende. Een hondje dat iedereen in de ziel raakte. Even bij Omi’s grafje staan is een zen-momentje.

November 4 2020 En nu dit mooie tweetal in de schijnwerpers ter adoptie: Amira en Gopher

Pointer reu Gopher wil graag op schoot.

     

Prachtige, sportieve Gopher, ruim 4, ong. 17 kg, wachtte 1.5 jaar in de Protectora in Fuentevaqueros. Logisch dat deze energieke, speelse knuffel veel moet leren: niet je poten op het aanrecht, alleen thuis blijven e.d. Gopher gaat zijn best doen, zeker weten! Met wandelen laatst trok hij geregeld flink aan de lijn, maar netjes in het gareel lopen lukte soms ook al. Bij deze mooie, staande hond passen een energiek baasje, bos en veld. Voor de stad ongeschikt en voor een doorsnee kindergezin nog te onbesuisd. Gopher speelt trouwens ook graag met speeltjes e.a. honden en is vast een dankbare leerling bij een speurcursus.

     

Tot onze stomme verbazing heeft Gopher net als Willeke/Lucy (zie bericht hieronder) Middellandse zee ziekte Leishmaniose. Maar bij hem is het volledig slapend, want hij is puntgaaf, glanzend en kerngezond verder (aangetoond door uitgebreide bloedtest). Hij krijgt medicatie, maar met goede voeding en een fijne, stabiele, stressvrije omgeving kan dat in veel gevallen afgebouwd worden.

       

9-j. Sharpei Amira blijkt een fitte, knuffeldame die zich niet zo snel druk maakt.

Wat een dankbare hond om te redden. De asielhoudster was wat somber: al ouder, ’s nachts incontinent. Amira is zwaar overfokt met haar overhangende huid, extreem dikke neus en lippen: gebit niet te zien, slechter zicht, dichte gehoorgang door keihard geworden oorsmeer. Maar zo opgeknapt na 2 dierenartsbezoeken met Maureen. Haar oren krijgen nu dagelijks een schoonmaakbeurt, de Propalin tegen de incontinentie werkt prima (wel degelijk zindelijkheidsgevoel) en haar gebit is grondig gesaneerd (18 elementen verwijderd). Plus: een speciale bak (die bij adoptie meegaat) zodat ze goed bij het voer kan.

      

Wij denken dat ze er nog een fijne pensioentijd aan vast kan plakken. Ze is verre van ingedut, wandelt graag met veerkrachtige tred en een tuin zou fijn zijn voor haar. Welke baasjes hebben een plekje in hart en huis voor Amira?


November 1 2020 2 ‘speciaaltjes’ vonden een fijn thuis: grote Elma 62 cm en kleine Willeke (nu Lucy) 25 cm

Adoptiekansen inschatten, pfff... altijd weer verrassingen. Soms vlot het niet. Zo wacht unieke, trouwe Pirate al 1.5 jaar. Onbegrijpelijk. Net als Fenna en Paulina, 2 schatjes. En mooie, leuke waterhond Brisa, aankomst 16 mei, krijgt veel reacties, maar elke keer is het het (net) niet. Bij Elma en Willeke, aankomst 26 sept., was het rustig, maar vorige week sloeg Cupido toe: in de roos!


Hoezo? Groot?

Elma, geb. maart 2019, herdermix met husky invloed en alle kanten opgaande oren. Met nestgenootjes (1 maand oud) en moeder gedumpt voor de refugio. Elma bleef over, vanwege die oren? Haar karakter is het niet: lief, open, aanhankelijk, herdertrouw. Verpakt in lomp, onhandig gedrag. Net als Pepsi veel socialisatie als pup en puber gemist. Enkel soms lopen aan de lijn op de berghelling in de middle of nowhere. Dan: de reis Andalucia- Nederland. Je belandt op de maan. Zoveel onbekende indrukken, prikkels: een huis/huiselijk leven, tv, stofzuiger, fietsers, geluiden etc. Een grote schok voor Elma, zich vertalend in uitvallen naar de andere honden. Pure ontheemdheid en angst, maar ogend als agressie. Anita, van de refugio, geloofde haar oren niet. Elma was altijd goed met honden. Na een week kwam ze gelukkig aardig tot rust.

  

Spanje. Bij de kattentest een hele bange Elma

Een adoptant moet een stabiele setting bieden, Elma met kleine stapjes het gemiste laten inhalen/leren, op het moment dat ze het aankan. En zo nodig een stap terug. Elma woont in Heiloo, fijn huis, goed omsloten tuin, groene, prikkelarme straat en amper honden. Stranden van Egmond en Bergen nabij. Haar super sportieve baasje, recent gestopt met werken gaf Elma als welkomstcadeau een mooie lijn van bergtouw. Van jongs af dierenliefhebber met rescuehart, empathie, begrip, geduld. Wij vertrouwen Elma met gerust hart aan hem toe en ook aan zijn volwassen dochters die zeker zullen oppassen. Hun reis samen begon 22 oktober. Mooie berichten al. En eerste te tackelen probleem: uitvallen tegen haar spiegelbeeld in de ruiten. Net als bij aankomst in Smilde naar de (echte) honden: niet grappig dus.

             

Deze dochter zal met liefde oppassen

          

Kleine Willeke, geb. ong. juli 2012, liep op straat, in vreselijke staat, vol vlooien. Lange, slechte nagels, wat weggevreten neusje, wondjes deden alarmbellen rinkelen. Uitslag bloedtest, helaas: Middellandse Zee ziekte Leishmaniose (niet besmettelijk, door zandvliegen overgebracht). Dat het zover kwam…… Ze moet lang aan haar lot overgelaten zijn. Leishmaniose is goed te behandelen, maar blijft slapend aanwezig: via een bloedtest 1 of 2 x per jaar in de gaten houden. Uitgebreide bloedtesten toonden aan dat Willeke’s orgaanfuncties (bv. lever, nieren) nog goed waren. Opluchting! Daardoor kon ze een Glucantime kuur aan. Dat ging heel goed. Nu staat ze op Allopurinol, het bekende medicijn tegen Leishmaniose. We gaan er van uit dat Willeke er nu gewoon oud mee kan worden zoals de meeste honden.

Ze mocht in Spanje in het kantoor overdag

Het weggevreten neusje blijft hoogst waarschijnlijk zo, plaatje-mooi wordt ze niet. Ook maakt het bloot liggende slijmvlies haar wat vatbaarder voor infecties. Willeke heeft zeker nog een weg te gaan, maar ze is zo leuk en lief, zo blij en levendig. En het wonder gebeurde: op 25 oktober werd ze Lucy en kreeg een heerlijk thuis in Twijzelerheide bij 5 katten, 4 konijntjes en Odo (geb, april 17, ook van straat), op 31 aug. 2019 via ons geadopteerd door deze fantastische baasjes die niet naar uiterlijk kijken, maar dieren enkel een fijn thuis willen geven. En tot nu toe is het een droom: tussen Lucy en de baasjes en alle dieren. Ze zal wel de baas worden, schreven ze. De goeiige Odo lijkt weg van Lucy te zijn en waste al in de auto naar huis haar oren.

Oktober 25 2020 Goed nieuws varia

17 sept. kwam Jack (12? ouder?) thuis in Enschede. 30 juni bij Maureen gebracht. Verzwakt door maandenlange opsluiting in een bench, bruin van urine (zijn uitgebreide verhaal: site 9 en 2 juli). Lang poepte hij nog tegen hekken etc. op. Gebit als een kerkhof. Dierenarts, Maureens goede zorg, supplementen, goed voer hielpen hem er boven op. Nu haalt hij alles in bij 2 actieve AOW-ers die stapel op hem zijn. En omgekeerd. Hij laat hen niet uit het oog, gaat mee in de fietsmand, op bezoek. Hij geniet overal van. Ze vinden hem pienter, lief, gezellig, speels.

   

          

20 sept. bezoek 4 j.-Bradley (Rotterdam, ad. 18 april). Dit ‘stoere’ mixterriertje met klein hartje en 1 oogje past precies bij zijn baasjes. Naast actief/energiek/erop uit ook rustig/gevoelig/weloverwogen. Nou, behalve weloverwogen, want Bradley stortte zich vol overgave overal op/af/in. Hij klom over Maureen’s hoge hek (bijna overreden!), wat weinigen lukt. Maar dit gevoelige mannetje kwam tot rust! Luistert goed, loopt soms los. En met Charlotte op de scooter naar haar studio, in draagtas of gewoon onder de jas, dat vindt hij prachtig.

      

Na Bradley door naar Mia, Katwijk, ad. 21 mei. Het is dikke mik tussen dondersteen Mia en bescheiden Angie (ad. 4 j. geleden, ook uit Spanje). En met alle 4 gezinsleden: wat een hondenliefde. En als oma komt krijgen ze koekjes en rijden een rondje op de scootmobiel. Plus heerlijke duinwandelingen. D.i. het gedroomde leven van een enthousiaste Beaglemix.

      

26 sept. aangekomen uit Andalucia en al na 1 dag door naar Rijswijk. Vol teken en met verklitte vacht kwam Swayze (Golum in Spanje) van straat. Gevoelig hondje. Sliep heel veel, moest erg bijtanken. Zijn vrouwtje werkt al jaren thuis voor een Amerikaans bedrijf, dus alleen is hij niet. Ze gaat uit van acceptatie en aanpassing en gelooft in de combi geduld-lief-consequent. Toen ze schreef ‘hij mag in alle rust mijn huis verkennen en ev. overnemen’ kregen we een blij gevoel. Ze zijn net met een privé-cursus begonnen.

     

Daisy ging dezelfde dag naar Musselkanaal, pa-ma-2 volwassen zoons. Ook van straat, veel te mager, ong. 1 jaar. Lief en fleurig, iets gereserveerd aanvankelijk, maar dat smolt als sneeuw voor de zon. Een klein mormeltje regeert nu het gezin. En ze zijn bijna blut, want niks is leuker dan een lekker bedje, een leuk jasje etc. voor Daisy aan te schaffen. Volgens haar bazinnetje lijkt ze qua uiterlijk en rasbeschrijving op een Affenpinscher.

       

Vrolijke, energieke, maar onopgevoede jachthond Tango (van straat, ong. 1 jaar) kreeg een regen aan reacties. Maureen dus extra blij (al die correspondentie!) dat hij 4 okt. naar het Zeeuwse Zaamslag vertrok. Zijn bazinnetje wilde een hond met spirit, is duidelijk èn begripvol (al de nodige gordijnen gewassen waar tegenaan is geplast), heeft regels, maar straft niet en gaat tzt graag leuke cursussen doen. En prachtig wandelen op de nabije zeedijk. Geknipt voor Tango!

  

Reyie, geb. maart 19, vertrok 10 okt., ook naar Rijswijk. Weer zo’n onherleidbaar mixje, maar apart! Aanhankelijk en enthousiast. Nog puber onzeker. Zijn nieuwe baasjes zijn al dol op hem. Hun vorige hond, een Griekse zwerver, 15 jaar bij hen, was niet makkelijk. Maar hun liefde overwon alles. Reyie heet nu Pablo (Picasso, jawel). Wat zal hij genieten van alles wat deze actieve familie met hem gaat ondernemen. Voorlopig heeft hij het druk met hen niet uit het oog verliezen en pendelen tussen douche, wc, beneden en boven.

  

Oktober 16 2020 Rivka, Max en Lizzy

Max en Lizzy overleden recent. Rivka werd vreselijk ziek, maar lijkt echt op de goede weg.

    Lizzy

11 sept. overleed Lizzy, 11.5 jaar. In dec. 2019 geadopteerd door een 84 j. dame, goed ter been, heel zelfstandig en goede achtervang: haar vlakbij wonende dochter (ook bij het huisbezoek). We voorzagen nog mooie jaren voor die twee samen. Een win-win situatie! Maandenlang genoten ze van elkaar. Toen sloeg het noodlot toe. Op een grote mamatumor operatie volgde nierfalen. En haar hart bleek vergroot. Inslapen was onvermijdelijk. De familie schreef: ‘Ondanks alles hebben we veel plezier gehad van Lizzy’s vrolijke karakter. Ze was slim, grappig en makkelijk. Bijzonder om te zien hoe sterk ze aan moeder gehecht was. Er is veel van haar gehouden!’

Max          

Energieke Max en gemoedelijke Beer, samen gedumpt in het bos in Hongarije, kwamen 23 maart 2014 naar Nederland. Max bleef altijd druk. Vroeg veel aandacht, moest altijd wennen aan nieuwe situaties. Maar wat een lieve knuffel. Hij overleed 17 sept.: degeneratieve Myelopathie. Het verergerde snel: omvallen en dan niet omhoog kunnen. Zo’n aanwezige, alerte hond die overal bij wilde zijn, en dan niet vooruit kunnen komen….. Geen kans op genezing. Max was amper 8, te jong. Maar wat telt zijn ruim 6 gouden jaren bij een prachtfamilie. Hij mocht Max zijn, vies worden in moddersloten en kreeg alle knuffels van de wereld.

Rivka   

Prachtige, veelzijdige Rivka (3.5 j.) is knuffelig, gevoelig, erg actief (grote wandelbehoefte) naast een rustige kant. Op alle fronten genoot ze sinds 29 maart bij haar nieuwe baasje. In aug. ging het mis: bloed in poep en plas, na een kattenkrab een bult als een ei, lymfeklieren opgezet, reverse sneezing, beschadigingen in keel, slecht eten, sloom: verontrustend! Toen doodziek en puntbloedingen. Kantje boord. Een lange, slopende zoektocht volgde: de auto-immuun ziekte syndroom van Evans. Het lichaam keert zich tegen bloedplaatjes/bloedcellen. Overleeft een dier de eerste weken, dan stijgen de kansen. Rivka gaat nu goed vooruit (wel zware medicatie). Eet lekker, vrolijk, minder moe. Haar baasje merkt nu pas hòe groot de spanning was.


Oktober 10 2020

THEY HAVE NOT GIVEN UP. THEY JUST NEED YOU. AND MAY BE YOU NEED THEM TO

JUST A REMINDER WHEN YOU ARE ADOPTING A PET. TAKE THE TIME TO MEET

The shy ones

The scared ones

The ones that don’t stick out to you

The ones with the boring colours or missing limbs

The older ones

The frail ones.

THEY HAVE NOT GIVEN UP. THEY JUST NEED YOU. AND MAY BE YOU JUST NEED THEM TOO

De tekst past bij Esperanza = hoop. Zo helpen we het liefst. Het maakt de wereld mooier. Deze dieren zijn evenveel waard, geven evenveel, op hun manier. Dat is van blijvende waarde. Het vraagt wel een andere blik, een ander levensgevoel. Ooit schreef iemand over onze moeilijk plaatsbare Betty (nu Carmen): ‘Had geen makkelijk leven, dus geen makkelijk hondje, maar ik kon vandaag met haar lezen en schrijven. Ze heeft hulp nodig in situaties die ze spannend vindt, anders kan ze uitvallen uit onzekerheid. Wie iets van een dier begrijpt en het kan ‘lezen’ komt met liefde en geduld ver bij alle hondjes met rugzak.’ Betty is nu al 1.5 jaar gelukkig bij baasjes met inzicht, moed, geduld. Ook onze huidige langzitters hebben veel te bieden. Onder de zwarte knop bij ‘ter adoptie’ (bovenaan de site) vindt u hun verdere informatie en foto’s.

             

Driepoter Pirate is beschadigd door het lange rondzwerven met een wildklem die zijn poot bijna doorkliefde. Ondanks alles een olijkerd, trouw aan zijn baasje. Pirate kan niet lang alleen zijn, beter niet traplopen en geniet van een omheinde grastuin.

  

Zusjes Fenna en Paulina, vaak verjaagd bij het bedelen om eten in de Sierra Nevada bergen, kenden wrsch. amper aanraking. Dat is hun dingetje. Ze moeten zelf komen. Maar wat al een metamorfose inmiddels: vrolijk en lief.

   

Snowy, vanaf pup in een Roemeens asiel, zag amper mensen en is daar ernstig gebeten. Gevolg: op haar hoede voor vreemde mensen en onbekende, grote, drukke honden. Maar een gezellige schat, als je haar neemt zoals ze is: met grote persoonlijke zone.

Hieronder een greep uit onze adopties van ‘speciaaltjes’. Voor sommigen bang, lelijk, oud, doof, blind, driepoot, voor hun baasje een maatje voor het leven.

   

Ana, adoptie dec. 17, toen 3 j., zo bang. Vanaf flessenpupje in een Roemeens asiel, geen vertrouwen opgebouwd. Ana houdt afstand van vreemden, maar is stapel op haar baasje en wordt nu ook blij van bezoek dat ze herkent. En op rustige plekken is het heerlijk lopen met haar. Bazinnetje Marian: ‘Wij genieten elke dag van Ana. In mijn beleving lacht ze en kijkt me dankbaar aan, als ze op haar platvoetjes door de wei rent’.

   

Dulce (adoptie april 18, toen ruim 2 j.) en Lara (adoptie okt. 17, toen 3.5 j.), beide met forse centenbak. Velen klikken dan door: daarmee ga je niet lopen. Gelukkig niet iedereen. 13 april ’18 schreef Dulce’s baasje op FB: ‘In omarmende gedachten bij Dulce die aan haar reis uit Spanje naar hier is begonnen’. Al 2.5 jaar leeft Dulce een fijn, rijk leven.

   

Op Lara’s 5e verjaardag organiseerden de 2 zoontjes van de familie een feestje voor ‘ons Laartje’. Genodigden: 7 buurthonden. Plaats: het grote veld in de buurt, voor ieder bekend terrein. ‘Lara liep rond als de koningin, het staartje fier omhoog.’

      

Trompa, adoptie maart 18, toen 12, al ruim in reservetijd voor een Old English Bullterrier. Ze leeft nog! Tot ieders geluk en verbazing al 2.5 mooie jaren!

       

Kimbo, 100% doof, woont sinds dec. 19 (toen 2 j.) in het Friese Easterein bij onze Roemeense driepoter Kenna, 12 katten en de kalfjes. ‘Vaak zijn er van die kleine dingen tussen Kimbo en de beesten, die kan ik niet filmen, dan zijn ze alweer voorbij, maar zo mooi en lief’.

         

Podenco Lucy werd als 2-maands pupje met ernstig zieke ogen gevonden. Veel pijnlijke behandelingen hielpen niet. Na 4 moeilijke Spaanse jaren kwam ze 6 jaar geleden naar Nederland. Ze loopt frank en vrij in de bossen, is gek op eten, heel pienter, heel lief.

         

Rayo, nu bijna 3 jaar (adoptie jan. 19), bewijst dat het missen van een voorpoot geen centje minder gelukkig maakt. Hij is kampioen kuilen graven en honden eruit lopen. Een fantastisch hondenleven! En: gek op de baasjes en omgekeerd.

Het is mooi hoe deze baasjes meebewegen. Beseffend dat vertrouwen de kern is, maar groei daarvan niet afdwingbaar. Met vaak onvermoede ontwikkelingen als gevolg. Wie het ‘handvat’ respecteert heeft er geen moeilijke hond aan en ziet dat ze net zo geweldig zijn. En bij oude dieren gaat het baasjes niet om de duur. Het is een ander, niet minder diep geluk, dat een dier, hoe kort ook, nog liefde en zorg mag kennen, niet in een kale refugiokennel sterft. Ze nemen zoals ze zijn, mee bewegen, wat is dan veel mogelijk. Ook voor Pirate, Snowy, Fenna en Paulina, langzitters met gebruiksaanwijzing, gaan we voor een eigen baasje.

Oktober 1 2020 8 nieuwe bijzondere honden zoeken een baasje. Vertrek uit Fuentevaqueros bij Granada vrijdagmorgen 25 sept.

   Elma

Elma en Daisy komen van Anita (refugio Sierra Nevada, Padul). De andere 6 van Conny (de Protectora, Fuentevaqueros): Amira, Willeke, Gopher, Tango, Reyie, Gosse. Er ging veel water door de zee. Sinds Corona is rescue-transport lastig. Uiteindelijk lukte het ons weer. Maar net als in mei moesten we wel meer tegelijk laten komen. Gevolg: volle bak bij Maureen. We hopen dus dat rond 4 okt. Dierendag naast nieuwe honden ook onze langzitters een baasje krijgen. Zaterdagmiddag rond drie uur konden de 8 eindelijk de pootjes strekken in Smilde.

Grote herdermix Elma ( zie boven), geb. maart 2019, moet zoveel socialisatie inhalen, alles nog leren als huishond. Vergelijkbaar met Pepsi geb. okt. 2018 ( aankomst 29 mei, adoptie 13 juni). Beiden als pupje van een paar weken in de refugio gekomen en daar meer dan 1.5 jaar gezeten. Pepsi kreeg in enkele maanden zo veel vertrouwen in haar superbaasjes dat ze al mee op vakantie was naar een camping in de Dordogne! Elma is bang voor honden. Ondanks de onverstoorbaarheid van Maureen’s grote Pyrenese berghond Bo-Ghy is het zo spannend. Maar ze maakt al stapjes!

Hoe overfokt ook en wat fysieke problemen, aan Amira’s neus en kwiekheid mankeert niks. Op dit filmpje wandelt Maureen met Willeke en de 9-j. Sharpei Amira na een dierenartsbezoek met de twee. We konden het niet over ons hart krijgen Amira na de snikhete zomer ook de koude winter in een onverwarmde kale kennel te laten zitten. Zoals bekend gaat Esperanza niet enkel voor makkelijk, zonder gebreken, jong, mooi uiterlijk. Zo’n dier moet je helpen. Amira’s karakter: lief, niet gauw onder de indruk, graag een knuffel.

  

Amira en Willeke

Dat helpen geldt ook voor Willeke, 8 jaar. Ze liep zwaar verwaarloosd op straat: vlooien, oude wonden, hele lange nagels, wat aangevreten neusje (oorzaak: Middellandse Zeeziekte Leishmaniose). Ze krijgt medicatie en gelukkig blijken na onderzoek de bloedwaarden goed, ook (het allerbelangrijkst) van vitale organen als lever, nieren. Een open, vrolijk hondje, gek op mensen. Ze mocht in de refugio overdag in de kantoorruimte.

Na heel veel pech is de kleine Swayze, ruim 3 jaar, nu een geluksvogeltje. Hij kreeg deze naam van zijn nieuwe baasje. Echt waar! Dit driepotertje, dat al meer dan een jaar wachtte in de refugio, woont inmiddels in Rijswijk. Hij zwierf in de buurt van Granada, vervilt, vol teken en een slecht geheelde breuk in een achterpoot, inmiddels geamputeerd. Het is een schat, maar voorlopig slaapt hij vnl. Blijkbaar heeft hij dat broodnodig na alles.

  

En tweede geluksvogeltje is de kleine Daisy, een yorkie-mix van ong. een jaar, op straat gevonden. Een hartenbrekertje dat ook al thuis is, in het oost-Groningse Musselkanaal. Een familie met ‘rescue-bloed’ waar ze met open armen is ontvangen en zich al vanaf het eerste uur thuis leek te voelen.

Geen gebrek aan reacties voor de vrolijke jachthond mix Tango, ong. 1 jaar, ook van straat. Super lief, maar nog ongepolijst, moet hij alle opvoeding nog krijgen. Tel daarbij op dat hij knap energiek is, dan weet je dat toekomstige baasjes naast liefde en geduld en opvoedkwaliteiten van een flinke wandeling moeten houden.

Reyie is 1.5 jaar en een aanhankelijk, enthousiast manneke. Hij is afgestaan en heeft dus al wat socialisatie gehad. Hoe klein ook, een flinke wandeling zal hij waarderen.

   

Ook afgestaan is de 3 jarige pikzwarte Gopher, soort Pointer-mix, die in energie wellicht niet onder doet voor Tango. Maar hij wil ook zo graag op schoot dat dit een adoptievoorwaarde lijkt.

     

September 10 2020 Twee leuke bezoeken: Daan en Otje

   

Daan en Otje in Spanje

27 augustus kwamen Otje en baasjes naar Bolsward. Ze wonen in Enschede (adoptie was 31 mei) en waren even een lang weekend in een B&B in Friesland. Otje natuurlijk altijd mee. Dit lieve, aanhankelijke Yorkie (3 à 4 jaar) komt van Anita van refugio Sierra Nevada. Hij liep op straat, maar is nu een prinsje. Niet alleen de baasjes, de hele buurt, de kapper, kortom iedereen is dol op de vrolijke Otje die balletjes het einde vindt. Als baasje ze maar onder de bank vandaan haalt. Van zijn misvormde voetje (soort extra teen) heeft hij geen last.

   

Het was een feest om Otje en zijn blije baasjes te zien.

29 aug. bezochten we (onderweg voor korte wandelvakantie in Rheinland-Pfaltz) Daan in Voeren (België). 01 juni 2019 – 18 jan. 2020 zat ze in opvang in Sneek. Wij ontmoetten haar 19 april 2019 in refugio Protector, Fuente Vaqueros. Zwaar verwaarloosd afgegeven. Geïsoleerd geleefd. Lief, maar triest was ze. Doof, raar gaatje onder rechteroog. Antibiotica hielpen niet. In Nederland bleek een afgebroken puntje van de grote knipkies (door klap of botsing?) de boosdoener (ontstoken, pus zoekt dan weg van minste weerstand naar buiten). Na operatie volgde een maandenlang genezingsproces.

          

En Daan hoort sindsdien weer! Hoewel ze nog erg kan schrikken en de angst voor tweewielers diep zit, is ze in de opvang en na adoptie met sprongen vooruit gegaan.

              

Daan mocht een paar keer op speurtraining van St. Re-Trail Dogs in Gaasterland. Dat deed haar goed.

Met onze Kitty boterde het super! Daan woont prachtig landelijk nu. Ze gaat vaak met de baas naar hun slakkenkwekerij. Bij wandelingen banjert ze geregeld lekker los. Ze heeft nog zeker een weg te gaan om echt tot rust te komen en de tweewielerangst zal wellicht blijven, maar wat een transformatie al.

Conny van de Protectora (Duits van oorsprong) schreef bij het zien van de beelden van een blije, spelende Daan: ‘Sie hat sich toll verändert, das kann ich gar nicht glauben. Ich erinnere mich an die kleine als sie bei uns kam. Nun ist sie eine sehr glückliche Hündin. Ich weiss gar nicht was aus ihr geworden wäre wenn ihr sie nicht übernommen hätte.’ Daan is ruim 7 nu. In het Bijbelverhaal met Jozef is sprake van 7 vette oogstjaren, gevolgd door 7 magere jaren. We hopen voor Daan het omgekeerde: nu de 7 vette jaren.

Augustus 23 2020 De waarde van een dierenleven: Hopelijk staan we inderdaad in de toekomst versteld van de manier hoe we dieren nu vaak behandelen

     

Dit is Vero. Foto's van afgelopen week, bij Gabia (buurt van Granada). Al 6 ½ jaar geniet ze van een cadeau van Esperanza in januari 2014: een rolstoel. Het blijft ontroeren hoe Toni Mena Velasco nog steeds zoveel honden gelukkig maakt. Zo’n andere kijk op de waarde van een dierenleven. Recent las ik: over een aantal jaren zullen we verbijsterd zijn hoe we dieren nu behandelen. Voorbeelden te over van dieren die nooit natuurlijk gedrag kunnen vertonen, altijd gevangen levend om zo goedkoop mogelijk in de winkel te belanden. Nertsen voor bont gefokt. De rij is lang... Dieren zijn voor onze wet nog steeds dingen, produkten en in wezen voor sommige mensen ook. In het verlengde daarvan ligt het soms euthanaseren van dieren met ziekte/handicap met als argument: geen waardig leven. Soms is dat zo. Maar ook vaak niet. Wij zijn overtuigd van de grote waarde van het leven van Vero en vele van haar lotgenootjes: doof, blind anderszins beperkt, chronisch ziek. En met ons anderen. Bv. Dierenthuis in Almere is één van de prachtige instellingen waar dit in praktijk gebracht wordt.

Hieronder een fimpje van ons bezoek aan Toni en Vero een paar jaar geleden

We hopen op de dag dat mensen zich niet meer boven andere levensvormen verheven voelen (met de misbruik vandien), maar een integraal deel ervan.

In het logo van Esperanza staat:

Respect en zorg voor mens dier aarde

Respeto y cuidado de los humanos los animales la tierra

Augustus 16 2020 Ineens is Rumbo er niet meer


’s Ochtends bos, zwemmen, zin in de dag. ’s Avonds ben je niet meer. Het abrupt overlijden van een onafscheidelijk maatje: meer dan moeilijk, verbijsterend. Ineens doodziek, interne bloedingen, operatie kansloos. Een week geleden nog complimenten van de dierenarts: wat een conditie, zo gezond, kan wel 15 worden. Hij werd nog geen 12. Baasje Wendy adopteerde hem in oktober 2012, bijna 4.

      

Na lange omzwerving w.o. dodingsstation kwam Rumbo in opvang bij Maureen. We vlogen zelf met hem terug uit Andalucia. Toen we op Airport Eindhoven naar de vliegkennel liepen en zijn naam noemden, schudde deze van blijdschap. Ondanks verwaarlozing was Rumbo in de kern een open, blij dier met stralende ogen gebleven. Een en al ongepolijst enthousiasme. Bij natuurmens Wendy kreeg hij bijna 8 fantastische jaren. Ze leerde hem alles op een fijne manier: niet boos worden, corrigeren via afleiding. Rumbo kon zichzelf blijven en toch leren/ontwikkelen.

          

Altijd samen, op die heerlijke moestuin, uren wandelen en fietsen, autoritjes waar Rumbo dol op was. Alles hebben ze elkaar gegeven, zielsveel van elkaar gehouden. Volgende week wordt hij uitgestrooid op al zijn favoriete plekjes. Wij kunnen Wendy enkel sterkte wensen en Rumbo zijn rust gunnen.

Augustus 14 2020 Pepsi en Nora (Morena): extra spannende adopties

Pepsi en Nora kwamen 29 mei met lichting 2 (11 honden) van de speciale ‘Coronatransporten’ (1e op 16 mei, 8 honden): extra hulp aan de overvolle refugio’s in zware tijden. Spannend, zoveel honden! 17 van de 19 zijn al thuis. In geval van Pepsi en Nora maakt dat extra gelukkig. Hun grote overeenkomst (naast een heel verschillende geschiedenis) is dat ze extreem veel moeten inhalen.

    resp. Nora en Pepsi

Pepsi, schatting geb. okt. 2018, onherleidbare mix met herderkleuren, lag in de vuilcontainer met 5 zusjes: piepkleine flessenpupjes. Ze kwam rechtstreeks uit refugio Protectora. Pup- en puberfase doorgebracht in een kale kennel. Weinig eruit, zoveel socialisatie gemist. Veel ‘normale’ zaken zijn voor Pepsi als van Mars. Ze kende enkel vrijwilligers, nieuwe mensen dus spannend. Voordeel: Pepsi is niet agressief benaderd. Hoe sober het leven en soms dagen niet uit de kennel, ze kreeg respect en eten.

            

Pepsi in Spanje

Nora, schatting geb. maart 2018, 3-kleurige herdermix, leefde lang op straat met Rosina. Ze bedelden om eten in het dorp. Vaak verjaagd. In mei 2019 waren beiden zwanger. Refugio Sierra Nevada nam Rosina op. Nora kreeg pups op een veldje buiten het dorp. Een vrouw voedde haar en bracht de pups onderdak. In november haalde Sierra Nevada Nora (weer zwanger) op. Ook zij leefde dus niet in huis en miste als pup en puber veel basale socialisatie. Iets meer gezien van de wereld, maar daarmee ook vaak agressie ondervonden.

     

Nora in Spanje

Als waren ze nog pup, moesten beiden zoveel inhalen, leren (kennen), aan de lijn lopen, zindelijk worden etc. Veel voorwerpen, mensen, situaties: spannend, beangstigend. Dat vraagt meer dan gemiddeld van baasjes. Van snel meelopen in hun dagelijks leven is geen sprake. Geleerd hoef je hiervoor niet te zijn. Wel inzicht, begrip èn respect hebben voor de consequenties van zo’n levensstart. Pepsi is 2 maanden thuis, Nora pas ruim een week. Bij beide voelen we de rust dat het goed komt. Deze baasjes verlangen geen snelle resultaten. Veiligheid en vertrouwen opbouwen staat nummer 1 t/m 100. Slechts op die basis kunnen mens en dier leren, groeien, stabiliteit ontwikkelen. De kunst is: op die weg geen stapjes, hoe klein ook, overslaan. Niks moet, niks forceren. Wel: duwtjes geven, iets aandurven. Daarbij jezelf soms tegenkomen. Beider baasjes hebben die moed. We zijn blij dat ze ons laten meereizen op de weg die zij afleggen met Pepsi en Nora.

   

Nora en Pepsi, de eerste dag thuis van beiden

Niet alleen in de baasjes, ook in Nora en Pepsi is vertrouwen. Beiden, in basis sociaal, willen eigenlijk graag. Beiden goed met andere honden. Pepsi bruisend, dol op aandacht, aanhankelijk en tegelijk onderdanig, verlegen. Spanning uit zich in veel ‘praten’. De zachte Nora, schuw naar onbekenden, heeft vrolijke, subtiele aanmoediging nodig. Aanvankelijk leek het of ze er ahw niet wilde zijn. Dook in de struiken bij van alles (speeltjes naar een andere hond gooien bv.). In de 8 weken bij Maureen begon ze vertrouwen te ontwikkelen. Ze benaderde Maureen steeds vaker kwispelend en piepend. En op een vrolijk ‘hallo’ durfde ze tenslotte een knuffel halen.

Nora’s nieuwe baasjes hebben alle geduld. Hun aanpak met rust en kleine stapjes werkt nu al prima. Ze stelde zich best vlot open, komt naar hen toe voor steun. Na enkele dagen rond lopen in hun grote tuin (3500 m2: ze wonen paradijselijk), geniet Nora nu ook van wandelen op nieuwe stukjes buiten de tuin. En bij het lekker struinen ging ze het water in en dronk uit zichzelf! Zoals we zo vaak zien, is drinken bij spanning een probleem. Terwijl het nog belangrijker is dan eten. Super goed teken dus.

         

Pepsi

Pepsi ‘kletste’ door de spanning heel wat af, ook ’s nachts. Ze begon in een bench in de kamer op een veilig plekje. Zo kon ze alles en iedereen (vader, moeder, 2 zoons 15, dochter 18) volgen. Bij het ophalen was ze erg schichtig. Nu zijn allen haar steun en toeverlaat, met moeder als nummer 1! Zij sliep eerst op de bank bij haar en liet haar uit. Hun invalshoek: rust, veiligheid ervaren en zelf laten komen. Het enige dat ‘moest’: om de 2 à 3 uur even uit voor plassen en poepen. En als we nu zien wat ze al kan/durft! Op boswandelingen die haar enorm ontspannen mag ze zelfs al even los soms en komt dan bij roepen aanracen. Ze was ook al een paar keer mee naar de hondenschool. Eerst alleen maar te kijken, maar inmiddels doet ze soms al mee. En al mee op vakantie!

Juli 29 2020 Voor adoptie van de zusjes Paulina en Fenna samen geldt: 1 plus 1 is 3!

                

We spreken uit ervaring. In 2009 kwamen Niki en Rafa. Hoewel totaal niet van plan op 2 honden over te gaan, wilden we de broertjes niet scheiden. Verrassing! Wat gezellig en duidelijk voordelen biedend. We kregen 2 aparte individuen plus hun interactie: samen blij, slapen, wandelen, alleen thuis blijven, elkaar steunen, likken enz. Zo’n setje zijn Paulina (gevlekt) en Fenna ook. Net zo vertrouwd en vergroeid, net zo verschillend en aanvullend.

       

                            wandelen met buurkinderen

In sneeuw en winterkou bedelden ze om eten bij een bergrestaurant in de Sierra Nevada. Toen men hen naar de refugio wilde brengen, was Paulina zoek. Die nacht had ze buiten haar pups gekregen.

   

Fenna en Paulina (nu ruim 3 jaar) leefden geïsoleerd, onbekend met affectie, huiselijk leven, de lijn. Verstijfden bij optillen. Verwacht nog geen schoothondjes, maar wat zijn ze al ver gekomen! Zachtaardig en timide, maar ook zo aanhankelijk, als ze zelf mogen komen. Willen graag gekroeld achter hun oortjes en geaaid over hun lijfje, ook door bezoek, als ze wat ruimte krijgen. Ze hangen echt aan elkaar, maar zijn ook prima met andere (niet te grote, niet te drukke) honden.

       

      

14 mei 2019 kwamen ze naar Nederland. Door de snellere ontwikkeling van Fenna stonden ze lang apart ter adoptie. Fenna is actiever, ondeugender, fanatiek op muizen. Haar wereld vergroten, door nieuwe ervaringen angsten en drempels overwinnen: dat gunden we haar zo. Maar sinds een paar maanden breekt Paulina verrassend door. Ze durfde zich zelfs al op straat aan de lijn te ontlasten. Maar beide blijven hondjes die geen druk op prestatie/vooruitgang moeten voelen. En geen drukte. In hun waarde gelaten komen ze beslist nog verder. Daarom graag een rustige/landelijke wandelomgeving zonder veel prikkels en een ruime grastuin, om lekker te rennen.

                 

Fenna speels          Onderontwikkeld rechteroogje (amper zicht) is geen punt voor Fenna.      Paulina bedelt bij Michiel

Juli 24 2020 Het wonder van Psikus, onze oudste adoptiehond

         

8 aug. 2018 kwam Psikus bij Maureen in Smilde in opvang, bijna 14 jaar oud (geb. datum paspoort 1 sept. 2004). Hij zwierf op straat en zat vervolgens bijna 11 jaar in het asiel van Bialystok, Polen, samen met Wasia in een hok. Men vroeg ons om hulp, want het ging Psikus niet goed. Sinds Wasia's adoptie zat hij alleen. Ook fysiek ging hij achteruit: trilling in de poten, hartruis, abcesbult aan achterpoot, forse gebitsproblemen. Psikus kwam en werd helemaal opgelapt. Toen volgde een grote verrassing: lieve mensen, geraakt door zijn verhaal, schreven dat ze voor hem gingen, in het volle besef dat hij misschien nog maar kort zou leven. Mooie, lieve, stoere ruwhaar Psikus, die zo graag buiten was, kwam op 26 nov. 2018 in een paradijs met 1.5 ha tuin met zwemvijver, bosschages, weiland. Bij 2 lieve hondenmaatjes: Wolfje en haar zoon James van 8 en 5. Onderstaande foto's en update kwamen gisteren. Onze stoutste droom is overtroffen.

          

     

‘Psikus woont komend november alweer 2 jaar bij ons in Odijk. Wat vliegt de tijd hè! We zijn nog steeds helemaal verliefd op hem en hij op ons!❤️ Hij is zoooo knuffelig en braaf, loopt de hele dag gezellig achter me aan. Ook al het bezoek dat bij ons komt is altijd meteen weg van hem. Hij is rustig, vriendelijk, trouw, waaks, vrolijk, soms ook speels en een rasechte schooier! 😅 Daar moeten we altijd erg om lachen. Ook is hij helemaal gewend aan het leventje hier met alle vrijheid om te gaan en staan waar hij wil. Zoals nu in de zomer zijn we vrijwel altijd buiten en hobbelt hij tijdens het tuinieren lekker om me heen, blaft eens naar een vogel of ligt heerlijk loom op het strandje van de vijver. Zwemmen doet hij nooit, alleen pootje baden vindt meneertje Psikus verfrissend genoeg.’

Juli 21 2020 Het lijstje met nabezoeken slinkt: vrijdag Jiska in Woerden en Martin in Lelystad

Aankomst in Smilde

De 19 extra honden (16 mei 8, 29 mei 11) om de overvolle refugio’s te ontlasten (geen regulier rescuetransport ivm Corona) vereisten vele huisbezoeken. Helaas slechts 3 in het Noorden: Sneek, Wapse en Assen. De rest ver(der) weg. Te veel in zo korte tijd. Plus: sommigen wilden ivm Corona liever nog geen bezoek. In een aantal gevallen volstonden we daarom met foto’s en video’s waarop men zich voorstelde en huis, tuin en omgeving showde. Wel volgt dan dus nabezoek.

     Martin in Spanje

Martin, 3.5 jaar, is een terriermix, met bijbehorende spirit. Liep op straat (nov. 2019) en sprong zo in de refugio-auto. Open en blij, makkelijke en pittige kanten. Wringt zich ertussen voor een knuffel, is stoer en fel naar vreemde honden op straat. Daardoor kun je vergeten dat hij wel wat meemaakte en onzekerheid meedraagt. Martin moet alles nog leren. Een cursus is daarbij heel nuttig. Een 1e observatieles (privéles bij Martin Gaus is achter de rug. Bij de dierenarts (kerngezond!) gedroeg hij zich als een engeltje. Met mensen, ook mannen, is hij so wie so super.

      

Met onze Rafa en Kitty ging het trouwens prima . Dat vonden de baasjes verrassend om te zien. Aan 2 kanten van hun grote tuin (omheind met schutting en gevlochten takken) lopen wandelroutes en dat is lastig. Hij is zo waaks, houdt buiten en binnen vaak alles in de gaten voor kieren en ramen. Maar hij is ook zo lief en heel slim en laat alles met zich doen.


Jiska (in Spanje Wilhelmina), ook ruim 3, is een veel bescheidener en conflict mijdend mixje. Ze liep met haar pup op straat. Volgens haar bazinnetje vast geslagen. Ze kan schrikken en wegduiken. Op sommige foto’s zie je het in haar ogen.

Jiska met pup. Tot onze verbazing heeft de Spaanse dierenarts haar bij de sterilisatie geschoren van top tot teen.

Behandel je haar met respect, dan zie je snel haar open, aanhankelijke en vrolijke kant. Ze mag boven slapen en geniet van knuffels en zorg.

          

Haar bazinnetje: Wat een hond! Op de uitrenveldjes staat iedereen versteld van haar. Luistert goed en begrijpt spelenderwijs al een heleboel. Gaat mee met vissen, is zeer gezellig en makkelijk. Ze is precies zoals ik gehoopt had. De perfecte match. Jiska houdt net als de baasjes niet van al te veel drukte. En met andere honden enkel super. Ze was zelfs niet bang van de Pyrenee van Maureen.


Juli 9 2020 2 bulldozertjes Jack en Snoopy en 2 dappere hondenmeisjes Morena en Paulina

Vrijdag waren we in Smilde: spullen en voer brengen, Jack ontmoeten, Snoopy zekerheidshalve nog even met mannen testen en bijdragen aan de socialisatie van Paulina en Morena. De moeite waard en leuk! De zo zachte, aanhankelijke Morena kwam 29 mei aan, met angsten en trauma’s. Ze zwierf lang buiten, kreeg daar pups en is op zoek naar eten vast vaak weggejaagd. Een onderdanig middelmaatje herdermix, maar veel potentie! Behaalde al overwinning op overwinning: in huis durven, knuffels vragen, aan de lijn lopen en steun zoeken. In het begin dook ze bij alles de struiken in bv. een speeltje gooien naar een andere hond. Het kon lang duren eer ze weer opdook. Gaandeweg kwam ze terug om te kijken en vervolgens kreeg ze interesse. Vrijdag met ons aan de lijn door de tuin lopen was spannend, maar ze deed het goed! En nu is ze al weer verder: Bij spelen erbij blijven ipv de struiken in. Wist zich eerst geen houding te geven, dus maar als een malle rennen. En maandag lukte het Maureen dit om te zetten naar knuffel pakken. Een grote overwinning voor Morena op haar angsten. Ondanks haar negatieve ervaringen en associaties durft ze steeds meer te vertrouwen. We zoeken een baasje die haar potentie ziet en het prachtig vindt samen met haar deze weg verder te bewandelen. Die geen druk legt, maar creatief is en uitnodigend, om haar te leren onbezorgd hond te durven zij n.

                    

Paulina, ruim 3, is al v.a. 14 mei 2019 in Smilde. Wrsch. zwanger gedumpt, met Fenna. Kreeg pups in de vrieskou in de Sierra Nevada. De foto van de 2 buiten bij een bergrestaurant hopend op eten, doet zeer. Paulina begreep niks van affectie. Verstijfde onder aanraking. Van zich afbijten zal ze nooit. Maar ze gaat zo vooruit! Ze maakte na een paar maanden contact met Maureen en nu, na ruim een jaar, wil ze er eigenlijk graag bij en geaaid worden. De paniek aan de lijn gaat over in vertrouwen, zelfs met ons! Ze blijkt nieuwsgierig en is goed met alle honden. Voelt Paulina zich veilig, dan is ze vrolijk en zo makkelijk. Dwing haar niet tot wandelen en knuffelen. Met een aai en een fijne, goed omheinde tuin is ze heel gelukkig. Welk baasje zet niet eigen knuffelbehoeftes voorop, voor wie is het eigen geluk het zien van een blije, gelukkige Paulina?

  

Van bulldozertje Jack, al 11 of 12, staat hieronder een sitebericht: het arme dier zat 9 maanden in een kleine bench, in een afgesloten kamer, doek erover. Zijn redster bracht hem 30 juni, bruin en aangetast door de urine waarin hij al die tijd lag. Hij moet lichamelijk flink bijkomen en herstellen. Maar Jack wás zielig. Zelf kijkt hij enkel naar de toekomst. Momenteel wil hij meer dan hij kan. Hij laat vrolijk zijn forse zeehondenblaf schallen, geniet innig van Maureen’s nabijheid, is prima met alle honden. We maakten een wandeling met hem en Snoopy langs de vaart: non stop volle kracht vooruit, dwars door de heg willen en elke boom water geven. Een terriër op alle fronten: leuk, pittig, energiek. Als hij straks ter adoptie kan, dan zoeken we een baasje bij wie Jack mag inhalen!

       


Snoopy is net zo enthousiast als Jack. Zijn korte adoptie in Amsterdam liep fout: hij kon uithalen. Pure onzekerheid. Overprikkeld. Te druk voor een 4.5 jarig hondje dat al 2.5 jaar in een refugio op het Spaanse platteland zat. Tot in wijde omtrek niks te bekennen. Terug bij Maureen was hij heel snel weer de oude. Zo leuk: hij probeert je echt te begrijpen. Gaat zitten, kijkt je aan en geeft dan een pootje. Zo van, zeg het maar of ga je nu die bal gooien? Wij hebben gespeeld en gewandeld met een hartstikke lieve, super enthousiaste Snoopy die net als Jack vol vaart de paden op en de lanen in wilde. En dat is dus wat we nu zoeken: een rustige (wandel)omgeving bij baasjes die ook niet ingedut zijn en van veel meer dan een blokje om houden.

     

Juli 2 2020 Jack: Wat een spirit!

      

Ook Nederland kent verwaarloosde dieren. Zo eentje is Jack, 11 á 12 ongeveer. We weten niks van Jack, enkel dat hij de laatste 9 maanden doorbracht in een hele kleine bench. Lieve mensen hebben hem gered. Jack is verzwakt en had dringend goede opvang nodig. Om hem weer op de rails te krijgen en dan een fijn huisje voor het leven te zoeken. We gaan ervoor. Dinsdag 30 juni is het magere mannetje bij Maureen in Smilde gebracht. Nu al zeggen we: hij is het dubbel en dwars waard.

                        

Hij is al bij de dierenarts geweest en krijgt binnenkort een broodnodige gebitssanering. Tot zolang moet een pijnstiller/ontstekingsremmer hem helpen. Hij is getiterd (Vaccicheck) en heeft voldoende anti-stoffen, dus gelukkig is een voor een verzwakt lijfje belastende enting niet nodig. Ontlasting en plassen zijn in de war, maar hij heeft geen blaasontsteking. De Ph-waarde is zelfs goed. Oorzaak is wellicht het continue liggen. Door de urine waarin hij lag heeft hij ook verkleuring, uitslag en aangedane nagels. En de dierenarts hoorde een hartruis. Dat elk spoor van eelt op zijn voetzooltjes ontbreekt en hij geen spieren heeft en wankelig is, laat zich raden. Kortom, Jack moet opgepept worden. Met liefde, (medische) zorg, goed voer en supplementen.

         

Maar Jack blijkt een echte terriër Wat een spirit. En we hopen dat die spirit hem er weer boven op helpt. Nu wil hij meer dan zijn lijfje kan. Hij kwispelt als een tierelier en geniet van alles: eten, aandacht, de andere honden, speeltjes, de tuin. Even buiten de oprit een heel klein stukje wandelen vond hij heerlijk. Elke boom is van Jack. We vermoeden in dit superleuke, blije dier een energiek en vasthoudend terriërtje.

Juni 24 2020 Leuk, veel herinneringen oproepend mailtje van Miuw: na 7.5 jaar adoptie nog steeds gezond en gelukkig

Miuw is ons enige adoptie-poesje. Bij een bezoek eind 2012 aan onze hondenvrienden Rocio en Paco was daar het gedumpte kittentje Miuw. Miuw genoot tussen alle poezen en honden, maar er zijn grenzen aan het aantal dieren in huis. Miuw ging naar Joyce en Justin in Weesp. Ze kreeg ook een vriendje: Sammy. De best match ever, die twee. Innig verknocht. Zo hartverwarmend ook van lang geleden geadopteerde dieren bericht te krijgen.

   

Hieronder Miuw en haar vriendjes in Spanje.O.a. met Ellie (adoptie 2009) bij de voerbak en op de bank bij Michiel en Paco met Ellie en Garra. Ellie heeft extreme (aangeboren) patella luxatie. Ze zat in dezelfde refugio als onze Niki en Rafa en staat in ons logo. Ze is symbool van ons streven ook oudere, gehandicapte, minder mooie (bv. centenbak), en al lang in de refugio zittende dieren te helpen. Ellie kreeg een rolstoel van Esperanza en redt zich thuis zonder dat ook prima. Ooit bezochten we met haar het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam, maar een operatie was extreem ingrijpend. Ellie lijdt er niet onder. Ze is al 11 jaar zo gelukkig. Een verder gezond dier in laten slapen voelt voor ons inhumaan.

          

   


Miuw was in Spanje dikke vriendjes met Garrapatta, een grote Mastin mix. Dieren in roedelverband is ook altijd weer boeiend.

  

                       Miuw in haar reismandje, onderweg naar Nederland.


Juni 21 2020 De storm is gaan liggen

16 en 29 mei kwamen 19 honden aan. 17 hadden snel een thuis. Een heidense prachtklus. Nu heel veel apps van blije baasjes. Met 16 gaat het prima. Helaas, verdrietige baasjes brachten Snoopy terug. Hij werd onzeker, haalde uit. Stadsdrukte? Te veel prikkels? Hij is 4.5 en zat 2.5 jaar in de beperkte, geïsoleerde refugio-wereld. Inmiddels speelt Snoopy bij Maureen weer enthousiast. Hij wandelt graag en heeft een terrier-pittige naast een lieve, rustige, knuffelige kant. Hij kan ook goed luisteren.

      

Gelukkig voelde hij zich bij Maureen heel snel weer thuis.

Zoveel huisbezoeken op een kluitje, soms ver weg, is (te) veel. Plus Corona. Ipv bezoek nu soms foto’s-Filmpjes. Mensen presenteren zichzelf, wandelen door huis en tuin, stukje straat/omgeving: kortom een prima indruk. We konden kritisch meedenken over plaatsing benches-mandjes, waarschuwen voor giftige Dieffenbachia’s, snoeren, spullen omhoog waartegen je liever geen pootje opgetild wilt zien, balkonspijlen enz. Wel volgt dan nabezoek. Voordeel: tijd en autokosten sparende combinatieritten (wel een geplan en gepuzzel, pfff). De laatste rondreis 12 juni, begon in Barneveld met nabezoek Sydney, 3.5 j. Nipt gered uit het dodingsstation. Dit zielsgelukkige mannetje geniet nu van spelen, wandelen in bos en hei. Nergens bang voor, vriendelijk naar mens en dier.

                 

Sydey in Spanje                                                             Sydney thuis in Barneveld

Toen Tilburg, huisbezoek Pepsi. Spannend! Één van de 6 flessenpups in een plastic zak in de vuilnisbak. Al 1.5 nu, kent enkel de refugio-wereld. Ongepolijst en onstuimig, ook onderdanig en verlegen. 0,0 geleerd. Dat vraagt geduld, liefde, inzicht, begrip. Die baasjes vonden we. Je hoeft hen niks uit te leggen. Een levendig, ook gestructureerd gezin, 3 kinderen 15-19. Pepsi kan alles overzien vanuit een veilige bench op een rustig plekje. Ze mag zelf stapjes zetten naar mensen (en terug de bench in) en wordt elke dag vrijer. Ze hoeft niks, enkel om de paar uur hetzelfde parkrondje, voorlopig ook door zelfde persoon: moeder (gevolg: direct zindelijk!). Voordeel: ze is eigenlijk dol op aandacht. Elke dag zet Pepsi nieuwe stapjes: sprintjes de trap op, voor het eerst alleen geslapen, 10 dolle minuten enz. Hoe ver ze komt, zal de toekomst leren. Elke uitkomst is goed!

  

Pepsi thuis in Tilburg                           Pepsi in Spanje

Van Tilburg door naar Oudenbosch, nabezoek Hongaarse Binkie, Puli of Puli mix (adoptie febr.). Tevoren kregen we veel foto’s en kwamen de baasjes zelf bij ons in Bolsward langs (ze waren toevallig in Sneek). Binkie werd in shock gevonden door Ingrid en Peter op een verlaten plek. Hij zat 5 maanden in opvang, want voor zijn werklust en sterk karakter is niet iedereen geschikt. Binkie heeft zich ontwikkeld zich tot een waakse knuffelkont die graag dagelijks een hele lange wandeling maakt.

      

Binkie in Hongarije                            Binkie in Oudenbosch

Vervolgens Nieuw-Beijerland. 6-j. Picolo, nu Alfie, ook uit het dodingsstation, mist de rechtervoorpoot. Maar Rayo leerde ons al dat je dan net zo goed honden eruit kunt lopen en razendsnel kuilen graven. Wel kreeg hij een passend tuigje mee met bredere (comfortabeler) band. Door elke 2 uur te lopen was ook Alfie snel zindelijk. Al maatjes met een aantal honden, maar met de katten nog té enthousiast. Blaffen en eropaf. Kat weer bang natuurlijk. Gelukkig heeft hij een bazinnetje dat ‘kijkt en leest’. Dit vergt nog een stukje training.

        Picolo

Tot slot Melissant op Goeree Overflakkee. Een bench halen van de kleine Gorriona, rond kerst overleden aan epilepsie. Lief en leed, het leven is beide. Gelukkig waren haar laatste maanden vol liefde en goede zorg.

           Gorriona

Juni 17 2020 Een sprookje: de 10-jarige Cartucho is nu Lucca

          

In de refugio is geen gras, enkel gruis.

Zijn trieste verhaal staat al op de site (di 9 juni). 10 juni ging Lucca naar een paradijs in Nordhorn, Duitsland: 4 ha bos en vele soorten gras. En hij houdt zo van rollen in gras! Hij woont met honden Dies en Saya van 7 en 10, 3 katertjes, 2 ponies, 2 paarden. We kregen al veel fijne updates. Lucca trekt zich op aan de honden en zijn zelfvertrouwen is al behoorlijk toegenomen.

       

Geen gruis meer

Wel is er zorg om zijn lekkende hartklep. Lucca kwam uit Spanje met medicatie daarvoor. In de refugio was hij ondanks dat en de koude winter een vrolijke senior, die als een jonge hond met andere honden kon spelen. De reis werd verantwoord geacht. We gunden hem een fijn stukje oude dag na alle ontbering. Het nieuwe bazinnetje hoorde de hartruis wel heel duidelijk. Daarom toch naar de dierenarts. Die vreest dat Lucca niet zo lang meer leeft. Misschien is ook de zomer van invloed. Hoge temperaturen zijn een aanslag op de pompfunctie van het hart. Hun huis is heerlijk koel gelukkig. Lucca slaapt op een fijn matrasje in een koele kamer.

Amper in Smilde, maar al kwiek stappend, samen met Rambo

Lucca geniet inmiddels volop en is al behoorlijk op zijn gemak. Hij heeft alle comfort en zorg en hoort er al helemaal bij voor de dieren en de baasjes die zeggen dat ze, hoe het ook loopt, dankbaar zijn dat hij bij hen is. Niet hun verdriet straks, maar Lucca’s geluk nu zetten ze voorop. Als dat geen dierenliefde is. En natuurlijk hopen we dat dit fijne dier met zijn heerlijke persoonlijkheid tijd gegund gaat worden.

In de tuin bij Maureen met zijn reisgenootjes

Juni 15 2020 De grote knuffelbeer is overleden

         

Beer en Max, samen gedumpt in Hongarije en gevonden door Ingrid en Peter, arriveerden 23 maart 2014 in Smilde. Beer kreeg een prachtleven in Leerdam. Zijn 2000 m2 grote tuin lag aan de Linge. Baasjes en Beer hebben ruim 6 jaar intens genoten van hun leven samen. In het begin was het even zoeken. Beer, met trekken van het oerhond-type, neigde zelfstandig beslissingen te nemen, was waaks en had het niet op sommige mannen. Met de goede aanpak werd Beer super gezellig, lief en aanhankelijk. Hij begroef botten in de tuin, ging mee naar kantoor en varen op de Linge. Geliefd door de hele familie. Helaas, woensdag 10 juni kwamen alle kinderen thuis om afscheid te nemen van Beer. De dierenarts adviseerde Beer voor het weekend in te laten slapen. Er dreigde een bloeding door een niet operabele milt-tumor: de diagnose na verder onderzoek ivm lusteloosheid, overgeven en afvallen. De baasjes vinden het verschrikkelijk, pas 7.5 jaar. Maar wat had je een gouden mand, lieve Beer!

         

Juni 9 2020 Ook nog even voorstellen

Van de 8 die 16 mei aankwamen is enkel Brisa, Spaanse Waterhond, ong. 2, nog ter adoptie (al voorgesteld in het voorlaatste sitebericht: ze lag in de struiken met haar pasgeboren pups). Er was serieus interesse, met goede kanten, maar wrsch. te weinig vrolijke uitdaging, terwijl de in aanvang gereserveerde Brisa duwtjes nodig heeft. We vreesden het omgekeerde: dat Brisa leven in de brouwerij moest brengen. Er was een hondenmaatje, maar heel passief. En Brisa geniet juist zo van samen rennen en stoeien. We zoeken verder naar de juiste combi van rust/stabiliteit en speels hondenmaatje/flink wandelen/uitdaging.

  

Dan de resterende 4 van de 11 van het 30 mei transport: Pepsi, Cartucho, Morena, Rambo. Gisteren ging Rambo naar Heerhugowaard. Zondag huisbezoek. Genieten! Een bazinnetje met een dierenhart uit duizenden. Rambo, klein pinchertje, 7 à 8 jaar, zat in een akelig hol met 2 andere hondjes. De foto-aanblik doet je zeer. Gelukkig zijn ze in beslag genomen. Toen een jaar asiel. En nog steeds open en sociaal. Al veel appjes: ‘straks laat ik zijn chipnr overzetten, dan kan niemand hem meer van me afpakken’, ‘ik ga altijd vanzelf van hondjes houden, maar ik ben echt weg van hem!!’,’hij volgt me als een schaduw’, ‘we zijn een match made in heaven’. En dit baasje weet wat ze doet hoor. Het is niet enkel doodknuffelen. Hoe gelukkig kan een verschoppelingetje het treffen?

     

Dan kleine Cartucho. Modelletje tank, al 10 en een hartkwaal. Triest verhaal. Vrouwtje overleden, neven halen het huis leeg en zetten een lief, sociaal hondje koudweg op straat. Cartucho pendelde tussen huis en begraafplaats. Ook hij zat langere tijd in het asiel: geen comfortabel mandje, koud in de winter. We lieten hem komen, hopend op mensen die zo’n hondje zien als kadootje dat je hopelijk nog een paar fijne jaren mag geven. En die zijn er! Naar verwachting wordt hij woensdag gehaald en gaat hij naar een thuis waar alle honden van dromen. Na daadwerkelijke adoptie meer nieuws.

   

Morena, ong. 2, liep op straat met Rosina: beide zwanger. De refugio kreeg enkel Rosina te pakken (5 augustus 2019). Morena kreeg haar pups in het veld. Een lieve vrouw trok zich haar lot aan, voerde haar en vond adoptanten voor de pups. De refugio kon haar nu halen. Weer zwanger! Dus abortus. Morena is zo zacht, zo vriendelijk, ook onderdanig, maar heeft alle potentie een fijn maatje te worden. Wel getekend. Bang voor bezems en tijd nodig om te ontdooien en je te vertrouwen. Dus zoeken we een rustig huishouden, mensen met geduld en begrip voor een rugzakje, een fijne wandelomgeving.

   

Pupje Pepsi lag met 5 zusjes in een plastic zak in een vuilcontainer. In foster grootgebracht tot ze vast voer aten. Nu is ze 1.5 jaar. Een energiek, levendig dier, in basis heel sociaal. In de refugio schuchter naar bezoek, maar dol op aandacht van de vaste mensen. De verwachting is dat ze nog ver kan komen. Goed met andere honden. We zoeken mensen met begrip, geduld, inzicht om deze pup/puber (in het tempo dat ze aankan) alles te leren en te laten inhalen: aan de lijn lopen, zindelijkheid, alleen zijn etc. Dit soms wat onbesuisde hondenmeisje met herderkleuren verdient het zo.

  

Juni 4 2020 Een ongelooflijk pittige en ongelooflijk bijzondere marathon: 16 mei 8 honden en 30 mei 11 honden!!!

Een financieel steuntje in de rug is nog steeds welkom voor deze ook bijzonder dure marathon NL13 TRIO 0198487509

De reis duurde langer dan ooit: 5 dagen. Andalucia lag dwars mbt de vergunning. Dus eerst naar een andere provincie waar de autoriteiten goed meewerkten. De dieren zijn super verzorgd. Wat een transporteur! Chauffeur Dan was populair. Hij deelde bij aankomst nog goody bags uit. Nala (Noeska) springt hem steeds in de armen. Bo Ghy, Maureen’s grote Pyreneese berghond, staat ook vooraan. En zie ze dan dolblij rennen in de tuin met de mooie, veilige schutting waarvoor we destijds zo’n prachtige actie voerden. Hun eerste stappen op weg naar het nieuwe leven! Kleine Ilo kruipt graag even in Maureen haar armen.


Nooit eerder zoveel honden, toch blij met de stoute stap, en in Spanje al helemaal, met al die extra dumping. Wel een mallemolen: info-uitwisseling over de honden, transport, vergunningen, alvast vooruit adverteren, reacties mailen-bellen-huisbezoek. Bij aankomst krijgt Maureen het voor de kiezen. Een logistiek! Benches inrichten, observeren, wassen, tuigjes passen, lijnobservaties, adoptanten foto’s en info sturen van hun hondje. En eten-plassen-poepen-schoonmaken-medicatie gaat ook gewoon door. Dan bezoeken van adoptanten voor kennismaken-ophalen. En (gelukkig) alweer nieuwe reacties. Maar we kunnen ademhalen. Van de eerste 8 die 16 mei aankwamen (zie sitebericht hieronder) zijn er nu 7 geplaatst.

        

Achtereenvolgens: Mia (Blue), Katwijk, is 2 handen op 1 buik met vriendinnetje Angel; Ilo, Den Haag, loves chasing sea gulls at the beach. We are really happy together. Sydney, Barneveld, is een schoothondje dat graag knuffelt en geniet van een heidewandeling;  Martin, Lelystad, heeft buurkat Dotje al de stuipen op het lijf gejaagd.

            

Broodmagere Nala, Sneek, is al 2 kilo aangekomen!; Ons driepootje Picolo is heeeeeel speels en enthousiast in Nieuw-Beijerland; Jiska, Woerden, tovert bij velen een glimlach op het gezicht.

En van de 11 die vrijdagavond 30 mei aankwamen zijn er al 7 thuis!!!

                    

Achtereenvolgens: Pablo (Coffee) is zo lief, houdt van wandelen en is verlegen om het huis te verkennen; Pancho is al 2 keer wezen pootjebaden en speelt lekker; Snoopy slaapt rustig op een kussen naast het bed van de baasjes; Toni heeft al een dagboek en een instagramaccount toni_thefabulousdog.

  

Achtereenvolgens: Nube heeft de vrouwen in huis in haar hart gesloten, de mannen zijn nog wat spannend; Perico eet ontzettend goed. Hij lijkt honger te hebben'; Otje (Tadeo) Ons Otje is al helemaal thuis.

En dan GROOT NIEUWS: nb dezelfde dag, ook 30 mei, is onze lieve Abe (al 1 3/4 jaar in opvang) opgehaald. Die adoptie ging natuurlijk niet even snel tussendoor. Na diepgaande mailwisseling door Maureen volgde intensief telefoneren plus huisbezoek in Den Haag (wel een combi met nog 2 huisbezoeken in de buurt uit oogpunt van tijd en autokosten). Voor de energieke Abe zochten we stabiele, rustige, tevens actieve baasjes die honden kunnen lezen en leiden. Met inzicht, kennis, ervaring. Die het zien als de straathond boven komt, als hij onveiligheid vermoedt en dan creatief en snel ombuigen. Mensen met natuurlijk talent en natuurlijk gezag. Voelt Abe zich veilig, hoeft hij niet zelf te ageren, wetend dat de baasjes waken, dan is het een makkelijke schat, altijd blij, enthousiast. De berichten zijn fijn. Wat een inzicht, begrip, geduld.

Abe: Geen makkelijk afscheid voor Maureen

Abe bij de nieuwe baasjes :                 

  

Mei 16 2020 Oproep tot een extra donatie aan Esperanza voor ‘Corona-transporten’

NL13 TRIO 0198487509

Vanavond arriveert er een ‘Corona-transport’ met Ilo, Martin, Sydney, Blue, Picolo, Jiska, Brisa, Noeska.

Eind mei volgt een 2e transport. Juist in moeilijke tijden moet je helpen, toch? Maar het is veel duurder. Vaak dekt de adoptiebijdrage de kosten niet, maar nu in de verste verte niet. In het zwaar door Corona getroffen Spanje ligt het gebruikelijke vervoer van rescuedieren stil: het is nu tot ‘non-essential’ verklaard, niet toegestaan dus. Maar het dumpen gaat wel door, dus hoge nood in de asielen. Gelukkig hebben we een dierentransporteur gevonden, die nu ook rescuedieren wil vervoeren. In Spanje zijn ze ongelooflijk blij. Maar omdat 5 langzitters bij Maureen nog steeds geen thuis gevonden hebben en gezien het forse aantal dat er nu komt (en ook eind mei weer), is de procedure aangepast. Niet minder zorgvuldig, maar tevoren adverteren, terwijl ze nog in Spanje zitten. Gelukkig hebben we mooie contacten daar. Het onderlinge vertrouwen is groot, we krijgen goede informatie over de honden. Dus hard gewerkt de afgelopen weken. En met een heel mooi resultaat. Van de 8 die vanavond komen, hebben er al 6 een thuis. En zelfs ook al 2 die eind mei komen.

Blue is een Beagle-mix van zo’n anderhalf met 1 blauw oog. Er mag wel een kilootje af zo te zien. Ze gaat naar Katwijk en vindt het vast heerlijk om met Angie, hun andere hondje te spelen.

  

Brisa, 2 jaar geschat, heeft een scheut Spaanse Waterhond. En een centenbakkie. Charmant toch? Moet even wennen, maar zo lief en aanhankelijk. In januari liep ze midden op straat. Haar pasgeboren pups lagen in de struiken. Brisa zoekt nog een warm thuis waar ze voor goed veilig en geliefd is.

  

Ilo zijn baasjes waren hem zat. Een dierenliefhebster heeft ervoor gezorgd dat hij niet in het dodingsstation belandde. Dit kleintje, 3 jaar, 25 cm en 5.7 kg heeft al lieve baasjes in Den Haag gevonden.

Jiska liep op straat met haar pup van 2 maanden. Dit opgewekte 3 jarige mixje gaat naar Woerden.

Martin, ook 3 geschat, is een mix terriër met een kort staartje, aanhankelijk en enthousiast. Hij liep op straat, maar sprong zo in de auto van degene die hem naar de refugio bracht. Binnenkort woont Martin in Lelystad.

  

Noeska is door haar baasjes naar de refugio gebracht. Gelukkig doen Spanjaarden dat ook soms i.p.v. dumpen. Ze kon slecht aarden en is heel mager geworden. Noeska is een mix Breton Spaniel van 2. Ze heeft nog geen thuis.

Picolo is 6 jaar oud en mist een voorpootje. Hoe dat komt is onbekend. Hij zat in het dodingsstation. Helaas moest hij de winterkou doormaken in de refugio. Maar nu…. echt waar….. hij heeft een thuis! Dit vriendelijke, aanhankelijke, actieve mixje gaat naar Nieuw-Beijerland.

Kleine Sydney, zo’n 3 geschat, is ook gered uit het dodingsstation. Een hondje dat dolgelukkig wordt van aandacht. En die gaat hij krijgen in Barneveld.

April 22 2020 Up en down

Gisteren een echt up bericht over Bradley. Vandaag een down. Het bericht (dat al even op de plank ligt) van het overlijden van Mo 3 weken geleden. Mo (Mowgli), echt een Hongaartje (Puli/Mudi/Pumi: Hongaarse herdershond) werd 23 december 2016 geadopteerd, ong. 4 geschat. 4 zware jaren aan de ketting en na vertrek eigenaren zonder eten en drinken achtergebleven. Uiteindelijk, op sterven na dood, door een buur gered. Brood- en broodmager, O-beentjes, een waas over zijn ogen.

     

Mo heeft ruim 3 fijne jaren gekend bij een gezin met 3 grotere kinderen, de stoïcijnse kat Pelle en de stabiele, sociale Bouvier Baloo.

     

Iedereen was dol op dit zo lieve, vriendelijke hondje dat elk conflict zou mijden. Ze hebben hem heerlijk verwend. En hij genoot van de dagjes naar het strand die ze geregeld maken. In oktober moest zijn slechte gebit onder het mes. De dierenarts wilde eerst bloedonderzoek, want hij leek afgevallen: kanker in lever en milt. Een vonnis. Mo was wat sneller moe, maar heeft nog bijna een half jaar genoten van nog meer verwennerij. We zijn de familie dankbaar voor hun liefde en zorg.

         

April 21 2020 Unieke Bradley is geadopteerd

Een eerste, zo mooie april-adoptie. Ons één-oogje, gekuifd ruwhaartje Bradley (terriërachtig mixje), 4 jaar, is thuis gekomen na bijna 2 jaar wachten. April 2019 zagen wij hem in De Protectora: het bruisende, maar zo lieve, ook gevoelige boefje had het moeilijk. Hij mocht dus komen: op 1 juni, na een jaar Spaans asiel. En sinds zaterdag is hij echt thuis, in Rotterdam.

      Bradley in Spanje

Bradley is specifiek/uniek. De vereisten moesten in de roos zijn. Deze spontane avonturier ziet geen gevaar. Maureen schreef: we hebben honden op Rijnaken, maar Bradley ligt in een oogwenk in de Rijn; we hebben honden op flats, maar Bradley ligt binnen de kortste keren vanaf een 5 hoog balkon beneden. Hoe vaak hoorde ze kookplaat-piepjes, waarna op een streng Bradley! de plof van de sprong op de grond volgde? Dit klipgeitje springt over lagere en klimt over hoge hekken (ietsje houvast is genoeg). Hij liep eens schaterend voor op de weg, ook nog pal voor een vrachtauto langs. De buurvrouw, toevallig erachter rijdend, opende snel de autodeur. Bradley vloog zonder aarzelen naar binnen en gaf haar een paar hartelijke zoenen. Best mogelijk ook dat hij door eigen toedoen ooit zijn oog verloor.

     

Dus geen schuttingen met van die handige dwarsplanken etc.etc. Wel actieve baasjes die heerlijk met hem lopen of fietsen. Baasjes die hem snappen en bij sturing rekening houden met zijn gevoeligheid en asjeblieft niet dat blije en spontane in hem dempen.

   Thuis in Rotterdam

Wij vertrouwen Bradley met een gerust hart aan hen toe. Wij geloven dat zij hem geborgenheid gaan geven (hij mocht de eerste nacht heerlijk veilig bij hen slapen), ze zijn jong en actief, ze zullen hem opvoeden, maar ook genieten van zijn temperament, pit en streken. En: het baasje heet Brantley en heeft ook een hele mooie hoge kuif. Als dat niet een mooi voorteken is. Afspraak is dat wie het hoogst kan klimmen zijn naam mag houden!

April 10 2020 Maart was een mooie adoptiemaand.

We schreven al over Lira, Timbal (nu Vili) en Ocarina (alle 3 refugio Sierra Nevada) en Hongaartje Billy: resp. Amsterdam, Arnhem, Peize (N-Drenthe) en Ten Post (Groningen). 28 en 29 maart volgden nog Billy’s zus Brandy (nu Sally) in Schoorl en Rivka (refugio de Protectora) in Vledder.

Brandy/Sally woont in een prachtig huis met grote bostuin aan de Duinweg. Mooier kan niet. 4 baasjes keken naar haar uit: vader, moeder, zoons (17 en 19). En ivm Corona is nr 5 van het gezin ook thuis. Iedereen gaat graag het nodige met Sally ondernemen. Super. Slim en pittig als ze is, kan ze wat uitdaging wel gebruiken. En ze zijn verstandig genoeg om één lijn te trekken.

   

De start is prima. Ze maakte gelijk contact met alle baasjes en liet alles goed op zich inwerken. Toen ze ‘s nachts even piepte zat vader Guido een uurtje bij haar en was het weer goed: kleine dingen van grote waarde voor de start en verdere ontwikkeling (vertrouwen en veiligheid geven). Nacht 2 ging al vlekkeloos. Na Corona gaat vader ook op cursus met Sally en instrueert de rest. Gelukkig zit de traditie met rugzakhonden in de familie. Omdat ze nog te jong is voor sterilisatie, laat de familie dit tzt doen. Normaliter zijn al onze dieren al gecastreerd/gesteriliseerd.

      

Dan Rivka, van straat, 3 jaar. Actief, gevoelig, slim. 7 maanden in opvang. Daarvoor een jaar in de Protectora. Haar speciale uiterlijk verraadt Podenco Orito (gefokt voor konijnenjacht) en Bodeguero (Spaanse Boerenfoks, gefokt om muizen en ratten te jagen). Bij loslopen wrsch. snel foetsie. Dus op zoek naar een wandelgraag baasje. Als ze voldaan is, zie je ook haar rustige kant van knuffelen en bankhangen.

Rivka’s nieuwe bazinnetje loopt graag en woont heerlijk rustig bij bossen, plus een omheinde speelweide om los te rennen en te ravotten met andere honden waar ze dol op is. Ze lag ook prima in de roedel.

Dat ze gevoelig is, bleek bij de overgang. In de auto trillen en thuis enkel bij haar nieuwe baasje op de bank met een bal van Maureen in de bek. Niks tuin verkennen. Bazinnetje Joke schreef later: even alle aandacht voor Rivka en niet voor de mobiel e.a. Enkel lekker erbij zitten en later op de middag 2 korte uitjes, een keer naar links en een keer rechts: zsm de eigen voordeur kennen en geuren uit de buurt opsnuiven (een bak aan informatie). Dat werkte. Uiteindelijk wilde ze de tuin wel in en het eten ging ook goed. Verrassend snel kwam ze tot rust en kreeg ze VERTROUWEN: hét sleutelwoord.

     

Rivka Met Bo Ghy en met Paulina

Nu al krijgen we prachtberichten. Wandelen is feest. Niet moe te krijgen. Ze had een gaatje achterin de tuin ontdekt, maar kwam direct terug, toen Joke haar riep: hét bewijs dat de vertrouwensbasis baasje-hond voor alles gaat. Rivka wist super snel: bij jou ben ik echt veilig. Daarop kun je voortbouwen. Komende vrijdag al de eerste cursusles: 1 op 1.

Positief bijverschijnsel van Corona: Bazinnetje werkt thuis en kan zo alles waaronder het alleen zijn heel rustig opbouwen. Rivka kijkt niet op of om tijdens het online vergaderen.

Maart 27 2020 Samen in moeilijke tijden! De steun van trouwe volgers is nu extra belangrijk en welkom! Hoop doet leven!

Drie grote donaties:

*Zwerfdierenkliniek Cabinet Veterinar Happy Pets en NUCA (Cluj Napoca/Transsylvanie/Roemenie)

  

*Refugio Sierra Nevada (bij Granada/Andalucia)


*Refugio de Protectora de Animales y Plantas de Granada


Esperanza steunt al jaren in Roemenie en Spanje. Soms kruisen andere hulpvragen (ook Ned.) ons pad: incidenteel, tijdelijk, soms blijvend bv. Ingrid en Peter (Ned. kunstenaarspaar in Hongarije dat uitgeputte dieren niet achterlaat in bos/berm): recent hielpen we met Billy en zijn zusje Brandy, en met Binkie. Maar het leeuwendeel van de steun betreft bovenstaande 3. Essentieel voor die structurele steun is: goede samenwerking (dwz zorgvuldig, liefdevol, professioneel, conform wet- en regelgeving) en respect voor elkaars mening en grenzen. Plus het delen van de dubbelspoor-visie. Natuurlijk dieren redden (ook uit dodingstations), opvangen, (medisch) verzorgen, adoptie (vaak moeilijk). Maar tegelijkertijd actie ter vermindering van dierenleed op termijn: regionale krachtenbundeling, jongereneducatie, samenwerking overheid/politie (beter beleid en handhaven), castratiecampagnes e.a.

Indrukwekkend, hoe alle 3 beide doen. Zoveel leed zien is zwaar, het is keihard werken, kost veel geld. Maar enkel zo is er hoop op een betere toekomst. In deze moeilijke Corona-tijden moet men strenge maatregelen naleven (o.a. minder inzet vrijwilligers). Dumping neemt eerder toe, terwijl buitenlandse adoptie stil staat. Esperanza deed deze 3 gisteren een grote donatie. Als extra steun: financieel, maar zeker ook moreel. In datzelfde kader maakte een trouwe helpster van refugio Sierra Nevada dit filmpje.

Refugio Sierra Nevada

Homenaje a todos que haceis posible este milagro > Eerbetoon aan allen die dit wonder mogelijk maken

Por vuestra pasion > Voor jullie passie

Vuestro saber hacer > Jullie know how

Vuestro sacrificio > Jullie opoffering

Entrega > Inzet

Y amor > En liefde

Gracias > Dank

Hoy, los aplausos son para vosotros > Vandaag is het applaus voor jullie

      

Anita Dufetel Sierra Nevada          Conny Wilhoft Protectora                      Iuliana Zuber NUCA en Happy Pets Clinic

Maart 22 2020 Goed nieuws!

Lira, Ocarina en Timbal arriveerden 22 febr. (Andalucia). Billy en Brandy (Hongarije) op 7 maart. Lira werd 1 maart al geadopteerd (site 6 mrt). Ze woont in Amsterdam met haar beide baasjes en 2 katten. Ze zijn nog steeds verbaasd dat het zo fijn gaat vanaf dag 1. Hoe kan dat, nooit eerder meegemaakt, schreef Bart. Ook met de poezen was het gepiept in no time.

     

Timbal liep samen met Lira op straat. Het kleine, stoer ogende manneke wandelde bij Maureen op volle kracht vooruit. Maar zo’n lief, klein hartje. Anita van refugio Sierra Nevada schreef: ‘Es un amor de perrita.’ Dit sociale knuffeltje heeft een gevoel van veiligheid nodig. Dan is het helemaal ok. Op de speelochtend in Rolde liep hij frank en vrij tussen alle honden.

   

14 maart werd hij nummertje 4 van een ‘goddelijk’ roedeltje: 2 reutjes Vili (Timbal) en Odin en 2 teefjes Freya en Loki, Noorse mythologie namen. Ons hart sprong op toen Pauline en Borrit uit Arnhem voor Timbal vielen. Eerder adopteerden ze al Freya van ons. Pauline is bijna afgestudeerd dierenarts en we weten dat zij hun hondjes een hele goede (bij)sturing, veel liefde en vrijheid geven. En vanaf het eerste moment accepteerde de hele roedel hem. De onbetwiste leader of the pack is Odin (het zwartje). En Vili vindt dat (in elk geval voorlopig) helemaal prima. Lekker veilig en duidelijk toch?

     

Ocarina, nummertje 3 van Sierra Nevada, liep ook op straat. Mooi van buiten en binnen. Zacht en wat bescheiden, ook jong en levendig. En een apart uiterlijk. Wat zou er allemaal in zitten met haar driekleurig vachtpatroon, hoge schouderbotten en wolfsklauwen? Eergisteren ging ze naar een woonboerderij in het Drentse Peize. Baasje heeft afgelopen week de hele omheining om hun enorme lap grond vernieuwd voor Ocarina.

Ocarina moest even wennen. Maar doet het inmiddels super. Plaste en poepte vandaag voor het eerst aan de lijn. Geeft een zacht piepje binnen, als ze er uit moet voor een plas. Ze heeft de vele katten al gezien en speeltjes ontdekt. De baasjes vinder haar heel subtiel en super slim. ‘We zijn stapelgel op haar.’ Het mooie turquoise anti ontsnappingstuigje hebben ze bij Maureen gekocht. Het is mooi passend bij haar bijzondere tinten.

         

Tot slot kleine Hongaarse Billy (zie zijn verhaal in sitebericht pal hieronder). Hij ging gisteren naar het Groningse dorp Ten Post. En daar maakt hij toch een vliegende start, samen met Tommy, een heerlijke rode kater. Wederzijdse acceptatie vanaf het begin.. Tommy geeft Billy kopjes en wandelt mee.

  

Maart 18 2020 Nu ter adoptie: broer Billy en zus Brandy uit Hongarije, geb. ong. 1 okt. 2019.

2 hondjes met veel potentie!

                

22 febr. kondigden we hun komst aan. Na een dagenlange reis arriveerden ze zaterdag 7 maart. Zowel uiterlijk als innerlijk verschillend. Vader en moeder ongetwijfeld mixen. Ook hun dumping met ong. 3 maand oud had vast een verschillende uitwerking/impact. Wel hebben beide soms eerst iets terughoudends: misschien wat Sharpei-bloed. En ongetwijfeld kregen ze als pup niet de juiste socialisatie. En dan ook nog te bedenken dat ze mager, vol wormen en uitgedroogd werden gevonden, dan is het super knap dat die terughoudendheid zo snel voorbij gaat. Dat betekent dat ze veel potentie hebben.

            

Het zwarte teefje Brandy heeft volgens Ingrid uit Hongarije wat een Mudi-blik (Hongaars Herdershondje). Wellicht ook stukje jachthond? En wat terri벿 Ze is wat feller, pittig op vrolijke wijze. We zien haar niet direct bij katten, kippen, hamsters e.d. Ze maakt graag contact en als het springerige en bijterige puppy gedrag er wat af is, kan ze waarschijnlijk prima bij kinderen. Met de andere honden in de roedel was het snel ok. Bij een stabiele reu doet ze het waarschijnlijk goed. Brandy vindt apporteren leuk en zal waarschijnlijk wat geestelijke uitdaging wel waarderen.

            

Billy, het bruine mannetje, dat uiterlijk wat meer Sharpei uitstraalt, is lief en leuk sullig, wat rustiger, maar wel speels en ondeugend. Bezoek moet hem soms even omkopen met wat snoep. Hij houdt echt van knuffelen. Billy kun je wel tussen de kippen laten scharrelen. En de katten e.a. dieren in de Hongaarse dierenwinkel waar Ingrid ze mee naar toe nam, boeiden hem niet. Billy doet het ook prima in de roedel, maar kan heel goed als hond alleen.

       

Beide zouden zeker baat hebben bij een puppy cursus. Meer nog voor de socialisatie dan voor de gehoorzaamheid.

Maart 10 2020 Weinig huisbezoek, dus reacties verwerken/opruimen.

Graag hadden we het drukker met huisbezoeken. Helaas, slap qua adopties, dus tijd voor verder opschonen van mails en foto’s. En een vervolg op ‘Wel en wee’ (26 febr.). Ook deze greep uit de citaten van baasjes (vaak na jaren adoptie nog) stemt weer blij. Rugzakjes worden gewoon geaccepteerd, horen erbij. Ze zijn relatief en net als uiterlijk geen beletsel voor een innige band.

  

Charley is Marks grootste vriend. Nog nooit zo’n goede match gezien. Het is alsof het zo had moeten zijn. Doen bijna alles samen.

  

Koos luistert fantastisch. En is de grootste attractie voor onze B&B gasten, want hij heet iedereen hartelijk welkom.

Lio is geweldig, zo lief en echt een knuffelbeer.

Onze topper Turbo

Refiks (12 bij adoptie) is alweer 14, maar er best aan toe. Hij zet het soms nog op een rennen met de andere honden.

Prachtige, eigenzinnige, zo lieve Lara heeft een heerlijk karakter en is een onlosmakelijk deel van ons gezin geworden.

Yogui is super gevoelig voor van alles, maar een heel lief, ontzettend leuk manneke. Hij gaat graag mee op de boot op de Friese wateren.

Uli wordt wat ouder, maar wil ook nog graag spelen en keten en laat graag van zich horen.

  

Sierra is de allerliefste hond van de wereld. We zijn allemaal stapelgek op haar.

  

Kati is gek met alle mensen, maar de haren gaan overeind, als andere honden dichtbij komen. In het donker wil ze niet de straat op. Wij kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder Kati.

Trompa (12 bij adoptie, nu 14: ongekend voor dit type Bull) is nog best actief soms ondanks haar hele hoge leeftijd. Ze maakt het prima. Als ze meegaat naar het werk op de golfbaan is ze nog steeds agressief, als ze de auto uit moet. Dat gaat er niet meer uit.

  

Max (Hongarije) is een lieve jonge, soms wat lastig met vreemde mensen: nogal overheersend en aandacht vragend. Maar na 5.5 jaar nog steeds een’skatje’.

Psikus (14 bij adoptie, nu 15 ) is zo blij, ontspannen, knuffelig naar iedereen. Alsof hij zich realiseert dat hij hier echt nooit meer weg hoeft. Ja, hij is thuisgekomen op de plek waar hij eigenlijk altijd hoorde te zijn. Iedereen is weg van hem met zijn grote dikke neus, lieve bruine ogen en kleine flapoortjes.

  

Joris is als echte Spanjaard gek op de zon en inmiddels gek van de zee. Wij en zijn maatje Donnie zijn hartstikke blij met hem.

Alweer 7 jaar geleden dat Buddy bij ons kwam. Nog steeds erg gelukkig met hem en nog steeds een pittig kereltje. Anders zou het Buddy ook niet meer zijn.

  

Mijn jongste kleindochter leert Lotje kunstjes en dat vindt ze geweldig. Nog steeds een lot uit de loterij. Helaas kan ze niet los, want ze rent meteen weg.

  

Wiefke doet het prima. Het zelf op stap willen gaan is helemaal weg gelukkig. Los mee naast de fiets vorige week ging heel goed.

Rakker is zo’n lief beestje. Loop en fiets veel met hem. Als ik op de bank zit, komen beide rooien erbij: Rakker op schoot en Tinus op de leuning achter mijn hoofd.

  

Tussen Candy en onze kleinzoon van 16 maanden is wederzijdse vriendschap. Die twee zoeken elkaar op. Na al die jaren blijven we genieten van Candy.

  

Met Puur Spondy van NML Health en vorig jaar een keertje pijnstiller Rimadyl leeft Rooney prima met zijn spondylose. Volgens hondenkenners moet hij 100% zeker een Podenco onder zijn voorouders hebben. Het zal wel, in elk geval het liefste hondje dat er bestaat.

         

Max (Roemenie) blijft een echte scharrelaar en ik laat hem zo veel mogelijk zijn gang gaan.

Wij en vele anderen genieten van onze grote vriend Biko. Zo’n lieve hond die harten steelt. Bij onze jongste dochter vond hij tijdens het logeren altijd een warm welkom/bedje. Nu ze er niet meer is, glipt hij ook naar haar slaapkamer, maar keert dan wat mistroostig terug.

  

Pippa en haar grote vriend Rufus ravotten dagelijks. In het bos loopt ze los, rent alle kanten op, maar houdt me in de gaten. Een nieuwsgierig, enthousiast, stoer hondenmeisje dat ook heel lui kan zijn.

   

Met Lucy (blind, adoptie 2014, nu 10) gaat het goed. Wordt wel wat ouder in gedragingen en uitdrukking en slaapt meer. Ze is zo lief. Ik neem haar overal mee naar toe, vooral wandelingen.

      

Jumpy, lief en speels en dankbaar, is nauwelijks meer angstig voor vreemden en geniet met volle teugen van alles waar ze mee naar toe mag.

   

Bikkel wordt met kleine stapjes steeds relaxter en zelfverzekerder. Z󠭯o mooi om te zien. Hij geniet van het speuren bij Speurhondenschool ‘Havixhorst’.

      

Falco is vreselijk aanhankelijk en ondeugend. Als het uitkomt, kan hij goed luisteren. Afgelopen zomer heeft hij elke dag gezwommen.

Maart 6 2019 Lira is nu Luci. Ze woont in Amsterdam-Oost (Indische buurt) vlakbij het Flevopark.

  

22 febr. stond op de site de aankomst van Lira, Timbal, Ocarina. Lira ging zondag 01 maart naar huis. Ze werd op straat gevonden. Vijf voor twaalf: hoogzwanger en daarom onmiddellijk geaborteerd. Niet leuk, maar beter dan pups op straat krijgen en weer nieuwe zwerfhondjes erbij. Luci, zoals ze nu heet, lijkt alles al vergeten. Met de beide katten is het enkel wat wennen over en weer. Vrienden die langs komen krijgen kusjes. Ook wandelen ging gelijk behoorlijk goed. Luci’s nieuwe baasjes zijn ervaren en hondenmensen in hart en nieren. Aan liefde en aandacht geen gebrek! In het Flevopark mogen honden los. Daar zal ze vast heerlijk wandelen en hondenvriendjes maken.


Luci liep samen met Timbal op straat. Hij zoekt nog een baasje, net als Ocarina.


Februari 26 2020 Wel en wee, aflevering 1

Fijn, die updates, soms jaren na adoptie. We streven dan ook naar mooie matches die werken voor mens èn dier. Die bijdragen aan de goede zaak: een 2e kans voor verschoppelingetjes die er al zijn en snakken naar een thuis. Die bijdragen aan het besef dat je de aarde deelt met ander leven dat ook gevoel heeft, waarvoor je respect hebt. Dit besef, deze motivatie vormt samen met de juiste omstandigheden de basis van geslaagde adopties: goede zorg en respect voor de aard van een dier, observatie en leren aan/van je dier. Een greep uit de reacties.

Tara huppelt nog steeds als Jan muziek maakt. De hogere tonen vindt ze iets minder leuk.

Prachtig dat een hondje met zo’n verleden nu vol vertrouwen door het leven gaat. Zo mooi hoe Scooter steeds weer een stapje maakt en al zo veel heeft geleerd. Wij ook van hem trouwens: spiegeltje …. 😊

  

Ivy haar snoetje wordt al wat witter maar nog zo jong van geest.

  

Marley en Bongo speuren ook. Vinden ze erg leuk. Ameland ook.

Nog elke dag zo blij met Rayo. Uitspraken van buurtgenoten over Rayo: ‘Weet je dat heel de buurt verliefd op Rayo is?’ ‘Ik word altijd zo blij, als ik Rayo zie.’ ‘Hij is voor veel mensen een voorbeeld.’

Pleun is hartstikke lief en wordt wat baldadig. Wandelen wil ze wel de hele dag. Gelukkig vinden wij en ook zoonlief dat heerlijk.

  

Otis is een geweldige kameraad geworden. Hij loopt 2 x per dag 5 km naast de fiets en er wordt nog 3 x gewandeld.

  

Goofy is fantastisch en dikke vrienden met Muffin. Een Springer Spaniel zou jaloers op deze acrobaat zijn. ’s Nachts niet plassen in huis mislukt nog wel eens.

  

Duro is zo lief en speels. We zijn op cursus, omdat het moeizaam met andere honden gaat: leerzaam en leuk en we leren elkaar nog beter kennen.

  

Pietertje is zeer lief en aanhankelijk. Met vreemde mensen kan hij nog steeds nerveus blafferig zijn. Spurt het liefst overal op af.

  

Al weer 4 jaar Mulan, zo’n lieverd. Door een ontsteking aan haar tandvlees zijn veel tanden getrokken. Herstel ging goed.

Mouse maakt het heel goed. Soms raakt ze wat opgewonden als er bezoek langs komt.

Beer is zo lief. Beer en ik starten weer een vervolg training in de interactie baas en hond. Wij beiden leren daar zo veel van en dat is leuk.

  

Mei Foppe giet it poer bêst. Hy lústert goed, mar it bliuwt in artiest. Wy ha der in soad wille mei en de lytsbern ek.

Roef doet het super. Heerlijk gek wijf. Rennen, wandelen, alles is goed. Wij zijn zeer gelukkig met haar.

  

Wij lachen wat af om de vrolijke Lupita. Als ze alleen is, is ze volkomen rustig en op haar gemak, languit op de bank.

Zaterdag 22 februari aankomst Lira, Ocarina, Timbal uit Andalucia

Kleine Timbal, terrier-mix van ruim een jaar, is samen met Lira gedumpt in een dorp bij Granada. Een sociaal knuffeltje.

     

Lira, van juni 2018, een ietsje groter terriermix dan Timbal, lijkt probleemloos in de refugio. Aanhankelijk, speels en actief en blij met haar eigen plekje en dekentjes.

  

Ocarina, een mooie mix, duidelijk groter met haar 53 cm, heeft een apart patroon op de vacht. Een zeer levendige, vrolijke schat, wat onderdanig naar grotere honden. Kan al aan de lijn lopen.

     

Gelukkig komt het beestje op dit filmpje niet mee morgen: de eikenprocessierups, al weer actief rondom de refugio

Februari 20 2020 Hongaartjes: Binkie heeft een thuis en Billy en Brandy komen 8 maart aan.

Binkie, Puli of Puli mix (Hongaars herdershondje) ong. een jaar nu

   in Hongarije

Zondag ging Binkie (sitebericht 10-09-19) naar Oudenbosch. Begin aug. vonden Ingrid en Peter hem op een verlaten binnenweggetje, klitten en ijzerdraad in zijn haar. In shock, niet te krijgen eerst. Maar hij burgerde super snel in. Begin sept. kwam dit zeer nieuwsgierige, levenslustige boefje vol energie in opvang in Smilde. Reacties had hij zeker, maar de juiste baasjes vinden vergde tijd. Dit werkhondje bij uitstek gaat bij verveling zelf wel zijn uitlaatkleppen zoeken. De meeste reflectanten zouden zijn werklust niet herkennen en niet bevredigen dmv specifieke behendigheidscursussen oid. Zijn huidige bazinnetje heeft ervaring (o.a. met een Lagotto), is consequent, wandelt heel graag, houdt van een hond die eigenwijs is en hanteert het principe: hoe meer je investeert, hoe meer plezier je zelf ook beleeft aan/met je hond. En verder neem je ze zoals ze zijn.

Binkie in Smilde

     

De dagelijks berichtjes doen ons perplex staan. Keek heerlijk om zich heen op de lange thuisreis, ging daarna huis en tuin verkennen, poepte en plaste en at alsof overgangsstress niet bestond. Ook ’s nachts geen kik. Ze wonen prachtig. Binkie geniet al van het wandelen en ook van zijn nieuwe speeltjes. Ingrid en Maureen hebben goed voorwerk verricht qua opvoeden.

Binkie in Oudenbosch  



Hoewel dumping wat vermindert door strengere regelgeving in Hongarije (waaronder chipplicht) vonden Peter en Ingrid opnieuw 2 slachtoffertjes. Heel mager en bang en hevig onder de wormen. Geschatte geboortedatum 1 okt. Billy, vermoedelijk met Sharpei-bloed, is een bruin reutje en Brandy, een Mudi-type, een zwart teefje. Ze verschillen behoorlijk qua karakter. Op 8 maart komen ze in opvang in Smilde.

Billy en Brandy

  

Februari 10 2020 Drie vrolijke, trouwe vriendjes

\

Pirate                                                          Abe                                                          Bradley

Al onze honden zijn ons even lief. Toch deze keer Abe, Pirate en Bradley extra in het zonnetje: Pirate en Bradley met hun handicap, die hen niet deert en Abe die al lang wacht op een eigen thuis. Als één van deze drie matcht met uw situatie, dan krijgt u een dankbare, gezellige en aanhankelijke metgezel.

   Pirate

       

Deze vrolijke Frans zoekt een warm thuis. Pirate is dapper, sterk karakter, een opgewekte clown, maar ook lief, aanhankelijk, trouw. Zijn lange, zware straatleven kostte hem een poot, deed een aanslag op zijn gezondheid. Maar wat een veerkracht, indrukwekkend. Lange wandelingen hoeft Prate niet meer, maar dollen op gras is heerlijk. Hij moet enkel nog leren vertrouwen dat een baasje dat even weg gaat echt terug komt. Pirate is nu een jaar of 5.

   Bradley

Hou je van boefjes, een pittig karakter, sprankelend enthousiasme en toch een super lief klein hartje? Eenogig allemansvriendje Bradley met centenbakkie en kuif wil graag een eigen baasje. Dit sportieve klipgeitje geniet van een flinke wandeling en zoekt een goed omheinde tuin met verticale schuttingplanken die geen houvast bieden (oid). Hij wordt dit jaar 4.

Abe   

  

Onze open, speelse, energieke Abe struint lekker in de tuin en ligt ook graag aan je voeten. De altijd blije, trouwe Abe zoekt baasjes die lekker wandelen en hem aanvoelen. Makkelijk in de roedel, ook met mensen. Door zijn straatverleden en gebrek aan goede handling kan hij zich wel eens in het nauw gedreven voelen en zich willen verdedigen. Voor wie Abe goed ‘leest’ en positief (bij)stuurt ipv een fysieke aanpak: no problem. Hij wordt 4.


(Klik voor meer informatie bovenaan op de zwarte balk bij ter adoptie)

Februari 4 2020 Wat een schrik! Bravecto?!?!


Met Xavi hadden we al wat meegemaakt: zie zijn verhaal in siteberichten van 22 jan. en 21 nov. ‘Rafelrandjes in gedrag’. In sept. dus terug van zijn 1e adoptie en 2 jan. naar Rotterdam. We waren blij, hadden vertrouwen. Dat is niet weg, integendeel. Maar op 9 jan. een vroeg telefoontje: een epilepsie aanval! Pal na Gorriona’s overlijden hieraan! Zo abrupt. Navraag in Spanje en bij 1e adoptant: nooit iets gehad. Maar …. de dag tevoren had de dierenarts hem tegen vlooien/teken Bravecto gegeven: een paar jaar geleden hevig in opspraak. Radar wijdde er 13 feb. 2017 een tv-uitzending aan. Baasjes noemden diverse reacties van hun hond op dit middel, zelfs overlijden. Hard bewijs voor Bravecto als oorzaak ontbreekt. Maar het waren veel met soms ernstige gevolgen. Lang niet elke dierenarts verkoopt het nog. De werkzame stof Fluralaner in Bravecto is een behoorlijk agressieve pesticide.

  

Inmiddels lijkt Xavi er boven op te komen. Intensiteit en frequentie van de aanvallen nemen af. Hij eet weer goed, af en toe een spelletje, even lekker borstelen, korte uitjes met gehoorzaamheidsoefeningetjes. En van belonen en aanhalen na succes wordt Xavi heel blij. Dus we durven nu te hopen dat het goed zal komen, al duurt het natuurlijk een poos eer zoiets uit het bloed is. Gelukkig toonde bloedonderzoek geen schade aan lever en nieren.

     

Xavi is in Spanje beschadigd. Maar nog steeds zo’n leuk, kien, leergierig hondje. Die alerte houding, dat koppie met die wakkere oogjes, heerlijk, dat raakt je. Hij kreeg misschien wel de meeste reacties van alle honden tot nu toe. Maar het gaat om blijvend geluk voor Xavi. Zo’n aantrekkelijk hondje wil niet zeggen dat jij het juiste baasje bent. Het in praktijk brengen van de tips in sitebericht 21 nov. (ogenschijnlijk eenvoudig) en het in de juiste dosis doen van de juiste oefeningen/spelletjes zijn voor velen een paar bruggen te ver.


Xavi doet alles vol overgave. Ook slapen en viool luisteren.


Januari 30 2019 Verdriet om Gorriona: ingeslapen 5 januari

Anita van Sierra Nevada redde Gorriona, Yorkshire Terriër, geb. febr. 2018 (schatting) uit dodingsstation Delagos. April 2019 vloog ze met ons naar Nederland. Teer, kwetsbaar. Helaas kreeg ze epilepsie. Maar ze leek in balans te komen met de juiste medicatie en er, zoals meerdere Yorkies, oud mee te kunnen worden. Wel van belang: een prikkelarme omgeving en structuur. Dat lukte! 21 sept. kwam ze in een liefdevol Zeeuws gezin met 2 dochters (8 en 11), een fijne, veilige tuin en de nodige dieren. De oortjes, in Spanje zelden omhoog, stonden nu fier rechtop! Wat waren ze blij met haar. Na de nodige gewenning kwamen er zelfs pittige terriërstukjes boven. Terwijl Maureen nog schreef: haar rasbeschrijving heeft ze niet gelezen, zo timide en zachtaardig is ze. Helaas kwam de epilepsie terug. Eerst 2 x vrij licht en kort, maar rond kerst geclusterd en heel heftig. Steeds weer. Alles gedaan, ziekenhuis, niets hielp. Het was extreem, het was lijden. De artsen denken dat er meer aan de hand was in haar kopje.

Nog geen 4 maanden kende Gorriona het geluk van een eigen thuis boordevol liefde en bescherming. Ze heeft genoten van vlammetjes kijken in de houtkachel, van sjouwen met sokken en slippers, van geknuffel, van struinen in die heerlijk groene tuin met zoveel hoekjes. Katinka zei: het voelt zo oneerlijk, want ze groeide zo. Het wat angstige hondje verdween. Ze ging steeds meer durven, werd ondernemend, ondeugend, maar boos worden kon je niet.

  

We zijn deze familie dankbaar. De klap was keihard, voor alle 4. Maar ze zeggen ook alle 4: geen seconde spijt. We hadden haar nooit willen missen. Wat kan een klein, teer hondje veel losmaken! Ze is in hun hart geëtst. Zoals het sitebericht hiervoor eindigt: de waarde van een leven hoeft niet af te hangen van de duur of van een handicap. Het was het allemaal meer dan waard. We leefden mee van dag tot dag en hebben groot respect voor hen.


Januari 27 2019 Onze dove Kimbo verovert alle harten (zie ook site 01 dec. en 22 jan.)

gevonden voor de refugio

thuis in Friesland

Kimbo ging 21 dec. naar zijn nieuwe baasjes op een boerderij, naar Kenna, onze Roemeense driepoter (adoptie 4j. geleden) en naar 12 poezen. Tijdens ons recente bezoek maakten we foto's. Onze Spaanse dierenvrienden, die veel leed zien en hard werken met weinig middelen, putten hier moed en energie uit. Het filmpje met de kalveren was een klapper. Blijde reacties. Dat hun Kimbo nu zo'n plek heeft. En dat hij lief is, wisten ze. Maar zo lief!

Op Facebook van Sierra Nevada staat:

*Nuestro querido Kimbo, adoptado hace poco, le da cariño a raudales a toooooda su nueva familia. Él no distingue entre especies. Se nota que quiere recuperar el tiempo perdido y dar todo el amor que lleva dentro. Estas imágenes nos alegran el corazón y hacen que sigamos teniendo esperanzas en que todos nuestros animalitos encuentren su hogar. SE FELIZ KIMBO!!!! 💘

*Onze lieve Kimbo, kort geleden geadopteerd, geeft volop genegenheid aan zijn heeeeele nieuwe familie. Hij maakt geen onderscheid tussen soorten. Dat betekent dat hij de verloren tijd wil inhalen en alle liefde geven die hij in zich heeft. Deze beelden verwarmen ons hart en daardoor blijven wij hoop houden dat al onze dieren hun plekje krijgen. WEES GELUKKIG KIMBO!!!!

Kimbo en Kenna jagen op muizen, al tijden een plaag. De katten kunnen het lang niet aan. Vooraf een kattentest in Spanje was natuurlijk een must voor Kimbo.

Kimbo en de 12 katten groeien al aardig naar elkaar toe. Zou hij net zo ver komen als Kenna?

  

  

En dan te bedenken dat ook in Nederland dove honden geregeld geëuthanaseerd worden, want dat zou 'geen hondwaardig leven' zijn. De kwaliteit van een leven hoeft niet af te hangen van duur of handicap. Dat is gedacht vanuit het plaatje mooi en perfect. Kenna en Kimbo zijn meer dan gelukkig, evenals de andere gehandicapte dieren van Esperanza: dàt is het criterium.

Januari 22 2020 Wat een wederwaardigheden: 7 adopties!!!!!!!

Linda > Lizzy, geb. april 2009, Zaltbommel 16 dec.

Kimbo, geb. jan. 2018, Easterein 21 dec.

Luna > Lucy, geb. feb. 2015, Zaandijk 28 dec.

Cuqui > Dusty, geb. nov. 2012, Borculo 01 jan.

Lucky > Xavi, geb. jan. 2016, Rotterdam 02 jan.

Vieta, geb. sep. 2016, Amsterdam 12 jan.

Cortijera/Cora > Daan-Daantje-Dana , geb. juni 2013, Voeren in België, 18 jan.

Al lang geen sitebericht, dus dat wordt inhalen. Drukke maand gehad met veel rijden. Honden uit Duitsland halen, huisbezoeken, spullen vervoeren. Maar dus 7 adopties!!! Onbegrijpelijk maar fijn, na de lange stagnatie. Wel veel werk. Want voor de dieren, adoptanten en goede naam van buitenlandse adoptie houden we vast aan zorgvuldigheid en naleving regels: in screening, diverse contacten, transport, regelgeving, administratie etc.

2 dec. vlogen Monique en Jeroen (adoptanten Roemeense Alfie en hun dochter van Spaanse Rosa) terug uit Andalucia: Lizzy en Dusty in reistasjes mee in de cabine. Zij helpen met klussen (onderhoud, poepscheppen enz.) en hondensocialisatie (wandelen, knuffelen). En nemen honden mee terug. Waardevolle hulp!

     

Lizzy, nog geen 4 kg, zat in de refugio in het kantoor ipv een koude kennel. Ze arriveerde hier met knuffel die ze fanatiek verdedigde. Een vief, alert typetje! Dit is een win-win adoptie. Lizzy, bijna 11, woont bij een dame van 84! Net zo vief en alert en zeer goed ter been. Gezien die leeftijd is achtervang vereist die ook gescreend wordt en bij het huisbezoek is. In dit geval een dochter met evenveel ervaring en hondenliefde (ooit zelf actief voor rescuehonden). Trouwens, de hele familie is nu fan van Lizzy die haar knuffel al laat slingeren. Ze is heel relaxed en kan goed bedelen op verjaardagsvisite.

     

Lichtvoetige Dusty geniet van een fikse wandeling. Bescheiden, gevoelig, kijkt wat zorgelijk. Dus op zoek naar baasjes waar ze weer sterretjes in haar oogjes zou krijgen. Op huisbezoek in Borculo waren we gelijk overtuigd. De actieve baasjes wilden graag een aanhankelijk hondje, want hun 15 j. Tobias legt amper contact. Toen Tobias kwam (pas 9 mnd oud) had hij al te veel baaswisselingen meegemaakt. Dusty doet het super en zelfs Tobias lijkt blij met haar. Alleen zijn is een dingetje, maar baasje Andries slaapt bij haar op de bank. Ze heeft ook al heerlijk in het bos gewandeld.

21 dec. gingen wij naar Neuss bij Düsseldorf, eindpunt van een wegtransport waarmee Kimbo, Vieta en Luna/Lucy aankwamen. Een lange reis vanaf Bolsward, maar voor een super mooi doel.

     

Kimbo (zie ook site 1 dec.) is doof. Hij is gedumpt en zat al meer dan een jaar in de refugio. Deze mix heeft iets Labrador vrolijks, iets Mastin sulligs en vast nog meer in zich. Ronduit een schat. Totaal niet dominant. Bij aankomst bij Maureen in Smilde wachtten zijn nieuwe baasjes al met Roemeense driepoter Kenna. En thuis in Easterein (12 km. bij ons vandaan) wachtten 12 katten! Vandaag bezochten wij hen. Het gaat heel goed. Ook met de katten en de kalfjes.

  

Lucy komt van straat. Rustig in huis, maar ook even lekker rennen en gek doen soms. Dit aanhankelijke, sociale hondje heeft nu een warm, veilig nest bij Meike en haar 2 grote zoons. Ze doet het super, maar gelukkig bouwen ze alles in kleine stapjes op, want een beetje verlatingsangst zit er wel. De eerste nacht sliep ze op bed en Oudejaarsnacht ook. Inmiddels is de bench prima (deurtje open). Maar wel via de tussenstap: mand naast bed. En zo gaat het ook met even alleen zijn. Een mooie match.

     

Dobermann Vieta , staart gecoupeerd (zo op straat aangetroffen) heeft gelukkig nog haar fluweelzachte oren. Gezien de tepels, doorligplekken op ellebogen en loopwijze was ze wellicht fokteef. Ze voldoet totaal niet aan het Dobermann cliché-beeld: is het omgekeerde van een waak- en drilhond. Zo gevoelig, zachtaardig, sociaal, haalt steeds knuffels. We gunden haar veel nabijheid en heerlijke wandelingen. Het werd Amsterdam en een appartement: daar denk je niet direct aan. Maar hier zijn de ingrediënten die haar gelukkig maken: een ervaren baas die een twee-eenheid met zijn hond is, die zijn vorige al oudere rescuehond met veel geduld en liefde begeleidde in zijn problemen. Die een paar uren per dag wandelt. Overigens is het een heel ruim appartement in Noord, pal naast diverse aan elkaar verbonden park- en bosachtige gebieden en het buitengebied. De eerste berichten zijn fijn.

     

Xavi, Lhasa Apso mix: pittig, maar van binnen bang. Zwaar verwaarloosd, niks gewend, geen drukte, geen handling. Bij de security in Malaga was het extreem druk. Xavi wilde niet uit het reistasje voor de scan. Dat werd trekken, duwen …. en bijten in blinde paniek. Na dik 5 mnd adoptie kwam hij 22 sept. terug. Het leek lang goed, maar gaandeweg verloor hij het vertrouwen en beet soms. Maureen kreeg een overspannen hondje. Xavi’s emmertje liep over. Hij kwam wel snel tot rust. Opnieuw adverteren. Tallozen vielen voor het schattige koppie, maar toonden geen inzicht: hij zou opnieuw teruggekomen zijn. Tot Angelique schreef. Met haar ervaring (herders trainen) zag zij een slim, alert mannetje (en geen speelgoedknuffel). Ze kan honden lezen, weet dat blaffen een voorbode kan zijn, wanneer te veel prikkels dreigen. Bewaakt zijn rust, maar doet wel hersenwerk/spelletjes met hem. Training op positieve wijze geeft houvast, een gevoel van controle.

  

Tot slot Cora (Cortijera in Spanje = bewaakster Finca), nu Daan (wordt vast Daantje of Dana, zei nieuw bazinnetje Els). We zagen haar in april in Spanje: triest kijkend, onder haar rechteroog een gaatje. 1 juni kwam ze in opvang in Sneek bij Astrid (beheerster asiel de Nomadenhof). Dagelijks mee naar het asiel, probleemloos met mens en hond. Wel nog steeds dat gaatje en doof. Antibiotica hielpen niet. Boosdoener: afgebroken puntje van de grote knipkies > ontsteking > abces/pus zoekt weg van de minste weerstand naar buiten. Een operatie hielp. Het duurde maanden, maar het is dicht. En ze hoort weer! Daan is grappig, slim, fanatiek met spelletjes en kan rennen. Het sneue hondje is verdwenen! Ze heeft nu een prachtig thuis te midden van de natuur bij zeer actieve mensen die bewust voor 2e kans honden gaan en bij Jop, een Cocker van 13.5.

Januari 1 2020 Nieuwjaarswens


December 14 2019 Kleine Thais is ingeslapen

     

in Spanje                                                              Bij Maureen

Kleine Maltezer Thais vond op haar tiende nog het geluk, na een zwaar leven als fokteefje. Toen dumpte de broodfokker haar. In de refugio al was ze Anita’s favoriet. Eerst reageerde ze niet. Terughoudend? Doof? Nee, er was gewoon nooit contact met haar gemaakt. 29 sept. 2018 kwam ze bij Maureen. Ze moest alles inhalen, maar wat had ze nog veel te geven! Ze kwam helemaal bij toen haar vacht verzorgd werd en haar bekje weer fris na reinigen en trekken van 9 afgesleten elementen (waarsch. op tralies gebeten). Gelukkig was haar hart goed.

   met Bo Ghy

Kammen, tillen, alles eerst voorzichtig, zacht, geduldig. Thais kende immers nog nooit een thuis. Maar snel dat ze wende, ongelooflijk. Inhalen, dat deed ze, verre van ingedut!. Blij van wandelen, een lekker kauwstickje, heel snel zindelijk en … steeds leuker! Maureen schreef: geen hondje voor oma.

Parmantig             erbij

5 jan. 2019 ging ze naar een jong bazinnetje in Oldenzaal. Haar mooiste jaar tegemoet. Mijn prinsesje, schreef Janique, zo sociaal met honden en mensen. Ze genoot van een massage, lekker klooien (speelbijten met vingers) en had vaak heerlijk gekke buien. Met de hondjes van moeder en oma kon ze prima overweg. De blijheid spatte er van af. Thais en Jeanique, met haar rustige uitstraling, hoorden bij elkaar.

        

Helaas, snel groeiende mamatumoren gooiden roet in het eten. Enige optie: een hele zware operatie, te zwaar. 13 dec. is Thais vredig weggegleden, haar lijfje was op. We zijn verdrietig dat dit geluk amper een jaar mocht duren. Maar ook blij: dit jaar was de kroon op haar leventje. Wij danken haar bazinnetje dat een ouder hondje dit geluk gaf en wensen alle sterkte.

December 10 2019 Mini 28 cm en Maxi 72 cm

Maxi Mr Monti, van de straat, zat een jaar in de Protectora (beheerd door de Duitse Conny). Met wegtransport 24 aug. naar Moers, Duitsland. Zou 3 jaar zijn, maar is wrsch. hooguit 2 met zijn puberstreken: met de halfvolle waterbek in de bek Maureen’s hele huis onderkliederen, onvermoeibaar kleedjes rondslepen, als ongeleid projectiel op de hondenweide rausen. Maar wat een leuke slungel, wat een schat, wat een goedaardige lieve sul, zo zacht en tolerant.

  

5 okt. was Monti 1 van onze 9 honden op de Open Dag van asiel de Nomadenhof in Sneek. Janna (ons bekend van huisbezoek 10 jaar geleden en actief voor rescuedieren) hielp ons. Ze werd verliefd. 3 nov. had Maureen oppas nodig, dus Monti een dagje Drachten. Dat liep zo fijn dat hij 5 nov. terugkeerde voor opvang. Maar toen zich een belangstellende meldde, moesten ze er niet aan denken dat hij weg zou gaan. Dus 18 nov. op naar Drachten om hen en Mr Monti te feliciteren en het adoptiecontract te tekenen.

  

Monti is een mix, type jachthond, doet denken aan een Ierse Wolfshond. Hij was snel op zijn gemak en direct geaccepteerd in hun roedel van 6 honden. Er zijn heerlijke losloopgebieden in de buurt waar hij volop geniet: lekker rennen en gek doen. Hij luistert naar zijn naam en kan al los. En in huis: heerlijk opgerold.

Mini Gorriona , Yorkshire Terriër, geb. begin 2018, vloog 14 april met ons mee. Met een cabinetas-hondje zit je verplicht bij het raam, het tasje op de grond. Dus soms even voelen of ze nog ademde, zo stil was ze. Anita redde dit sorry-dat-ik besta hondje uit het dodingsstation. Totaal niet weerbaar, het Terriër-karakter geheel onzichtbaar. En toen ook nog epilepsie-aanvallen, zelfs clusters van meerdere. Zo akelig. Na trial and error lijkt de juiste medicatie gevonden.

Adoptie was een zorgenpunt: Gorriona heeft rust en structuur nodig, triggers zijn gevaarlijk, maar je hoopt ook dat ze geen tuinhondje blijft, dat ze opbloeit en haar wereldje toch wat groter wordt. De droom kwam uit: 21 sept. ging ze naar Zeeland (zie site 26 sept.). Een gezellig, rustig, liefdevol gezin met veel structuur. Alles ging stapje voor stapje. Eerst enkel in de heerlijke tuin, wennen aan de baasjes, de dochters (8 en 11), Boomer Sam, de poes, de knaagdieren, de kippen, de papegaaien. Toen kleine rondjes buiten en buiten plassen en poepen, een vreemde hond tegenkomen. Ze kreeg 2 x een epilepsie aanval, beide gelukkig kort (2 minuten) en snel herstel. Dus hopen we dat met de diepere hechting (toch wel zo’n 4-6 maanden kostend), het interval meerdere maanden wordt.

  

Letterlijk alles was spannend eerst, ze sliep heel veel, zo vermoeiend was het, maar inmiddels geniet ze volop. Ze is super aanhankelijk, wandelt met plezier, ook al wat korte boswandelingen, is zindelijk, en sleept soms vrolijk met slippers, sokken enz. Ze wordt soms al een klein doerakje dat even pittig kan blaffen. En als iets eng is (laatst een enorme vuurwerkknal), dan mag ze in de bedstede in de kamer, onder de dekens. De liefde spat ervan af.

December 1 2019 Kimbo, onze 2e dove hond, is welkom in Friesland

  

Adopties zitten iha tegen momenteel, maar de goudgerande blijven ook! ‘We don’t quit’ (gedichtje op Maureens blog). Enkel snel plaatsbaren helpen (jonkies, ras, aantrekkelijk) strookt niet met onze devies ‘ieder een plekje onder de zon’. Oudjes, langzitters in refugio’s, gehandicapten, mishandeld (rugzakje): we steken de hand in het vuur voor al onze honden. Afgelopen week iets moois: dove Kimbo wordt het maatje van onze Roemeense 3-poter Kenna (nu 7), in 2015 geadopteerd op een boerderij in het Friese Easterein bij hond Gibson (net overleden) en 12 katten! Vaak hoor je ‘mijn hond kan niet met katten, hij jaagt erop’. Maar dat doen veel honden bij vreemde katten. Toen Kenna, net in Nederland, ooit eens bij ons logeerde, ging ze er buiten woest achteraan. Maar lief met onze huiskatten. Geldt ook voor onze Kitty en vele andere. Kenna en de katten werd een succes. Ze is zelfs vredestichtster: bij ruzie springt ze tussen de katten en weet wie de aanstichter is.

  

De dove Kimbo van 2 werd een dik jaar geleden gedumpt voor de poort van refugio Sierra Nevada. Anita vroeg hulp. Maar ja, groot risico op lang zitten. We vergaten hem niet. Kimbo bleek aanhankelijk, vrolijk, lief met mens en dier. Kenna’s baasjes reageerden positief op de filmpjes en foto’s.

     

Kimbo staat graag vooraan en erbij

Toen uitslag van de kattentest (spannend!): geheel en al positief!!! Kimbo is waarschijnlijk voorzichtiger met de katten, dan omgekeerd. Nu op zoek naar transport.

Anita vertelt Kimbo dat hij een thuis krijgt!

Esperanza had in juli 2012 ook een dove hond. Sordo (doof in het Spaans), toen anderhalf, kwam uit het dodingsstation. Hij ging wonen op Ibiza (in de natuur, niet het feest-Ibiza) bij een Nederlander en 3 hondenvrienden. We brachten hem zelf naar Ibiza. Het ging en gaat super. In 2014 was Sordo zelfs met baasje René op bezoek bij ons in Bolsward.

  

Al onze gehandicapte honden hebben een hoge kwaliteit van leven en zijn een bewijs van veerkracht. Kenna, Rayo, Skippy en Pirate (nog ter adoptie) zijn onze driepoters.

  

Rayo                                                                          Skippy                                              Pirate

Ellie en Vero en Roemeense Tascha zijn gelukkige rolstoelhondjes.

Ellie en Tascha

Hieronder Vero

Eénoogjes (momenteel Bradley: nog ter adoptie) redden zich uitstekend natuurlijk, maar Lucy, volledig blind, is ook volledig gelukkig.

  

Lucy                                                                                                          Bradley


November 20 2019 ‘Rafelrandjes in gedrag’

Hartenbrekertje Xavi (bijna 4) met zijn schattige koppie zoekt nog een rustig plekje.

Uli, Terry, Mazzel

Adviezen bij honden die sneller stress opbouwen.

  

In april kwam Xavi mee. Lief, aanhankelijk. Zijn schattig smoeltje noodt tot (te snel) erop duiken. En toch: na 5 maanden overspannen terug van adoptie. Zijn tere punt ligt in het verleden. Fysiek en geestelijk verwaarloosd, socialisatie gemist, geen handling gewend. Gevolg: sneller overprikkeld bij (voor hem) te veel druk(te) en nieuwe of onverwachte situaties. Dit gevoelige zieltje, open en vrolijk gebleven, gedijt in een rustige, stabiele situatie die zijn ruimte respecteert.

  

Zulke hondjes behoeven respect, begrip en voldoende rust. Voor Xavi is dat inclusief een rustig wandelgebied, want, hoewel stoer doend, is hij in feite bang voor andere honden. Verder rustig werken aan vertrouwen/de band, voor je bv. haartjes weg wilt knippen. Niet te veel, niet te snel, herken en respecteer grenzen. Xavi’s stress ontstond niet door 1 voorval: het emmertje vulde zich druppelsgewijs. Een combi? Geregeld te dicht langs andere honden, bezoek dat te snel/te dicht nadert, druk spelen, ….?? Langzaam veranderde hij van blij naar gestresst en viel soms uit: onzekerheid, geen agressie. Na terugkomst kwam hij snel tot rust gelukkig.

Wij hebben vertrouwen in Xavi, die goed ‘leesbaar’ is voor een baasje. In een redelijk rustige leef- en wandelsituatie, als hond alleen of bij een rustig teefje, zal hij een heerlijk maatje zijn. Een stabiel, rustig baasje helpt dit type hondjes in balans te komen/blijven. Zie ook de kleine Uli, Mazzel en Terry.

  

Uli, 12 nu, 3 jaar bij zijn baasjes, zat al zo lang in de Spaanse refugio. Ook hij had (zeggen zijn baasjes) ‘rafelrandjes in gedrag’ uit zijn verleden. Dat gaat niet 1,2,3 over. Hoe leuk het direct al gaat, dieper vertrouwen kost meer tijd. Stress en onzekerheid zijn slecht voor hem. Bij schrik reageerde hij onrustig, soms explosief. Uli mijdt confrontaties, loopt liever weg, maar schoot een paar keer echt uit: steeds als hij op de bank lag te slapen tegen één van hen aan en ineens wakker werd/schrok. Alsof hij degene naast hem niet zo snel kon plaatsen en de angst omhoog schoot. Uli is nu een gelukkig hondje dat geniet van lekker keten met de baasjes.

     

Terry, 8 à 9 nu, van straat (veel oude wonden, compleet vervilt) kwam na 3 weken terug van adoptie: door het lint gegaan bij verwijdering van een teek. Zijn bazinnetje vond het erg, maar was onzeker geworden, vooral mbt haar 4-jarig zoontje, lief èn een boefje. Terry ging 8 okt. 2016 naar nieuwe baasjes die hem voor geen goud kwijt willen. Zo voorkwamen ze alle paniek en druk(te), bekend met zijn verhaal. Gevolg: een knuffel- en schoothondje dat met het vrouwtje door Den Haag naar de volkstuin rijdt in een mandje voorop haar Tomos snorbrommertje. Dol op hun 1e kleinkind is (en omgekeerd). Met pootjes omhoog bij de baas op schoot genieten van aanhalen: de baas die eerst afstand moest houden, Terry na een poos pas mocht uitlaten (maar eerst nog niet aanlijnen). Het enige restant: 1 x per jaar onder narcose bij de dierenarts scheren. Dat is (nog) te lang te dicht op de huid voor Terry.

     

Mazzel, uit het dodingsstation, snapte niet dat hij in huis mocht, lag enkel op de vloer. Ook Mazzel, op zich open en vrolijk, had problemen met handling, was ten prooi aan tegenstrijdige gevoelens en had langere tijd nodig voor opbouw van vertrouwen. Hij was zo dankbaar voor wat aandacht, maar terughoudend bij vreemden: hadden ze echt geen kwade bedoelingen? Hij ging in dec. 2016 (toen 7 jaar) naar baasjes met begrip: ‘er mogen echt wel trekjes blijven’. Een paar keer hapte Mazzel toe, voor de baasjes ‘als vanuit het niks’. Maar het kwam super goed. Laatste berichtje 18 augustus 2019: ‘het gaat erg goed met onze grote vriend en we zijn eruuuug blij met hem.’ En vast ook omgekeerd. Mazzel kijkt fier de wereld in!

Samenvattend:

Deze dieren kenden vaak veel stress en leefden soms (vrij) geïsoleerd. Hun instinct kan sterk zijn. Dat alles is niet zomaar om te vormen als je moet gaan meedraaien in een dichtbevolkt landje. Van belang is stabiliteit en verstandige leiding: geduldig en consequent. Kort, tijdig, duidelijk corrigeren zonder emotionele lading, niet boos vanuit frustratie en foute aannames (werk aan jezelf!). Boven genoemde hondjes hebben ook nog terriër-trekken: een zelfstandig hondentype waarbij nadruk op dominantie nog minder zoden aan de dijk zet. Maar vaak zijn deze dieren dan de dankbaarste wezens ooit.

Kortom:

Niet te veel prikkels, niet te snel, te veel, te druk. Geen druk iha

Stabiliteit

Rust en geduld bij handling

In het begin enkel aaien als ze zelf komen

Signalen respecteren: oogwit, verstarren, bek likken of tongelen e.d.

Niet overstelpen met liefde, hoe verleidelijk ook

Ook met rust laten en negeren

De hond tijd geven om te wennen en jezelf tijd geven de hond te leren lezen

Het zijn pure angstreacties, het is voor de hond nooit’ vanuit niks zomaar happen of bijten’

Verder zijn er vele boeiende en leerzame artikelen waar hond en baasje veel aan kunnen hebben.

November 2 2019 Herders met een mooi karakter

Nala, Luna, Bregje: 3 prachtige herders met een mooi karakter kregen een fijn thuis

  

Bregje                                                  Luna                                                                  Nala

Succesverhalen komen niet vanzelf. Herders zijn iha goed trainbaar. En aanhankelijke, trouwe, baasgerichte gezelschapsdieren, die ook genieten van uitdaging en beweging. Duidelijke baasjes die goed sturen en tegelijkertijd vertrouwen/liefde uitstralen plus die beweging/uitdaging/afleiding bieden, die baasjes krijgen een gehoorzame, loyale, levendige prachthond te zien. We hebben dit jaar 3 herders (alle 3 teefje) geplaatst van de Protectora in Fuentevaqueros. Nala 13 jan/11 mnd in Mariahout NB, Luna 28 aug/7 à 8 mnd in Franeker en Bregje 12 okt/ong. 1 jaar 9 mnd in Sneek. Luna heeft vermoedelijk wat Husky erin, Bregje iets van de Tsjechische Wolfshond en Nala is een hangoor herder mix: duidelijke herders, maar alle drie specifiek. Maakt dat mixen niet uniek?

   Luna

Luna en Bregje arriveerden 24 aug. Luna, gevonden in een dorp (regio Granada), ging 4 dagen later naar huis. De baasjes zijn beginners qua eigen hond, maar verder niet. Ingrid heeft de opleiding paraveterinair en diermanagement. Handig! Luna had niks geleerd. Dus eerst handen vol werk aan dit jonge boefje: veel spelen, lopen en slopen. Alleen zijn trainen en zindelijkheid (ook ’s nachts op). Leren omgaan met ‘enge’ rolcontainers, stofzuiger enz.enz. En natuurlijk veiligheid en liefde geven: werken aan de band. Vertrouwen is nummer 1. Pas dan kan een hond (net als een kind) echt openstaan voor leren en stabiliteit ontwikkelen. Op alle fronten maakt Luna goede vorderingen. Ze is ook op cursus. En krijgt al praatjes, een teken van thuis voelen!

  

Bregje

De gevoelige Bregje, griezelig mager, had veel stress in de refugio. Ernstig verwaarloosd, nipt voor de dood weggehaald uit de perrera, het dodingsstation. Haar nieuwe baasjes snappen het niet. Zo’n lief wezen. Maureen maakte zelden zo’n onzindelijke hond mee. Zelfs in haar eigen bench. Aan een korte ketting geleefd? Adoptie duurde even. Baasjes willen vaak kant en klaar. Terwijl het zo’n dankbaar proces is: je inspanningen worden zo beloond. Bregje kwam al ver in opvang. 12 okt. ging ze naar huis, een scheepswerf. En wat kan het snel gaan, als een dier zich veilig voelt bij begripvolle mensen. Bregje voelt zich al ‘eigenaar van de werf’. En daar ligt toch leuk speelgoed: boeien, touwen … Bij een vriendelijke, rustige benadering van klanten, komt ze graag en geniet van de aandacht. Maar meestal is ze op de hielen van de baas, haar nummer 1. De eerste dagen was het hameren in de loods eng en kroop ze in het magazijn, nu hoort ze het niet meer. En ‘s avonds is het feest. Bregje kijkt mee tv en wordt geaaid door vele handen. Ze speelt ook graag met andere honden, poes en kippen. Maar laatst ging ze iets te ver: ze pakte een kip. Gelukkig beet ze niet, dus de kip overleefde.

      Nala

Nala is net als de andere 2 een knuffelkont. Gelukkig gaan ze 3 tot 4 keer per dag de bossen in, want de spontane Nala barst van de energie. Maar daarvoor had ze een heel slecht leven. Ze zat op een klein ommuurd plaatsje aan een korte ketting te midden van haar uitwerpselen. We hebben stiekem door de buren gemaakte foto’s. Pas bij dreiging met aangifte namen de eigenaren van Nala hen serieus. Hoewel, wat deden ze? Nala op straat gooien. In de refugio bloeide ze al zo op. Ze was een lieve, ruwe diamant met nul opvoeding. Haar nieuwe baasjes zijn intensief met haar aan de slag gegaan om haar energie te kanaliseren. Ze heeft inmiddels heel veel geleerd en geniet van het loslopen en heerlijk vies worden in zand en modder.

Oktober 30 2019 Hoezo soort bij soort?


  

Oktober 29 2019 Herinnering en Hoop

Recent op Facebook een vrolijk stemmende foto: Chatet (adoptie jan. 2013, toen 2) op de dijk bij Oudeschild, N-Holland. Wat een contrast met zijn eerste levensjaren bij een sociaal zwakke familie die hun vele honden en katten verwaarloosden. Het moest stap voor stap. Om vertrouwen te geven + inzicht dat de dieren en ook zijzelf echt beter af waren + het besef geen nieuwe dieren te nemen. Dus eerst langs zonder dieren mee te nemen. Trieste situatie, dichte gordijnen, geen dier kwam buiten. Uiteindelijk gingen Chatet en Blacky mee. In 2012 kwam ook al een aantal honden van hen naar Nederland.

  

Chatet en Binkie (Blacky), altijd in schemerdonker geleefd, hebben nu bijna 7 gouden jaren achter de rug. Hun baasjes openden de wereld voor hen met liefde en geduld. Chatet is inmiddels waaks en beschermend naar zijn bazinnetje, die hij voor 1000 % vertrouwt. Het hondje van toen zonder zelfvertrouwen is een knuffelkont en een dromer die heerlijk eigenwijs en Oostindisch doof kan zijn.

Ook Binkie was heel lief en aanhankelijk, maar terughoudender. Hoewel hij zich heel goed ontwikkelde en veel leerde hield hij af en toe iets onvoorspelbaars. Daarom namen ze de Spaanse Chica erbij. Die steun voor Binkie was een schot in de roos. Ze hebben het al jaren fijn samen.

De weg is lang. Nog steeds zijn de misstanden groot: in individuele gevallen, de wrede praktijken rond de Galgo’s, de dodingsstations van de overheid, enz.enz. Toch is er verbetering, als we onze Spaanse vrienden vragen. Het aantal aangiften van wantoestanden en mishandeling groeit, en heel belangrijk: af en toe veroordeling en straf. Dat is zo belangrijk, dat overheid, politie, rechterlijke macht meewerken en handhaven. De refugio’s die we helpen zijn mede-oprichters van Fegrapa, een koepel van dierenorganisaties die de krachten bundelt op vele terreinen. Noem het maar een voorloper van de Dierenbescherming.


Zo organiseerde Fegrapa 25 oktober (in het kader van een serie bijeenkomsten over dierenwelzijn) een bijeenkomst over juridische en praktische problemen voor verzorgers/organisaties van dieren. Aanwezig was een advocaat van de vereniging van advocaten voor de rechten van dieren. Verder houdt men wandeltochten/demonstraties met dieren, markten, benadert gezamenlijk pers en tv, is actief richting scholen enz.enz.

  

Net als de mensen daar zeggen wij: doorgaan en helpen. Elke geredde ziel telt. Niet luisteren naar neerbuigende mensen die deze hulp afkraken. Het heeft wel degelijk effect.

Oktober 23 2019 Mooie berichten van …..

  

Ana                                                                          Betty -Carmen                             en Snoef

Betty-Carmen overleefde 6 maanden in het veld. Toen nam Carmen Costea haar in huis, in Boekarest. Na ruim 3 jaar adoptie in Nederland kwam ze terug: onberekenbaar met mens en hond. Asiel de Nomadenhof in Sneek werd haar redding. Ze kwam tot rust en knapte ook lichamelijk zo op. Ze genoot van een wandeling en kreeg een paar keer speurtraining. Een jaar later, 31 maart 2019: eindelijk weer een thuis, 1 dag voor haar 5e verjaardag. Bij stabiele, stevig in hun schoenen staande baasjes. Betty heet nu Carmen, een eerbetoon aan haar redster en teken van een nieuw begin. Uit een recent bericht: ‘Ons meiske doet het supergoed. Met de week socialer met de mensen in het dorp. Carmen is dikke vriendjes met 2 kleine hondjes en wil ook graag naar grote honden (gaat niet door voorlopig). Thuis heeft ze haar eigen plekjes. Ik vind het geweldig dat ze streekjes krijgt. Als ze iets wil en ik reageer niet, dan pakt ze het tafelkleed tussen haar tanden en ‘dreigt’ het van tafel te trekken. Even met het hoofd schudden, klaar is Kees. Gekookt hart vindt ze het allerlekkerst en haar ‘extraatjes’ neemt ze altijd mee naar ‘haar’ tafellaken (stukje sprei op de vloer). We zijn beiden heel blij dat Carmen er is, nog steeds flink vooruitgang boekt en gewoon hond kan zijn.

  

Vrolijke, bruisende, onopgevoede doerak Snoef, voorgeschiedenis onbekend, is een Spaanse Waterhond: een ras dat goede socialisatie behoeft, wil de boel niet ontsporen. Sinds okt. 2018 (toen 2) woont ze in Oss bij 11-j. Spaanse Waterhond Tommy. Hartelapje van de baas en beter op haar plek dan waar ook bij bazinnetje Patricia: ervaren, consequent opvoedster die een uitlaatservice heeft. Fragmenten van Facebook: Wat zijn we blij met jouw komst. Je 2e naam: dondersteentje. Voor de duvel niet bang, jij zou het wel even vertellen op jouw manier. Door sommigen pitbull van het park genoemd. Heel knap wat je in korte tijd geleerd hebt, een hondje dat alleen in een asiel geleefd heeft. Het wrijven tegen trap, muur, stoelpoten is vervangen door vaak knuffelen en aaien. Je grote voorbeeld is Tommy. De honden in de uitlaatservice corrigeerden je gedrag pittig, nu ben je gek met deze vriendjes. Snoef, je bent een meisje uit duizenden.

  

Lang lijf, kromme pootjes, platvoeten, soms mank lopend, vieze oren, korsten op de kont: zo kwam Ana bij Maureen, sept. 2017. Fysiek en geestelijk te kort gekomen. 2 ½ jaar eerder als flessenpup in het Roemeense asiel met 350 honden gekomen. Amper mensen gezien. Gevolg: een dubbele Ana, toegankelijk voor een baasje naast niemand vertrouwen. We maakten ons zorgen mbt adoptie. De enige weg voor Ana is zelf komen, op haar tijd. Toen kwam Marian, dec. 2017: engelengeduld, een mooie, rustige energie. Wonend bij een Hollands fort in de middle of nowhere met Roemeense Lila van 3 en 2 Australian Shepherds van 3 en 14. Ana bewoog amper en zocht het baasje niet op aanvankelijk. Marian gaf alle ruimte. En na enkele weken was Ana ontdooid. Toen pas volgde het kennismakingsproces met de 2 jonge honden (tot dan enkel contact met Boy van 14). Inmiddels is Ana volmaakt gelukkig. Ook nu ze niet meer op het fort, maar op een boot in de buurt wonen. Aan vaste bezoekers went ze. Vreemde mensen nabij vertrouwen, dat is te veel, maar van een afstandje kan Ana veel aan. En rennen dat vrolijke, grappige Ana kan!

  

Ana was 4 maanden bij Maureen in Smilde. Hier daagt kleine Vinnie Ana uit tot spel.

Oktober 20 1019 2 donderslagen bij heldere hemel: Nederlandse Megan en Spaanse Aki overleden

26 aug. vermeldden we het overlijden van Danko, Chico en Ruby. Helaas weer 2. Compleet onverwacht. 7 oktober een huilend bazinnetje aan de lijn: Megan is dood. Onze ontzettend lieve, grappige Old English Bulldog langhaar Megan, geb. 6 aug. 2011, had een bijzonder verhaal. In 2014 was een operatie urgent: een blaas vol stenen. Maar met deze ingreep en speciaal voer kon Megan vrolijk oud worden. Helaas was er geen geld. Megan zou daarom, bij gebrek aan een oplossing, de dag erop worden ingeslapen: een verder kerngezonde, gelukkige hond van nog geen 3! In Nederland! Terwijl het geen zware, complexe of dure operatie betrof! De dierenarts in kwestie bleef hulp zoeken. Esperanza betaalde en Maureen ving Megan op die snel na de operatie weer vrolijk ronddartelde. Megan vond snel nieuwe baasjes. Ruim 5 jaar waren ze zielsgelukkig met elkaar. Megan genoot van het leven thuis, op de camping, zwemmen in de Biesbosch. Ze was zo sociaal en pakte iedereen in. Maar toen…. Enkel wat diarree, verder blij, springlevend als altijd. Even naar de dierenarts, denk je dan. Daar kwam de mokerslag: niet meer te behandelen levertumor. Net als onze Niki. En hoewel het dan vaak snel gaat, ging dit in razend tempo: dezelfde dag nog een ernstige verbloeding en de dood. Pas 8 jaar. Gelukkig had Megan een prachtleven tot het eind.

2 dagen later weer een overlijdensbericht: Aki, 4 jaar en 10 maand oud, 5 maanden geleden geadopteerd. Onvoorstelbaar. Aki, Labrador x Staande hond, kwam 6 april naar Nederland. Intens lief, actief, speels met een mooie, ook rustige energie. 5 mei ging ze naar Zwartsluis. 5 maanden in het paradijs volgden. Haar zeer ervaren baasjes gunnen dieren een fijn, volwaardig dierenleven. Dagelijks lange wandelingen in het prachtige natuurgebied De Wieden. Aki was razendsnel, dook vaak 4 keer per dag het water in. We kregen fantastische berichten. Ze was intens geliefd, ook bij hun zoon. Maar de liefde tussen baas Wim en Aki was wel heel innig. We hadden net nog mooie foto’s gekregen van prachtige week op een Waddeneiland, toen de fatale app kwam: sinds 3 weken diarree en spugen, meerdere keren dierenarts, dan medicatie en weer enkele dagen goed, toen zelf naar de dierenkliniek in Emmeloord gegaan. Na bloedonderzoek vreesde men een tumor bij de gal. Ze bleef in de kliniek, de volgende dag zou er een echo gemaakt worden. Maar nog dezelfde avond stierf Aki. Ze zijn kapot.

     

Oktober 13 2019 Open Dag in de Nomadenhof Sneek zaterdag 5 oktober (zie sitebericht hieronder): geslaagd!

   Mr Monty

Esperanza kijkt blij terug op een fijne, goed bezochte dag met zonnig, droog weer. We konden op ons gemak mensen voorlichten. De 9 Esperanza-honden zaten in een mooi, apart buitenverblijf met sluis, dus geen gestress bij in- en uitgaan uit angst voor ontsnapping. Velen waren verbaasd hoe leuk en open de honden waren. Men had een heel ander beeld bij rescuedieren uit het buitenland. Ook konden we veel vertellen over ons werk. Plus pleiten voor adoptie i.p.v. kopen van een fokker.

Pirate

De honden en diverse spullen moesten uit Smilde komen. Dat gebeurde in 3 auto’s: Michiel, Janna en Riena klaarden deze klus.

     

                                                              Abe                                              Rivka                                      Mr Monty

Prachtige kroon op de dag: adoptie van Bregje. 24 aug. kwam ze met wegtransport. Voorgeschiedenis onbekend (kettinghond?). Te elfder ure uit het dodingsstation gered. In de refugio bleef ze gestresst. Eng mager was ze. We lieten haar versneld komen. Bregje was extreem onzindelijk. Maureen had er een gigantische klus aan en vele gebroken nachten. Maar het was het waard. De gevoelige Bregje heeft ondanks alles haar aanhankelijkheid behouden.

  

Deze prachtige verschijning zal nog mooier zijn als ze helemaal is bijgetrokken en op gewicht. Er zou wel wat Tsjechische Wolfshond kunnen zitten in deze super baasgerichte, nog heel jonge Herder. Ze is energiek, knuffelig, slim en leergierig.

Bregje

Bregje woont sinds gisteren bij een heel warm gezin. De baasjes hebben een werf in Sneek. Ze schreven ons vandaag dat ze ervan overtuigd zijn Bregje een gouden hond is, voor hen voorbestemd. Ze heeft heerlijk geslapen, al buiten gepoept! Ze eet goed en een gebakken eitje vloog er helemaal in. Lieve Bregje: je bent thuis!

OKTOBER 5 2019 ZATERDAG ZIJN WIJ MET ONZE ESPERANZAHONDEN (zie foto's boven) AANWEZIG OP DE OPEN DAG VAN ASIEL DE NOMADENHOF IN SNEEK VAN 11-14 UUR. SERIEUZE GEGADIGDEN VOOR EEN ADOPTIEHOND VERWELKOMEN WIJ GRAAG VOOR KENNISMAKING EN INFORMATIE

(Delen op Facebook wordt gewaardeerd)

www.facebook.com/dirkje.plantinga

Esperanzahoopvoorhonden heeft momenteel 11 adoptiehonden. Bijna allemaal zijn zaterdag op de open dag in de Nomadenhof. Zie het bericht hieronder. We hebben veel speciaaltjes, maar zijn ervan overtuigd dat wie het juiste handvat vindt er een schat van een hond voor terug krijgt. Dat geldt voor allemaal.

www.facebook.com/maureen.klaauw/posts/10221163848274433?notif_id=1569841315631196¬if_t=close_friend_activity

Hoera we mogen met wat honden ter adoptie a.s zaterdag 5 oktober aanwezig zijn op de Open Dag bij asiel de Nomadenhof te Sneek. Van 11 tot 14 uur zijn een aantal honden te ontmoeten.

Duimen jullie mee dat er mensen naar Sneek komen die op zoek zijn naar een maatje? Die tijd en energie hebben om 1 van de rescue honden van ons (en van de Nomadenhof zelf want zij zitten ook vol met rugzakhonden die net iets meer inzet van de toekomstige baasjes vragen) een passend thuis te geven? Best spannend want we hebben geen makkelijke gezinshonden dus misschien komt er helemaal niemand voor ze. Maar ik ben zo blij met deze extra kans. Delen mag. Graag natuurlijk. De informatie over de honden van dit bericht staat op:  baasjegezocht.blogspot.com/  

Informatie over de Open dag en honden en katten ter adoptie bij de Nomadenhof zelf staan hier:  nomadenhof.net/

zie ook www.facebook.com/michiel.deruiter.10

September 28 2019 Waar zijn Chula, Shelby, Luna, Odo, Kenny gaan wonen?

Chula, geboren ong. jan. 2017, ging 5 juli naar de mooie watersportplaats Woudsend in Friesland. Ze was in Spanje bij de refugio uit een auto gezet. In opvang bij Astrid in Sneek zagen we een aanhankelijk, plezierig hondje. En speels en energiek. Deze lieve pretletter heeft nu een heerlijk leven bij lieve baasjes met een groot rescuehart. Met Boomertje Puk botert het prima.

  

Sneek: met Ivy                                                   Konijnen

8-j. Shelby, sinds 16 aug. in Drouwenermond, bij Stadskanaal, is een mix Corgi x Podenco Maneto: kortpotig, lang lijf, prachtige oren en krulstaart. Ze kende weinig geluk. Zat in meerdere situaties van verwaarlozing. De laatste met Nuca samen aan een ketting in een verlaten pand waar af en toe eten werd neergezet. Deze intense knuffel, die enkel wil kroelen, maar ook van beweging houdt, woont bij een fijne hondenfamilie met 2 dochters van 7 en 12 en een tuin van 1200 m2! En ook nog heerlijke wandelingen om de plas en in het bos.

     

Luna ging 28 aug. naar een jong stel in elfstedenstad Franeker. Luna is een herdermix, met wrsch wat Husky. Geschatte geb.datum jan 2019. Ze zwierf in een dorpje bij Granada in de buurt. Een aanhankelijke, speelse schat die alles nog moet leren, maar het nu al super doet. Een paar nachten de wekker zetten en ze was zindelijk. Ook de eerste cursusles verliep super. En verder is het natuurlijk ook een jong slopertje. Poes Koeskoes ziet Luna steeds meer zitten.

  

Odo, ong. 2 ½, soort mini Golden Retriever, is sinds 31 aug. in het Friese Twijzelerheide. Ontredderd van straat gehaald en al ruim een jaar in de refugio. Odo heeft 2 uitstekende hoektanden en een wat verwrongen snoetje (daarom genoemd naar Odo uit Star Trek). Hij woont bij 5 katten en 4 konijntjes: alles bewust asiel. Ze gingen voor de extra kansloze Bradley (‘mooi van lelijkheid’), maar we vreesden een behendigheidsrace met de katten met slechte afloop. Toen sloten ze Odo in hun hart die zielsgelukkig is met alle privé aandacht van zijn baasjes. De eerste privéles ging heel goed. Hij komt nu in een klein groepje van max. 4 hondjes. Veel individuele aandacht dus.

     

in Spanje

De 5 j. oude Kenny, 6 september opgehaald, woont in Zwolle. Een ongecompliceerd mannetje dat ook op straat rond zwierf. Vrolijk en actief, met rustige kant. Gelukkig woont hij nu bij een actieve familie. En wat zijn ze blij met hem, alle vier: vader, moeder, 2 dochters van 17 en 20. Er wordt heel regelmatig gelopen met Kenny en al 2 keer ging mee op de boot, wat hij prachtig vindt. We zijn blij dat ze zijn wereldje vergroten.

September 26 2019 Een zo liefdevolle adoptie van onze kleine Yorkshire Terriër Gorriona

De foto’s zeggen meer dan woorden.

  

Vorige week huisbezoek in een Zeeuws dorpje. We troffen een bijzonder plekje waar we Gorriona met 100 % gerust hart aan toevertrouwen. Zaterdag 21 september liet Maureen haar met een fijn gevoel gaan. Een zorgenkindje, gezien de in ernst en duur toenemende epilepsie aanvallen. Gelukkig slaagde de zoektocht naar de juiste medicatie in de juiste dosering. Ze is al een poos aanvalsvrij: de medicijnenspiegel zit qua waarde keurig in het midden volgens het laatste bloedonderzoek. Gorriona, ruim anderhalf, is ook een teer zieltje. Anita van refugio Sierra Nevada haalde haar uit het dodingsstation. De terriër-rasbeschrijving is haar onbekend: zo bescheiden en onderdanig. In Spanje kwamen haar oortjes niet omhoog. 10 april vloog een hele timide Gorriona met ons naar Nederland.

  

Geïsoleerd geleefd waarschijnlijk. Al het nieuwe is eng, moet super rustig worden opgebouwd. Weinig prikkels, weinig alleen zijn (vindt ze onprettig), geen verwachtingen/druk, wandelen enkel op termijn op rustige plekjes. Wel een lekkere, goed omheinde tuin (niet enkel steen) en, hoewel de roedel haar te druk was, vindt ze een kalmer hondenvriendje wel leuk. Zo’n thuis hebben we gevonden. We zijn zo blij dat we elke dag even horen hoe het gaat: en dat kan niet beter. Een groot geschenk. Ze voelt zich zo veilig en geliefd in dit warme gezinnetje met hun dierenliefde. Ze hebben een poes, 2 kippen, cavia’s etc. En Sammy, een lief, voorzichtig Boomertje. Plus die veilige, groene tuin om in te scharrelen. Niets verontrust haar, ze hoeft niks. En daardoor gedijt ze nu al.

Ze slaapt heerlijk en veel gelukkig. Dat is prachtig, want het zou een wonder zijn als ze deze overgang zou maken zonder epilepsie-aanval de eerste weken. Niet alleen expliciete triggers roepen een aanval op. Het emmertje kan zich ook langzaam vullen door (te veel) verandering, stukjes spanning.

Hier nog in Smilde bij Maureen. In de tuin, met Pirate op de drempel en met Maureen en Heidi, die zo lief was bij te dragen in de kosten.

September 15 2019 Ongelooflijk mooi bericht! Dank je wel, baasjes van Harvey!

28 dec. 2018 kreeg hij een nieuw thuis. 5 à 6 geschat. Ooit zwierf hij op straat. Toen 2.5 jaar Spaanse refugio, waar hij weinig uit zijn kenneltje kwam. Wat een overgang naar een gewoon leven! Harvey’s nieuwe baasjes snapten dit 100%, gaven hem rust en tijd voor die overgang. Harvey voelde en voelt zich omringd door een sfeer van veiligheid. Stevig tegen Suzan aanliggen deed hij het liefst, en de eerste nachten in een heerlijk mandje naast het bed. Voeg daarbij het samen lopen, niet direct in straten, veel indrukken, maar echt buiten. Rust en veiligheid: intens mooi om te zien hoe snel dit Harvey vertrouwen gaf! Knuffels, wandelen in de natuur rondom, het deed wonderen. In februari begon de cursus. Harvey is slim, leert in no time. Maar voor zijn contact met andere honden was de cursus echt nodig. Los is alles prima. Maar aangelijnd voelen honden zich vaak onveilig in de buurt van andere. Ze kunnen dan niet op hun manier (vaak met een boog en niet frontaal) de ander benaderen/ontwijken wat leidt tot geblaf/gegrom. Ook dit gaat steeds beter. Harvey heeft goud en geeft zijn baasjes alle liefde volop terug.

Het gaat ontzettend goed met Harvey!

Hij is al helemaal gewend aan de katten en ook beide katten zijn gek op Harvey.
Freek gaat (zoals te zien op de foto) rustig tegen hem aanliggen en ook onze wat angstige kat Saartje geeft hem af en toe een kopje.


Harvey vindt het ontzettend leuk om met de auto weg te gaan en wij gaan dan ook iedere dag op pad om ergens te wandelen in de natuur.

     

We zijn laatst naar Terschelling geweest met de boot en hier heeft hij een heel weekend lang kunnen rennen aan het strand en in de zee.
Ook gaan we regelmatig naar Bergen aan Zee en Harvey vindt dit echt fantastisch. Hier rent hij los en speelt hij met alle hondjes die hij tegen komt.

     

Harvey heeft ook 2 hele goede vriendjes. De hond van mijn tante Toby en mijn kleine nichtje Sophie. Toby is de Corgi van mijn tante en woont vlak bij ons in de buurt. Hij logeert op dit moment ook bij ons voor een weekje en dit gaat ontzettend goed. Ze zijn de beste maatjes en mogen graag met elkaar spelen. Daarnaast is Harvey ook super goed met mijn kleine nichtje Sophie, hier is hij ontzettend voorzichtig mee (Maar dit natuurlijk wel altijd onder toezicht!) Ook al kan Sophie nog niet goed praten weet ze precies hoe hij heet en roept ze de hele dag Harvey Harvey Harvey! En als we dan vragen ‘wat zegt Harvey?’ zegt ze: ‘Hatsjoe!’ Dit omdat ze Harvey wel eens hoort niezen, hahaha. Harvey wordt de hele dag door geknuffeld, geaaid en overgoten met liefde. Iedereen is gek op hem en we zijn maar al te blij dat hij bij ons is. Hij is een ontzettend lieve hond en we hadden het niet beter met hem kunnen treffen!

September 10 2019 Ingrid en Peter redden al zoveel honden in Hongarije: een echt Binkie deze keer

Binkie, (mix) Puli (Hongaars herdershondje), maand of 7, had geluk: hij kwam niet van honger om. Het in Hongarije wonende kunstenaarsechtpaar Ingrid Zaalberg en Peter Jansen redde talloze honden. Soms afschuwelijk er aan toe, blijvend getekend. Ze worden professioneel, met hele goede zorg en liefde opgevangen. Hun roedel is dus (te) groot. Wij helpen graag met adoptie af en toe. De informatie over de (mate van adopteerbaarheid van de) honden is heel goed.


Binkie was gedumpt op een afgelegen binnenweggetje bij een bos. Niet te benaderen. De volgende morgen zat hij gelukkig nog op dezelfde plek. Na een hoop gedoe kregen ze hem te pakken. Stukken ijzerdraad in zijn haar, distelklitten, helemaal in shock. Maar eenmaal thuis jakkerde hij al snel vrolijk rond. Vooral met Rataplan werd de boel op stelten gezet. Het mooie blauwe castratiepakje op de foto was al snel wijlen.


Terwijl we snakken naar adopties voor onze 10 andere honden (het is zo stil) vermoeden we dat er op deze lieve, prachtige ragebol wel eens de nodige mensen af kunnen komen. Maar de speciale Binkie vraagt ook speciale baasjes met kennis van het ras. Dit pientere, leergierige werkhondje, geschikt voor tal van sporten, wordt pas gelukkig, als hij in dit opzicht tot zijn recht komt. Baasjes moeten hiervan genieten, dit juist waarderen: dus veel met hem wandelen, met hondenvriendjes laten spelen en cursussen doen. Plus natuurlijk het nodige, verstandige opvoedwerk aan de kleine, actieve boef verrichten.

  

De reis in de transportbus naar Maureen duurde van donderdagmorgen tot zaterdag eind van de middag. Binkie bibberde bij aankomst, maar ook hier was dat van korte duur. Rataplan lijkt door Rivka vervangen

  

Binkie en Rivka

Maar ondanks dat makkelijke herstellen en schakelen zie je toch ook de spanning die zo’n lange reis plus weer een 100% vreemde omgeving meebrengt. In Hongarije ging het prima in de bench, maar de eerste keer in Smilde verboog hij de boel en was uitgebroken op nog 1 vastzittende poot na. Gelukkig gaat het inmiddels al beter. Met de buurkinderen was trouwens het ijs al snel gebroken.


En natuurlijk voldoen we ook aan alle formaliteiten: Europees paspoort, gechipt, dierenartsonderzoek, alle entingen incl. rabies, en de voor elke reis verplichte inschrijving in een Europees transportregister

  

Augustus 31 2019 Een week in Nederland: Mr Monti, Bregje, Kenny, Rivka, Luna, Snuutsie,

Fijn weer zoveel dieren te kunnen helpen. Op dit filmpje (tijdens ons bezoek in april) zie je hoe dieren hunkeren naar een plekje. Gelukkig zijn er geregeld adoptanten die bewust gaan voor een 2e kans dier.

Zaterdag 23 aug. reden we 650 km.: naar Moers in Duitsland via Smilde. Om 19.15 arriveerden daar 6 honden van de Protectora in Fuentevaqueros bij Granada. Na maanden transportproblemen was er een gelegenheid, dus de knoop doorgehakt, hoewel jammer dat ze niet verder noordwaarts reden. Maar de refugio zat overvol en sommige honden wachtten al zo lang. De Andalusische hitte is erg zwaar. Enkele honden overleden al. Maar, hoewel ook zaterdag 33.5 graad, verliep alles uitstekend. Geweldige transporteurs die ondanks vermoeidheid (dik 2000 km. gereden) met liefde en geduld de honden uit de transportbus naar onze auto’s brachten. M.n. Rivka was bang. Op de hurken kalmeerden ze haar, wachtten rustig en tilden haar zachtjes in de autobench. Wij namen Bregje, Mr Monti, Rivka en Snuutsie mee. Kenny en Luna gingen mee met Monique (adoptante van onze Roemeense Alfi), die al 2 keer met man en dochter Milou een week hielp in de beide refugio’s: Sierra Nevada en de Protectora.

Mr Monty eerder in het jaar met Michiel in Spanje

De terugreis naar Smilde ging prima. Mix reu Mr Monti, ong. 2 jaar, op straat gevonden, zat naast de 3 autokennels met Bregje, Rivka en Snuutsie op een open plek (goed gezekerd natuurlijk) en vond dat reuze gezellig. Als hij er maar bij mag zijn, dan lijkt hij gelukkig. Een heel zacht, tolerant karakter. Te mager, maar toont geen baknijd. Wat een lieverd. Hij kan overal bij met zijn 72 cm!

  

                                                    Bregje met Luna

Bregje, prachtig langharig herderteefje, ong. 1 jaar, 63 cm, ging van straat naar het dodingsstation. Extreem mager, wrsch. te veel stress. Dus kwam ze mee als urgent. Bregje heeft (nog) wel voernijd naar andere honden. Ze pakte al een bloemkool uit de koelkast! Bij overdracht in Moers was ze bang, maar bij wassen door Maureen super braaf. Ze is vriendelijk, tikkie voorzichtig, herdertrouw. Speelt en rent graag met andere honden.

Kenny

     

Kleine Kenny, mixje van ong. 5, reu, komt ook van straat. Vrolijk en actief, dus zoeken we mensen die echt meer dan blokjes om wandelen. Kenny is ook rustig. Hij straalt bij aandacht, maar dringt zich niet op. Kenny is nog onwennig in verkeerssituaties en kan nog ineen duiken bij onverwachte bewegingen.

Rivka

  

Rivka is fysiek boeiend: black en tan Bodeguero van achteren, schouders en front Podenco Andaluz/Podenco Orito, maar ligt ze en kijkt ze je aan, dan lijkt het wel een Kelpie. Bij de overdracht heel bang. Maar ze wordt echt blij van wandelen, hoewel ze logischerwijs nog schrikt van nieuwe en/of onverwachte geluiden, bewegingen, verkeer. Ze herstelt echter heel snel. Een lieve, speelse hond.

Luna

     

Luna in Spanje                              bij Maureen                                                          en Luna thuis

Herdermix Luna, teefje van anderhalf o.i.d., is super leuk en open. Liep gelijk fier door de tuin in Smilde. Staart omhoog op Husky wijze. Ze heeft ook iets ruwharigs. En deze heerlijke knuffel is al ‘te plak’ zoals dat in het Fries wordt gezegd. Woensdag ging Luna naar een jong stel in Franeker die dierenwelzijn en rescuedieren hoog in het vaandel hebben. Vanaf nu is Luna een bofkont!

Snuutsie

Snuutsie in Spanje                              bij Maureen   

Voor Snuutsie, zo gedoopt om zijn ietwat verwrongen toetje en centenbakkie, 2 à 2 ½ jaar, mix reu, is het een spannende dag vandaag: straks huisbezoek in het Friese Twijzelerheide. Bij mensen met 5 katten plus konijnen en binnenkort nog kippen. Allemaal 2e kans dieren. Snuutsie is intens blij met aandacht. Dus we hopen zo dat het doorgaat. Wat zal Snuutsie, die van straat komt, genieten na meer dan een jaar in de refugio.


Augustus 26 2019 Danko en Chico en Ruby zijn overleden

Ja, besta je langer, dan groeit het aantal sterfgevallen. Dit waren 3 adopties met gouden rand, heel verdrietig afscheid voor de baasjes.

  

Okt. 2011 namen we Miky en Danko mee: Esperanza’s eerste 2 adoptiehonden, nipt gered uit het dodingsstation, bij gebrek aan een plek door ons in een hondenpension ondergebracht. Danko, langharige herder, op straat mishandeld, was 3 j.: een fijne, rustige hond, zijn lot ondergaand. Maar hij werd steeds blijer. Hij speelde graag met Michiel, als we hen in het pension bezochten. Bij Arnoud, ervaren politiehondenman, en Margreeth kreeg Danko prachtjaren. Wandelingen in het uitgestrekte bos- en heidegebied grenzend aan hun tuin, samen met poes Jip. Danko was de grote familievriend, maar Margreeth haar schaduw. In 2014 begon de heupdysplasie. Nu was het op, lopen nagenoeg onmogelijk, te pijnlijk. 23 juli: ‘mooie warme dag met grijs-zwarte rand’ schreef Arnoud. Danko is 8 jaar lang meer dan gelukkig geweest.

  

  

Een treurig verhaal en een sprookje. 7 jaar leefde hij in een Spaanse refugio. Chico, geen overlevertje, geen vechter, hiel zich moeilijk staande, Vaak stond hij teruggetrokken op de drempel van zijn kennel. Eind 2015 bracht Maureen de kerstgedachte in praktijk: een plek in de herberg voor Chico! 19 dec. kwam hij, al wat getekend, ouder ogend door 7 zware jaren. Optillen maakte hem bang. Maar al op 11 jan. had Chico een eigen thuis bij de allerliefste mensen. Ze schreven: ‘Wij kunnen ons niet voorstellen dat een hond niet bijzonder is. Ook weten we dat een klik niet per se nodig is. Die hadden we ook niet direct met ons laatste hondje, maar wat heeft zij ons hart veroverd.’ Kwetsbare wezens krijgen bij hen een plek. Woorden zijn overbodig. Dit is Esperanza uit het hart gegrepen. Liefde, geduld en veiligheid gaven Chico 3 gouden jaren, eerst in Soest, later Frankrijk. Het laatste jaar namen gehoor en gezicht af, hij kreeg een ernstige hartruis. Maar hij genoot ook nog: in de hitte van vorige zomer lag hij vaak mijmerend te genieten in een stroompje. 8 augustus was het op: Chico werd 10.

  

  

Dec. 2015 kwam Ruby bij Franka en haar man. De 5-j. intelligente, sportieve, tolerante Blue Merle Border Collie was erg te kort gekomen. Uit frustratie/verveling knagen ze dan op stenen ed. Ruby’s gebit was afgesleten daardoor. Maar toen! Ervaren Border Collie expert Franka (al 4 Podenco’s en een Border Collie) zocht een werkhondje. Wat hebben ze samen veel workshops en cursussen gedaan. Ruby vol overgave, altijd geconcentreerd. Ruby had een leven als een prins in hun heerlijke tuin en in het weekend in hun chaletje bij het strand van Goeree Overflakkee. Eind juni sloeg het noodlot toe, Ruby kreeg vage klachten. 14 aug.is hij ingeslapen: tumor in de neus. Franka en haar man zijn verslagen, Collie Sarah loopt ’s nachts piepend rondjes en ook de andere honden missen Ruby. Een fantastisch hondenleven, maar te kort, te jong.

  

  


Augustus 1 2019 1 jaar Kitty: een verrijking

Na Niki’s dood kwam Kitty. Het gemis van Niki, voortijdig overleden, blijft. Zoveel van gehouden, zoveel van geleerd. Neiging tot vergelijken is er niet. Misschien speelde mee dat de koppies iets van elkaar hebben. Een mooi proces, een nieuw dier. Maar geef het veel tijd: elkaar ontdekken, groei van de band. Ondanks alle beginliefde is het nu, na een jaar, vertrouwder en inniger, van beide kanten. En dat proces is niet af. Kitty, ong. 5, komt van straat: waaks, altijd alert op onraad, weggejaagd worden of erger. Gelukkig aanhankelijk gebleven, wrsch. door goede mensen die soms eten gaven. Maar ze schrok bij het minste of geringste of hapte bij wegleggen van de krant bv.

Ze verloor ons nooit uit het oog. Ze croste heerlijk rond, ook in het bos, maar je had nog niet de K van Kitty in je mond of ze stond voor je. En toen, na een half jaar, was Kitty foetsie. Roepen: zinloos. Toen pas was haar vertrouwen in ons groot genoeg om op ontdekkingstocht te gaan. Inmiddels dus een GPS tracker aangeschaft. Onze kleine atlete springt meters hoog. Racet achter de bal aan. Haar aanvankelijke watervrees is ze allang kwijt.

  

Tussen Kitty en Rafa gaat het prima. Het leeftijd- en energieverschil is groot. Maar bij het wandelen zijn ze vaak samen aan het snuffelen of ergens achteraan. En als ze blij zijn, neuzen ze. Ze vinden elkaars aanwezigheid prettig. We zijn nu voor het eerst met Kitty erbij op vakantie, in Beieren. Elke dag erop uit, onbekende geluiden, ervaringen. Ze doet het super: in de auto wachten bij kloosterbezoek oid, mee natuurlijk waar het mag. Fijn om alle tijd te hebben haar te leren dat onbekende geluiden en situaties niet altijd onveiligheid betekenen. Ze leert met sprongen.

  

     

Zaterdag- en zondagmiddag waren we op het jaarlijks feestweekend van Tierheim Kronach hier in Beieren. Naast Duitse honden helpen zij net als wij refugio Sierra Nevada in Padul in Andulucia. Anita Dufetel van Sierra Nevada komt elk jaar. Vele adoptanten, vaak van jaren her, komen dan langs met hun hond. Soms krijgt Anita een mooie foto mee. Kitty en Rafa hobbelen de hele middag gewoon mee tussen alle mensen en honden.

  

Juli 10 2019 Hoe is het met …..

Terrier Tommy, 11 jaar, adoptie Zwijdrecht nov. 18. ‘We zijn met vakantie in Zweden. We genieten. Met Tommy gaat het heel goed. Fietskar prima, hij is zo makkelijk. Groetjes’. Van zo’n bericht geniet je dubbel, want de start kende flinke moeilijkheden: vuurwerkangst, verlatingsangst, forse maagproblemen. Met grote liefde is er van alles geprobeerd en met succes!

  


Lana geb. okt. 17, Waterhond x Podenco (of herdertje?), ad. 14 mei. Enkele zinnen uit een hele mooie, lange update uit Middelburg: ‘Mijn zoon vindt het heerlijk om Lana te knuffelen. Wederzijds! Hij heeft altijd gesprekken met dieren. Waarover? Dat is tussen hen J Lana heeft haar 1e strandervaring gehad. Na een uur wandelen in het bos gingen we de duinen op. Ze stond te kijken van het strand: wat is dit voor grote ruimte? Toen ging ze los. Graven, door het water rennen, op de golven jagen. Kat Puck kan nog wat leren van Lana: hij legt levende muizen voor haar en Lana maakt het karwei razendsnel af.

  

Zondag op bezoek bij Nala in Mariahout (geb. febr. 18 en gead. jan. 19) . Nala leefde aan de muur geketend op een binnenplaatsje in haar uitwerpselen. Ook werd ze ruw bejegend. Nu is ze zo gelukkig. Topbaasjes Marrit en Jeroen geven haar een geduldige, consequente opvoeding, alle liefde, heerlijke uitjes. Kitty en Rafa deden best lelijk, toen ze met hen wilde spelen. Ze vonden haar lomp. Maar Nala bleef intens lief. En Rafa: genieten van de heerlijke massage van Marrit!

     

Xavi (Lucky), Lhaso Apso mix, is 3 ½. 19 april gin hij naar Zoetermeer. Een dotje, maar door grote verwaarlozing en onverschillige behandeling in Spanje heeft hij socialisatie gemist. Zijn bazinnetje is hem nu heilig. Zij leert hem stapje voor stapje vertrouwen. Want hij kan echt in paniek raken en dan uithalen. Met onbekende mensen en honden is het voorlopig nog uitkijken dus.

Bichon frisé Pyta (Mopita), 2 ½, was gedumpt in het dodingstation. Ze ging 12 april naar Heerenveen. Wat een lief, blij ei. Bearke en Pyta zijn de oogappels van hun baasjes. En vanaf dag 1 lijt het wel broertje zusje.

Nuca is een 8-j. mix. Achtergelaten in een pand om te sterven ….. Ze is niet verwend door het leven. Daarna woonde ze bij een oude dame samen met Shelby. Maar toen die ziek werd, zaten ze alleen in huis aan een ketting. Soms bracht iemand wat eten. Nuca woont sinds 22 mei in Ravenstein, maar is al een paar keer mee wezen varen. Dat gaat heel goed. En aanhalen: heerlijk!

     

11 j. Pelle (Pongo), Engelse Cocker Spaniel, ging 17 juni naar Vlagtwedde. Het geluk van een oude(re) hond voor laten gaan, het risico nemen dat je hem/haar niet heel lang zult hebben, dat verdient respect. Zo deden ze het altijd. Natuurlijk wel in de hoop zo lang mogelijk van het dier te kunnen genieten: hun laatste 3 honden werden 18, 17, 13. De enthousiaste, aanhankelijke, gezellige Pelle heeft in elk geval zat levenslust. En nu wordt hij ook nog spic en span. Hij is al getrimd en verlost van vervilt haar en klitten. De dierenarts gaat het gebit schoonmaken, castratatiehechtingen verwijderen, en 2 bultjes. Pelle geniet enorm van hun fijne natuurwandelingen.

  

Juli 6 2019 Zijn we verwend en veeleisend?

In juni helaas ‘maar’ 3 adopties op de 7e, 8e, 15e van Bo (<Bilbo), Pleun (<Ore/Heather), Pelle (<Pongo). En gisteren ging Chula naar huis in het Friese Woudsend. Wel prachtadopties: de juiste hond op het juiste plekje. Dat zoeken we: pot en deksel, hoe maakt niet uit, als het maar naadloos past en hond en baasjes gelukkig worden. Sommigen vinden de procedure te kritisch/grondig. Maar we krijgen dan ook amper honden terug. Terwijl we geregeld oudjes, langzitters, dieren met gebruiksaanwijzing, lichamelijke gebreken hebben (niet het makkelijkst/snelst plaatsbaar). Ergo: niet ontevreden zijn. Maar los van alles, het is de laatste weken veel stiller dan gemiddeld qua reacties. We horen dat van meer kanten. Een combinatie van factoren? Tijd van het jaar, concurrentie .. ? Moed houden en duimen voor de andere 8 adoptiehonden, in opvang sinds:

18 aug. 2018 Abe, 3 jaar, langharige mix, trouw, open, vrolijk, actief, kreeg als straathond op zijn kop en voelt zich soms onveilig

  

10 april Shelby, 8 jaar, mix Podenco maneto x Corgi, gezelligheidsdier, wandelt graag, rustig, schatje!!

  

14 mei Fenna, mixje van een jaar of 2, lief, timide, heeft wel een weg te gaan, maar kan ook vrolijk rennen, zoekt geduldige baasjes

01 juni Cora, 6 jaar, mix, lief en aanhankelijk, kwetsbaar en weerbaar beide, slechthorend

En Pirate aankomst 06 april, Gorriona ak 10 april, Paulina ak 14 mei, Bradley ak 01 juni: van deze 4 staan vlak hieronder siteberichten.

Gelukkig komen er voortdurend leuke updates en beelden van geplaatste dieren binnen. Een hele kleine greep daaruit.

Vivi > Lara: 5 j., mix, adoptie okt. 2017

‘Op de foto een zeer tevreden Lara. Terecht, alles loopt op rolletjes. Onze jongens hadden bedacht dat er een feestje moest komen voor "Laartje" haar 5e verjaardag. Zij hebben uitnodigingen gemaakt en diverse "buurhonden" uitgenodigd. Lara heeft haar feestje gehad met 7 andere honden op het grote veld naast ons, voor alle deelnemers bekend terrein. Lara liep als de koningin rond, het staartje fier omhoog. Tot zover de "Lara update". Hartelijke groet en poot, Lara + baasjes.’

  

Curro > Grover: adoptie 9 okt. 2018, mix, 2 j.

‘Grover bij de hondenschool, herken je hem nog? We gaan verhuizen, voor Grover is er om de hoek een losloop natuurgebied. Meestal doet Alvin de cursus met 1 van de kinderen en draagt dat dan over naar de rest. Hij vindt het ook het leukst om te oefenen en gek te doen met Grover. Ik ben van het kletsen en knuffelen. Het gaat super! Hij luistert heel goed en kan dus veel loslopen. Ik heb nu een fietsbeugel, dus soms gaan we er op de fiets op uit. Heerlijk!’

Bobi > Scooter: adoptie 22 maart 2019, geb. okt. 2014, mix

Na 3 jaar refugio met zijn kontje in de boter gevallen!

‘Scooter heeft zijn buikje vol! De dierenarts heeft hem op vleesdieet gezet. Dat gaat erg goed! Hij smult. Het is van Bandit: bevroren, makkelijk, de vriezer vol. Hij krijgt er gemalen groente overheen. Onze alternatieve dierenarts doet ook homeopathie, acupunctuur, Chinese kruiden en is chiropractor: alternatief waar het kan, regulier waar het moet. In het weekend mag ie op een mergpijp kluiven. Hij vindt het top en komt nu ook aan. De dierenarts vindt Scooter geweldig en dat is wederzijds!’

Teddy: adoptie okt. 2017, Scnautzer x Terrier, geb. okt. 2012

Hallo, dit filmpje maakte ik zojuist voor mijn familie en ik wilde het jullie niet onthouden, want kijk eens wie er aan t einde opduikt! Teddy is zo`n boef, we genieten elke dag van hem.

Teddy is ook op alle mogelijke manieren gefascineerd door water.

  

Akira > Aki: adoptie 22 mei, 4 ½ j., Labrador x Staande hond.

Even bijkletsen over Akí. Het gaat fantastisch. Ze loopt los, kent alle honden hier, heeft vriendjes om mee te rennen. Ze gaat dan los!!! Geen enkel vriendje houdt haar bij. Elke dag zwemt ze wel 4 x. We verstoppen ons soms expres om te kijken of ze ons gaat zoeken. Direct! Als ze een eind voor ons loopt, blijft ze op een gegeven moment wachten. We lopen steeds andere routes. Vanmiddag was ze voor het eerst 3 uurtjes alleen thuis. Ze weet dat we altijd terugkomen. Het lijkt of ze al jaren bij ons is. We spelen elke dag veel met haar, ook verstop- en hardloopspelletjes. We zijn wel duidelijk in wat we niet willen. Wim is nu ook verliefd op Akí. Hij appt regelmatig vanaf zijn werk hoe het met haar gaat. Als hij thuis komt zit ze hem bijna in zijn nek, zo hoog springt ze. Met de hitte hebben we een zwembad voor haar gekocht en een stretcher met zonnedak.

Juli 5 2019 Bradley, Pirate en Gorriona

     

Dinsdag een boswandeling met Pirate en Bradley. Heerlijk, mens en dier genoten. En een makkie. Enkel in het begin trok Bradley flink: pure blijdschap en opwinding. In de roedel (13 honden) zitten wat zorgenkindjes, dus weinig gelegenheid voor wandelingen momenteel. Gelukkig is er de fantastische rentuin met de nieuwe, veilige schutting, vorig jaar gebouwd met steun van trouwe volgers van de Ranjaclub en Esperanza. Broodnodig voor Bradley, die boven in de uitbrekers top 10 staat. In een mum van tijd is hij over een hek met spijlen of schutting met horizontale planken, hoogte maakt niet uit. Iets minder hoge afscheidingen neemt hij in één sprong. Hoe vaak Maureen hem al niet wegplukte tussen de bietjes in het moestuingedeelte ….

Maar wat een schat. Hij is nu 3. Zijn oog verloor hij al jong. De eigenaar ging terug naar zijn land en Bradley kwam met broertje Boo in de refugio. Hij zat er ruim een jaar. Vanwege dat oog??? Onbegrijpelijk, want dit avontuurlijke klimaapje is een allemansvriendje met een intens lief, klein hartje. Liefde, veel beweging en lekker bankhangen maken Bradley gelukkig.

  

  

Wat een blij en trouw maatje: onze driepoter Pirate, schatting zo’n 4 ½ jaar. Hij raakte ons weer heel erg. Zie voor zijn trieste verhaal het uitgebreide sitebericht op 4 maart. Het blijft een wonder: zo trouw gebleven na zoveel pijn en omzwervingen. Hij leunt soms stil genietend tegen je aan. Lief naar bezoek en buurkindjes. Een niet te klein, lomp, tolerant speelmaatje zou geweldig zijn voor de speelse Pirate die heerlijk door de grote tuin kan rennen. Ook op een hondenspeelochtend in Rolde sjeesde hij dolenthousiast rond. Dat hij zijn baasje(s) niet graag uit het oog verliest is meer dan begrijpelijk. Grootste aandachtspunt is dan ook het rustig opbouwen van alleen zijn.

  

Fijn ook te zien dat de kleine Gorriona er aardig bovenop komt na een cluster van epilepsie aanvallen binnen een dag op 24 juni (zie sitebericht hieronder). De Pexion bleek dus niet te werken. Bovendien kreeg ze veel bijwerkingen genoemd in de bijsluiter. Ze is toen direct op het middel Phenoral overgezet. Het blijft natuurlijk spannend de komende tijd, maar ze is sindsdien aanvalsvrij. Gorriona is een prachtig, lief, leuk krummeltje, de bescheidenheid ten top.

  

Juni 26 2019 Kleine Gorriona raakt je rescue hart: zo lief, zacht, rustig, onderdanig en kwetsbaar

        

Fysiek een terrier, maar het felle stukje is haar wezensvreemd. Gorriona, geb. feb. 2018, is gedumpt in een dodingstation. Daaruit gered door Anita van refugio Sierra Nevada. Voorgeschiedenis onbekend. Vermoedelijk geïsoleerd geleefd. Dat alles geeft sporen: nieuwe mensen en de buitenwereld voelen onveilig. Maureen nam haar toch mee naar een hondenspeelochtend in Rolde. Echt rondlopen was de eerste keer te spannend, maar in veilige armen kon ze (ook daar) genieten. De tweede keer liep ze trouwens wel lekker rond.

     

Gorriona is een heerlijk hondje als je affiniteit met rescue hebt en het geduld en de liefde om haar heel rustig te laten opbloeien. 14 april namen we haar mee uit Spanje. In het begin kon Maureen haar enkel voorzichtig, vanuit lage positie, wat snoep of eten laten aannemen. Ze was niet zindelijk. Wandelen was eng. In de refugio kregen ze haar terrier oortjes moeilijk rechtop. Maar er is gelukkig veel veranderd. Ze kan nu heel vrolijk zijn, onbekommerd rondrennen en heerlijk snuffelen in de knotsgrote tuin.

     

Helaas kreeg ze in mei een eerste epilepsie aanval (Yorkie kwaal). Ondanks medicatie blijven de aanvallen nog komen met dezelfde intervallen van (ruim) een week. Korte aanvallen (soms geclusterd) waarvan ze redelijk snel herstelt. We zoeken dus een rustig thuis, waar ze weinig alleen hoeft te zijn en niet te veel prikkels krijgt. Wandelen (niet strikt noodzakelijk) zal ook alleen in een rustige omgeving kunnen worden opgebouwd (ev. met behulp van een doggy ride). Een omheinde tuin is belangrijk voor haar. En liefst een rustig, sociaal, niet al te groot hondenvriendje. Ze kan goed met alle honden, maar is niet zo weerbaar. De huidige roedel is groot en druk voor haar.

     

Net als bij Paulina geldt ook bij Gorriona dat ze in bepaald opzicht een zorgenkindje is, maar tegelijk heel makkelijk, weinig vraagt. Kun je genieten van een hondje dat gelukkig en blij is in haar eigen vertrouwde, beschermde wereldje, dan is Gorriona een meer dan dankbaar projectje. Ze geeft alle liefde terug.

  

In Spanje

Juni 24 2019 De tere Paulina komt van ver. We zoeken mensen die genieten als Paulina geniet, met onbaatzuchtige liefde, zonder plaatjes.

     

Nog in Spanje

Paulina (ruim 2 j.) is makkelijk als je geen verwachtingen hebt en het kunt laten om te knuffelen. Haar kans op ontwikkeling groeit als men haar liefheeft en respecteert zoals ze nu is. Haar leventje was koud, letterlijk en figuurlijk. Ze zwierf in het Sierra Nevada gebergte met Fenna, die meer potentie heeft tot gewoon huishondje. Paulina is een lief schatje maar (nog) niet aanhankelijk. Wil graag erbij horen, maar heeft (nog) geen vertrouwen in mensen. Duikt bij oppakken onderdanig ineen, houdt zich stijf. Dus nooit druk leggen, niet qua wandelen, qua aanhankelijkheid enz. Blij zijn als zij geniet: van rondrennen in de tuin en rollen in het gras, van (een) hondenmaatje(s), een rustig mandje met overzicht (liefst met Fenna, maar een ander is ook goed).

  

Paulina heeft iets zorgelijks en aandoenlijks. Echt een schatje, wrsch. altijd geïsoleerd geleefd. Paulina en Fenna overleefden kou en sneeuw in de bergen. Aten bij wegrestaurants uit vuilnisbakken. Toen Anita dit hoorde en besloot hen te redden, was Paulina onvindbaar. Een dag later dook ze weer op, die nacht in de vrieskou bevallen van 6 pupjes. Het asiel is niet ideaal voor moeder en pups, maar stukken beter dan de Sierra. Na 2 maand quarantaine, zolang de pups haar nodig hadden, mocht ze weer bij Fenna en de andere honden. Van mensen hield ze afstand. 14 mei kwamen Paulina en Fenna naar Smilde. 2 pupjes zijn geadopteerd. Grote kans dat de andere 4 opgroeien in het asiel (adoptiekansen in Spanje zijn zo klein).

Paulina kan snoep aannemen, als het rustig is, ze geen druk voelt, je haar niet te direct aankijkt. Met etenstijd maakt ze soms even een soort contact. Echter ze komt niet voor affectie, werd duidelijk nooit geaaid. Door het gemis van die socialisatie inprenting zal ze wrsch. nooit aanhankelijk worden. Een angstbijter is ze niet. Bij oppakken en strelen houdt ze zich enkel stijf. Met TellingtonTouch massages kan Maureen wat spanning weghalen, maar bij vrijlaten gaat ze meteen op afstand. Bij pogingen haar aan tuig en lijn te wennen verstijft ze van angst. Waar Fenna al beter meeloopt aan de lijn en leert genieten van nieuwe input wil Paulina alles voorspelbaar en veilig. Normaal is wandelen goed, maar je moet realistisch kijken naar wat haar gelukkig maakt: dat is juist niet mee moeten ergens heen. Daarom zoeken we een thuis met grote, veilig afgezette tuin waar ze met hondenvriendjes kan rennen en rollen in het gras. Waar knuffelen en wandelen niet hoeft.

Ze kan prima met Gorriona of Fenna geplaatst. Anders is min. 1 andere kleine hond waar ze bij mag liggen een must. Uiteraard als huishond. Ze is tuinzindelijk en kan wrsch. met alle huisdieren, want ze is lief en zacht. Ze loopt vaak met de roedel mee. Bezoek moet niet de aandacht op haar richten. Op zich is ze wel nieuwsgierig, zolang men haar niet benadert. Paulina heeft 2 vaste benchplekjes waar ze voor wat lekkers zo in gaat. Ze slaapt voor de binding los op de slaapkamer, maar dat is niet noodzakelijk. Ze is bang voor onweer. Niet dat je haar dan echt kunt steunen. Fenna is niet bang en wat dat betreft een goede steun. Paulina heeft iets ontzettend liefs. Je wilt niets liever dan haar knuffelen, zeker als ze bang is, maar moet dat goed kunnen inhouden: het helpt haar niet en zal het vertrouwen in mensen juist schaden.

Het gaat goed met de 8-j. buurkinderen, die haar meest negeren en soms wat lekkers geven, maar een kindergezin is te druk. We zoeken een rustig huishouden met grote omheinde (gras)tuin, een hondenmaatje(s), een plekje zonder avonturen, waar ze geen druk voelt, niet hoeft te wandelen en te knuffelen. Waar ze Paulina mag zijn en men geniet als zij zich veilig voelt en vrolijk. Met veel liefde zonder dat het letterlijk hands-on moet. Een speld in de hooiberg? Een magische klik bij kennismaking zal er dus niet zijn. Ze is een projectje en moet een afschuwelijk liefdeloos leven gekend hebben. Ze mag samen met Fenna, mits er andere honden zijn en Fenna wel soms samen met een andere hond wandelt, nieuwe indrukken krijgt (en dus kans op ontwikkeling). En waar Paulina dan mag thuisblijven, liefst ook met andere hond. Plaatsing met Gorriona is ook een optie. Die is bang van bezoek en verstopt zich, maar is met bekende mensen (mn vrouwen) heel aanhankelijk. Gorriona kan kleine stukjes lopen, maar is ook heel tevreden met een omheinde grote tuin. Maar we gaan uit van aparte plaatsing, wel bij (een) (andere) hond(en).

Juni 22 2019 Bijzonder bezoek aan onze Roemeense Betty (nu Carmen) bij haar nieuwe baasjes: happy end aan een lang, bewogen verhaal.


Betty, mix Vizsla, ruim 5, is geboren in het veld van voormalig Agronomic Institute in Fundulea: onder Ceaucescu een wetenschappelijke parel. Gebouwen, velden sindsdien wildernis. Nog wat schamele woonblokken van toenmalige medewerkers. Betty’s moeder was van een man daar. De pups die ze kreeg gooide hij het veld in. Carmen Costea ging geregeld per bus vanuit Boekarest (ong. 30 km) naar dat veld en voerde zwerfhonden. Ze nam Betty, 5 à 6 maanden, mee naar huis.

  

  

Onder Carmen’s goede zorg en duidelijke leiding bloeide Betty op, deed het super. Met de honden en katten in huis, bij de dierenarts, mee naar een demonstratie voor dierenwelzijn enz.

    

3 maanden later namen we haar mee. Ze kreeg een thuis. Maar moest na 3 jaar weg. Men kon Betty (onzeker door haar start in het veld) de zo broodnodige stabiliteit onvoldoende bieden. Ze werd onvoorspelbaar. Kon dus ook niet tijdelijk in Maureen’s roedel. Betty ging naar de Nomadenhof, een kleinschalig asiel in Sneek. Bij aankomst liep ze niet goed: DLSS (kraakbeenprobleem), goed genezen gelukkig. Herplaatsing duurde een vol jaar. Nieuwe baasjes moesten voor de lieve, gevoelige Betty èn veel liefde èn veel begrip/inzicht èn de juiste aanpak in huis hebben, plus geen zoete inval daar. Wij allen om Betty heen bleven in haar geloven. Nomadenhof-medewerkers trainden en wandelden met haar, Maureen adverteerde zich blauw. Wij wandelden wekelijks met haar.

  

Tijdens haar verblijf in de Nomadenhof kreeg Betty een paar gratis speurtrainigen van stichting Retrail-Dogs in Gaasterland. Goed voor ontspanning en zelfvertrouwen.

  

1 april vierde Betty haar 5e verjaardag ‘thuis’, 31 maart was ze gehaald. Wij zagen maandag met eigen ogen hoe super het gaat. De baasjes beseffen haar zwakke punten en behoeden haar voor uitglijders door situaties te mijden of strak te begeleiden. Zo maakte ze al kennis met familieleden die geregeld komen, de dierenarts en vele dorpelingen kennen haar al. En soms wandelen ze op een veilige plek in het veld waar ze heerlijk los mag en uit haar dak gaan. Baasjes van goud, die alle liefde en knuffels geven, maar ook duidelijk en strikt zijn in wat mag en niet mag en daarnaar luistert ze super. Ze komt tot rust, kan haar geluk niet op, zagen wij. Wij ook niet. En uit respect en waardering voor Carmen uit Boekarest met haar nooit aflatende betrokkenheid bij al ‘haar’ zwerfhonden is haar naam nu Carmen. Na 5 jaar Betty nog even wennen, maar een fijn gebaar.

  

Juni 16 2019 On the road

Van de op 1 juni gearriveerde 6 honden van de Protectora (refugio in Fuentevaqueros) gingen Chula en Cortijera (Cora), in opvang bij Astrid in Sneek en Pongo, Bradley, Bilbo (Bo) en Ore (Heather > Pleun) alle 4 naar Maureen in Smilde. Bilbo en Ore zijn al geadopteerd en Pongo gaat morgen naar huis. Er op uit dus. We proberen altijd de nodige bezoeken te combineren om tijd en autokosten te sparen.

4 juni bezochten we Cora en Chula in Sneek. Chula is een zeer energieke pretletter geb. jan. 2017. Ze is uit de auto gezet bij de Protectora. Deze bruisende, vrolijke allemansvriend is gek op aandacht en heeft geen centje moeite met omschakelen. Wat bezitterig op speeltjes, maar makkelijk te corrigeren.

Cora, geb. jan. 2013, kwam van zieke baasjes, behoorlijk verwaarloosd. De buurvrouw bracht haar naar de refugio met Benita die overleed na enkele weken. Cora oogde zo kwetsbaar. Onder beide ogen een soort gaatje/wondje. Ze toonde weinig reactie: niet de gewoonte van interactie? Misschien, maar ze blijkt ook flink doof. Bij aankomst zat ze steeds op de deurmat of voor het raam op de loer of ze weg kon. Ze was niet gewend op de bank te liggen. Gelukkig is ze ook weerbaar en leerbaar. De eerste nacht al super zindelijk en geen kik. En niet bang van vreemden. Ze gaat al enorm vooruit en ligt nu lekker op de bank.

  

aan de wandel met zijn vijven Cora is erbij op de bank

7 juni eerst langs Maureen in Smilde om Pongo, Bradley, Bilbo en Ore te ontmoeten.

Over Bradley moet we binnenkort maar een boekje schrijven. Wat een heerlijk boefje. Er zit geen kwaad bij. Enkel het nodige opvoedwerk

  

Na het bezoek aan Smilde naar Hengelo voor huisbezoek Bilbo, die nu Bo heet. Achtergelaten in een huurwoning. Hoe harteloos kunnen mensen zijn? De huurbaas vond hem en bracht hem naar de Protectora. Een rustig, wat gevoelig dier, bijna 9, eerst iets op zijn hoede. Hij woont nu bij een baasje dat alle tijd voor hem heeft, met prachtige tuin. En in het grote wandelpark loopt hij nu al los! De vlakbij wonende zoon is een soort 2e baasje en achterwacht. Een fijne match.

     

Alfie met bazinnetje Monique              Alfie vanuit Roemenie op reis naar NL      Rosa met Milou

Van Hengelo door naar Bornerbroek waar we onze Roemeense 2 j. Alfie ontmoetten. Hij heeft het super bij Monique en haar gezin en met lieve boef Jip die Alfie goed mee op sleeptouw neemt. Zijn moeder, al jaren straathondje, werd aangereden en met de pups gered. Alfie blijft schuw voor vreemden. Sinds kort woont ook Rosa bij hen. Monique, man en dochter deden vrijwilligerswerk in mei bij refugio Sierra Nevada, die wij al jaren helpen. Dochter Milou nam Rosa mee naar huis. Een heel gevoelig hondje.

  

Bij Maureen                                                          Buster en Beauty kijken ons na In Spanje

Zaterdag 8 juni naar Maaseik voor een nabezoek aan Buster, als pupje met dik wormbuikje van straat gehaald. Hij zat onverwacht lang in opvang, maar toen! 3 maart ging hij naar het Belgische Maaseik. Aan Beagle Beauty heeft hij veel steun. Bij vreemden houdt hij nog steeds afstand. Hij heeft een prachtleven: veel ruimte om het huis, veel wandelen en loslopen, vaak mee om zijn wereld te vergroten en dikke maatjes met de grote honden van hun dochter: Mastiff, Cane Corso en Border Collie. En nog steeds die flapper oren!

   Pleun, Pleun en Kiki

Van Maaseik naar Roermond voor huisbezoek Ore, bij Maureen Heather en nu Pleun. Een Gordon Setter, geb. febr. 2016. Deze zeer sociale, extreem onderdanige lieverd liep op straat. Ze durfde in opvang niet door de deur. Ging soms piepend en kruipend mee. Waarschijnlijk ging er altijd een deur voor haar neus dicht. Ze had ook ligplekken op de elleboog. Pleun’s baasjes hebben ervaring met dit type hond: zorgvuldige mensen met geduld en veel gevoel. Haar maatje is nu de bijna 10-j. Cocker Kiki, zo lief en absoluut niet dominant of jaloers. De eerste berichten zijn heel mooi.

  

Fyta thuis Fyta's geboorteplek in het park                  bewakers in het park, vaak onvriendelijk voor honden

Maandag 10 juni ontmoetten we de eerste Roemeense adoptiehond van Esperanza: Fyta in het Noordhollandse Middelie. Fyta, nu 7 ½, is in een park in Boekarest geboren in een roedel. Na een ongeluk nam Carmen Costea haar in huis. Fyta ging in maart 2013 naar haar bazinnetje Ria. Ze zijn onafscheidelijk.

   Pongo en Pongo met buurkinderen van Maureen

Gisteren huisbezoek voor de bijna 11-jarige Cocker Pongo in Vlagtwedde. De sociale, gezellige, levendige Pongo oogt veel jonger. Hij wordt morgen gehaald en gaat Pelle heten. Het klinkt als een paradijs op aarde. De baasjes hebben altijd heel bewust voor oude(re) dieren gekozen en dragen hun honden op handen tot aan het einde.

Juni 3 2019 Roemenië en Nuca Animal Welfare: veel ellende, maar ook veel mooie bloemen die bloeien

  

  

9 december 2018 berichtten we voor het laatst over de Roemeense Dierenwelzijnsorganisatie Nuca en hun Cabinet Veterinar Happy Pets, tot stand gekomen met meedenken en investering van Esperanza. De bedoeling zwerfdieren dezelfde, beste zorg te geven als andere huisdieren en het voorbeeld zijn van hoogwaardige dierzorg worden zó waargemaakt. Plus vele nevenactiviteiten: sterilisatiecampagnes, educatie bij scholen, scouting etc., trainingen, demonstraties, conferenties etc.etc. Dat alles tegen geen of zeer geringe vergoeding, ook van hun dierenartsen. Prachtig idealisme en een lange weg in een corrupt land. Dieren zijn er vaak erg aan toe. Hulp kost zorg, tijd, geld. Daarom besloot Esperanza recent weer tot een forse bijdrage. Niemand kan het alleen. Alle steun is nodig, nu direct voor Chumvi en Dusty en alle andere, maar ook opdat ooit op een dag er minder leed is.

  

Chumvi’s lag op straat na een ongeluk, achterpoten er slecht aan. Onverlaten verwoestten haar oog. De eerste foto’s zijn te erg. Gelukkig belde iemand Nuca. Met een dure operatie zijn de poten hersteld. En met 1 oog kan ze ook gelukkig leven. Chumvi krijgt een thuis via Grenzenlose Notfelle in Duitsland.

Dusty werd na aanrijding verlamd aan achterpoten achtergelaten. Op het nippertje gered, smerig, onder de maden. De universiteitskliniek was sceptisch, maar Dusty wil! In foster bij Miriam Paschke (die zware gevallen opvangt) krijgt ze medicatie, homeopatische middelen en Bowen therapie voor de achterpoten en incontinentie. Eerder zagen we wonderen.

Wij blijven steunen. Goede individuën en organisaties als Nuca zijn de hoop voor een betere toekomst. Zo helpt ook TAC (Transyvania Animal Care) in Cluj e.o. tegen lage kosten of gratis, steriliseert gratis, spant rechtszaken aan indien nodig, timmert hoog aan de weg op alle mogelijke (inter)nationale niveaus. In Roemenië mag een ieder 2 % van het inkomen van de te betalen belasting aan een goed doel schenken. Daarvoor moet je dus wel heel actief mensen oproepen jouw organisatie te kiezen.

En Smeura (zie site dec. 2018), het grootste asiel ter wereld (6000 dieren), helpt niet alleen immens veel dieren, maar is dag in, dag uit op pad in de regio om mensen te overtuigen dat een dier liefde en zorg verdient.

SMEURA, das größte Tierheim der Welt in Rumänien Tierhilfe Hoffnung Einrichtung 120km von Bukarest entfernt. Mit ca.6000 Hunden wird in dieser Einrichtung vorwiegend Zwingerhaltung betrieben. Jedoch kommen die Hunde, in verschiedenen Abständen auch in größere Freiläufe. Mit 80 Mitarbeitern und mehreren Tierärzten, werden die Hunde hier rund um die Uhr liebevoll und fürsorglich betreut. Auch hier konnte ich eine sehr gute und fachlich kompetente Arbeit beobachten. Die Hygiene und Versorgung der 6000 Hunde ist sehr gut und hervorragend organisiert. Logistisch eine absolute Meisterleistung. Ich bin immer noch geschockt, traumatisiert und fasziniert zugleich. Herzlichen Dank Matthias Weitere Infos zur Smeura, Vermittlungen, Spenden usw., findet ihr unter http://www.tierhilfe-hoffnung.com/die-smeura/

Als mensen overtuigd zijn van het belang van sterilisatie, brengen ze of zelf hun dier of de dieren worden gehaald en teruggebracht.

  

Volhardend monnikenwerk van enkele voorbeelden uit vele. Hun aantal groeit, in het hele land! Hier een paar indrukwekkende cijfers van Nuca uit hun jaarverslag van 2018: 419 honden en 1183 katten, met en zonder baasje, gesteriliseerd en gechipt. Bijna 200 dieren opgenomen. 210 dieren van straat en hele slechte omstandigheden gered. Meer dan 20 evenementen mbt voorlichting, educatie e.d. Zo’n 8000 mensen waren betrokken bij het geven van tips of adviezen, bij concrete acties om dieren te redden, te vangen, te steriliseren en te behandelen en te verzorgen/op te vangen

Mei 31 2019 Morgen komen ze aan

Het transport met de 6 honden van de Protectora (zie in sitebericht hieronder) is onderweg. Als het goed is arriveren Cortijera, Chula, Bilbo, Pongo, Ore en Bradley een uur of drie in Emmerich am Rhein. Vanmorgen om 8 uur zijn ze vertrokken. Het is altijd weer spannend. Ze moeten dan uit de transportbench en in de auto van de ophalers. Sommige vinden dat heel eng, andere zijn heel kalm. Er gingen in totaal van de Protectora 12 honden en 5 katten mee. Hun plek is al weer opgevuld helaas.

  

  


Ze komen in opvang eerst op adem en dan gaan we weer ons best doen een fijn thuis te zoeken. Een intensieve procedure met huisbezoek als slotstuk. Hier een foto van het huisbezoek afgelopen zaterdag voor Tinka (was Laika). Onze Kitty en Rafa mee natuurlijk. Kitty zit bij Michiel en Rafa heeft het nieuwe bazinnetje van Tinka al helemaal goedgekeurd.


Tinka werd zaterdag na het huisbezoek direct opgehaald en is een toppertje: slaapt lekker, is zindelijk en heeft al gewandeld bij het mooie Odoorn en op een terrasje gezeten.

Voor nog oudere berichten (2011,2012, 2013 en 2014), foto's en filmpjes gaat u naar de pagina/tab 'oude blogs' en klik daar op het jaar dat u wilt zien. Look for older blogs 'old blogs/oude blogs' en click on the year you want to look at

Aan wie ligt een mislukte adoptie?

Aan wie ligt een mislukte adoptie? Aan de hond? Aan de baasjes? Aan (de procedure van) Esperanza? Zeg het maar. Laten we in elk geval nooit generaliseren.

Op onze website staat ook een artikel over opvoeden van een hond. Klik hieronder op de zwarte knop